• patijjachon
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-02-08
  • จำนวนเรื่อง : 276
  • จำนวนผู้ชม : 699615
  • ส่ง msg :
  • โหวต 425 คน
ปฏิจจชน
: อุดมการณ์แม้กินไม่ได้ แต่สิ่งที่กินไม่ได้สิ่งนี้ จะช่วยทำให้คนที่ไม่ค่อยจะมีกิน มีกินขึ้นมาได้สักวัน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/patijjachon
วันอาทิตย์ ที่ 27 กรกฎาคม 2551
Posted by patijjachon , ผู้อ่าน : 25054 , 06:57:47 น.  
หมวด : การเมือง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน Heir โหวตเรื่องนี้

เราคนไทยผู้ซึ่งถือกำเนิด  เจริญเติบโต  ได้อยู่อาศัย  และทำมาหากินในผืนแผ่นดินไทยอันเจริญรุ่งเรือง และสงบร่มเย็นตามสมควร 

เรามีความภาคภูมิใจในความเป็นประเทศที่มีเอกราช  บูรณภาพแห่งดินแดน  ไม่เคยตกอยู่ใต้การปกครองของผู้ล่าอาณานิคมจากตะวันตกดังประเทศรอบบ้านหลาย ๆ ประเทศ  ก็ด้วยพระคุณของพระมหากษัตริย์และเหล่าบรรพชนไทยในอดีต

หลายคนอาจจะพอทราบว่าพระมหากษัตริย์ผู้เป็นที่รักยิ่งของราษฎรอย่าง  พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  รัชกาลที่ ๕   ทรงเหน็ดเหนื่อย ตรากตรำ ต่อการเป็นพระเจ้าแผ่นดินเพียงใด

พระราชดำรัสที่คุ้นหูปวงชนชาวไทยความว่า  “ฉันรู้ตัวชัดอยู่ว่า  ถ้าความเปนเอกราชของกรุงสยามได้สิ้นสุดไปเมื่อใด  ชีวิตรฉันก็คงจะสุดสิ้นไปลงเมื่อนั้น”  อันเนื่องมาจากการเสียดินแดนในยุคล่าอาณานิคมของประเทศมหาอำนาจตะวันตก  ทำให้ประชาชนอย่างเราเกิดความรู้สึกเจ็บปวดแทนพระองค์ท่าน

ผมมีโอกาสได้อ่านพระบรมราโชวาทในรัชกาลที่ ๕  พระราชทานสมเด็จเจ้าฟ้าวชิรุณหิศ  จากหนังสือ เสนาศึกษา เล่มที่ ๗๒ ตอนที่ ๒  พฤษภาคม-สิงหาคม ๒๕๔๙  

จดหมายฉบับนี้  เป็นสิ่งยืนยันถึงภาระอันหนักอึ้งที่พระองค์ท่านต้องเผชิญนับแต่วันขึ้นครองราชย์  เป็นพระเจ้าแผ่นดิน

พสนิกกรไทยทั้งแผ่นดินต่างสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ท่านไม่เสื่อมคลาย 

ส่วนคนบางกลุ่มบางพวกที่ไม่รู้สำนึกในพระคุณของบูรพกษัตริย์และบรรพชนไทยที่สร้างชาติ รักษาแผ่นดิน ให้พวกเขาอยู่อย่างสุขสบายตราบเท่าทุกวันนี้   เขาย่อมมีนรกเป็นที่ตั้ง 

พระบรมราโชวาทฉบับนี้อาจยาวไปบ้าง  แต่ก็มีคุณค่าเกินกว่าที่ผมจะคัดย่อให้สั้นลงเหมือนกับเรื่องอื่น ๆ ที่เคยนำมาลงได้

หากใครพอมีเวลา  ขอเชิญอ่านนะครับ  ผมตั้งใจนำมาฝากจริง ๆ

------------------------------------------------------------------------------------

พระบรมราโชวาทในรัชกาลที่ ๕  พระราชทานสมเด็จเจ้าฟ้าวชิรุณหิศ
----------------------------------

ที่ ๒/๖๑๓๔                                                พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท
                                      
วันที่ ๘ กรกฎาคม รัตนโกสินทรศก ๑๑๒

ถึง  ลูกชายใหญ่  เจ้าฟ้าวชิรุณหิศ

            ด้วยเมื่อวันที่ ๖ เดือนนี้  เวลากลางคืน  เป็นเวลาที่เจ้ามีอายุเต็มเสมอเท่ากับพ่อเมื่อได้รับสมมติเป็นเจ้าแผ่นดิน  นึกตั้งใจไว้ว่าจะเขียนหนังสืออำนวยพร และสั่งสอนตักเตือนเล็กน้อย  ก็เฉพาะถูกเวลาลงไปปากลัดเสีย  จึงเป็นแต่ได้บอกด้วยปากโดยย่อ  บัดนี้พอที่จะหาเวลาเขียนหนังสือฉบับนี้ได้จึงได้รีบเขียน  ขอเริ่มความว่า

            คำซึ่งกล่าวว่า  ได้รับสิริราชสมบัติเป็นคำไพเราะจริงหนอ  เพราะสมบัติย่อมเป็นที่ปรารถนาของบุคคลทั่วหน้า และย่อมจะคิดเห็นโดยง่าย ๆ ว่า  ผู้ซึ่งได้เป็นเจ้าแผ่นดินแล้ว  ย่อมจะมีเกียรติยศยิ่งกว่าคนสามัญ  ย่อมจะมีอำนาจจะลงโทษแก่ผู้ซึ่งไม่พึงใจ  อาจจะยกย่องเกื้อกูลแก่ผู้ซึ่งพึงใจ  และเป็นผู้มีสมบัติมาก  อาจจะใช้สอยเล่นหัวหรือให้ปันแก่ผู้ที่พึงใจได้ตามประสงค์  ผลแห่งเหตุที่ควรยินดีกล่าวโดยย่อเพียงเท่านั้น  ยังมีข้ออื่นอีกเป็นหลายประการ  จะกล่าวไม่รู้สิ้น

            แต่ความจริงหาเป็นเช่นความคาดหมายของคนทั้งปวงดังนั้นไม่  เวลาซึ่งกล่าวมาแล้วอันจะพูดตามคำไทยอย่างเลว ๆ ว่ามีบุญขึ้นนั้น  ที่แท้จริงเป็นผู้มีกรรมและมีทุกข์ยิ่งขึ้น  ดังตัวพ่อได้เป็นมาเอง  อันจะเล่าโดยย่อให้ทราบต่อไปนี้

            ในเวลานั้น  อายุพ่อเพียง ๑๕ ปีกับ ๑๐ วัน  ไม่มีมารดา มีญาติฝ่ายมารดาก็ล้วนแต่โลเลเหลวไหล หรือไม่โลเลเหลวไหลก็มิได้ตั้งอยู่ในตำแหน่งราชการอันใดเป็นหลักฐาน  ฝ่ายญาติข้างพ่อคือเจ้านายทั้งปวงก็ตกอยู่ในอำนาจสมเด็จเจ้าพระยา  และต้องรักษาตัวรักษาชีวิตอยู่ด้วยกันทั่วทุกองค์  ไม่เอื้อเฟื้อต่อการอันใดเสียก็มีโดยมาก  ฝ่ายข้าราชการถึงว่ามีผู้ที่ได้รักใคร่สนิทสนมอยู่บ้างก็เป็นแต่ผู้น้อยโดยมาก  ที่เป็นผู้ใหญ่ก็ไม่มีกำลังสามารถอาจจะอุดหนุนอันใด  ฝ่ายพี่น้องซึ่งร่วมบิดามารดาหรือที่ร่วมทั้งมารดาก็เป็นเด็กมีอายุต่ำกว่าพ่อลงไป  ไม่สามารถจะทำอะไรได้ทั้งสิ้น  ส่วนตัวพ่อเองยังเป็นเด็กอายุเพียงเท่านั้น  ไม่มีความสามารถรอบรู้ในราชการอันใดที่จะทำการตามหน้าที่  แม้แต่เพียงเสมอเท่าที่ทูลกระหม่อมทรงประพฤติมาแล้วได้  ยังซ้ำเจ็บเกือบจะถึงแก่ความตาย  อันไม่มีผู้ใดสักคนเดียวซึ่งจะเชื่อว่าจะรอด  ยังซ้ำถูกอันตรายอันใหญ่คือ  ทูลกระหม่อมเสด็จสวรรคตในเวลานั้น  เปรียบเหมือนคนที่ศีรษะขาดแล้ว  จับเอาแต่ร่างกายขึ้นตั้งไว้ในที่สมมติกษัตริย์  เหลือที่จะพรรณนาถึงความทุกข์อันต้องเป็นกำพร้าในอายุเพียงเท่านั้น  และความหนักของมงกุฎอันเหลือที่คอจะทานไว้ได้  ทั้งมีศัตรูซึ่งมุ่งหมายอยู่โดยเปิดเผยรอบข้างทั้งภายในภายนอกหมายเอาทั้งในกรุงและต่างประเทศ  ทั้งโรคภัยในกายเบียดเบียนแสนสาหัส

            เพราะฉะนั้น  พ่อจึงถือว่าวันนั้นเป็นวันเคราะห์ร้ายอย่างยิ่ง  อันตั้งแต่เกิดมาพึ่งได้มีแก่ตัวจึงสามารถที่จะกล่าวในหนังสือฉบับก่อนว่าเหมือนตะเกียงอันริบหรี่  แต่เหตุใดจึงไม่ดับ  เป็นข้อที่ควรจะถามหรือควรจะเล่าบอก  การที่ไม่ดับไปได้นั้น
            ๑.  คือเยียวยารักษาร่างกายด้วยยาบำบัดโรคและความอดกลั้นต่อปรารถนา  คือไม่หาความสุขเพราะกินของที่มีรสอร่อย  อันจะทำให้เกิดโรค
            ๒.  ปฏิบัติอธิษฐานใจเป็นกลาง  มิได้สำแดงอาการกิริยาโดยแกล้งทำอย่างเดียว  ตั้งใจเป็นความแน่นอนมั่นคง  เพื่อจะแผ่ความเมตตากรุณาต่อชนภายใน  คือน้อง และแม่เลี้ยงทั้งปวงตามโอกาสที่จะทำได้  ให้เห็นความจริงใจว่ามิได้มุ่งร้ายหมายขวัญต่อผู้หนึ่งผู้ใด  การอันใดที่เป็นข้อกระทบกระเทือนมาเก่าแก่เพียงใดมากหรือน้อย  ย่อมสำแดงให้ปรากฏว่าได้ละทิ้งเสียมิได้นึกถึงเลย  คิดแต่จะมั่วสุมให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันโดยควรที่จะสงเคราะห์ได้อย่างใดก็สงเคราะห์  มีที่สุดถึงว่าอายุน้อยเพียงเท่านั้นยังได้จูงน้องเด็ก ๆ ติดเป็นพรวนโตอยู่ทุกวัน  แม่เจ้าคงจะจำได้ในการที่พ่อประพฤติอย่างใดในขณะนั้น
            ๓.  ส่วนพระบรมวงศานุวงศ์ ผู้ใหญ่ซึ่งท่านเชื่อเป็นแน่ว่าพ่อเป็นเจว็ดครั้งหนึ่งคราวหนึ่งอย่างเรื่องจีน  แต่ถึงดังนั้นพ่อได้แสดงความเคารพนับถืออ่อนน้อมต่อท่านอยู่เสมอ  เหมือนอย่างเมื่อยังมิได้เลือกขึ้นเป็นสมมติกษัตริย์เช่นนั้น  จนท่านก็มีความเมตตาปรานีขึ้นทุกวัน ๆ
            ๔.  ส่วนข้าราชการผู้ใหญ่  ซึ่งรู้อยู่ว่ามีความรักใคร่นับถือพ่อมาแต่เดิมก็ได้แสดงความเชื่อถือรักใคร่ยิ่งกว่าแต่ก่อน  จนมีความหวังใจว่าถ้ากระไรคงจะได้ดีสักมื้อหนึ่ง  หรือถ้ากระไรก็จะเป็นอันตรายสักมื้อหนึ่ง
            ๕.  ผู้ซึ่งรู้อยู่ว่าเป็นศัตรูป้องร้ายก็มิได้ตั้งเวรตอบคือเอาไม้ซีกไปงัดไม้ซุง  ย่อมเคารพนับถือและระมัดระวังมิให้เป็นเหตุว่าคิดจะประทุษร้ายตอบหรือโอนอ่อนยอมไปทุกอย่าง  จนไม่รู้ว่าผิดว่าชอบเพราะเหตุที่รู้อยู่ว่าเป็นศัตรู
            ๖.  ข้าราชการซึ่งเป็นกลางคอยฟังว่าชนะไหนจะเล่นนั่นนั้นมีเป็นอันมาก  แต่พ่อมิได้แสดงความรู้สึกให้ปรากฏเลย  ย่อมประพฤติต่อด้วยอาการเสมอ  แล้วแต่ความดีความชั่วของผู้นั้น  แม้ถึงรู้อยู่ว่าเป็นศัตรูหรือเฉย ๆ แต่เมื่อทำความดีแล้วต้องช่วยยกย่องให้ตามคุณความดี
            ๗.  ผู้ซึ่งเป็นญาติพี่น้องมิได้ยกย่องให้มียศศักดิ์เกินกว่าวาสนาความดีของตัวผู้นั้น  ถ้าผู้นั้นทำผิดต้องปล่อยให้ได้รับความผิด  ผู้นั้นทำความดีก็ได้รับความดีเท่ากับคนทั้งปวง  มีแปลกอยู่แต่เพียงมารู้อยู่ในใจด้วยกันแต่เพียงว่าปรารถนาจะให้ไปในทางดีเพื่อจะได้ยกย่องขึ้น  เมื่อไปทางที่ผิดก็เป็นที่เสียใจ  แต่ความเสียใจนั้นไม่มาหักล้างมิให้ยินยอมให้ผู้ผิดต้องรับความผิด
            ๘.  ละเว้นความสุขสบาย คือ  กินและนอนเป็นต้น  สักแต่ชั่วรักษาชีวิตไว้พอดำรงวงศ์ตระกูลสืบไป  พยายามหาคนที่จะใช้สอยอันควรจะเป็นที่วางใจได้  มีน้องเป็นต้น  อันมีอายุเจริญขึ้นโดยลำดับ
            ๙.  เมื่อมีผู้ที่ร่วมคิดในทางอันดีมากขึ้น  จึงค่อยแผ่อำนาจออกโดยยึดเอาทางที่ถูก  ต่อสู้ทางที่ผิด  เมื่อชนะได้ครั้งหนึ่งสองครั้ง  ความนิยมของคนซึ่งตั้งอยู่ในทางกลางย่อมรวนเรหันมาเห็นด้วยก่อน  จึงเกิดความนิยมมากขึ้น ๆ  จนถึงผู้ซึ่งเป็นศัตรูก็ต้องกลับเป็นมิตร  เว้นไว้แต่ผู้ซึ่งมีความปรารถนากล้า  อันจะถอยกลับมิได้เสียแล้วก็ต้องทำไป  แต่ย่อมเห็นว่ากำลังอ่อนลงทุกเมื่อ ๆ
            ๑๐.  พ่อไม่ปฏิเสธว่า  ในเวลาหนุ่มคะนองเช่นนั้นจะมิได้ซุกซน  อันเป็นเหตุให้พลาดไปหลายครั้ง  แต่อาศัยเหตุโอบอ้อมที่ได้กล่าวแล้วข้างต้น  และความรู้เห็นในผู้ซึ่งควรจะไว้ใจได้แก้ไขให้รอดจากความเสียถ้าไม่ได้ประพฤติใจดังเบื้องต้นแล้ว  ไหนเลยจะรอดอยู่ได้  คงล่มเสียนานแล้ว  การอันใดซึ่งเกิดเป็นการใหญ่ ๆ ขึ้น  ดูก็ไม่น่าที่จะยกหยิบเอามากล่าวในที่นี้  เพราะจะทำให้หนังสือยาวเกินไป  แต่พ่อยังเชื่อว่าถึงเหตุเหล่านั้นเกิดขึ้นเพราะเป็นคนหนุ่มก็ยังได้ประโยชน์มากกว่าเสียประโยชน์  จึงได้ตั้งตัวยืนยาวมาได้ถึง ๒๕ ปี นี้แล้ว

