• patijjachon
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-02-08
  • จำนวนเรื่อง : 276
  • จำนวนผู้ชม : 699375
  • ส่ง msg :
  • โหวต 425 คน
ปฏิจจชน
: อุดมการณ์แม้กินไม่ได้ แต่สิ่งที่กินไม่ได้สิ่งนี้ จะช่วยทำให้คนที่ไม่ค่อยจะมีกิน มีกินขึ้นมาได้สักวัน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/patijjachon
วันพุธ ที่ 1 ธันวาคม 2553
Posted by patijjachon , ผู้อ่าน : 2711 , 17:23:55 น.  
หมวด : ต่างประเทศ

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน รวงข้าวล้อลม , กระเจี๊ยบ และอีก 2 คนโหวตเรื่องนี้

ความหนาวเย็นเริ่มเข้ามาเยี่ยมเยือนเบอร์ลินอีกครั้งหนึ่งแล้ว เมื่อเช้านี้อุณหภูมิติดลบ  ๙ องศาเซลเซียส  ทำให้ผมย้อนรำลึกไปถึงสิ่งดี ๆ ที่เคยเกิดขึ้นเมื่อตอนต้นปีและกลางปีนี้

กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี กลางเดือนกุมภาพันธ์ ปี ๒๕๕๓   เป็นห้วงเวลาที่มีอากาศหนาวเหน็บที่สุดฤดูกาลหนึ่งของประเทศนี้

ผมมีความจำเป็นต้องเดินทางจากที่ทำงานซึ่งอยู่แถวเมือง Steglitz ชานกรุงเบอร์ลิน เข้าไปยังกลางกรุงเบอร์ลิน

โดยปกติ  หากเป็นการเดินทางคนเดียวและไปทำธุระส่วนตัว  ผมเลือกที่จะใช้บริการรถสาธารณะมากกว่าการขับรถไป  ด้วยเหตุผลสำคัญหลายประการ อาทิ ประหยัด, ไม่ต้องเสียเวลาหาที่จอดรถ, เป็นการออกกำลังกายที่ดีประการหนึ่ง และทำให้มีเวลาพิจารณา คิดโน่นคิดนี่  เพราะไม่ต้องพะวงกับเรื่องการขับรถ  และสำคัญที่สุด คือ ความปลอดภัย  เพราะในยามที่หิมะยังคงปกคลุมทางเท้าและถนนหลาย ๆ สาย การขับรถต้องใช้ความระมัดระวังมากเป็นพิเศษ

แต่การเดินมาตามทางเท้าจากที่ทำงาน มาขึ้นรถไฟ U-Bahn ระยะประมาณ ๘๐๐ เมตร  ผมต้องใช้ความระมัดระวังในการเดินมากกว่าปกติอีกเช่นกัน  เพราะทางเดินเท้าซึ่งปกติจะกว้างขวาง เป็นระเบียบ  ตามลักษณะของถนนในเยอรมนีทั่วไปแล้ว  ต้องแคบลงมาพอเดินสวนกันได้  เนื่องจากหิมะได้ตกหนักหลายวัน รถเกรดหิมะต้องทำงานอย่างหนัก อย่างต่อเนื่อง


(สภาพทางเท้าที่ปกคลุมไปด้วยหิมะบนถนนแห่งหนึ่งในกรุงเบอร์ลิน)

ขณะที่ผมกำลังเดินมุ่งหน้าสู่สถานีรถไฟ U-Schlossstr Berlin ซึ่งอยู่ใกล้ที่ทำงานที่สุดนั้น 

ระยะ ๑๐ เมตร ข้างหน้าผม  คือ ชายชราชาวเยอรมันอายุประมาณ ๘๐ กลาง ๆ กำลังเดินสวนมาโดยลำพังอย่างช้า ๆ  ลักษณะท่าทางดูแข็งแรง สดชื่น แต่ก็ใช้ไม้เท้าค้ำยัน (อลูมิเนี่ยม) กันลื่น/ล้มแบบ ๔ ขา เป็นเครื่องช่วยในการเดิน  มีถุงพลาสติกเล็ก ๆ ติดยี่ห้อร้านสะดวกซื้อร้านหนึ่งของเยอรมัน ห้อยอยู่กับไม้เท้า  เดาเอาว่าน่าจะกำลังเดินกลับบ้านหลังจากออกไปซื้อของใช้จำเป็นเล็ก ๆ น้อย ๆ นอกบ้าน

โดยปกติ  เวลาผมเดินผ่านหรือเดินสวนคนบนท้องถนน  ก็แทบจะไม่เคยสบตาหรือทักทายกับใครที่ไม่รู้จัก

แต่ในครั้งนี้  มีสัญชาติญาณบางอย่างภายในบอกว่า  ผมน่าจะทักทายคุณลุงคนนี้ก่อนที่จะเดินสวนและจากกันไป  อาจจะด้วยความคิดถึงพ่อที่วัยใกล้เคียงกันและเพิ่งจากผมไปอย่างไม่มีวันกลับหรือเปล่าก็ไม่รู้ได้

เมื่อเราเดินเข้าใกล้กันในระยะประมาณ ๒ เมตร

ผมส่งสายตาที่แสดงออกถึงความเคารพและปราถนาดีอย่างแท้จริง  พร้อมกับคำพูดทักทายง่าย ๆ สั้น ๆ ในภาษาเยอรมันว่า

Hallo” 

ซึ่งมันก็อาจเป็นความรู้สึกเดียวกันที่สื่อได้ของคุณลุง

ในเกือบจะพร้อม ๆ กันนั้น  คุณลุงก็สบตาและตอบกลับมาว่า

“Schöne Tag” ซึ่งแปลเป็นไทยได้ว่า “ขอให้พบกับวันที่ดี” หรือ “have a good day” ในภาษาอังกฤษ

เท่านั้นเองจริง ๆ  แล้วชายต่างวัย  ต่างชาติ  ต่างภาษา ที่ไม่เคยรู้จักและไม่เคยข้องเกี่ยวกันมาก่อนทั้งสองคนก็เดินจากกันไป  แบบไม่มีโอกาสจะได้เจอกันอีก

แต่ผลของการสบตาทักทายในครั้งนั้น  ทำให้ผมเดินทางไปทำธุระในเมืองอย่างอบอุ่นและมีความสุขตลอดเส้นทาง

คิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในห้วงสั้น ๆ ครั้งดังกล่าวเมื่อไร ก็รู้สึกอิ่มใจ สุขใจ และมีกำลังใจเมื่อนั้น

มันเป็นความสุขที่หาได้อย่างง่ายดายโดยไม่ต้องลงทุนอะไรเลย  นอกจากส่งใจที่เปี่ยมไปด้วยความรัก ความปราถนาดีอย่างแท้จริงต่อกันออกไปเท่านั้น


(ริมทะเลสาป Wannsee ก.พ. ๕๓ :  หนาวแค่ไหนก็ไม่มีผลต่อความสนุกของเด็กน้อย)

ที่กล่าวมาเป็นตัวอย่างเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนท้องถนนท่ามกลางอากาศที่หนาวเหน็บ

แต่ในสภาพบรรยากาศที่ดูเหมือนจะตรงกันข้ามกับเหตุการณ์ที่ผ่านมา

ฤดูร้อนปีเดียวกันนี้ ณ กรุงปารีส เมืองหลวงของประเทศฝรั่งเศส

ท่ามกลางอากาศที่ร้อนอบอ้าว ผู้คนแออัดยัดเยียด บนรถไฟฟ้าสาย RER จากสถานี La DéFence มุ่งสู่กลางกรุงปารีส  สภาพตู้โดยสารที่ค่อนข้างจะสกปรก มีกลิ่นอับ ราวเหล็ก/อลูมิเนี่ยมสำหรับให้ผู้โดยสารยืนจับเหนียวเหนอะหนะไปด้วยเหงื่อไคล จนรู้สึกแขยงมือและไม่อยากจับนั้น

หลังจากเบียดตัวขึ้นรถไฟได้สักพัก  ผมกวาดสายตาไปเห็นชายชาวฝรั่งเศสวัยกลางคนผู้หนึ่ง  ซึ่งยืนโหนรถไฟใกล้ประตูทางเข้าออกอยู่ก่อนหน้า

หน้าตาของแกดูมีความสุข สดชื่น ไม่หวั่นไหว วอกแวก ไปกับสภาพอากาศและผู้คน
สายตาที่ดูเหมือนยิ้มได้  หันมามองผม  เหมือนจะบอกหรือสอนผมเป็นนัยว่า  ทำไมเรา (ตัวแกกับผม)  จะต้องเดือนร้อนและวุ่นวายตามไปกับบรรดาผู้คนจำนวนมากที่ดูเหมือนจะรีบเร่ง เคร่งเครียดกันอย่างเอาเป็นเอาตายเหล่านั้นด้วย

มันเป็นกระแสที่เราสามารถรับ-ส่งกันได้จริง ๆ

แค่สัมผัสได้ถึงความนิ่งสงบและดูเยือกเย็นในทีของชายคนดังกล่าว ใจผมก็รู้สึกสดชื่น เย็นตามไปด้วย  ตรงกันข้ามกับสภาพแวดล้อมภายนอกอย่างสิ้นเชิง

หลังจากนั้นเป็นต้นมา  ก็เลยคิดเล่น ๆ และมีคำถามในใจตัวเองว่า  หากเราสามารถทำแบบเดียวกันนี้กับมนุษย์ทุกผู้ทุกนามที่เราพบเจอเล่า  เราน่าจะมีความสุขตลอดไปไหม

คำตอบกับตัวเองในเบื้องต้นเห็นว่า  การทำแบบนี้กับคนปกติทั่วไปคงไม่ใช่เรื่องยาก

แต่กับคนที่ศรศิลป์ไม่ค่อยกินกัน หรือคนที่เราอาจรู้สึกไม่ค่อยถูกชะตาบ้างละ  เราจะทำได้ไหม

ซึ่งหากเราสามารถก้าวข้ามตรงนี้ไปได้

เราน่าจะเป็นคนที่หาความสุขอีกวิธีหนึ่งได้อย่างง่าย ๆ  ได้เสมอ  เพราะไม่ว่าจะบนท้องถนนหรือที่แห่งใดก็ตาม  ล้วนมีโอกาสได้พบปะ เจอะเจอผู้คนทั้งนั้น





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 29/12/2010 เวลา : 21.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

มันเป็นความสุขที่หาได้อย่างง่ายดายโดยไม่ต้องลงทุนอะไรเลย นอกจากส่งใจที่เปี่ยมไปด้วยความรัก ความปราถนาดีอย่างแท้จริงต่อกันออกไปเท่านั้น

............................................................

ชอบประโยคนี้จังเลยค่ะ คุณปฏิจจชน

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
beckyblooms วันที่ : 13/12/2010 เวลา : 20.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/beckyblooms
"Everybody Lies, Everybody Dies"


นี่คือ รูปฝีมืออ.เฟื้อ หริพิทักษ์อ่ะ.. ฮี่ๆๆๆ..

บอกแล้วเค้าไม่ได้โม้.. มีจิงๆ..แต่ไม่ชัดเลยเนอะ..ฝีมือห่วยง่ะ..อ้อ..หมายถึงฝีมือชักภาพ ไม่ได้หมายถึงฝีมืออ.เฟื้อนะคะ..(เกือบซวย )

ที่จริงยังมีอีกรูปด้วยแหละ.. เดี๋ยวค่อยหาทางนำชมต่อไปเน้อ..

หวัดดีค่ะ.. เกือบลืม.. ลืมหวัดดี..

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
PostAmorndern วันที่ : 08/12/2010 เวลา : 09.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/amorn

ความสัมพันธ์ของมนุษย์หลายครั้งหลายคราถูกกำหนดด้วยเส้นแบ่งของสายโลหิต , ความเป็นเพื่อน หรือแม้แต่หน้าที่การงาน ขณะเดียวกันความขุ่นมัวก็เกิดขึ้นได้หากมีเหตุข้องหมองใจที่มีต่อกัน

เช่นเดียวกัน การส่งมิตรไมตรีให้กับคนที่ไม่รู้จัก ไม่ว่าจะต่างเพศ ต่างเชื้อชาติ ต่างศาสนา ฯลฯ ก็เป็นข้อจำกัดอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ถ้าทำได้ย่อมมีความสุข เพราะนั่นแสดงว่า เราได้ข้ามพ้นเงื่อนไขข้างบนแล้ว

มนุษย์เราหากไม่จำเป็นอะไรมากนัก อย่าได้ไปกำหนดเงื่อนไขเพื่อตัวเราเองมากนัก ก็จะทำให้เรามีความสุขเหมือนที่เราส่งมิตรไมตรีออกไป แม้ไม่ได้รับก็ไม่เป็นไร

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
pukpik วันที่ : 04/12/2010 เวลา : 02.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pukpik
Love is not measured by how you feel.. but , how you make the other person feel..

เวลาเราเดินสวนทางกับใครต่อใคร มันคงขึ้นอยู่กับอารมณ์ความรู้สึกของคนสองคนที่สบสายตากันด้วยมังคะที่บังเอิญมีอารมณ์ร่วมที่อยากจะเอ่ยปากทักทายกัน
เพราะบางทีเราเดินสวนทางกับอีกหลายๆคน อารมณ์แบบนี้มันก็ไม่เกิดขึ้นเลย


ปล: หลานๆดูจะสนุกทุกองศานะคะ

ระลึกถึงค่ะพี่..

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
red_ant วันที่ : 04/12/2010 เวลา : 00.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/captant
 Iไม่เคืองแค้นน้อยใจในโชคชะตา...ไม่เสียดายชีวาถ้าสิ้นไปI

เก็บเกี่ยวความสุขเล็กๆทุกๆวัน น่าจะดีครับ ความสุขหาได้ไม่ยาก
ขอให้มีความสุขทุกๆวันนะครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 02/12/2010 เวลา : 12.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

เห็นแล้วหนาว...

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
BlueHill วันที่ : 02/12/2010 เวลา : 12.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

“Schöne Tag” ครับ
ในช่วงชีวิตมีหลาย ๆ จังหวะที่ผมลืมใส่ใจให้กับสิ่งแวดล้อมรอบข้าง
ดูเหมือนว่า เวลากำลังกินเราจนหมดตัวเข้าไปทุกที

ผมเคยเดินไปบนราวสะพานกลางทะเล แล้วยิ้มให้กับนกนางนวล รู้สึกว่า เขาจะยิ้มตอบกลับมาด้วยครับ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ting วันที่ : 01/12/2010 เวลา : 20.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Germany
จงเตือนตนด้วยตนเอง สักแต่ว่าตัวตนเกิดขึ้น ตั้งอยู่ดับไป เหมือนต้นไม้ออกดอกออกผล ล่วงหล่นไปเมล็ดเกิดใหม่ก็มาจากต้นไม้เดิม

เด็กๆคงสนุกน่าดูนะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
เด็กหญิงมะลิ วันที่ : 01/12/2010 เวลา : 17.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/baangmaan

ดีจัง
ถ้ามีโอกาสคงไม่พลาด

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 01/12/2010 เวลา : 17.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

อ่านช้าๆ..
ฤดูที่แตกต่าง...

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 01/12/2010 เวลา : 17.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

สวัสดีครับพี่
นานๆพี่จะอัพบล็อคสักที
แต่ล้วนแล้วแต่ได้คิดกลับไปทุกครับ
พยายามที่จะฝึกตนให้ได้แบบนั้นบ้างครับ
...
ขอบคุณครับกับแง่คิดดีๆที่สามารถใช้ได้จริงในชีวิตประจำวัน

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

At Your Side : The Corrs

When the daylight's gone, and you're on your own And you need a friend, just to be around I will comfort you, I will take your hand And I'll pull you through, I will understand

View All
<< ธันวาคม 2010 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  



[ Add to my favorite ] [ X ]