*/
  • พี่ก๊วย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-09-16
  • จำนวนเรื่อง : 123
  • จำนวนผู้ชม : 371858
  • จำนวนผู้โหวต : 297
  • ส่ง msg :
  • โหวต 297 คน
BrazilMiss

Miss flight in Brasil

View All
<< ตุลาคม 2007 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันเสาร์ ที่ 20 ตุลาคม 2550
Posted by พี่ก๊วย , ผู้อ่าน : 3595 , 09:15:03 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แต่ก่อนแต่ไร   ...ได้แต่ร่ำร้องอยากเดินทางไปเห็นโลกกว้าง  ครั้นมาบัดนี้กลับเบื่อหน่ายเพราะวิถีชีวิตที่ต้องเดินทางปีละหลายรอบ สมกับวลีที่ว่า

“คนในอยากออก คนนอกอยากเข้า” เสียนี่กระไร  

ยิ่งต้องเดินทางคนเดียวต่อเครื่องบินหลายเที่ยวตามประเทศต่างๆ ข้ามวันข้ามคืนด้วยแล้ว ยิ่งไม่อยากลากสังขารไปเลย  การเดินทางไปต่างบ้านต่างเมืองคนเดียวต้องมีลำแขนลำขาแข็งแรง หูตาไว ช่างสังเกต ใจกล้าหน้าด้าน และเบิกตาตื่นได้แม้ยามง่วงสุดๆ เพราะต้องคอยแก้ปัญหาที่มิคาดคิดต่างๆ   สำหรับฉันมันเกิดบ่อยมากเสียจนไม่ว่าจะเกิดอุบัติภัยใดๆ ในที่ที่เคยไปแล้ว ญาติโยมเพื่อนฝูงที่เห็นข่าวต้องตามหาตัว ไม่ว่าเหตุการณ์สึนามิที่ผ่านมา หรือเครื่องบินสายการบินหนึ่งซึ่งตกที่จังหวัดภูเก็ตเมื่อเร็วๆ นี้  ตัวอย่างประสบการณ์ที่ฉันประสบพบพานก็ได้แก่  หน้าต่างเครื่องบินตรงที่นั่งกัปตันเสียที่นครลอสเอลเจลิส ประตูเครื่องบินปิดไม่ได้ที่เมือง Atlanta ประเทศอเมริกา เครื่องบินตกหลุมอากาศอย่างแรงและเนิ่นนาน 4 - 5 ครั้ง ทั้งในไทยและต่างประเทศ ผู้โดยสารเมาจะเปิดประตูฉุกเฉินเครื่องบินที่นครลอนดอนประเทศอังกฤษ  รถขนผู้โดยสารส่งผิดลำท่ประเทศเบลเยี่ยม เครื่องบินฝ่าพายุลงจอดเชียงใหม่ไม่ได้ต้องบินย้อนกลับกรุงเทพเติมน้ำมันบินกลับมาใหม่   เครื่องบินไฟฟ้าดับต้องเอาเครื่องปั่นไฟสนามมาช่วยที่กรุงเทพ  เครื่องบินวิ่งไปกำลังจะขึ้นแต่ย้อนกลับมาใหม่เพราะเครื่องเสียซ่อมไม่ได้ซื้ออะไหล่ไม่ทันที่เชียงใหม่ ฯลฯ นี่ยังไม่นับพาหนะอื่นๆ อาทิเช่น รถบัสคว่ำที่เชียงใหม่ ล้อรถหลุดแซงหนีตัวถังรถที่เชียงใหม่ รถไฟโบกี้หลุดที่ตาคลี  เรือใบพัดหักที่หมู่เกาะอ่างทองสุราษฎรธาณี เป็นต้น  จะว่าดวงดีแบบซวยๆ ก็ใช่ที่แต่ไม่มีใครอยากเดินทางด้วย 

ประสบการณ์ครั้งแรกที่เครื่องบินตกหลุมอากาศอย่างหนักหน่วงที่ฮาวายอเมริกาเมื่อสิบกว่าปีก่อนนู๊นยังจำได้แม่น ภาพลำตัวเครื่องบินสั่นไหวอย่างรุนแรง ไฟฟ้ากระพริบติดๆ ดับๆ กาแฟเครื่องดื่มที่กระฉอกออกมาในแนวดิ่งไม่ใช่การกระเด็นในแนวนอน เสียงร้องผู้โดยสาร เสียงสวดมนต์หาพระเจ้าของผู้โดยสารข้างๆ ทำให้ฉันรู้สึกกลัวตายและตระหนักรู้ว่าได้ดำเนินชีวิตอย่างขาดสติ มันทำให้ฉันเปลี่ยนวิถีชีวิต ไม่ผลัดวันประกันพรุ่ง ไม่ทะเลาะกับใครให้เสียเวลาอีกเลย ถ้ามีเวลาคงได้เล่าวิธีการเอาตัวรอดจากประสบการณ์ดังกล่าวเผื่อจะมีประโยชน์ให้ใครๆ นำไปใช้บ้าง 

กลับมาเข้าเรื่องเอาตัวรอดอย่างไรเมื่อไปต่างแดนต่อดีกว่า เมื่อก่อนมีเพียงสนามบินดอนเมืองที่เดียว เดี๋ยวนี้มีถึงสองสนามบิน ความวิบากยิ่งทวีคูณ เพราะจะหาเที่ยวบินให้ต่อกันได้จากเชียงใหม่ไปต่างประเทศแทบไม่มีตัวเลือกเนื่องจากต้องเลือกเที่ยวที่มาลงสนามบินสุวรรณภูมิเท่านั้นไม่ว่าจะเดินทางต่อไปทวีปใดประเทศไหนก็ตาม  ตัวอย่างเดินทางใกล้เหมือนไกลของคนไทยที่ไม่ได้อยู่กรุงเทพคือการเดินทางจากเชียงใหม่ไปเสียมราฐ หรือ Siem Reap (จนถึงตุลาคม พ. ศ. 2550 ยังไม่มีเครื่องบินตรงสองเที่ยว) ถ้าบินออกจากกรุงเทพใช้เวลาบิน 35 นาทีด้วยเครื่องบินแบบ Airbus รวมเวลาเอาบัตรโดยสารขึ้นเครื่องและผ่านด่านตรวจหนังสือเดินทางแล้วราวๆ ชั่วโมงครึ่ง  แต่ถ้าออกจากเชียงใหม่ต้องตื่นตั้งแต่ตีห้า นัดรถรยนต์รับจ้างของสนามบินเชียงใหม่ (Limousine) มารับราวหกโมงเพื่อให้ทันเอาบัตรโดยสารขึ้นเครื่องก่อน 06.30 น.  ฉันมักจะสำทับให้โทรมาหาตอน 05.50 น. ถ้าก่อนเวลานัด 5 นาทีแล้วยังไม่เห็นรถให้เตรียมตัวหารถสำรองได้เลย เพราะตามมาตรฐานที่แสนแพงของรถระดับนี้จะมาก่อนเวลาห้านาที อีกทั้งระยะทางจากทางจากที่พักไปสนามบินใช้เวลาประมาณ 10 นาที ดังนั้นถ้ารถมาสายห้านาทีถือว่าเกินเวลาไปถึงร้อยละ 50 ของเวลาเดินทางทีเดียว หมายเลขโทรศัพท์ก็ให้ตั้ง 2 หมายเลขเผื่อโทรศัพท์มือถือขัดข้อง ขนาดสำทับแล้วว่าต้องต่อเครื่องไปต่างประเทศยังเคยถูกทิ้งไม่มารับไม่ว่าด้วยเหตุผลกลใดก็ตามถึง 5 - 6 ครั้ง (แล้วนะเนี๊ย)  ครั้งหลังสุดเมื่อไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา จะทะเลาะฟ้องร้องไปก็อดสงสารคนขับรถไม่ได้ อีกทั้งไม่มีอะไรดีขึ้นเลย คนขับรถก็เสียเงิน คนเดินทางก็เสียงาน บริษัทให้บริการก็เสียชื่อ ดังนั้น ต้องเตรียมตัวดังที่กล่าวมาแล้ว หรือถ้าเลือกได้ให้เลือกกลางวันซึ่งหารถได้สะดวกกว่าตอนเช้ามืด เพราะบริษัทบริการรถยนต์รับจ้างสนามบินเปิดตอน 07.00 น. ซึ่งไม่ทันบินเที่ยวนี้ 

