• patijjachon
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-02-08
  • จำนวนเรื่อง : 276
  • จำนวนผู้ชม : 698287
  • ส่ง msg :
  • โหวต 425 คน
ปฏิจจชน
: อุดมการณ์แม้กินไม่ได้ แต่สิ่งที่กินไม่ได้สิ่งนี้ จะช่วยทำให้คนที่ไม่ค่อยจะมีกิน มีกินขึ้นมาได้สักวัน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/patijjachon
วันศุกร์ ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by patijjachon , ผู้อ่าน : 5387 , 17:55:27 น.  
หมวด : ต่างประเทศ

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

“การมีน้ำใจ” กับ  “การเคารพในสิทธิส่วนบุคคล”  อาจนับได้ว่าเป็นข้อแตกต่างที่ค่อนข้างเด่นชัดระหว่างผู้คนในแต่ละภูมิภาคของโลก  (โดยเฉพาะชาวตะวันตกและตะวันออก)

ผมจะขอเล่าให้ฟังถึงตัวอย่างเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงในประเทศเยอรมนี  ซึ่งอาจช่วยอธิบายข้อความข้างต้นให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น   มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับคู่ชีวิตของผมเองเมื่อตอนที่พวกเรามาถึงกรุงเบอร์ลินใหม่ ๆ

เหตุการณ์แรก  เกิดขึ้นเมื่อประมาณต้นเดือนตุลาคม ๒๕๕๑  ระหว่างที่ครอบครัวของเรากำลังพักอยู่ที่โรงแรมในเมือง Steglitz, Berlin  เป็นเวลา ๑๕ วันเต็ม  ก่อนเข้าบ้านพัก

ภริยาผมได้ขนเสื้อผ้าจำเป็นซึ่งใส่แล้วของเราทั้ง ๔ ชีวิต ใส่กระเป๋าลากไปซักที่ร้านซักผ้าอัตโนมัติใกล้ ๆ โรงแรม ในตอนเย็นวันหนึ่ง

วิธีการใช้เครื่องซักผ้าอัตโนมัติในร้านดังกล่าวไม่เป็นที่คุ้นเคยสำหรับภริยาผม   มันแตกต่างจากเครื่องที่เราเคยใช้เป็นประจำที่บ้านในเมืองไทย  รวมทั้งแตกต่างจากเครื่องที่เธอเคยใช้สมัยเรียนอยู่อเมริกาเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว  และที่สำคัญมันเป็นภาษาเยอรมันที่เธอยังไม่สามารถทำความเข้าใจได้ดีนักในตอนนั้น

เธอลองกดปุ่มโน่น ปุ่มนี่อยู่พักใหญ่  ก็ยังไม่สามารถซักผ้าได้

ในขณะที่เธอกำลังพยายามหาหนทางเพื่อให้เครื่องซักผ้าทำงานอยู่นั้น  ก็มีผู้คนในละแวกนั้น (ส่วนใหญ่เป็นชาวเยอรมัน) ทะยอยกันเข้ามาใช้บริการในร้านตามปกติ  ทุกคนทำราวกับว่าไม่รู้ไม่เห็นและไม่สนใจว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับบุคคลแปลกหน้าที่เป็นหญิงชาวต่างชาติคนนี้

จนกระทั่งเธอคิดว่าไม่ได้การแล้ว  หากมัวเสียเวลาลองผิดลองลองถูกอยู่เช่นนี้   อีก ๓ ชีวิต ที่รอคอยที่จะกินอาหารเย็นร่วมกันอยู่คงจะต้องแขวนท้องรอเป็นแน่   เธอจึงได้ตัดสินใจเอ่ยปากถามหญิงชราชาวเยอรมันผู้หนึ่งที่มาซักผ้าในร้านเดียวกันนี้

คำอธิบายวิธีการใช้งานเครื่องซัก/อบผ้าอัตโนมัติก็พรั่งพรูออกจากปากหญิงใจดีผู้นั้นด้วยความเต็มใจ  แม้คุณยายจะพูดภาษาอังกฤษไม่ได้ในขณะที่ภริยาผมก็ยังพูดภาษาเยอรมันไม่ได้  แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรค  เพราะคุณยายได้อธิบายให้เข้าใจด้วยการแสดงตัวอย่างการใช้งานจริงที่ตัวเครื่อง

ทำให้การซักผ้าในร้านดังกล่าวของภริยาผมในวันนั้นและวันต่อ ๆ มา  เป็นไปด้วยความเรียบร้อยและราบรื่น

เหตุการณ์ที่สอง  เกิดขึ้นประมาณเดือน ธ.ค. ๕๑  ภายหลังที่ภริยาผมได้เดินไปส่งลูกสาวคนเล็กเข้าโรงเรียนอนุบาลใกล้ ๆ บ้านเป็นที่เรียบร้อยในตอนเช้า  เธอมีความต้องการจะเดินทางไปซื้อใช้บางอย่างให้ลูกตามลำพังด้วยรถโดยสารประจำทาง  โดยไม่อยากรอคนขับรถประจำตัว (ผมเอง)   หลังเลิกงานในตอนเย็นเหมือนที่ผ่านมา


BVG Bus

การซื้อตั๋วรถประจำทาง  (สามารถใช้ร่วมกับรถไฟฟ้า S-Bahn, U-Bahn และ Tram)  ของบริษัท BVG ในเบอร์ลินจะมีอยู่  ๒ แบบ ขึ้นอยู่กับรุ่นของรถประจำทาง

บางคันก็สามารถจ่ายค่าโดยสารให้กับคนขับด้านหน้า  บางคันก็ต้องเดินเข้าไปหยอดเหรียญจากตู้จ่ายตั๋วอัตโนมัติตอนกลางของรถ


BVG S-Bahn

บังเอิญที่การขึ้นรถประจำทางครั้งแรกในเบอร์ลินของภริยาผม  จะต้องเดินผ่านคนขับเพื่อไปหยอดเหรียญเอง       

ทำให้เธอประสบปัญหาขลุกขลักในเรื่องการเลือกแบบของตั๋ว (มีหลายประเภท)  อีกเช่นกัน

เหตุการณ์บนรถประจำทางก็คล้าย ๆ กับเหตุการณ์ในร้านซักผ้า  กล่าวคือ  คนที่นั่งอยู่ก่อนบนรถ  ไม่ได้มีใครสนใจหรือเสนอให้ความช่วยเหลือภริยาผมระหว่างที่เธอกำลังพยายามซื้อตั๋วโดยสารในขณะนั้น

เมื่อดูแววว่าจะไม่ประสบความสำเร็จในการซื้อตั๋ว  ในที่สุดภริยาผมได้ตัดสินใจสอบถามเด็กสาววัยรุ่นคนหนึ่งที่ขึ้นมาภายหลังถึงวิธีการซื้อตั๋ว  โดยถามเป็นภาษาอังกฤษ   หลังจากที่เธอได้เอ่ยปากออกไปแล้ว  เด็กสาวชาวเยอรมันผู้นั้นก็ได้อธิบายและให้คำแนะนำในการซื้อตั๋วรถประจำทางสายนั้นเป็นอย่างดี

เมื่อประมวลเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น  ทำให้ผมย้อนคิดกลับไปว่า  หากมีคนต่างชาติต้องเผชิญกับอุปสรรคในเรื่องทำนองดังกล่าวในบ้านเรา  น่าจะพอมีคนไทยผู้หวังดีคอยสอบถามและให้ความช่วยเหลือ (แม้ผู้คนจะแตกแยกออกเป็นสี ๆ ในปัจจุบันก็ตาม) โดยอาจไม่ต้องรอให้นักท่องเที่ยวต่างแดนผู้นั้นต้องร้องขอเลยก็ได้  แต่เหตุการณ์แบบนี้  ยากที่จะเกิดขึ้นในเยอรมนี ...

มันจึงเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการค้นหาคำตอบในเรื่อง “คนเยอรมัน”  ของผม

อาจเป็นเพราะ
สายเลือดคนเยอรมันได้ถูกปลูกฝังให้ช่วยเหลือตัวเองก่อนเป็นลำดับแรก  ซึ่งเขาทำกันตั้งแต่เป็นเด็กเล็ก ๆ
แต่ละคนมีความภาคภูมิใจ และหยิ่งในเกียรติ/ศักดิ์ศรีที่จะทำอะไรได้ด้วยตนเอง  รวมทั้งมีความเคารพในสิทธิ เสรีภาพของผู้อื่นอย่างเคร่งครัด

ดังนั้น  การที่จะเสนอตัวเข้าไปช่วยเหลือผู้อื่น (โดยที่ไม่ได้รับการร้องขอนั้น)  อาจถูกมองว่า  เป็นการไม่เคารพสิทธิส่วนบุคคล หรือเป็นการไม่ให้เกียรติผู้อื่นได้หรือไม่ 

หรือหากพูดกันแบบตรง ๆ ก็คือ  กลัวเจอข้อกล่าวหาว่า  “ชอบยุ่ง (เสือก) เรื่องของคนอื่น”  โดยไม่จำเป็น  ซึ่งมันไม่คุ้มกันเลยยิ่งกับผู้คนแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนด้วย

ในเรื่องคล้าย ๆ กันนี้  หากมองในมุมที่ไม่เปิดกว้าง  ก็อาจตีความไปว่าผู้คนที่นี่  “ไม่มีน้ำใจ”  ได้เช่นกัน

ซึ่งจริง ๆ แล้ว  อาจไม่ใช่เลย  มันขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อม  การปลูกฝังแนวคิด และวิถีการใช้ชีวิตที่แตกต่างกันมากกว่า

ตัวอย่างเหตุการณ์ทั้งสองครั้ง  แม้จะไม่สามารถใช้เป็นหลักฐานอ้างอิงเพื่ออธิบายถึงคุณลักษณะของคนเยอรมันนับล้านคนในประเทศ  แต่อย่างน้อยมันก็เป็นเรื่องที่สะดุดตา สะดุดใจ  ต่อผู้ที่เคยชินกับสภาพแวดล้อมอีกแบบหนึ่งจากคนละฝั่งของโลกอย่างผมและภริยา

อย่างไรก็ตาม  ในช่วงก่อนวันคริสต์มาสที่ผ่านมา  ครอบครัวเราก็ได้เจอคนเยอรมันในแบบฉบับที่เราค่อนข้างคุ้นเคย   เป็นเหตุการณ์ในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งของเมือง  Potsdam

คุณแม่ชาวเยอรมันที่มีลูกในวัยใกล้เคียงกับเรา  ได้เสนอตัวเข้ามาแนะนำในเรื่องการใช้แลก Token  สำหรับการยืมรถเข็นเด็ก (แทนที่จะเป็นเหรียญยูโรเหมือนตามห้างสรรพสินค้าทั่วไป)  โดยที่เราไม่ทันได้เอ่ยปากขอความช่วยเหลือ 

หลายคนที่อยู่มาก่อนผมได้พูดว่า  คนเยอรมันนั้น หากได้ทำความรู้จักและคบหาเป็นกันเพื่อนแล้ว  เขามีน้ำใจและมีความจริงใจต่อเพื่อนไม่แพ้ชนชาติได้เลย  ซึ่งผมก็สามารถพิสูจน์ได้ด้วยตนเองว่าเป็นความจริง

จะว่าไปแล้ว  คุณลักษณะนิสัยในการพึ่งพาตนเอง  ทำอะไรให้สำเร็จด้วยตนเองก่อนเป็นหลัก  ผนวกเข้ากับการเคารพในสิทธิ เสรีภาพผู้อื่น  ซึ่งก็คือการเคารพกฎเกณฑ์ของการใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน หรือเคารพกฎหมาย/ระเบียบที่กำหนดไว้  นี้เอง  มีส่วนทำให้เยอรมันกลายเป็นชนชาติที่กอปรด้วยผู้คนที่มีคุณภาพมาก ๆ ได้หรือไม่

ในอุดมคติ  เราคงอยากเจอผู้คนที่เข้มแข็งด้วยตนเองตามแบบฉบับชาวตะวันตกและมีน้ำใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อผู้คนรอบข้างไม่เลือกหน้าแบบฉบับชาวตะวันออกในคนคนเดียวกันมาก ๆ  แต่มันคงเป็นไปได้ยาก

เพราะการก้าวข้ามเส้นแบ่งเขตระหว่างการเคารพในสิทธิส่วนบุคคล (อื่น)  เพื่อการแสดงความมีน้ำใจออกไปนั้น  มันเป็นเรื่องที่ต้องใช้ศาสตร์และศิลป์ของบุคคลล้วน ๆ ในการแสดงออก

หากทำได้ไม่ดี  ก็จะเป็นการเปลืองตัวได้เช่นกัน

ประสบการณ์ตรงที่ภริยาผมได้เจอทั้ง ๒ ครั้งข้างต้นนี้  ช่วยทำให้เราทั้งสองค่อย ๆ ปรับมุมมองของเราเองต่อผู้คนในประเทศที่เราจำเป็นต้องอยู่อาศัยและทำงานต่อไปได้เป็นอย่างดี

การทำความเข้าใจผู้คนที่อยู่รอบข้างเราให้ได้มากเท่าไร  จะยิ่งทำให้เราสามารถใช้ชีวิตร่วมกับเขาได้อย่างมีความสุขเป็นเงาตามตัว  เพราะนิสัยหยาบ ๆ ของคนที่ไม่ได้ผ่านการฝึกจิต  มักจะเที่ยวว่าคนโน้นคนนี้ก่อนเป็นหลัก 

การปรับเปลี่ยนตัวเองให้ทำแต่สิ่งดี ๆ ล้วน ๆ ยังเป็นเรื่องยากเลย  แล้วนับประสาอะไรกับการพยายามจะไปเปลี่ยนหรือทำให้คนอื่นเป็นได้ดังใจเรา





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
รุสสกี้ วันที่ : 25/04/2009 เวลา : 17.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/russky
รุ่งอรุณ.....ที่นี่เงียบสงบ

สมัยก่อนต้องนั่งรถประจำทางไปทำงานอยู่แถวสนามหลวงประจำ

ทุกเช้าจะเห็นนักท่องเที่ยวขึ้นรถประจำทางจากสนามบินมาลงแถวอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย เพื่อที่จะมาพักที่ถนนข้าวสาร

เมื่อลงจากรถ ก็จะมาเก้ๆกังๆอยู่แถวนั้น เพราะงงว่าถนนข้าวสารมันไปทางไหน

หลังจากที่สังเกตุอยู่หลายเดือน รวมทั้งรวบรวมความกล้า และการฝึกภาษาอยู่พอสมควร พอเห็นฝรั่งลงมาจากรถ และมายืนเก้ๆกังๆ ผมก็จะถือเป็นหน้าที่พลเมืองดีของประเทศโดยการเข้าไปบอกฝรั่งเองเลยว่า " ยู.......โน่นๆๆ" พร้อกับชี้นิ้วไปทางถนนข้าวสาร

ส่วนมากฝรั่งก็จะถามเพื่อความแน่ใจว่า " ข้าวสารโร๊ด ? "

ผมก็จะบอกว่า " เออ...."

บางทีเยอรมันก็อาจจะขี้อายเหมือนผมก็ได้นะครับ คืออยากจะช่วยก็อยากช่วย แต่มันอาย

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
เก็ดถวา วันที่ : 09/03/2009 เวลา : 19.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/gedtawa
ความใฝ่ฝันแสนงามแต่ครั้งเคยเนา ชื่นหวานในใจเราอยู่มิเว้นวัน 

ว้าวววว พี่คะ อ่านแล้วชอบมากๆ ค่ะ
คือหนูชอบเรื่องการเรียนรู้วัฒนธรรมที่แตกต่าง
เรียนรู้แล้ววิเคราะห์ที่มาที่ไปของวิธีคิดในแบบนั้นๆ

หนูว่าตัวหนูเองเหมือนคนแล้งน้ำใจในสายตาคนไทยเหมือนกันค่ะ
คือหนูยินดีช่วยเหลือคนอย่างมาก ถ้าได้รับการร้องขอ
แต่ว่าหนูไม่ค่อยเสนอตัวที่จะช่วยเหลือเค้าก่อน หนูเขินอ่ะค่ะ
กลัวว่าถ้าเค้าไม่ให้ช่วยแล้วตัวเองจะรู้สึกเปิ่นน่ะค่ะ

หนูเพิ่งทราบว่าพี่อยู่ที่เยอรมันค่ะ

ระลึกถึงพี่อยู่เสมอนะคะ

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
BlueHill วันที่ : 09/03/2009 เวลา : 17.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

การที่จะเสนอตัวเข้าไปช่วยเหลือผู้อื่น (โดยที่ไม่ได้รับการร้องขอนั้น) อาจถูกมองว่า เป็นการไม่เคารพสิทธิส่วนบุคคล หรือเป็นการไม่ให้เกียรติผู้อื่นได้หรือไม่

ท่าจะจริงตามนี้ครับ

อ่านเรื่องนี้แล้ว ผมพาลไปนึกถึงคำว่า "ไทยมุง"ครับ
ไม่ทราบว่า คำนี้มีรากฐานมาแต่ไหน แต่ชัดเจนหรือเกินครับในเรื่องอุปนิสัยอันเป็นที่กล่าวขานไปทั่ว

อาจมองได้ว่า คนไทยมีนิสัยเอื้อเฟื้อเผื่อแพร่ ชอบช่วยเหลือผู้อื่น ก็ได้ครับ

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 08/03/2009 เวลา : 12.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

หลายคนที่อยู่มาก่อนผมได้พูดว่า คนเยอรมันนั้น หากได้ทำความรู้จักและคบหาเป็นกันเพื่อนแล้ว เขามีน้ำใจและมีความจริงใจต่อเพื่อนไม่แพ้ชนชาติได้เลย ซึ่งผมก็สามารถพิสูจน์ได้ด้วยตนเองว่าเป็นความจริง


จะว่าไปแล้ว คุณลักษณะนิสัยในการพึ่งพาตนเอง ทำอะไรให้สำเร็จด้วยตนเองก่อนเป็นหลัก ผนวกเข้ากับการเคารพในสิทธิ เสรีภาพผู้อื่น ซึ่งก็คือการเคารพกฎเกณฑ์ของการใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน หรือเคารพกฎหมาย/ระเบียบที่กำหนดไว้ นี้เอง มีส่วนทำให้เยอรมันกลายเป็นชนชาติที่กอปรด้วยผู้คนที่มีคุณภาพมาก ๆ ได้หรือไม่

....

อาจจะเป็นส่วนน้อยของประเทศเค้าก็ได้นะคะ..
มีญาติสนิทแต่งงานกับฝรั่งสัญชาติเยอรมัน รู้สึกว่า
ทุกอย่างจะตรงข้ามกับท่านปฏิจจชนเล่ามาอย่างสิ่นเชิง

เลยค่อนข้างจะอคติกับคนชาตินี้นะ ทุกอย่าง เห็นแก่ตัว
เอาความสะดวกสะบายของตนเองเป็นใหญ่

..
มากระทู้นี้ มาอ่านที่คุณปฏิจจชนเล่าแล้ว ก็ได้รับรู้
อีกมุมมองหนึ่งที่น่าสนใจทีเดียวนะคะ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
ดินดำน้ำชุ่ม วันที่ : 27/02/2009 เวลา : 08.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/derreiser
เพื่อชาติ และเป็นคนดีของชาติ

มาเยือนด้วยความคิดถึงครับ ได้อ่านคอมเม้นท์ ที่มีค่าเพิ่มมากขึ้น

ขอบคุณอีกครั้งครับ อากาศดีขึ้นหรือยังครับ

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
Dekthep วันที่ : 26/02/2009 เวลา : 20.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dekthep
  บนเส้นทางมีจุดหมาย   ระหว่างจุดหมายมีเรื่องราว  

ทำให้เห็นภาพและเข้าใจ ต่างคนต่างวัฒนธรรม ครับ

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
yongchan วันที่ : 25/02/2009 เวลา : 20.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yongchan

เรื่องนี้ดีจังค่ะพี่ เห็นด้วยว่า คนเยอรมันน่ะไม่ได้แล้งน้ำใจนะ แต่วิธีคิด วิธีการแสดงออกไม่เหมือนกับคนแบบที่เราคุ้นเคย

หย่งชอบมากกว่า คนปากหวานแต่ไม่รักษาคำพูดแบบอเมริกันนะ (คนดีก็มีนะ แต่ที่เห็นแล้วไม่สบอารมณ์ก็ไม่น้อย)

กลับมาที่เยอรมนี... เคยมีครั้งหนึ่ง ขณะที่รอรถแทรมอยู่ที่ป้าย มีเด็กผู้หญิงเยอรมัน ผมดำตาดำ คนหนึ่งมาถามว่ารถแทรมที่จะไปยัง เอ ต้องขึ้นทางไหน หย่งไม่รู้ ก็ตอบไปเช่นนั้น เธอก็หันไปถามคนอื่น

หย่งนั่งไปซักพัก (สามสิบวิ) ก็นึกขึ้นได้ว่าเออ..ทำไมเขาไม่ลองนั่งรถเอสบาห์นล่ะ ก็ไปถึงเอ ได้เหมือนกัน ก็เลยหันไปบอกเขา (ด้วยภาษาเยอรมันอันอ่อนด้อย) เขาตอบกลับมาว่าไงรู้ไหมพี่?

"ฉันไม่ได้ถามเธอ"

หน้าแหกหมอไม่รับเย็บ...สุดๆๆ

ทำไมความหวังดีของเราถึงโดนตอกกลับมาด้วยวาจาเฉือดเฉือนใจอย่างนี้คะพี่

จำได้ไม่ลืมจนถึงทุกวันนี้เลยนะ (ทั้งๆ ที่เป็นเรื่องไม่เป็นเรื่องแท้ๆ เลย)

เสียใจอ่ะ...

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
สายเลือดนย. วันที่ : 22/02/2009 เวลา : 11.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/somchaichok
ภารกิจเหนือสิ่งอื่นใด แม้ชีวิต

ท่านจิ๋ว
ผมคิดเอาเอง ไม่ได้ปรึกษาใคร แม้แต่คนทางบ้านที่นั่งข้างๆ อยู่นี่น่ะครับว่า ถ้าใครเขาเข้ามช่วยด้วยไม่หวังอะไรตอบแทน ตอนที่กำลังอยากให้ใครสักคนมาช่วยอยู่พอดี้ เนี่ยละคนมีน้ำใจ แต่ถ้ากำลังทำอะไรของเราอยู่สบายๆคนเดียว หรือยังไม่ได้ทำอะไร(เช่น นั่งเล่นสบายๆเหมือนกัน)แล้วก็มีใครดันมาทำยุ่มย่ามแล้วทำให้เรารู้สึกไม่พอใจ นี่แหละครับ ไม่เคารพสิทธิส่วนบุคคลกันบ้างเลย
คุณจิ๋วว่าไง????

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
beeing วันที่ : 21/02/2009 เวลา : 10.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/beeing

ชุดระบบคุณค่าทางความคิด ที่ถูกหลอมมาไม่เหมือนกัน
เราคงต้องทำความเข้าใจอีกเยอะเลยทีเดียวเชียว..

แต่อย่างไร น้ำใจ คือสิ่งที่มีค่าอย่างยิ่ง
ขอบคุณเรื่องราวอันเป็นข้อคิด จากแดนไกลนะคะ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
ญิบพันจันทร์ วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 18.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yipphanchan
ญิบ_พันจันทร์

ดีครับ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
สงราษฎร์ วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 15.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Leo

คุณจิ๋วครับ...อาจเป็นเพราะ กระบวนการกล่อมเกลาทางสังคม ของผู้คนในโลกนี้ไม่เหมือนกันครับ...
คนยุโรป โดยทั่วไป จะให้เกียรติผู้อื่น...แต่จะไม่ค่อยอยากเข้าไปยุ่งกับเรื่องของคนอื่น เพราะถือว่าเป็นการเคารพซึ่งกันและกัน...แต่หากมีการร้องขอ...ก็จะได้รับการสนองตอบ...
คนเอเชีย(โดยเฉพาะคนไทย)...ให้ความสนใจผู้อื่น โดยเฉพาะชาวต่างชาติ ในลักษณะของความสนใจเป็นพิเศษ ..เฉพาะชาติที่เราคิดว่า เขา เจริญกว่า ดีกว่า ...ยกตัวอย่าง หากฝรั่งตัวขาว ประสบปัญหา จะมีคนเข้าไปช่วยเหลือ ได้อย่างรวดเร็ว และเต็มใจกว่า คนผิวสี เป็นต้น
แต่สรุปแล้ว เรื่องแบบนี้ ควรฝึกให้เป็นนิสัยครับ เช่น เวลาเปิดประตู ควรดูว่า มีคนอื่นเดินตามมาหรือไม่ก่อนปล่อยประตูให้ตีกลับ...หรือการเปิดควรดึงเข้าหาตัว ไม่ควร ผลักไปข้างหน้า หรือ หากมีใครถือของมาควรช่วยเขาเปิดประตูให้เป็นต้น...
ผมเคยทำบ่อยๆตอนไปเสียค่าไฟฟ้า แล้ว คนอื่นเขา ทำขั้นตอนกดบัตรคิวและให้เครื่องอ่านบาร์โคด ไม่เป็น โดยผมจะสอนให้เขา ทำด้วยตนเอง จนเสร็จการ (เหมือนสอนให้เขาจับปลา แต่ไม่เอาปลาแจกเขา) ครั้งต่อไปเขาก็จะทำได้เอง และอาจสอนคนอื่นต่อ ใครจะไปรู้....

หวังว่า หน้าหนาวในเบอร์ลิน คงไม่ทำให้คุณจิ๋วและครอบครัว หนาวเหน็บจนเกินไป นะครับ...ว่างๆจะไปขอแบ่งความหนาวเย็นและเรียนรู้คนยุโรป โดยเฉพาะ เยอรมัน บ้างนะครับ

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
chalee วันที่ : 15/02/2009 เวลา : 14.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chalee
This land taught me the value of life.

สวัสดีค่ะพี่ชาย

การต้องย้ายถิ่นที่อยู่ไปอยู่ในที่ๆต่างจากชีวิตดั้งเดิมของเรา
ทำให้ได้รู้วิถีชีวิต ความเป็นอยู่ที่แตกต่างไป และทำให้พี่ๆน้อง ๆ
ได้ร่วมรับรู้ เรียนรู้ประสบการณ์จากพี่ชายไปด้วย
และสิ่งที่เราคิดอาจไม่ใช่คำตอบเสมอไปจริง ๆ

"ชาลี"

http://www.oknation.net/blog/chalee2/2009/02/14/entry-2

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
รอยยิ้มจางๆ วันที่ : 15/02/2009 เวลา : 14.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wana22
บ้าน ของ หัวใจ

การเคารพในสิทธิ นั้นก็สมควรที่กระทำคะ

แต่ในเรื่องของความมีน้ำใจ เราสามารถแยกและรู้ว่า

ณ เวลาใดควรเคารพ เวลาใดที่ควรมีน้ำใจ

ขอบคุณเรื่องดีดีค่ะ ท่านพี่

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
แม่หมี วันที่ : 15/02/2009 เวลา : 09.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆ การตัดสินคนโดยไม่เข้าใจวัฒนธรรมของเขาทำให้เราเข้าใจเขาผิด ดีค่ะที่นำเรื่องราวเหล่านี้มาเล่าสู่กันฟัง ทำให้รู้สึกเข้าใจคนอื่นมากขึ้น

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
มะอึก วันที่ : 14/02/2009 เวลา : 16.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

อ่านเรื่องราวที่น้องจิ๋วเล่าให้อ่านแล้วน่าพึงพอใจ
อ่านเรื่องราวที่คุณเป๊บซี่เล่าเสริม...แล้วน่าพิจารณา
.
.
คนใทยเป็นคนมีน้ำใจมากมายเหมือนกัน พร้อมที่จะให้ความช่วยเหลือผู้อื่นทุกเมื่อ(เพราะเราปฎิญาณกันตั้งแต่เรียนลูกเสือหรือเนตรนารี)
แต่ประสบการณ์ที่เกิดขึ้นสำหรับคน(อยาก)ทำความดี บางครั้งมีหลายเหตุผลที่อาจจะทำให้เขาต้องกลายเป็นคนต้องนิ่งดูดาย หรือ ทำเป็นธุระไม่ใช่
.
ในรถเมล์เขียนว่า "โปรดเอื้อเฟื้อแก่เด็ก สตรี และคนชรา"
เมื่อเด็กหนุ่ม(เลือก)ที่จะลุกให้ใครสักคนนั่งแทนเขา
เขาได้รับคำตอบเสียงดังว่า (ไม่เป็นไรค่ะ)
มันอายนะครับ
.
ผมเคยจอดรถ(มอเตอร์ไซด์)และเรียกคนที่กำลังเดินเพื่อจะไปขึ้นรถเมล์ว่า ไปไหมครับผมจะไปส่ง
คำตอบบอกว่า "ไม่เป็นไรค่ะ อยากจะเดิน"
(ก็เชิญเดินต่อไปเถอะจ๊ะ)
.
คนขับรถไปตามถนน เจอคนได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุรถชน จอดรับนำไปส่งโรงพยาบาลเพื่อเห็นแก่มนุษยชน สุดท้ายตำรวจสอบสวนว่าเป็นผู้กระทำความผิดซะเอง
.
พม่า...ไล่ชนกลุ่มน้อยออกจากประเทศ คนไทยให้ข้าวให้น้ำ....สุดท้ายเขาบอกกันว่าประเทศไทยต้องจัดที่อยู่ให้ด้วย เพื่อมนุษยธรรม......
(เอากับมันซี)
.
เป็นต้น
.
คนไทยเป็นคนน่ารักมากที่สุดในโลก และเอาใจยากที่สุดในโลกครับ
สังเกตุนะครับน้องจิ๋ว.......
.
.
รักน้องจิ๋ว...คุณนาย...และเจ้าหนูผู้น่ารักทั้งสองครับ
14 ก.พ.2552
.

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
Thaihippy วันที่ : 14/02/2009 เวลา : 13.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Thaihippy

ขอบคุณสำหรับเรื่องดี ๆ นี้..
ไม่ได้แวะมานานแล้ว..สบายดีนะ..

นายเม็ดฝุ่น เองครับ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
TheQueenofNostalgia วันที่ : 14/02/2009 เวลา : 11.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saisoi
The worst is yet to come. 

หนูคิดเหมือนกันค่ะว่า คนที่ถ้ายังไม่ได้ขอให้ช่วย เขาจะ(ยัง)ไม่เข้ามาช่วย เพราะเขาคิดว่าเราคงจะอยากลองช่วยตัวเองก่อน ถ้าไม่สำเร็จ จึงจะเอ่ยปากร้องขอ เพราะบางสังคมก็ปากตร๊งตรงกับใจ ถ้าใครต้องการความช่วยเหลือ เขาย่อมเอ่ยปากเป็นแน่แท้ และทุกคนก็ยินดีช่วย
เพราะถ้าไปช่วยก่อนก็เหมือนจะเป็นการดูถูกก็ได้ (เอ็งทำไม่ได้แน่ๆ)

คนเอเชียจะเกรงใจ ขี้อายกว่า ถามให้ช่วยมั้ย...กินมั้ย...ทำ(งาน)ไหว/เสร็จมั้ย ชอบตอบตรงข้ามกันนะ แล้วชอบให้ตื๊ออ่ะ...ไม่กินจริงอ่ะ(กินก็ได้) แต่ไม่มีใครดีหรือแย่กว่าใครหรอก เราแค่ต่างกัน

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
feng_shui วันที่ : 14/02/2009 เวลา : 08.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui


ชอบเรื่องราว นี้มากค่ะ


อรุณสวัสดิ์วันแห่งความรักค่ะ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
เป๊ปซี่ วันที่ : 14/02/2009 เวลา : 07.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8

...มีเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้นที่ดอนเมืองนานแล้ว...

...ผู้หญิงฝรั่งชาติใดก็จำไม่ได้...

...เธอมีกระเป๋าสัมภาระที่หนักมากแทบจะปริ...

...เธอจึงไหว้วานศุลกากรไทยให้ช่วยยกให้เธอ...

...ศุลกากรไทยใจดียินดีต้อนรับนักท่องเที่ยวทุกท่านก็ช่วยยกให้เป็นอย่างดี...

...แต่ปรากฎว่ากระเป๋าใบหนักนั้นเกิดปริแตกขึ้นมา...

...เธอกลับโวยวายเอากับผู้มีน้ำใจงาม...

...และสุดท้ายก็ต้องจ่ายเงินค่ากระเป๋าใบนั้นให้เธอ...

...เป็นอุทธาหรณ์แก่ผู้มีน้ำใจงามที่ท่าอากาศยานแห่งนั้นมาจนทุกวันนี้...!!!

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
สอนสุพรรณ วันที่ : 14/02/2009 เวลา : 07.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phaen


สวัสดีครับคุณปฏิจจชน...

อ่านแล้วได้เห็นมุมมองและแง่คิดในเรื่องนี้ ได้อย่างชัดเจนมากครับ...

สบายดีนะครับ..

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 14/02/2009 เวลา : 06.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

มาอีกรอบครับ น้ำใจคนไทยเราเหือดแห้งไปนะ

ประสบการของผมที่ไปทำงานอยุ่ในละแวกกระทรวงมหาดไทย แรกไป ก็บ้าเดินเล่น ไปตรงนั้นตรงนี้ เพื่อเรียนรู้ประวัติศาสตร์ สถานที่จริงๆ

เดินใกล้ๆวัดราชบพิธ มีฝรั่งชาวฝรั่งเศส พูดภาษาอังกฤษไม่ได้ ผมเคยเรียนฝรั่งเสศมานิดหน่อย
สื่อสารกันทราบว่าเขาจะไปถนนตีทอง ตรอกเฟื่องทอง(ไว้มีโอกาสจะเขียนบล็อกประวัติศาสตร์ตรงนั้น) ไม่รู้เรื่องการสนทนามากนัก แต่สื่อสารกันด้วยใจ และหลายๆเหตุการณ์ ที่ฝรั่งแวะมาขอความช่วยเหลือ สุขใจนะครับได้ช่วยเหลือ แต่เด็กสมัยนี้ เปลี่ยนไปมากสังคมไทย
บางใส่ริชแบรนด์สีเหลือง แต่ใจแดง คือแยกแยะไม่เป็น
ใครอะไร ทีไหนอย่างไร เมื่อไร ทำไหม

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 14/02/2009 เวลา : 06.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

ศิลปการอยุ่ร่วมสังคม

เป็นทั้งศาสตร์ และศิลป

ความเอื้ออาทร ที่มีต่อกัน น้ำใจเล็กๆน้อยๆ คำพูด

ปรัชญา ต่างๆของบรรพบุรุษเราท่านสังสมประสปการณ์

การอ่อนน้อมถ่อมตน ดังร่วงข้าว ที่ชูช่อ เมื่อมีข้าว จะโน้มร่วงลงมา ไม่แข็งกระด่างโอหัง พูดจาเอาแต่ได้

สังคมปัจจุบันรู้ทันกันหมด จะพูดออกมาหรือไม่เท่านั้นครับ

ผมแวะมาอ่านความมีน้ำใจอีกครั้ง วิถีประชา บ้านนอกที่ผมเกิดและโตมานั้น เมื่อก่อนๆมีเช่นนั้นจริงๆ ชาวตะวันตก ชาวตะวันออกไม่ต่างกันนะ กับคนบ้านนอก ทราบจากน้องกระเจี๊ยบอีกที่ ในเมนต์ ด้วยเหตุนี้ วันเสาร์อาทิตย์ จึงมักขับรถไปบ้านต่างจังหวัด ที่ลพบุรีครับ

แวะข้างทางของเล็กๆน้อยติดมือไปให้คนรอบข้าง คุณยายแก่ๆท่านสุขใจครับ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 14/02/2009 เวลา : 06.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

ครับความมีน้ำใจ ใช้ใจสื่อสารกันได้ ไม่จำเป็นต้องใช้ภาษาพูดเสมอไป

ขอบพระคุณครับที่แวะมาทักทาย และบอกถึงความมีน้ำใจ

ของท่าน ม.ล. ปนัดดา ดิศกุล ผมไม่เคยรู้จักท่านมาก่อนเลย แต่แอบชื่นชมท่าน นะครับ และมาทราบถึงความมีน้ำใจของท่าน จากคุณป้า แก่ๆ ที่ขายของอยู่ในกระทรวง

ว่าท่านคุ่ยดีมีน้ำใจมาก

ท่านมีความรู้เรื่องความมั่นคงของประเทศดีมาก ฟังจาก การบรรยายครับ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
redribbons07 วันที่ : 14/02/2009 เวลา : 03.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/redribbons07

บทสรุปดีค่ะ

ขอให้มีความสุขในเยอรมันนะคะ..ทั้งครอบครัวเลยค่ะ



ความคิดเห็นที่ 6 (0)
กระเจี๊ยบ วันที่ : 14/02/2009 เวลา : 02.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/JinjokJiap
www.oknation.net/blog/QuatschBox (-: ............ :-)

เมืองหลวงอย่างเบอลิน หรือเมืองใหญ่อย่างดอร์ทมุนด์ พฤติกรรมของคนไม่ต่างกันเลยค่ะ

แต่ถ้าไปตามชนบท เมืองเล็ก ๆ ผู้คนมีนํ้าใจ เต็มใจช่วยโดยที่เราไม่ต้องถามหรือขอร้อง

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
chompoopookha วันที่ : 13/02/2009 เวลา : 22.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chompoopookha

มาอ่านเรื่องราวดี ๆค่ะ
สบายดีนะคะ...

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
vickie วันที่ : 13/02/2009 เวลา : 19.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vickie
       เด็ดดอกไม้  สะเทือนถึงดวงดาว      http://www.oknation.net/blog/vickie1

มันก็แค่เส้นบางๆ ขีดกั้น ระหว่างการเคารพสิทธิ กับการถูกมองว่าไร้น้ำใจ

แต่ถ้าได้รับการร้องขอแล้ว ได้รับการตอบรับช่วยเหลืออย่างเต็มที่ คงต้องคิดเป็นบวกหล่ะกั๊บ

เหตุเพราะการสั่งสอนกันมา และวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ อาจจะบวกพ่วงเข้าไปได้ คือการสอนให้รู้จักพึ่งพาตนเอง ก่อนจะไปขอความช่วยเหลือคนอื่น

อยูที่นู่นสบายดีนะกั๊บ ที่นี่เริ่มร้อนตับแล่บแล้วคร๊าบ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ดินดำน้ำชุ่ม วันที่ : 13/02/2009 เวลา : 18.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/derreiser
เพื่อชาติ และเป็นคนดีของชาติ

ขอบคุณครับคุณจิ๋ว สำหรับเรื่องราวดีๆจากแดนไกล

ความเป็นตะวันตกบวกกับความเป็นตะวันออก คงเป็นสิ่งที่สวยงามมากครับ

ข้อเขียนนี้ทำให้เกิดมุมมองที่น่าคิดทีเดียวครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 13/02/2009 เวลา : 18.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

สวัสดีครับพี่ชาย
วันนี้มีโอกาสเปิดหน้าจอมาพบกับ Entry ของพี่เข้าพอดี
(ช่วงนี้ผมค่อนข้างห่างๆครับ)
ได้รับข้อคิดดีๆเสมอจากพี่อีกครั้งครับ
.
.
.
บางที่การด่วนตัดสินคนอื่นว่าเป็นอย่างนั้นอย่างนี้
โดยยังไม่ศึกษาให้เพียงพอมันก็ไม่ยุติธรรมกับเขาเหมือนกันครับ
.
.
พี่สาวและหลานๆสุขภาพแข็งแรงทุกคนนะครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
aihu วันที่ : 13/02/2009 เวลา : 17.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/aihu
การไม่ก้าวเดิน..ย่อมไม่ถึงซึ่งความหมาย

การมีน้ำใจกับการเคารพสิทธิส่วนบุคคลแตกต่างกันมากค่ะ
เดี๋ยวนี้มักจะเคารพสิทธิส่วนตัวแต่ไม่เคารพสิทธิคนอื่น

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

At Your Side : The Corrs

When the daylight's gone, and you're on your own And you need a friend, just to be around I will comfort you, I will take your hand And I'll pull you through, I will understand

View All
<< กุมภาพันธ์ 2009 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28



[ Add to my favorite ] [ X ]