• patijjachon
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-02-08
  • จำนวนเรื่อง : 276
  • จำนวนผู้ชม : 710208
  • ส่ง msg :
  • โหวต 425 คน
ปฏิจจชน
: อุดมการณ์แม้กินไม่ได้ แต่สิ่งที่กินไม่ได้สิ่งนี้ จะช่วยทำให้คนที่ไม่ค่อยจะมีกิน มีกินขึ้นมาได้สักวัน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/patijjachon
วันพฤหัสบดี ที่ 24 มกราคม 2551
Posted by patijjachon , ผู้อ่าน : 2111 , 07:58:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันออกจากบ้านมาทำงานมุ่งหน้าทางทิศตะวันตกเฉียงใต้  ตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น 

มีโอกาสเห็นพระจันทร์เกือบเต็มดวงลอยเด่นอยู่เหนือขอบฟ้าเมืองหลวงทางทิศตะวันตก

ฉันจำได้เสมอว่าพระจันทร์ดวงเดียวกันนี้  ฉันเคยได้เพ่งพิศ  คราที่ฉันได้เดินทางไปพักผ่อนยังต่างจังหวัด  ตามสถานที่ที่เป็นภูเขาบ้าง หรือทะเลบ้าง ในหลายครั้ง  ภาพของดวงจันทร์ที่ลอยเด่น ตัดกับขอบเขา หรือท้องทะเลอันกว้างใหญ่  ให้ความเบิกบาน สงบ เย็น แก่จิตใจฉันเหลือเกิน

แต่ภาพของพระจันทร์ในเช้ามืดวันนี้  ดูกลับอ้อยอิ่ง อ่อนแสง  ก่อนลับฟ้า  เคียงคู่กับป่าคอนกรีต  ตึกสูง  และสายไฟระโยงระยานของเมืองกรุง

ความรู้สึกประทับใจกับภาพดวงจันทร์ที่ฉันชอบมองเสมอมันได้ลดน้อยลงไป

คุณค่าในจิตใจของฉันต่อของสิ่งเดียวกันนี้มันเปลี่ยนแปรไป  ขึ้น ๆ ลง ๆ  มันเพราะเหตุใดกัน

พระจันทร์  ก็ยังเป็นสิ่งที่ธรรมชาติได้ก่อกำเนิดขึ้นมา  ตามเหตุและปัจจัยของมัน

พระจันทร์  มิได้รับรู้ว่าใครจะมองมันอย่างไร  มันก็ทำหน้าที่ของมันเรื่อยไป

... ฉันเจอแล้ว

มันเกิดจากใจดวงน้อย ๆ ของฉันเอง ที่ยังคงปรุงแต่ง และยังไม่สงบนิ่งอย่างถาวรสักที

ภาพพระจันทร์ที่ลอยปะปนอยู่กับสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นในเมืองกรุง ซึ่งมันเสมือนสิ่งที่แปลกแยกกัน   กับภาพพระจันทร์ที่โผล่พ้นหรือกำลังจะลับฟ้าเหนือยอดเขา/ขอบทะเลโพ้น ซึ่งดูเสมือนกลมเกลียวเป็นธรรมชาติ  มันเป็นภาพที่เกิดขึ้นและมีผลกระทบกับใจของฉันเองเท่านั้น

มันเป็นภาพเพียงมุมเดียวจากมนุษย์ตัวเล็ก ๆ อย่างฉัน  ในขณะที่เพื่อนมนุษย์อีกนับล้านคนก็อาจกำลังดื่มด่ำกับพระจันทร์ดวงเดียวกันนี้ในสถานที่ที่ต่างกัน

นี่ขนาดเป็นสิ่งไม่มีชีวิตนะ  ยังทำให้หัวใจฉันรู้สึกยังวูบวาบ ขึ้นลง ตามไปด้วยได้

แล้วหากเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับคนซึ่งเป็นผลผลิตที่มหัศจรรย์และสลับซับซ้อนมากที่สุดที่อุบัติขึ้นในโลกนี้เล่า   ฉันมิต้องฟู แฟบ หวั่นไหว ตามไปอย่างไม่หยุดหย่อนกระนั้นหรือ

ว่าแล้ว  ก็เร่งหันมาพิจารณาตัวของฉันต่อไป  เพื่อให้การดำรงชีวิตที่เหลืออยู่  เป็นไปด้วยความสดชื่น เบิกบาน  เป็นอิสระ  มิแปรผัน หรือขึ้นตรงต่อสรรพสิ่งทั้งปวงต่อไปเถิด ...

ปฏิจจชน ....

คิดระหว่างมองเห็นพระจันทร์ที่ลอยอยู่ตรงหน้าขณะกำลังขับรถข้ามสะพานลอยแยกศรีอยุธยา  มุ่งหน้าลานพระราชวังดุสิต

บันทึกเมื่อถึงที่ทำงาน

 

 





เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น


At Your Side : The Corrs

When the daylight's gone, and you're on your own And you need a friend, just to be around I will comfort you, I will take your hand And I'll pull you through, I will understand

View All
<< มกราคม 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    



[ Add to my favorite ] [ X ]