            บัดนี้  ลูกมีอายุเท่ากับพ่อในเวลาที่ได้มีความทุกขเวทนาแสนสาหัสเช่นนั้น  จึงได้มีใจระลึกถึงประสงค์จะแนะให้รู้เค้าเงื่อนแห่งความประพฤติอันได้ทดลองมาแล้วในชั่วอายุเดียวเท่านั้น  แต่จะถือเอาเป็นอย่างเดียวกันเหมือนตีพิมพ์ย่อมไม่ได้อยู่เอง  เพราะบริษัทและบุคคลกับทั้งเหตุการณ์ภูมิพื้นบ้านเมืองผิดเวลากัน  ในเวลานี้เป็นการสะดวกดี  ง่ายกว่าแต่ก่อนมากยิ่งนัก  ตัวชายใหญ่เองก็ตั้งอยู่ในที่ผิดกันกับพ่อ  ถ้าประพฤติตัวให้ดีจะดีได้เร็วกว่าง่ายกว่าเป็นอันมากในการภายใน  แต่การภายนอกย่อมหนักแน่นขึ้นกว่าแต่ก่อน  จึงจะเป็นการจำเป็นที่จะทำช้าอย่างพ่อเคยทำมาไม่ได้  การสมัครสมานภายในต้องเรียบร้อยโดยเร็วไว้รับภายนอกให้ทันแก่เวลา  จึงขอเตือนว่า
            ๑.  ให้โอบอ้อมอารีต่อญาติและมิตรอันสนิท  มีน้องเป็นต้น  เอาไว้เป็นกำลังให้จงได้
            ๒.  อ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่ไม่ว่าเจ้านายหรือขุนนาง  ฟังคำแนะนำตักเตือนในที่ควรฟัง
            ๓.  อย่าถือว่าเกิดมามีบุญ  ต้องถือว่าตัวเกิดมามีกรรมสำหรับจะเทียมแอกเทียมไถทำการที่หนัก  การซึ่งจะมีวาสนาขึ้นต่อไปนั้นเป็นความทุกข์มิใช่ความสุข
            ๔.  การที่เป็นเจ้าแผ่นดินไม่ใช่สำหรับมั่งมี  ไม่ใช่สำหรับคุมเหงคนเล่นตามชอบใจ  มิใช่เกลียดไว้แล้วจะได้แก้เผ็ด  มิใช่เป็นผู้สำหรับจะกินสบายนอนสบาย  ถ้าจะปรารถนาเช่นนั้นแล้วมีสองทาง คือ บวชทางหนึ่ง  เป็นเศรษฐีทางหนึ่ง  เป็นเจ้าแผ่นดินสำหรับแต่เป็นคนจน  และเป็นคนที่อดกลั้นต่อสุขและทุกข์  อดกลั้นต่อความรักและความชังอันจะเกิดฉิวขึ้นมาในใจหรือมีผู้ยุยง  เป็นผู้ปราศจากความเกียจคร้าน  ผลที่จะได้นั้นมีแต่ชื่อเสียงปรากฏเมื่อเวลาตายแล้วว่าเป็นผู้รักษาวงศ์ตระกูลไว้ได้  และเป็นผู้ป้องกันความทุกข์ของราษฎรซึ่งอยู่ในอำนาจความปกครอง  ต้องหมายใจในความสองข้อนี้เป็นหลักมากกว่าคิดถึงการเรื่องอื่น  ถ้าผู้ซึ่งมิได้ทำใจได้เช่นนี้ก็ไม่แลเห็นเลยว่าจะปกครองรักษาแผ่นดินอยู่ได้

            เมื่อลงปลายหนังสือฉบับนี้  ต้องขออำนวยพรเจ้า  ซึ่งยังมิต้องรับการหนักอย่างเช่นพ่อต้องรับมา  ในเมื่ออายุเพียงนี้ยังมีพร้อมอยู่ทั้งบิดามารดาคณาญาติ  ซึ่งจะช่วยอุปถัมภ์บำรุงให้สติปัญญาความคิดแก่กล้าขึ้น  จนถึงเวลาที่ควรจะรับแล้วและได้รับโดยความสะดวกใจดีกว่าที่พ่อได้เป็นมาแล้ว  ขอให้หมั่นศึกษาและทำในใจในข้อความที่ได้กล่าวตักเตือนมานี้  ละความเกียจคร้าน  ตั้งใจพยายามทำทางไว้ให้ดีทุกเมื่อ  ถ้าสงสัยอันใดข้อใดไม่เข้าใจให้ถาม  จะอธิบายให้ฟัง  ให้อ่านหนังสือนี้จำได้ทุกข้ออย่าให้เป็นแต่เหมือนอ่านหนังสือพิมพ์เล่น

(พระบรมนามาภิไธย)  สยามินทร์

------------------------------------------------------------------------------------

ผู้สนใจรายละเอียด  กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่ ชัยอนันต์ สมุทวณิช  และขัตติยา กรรณสูต (รวบรวม)  เอกสารการเมืองการปกครองไทย (พ.ศ. ๒๔๑๗-๒๔๗๗)  กรุงเทพฯ:  โครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ ๒๕๓๒





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
beckyblooms วันที่ : 04/09/2008 เวลา : 01.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/beckyblooms
"Everybody Lies, Everybody Dies"

ที่จริงมีเรื่องที่สับสนเพราะไปอยู่ท่ามกลางวังวนของกระแสของเรื่องราวที่ว่าโดยไม่ได้ตั้งใจเลย..
แต่เมื่อได้อ่านความคิดของพี่แล้ว..คิดว่า มีคำตอบให้กับความสับสนที่เกิดขึ้นนะคะ..
ขออนุญาตตอบทางเมล เพราะหากตอบตรงนี้..
ตะรางไม่ได้มีไว้ขังหมูนะคะพี่!..แหะๆๆ..


ความคิดเห็นที่ 32 (0)
ณชาติหนึ่ง วันที่ : 03/09/2008 เวลา : 13.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nnnnnn
จอมยุทธไพร หัวใจพอเพียง

ท่านพี่คงมีภาระกิจมากมาย ณ ต่างแดน

ประเทศไทยแย่แล้ว ท่านพี่เจ้าขา...

ข้าพเจ้าแวะมาด้วยความคิดถึง สุดใจ...

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
beckyblooms วันที่ : 02/09/2008 เวลา : 23.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/beckyblooms
"Everybody Lies, Everybody Dies"

อยากอ่านความคิดของพี่กับการเมืองในช่วงนี้อ่ะค่ะ..

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
อาโต้ วันที่ : 30/08/2008 เวลา : 07.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rtoto

อยู่ไหนหนอ..

หากกลับมาแล้ว ..
ว่างๆ เรียนเชิญไปเยี่ยมชมของสบายหูสบายตา ที่..
Permalink : http://www.oknation.net/blog/rtoto3
แล้วกรุณาแสดงความคิดเห็นไว้ด้วยครับ..ขอบคุณ

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 26/08/2008 เวลา : 13.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

พี่ชายหายหน้าไปนาน
คิดถึงครับ

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
LhinHui วันที่ : 24/08/2008 เวลา : 01.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tsasalak


ความคิดเห็นที่ 27 (0)
vickie วันที่ : 19/08/2008 เวลา : 21.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vickie
       เด็ดดอกไม้  สะเทือนถึงดวงดาว      http://www.oknation.net/blog/vickie1

เจ้าของบล็อกหาย

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
feng_shui วันที่ : 18/08/2008 เวลา : 12.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

อ่านแล้ว รู้สึก สำนึกในน้ำพระทัยพระองค์ท่านค่ะ
.
.
.
ปล.คุณปฏิจจฯไปต่างประเทศแล้วหรือคะ
.
.

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
Bhirisa_ภิริสา วันที่ : 14/08/2008 เวลา : 14.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Bhirisa
www.oknation.net/blog/misspostcard

หวัดดีวันพฤหัสค่ะ...

แวะทักทายค่ะ...หนีเที่ยวอังกฤษเหรอค่ะพี่...อิอิ

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
ณชาติหนึ่ง วันที่ : 14/08/2008 เวลา : 14.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nnnnnn
จอมยุทธไพร หัวใจพอเพียง


ข้าพเจ้าเพิ่งกลับมาจากการเดินทาง 3 วัน 2 คืนเพื่อปลูกป่า

ถวายสมเด็จพระราชินี 12 สิงหา ที่ผ่านมานี่เองค่ะ

ขายังไม่หายฟกช้ำดำเขียว... และเปื้อนด้วยรอยทากดูดเลือด

แต่ความทรงจำงดงามและน่าประทับใจเกินกว่าจะบรรยายได้ค่ะ

แวะมาเล่าให้ท่านพี่ฟังก่อนใคร ด้วยความคิดถึงค่ะ...

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
yongchan วันที่ : 11/08/2008 เวลา : 15.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yongchan

อ่านแล้วก็ตื้นตันค่ะพี่...

นึกถึงว่าทรงต้องปวดพระราชหฤทัยเพียงใด เราก็ปวดตามไปด้วย....

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
ผู้ไม่ประสงค์จะออกนามและเงิน วันที่ : 08/08/2008 เวลา : 09.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/whitaker

ช่วงนี้ได้ดูสารคดี 100ปี ไกลบ้าน ยิ่งซาบซึ้งในพระวิริยะอุตสาหะและพระวิสัยทัศน์ของร.5
น่าเสียดายที่ลูกหลานเหลนไทย ไม่รักษาสมบัติที่พระองค์ท่านทรงเริ่มก่อตั้ง ทำให้เป็นหนี้เป็นสินล้นพ้นตัว ยังกินไม่เลิก...

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 07/08/2008 เวลา : 16.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

ขอบคุณค่ะ คุณปฏิจจชน ที่เอามาลงให้อ่านกัน ยังทันสมัยอยู่เสมอนะคะ ... ใกล้ถึงวันแม่แล้วนะคะ .. ช่วงนี้ ...คิดถึงแม่มากกว่าทุกกๆวันนะ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
เก็ดถวา วันที่ : 07/08/2008 เวลา : 13.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/gedtawa
ความใฝ่ฝันแสนงามแต่ครั้งเคยเนา ชื่นหวานในใจเราอยู่มิเว้นวัน 

ขอบคุณที่เอามาลงให้อ่านค่ะพี่

หนูยังเชื่อเสมอว่า พระเจ้าแผ่นดิน
คือผู้แบกภาระที่หนักหน่วงของแผ่นดินไว้เสมอ

บางครั้ง ก็อยากรู้จริงๆ ว่าเหล่าผู้คนที่ต่อต้าน
เคยทำอะไรเพื่อประเทศชาติบ้านเมืองได้เพียงเศษธุลีของท่านบ้างหรือไม่


ความคิดเห็นที่ 19 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 07/08/2008 เวลา : 12.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

สวัสดีค่ะ คุณpatijjachon

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ณชาติหนึ่ง วันที่ : 06/08/2008 เวลา : 12.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nnnnnn
จอมยุทธไพร หัวใจพอเพียง

จะยิ่งเป็นการดี...
หากจะมีใครนำไปประยุกต์ใช้บ้างนะคะ

ขอน้อมคารวะด้วยใจค่ะ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
sat11 วันที่ : 05/08/2008 เวลา : 13.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saturday11


พระองค์ทรงเข้าถึงธรรมะโดยแท้

สำนึกได้ถึงพระราชกรณียกิจอันหนักที่พระองค์ทรงเสียสละเพื่อคนทั้งแผ่นดิน ทรงอดกลั้นทั้งรักและชัง ซึ่งเป็นภาวะที่ยากต่อการบังคับจิตใจมาก
ยิ่งรับรู้ยิ่งปลาบปลื้มใจค่ะ ภูมิใจในความเป็นไทยมากๆค่ะ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
วิตามินบี วันที่ : 04/08/2008 เวลา : 23.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  

สมัยเรียนหนังสือ
เวลาเรียนเรื่องประวัติศาสตร์ชาติไทย
จะเห็นชื่อรัชกาลที่5เป็นผู้บุกเบิกสิ่งต่างในเมืองไทยมากมาย ทรงพระอัจฉริยะและมีพระคุณแก่ปวงชนชาวไทย
อย่างสุดประมาณ
ขอกราบแทบพระบาท

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
ตาจ๋ายายอยู่นี่ วันที่ : 01/08/2008 เวลา : 19.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/freeway

มีคุณค่ามากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
lost-in-space วันที่ : 31/07/2008 เวลา : 20.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lostinspace
เคยไหม ? ที่เดินไปยิ้มไปได้อยู่คนเดียว :)

ชอบวรรคนี้เป็นพิเศษค่ะ "การที่เป็นเจ้าแผ่นดินไม่ใช่สำหรับมั่งมี ไม่ใช่สำหรับคุมเหงคนเล่นตามชอบใจ มิใช่เกลียดไว้แล้วจะได้แก้เผ็ด"

จากเท่าที่พอทราบพระกรณียกิจนานับประการของพระปิยะมหาราช ร.5 มาบ้าง ส่วนตัวรู้สึกว่า ว่าท่านเป็นคนที่มีวิสัยทัศน์ไกลมาก และวิสัยทัศน์นั้นล้วนเพื่อเมืองสยามทั้งหมดทั้งสิ้น แม้กระทั่งการอบรมบ่มเพาะอุปนิสัย และมอบการศึกษาให้เป็นสมบัติติดกายแก่ลูก ๆ ทุกคน

ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยไปไหว้เสด็จพ่อ ร.5 ไม่เคยเอาดอกกุหลาบสีชมพูไปถวายท่าน เหมือนที่ใคร ๆ เขาไปกัน แต่มีความศรัทธาในความดี ความรักชาติบ้านเมืองของท่านอยู่ในใจมานานแล้วค่ะ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
chalee วันที่ : 31/07/2008 เวลา : 13.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chalee
This land taught me the value of life.



ความคิดเห็นที่ 12 (0)
chalee วันที่ : 29/07/2008 เวลา : 12.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chalee
This land taught me the value of life.

ขอบคุณพี่ชายที่นำสิ่งทรงคุณค่ามาแบ่งปัน

พระบรมราโชวาทที่พระองค์ท่านให้ไว้
สามารถนำมาใช้ได้จนถึงทุกวันนี้
มีประโยชน์ต่อประชาชนทุกคนจริงๆค่ะ

"ชาลี"

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
สามจอ วันที่ : 28/07/2008 เวลา : 17.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SamJaw
ชัตเตอร์ด้านได้อายอด   : เราฆาตกรรมต้นไม้เพียงเพื่อนำมันมาใช้ทำหนังสือพิมพิ์เลวๆ เจมส์ จี วัตต์ จากหนังสือ A DAY เพิ่มเติมเป้าต้องแสนห้า นะ  

เรื่องดีๆ แต่คนฟัง...............

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
มัชฌิมา วันที่ : 28/07/2008 เวลา : 10.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/muchshima
  อมยิ้มแก้มตุ่ย...น่ารักกว่า.... ทำหน้ามุ่ย ตั้งเยอะ !!!

พระบรมราโชวาทของพระองค์ท่าน ทรงคุณค่าเสมอ
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าใด
และไม่ว่าผู้คนในสังคมแปรเปลี่ยนไปมากมายอย่างไร

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
beckyblooms วันที่ : 27/07/2008 เวลา : 17.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/beckyblooms
"Everybody Lies, Everybody Dies"

การได้อ่านพระราชประวัติรวมไปถึงพระราชดำรัสของพระองค์ท่านครั้งใด ฉันได้รับความรู้ใหม่ๆเสมอ..

เพราะในแต่ละช่วงเวลาที่อ่านนั้น.. มันต่างกัน..
เมื่อเราเติบโตขึ้น ..ได้เจอะเจอเรื่องอะไรมากมาย..
บางเรื่องได้อ่านตอนเด็กก็อย่างนึง.. มาอ่านเอาตอนนี้ก็อย่างนึง..

ไม่เคยเข้าใจความหมายบางความหมาย..
เมื่อโตขึ้นแล้วกลับไปอ่าน..ก็เข้าใจ..คิดว่าเข้าใจ..

แต่ส่วนใหญ่นั้นจะเป็นเรื่องรายละเอียดมากกว่า
หากแต่เนื้อหาโดยหลักแล้ว ..ทั้งเข้าใจและซาบซึ้งมานานเต็มที..

เป็นเรื่องดีๆที่ต้องการกำลังใจครั้งใด การกลับไปหาพระราชประวัติ พระราชดำรัสทั้งของร.5 หรือในหลวงรัชกาลปัจจุบันทำให้เรารู้สึกดีเสมอ..

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ลุงฟาง วันที่ : 27/07/2008 เวลา : 16.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/semtele


ความคิดเห็นที่ 7 (0)
มโนมัย วันที่ : 27/07/2008 เวลา : 16.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/meehuajai

ไม่ได้มาเยียมพี่นานเลย มาได้อ่านเรื่องดี ๆ จึงมาลงชื่อขอบคุณ และซักถาม ว่าพี่สบายดีนะครับ เป็นห่วง

ผู้ที่รู้ตนว่า เป็นหนี้ของแผ่นดินทุกคนครับ

ขอบคุณมากครับ
มโนมัย

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
Bhirisa_ภิริสา วันที่ : 27/07/2008 เวลา : 15.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Bhirisa
www.oknation.net/blog/misspostcard

พระองค์ท่านทราบทุกสิ่ง

แต่พวกลิงนั่นมันไม่พยายามรับรู้อะไรหรอกค่ะพี่

สบายดีนะคะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
redribbons07 วันที่ : 27/07/2008 เวลา : 12.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/redribbons07

เป็นพระบรมราโชวาท อันล้ำค่ายิ่ง ค่ะ



ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ทองนาคา วันที่ : 27/07/2008 เวลา : 11.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thongnaka

เรื่องต่าง ๆ ในอดีต...ใช่ว่าจะล้าสมัย
ทุกเรื่องเป็นบทเรียน...ที่เกิดขึ้น
สามารถนำมา...ประยุกต์ใช้..หรือเป็นแนวทางได้
กับทุกคน...ที่ผ่านพบ...กับเรื่องนั้น ๆ..

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ทวิน วันที่ : 27/07/2008 เวลา : 09.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/twin

ขอบคุณครับที่เก็บรวมมาให้อ่าน เป็นพระราชดำรัสที่ทรงคุณค่าอย่างมาก สมเป็นสมเด็จพระปิยมหาราช ของปวงชนชาวไทย

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
เจเจค่ะ วันที่ : 27/07/2008 เวลา : 08.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jj
Completely support 137 

พระกรุณาคุ้มพสุธา

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 27/07/2008 เวลา : 07.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

มีคุณค่าและไม่ล้าสมัยเลย

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

At Your Side : The Corrs

When the daylight's gone, and you're on your own And you need a friend, just to be around I will comfort you, I will take your hand And I'll pull you through, I will understand

View All
<< กรกฎาคม 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    



[ Add to my favorite ] [ X ]