        เครื่องของสายการบินทอเที่ยวแรกออก 07.00 น. เมื่อมาถึงสนามบินสุวรรณภูมิแล้วต้องรีบฝ่าด่านอรหันต์ออกมาจากอาคารผู้โดยสารขาเข้าชั้นสองเพื่อวิ่งไปชั้นสี่ไปเอาบัตรโดยสารขึ้นเครื่องของสายการบินบอ แล้วตะเกียกตะกายไปผ่านด่านตรวจหนังสือเดินทางเพื่อกลับเข้าไปในอาคารผู้โดยสารขาออกอีกครั้ง โดยต้องฝ่าด่านอรหันต์ต่างๆ อีก  ฉันว่ามันตลกร้ายกาจมากทั้งที่เป็นสายการบินของไทยเหมือนกัน เท่าที่สอบถามแต่ไม่กล้ายืนยันคือเกิดจากปัญหาการจ่ายค่าสนามบินต่อหัวผู้โดยสารที่ตกลงผลประโยชน์กันไม่ได้ ทั้งๆ ที่สนามบินเชียงใหม่เป็นสนามบินนาๆ ชาติ  ส่วนขากลับเข้าประเทศเพิ่งยินยอมกันเมื่อไม่นานมานี้ (ฤาว่าเอาใจคนกรุงเทพอีกแล้ว)      แต่ก็ตลกอีกแหละเพราะต้องมาติดเหง็กที่ด่านตรวจคนเข้าเมืองแทนที่จะไปออกที่ด่าน ณ สนามบินนานาชาติเชียงใหม่เหมือนเช่นเคย  ยิ่งคราวไหนเจอเที่ยวบินหนาแน่น แถวจะยาวเฟื้อยมาก รอเกือบ 40 นาที ถือโอกาสฝึกกำหนดสติในอิริยาบถยืนเดิน และกำหนดรู้อารมณ์ไปเลย

 ยิ่งระยะหลังๆ นี้ฉันเดินทางไปต่างประเทศโดยเฉลี่ยเดือนละ 2 ครั้ง ยิ่งเจอเรื่องชวนหัวอันแสนเหน็ดเหนื่อย อาทิเช่น ตรงด่านตรวจคนเข้าเมืองเพื่อต่อเครื่องไปยังจังหวัดต่างๆ ภายในประเทศ จะมีเจ้าหน้าสายการบินทออำนวยความสะดวกตรวจสอบเที่ยวบินซึ่งฉันก็ซึ้งน้ำใจอยู่แต่ไม่อยากใช้บริการเนื่องจากเพิ่งรับบัตรโดยสารขึ้นเครื่องทราบจุดหมายปลายทางแน่ชัด กระเป๋าก็ลากใบเล็กๆ มาใบเดียว แม่นางฟ้าก็พยายามจะแปะเครื่องหมายให้ไปเอากระเป๋าปลายทาง (International Baggage Claim) ซึ่งฉันไม่มีอะไรให้ไปเอา หนังสือเดินทางก็ตรวจลงตรา ณ ด่านตรวจคนเข้าเมืองที่นี่แล้ว จะให้แวะไปที่ด่านสนามบินเชียงใหม่ให้ลำบากลำบนไปไย เพื่อตัดความยุ่งยากก็ยิ้มรับไมตรีเอามาแปะไว้ที่เสื้อทุกครั้ง พอคล้อยหลังก็ดึงออกเพื่อมิให้เสียน้ำใจ ถือว่าบรรลุวัตถุประสงค์ของแม่นางฟ้าแล้วคือแปะสติกเกอร์ 

ส่วนการออกแบบสนามบินสุวรรณภูมินั้นก็ช่างหวังดีอยากให้ผู้คนได้ออกกำลังกายเพื่อสุขภาพที่ดีจริงๆ  ต้องฝ่าด่านอรหันต์ทั้ง 5 เริ่มจากการเดินเข้าอาคารผู้โดยสารขาออกชั้นบน ผู้เฒ่าต้องออกกำลังกายรอบแรกด้วยการเกาะราวบันไดเลื่อนที่ทิ้งดิ่งให้แน่น จากนั้นเล็งพื้นที่แคบๆ ตรงปลายบันไดเลื่อนให้เหมาะเหม็ง แล้วสืบเท้าอย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้ตีลังกาหน้า ฉันไม่เคยสังเกตเห็นความยากลำบากของการใช้บันไดเลื่อนจนกระทั่งได้เดินตามหลังผู้สูงอายุที่ถือไม้เท้า ท่านต้องพะวงกับการก้าวย่าง ยันไม้เท้า และเกาะราวเลื่อน ด้วยกำลังวังชาที่ถดถอยและความเชื่องช้าของสังขาร ยิ่งบันไดที่เลื่อนเร็วๆ ตามใจวัยรุ่นยิ่งก่อให้เกิดความวิบากแก่ผู้ชรามากเท่านั้น  ดังนั้นกระเป๋าที่ใช้ต้องขนาดเล็กเบาและมีล้อลากได้ ขนาด 18 นิ้ว กำลังดีเพราะสอดใต้ที่นั่งได้แม้เป็นเครื่อง ATR ที่มีช่องเก็บของผู้โดยสารแสนเล็กและแคบ  ถ้าเป็นผู้มีกำลังวังชาดีไม่มีปัญหาเรื่องหลังควรเลือกแบบกระเป๋าเป้ซึ่งนอกจากจะลากได้แล้วยังสามารถสะพายหลังแล้วยังเหลือมือไว้ลากกระเป๋าเดินทางได้อีก 1 – 2 ใบ เอาไว้ค่อยเล่าเรื่องกระเป๋าและองค์ประกอบให้ละเอียดอีกทีเพราะมีรูปแบบและวัตถุประสงค์แตกต่างกันไป

เมื่อหลุดจากด่านแรกแล้ว ท่านต้องเจอด่านที่สองคือเข้าไปแย่งพื้นที่เบียดฝรั่งตัวโตๆ พร้อมรถเข็นและกระเป๋าบนทางเลื่อนเพื่อไปยังห้องพักผู้โดยสารที่ไกลโพ้น  เท่าที่พบสนามบินอื่นเขาจะมีป้ายหรือสัญลักษณ์ให้ผู้ที่ยืนเอ้อระเหยอยู่ชิดด้านใดด้านหนึ่งเพื่อไม่ขวางทางเกะกะผู้โดยสารที่เร่งรีบ ฉันถือว่าเป็นมารยาทและไม่ใช่เรื่องที่น่าอายถ้าจะขอทาง กรณีที่ไม่รีบร้อนก็สามารถเลือกทางเดินด้านข้างทางเลื่อนที่ไม่มีอะไรให้ดูนอกจากกระจกสีขุ่น ฉันเดาว่าเป้าประสงค์ของการออกแบบทางเดินติดเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำพร้อมไฟสว่างไสว (ให้สิ้นเปลือง) เพื่อการออกกำลังกายโดยเฉพาะ  เมื่อถึงทางแยกที่มีร้านค้าล่อหลอกเงินในกระเป๋าของท่านแล้วต้องเลี้ยวให้ถูก  ผู้เฒ่าต้องอ่านหรือจำตัวอักษรภาษาอังกฤษให้ได้ตั้งแต่ A ถึง G แล้วแต่ว่าใช้อาคารผู้โดยสารไหน    เมื่อเลี้ยวถูกแล้วก็ต้องแย่งพื้นที่บนทางเลื่อนอีกครั้ง         โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าห้องพัก  ผู้โดยสารอยู่หัวเมืองไกลโพ้น ถ้าคิดว่าขาไปนั้นลำบากแล้วผู้เฒ่าต้องคิดใหม่ เพราะมีแต่ทางเลื่อนไปไม่มีทางเลื่อนกลับ ต้องเดินลูกเดียว สองข้างทางของอาคารผู้โดยสารภายในประเทศค่อยมีสีสันของรูปภาพและงานศิลป์ปูนเปลือยที่เผยให้เห็นสายไฟสีต่างๆ กอดเกี่ยวกันเป็นลวดลายห้อยระย้อยระย้าอยู่บนเพดาน  เมื่อเห็นสัญลักษณ์ชายหญิงหัวล้านก็ให้รีบเข้าไปปลดเปลื้องทุกข์ให้เรียบร้อยเพราะสุขาหายากมากในนครสีทองแห่งนี้ เสร็จภารกิจแล้วต้องรีบเดินไปประตูทางออกเพราะที่นี่เขาไม่ประกาศเรียก ให้เดาเอาเองว่าเครื่องจะออกตรงเวลาหรือช้า ถ้าช้ามากผู้เฒ่ามีเวลาออกมาเดินเพื่อสุขภาพอีกครั้งถ้าไม่อยากแกล่วอยู่ในนั้น ประตูทางออกต้องดูให้ดีว่ามีตัวเลขกับอักษรภาษาอังกฤษตัวเดียวโดดๆ หรือมีตัวอื่นห้อยเล็กห้อยน้อยอยู่ด้วยเพราะทางลงคนละที่   นี่ไม่ได้พูดขู่เล่นๆ นะ เคยเห็นนางฟ้ากับพ่อเทวดาวิ่งปั๊กๆ เข้าไปในตัวเครื่องบินแล้วหิ้ว..เอ้ย..เชิญผู้โดยสารเข้าผิดลำออกมาแล้วจะจะ  แม้กระทั่งประเทศที่พัฒนาแล้วยังมีกรณีเด็กที่เดินทางเล็ดลอดไปต่างประเทศได้เลย

เคยชินกับการเขียนหนังสือตำรายาวๆ จนชุมชนชาว blog บ่นเตือนมาจึงต้องจบภาคแรกแต่เพียงแค่นี้ก่อน การฝ่าด่านอรหันต์ถัดๆไป รวมถึงการเตรียมตัวเดินทางคงต้องเล่าในภาคต่อๆ ไป อาจจะเป็นทวิภาคหรือไตรภาคให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
mookie วันที่ : 29/12/2007 เวลา : 19.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

มุุกกี้ไม่ชอบการเดินทางด้วยเครื่องบิน ส่วนตัวรู้สึกว่ามันผิดธรรมชาติ...

เดินทางเฉพาะจำเป็นที่ต้องไปทำงานเท่านั้น แต่ก็กลัวทุกครั้งเวลาเครื่องจะขึ้น กับจะลง...

ยิ่งเครื่องเล็กๆ ของบางกอกแอร์เวย์ส ไปลงที่สมุย ยิ่งกลัวมากกก ไปเรือเฟอร์รี่ดีกว่า นอนไปก๊ะด้ายยย


ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ToeflThailand วันที่ : 23/10/2007 เวลา : 10.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ToeflThailand
แวะมาทักทายกันหน่อยซิครับ :) 

ความคิดเห็นที่ 5
พี่ก๊วย วันที่ : 22/10/2007 เวลา : 08.43 น.
http://www.oknation.net/blog/peeguay
ip : 202.71.42.66
Got your response. It is not for myself since I am too old to apply, though. Thank you ever so much:)
====================================

รับทราบถึงจุดประสงค์และความต้องการครับ
ถึงแม้ทุนจะไม่ตรงกับความต้องการหากแต่
ก็ทักทายกันได้นะครับ

แล้วคุยกันอีกครับ

==========================================
เรียนภาษาอังกฤษ, สอบ TOEFL , ศึกษาต่อต่างประเทศ คลิกที่นี้ !!! http://www.ToeflThailand.com

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 22/10/2007 เวลา : 08.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

คนโย
บ่เกยละกั๋นเลยเน้อ แฟนพันธุ์แต้
วันพูกจะขึ้นเครื่องปิ๊กเมืองไทยแฮ๋มเตื้อ ถ้าฮอดเกาะจะลงภาคสองเน้อ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
คนโย วันที่ : 21/10/2007 เวลา : 18.51 น.

สวัสดีเจ้า หมอพะโด๊ะ

อ่านแล้วก่อได้แต่ลุ้นใจ๋หายใจ๋คว่ำไปโตย จะใดก่อขอหื้อคุณพระคุณเจ้าคุ้มครองหื้อหมอแคล้วคลาดภยันตรายทั้งปวงเจ้า

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ToeflThailand วันที่ : 21/10/2007 เวลา : 08.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ToeflThailand
แวะมาทักทายกันหน่อยซิครับ :) 

ความคิดเห็นที่ 1
พี่ก๊วย วันที่ : 21/10/2007 เวลา : 08.33 น.
http://www.oknation.net/blog/peeguay
Will it be available for next year, too?
============================

1. ขอบคุณที่มาเยี่ยม blog ToeflThailand ครับ
2. ทุนของรัฐบาลจะจัดให้เป็นปีต่อปีนะครับตามปีงบ
ประมาณนะครับ ซึ่งทางคุณพี่ก๊วยคงจะทราบดี หากแต่
เท่าที่ดูทุนของพสวทนั้นจะมีอยู่ทุกปีนะครับ
3. และทุนพสวทนั้นมักจะ require ให้มีการสอบ TOEFL
เป็นส่วนใหญ่ (ซึ่งอาจจะทำให้คุณพี่ก๊วย "หงุดหงิด" อีกครั้งหนึ่งนะครับ)
4. รับทราบปัญหาและความลำบากให้การเดินทางจาก
เชียงใหม่ครับ

==========================================
เรียนภาษาอังกฤษ, สอบ TOEFL , ศึกษาต่อต่างประเทศ คลิกที่นี้ !!! http://www.ToeflThailand.com

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
kamolnum วันที่ : 20/10/2007 เวลา : 14.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kamolnum

รออ่านเรื่องต่อไปจ้ะพี่

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
สายธาร วันที่ : 20/10/2007 เวลา : 14.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cyberfrogy
 http://www.facebook.com/groups/dhammayatrahttps://www.facebook.com/BAAN.RAI.SAITHARN http://www.oknation.net/blog/DigitalTour

สำหรับตัวผม เดินทางไกล ต้องหูไวตาไวครับ ชีวิตในต่างแดน ก็ต้องเรียนรู้สิ่งแปลกๆ ที่ต่างจากบ้านเรา ตลอดเวลา

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 20/10/2007 เวลา : 10.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

ราษีไศล Supawan

You are so fast

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ราษีไศล วันที่ : 20/10/2007 เวลา : 09.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/motorcyrubjang
ณ บ้านดวนน้อย ราษีไศล ศรีสะเกษ twitter : @motorcyrubjang / facebook.com/motorcyrubjang  

ขอบคุณสำหรับข้อมูลครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Supawan วันที่ : 20/10/2007 เวลา : 09.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

ขอบคุณค่ะ ...

มีความสุขในวันเสาร์ที่สดใสนะคะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน