• Pee-Pol
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : season_bill@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2012-09-30
  • จำนวนเรื่อง : 5
  • จำนวนผู้ชม : 13744
  • ส่ง msg :
  • โหวต 2 คน
วันอังคาร ที่ 9 มกราคม 2561
Posted by Pee-Pol , ผู้อ่าน : 490 , 11:42:09 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เป็นการคัดลอกบทความเก่าจากความคิดเด็ก(อายุ 20) คนนึงในสมัยปี 2555 



ใจหล่อกว่ากาย ***

สมัยประถมศึกษาของผมๆ ได้มีโอกาศเรียนกับเด็กดาวส์ซินโดม  ชื่อ จ๊ะเอ๋


ซึ่งอายุจริงๆ พี่เขาราวๆ 25 ซึ่งพวกเราแค่ 8 ขวบ   แต่พี่เขามาเรียนกับเราทุกวันจันทร์

วันอื่นๆ ก็จะไปเรียนห้องอื่น  เอาเป็นว่า เดือนนึงเรียนทุกห้อง ตั้งแต่ ป.1 - ป.6

พี่เขาจะเป็นที่ล้อกัน ขบขันของเด็กๆ คนอื่นๆ  ซึ่งเขาก็จะไม่ซีเรียส

จนวันหนึ่ง  เพื่อนผมทะเลาะกัน  มีคนโดนต่อยจนสลบหลังโรงเรียน

เป็นจังหวะที่พี่จ๊ะเอ๋มาเห็น  สิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิด คือ พี่จ๊ะเอ๋วิ่งมาอุ้มเพื่อนคนที่สลบ

ไปห้องพยาบาล  พยายาม หายาดม และปลุกทุกวิถีทาง  และบอกคนที่ต่อยว่า เพื่อนกันๆ อย่าทำเขาอีกนะ

เหตุการณ์นี้เป็นที่ประทับใจของผม และเพื่อนๆ หลายคน  หลังจากนั้นพี่จ๊ะเอ๋ถูกมองว่า

แม้เขาจะเป็นเด็กด้อยสติปัญญา  แต่เขามีจิตใจที่หล่อโคตร  มากกว่าคนธรรมดาบางคนเสียอีก ^^

 

ยังไหวอยู่ ****

ญาติผมอยู่คลอง 2 อยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน  2 ครอบครัว  แต่อยู่คนละหลัง คนละซอย

หลังจากคันกั้นน้ำหน้าหมู่บ้านเริ่มเอาไม่อยู่   ญาติที่ชลบุรีก็โทรไปหา

: ยายเรืองๆ  น้ำท่วมแล้วก็มาอยู่ชลบุรีเดี๋ยวไปรับ

:: โอ้ยไม่ไปหรอกๆ อยู่ได้  ฉันมีไข่ไก่ อาหารเยอะ อยู่ได้เป็นเดือนๆ

ผ่านไปหนึ่งคืน   ญาติอีกครอบครัว ได้อพยพออกจากหมู่บ้าน

: ยายเรืองๆ  เอาไข่ อะไรอีกไหม  เดี๋ยวเอาไปส่ง

:: โอ้ยๆ   มารับด้วยๆ

: อ้าว !!  ทำไมอะ  อาหารหมดแล้วหรอ  ไหนบอกอยู่ได้เป็นเดือน

:: ไม่ไหวแล้วๆ  อีเดือนยังออกแล้ว  ตรูก็ไม่อยู่แล้ว มารับด้วย  น้ำไม่มี ไฟโดนตัด ไม่ไหวๆ


จากตอนที่โทรไปครั้งแรกถ้าออกจากบ้านตอนนั้น  น้ำแค่เข่า   แต่รอบสอง  น้ำถึงคอ   กว่าจะออกกันมาได้

ส่วนคนที่ไปรับก็นั่งรออยู่หน้าหมู่บ้าน  แดดร้อนเลยเอาหมอนแถวๆ นั้นซึ่งเก่ามากมาบังแดด

คนก็นึกว่าผู้ประสบภัย  เอาน้ำ เอาข้าวมาให้  แล้วบอกว่า น้องต้องสู้นะ ๆ    เค้าก็ได้แต่หยักหน้ายิ้มสู้!!!!

 

 

รด**

ค   ว    ย   คำบอกให้คอย

 
ทั้งหมดหมอบ!!!!!!!!    คำที่เอาไว้แซวกันในหมู่เพื่อน
 
โผสิบเอ็ดขึ้นตอน  เป็นท่าที่สุดยอดที่สุด  ลุกขึ้นมาหัวเข็มขัดเน่าเลยละ
 
คลานต่ำ  ใช้สำหรับเข้าหาผู้ใหญ่
 
ลุกนั่ง  ตามเสียงนกหวีด  จนกว่าจะเป่านกหวีดเหนื่อย
 
เข้าแถวแนวนอน  คือตรง  แต่เป็นท่านอนกับพื้น  กลับหลังหัน  ซ้ายขวา หน้าเดิน!!!
 
เจอครูฝึกเดินผ่าน  ต้องมีคนนำพูดว่า  ทั้งหมดตรง  แล้วทุกคนจะพูดพร้อมกัน  สวัสดีครับบ
 
ทั้งหมดเอากางเกงออกเนื้อเสื่้อ  คือ  เสื้อเข้าในกางเกง
 
ถ้าอยากให้รองเท้าเงา  ต้องพ่นสีดำเหมือน ผบ.กองร้อย ผม
 
ตรงหน้าระวัง   วันทยาหัตถ์  เราจะได้ยินรวมๆ  ว่า  เกวียน!!!!!
 
อกตั้ง  เท้าชิด  มือไม่แตก  ไม่งอ  ไม่งุ้ม   หลังจัดแถวเสร็จผมมักได้ยินเสมอ
 
เมื่อจะให้ตั้งใจเรียนจะสั่งว่า   นักเรียนยืดอกขึ้น(มองตรง)!!!!  แล้วก็สั่งทั้งหมดดูตำรา(ก้มหน้าอีก)

เวลาเดินสวนสนาม ผบ.หมวด สั่งว่า  น้ามมมมก้าว    ต่ออออออไป      ไม่ก็ ระวัง ระวัง  นับ!!
 
 
 
   ######  (นึกได้อีกจะมาเพิ่มครับ)
แทบทุกชาติในโลก  ต้องมีทหารกองประจำการ แล้วที่สำคัญยิ่ง  ต้องมีกองกำลังสำรอง
 
ที่สามารถเรียกใช้ได้ ยามวิกฤตภาวะสงคราม  กำลังพลไม่เพียงพอ
 
รวมถึงประเทศไทย  ซึ่งมีกองกำลังสำรอง ราวๆ 2 แสนกว่านาย
 
สมัยผมเรียน รด นั้น  ก็พึ่งจะ ปี สอง ปี  นี่แหละ  
 
ได้ใช้ชื่อว่า  นศท  นำหน้าชื่อ รด ทุกนาย
 
ซึ่งก็ย่อมาจาก นักศึกษาวิชาทหาร  สังกัด  ศูนย์กองกำลังสำรอง
 
      เมื่อตัดสินใจไปสมัคร  เพิ่มไม่ให้เป็นภาระผูกพันกับการคัดเลือกทหารอีก
 
วันแรกไปถึงศูนย์สิงห์สมุทร   ที่ๆ  เปิดรับสมัคร    นายทหารยศพันตรีท่านหนึ่ง
 
กล่าวว่า  " การสมัคร รด นั้น  เพื่อเป็นทหาร  อย่าิคิดว่าหนีทหาร "
 
เพื่อนผมซึ่งได้ข่าวลือเรื่อง  เรียน รด ต้องเกณฑ์ทหาร  ถึงกับกลับบ้านเลยทันที
 
โดยไม่ฟังเสียงทักท้วงจากพวกผม  
 
ครูครับ  เสียงพวกผมถามครูทหาร  เรียนแล้วเพื่อเป็นทหารคือยังไง
 
คำตอบที่ได้คือ   รด เรียนแล้วเพื่อเป็นทหารคือ   หลังศึกษาจบเราจะได้ยศว่าที่สิบเอก
 
แล้วบรรจุเป็นกองกำลังพลสำรองต่อไป   ไม่ต้องเกณฑ์ทหารเพื่อเป็นทหารกองประจำการอีก
 
หากมีภาวะกำลังขาดแคลน  พวกเราต้องไปช่วยโดนมีฐานะ ผบ.หมู่
 
อ๋อ!!!! ครับผม
 
กรอกใบสมัคร ส่งหลักฐาน     เวรๆๆๆ   ลืมเอาสำเนาทะเบียนบ้านมา
 
โทรหาแม่ด่วน!!!!    กว่าแม่จะเอามาให้เกือบไม่ได้เป็น  รด  เลยทีเดียว
 
ส่งหลักฐาน  ชำระเงินค่าเทอม ค่าชุด
 
เอ้ย!!!  พวกมึงเตรียมเงินให้พอดีนะ 1450 บาท 
 
ถึงคิวเพื่อนจาก โรงเรียนเดียวกันแถวหน้าแล้ว   เอ้ย  กุบอกแล้วไงให้เตรียมให้พอดี
 
ไอห่า!!!~   ไม่มีทอน  รอไปก่อน    ผมรนรานมาก  ยืมเงินเพื่อนแถบไม่ทัน
 
คนต่อไป   ครับๆ  พอดีครับครู 
 
ทดสอบร่างกาย
 
ดันพื้น   ลงสุดขึ้นสุดนับ 1    จังหวะพี่ๆ ทหารที่เฝ้าเผลอ บอยคู่กับผมก็นับ ข้ามเป็น 4 ไปเลย
 
ฐานจากนี่ก็ลุกนั่ง  30 ครั้ง ก็ผ่านไปแบบสบายๆ
 
วิ่งๆ ๆ ๆ    ปล่อยทีเป็นสิบๆ   แทบตายเหมือนกัน  บอกเพื่อนจะเกาะกลุ่มกัน  ปี๊ดเดียว 
 
สับกันหมดไมล์      หอบกันเหมือนรถใส่กรองเปลือง
 
ผลสอบ รด ออก เพื่อนผมได้เรียน 10 คน  ตก 2 สละสิทธิ์ 1   แต่สุดท้ายวันมอบตัวก็ได้เรียนกัน
 
รวมยอดเป็น 12 คน   เข้าค่ายก็ได้ 1 หมู่ เกิน 1 คน
 
วันแรกที่ไปเรียนเราก็จะได้รับฟังว่าใครจะอยู่หมู่ หมวด กองร้อยอะไร
 
ซึ่งเป็นจังหวะ ที่เงียบสงัดมาก   ใครได้ยินชื่อตัวเองให้ออกมาเข้าแถวใหม่ 
 
ทุกคนทราบ!!!! ทราบครับ
 
พีรพล นฤมลสกุลชัย ครับ!!! จังหวะเคลื่อนตัวลุก  ลมในช่องท้องผม  มันดันออกมาอย่างไม่รู้ตัว
 
ปึ๊ด!~   ผมรีบลุกไปแถวใหม่  แล้วลงนั่ง      เสียงเพื่อนที่อยู่ด้านหลังสุด 
 
ซึ่งห่างจะจุดเกิดเหตุร่วม 10 เมตร  ก็ได้ยินกับเขาด้วย
 
กบที่ไหนร้องวะ  เสียงคนด้านหลังถาม
 
ผมนั่งเงียบกริบ คนร่วม 300 คนก็ถามหากันให้ขวัก   เบลสกิดผม  ฝุ่นกระจายเลยนะมึง
 
ผมตอบทันควัน  ฝุ่นไรวะ 
 
มันยิ้ม  ผมจึงบอกให้มันเงียบไว้  แล้วขำก๊ากๆ  อยู่ในใจ
 
ทุกวันนี้มันก็ยังคงเป็นปริศนา  สำหรับคนหากบตัวนั้น####
เวลา 11.45น. ของทุกวันจันทร์-ศุกร์  เราต้องขออาจารย์ประจำคาบไปเรียน รด กัน
 
ได้เวลาแย่งที่นั่งบนรถโดยสารอีกแล้ว  ใครมาก่อนได้ขึ้นก่อน  ต้องกะจังหวัดรถจอด
 
พยายามเดาว่าเขาจะจอดประมาณหน้าเราเข้าไว้  เราจึงจะได้ที่นั่ง
 
แล้วรถแต่ละคัน  จะซิ่งไม่เหมือนกัน  เพราะงั้น  จะแย่งกันเป็นธรรมดา
 
เฉพาะเพื่อนห้องเดียวกับผม ก็ 12 คนแล้วครับ  รถทุกเที่ยว จะหน้าลอยตามๆ กัน
 
เมื่อไปถึงสถานที่ฝึก  เราต้องผ่านการตรวจการแต่งกายจากนักเรียนบังคับบัญชา
 
แล้วไปนั่งรอเวลากัน  เพราะถ้าไปสาย  โดนแด(ร)ก  

ขณะรอจะมีครูทหารเดินทางมา  เมื่อผ่าน นศท.  จะต้องมีคนนำว่่า  ทั้งหมดตรง

แล้วพูด สวัสดีครับ  พร้อมกัน   มีวันหนึ่งนั้น   เกิดรีเลย์  สั่งช้าไปหน่อย

ครูนคร  สุดโหด   จัดซะ      โดนจัดแถวกันแต่เป็นการจัดแถวในท่าขนานพื้น !!!

12.45น. เสียงบัญชาก็ดัง   ปี๊ด ปี๊ด ปี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

เห้!!!!!!!!!!!     รด ทุกนายร้องพร้อมกัน

ขณะนั้นมี รด(กะเทย) นายหนึ่งวิ่งด้วยความเร็วสูง  สะดุดขาตัวเอง  พุ่งไถลจากบันได

อัศจรรย์ข้างสนามฟุตบอลลง  ฝุ่นคุ้งไปหมด
 
ร้อย 3 ทั้งหมด  จัดแถว!!  ผบ.ร้อย 3 เรียกกองร้อยผมจัดแถว
 
เห้!!!!! อีกครั้ง    เสียงครูฝึกพูดออกไมค์   "กระโดดๆ  เสร็จแล้วหันหน้าไปทางขวา"

ไม่นานจากนี้  ทั้งหมด  หมอบ   ทั้งหมดลุก    ออกจากสนามให้ไวที่สุด  ไปได้
 
เราโดนกันจนรู้แกว  ก็จะออกไปหลังเค้าสุด เพราะ  ไม่ทันได้ออกจากสนาม
 
เสียงทั้งหมดจัดแถว ก็ดังอีก    หลังจากหมวดไหนเรียบร้อยแล้ว ผบ.หมวด ก็จะสั่ง ทั้งหมดนิ่ง
 
ตามระเบียบพัก!!  เราก็จะทำพิธีก่อนเข้าฝึกอย่างงี้ทุกวัน  ตลอดหนึ่งเดือนเต็มๆ 
 
หลังจากทำพิธีแล้ว  จะมีครูผู้กำกับมาชี้แจง  แล้วตามด้วย หัวหน้าครูฝึก
 
เป็นเวลาที่ ลุ้นที่สุดก็ว่าได้  เพราะ  ร้อยโทท่านนี้  จะพูดว่า  ฟังการปฏิบัติ
 
"ปีหนึ่ง ฝึกระเบียบแถว  สนามกีฬา ม ต้น"   จ๊ากกกกกส์   ร้อนอีกแล้วครับผม
 
"ปีสอง เรียนการข่าว หอประชุม ม.ต้น"  พี่ปีสอง  ดีใจกันไป
 
"ปีสาม  เรียนบุคคลทำการรบในเวลากลางวันและกลางคืน  หอประชุม ม ปลาย"
 
ขณะนั้นอยากฟังคำว่า  หอประชุม  กับเค้ามากๆ
 
เอาล่ะ  ฝึกระเบียบแถวกัน  เป็นโชคดีของร้อยผม  ที่เจอครูฝึกใจดีโคตร
 
เราก็ซ้ายหัน ขวาหัน กลับหันหลังกันไป  แล้วก็พัก  โดยที่ร้อยอื่นๆ ฝึกกันยาว
 
ระหว่างฝึก ครูฝึกขานเรียกหาคนด้วยลำดับเลข  138  อยู่ไหม
 
เพื่อนผม ไอ้สัน ตอบอย่างรวดเร็ว  ครับผม
 
ครูฝึกบอกมึง 138 หรือป่าว   สันตอบ  139 ครับ
 
เพี๊ยะ !!!!  สนั่นหวั่นไหว   ไปวิ่งรอบโกลบอล 3 รอบ  ไป
 
สันถามอีกครั้ง  อะไรนะครับ 
 
ครูฝึก  กูบอกให้ไปวิ่ง รอบสนามบอล 5 รอบ!!!!!!
 
ตลอดการฝึกจะแบ่ง เป็นสองช่วงหลักๆ  คือ  ฝึกชั่วโมงครึ่งแล้วพัก 15 นาที แล้วฝึก จนถึง 4 โมง

จึงจะต้องมาเข้าแถวเหมือนตอนแรกที่มา  แล้วจบด้วย สวนสนามกลับบ้าน  ด้วยมาร์ช นศท  
 
หมวดไหน  ขาไม่พร้อมกัน  กลับไปต่อมาใหม่ 
 
และมีอยู่วันหนึ่งน้ำท่วม : รด ต่อแถวกันเดินจากม ปลายเพื่อไปเรียนที่ห้องประชุมสิงห์สมุทร ม ต้น

มีรด คนหนึ่งเดินมา แล้วบอกว่า มันจะต่อแถวกันทำไมๆ ไม่ไปทางนี้วะ มีคนเริ่มเห็นด้วย

กับความคิดแปลกใหม่ และแล้ว รด ก็มาต่อแถวใหม่ โดยมี รด ผู้ริเริ่มเดินนำ 

ผ่านไปเพียง 2 ก้าว ปาฏิหารย์ก็เิกิดขึ้น รด ที่ต่อแถวใหม่ เดินถอยหลังห่าง

สิ่งที่ปรากฎตรงหน้าคือ หมวกลอยอยู่ในน้ำ 

สักครู่!!~ นศท.ธีรพงศ์ สวัสดีมงคล ก็เดินขึ้นมาจากน้ำ

เปียกทั้งตัว ยกเว้นหมวก  หง่อยยยยย#####
เข้าค่ายปีสอง 3 วัน 2 คืน
 
เราไปรวมตัวกันที่ มทบ.14 ชลบุรี 
 
เป็นช่วงเวลาที่กระชุ่มกระชวยมากๆ 
 
แต่งตัวกันเต็มยศ  กระเป๋าตุงๆ  กระติกน้ำที่ไม่มีน้ำ  กำลังหาที่กรอก
 
ยังไม่ทันได้เติมน้ำ   ปี๊ดแรก  ดังขึ้นแล้ว  
 
3 วันหลังจากนี้  เราจะไม่มีอิสระภาพแล้วสินะ
 
โชคดีจัง  ให้จัดหมู่เอง  เพื่อนๆ  ต่อแถวกันเป็นระเบียบ 11 คน
 
โดยมีนายโก้เป็นคนเสียสละไปอยู่กับเพื่อนหมู่อื่น
 
ตรวจของ ตรวจผม ตรวจทุกอย่าง ก่อนเข้าที่พัก
 
เทออกมาให้หมด  ครูฝึกตะโกน
 
เพี๊ยะ!!!  ดังลั่น  บอกให้เท  คร้าบปปปป
 
จัดมาอย่างดี  ลงตัวอย่างมาก
 
แล้วก็ตรวจกันไป   กระดาษทิชชูโดดยึดไปแล้ว
 
ของกลางที่ยึดไปทั้งหมด  กระดาษ  ท็อฟฟี่  บุหรี่  และก็ผ้าอนามัย !!!!!!
 
ใครเอาผ้าอนามัยมาวะ  ผมถามเพื่อน   
 
กูเอง!!!!~  เพื่อนผมตอบอย่างห้าวหาญ   
 
มึงใช้หรอวะไอ้ตี่     เออ  เอาไว้ใส่รองเท้ากันมันกัดอะ
 
เก็บของได้ๆ  ยัดๆ เข้าไป 
 
หญ้า ทราย เต็มกระเป๋ากันทีเดียว
 
แล้วต่อด้วยตรวจผม  ไม่เกรียน  โดนตัดใหม่ในค่าย 25 บาท
 
โดยคนไม่ยอมลุกจะโดนเลือกโดนการตบของครูฝึก  ไม่มีรองหวีเหมือนกรุงเทพแน่นอน
 
วางกระเป๋าไว้ตรงนี้  ช่วงต่อจากนี้  เป็นชั่วโมงละลายพฤติกรรม
 
&^#@%#!#@^*&)&$#@^!*_)_^$@!@$#  
 
จังหวะนั้น  ปวดฉี่เป็นอย่างมาก  เป็นจังหวะที่ครูฝึกกำลังมันเลยละ
 
ผมรวบรวมความกล้า  เพราะมันจะออกแล้ว  จากท่าคลาน  ที่ท้องชนกับพื้น
 
ครูครับ  ผมไม่ไหวแล้วครับ  ขออนุญาต  ไปปัสสาวะครับ
 
ไม่ได้!!!!!   ครับผม  ไปฝึกต่อ  เวรละตรู   ทรมานมากกกกก
 
จนจบ  ก็ขออนุญาตอีกครั้ง  แต่ครั้งนี้  ขอเปลี่ยนครูฝึกละกัน
 
ครูแบล็กครับ  ขอไปห้องน้ำครับ    ไปเร็วๆ เลย   ขอบคุณครับ
 
??????    ทีคงซุ่มครูฝึกผิดคน
 
หลังจากนนั้นก็เที่ยงพอดี  มีอาหารมาเลี้ยง  ซึ่งแทบไม่มีใครกินเลยครับ
 
เพราะรถน้ำมาแล้ว !!!    สวรรค์  ทุกคนลุกขึ้นเอาข้าวไปทิ้ง กินน้ำก่อนแล้วเติมน้ำเต็มกระติก
 
เป็นเหตุผมที่ผมจะบอกรุ่นน้องๆ ว่า อย่าลืมน้ำ  เติมจากบ้าน
 
มันเป็นอะไรที่สุดๆ   เหมือนคนวิ่ง100 เมตร มา  แล้วไม่มีน้ำ แถมต้องนั่งกลางแดด หน้าถาดข้าว
 
จังหวะนั้น  เข้าใจเลยว่า เยี่ยวกินได้
 
เคารพ รัชกาลที่ 6  แล้ว  ไปที่พัก
 
หลังจากไปถึงที่พัก ผมก็ได้จับคู่กับเพื่อนไผ่ ของผม
 
ชีวิตในค่ายก็ดำเนินต่อไป
 
โดดหอ โรงเรียนอื่นเขามีปีกโดดหอ กันก่อนแล้ว  มีเทคนิคสัตหีบ  ไม่มีสักคน
 
ซวยตลอด  ร้อยผมสุดท้ายอีกเช่นเคย  รอแล้วรออีก
 
จนถึงคิว  ก็ใส่ชุดตรวจตัว    พอขึ้นไปถึงข้างบน  ใจกล้าซะอย่าง  โดดดดด
 
ในใจคิดถึงตอนลูกเสือที่มันจากวิ่งไป 45องศา   โอ้วววว
 
เล่นมาดิ่งลงพื้นก่อน  แล้วจึงวิ่ง 45องศาไปตามสลิง  เสียวดีเหมือนกัน
 
แล้วก็ถึงคิว  ผบ.กองร้อยที่3  ผู้รูปร่างใหญ่โต  พละกำลังของเสียงเหลือๆ
 
โดดแล้ว  ตุ๊บ!!!  เสียงรองเท้ารด  ถึงพื้นดิน  ฝุ่นตลบ  ก่อนตัว ผบ จะเด้งกลับไปที่สลิง
 
ขำทั้งกองร้อย   เพราะด้วยน้ำหนักตัว ไม่ต่ำกว่า 120 โล ของ ผบ ทำให้เขาต้องถึงพื้นดิน
 
ว่าด้วยน้ำหนักตัว  เพื่อนผมนายปั้น  มาเข้าค่ายเสียเงินวันเป็นร้อย
 
ไก่ย่าง  น้ำอัดลม  เฟรนไฟน์  ยังกินได้อย่างละนิด  เดินไปซื้อไส้กรอกอีกแล้วดูมัน
 
แล้วก็มีเรื่องอยากจะเผานายตี่  ตอนมันไปซื้อน้ำ น้ำจะอยู่ในถังที่แช่ด้วยน้ำเย็นๆ มีน้ำแข็ง
 
แทนที่มันจะดึงแขนเสื้อขึ้น   มันเล่นล้วงลงไปเลย   ไอ้เน็กถึงกับขำก๊ากกก
 
 
#############  ไปต่อ [4]
หลังจากปีหนึ่ง  อยากฝึกปืนแบบพี่ๆ เขามานาน 
 
และแล้วปืนคาร์บินขนาด.30  เก่าๆ  กระบอกหนึ่งต้องตกอยู่ในมือผมจนได้
 
พวกเราดี้ด้า กันมากมาย  ที่ได้ถือปืนกันสมใจ  
 
"นักเรียนทุกคนต้องรักษาปืน  อย่าให้ห่างจากตัวแม้แต่เข้าห้องน้ำ  ทุกคนทราบ" คำสั่งครูฝึก
 
แล้วก็ได้ฟังข่าวลือจากรุ่นก่อนๆ ว่าจะมีการแกล้งขโมยปืน
 
ถ้าปืนใครหาย  ก็เหนื่อยแน่นอน
 
   ภารกิจรักษาปืนเล็กยาว
 
เน็ก  ฝากปืนเดี๋ยวกูไป  ซื้อน้ำแว๊บนึง
 
ไอเน็ก ตอบแบบเต็มคำ  เออออออ
 
หลังผมกลับมา  เน็กปืนกูอะ 
 
ไอเน็กบอก  อยู่กับพี่ทหารเกณฑ์อะ  เค้าบอกถ้าจะเอาต้องไปหาเขาก่อน
 
ผมตอบ  ไอ้เลววววว  มึงให้เค้าไปทำไมเนี่ย
 
เน็ก  ไม่รู้ดิ  เค้ามาดึงไปจากมือกุเลย  กุก็เลยปล่อยไป
 
หลังจากนั้น  ผมก็ไปขอปืนคืนกัน  ผลคือโดนวิดพื้น  แต่เป็นการวิดพื้นแบบ
 
สามคน  หาเพื่อนมาอีกคน  คนหน้าเอาขาเกี่ยวคอคนด้านหลัง
 
จากนั้นมาปืนอยู่กับผมตลอด  ถึงขนาดตอนนอน  ไผ่ซึ่งนอนเต๊นเดียวกันกับผม
 
เสนอความคิด  บิวเปิดผ้าใบรองนอนขึ้นก่อน  ผมถามทำไม  มันบอกเออน่า
 
แล้วมันก็เอาปืนมัน กับปืนผม  ใส่เข้าไป  แล้วก็ปิดลง
 
ผมคิดโอ้  ความคิดแจ่มมม  นอนทับปืนกันหายเลยทีเดียว
 
เดินทางไกล  ก็ต้องเอาปืนไป  เป็นเวลาที่อยากคืนปืนจริงๆ
 
และแม้แต่เข้าห้องน้ำ  ผมก็เอาปืนไปพิงไว้กับผนังห้องน้ำ
 
   ไม่ได้นัดหมาย ณ ห้องน้ำ
 
ทุกเช้าผมจะตื่นก่อนเรียกรวมพล  เพื่อทำภารกิจก่อนเวลา
 
หลังจาก  ปี๊ด เรียกรวมพล  เราก็จะออกกำลังกาย  ฟุตเวิร์กกัน
 
แล้วก็ถึงเวลาอาหารเช้า  ซึ่งเป็นมื้อที่ดีกินดีที่สุด  แม้จะไม่ได้ใช้ช้อนก็เหอะ
 
เห้ย!!!~ มึงอะยิ้มอะไร  ครูฝึกถามผม
 
ลุกขึ้น  คำสั่งครูฝึก    ผมลุกขึ้นทันที
 
ปาช้อนลงพื้น  แล้วพูดว่า  เพราะมึงคนเดียวทำให้กุซวย  แล้ววิ่งวนรอบซ้อน 10 รอบ
 
ผมก็ทำตามแต่โดยดี  เพราะผมยิ้มจริงๆ  หลังกินกันหมด ต้องหมดจริงๆ  (ข้าวผสมถั่วเขียว)
 
เรียกรวมพลอีกครั้ง  ก่อนออกไปฝึกกัน 
 
ผมให้เวลาอีก 5 นาที  ใครจะไปทำภารกิจส่วนตัว  เชิญ  ครูฝึกกล่าว
 
มีคนลุกเพียง ไม่ถึง 20 คน  ผมตัดสินใจเด็ดขาด  ไปเข้าอีกครั้ง
 
เมื่อไปถึงห้องน้ำ  อีกแล้วสินะ  ผมเจอเพื่อนเบสของผมเหมือนเคย  ผู้ซึ่งหาเจอง่ายตามห้องน้ำ
 
แม้แต่ที่โรงเรียน  เหมือนบ้านมันไม่มีห้องน้ำ  ผมถึงกับต้องถามมันตอนเช้าๆ 
 
ว่า "วันนี้พกขี้มากี่ก้อนวะ"
 
   ได้ปืนมาแล้วก็ต้องได้ยิงปืนสิ  แต่เป็นปืนคนละกระบอกกัน  รุ่นผมได้ยิงด้วยปืน HK33
 
ด้วยกระสุนเพียง 13  นัด  คนอื่นเข้าก็ได้แต้มกันทุกคน  แต่เบสนั้น  ไม่โดนสักนัดตั้งแต่เรียนมา
 
หลังจากเริ่มออกฝึกกัน  แพน  ผบ.หมู่  เป็นตัวแทนที่จะต้องไต่เชือกเส้นเดียวข้ามคลอง
 
ผลก็ไม่ต้องคิดมาก  มี ผบหมู่ ไม่กี่หมู่ที่เปียก  รวมทั้งแพนด้วย
 
เวลาเริ่มเคลื่อนไป  เมื่อเช้าคนไม่เข้าห้องน้ำ  เริ่มมีอาการ
 
บอยไปไหนมาวะ   บอยบอกห้องน้ำ  พวกเรา  ห๊ะ!   นี่เราห่างจากค่าย สองกิโลได้เลยนะ 
 
อุทัยแนะนำบอยว่า ทีหลังไม่ต้องไปไกลหรอก  ให้ทำแบบมัน  แล้วมันทำยังไงอะ ???? 
 
มันบอกว่า เมื่อกี๋ปวดจัด  เข้าไปในป่าที่เมื่อเช้าเราไปนอนซุ่มตัวกัน
 
แล้วก็จัดเลย   ใช้ใบไม้แถวๆ นั้น เช็ดเอา  เดี๋ยวล้างอัดฉีด ที่บ้าน
 
แต่มันเด็ดตอนลุก   อายขี้ตัวเอง  แต่เป็นโชคดีที่เจอกล่องข้าว
 
มันก็เลย  เอากล่องข้าวตักขี้ใส่  แล้วปิดวางไว้อย่างสวยงาม !!!!!!
 
ตลอดการฝึกพวกเราไม่ได้อาบน้ำกันเลย  แต่เพื่อนคนอื่นๆ มีบางคนได้อาบ
 
เวรยาม  ซึ่งต้องเข้ากันทุกนาย  ผมกับไผ่  ได้เข้าห้องน้ำพอดี  จึงได้แอบถอดรองเท้ามาล้างเท้ากัน
 
   วันเดินทางไกล  เป็นวันที่ต้องเดินรอบเขาที่เรียกว่า เขาเรดาร์  เดินวนไปวนมา  หลายรอบ
 
ตลอดการเข้าค่าย  จนเป็นการเดินทางไกลจริงๆ   และสิ่งที่ขาดไม่ได้คือการแก้บน
 
เจ้าพ่อเขาขาด   โดนครูฝึกจะให้เดินไปที่ศาลตอนกลางคืน  แล้วให้ไหว้เจ้าพ่อก่อนแก้บน
 
รุ่นผมโดนแก้บนโดนวิดพื้น 99 ครั้ง  ซึ่งบอกก็บอกเจ้าพ่อว่า
 
เจ้าพ่อครับ  ผมไม่ได้บนอะไรเลย  แต่ขอทำก่อน 9 ครั้ง แล้วที่เหลือไปทำที่บ้าน !!!!
 
เนื่องจาก  ปวดเมื่อย  มากมาย
 
   กลิ่นเหม็นจากเท้า
 
นับเป็นปัญหาหลัก  เพราะหากได้เดินผ่านเต๊น  ที่มีขาโผล่ออกมารับลมตอนนอนกัน
 
ผมถึงกับต้องกลั้นหายใจวิ่งผ่านเลยครับ
 
กลับบ้าน!!!!!!!
 
ถึงเวลากลับบ้านแล้วสินะ   ความรู้สึกรักแม่กลับมาอีกครั้ง
 
ขากลับพวกเราจะได้นั่งรถ  แล้วผ่าน รด กลุ่มใหม่  ที่เข้าฝึกต่อจากเรา 
 
เพราะ  รด  มาใหม่  เห็นเรากลับ  มันจะมีความรู้สึกอยากกลับแบบเราจริงๆ
 
นับเป็นเวลาที่ ทีใครทีมัน จริงๆ   #####
 
ปล.เวลานี้ มีเพียงไผ่คนเดียวที่ต่อปี 4  ทั้งๆ ที่ตอนปีหนึ่งพวกเราตกลงกันว่า
 
จะเอา ว่าที่ร้อยตรี  ทุกคน   แต่ก็เพราะว่าปีหนึ่งไม่มีเข้าภาคสนามนี่เอง
 
 
 
กทมครั้งแรก**
 
" ทะเลงาม  ข้าวหลามอร่อย  อ้อยหวาน  จักสานดี   ประเพณีวิ่งควาย "  นั่นคือคำขวัญจังหวัดติดทะเลทาง
 
ภาคตะวันออก  ชื่อว่าเมืองชล  เป็นที่ๆ ผมอยู่มาตั้งแต่คลอดแล้วอยู่รอดเป็นทารก  แล้วมันอาจจะเป็นที่
 
สุดท้ายที่สิ้นสุดลงเมื่อตาย 
 
          เด็กๆ  มีโอกาสได้ไปอยู่กับอี๊ ที่ซอย เสนาฯ  เขต บางกะปิ  ถ้าจำไม่ผิด เป็นเวลา 3 เดือน !!!!
 
หลังจากนั้น ก็ไม่เคยเ้ข้ากรุงเทพฯ  เป็นเป็นทางการ  จนมาสอบที่ ม ราม  จึงมีโอกาสได้เข้าเมืองหลวงอีก
 
   ****  เข้ากรุงเทพแล้ว !!!    เมื่อนั่งรถตู้จากชลบุรีมาลงอนุเสาวรีย์ชัยสมรภูมิ    เดินขึ้นสะพานลอยรอบๆ
 
อนุเสาวรีย์  เจอป้าแก่ๆ คนนึง  แกส่งรูปในหลวงให้ผมพร้อมพูดว่า  นี่หนูพ่อหลวงของเรา  เอาไว้สิ
 
                 ผมรีบรับพร้อมยกมือไหว้  แล้วขณะที่กล่าวว่าขอบคุณครับป้า  
 
                 หญิงชราคนนั้น  กล่าวสวนทันทีว่าแล้วแต่จะบริจาคเลยนะ  
 
                 ผมนิ่งสักพัก  หน้าแตกเลย  นึกว่าให้    คือป้าครับ  ผมยื่นเงินให้แก 15 บาท 
 
                                    แล้วกล่าวว่าผมมีแต่แบงค์ร้อยครับ 
 
                 ป้าแกตอบ ทันทีว่า  หนูต้อง 20 บาท
 
                 ผม  คิดในใจ เอ้าเมื่อกี๋บอก แล้วแคต่ศรัทธา  แล้วพูดว่า  ผมมีเท่านี้จริงๆ ครับ
 
                       แล้วก็เดินจากแกมา
 
ไม่รู้ว่านี่คือการโดนหลอกครั้งแรกหรือป่าว  แต่มันเป็นเหตุการณ์ที่ผม  จะไม่รับของใครโดนไม่ฟัง
 
รายละเอียดอีกแล้ว 
 
     หลังจากนั้น  เดินลงมารอรถเมล์  เพื่อจะไป มร หัวหมาก  ไปไม่ถูกทำไงดีอะ!!!!!
 
โทรถามทางพี่แถวๆ บ้านเลย ขึ้นสายไหน    หลังจากได้ความว่า  ให้ขึ้น 138  ผมก็จัดเลย
 
เมื่อรออยู่สักพัก  138  วิ่งมา  ผมโบกทันที   แล้วมันก็วิ่งผ่านหน้าไป  !!!!!!!!!!!
 
โอ้เวรละ   138  ที่รอคอย  วิ่งไปจอดไกลจากที่ยืนอยู่มาก   ขณะตัดสินใจจะวิ่งตามไหม   

รถก็เริ่มเคลื่อน  เอาวะ  วิ่งๆๆๆๆ      ขึ้นไปบนรถ  ก็นึกในใจ  แถวบ้านเรา  รถเมล์มันไม่กระป๋องอย่างงี้นี่
 
มีแต่ที่ยืน  ที่นั่งน้อยๆ  ยังดี  มีแอร์เย็นๆ  ทีวี  ที่เปิดเสียงเบามากๆ  ให้ดู  แต่ราคาก็แพงกว่ารถลม
 
อยู่เท่าตัวได้   สังเกตไปรอบๆ  อ๋อทันที เพราะมีข้อความเขียนว่า  ไม่จอดนอกป้าย   ถึงว่าไม่รับเราตรงนั้น
 
นี่คือครั้งแรกอย่างเป็นทางการจริงๆ  ที่ไปกรุงเทพ โดยรถสาธารณะด้วยตนเอง
 
 
 
 

งานแรก***

หง่อยยย  ชีวิตไม่มีอะไรทำเลย  เบื่อ !!!   นั่นคือ การอุทานในใจ  เมื่อครั้งปิดเทอมซึ่งเป็นเทอมสุดท้ายของ

 
ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ หรือ ปวช.   อยู่บ้านก็เล่นแต่คอม ไม่มีอะไรดีขึ้น  ไปหาเงินดีกว่าเรา
 
การไปสมัครงานที่แรกเลย คือ โรงโม่แป้ง แถวๆ บ้าน  
 
             ผม  :  สวัสดีครับ  ผมมาสมัครงานครับ
             บุคคล :  ค่ะ  นั่งก่อน  มาสมัครตำแหน่งช่างหรอ
             ผม  : ครับผม   (ผมใส่ชุดช็อปไป)
             บุคคล : ทำไมไม่เรียนต่อละ
             ผม  :  อยากทำงานแล้วครับ  (ไม่กล้าบอกทำแค่เดือนเดียว  เดี๋ยวไม่รับ)
             บุคคล :  ถ้าสมัครช่างต้องอยู่กะ นะ
             ผม  :  หรอครับ  ผมไม่สะดวกเลยนะ
 
        คุยกันอยู่นาน  ในที่สุดก็ต่อรองไม่สำเร็จ
 
             ผม  :  ขอบคุณครับ
 
มาสมัครอีกที่  และเป็นที่ๆ ใกล้บ้านอีกเช่นกัน  สนามกอล์ฟไง

            และตำแหน่งที่ได้ทำครั้งแรกในชีวิตจริงๆ ก็คือ  เด็กรถกอล์ฟ  ซึ่งมีหน้าที่  ทำความสะอาด และ
 
เอารถขึ้น และ ลง  ให้แขกที่มาเช่าใช้บริการ  ทำได้สองอาทิตย์ก็ย้ายมาอยู่     สตาร์ทเตอร์
 
 
Starter/Mashall
 
     หลายคนที่ไม่เคยเล่นกีฬากอล์ฟ  คงนึกถึง  ตัวจุดกระชากไฟฟ้า ให้หลอดไฟนีออนสว่างขึ้น

หรือหากบอกว่ามันเป็นตำแหน่งในสนามกอล์ฟ  ยิ่งต้องเดาว่า มันเป็นอะไรเกี่ยวกับเริ่มๆ แน่นอน
 
     Starter หรือ Mashall   มีหน้าที่  คอยปล่อยแขกที่มาเล่นกอล์ฟ  ให้เขาจัดก๊วนได้อย่างลงตัว  และ 
 
เล่นตามเวลาที่สุด  อีกทั้งยังคอยตรวจตราเครื่องแบบของนักกอล์ฟ และ อุปกรณ์
 
     เริ่มทำงานปัญหาก็เกิด  เมื่อเรามีประสบการณ์น้อย และ  ยังอ่อนภาษาอังกฤษ  ซึ่งแขกเป็นต่างชาติเยอะมาก
 
เราก็ต้องไปศึกษากีฬากอล์ฟ และ ภาษา   ซึ่งเขาเปิดอบรมภาษาเกาหลี   และเลือกเราไปอบรม
 
อันนยองอาเซโย    คัมซาฮัมนีดา   เป็นการกล่าวสวัสดี และ ขอบคุณ  เท่าที่จำได้จากการอบรม 5 วัน
 
เพราะกลับมาทุกครั้งเจอแขกเกาหลี เราก็คุยอังกฤษ หรือ ภาษาไทย เหมือนเดิม
 
ผมจะแบ่งประเภทของแขกให้นะ
 
   ไทย    :   80% ของคนไทยเล่นกอล์ฟ คือ รวย หรือ มีอำนาจ  เพราะเป็นแบบนี้จึงจะใชอำนาจในการอวดเบ่งเสมอ
 
                 และที่เหลือคือ  ใจดี
 
   เกาหลี :  หัวเร็ว คุยไทยได้หลายคน  เร็วและชัดเจน    
 
                 70% เป็นคนอารมณ์ดี  นอบน้อม
 
                 30%  พวก HUN เก็บกด  ชาตินิยม ดูถูกคนไทย  ชอบยัดเงิน
 
   ญี่ปุ่น  :  อารมณ์ดี  อัธยาศัยดี   ดีที่สุด
 
   ไต้หวัน :  คุยแต่งภาษา ^%&$%(*%#@!%$&
 
                 98%  เสียงดัง  ข่มคนไทย
 
   ยุโรป   :  อยู่เมืองไทย    - ดูถูกคนไทย ส่วนใหญ่คือมีเมียคนไทย
 
                                      -  รักเมืองไทย
 
                 มาท่องเที่ยว    - จะยิ้มแย้ม และ พยายามเข้ากับเรา
 
   ส่วนชาติอื่นๆ ก็เหมือนๆ กัน  คือ  มีทั้งสองประเภทคือ  ดี กับ ไม่ดี
 
ทำไปทำมา  ผมทำงานอยู่สนามกอล์ฟ ไป 7 เดือน  แล้วจึงลาออก  เพราะทนไม่ไหวกับงานบริการ

เหนื่อยๆ  จริงๆ  มีดีอย่างเดียวคือ พี่ๆ ที่ทำงาน   และแค๊ดดี้เองในหลายๆ ครั้งก็จะเอนเอียงไปทางนาย(นักกอล์ฟ)เพื่อบางสิ่งเลย
 
 
นั่นคือการทำงานแบบจริงๆ จังๆ ครั้งแรกในชีวิตของผม

 ***หลังจากที่เขียนบทความนี้ชีวิตก็เปลี่ยนมาเรื่อยๆ จนปัจจุบัน รับราชการ(ตั้งแต่ปี57)

 




แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน