*/
  • พี่ก๊วย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-09-16
  • จำนวนเรื่อง : 123
  • จำนวนผู้ชม : 371598
  • จำนวนผู้โหวต : 297
  • ส่ง msg :
  • โหวต 297 คน
BrazilMiss

Miss flight in Brasil

View All
<< ธันวาคม 2007 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 20 ธันวาคม 2550
Posted by พี่ก๊วย , ผู้อ่าน : 2668 , 07:41:49 น.  
หมวด : การเมือง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เมื่อภาคที่แล้วเขียนถึงความเป็นอยู่ในเกาหลีเหนือ ภาคนี้จะเล่าถึงเรื่องการเรียนการสอนด้วยว่ารู้สึกประทับใจตั้งแต่การมาจัดทำหลักสูตรและสอนในครั้งที่แล้ว ผู้เข้าเรียนหิวโหยความรู้มาก ขนาดเป็นอาจารย์และผู้มีความรู้ความเชี่ยวชาญระดับประเทศที่รัฐบาลคัดเลือกมายังตั้งใจเรียน ใฝ่รู้ กระตือรือร้น ฉันสอนเป็นภาษาอังกฤษผ่านล่ามซึ่งเป็นหมอที่เคยเรียนเนื้อหาบางส่วนจากประเทศไทย แต่ถึงกระนั้นก็ตามเถอะ ยังมีศัพท์เฉพาะทางวิชาการที่ยากต่อการแปลจากภาษาอังกฤษมาเป็นภาษาเกาหลีเหนือหลายคำ อีกทั้งยังสอนผู้อาวุโสเป็นเดือน ทำอย่างไรจึงจะให้ผู้เรียนได้ประโยชน์สูงสุด จึงต้องปรับวิธีการสอน มือไม้ท่าทางต้องใช้ให้มาก กระตุ้นให้ผู้เรียนตื่นตัวอยู่ตลอดเวลาด้วยเรื่องสนุกสนานเป็นระยะ  ต้องสื่อด้วยรูปและใช้คำซ้ำๆ  ยิงคำถามให้คิด และตอบคำถามด้วยคำถามจนกระทั้งผู้เรียนได้คำตอบ  เน้นกระบวนการคิดไม่ใช่คำตอบถูกผิด  ฉันต้องยืนหรือเดินสอนประมาณวันละ 8 ชั่วโมง ตกเย็นต้องนอนยกเท้าสูงให้เลือดมาเลี้ยงสมองบ้าง เจ้าเท้าคู่นี้ก็มีปัญหาทางสรีระอยู่ดอก ผอมยาวแบนจนมีคนล้อว่า เคยมีคนมาจับทักทายแทนมือหรือเปล่า แม่เจ้าเอ้ย....ไม่ยากบอกว่าเคยเต๊ะก้านคอคนมาแล้ว  สมัยเด็กๆ ก็ปลื้มกับมันอยู่เหมือนกันเพราะได้เหรียญรางวัลเยอะแยะในการแข่งขันวิ่งบ้าง กระโดดสูงบ้าง กระโดดไกลบ้าง  พอโตมาก็วิบากหน่อย  หารองเท้าที่เหมาะกับมันยากมาก   แล้วดันไปถูกกับของแพงเสียด้วยสิ ชักเข้าใจแล้วว่าทำไมหญิงซิน(เดอเลลล่า)ใส่รองเท้าแก้วได้เพียงผู้เดียว ทั้งๆ ที่สาวๆ ทั้งเมืองใส่ไม่ได้เลย เท้าหล่อนคงผิดปกติน่าดู เวลาใครถามเรื่องเท้าทีไรก็ตอบไปว่าเป็น

“นังซินกลับชาติมาเกิด”

ห้องเรียนที่จัดให้อยู่ในเขตโรงพยาบาล เป็นศูนย์อบรมที่ทางรัฐบาลสร้างให้ภายใต้การสนับสนุนขององค์การอนามัยโลก และเป็นครั้งแรกที่ทำหลักสูตรนี้อย่างเต็มรูปแบบสำเร็จ ท่านหัวหน้าองค์การอนามัยโลกมีบทบาทในการผลักดันมาก ทั้งอุปกรณ์การเรียนการสอน คอมพิวเตอร์ ค่าใช้จ่ายต่างๆ   ขนาดของห้องเหมาะกับผู้เรียนประมาณยี่สิบกว่าคน แต่ยิ่งสอนไปสอนไปมีคนมาเพิ่มเรื่อยๆ อีกทั้งอาจารย์อาวุโส (อาจารย์ปู่) ซึ่งจบจากรัสเซียยังมาเข้าเกือบตลอด ท่านผู้ใหญ่ในกระทรวงก็มาเข้าบ่อยมาก มาทราบตอนหลังว่าเขาประทับใจและชอบในวิธีการสอนจึงได้อานิสงค์ให้มาสอนปีนี้อีกเพื่อสร้างวิทยากรและปรับหลักสูตร

มีอาจารย์สองท่านที่นั่งข้างหลังแล้วมองตัวหนังสือบนจอภาพไม่ค่อยเห็นเนื่องจากจอติดเพดานและโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่สอนก็ปรับตัวอักษรได้ใหญ่สุดเท่านี้ ท่านหนึ่งจึงเดินอาดๆ เข้ามาดูเป็นระยะๆ  ส่วนอีกท่านขนกล้องส่องทางไกลมาเรียนด้วย ฉันประทับใจในความเพียรพยายามและกระหายความรู้มาก ท่านยังแปลเป็นภาษาเกาหลีเหนือจดลงในกระดาษสีน้ำตานตุ่นๆ เพื่อนำไปสอนต่ออีก มานึกถึงนักศึกษาไทย โดดบ้าง มาสายบ้าง เอาเปลือกตามองจอ คอพับคออ่อนบ้าง   คิดแล้วปลง...   

อุปกรณ์การเรียนการสอนก็เป็นอุปสรรคใช่ย่อย จะขออะไรแต่ละทีไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะต้องผ่านขั้นตอนและต้องมีเงินไปจัดซื้อถ้าโชคดีมีขาย มันทำให้เห็นความเหลื่อมล้ำระหว่างประเทศที่ขาดแคลนเสียจนไม่รู้จักคำว่าอิ่มกับประเทศที่ใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างฟุ่มเฟือยไม่ยั้งมือ เบียดเบียนสัตว์โลกอื่นๆ แม้กระทั่งเผ่าพันธุ์เดียวกัน 

สำหรับการสืบค้นข้อมูลจากอินเตอร์เน็ตแต่ละทีต้องเดินทางไปสำนักงานองค์การอนามัยโลกเท่านั้น ซึ่งก็ต้องเป็นตอนเย็นหลังสอนเสร็จและอยู่นานไม่ได้ เพราะเจ้าหน้าที่ซึ่งคอยช่วยเหลือติดตามตลอด 24 ชั่วโมงต้องพาฉันกลับสู่ที่พักห้ามเกินเวลากำหนด เกรงใจที่เขาต้องแกร่วรอ  นอกจากนี้ถนนหนทางค่อนข้างมืด ราวๆ สี่ทุมก็จะปิดไฟตามที่สาธารณะทั้งหมด  แต่ก็เป็นโอกาสอันดีที่ได้ชมจันทร์ เท่าที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาจนอายุปูนนี้ ยังไม่เคยเห็นพระจันทร์และดวงดาวที่ไหนสวยขนาดนี้มาก่อน  ในเมืองหลวงที่ไร้แสงไฟนั้น ท้องฟ้าของเหมันตฤดูจะโรยตัวมาโอบเราไว้โดยรอบ ต้นไม้ที่สยายกิ่งก้านช่วยตกแต่งลวดลายตรงชายขอบฟ้า มีพระจันทร์เซียวลอยตัวเลี่ยๆ ทางซีกหนึ่ง เคียงข้างด้วยดาวศุกร์สดใส ส่วนดาวอังคารสีแดงเจิดจรัสจะเมียงมองอยู่อีกขอบฟ้าหนึ่ง ดาวน้อยใหญ่ที่รายรอบเริงระบำอยู่ทั่วผืนฟ้า เป็นความสุนทรียภาพที่หาซื้อไม่ได้ด้วยเงิน 

ปีที่แล้วมีปัญหาเรื่องขั้นตอนของรัฐบาลและช่วงเวลาที่ว่างจากการสอนนักศึกษาแพทย์ จึงมาถึงช่วงฤดูหนาว วันแรกที่เท้าเหยียบพสุธาก็ประมาณห้าองศาเซลเซียส อุณหภูมิขนาดเหมยขาบ (น้ำค้างกลายเป็นน้ำแข็ง) พอรับไหวเพราะเคยเจอะเจอตั้งแต่อยู่อมก๋อย พออยู่ไปอยู่ไปอุณหภูมิลดลงมามากกว่าปกติ ลดแบบไม่ถือเนื้อถือตัวเลยจนถึงติดลบสุดๆ ถ้าเป็นสมัยอยู่ในอเมริกาหรืออังกฤษถือว่ากระจอกเพราะมีเครื่องทำความร้อนอำนวยความสะดวกครบครัน  แต่เมืองนี้พลังงานมีจำกัด ต้องใช้เท่าที่จำเป็น แถมไฟยังดับเป็นระยะๆ ระหว่างสอน เสื้อกันหนาวที่เตรียมมาไม่เพียงพอ แต่ใช่ว่าจะออกไปเดินจับจ่ายซื้อหาได้ง่าย ต้องแจ้งเรื่องไหว้วานให้ผู้ใจบุญที่มีเวลามีรถและมีอภิสิทธิ์สามารถขับวันอาทิตย์ที่รัฐบาลห้ามใช้รถส่วนตัวได้ ฉันจึงค้นสมบัติเท่าที่มีว่าพอจะใส่อะไรได้บ้าง ก็ได้เสื้อนอนสีแดงแจ๊ดลายลูกหมีคู่หมูตัวจิ๋วมาใส่ ดูน่ารักแต่ไม่สมวัย  เวลาเขียนกระดานแล้วมือแข็งก็เดินมาผิงไอร้อนของเครื่องฉายภาพแอลซีดี (LCD) ไม่ต้องวางท่าให้หนาวเหน็บ ผู้เรียนก็เก่งที่ทนได้เหลือเกิน

มาปีนี้ค่อยยังชั่วหน่อยเพราะมาตอนปลายฤดูใบไม้ร่วง เช้านี้ตื่นขึ้นมาด้วยความสดใสเหมือนทุกๆ วันที่ผ่านมา หลังจากนั่งสมาธิและทำกิจวัตรประจำวันเสร็จ จึงเปิดโทรทัศน์ฟังข่าวซีเอนอียง นักข่าวรายงานด้วยหน้าตาเคร่งเครียดว่าเกาหลีเหนือทดลองระเบิดนิวเคลียร์ หันไปมองนอกหน้าต่างดูท้องฟ้าที่เคยสดใสทุกวันกลับมัวซัวอึมครึมพิกลอยู่ ฤาว่าเป็นเหตุบังเอิญท้องฟ้าแปรปรวน

ต้องไปคุยกับอาจารย์กอเพื่อประเมินสถานการณ์แทนเรื่องงาน เราดูชื่อเมืองที่ทดลองระเบิดจากหน้าจอโทรทัศน์เพื่อค้นหาตำแหน่งจากแผนที่ในคอมพิวเตอร์ อุ๊..แม่เจ้า ไม่รู้ว่าชื่อเมืองมันซ้ำกันหรือเขียนชื่อผิดกันแน่เพราะห่างจากกรุงเปียงยางลงไปทางใต้ประมาณ 25 กิโลเมตร (ต่อมาภายหลังจึงทราบว่าข่าวผิด ที่ทดลองจริงๆ อยู่เหนือกรุงเปียงยาง)  ด้วยความรับผิดชอบในหน้าที่เราจึงตัดสินใจไปทำงานก่อนแล้วค่อยเดินทางไปสำนักงานองค์อนามัยโลกเพื่อสอบถามเรื่องสารโปตัสเซียมไอโอได  สารนี้ใช้ทานแล้วมันจะไปจับที่ต่อมไทรอยด์ก่อนที่สารกัมมันตภาพรังสีจะไปจับและเข้าสู่ร่างกาย ทุกอย่างในโลกมีดีมีเสียเหมือนอัสนีวสันต์เคยกล่าวไว้ว่า

“ได้อย่างก็ต้องเสียอย่าง”  

สารโปตัสเซียมไอโอไดเพิ่มโอกาสเสี่ยงในการเป็นโรคอื่นๆ ดังนั้นจึงควรประเมินสถานการณ์ให้แน่ก่อนว่าคุ้มที่จะทานหรือไม่ ถ้าทานจะทานเมื่อไร

อาจารย์กอกับฉันเดินทางไปถึงสำนักงานองค์การอนามัยโลกเพื่อพบกับพี่ขอหมอระบาดวิทยารุ่นพี่คนแรกที่มาประจำอยู่ที่เกาหลีเหนือ

          “พี่คะ มีโปตัสเซียมไอโอได (Potassium Iodide) หรือเปล่า” ฉันเอื่อนเอ่ยถามเมื่อวางกระเป๋าเป้ลงบนพื้นห้อง

          “มีสิ หน่วยงานอย่างนี้เขาต้องสำรองไว้” พี่ขอตอบอย่างมั่นใจ

          “เราต้องกินมั๊ยเนี่ย”

          “ถ้าจำเป็นก็ต้องกิน” พี่ขอตอบขณะง่วนอยู่กับกองเอกสารตรงหน้า

          ”เมื่อไรถือว่าจำเป็นละคะ” ฉันเซ้าซี้

          พี่ขอเงยหน้าขึ้นมามองช้าๆ แล้วพูดว่า

”ไม่รู้สิ”

          ”ผมว่าค้นหาขนาดยาในเว็บไซด์ดูดีกว่า” เสียงอาจารย์กอแทรกขึ้นมา

”ลองดูเว็บไซด์องค์การอนามัยโลกกับ  CDC (หน่วยงาน Centers of Disease Control and Prevention  ประเทศสหรัฐอเมริกา) ดูก่อน”

          ฉันเริ่มบันทึกภาพอีกครั้งด้วยกล้องดิจิตอลตามปกตินิสัย เหตุการณ์อย่างนี้ไม่ได้เกิดง่ายๆ และจะมีคนต่างชาติเพียงกี่คนในโลกที่มีโอกาสอย่างนี้ ถ้าฉันรอดตายเหมือนเหตุการณ์อื่นๆ ที่ผ่านมาอย่าง แผ่นดินไหว ไฟไหม้ พายุหิมะ เครื่องบินเสีย อุบัติเหตุ ฯลฯ ก็จะได้นำไปสอนนักศึกษาหรือแบ่งปันประสบการณ์ให้ผู้อื่นได้เรียนรู้

          ”ถ้าทานแล้วมีผลเสียไหมคะ” ฉันยิงคำถามระหว่างหันมุมกล้องจากบรรยากาศนอกหน้าต่างมายังอาจารย์กอ

          ” ก็เสี่ยงเป็น คอพอกเป็นพิษ”   อาจารย์กอนั่งเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานพี่ขอตอบ

          ” ถ้าไม่ทานละคะ เสี่ยงเป็นอะไร ”  ฉันถามต่อพลางสืบเท้าเข้าหาเพื่อบันทึกภาพ

          ” ฮึ … ฮึ….  ก็เสี่ยงเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว กับ มะเร็งต่อมไทรอย สิ” อาจารย์กอตอบแกมหัวเราะ

          ”ไอ้ก๊วยนี่ มันสนุกได้ตลอดจริงๆ นะ” เสียงพี่ขอที่นั่งสาละวนอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ดังขึ้น

ฉันคิดว่าการร้องไห้ตีอกชกหัว หรือโวยวายเป็นบ้าเป็นหลัง หรือฟูมฟายปิ่มว่าจะขาดใจ ก็ไม่ได้ทำให้เหตุการณ์ดีขึ้น สู้คุมสติดีๆ แล้วมองหาทางแก้ไขในปัจจุบันให้ดีที่สุด เพื่อสร้างโอกาสของอนาคตซึ่งอาจจะดีขึ้นบ้าง หรืออย่างน้อยก็ไม่ทำให้มันแย่ลงไปกว่านี้ ที่รอดมาได้ทุกครั้งจะว่าเฮงก็ไม่เชิง เพราะถ้าเชื่อว่า

’ความเฮงคือจุดบรรจบของความพยายามกับโอกาส’ 

มันก็แสดงว่าไม่ใช่โชคล้วนๆ ที่จะนำมาอธิบายได้

          ”เอ้า เจอแล้ว” พี่ขอพูดโดยไม่ยอมละสายตาจากจอ

          ”สั่งพิมพ์เรื่องขนาดยากับข้อบ่งชี้หน่อยสิ”     อาจารย์กอหันไปบอกพี่ขอ

          ”เอาวิธีการปฏิบัติตัวด้วยไหมครับ” พี่ขอพูดต่อและยังไม่ยอมละสายตาจากจอ

          ”เอาด้วย เอาด้วย”  อาจารย์กอบอกอย่างกระตือรือร้น

          ฉันหยุดบันทึกชั่วคราววิ่งข้ามห้องไปเอาเนื้อหาที่พิมพ์มาส่งให้อาจารย์กอ

          “มียาหลายตัวนะ แต่โปตัสเซียมไอโอไดก็ใช้ได้” อาจารย์กอพูดขณะกวาดสายตาไปยังข้อความในกระดาษ

          “ข้อบ่งชี้คือเมื่อสงสัยว่าได้สัมผัสกับสารกัมมันตภาพรังสีให้ผสมน้ำดื่ม สำหรับในเด็กแนะนำทุกคนที่ไม่มีข้อห้าม ส่วนผู้ที่แพ้ยาหรือรับโฮโมนรักษาต่อมไทรอยไม่แนะนำ และผู้ที่อายุเกินสี่สิบก็ไม่แนะนำ“อาจารย์กออ่านต่อ

          “หา......ว่าไงนะคะ“ 

          “อายุเกินสี่สิบก็ไม่แนะนำให้ทาน“ อาจารย์กอย้ำ

 “จบ จบ ไม่ต้องทาน“  อาจารย์กอสรุป

“เย้” ฉันดีใจ

สักพักชักไม่แน่ใจว่าเหตุผลกลในที่ไม่ให้ทานเนื่องจาก “ไม่ใช่กลุ่มเสี่ยง“ หรือ “สายไปเสียแล้ว กันแน่”  

ตกเย็นนั้นอาจารย์กอยกเลิกการเดินออกกำลังกายเนื่องจากไม่แน่ใจว่าอากาศมัวซัวจากอะไรกันแน่  เราไม่ทราบข่าวสารที่แน่ชัดว่าทดลองอย่างไรและที่ไหน อีกทั้งท่านยังมีอาการอึดอัดหายใจลำบาก ข้อแนะนำในการป้องกันตนจากสารกัมมันตภาพรังสีในกรณีนี้คือ หลีกเลี่ยงกิจกรรมนอกบ้านเพื่อลดการสูดดมหรือซึมเข้าทางผิวหนัง ในกรณีที่สงสัยว่าจะถูกสารกัมมันตภาพรังสีปนเปื้อนเสื้อผ้าให้แก้ผ้าทิ้งนอกบ้านจะช่วยลดสารลงได้มาก  เมื่อเข้ามาในบ้านแล้วอย่าเอ้อละเหยลอยชาย รีบไปสระผมอาบน้ำล้างตัวออก จากนั้นให้รีบไปอุดหน้าต่างประตูหรือรูและรอยรั่วต่างๆ เพื่อไม่ให้สารกัมมันตภาพรังสีเข้ามาในบ้าน กรณีที่อยู่ในอาคารให้พยายามอยู่ในห้องชั้นในสุด อย่าเปิดเครื่องปรับอากาศ แต่ให้ใช้อากาศที่มีในบ้านเท่าที่จะทำได้ ต้องประเมินสถานการณ์เอาเองว่าจะเลือกระหว่างการเป็นมะเร็งในอนาคตกับการขาดอากาศหายใจตายในปัจจุบัน ข้อสุดท้ายนี้ฉันอ่านไม่ถึงเลยเปิดเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำ กว่าจะรู้ตัวก็เลยไปสามวันแล้ว นี่แหละหนา..เป็นผลพวงของความเกียจคร้าน  เดชะบุญที่มาทราบเอาตอนหลังเมื่อดาวเทียมสอด (รู้สอดเห็น) แนมของสหรัฐพบร่องรอยของสารกัมตภาพรังสีรั่วไหลออกมาไม่มาก

 

พวกเราติดตามเรื่องนี้วันต่อวัน ทางองค์การอนามัยโลกแจ้งให้พวกที่ปรึกษาและผู้เชี่ยวชาญทั้งหลายอย่าออกนอกกรุงเปียงยางเผื่อกรณีฉุกเฉินจะได้อพยบทันท่วงที  เป็นที่น่าสังเกตว่าข่าวจากซีเอนเอียงที่ถ่ายทำภายนอกประเทศตามขอบชายแดนประเทศจีนบ้างประเทศเกาหลีใต้บ้าง (เนื่องจากไม่สามารถเข้าประเทศได้) นั้นดูน่ากลัว แตกต่างจากข่าวภายในประเทศและบรรยากาศที่พบเห็น ซึ่งมีบรรยากาศของความรื่นเริงความภาคภูมิใจในการทดลองครั้งนี้มาก ยิ่งไปกว่านั้น ชาวเกาหลีเหนือยังเตรียมงานเฉลิมฉลองความเป็นไทจากญี่ปุ่นอย่างยิ่งใหญ่ เด็กนักเรียนนักศึกษาออกมาฝึกซ้อมการแสดงกลางแจ้งแทบทุกวัน ที่สาธารณะซึ่งรัฐบาลจัดให้นั้นกว้างขวางเนื่องจากเน้นของส่วนกลางมากกว่าของส่วนตน ทางเท้าสำหรับผู้คนสัญจรมีต้นไม้ใหญ่ร่มรื่นเรียงรายอยู่สองข้างทาง บางต้นขนาดคนโอบไม่รอบ  ต้นไม้ใหญ่กลางเมืองหลวงแทบจะหาไม่ได้ในประเทศเรา จะเหลือก็เฉพาะต้นที่มีผ้าเขียวผ้าแดงพันโดยรอบขย่มขวัญคนตัดเท่านั้นแหละ

นอกจากนี้รัฐบาลยังจัดอาณาจักรให้เยาวชนได้เสริมสร้างศักยภาพทางด้านดนตรี วาดรูป เย็บปักถักร้อย เขียนอักษรด้วยพู่กัน ศิลปวัฒนธรรมต่างๆ รวมไปถึงกีฬานานาชนิด แม้กระทั่งสระว่ายน้ำ เห็นแล้วก็อดจะนึกถึงบางประเทศที่ให้เด็กเรียนเป็นบ้าเป็นหลังทั้งวัน ในกรุงเปียงยางมีศูนย์ฝึกที่เรียกว่า ‘Children Palace’ หรือปราสาทของเด็ก  ใหญ่โตมโหฬารละลานตามาก แยกเป็นชั้นเป็นแผนกชัดเจน ทั้งเด็กเล็กเด็กโต ต้องเดินตามมัคคุเทศก์เด็กที่เขาจัดไว้ให้ สาวน้อยใส่ชุดนักเรียนดูน่ารัก ก่อนออกจากตึกสาวน้อยพาไปชมการแสดงของเด็กๆ ซึ่งรวมเบ็ดเสร็จในค่าตั๋ว   ฉันประทับใจมากในลีลาความสามารถ แต่บางครั้งการแสดงออกทางใบหน้าอาจดูไม่เป็นธรรมชาติบ้าง

     

ประชาชนที่นี่จึงชื่นชมผู้นำเขามาก แรกๆ ฉันฟังซ้ำแล้วซ้ำเล่าชักจะอึดอัด  แต่เมื่อพิจารณาในเวลาต่อมาก็คงเหมือนกับความรู้สึกที่เรารักเทิดทูนพ่อหลวงของคนไทย เราสามารถเล่าแล้วเล่าอีกแก่ชาวต่างชาติอย่างปิติโดยไม่เคยสังเกตว่าเขาจะรู้สึกอย่างไร โดยเฉพาะผู้คนที่มาจากประเทศที่ไม่เคยมีพระเจ้าแผ่นดินอย่างเรา 

         

 

คงต้องจบแค่นี้ก่อน เขียนๆ ไปไม่คิดว่าจะถึงไตรภาค ไว้มีโอกาสเมื่อใดคงได้เล่าถึงสถานที่ท่องเที่ยวและการไปเคารพศพและบ้านเกิดเมืองนอนของท่านผู้นำ

 

 

 

 

   

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
แม่น้องฯ วันที่ : 04/01/2008 เวลา : 01.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

หวัดดีปีใหม่ทุกวันค่ะพี่ก๊วย

อยากรู้จังเลยค่ะพี่ ว่าบ้านของผู้นำเขามีเครื่องกรองสารกัมมันตภาพรังสีด้วยรึเปล่า หรือว่าแกมีรูลับ เพราะดูท่าทางปลื้มเหลือเกินที่มีนิวเคลียร์อยู่ในบ้านตัวเอง แต่เขาก็คงกลัวๆเหมือนกันแหละเนอะ จึงยอมให้คนนอกผู้มีเกียรติอย่างคณะของพี่ๆ เข้าไปให้ความรู้

แถวบ้านหนู โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ตั้งอยู่ห่างตั้งไกล ยังหยองๆกันเลย

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
Dd-Samma วันที่ : 03/01/2008 เวลา : 18.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/samma999999999


ขอบคุณพี่ก๊วย สำหรับ สคส. สวย ๆ นะครับ . . . ดีนะที่ไปอ่านเจออีกทีนึง จึงนึกได้ว่าพี่ส่งสคส.มาให้ด้วย แหม่...
เกือบลืมขอบคุณไปแน่ะครับ...

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
Dd-Samma วันที่ : 03/01/2008 เวลา : 18.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/samma999999999


ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดี ๆ ที่นำมาเสนอให้ได้ทราบกันนะครับ...

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 03/01/2008 เวลา : 15.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

มะอึก
ยิ๊นดีเจ้า

ToeflThailand
เชิญได้ทุกเมื่อค่ะ

กู่
เสื้อแดงคือชุดนอน อากาศจาก 5 องศาเป็น -18 (ลบ) หาซื้อเสื้อไม่ได้ง่ายๆ ต้องขนเท่าที่มีมาห่อเป็นชั้นๆแบบแหนมค่ะ

แม่น้องฯ
เคยสูงเท่ามาตรฐานหญิงไทยในอดีต ปัจจุบันไม่ได้เตี้ยแต่ "Undertall" ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
แม่น้องฯ วันที่ : 03/01/2008 เวลา : 05.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

มัคคุเทศก์เด็กน่ะ คนกลางหรือคนตัวเล็กๆทางขวามือคะ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
แม่น้องฯ วันที่ : 03/01/2008 เวลา : 05.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)


สวัสดีปีใหม่ค่ะพี่ก๊วย

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
กู่ วันที่ : 02/01/2008 เวลา : 18.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
 ขอบคุณค่ะสำหรับทุกถ้อยคำแห่งน้ำมิตร ขอบคุณจริงๆ   


สวัสดีปีใหม่ค่ะ

เรื่องนี้..สะดุดตาตรงสาวเสื้อแดงท่ามกลางเสื้อสีเข้ม คนนั้นจริงๆ

ได้ความรู้อีกแล้วค่ะ...ซีเอนเอียง

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ToeflThailand วันที่ : 02/01/2008 เวลา : 13.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ToeflThailand
แวะมาทักทายกันหน่อยซิครับ :) 

ความคิดเห็นที่ 25
พี่ก๊วย วันที่ : 02/01/2008 เวลา : 12.11 น.
http://www.oknation.net/blog/peeguay
ip : 172.17.11.94/202.28.27.3
ส.ค.ส. จากดอยอินทนนท์
========

ขอบคุณสำหรับ ส.ค.ส. และเรื่องเล่าจากเกาหลีเหนือฟังแล้วน่าตื่นเต้นนะครับ

แล้วคุยกันอีกครับ :)

==========================================
เรียนภาษาอังกฤษ, สอบ TOEFL , ศึกษาต่อต่างประเทศ คลิกที่นี้ !!! http://www.ToeflThailand.com

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
มะอึก วันที่ : 02/01/2008 เวลา : 12.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

ขอความสุขสวัสดีจงมีแด่"..พี่ก๊วย.."และครอบครัวทุกเมื่อ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 02/01/2008 เวลา : 11.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

mookie
สวัสดีปีใหม่ค่ะ

สิงห์มือซ้าย
สวัสดีปีใหม่ค่ะ

kamolnum
ขอบน้ำใจหลายๆ ไอ้น้องรัก

Supawan
แล้วจะเร่งเขียนค่ะ

jvn10
เช่นเดียวกันค่ะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 01/01/2008 เวลา : 07.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMueSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 


สวัสดีปีใหม่ค่ะ คุณพี่ก๊วย

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
mookie วันที่ : 29/12/2007 เวลา : 20.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก



สวัสดีปีใหม่ครับผม


ความคิดเห็นที่ 3 (0)
kamolnum วันที่ : 29/12/2007 เวลา : 15.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kamolnum


เคยฟังพี่เล่าแล้ว มาอ่านอีกทีก็ยังมันส์เหมือนเดิม

เอาการ์ดมาฝากคะรับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
Supawan วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 08.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

รออ่านเรื่องท่องเที่ยวค่ะ ...

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
jvn10 วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 08.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jvn10

โอไฮโย

มีความสุขมากๆนะครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน