• พี่ก๊วย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-09-16
  • จำนวนเรื่อง : 114
  • จำนวนผู้ชม : 313910
  • จำนวนผู้โหวต : 287
  • ส่ง msg :
  • โหวต 287 คน
BrazilMiss

Miss flight in Brasil

View All
<< มีนาคม 2008 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 27 มีนาคม 2551
Posted by พี่ก๊วย , ผู้อ่าน : 5287 , 08:25:41 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

            12 ชั่วโมงแรกที่แสนจะวุ่นวายผ่านไปอย่างรวดเร็ว มีทั้งเกิดทั้งตาย ทั้งดีใจทั้งเสียใจ ทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้ คละเคล้ากันไป มันทำให้เห็นวัฏสงสารของการเกิดแก่เจ็บตายชัดเจนมาก ยากที่จะปฏิเสธได้ ยกเว้นไว้แต่ว่า เราเลือกที่จะ ‘หลอกตัวเอง’  

“หมอ ให้ยาใกล้ครบแล้ว ปากมดลูกยังไม่ค่อยเปิดเลย” เสียงพยาบาลดึงฉันละสายตาจากหมู่ญาติที่ร่ำไห้กลับมาสู่โลกปัจจุบัน

“มดลูกบีบตัวดีไหม” ฉัน ถามพลางสืบเท้าไปยังซีกผู้ป่วยหญิง

“ไม่ค่อยดีเท่าไร” พยาบาลตอบด้วยเสียงเครียด

“เตรียมผ่า คืนนี้เลย”    

ฉันตัดสินใจหลังจากตรวจดูแม่ท้องแก่เลยกำหนดคลอดมานาน และปรึกษาแม่กับญาติแล้ว การที่เด็กอยู่ในมดลูกนานไปไม่ค่อยดีเท่าไรเพราะรกและสภาพในมดลูกจะไม่เหมาะสม น้ำคร่ำก็จะลดน้อยลง  พ่อเคยเล่าให้ฟังว่าฉันก็เลยกำหนดคลอดเป็นเดือน แต่สมัยนั้นไม่มีชาวบ้านที่ไหนเดือนร้อน  ลูกดิ้นดีก็อยู่กันไป จนกว่าจะออกมาเอง ตอนคลอดพ่อว่าฉันตัวเหี่ยวแก่ออกมาเชียว สงสัยว่าที่เขาทักอยู่บ่อยๆ ว่า ‘หน้าไม่แก่ขึ้นเลย’ นั้น คงเพราะว่า ‘แก่ได้ที่มาตั้งนานแล้ว’ คือประเภทเป็นเด็กแล้วกระโดดข้ามวัยสาวมาแก่เลย จึงไม่สามารถจะแก่ไปกว่านี้ได้อีก คงไม่ใช่ ‘หญิงชราใบหน้าทารก’ เป็นแน่แท้

 “หมอ  หมอ เดี๋ยวนะ มีคนไข้จะปรึกษาด่วนอีกรายที่หวอดชาย” พยาบาลรีบรายงานขณะที่ฉันหมุนตัวก้าวขาฉับๆ จะไปเย็บแผลหญิงท้องรายแรก

เรือนยาวแบ่งแยกหอผู้ป่วยในหญิงกับชายแน่นขนัดจนต้องเสริมเตียงล้นไปที่ระเบียง  ฉันเดินหลบหลีกแทรกไปตามเตียงที่เรียงราย มุ่งสู่ผู้ป่วยเป้าหมายซึ่งเป็นชายวัยกลางคนผิวดำแดงนอนงอก่องอขิงใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด

“ลุง มีอาการอย่างไรมา”

“โอ๊ย...ปวดมาก..ปวดสุดๆ หมอใหญ่ ผมเป็นไส้เลื่อน แต่คราวนี้มันปวดสุดๆ”

“กี่ชั่วโมงแล้ว”

“ราวๆ เจ็ดแปดชั่วโมงแล้วครับ”

“มีไข้หรือเปล่า” ฉันหันไปถามพยาบาล

“มีไข้ต่ำๆ”

“มีอ๊วกมั๊ย” ฉันหันไปถามคุณลุง

“มีกะ หมอใหญ่”

“ไส้มันไม่เลื่อนกลับเข้าช่องท้องเหมือนทุกครั้ง มันถูกรัดจนบวมเลือดไม่ไปเลี้ยง ถ้าทิ้งไว้นานอาจจะเน่า อันตราย ต้องผ่าแล้วดันไส้กลับโดยเร็วนะลุง” ฉันอธิบายให้ลุงฟังหลังตรวจร่างกายเสร็จ

“อันตรายไหมหมอใหญ่”

“ไม่มีอะไรเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ดอกลุง แต่ถือว่าเป็นการผ่าตัดแบบเสี่ยงน้อย”

“แล้วต้องทำยังไงบ้าง”

“ต้องอดข้าวอดน้ำก่อนผ่านะเพราะเวลาดมยาสลบจะได้ไม่สำลักอาหาร ถ้าไม่มีปัญหาอะไร 2-3 วันก็กลับบ้านได้แล้วจ๊ะ”

“ผม...เออ…เอาครับ”

“มีญาติมาด้วยใช่ไหม”

“มีครับ”

“ดีละ เดี๋ยวจะให้พยาบาลอธิบายให้ฟังเรื่องเตรียมตัวผ่าตัดคืนนี้นะ ทำใจสบายๆ หมอทำให้สุดฝีมือเลย”

“NPO (งดให้อาหารทางปาก) เจาะเลือดส่งตรวจ ให้น้ำเกลือ ตามดูอาการแล้วบอกหมอด้วย จะไปเย็บช่องคลอดคนไข้ก่อน”  ฉันหันไปบอกพยาบาล

ผนังช่องท้องที่อ่อนแอจะทำให้ไส้เลื่อนตัวผ่านออกมาเป็นก้อนตุงๆ แถวขาหนีบหรือลูกอันฑะ ระยะเริ่มแรกผู้ป่วยสามารถดันกลับเข้าไปได้ แต่นานๆเข้า ไส้ที่เลื่อนตัวผ่านออกมาจะมีขนาดมากขึ้นซึ่งทำให้ดันกลับยาก และถ้าดันไม่กลับจะเหมือนกับเราบีบลูกโป่งยาวๆ บิดเกลียวไว้ ทำให้ขาดเลือดมาเลี้ยง ยิ่งนานยิ่งมีโอกาสเน่า ซึ่งในที่สุดต้องผ่าตัดลำไส้ส่วนเน่าทิ้ง รายนี้ลำไส้อาจจะดีอยู่เพราะมาแต่เนินๆ ขอภาวนาให้แค่เย็บซ่อมกล้ามเนื้อหน้าท้องไม่ต้องตัดลำไส้เถิด...สาธุ

ฉันเดินก้าวยาวๆ ด้วยขาสั้นๆ มุ่งไปยังห้องคลอด ท้องไส้ก็ชักประท้วงเรียกร้องอาหารตามธรรมชาติ การกินอาหารผิดเวลาเป็นเรื่องธรรมดาของชีวิตหมอ สมัยเป็นนักเรียนแพทย์เคยใช้เวลาทานอาหารจานหนึ่งเกือบสองชั่วโมงเพราะถูกตามไปดูผู้ป่วยตลอด ต้องเปิดสงครามกับกองทัพมดแย่งเสบียงอาหารกันกว่าจะอิ่ม

“เริ่มได้เลย” ฉันบอกพี่พยาบาลเมื่อถึงห้องคลอด

“ลูกแข็งแรงดีนะ ตัวใหญ่จ้ำม่ำน่ารักน่าชังเชียว” ฉันหันไปคุยกับแม่ที่นอนอ่อนระโหยโรยแรงอยู่

“..ขอบคุณค่ะ หมอใหญ่” คุณแม่ตอบมาเบาๆ
          “หมอเขาอธิบายเรื่องที่ต้องเย็บซ่อมช่องคลอดหรือยัง” หมอที่ว่านั้นฉันหมายถึงพยาบาลและเจ้าหน้าที่ต่างๆ ที่ชาวบ้านเรียก ส่วนหมอจริงๆ เขาเรียกหมอใหญ่

“บอกแล้วค่ะ” คุณแม่ตอบมาด้วยใบหน้าแสดงความกังวล

“ลูกตัวใหญ่มากก็เลยฉีกขาดมากหน่อย แต่หมอจะเย็บให้กระชับอย่างดีเลย จะเจ็บตอนฉีดยาชาก่อนเย็บเท่านั้นนะ”

ฉันพยักหน้าให้สัญญาณพี่พยาบาลเริ่มหัตถการทันที

         

 ระหว่างที่เย็บช่องคลอดอยู่ ก็มีเด็กแขนหักมาที่ห้องฉุกเฉิน โดยปกติถ้ามีผู้ป่วยที่ต้องถ่ายเอกซเรย์หรือเจาะเลือดตรวจขั้นพื้นฐานไม่กี่รายนอกเวลาราชการนั้น หมอจะทำเองทั้งหมดเพราะเราไม่มีเจ้าหน้าที่มากมาย  และต้องประหยัดเงินค่าขึ้นเวรนอกเวลา คนงานบางคนก็ได้รับการฝึกฝนจนถ่ายได้ดีไม่ต้องรอแพทย์ผู้เชี่ยวชาญอย่างโรงเรียนแพทย์ดอก เครื่องถ่ายเอกซเรย์ก็ไม่ได้เลิศสะแมนแตนอะไร เขาสร้างให้คนใช้ ในเมื่อคนขับรถก็เป็นคน ย่อมจะใช้ได้ แผงหน้าปัดมีปุ่มกับเข็มบอกระดับความเข็มข้นของรังสีและระยะเวลาถ่ายเรียงรายอยู่ หมุนให้ตรงเลข แล้วนับสัญญาณถ่ายรูปกับคนไข้ เอ้อ..ไม่ได้ให้คนไข้ยิ้มแต่ให้อยู่นิ่งๆ สักอึดใจ ภาพจะได้ไม่พร่ามัว จากนั้นรีบวิ่งไปอยู่หลังผนังกันรังสีแล้วกดปุ่ม เป็นใช้ได้ ชาวบ้านชอบถ่ายเอกซเรย์มาก เราพร่ำบอกซ้ำซากว่าอันตรายเพียงไร

‘เขาก็ได้ยินอยู่...แต่ไม่ได้ฟัง’ 

ต้องใช้วิธีการเขียนโทษภัยของการเอกซเรย์ไว้หน้าห้อง ประเภทอาจเป็นหมันได้ อะไรทำนองนั้น จึงค่อยดีขึ้นหน่อย ฟิล์มที่ใช้ถ่ายจะแผ่นเบ้อเร่อเบ้าร่าประมาณศอกหนึ่ง จะพกติดกระเป๋าสตางค์ไว้เป็นที่ระลึกคงลำบากหน่อย เมื่อถ่ายเสร็จต้องเข้าห้องมืดล้างฟิล์ม น่าจะเรียกห้องสลัวมากกว่าเพราะสามารถเปิดไฟดวงเล็กๆ สีแดงให้พอมองเห็นอะไรต่อมิอะไรได้บ้าง มิฉะนั้นหัวหูคงปูดโนหรือหน้าแข็งเขียวช้ำเพราะห้องแคบมาก แน่นไปด้วยถังน้ำยาต่างๆ ต้องจุ่มฟิล์มขึ้นๆ ลงๆ ในน้ำยาตามขั้นตอนและเวลาที่แน่นอน เดี๋ยวจะขาวเว่อหรือดำปึดปื้อ พอได้ที่ก็ตากให้แห้งแล้วเอามาอ่านกับกระดานที่มีหลอดไฟส่อง เวลาอ่านก็ได้อนุสติอีกอย่างที่เห็นนั่นแหละ จะสูงต่ำดำขาว หรือหล่อเหลาสวยงามปานได้ ภายใต้เนื้อหนังที่หุ้มห่อก็มีโครงกระดูกเฉกเช่นเดียวกันทั้งสิ้น

โชคดีที่ตอนเป็นนักศึกษาแพทย์เป็นตัวดูด มีโอกาสได้ดูแลและเรียนรู้จากคนไข้มหาศาล รุ่นพี่ใช้ตรวจอึตรวจฉี่จนคล่อง   วันนี้ฉันอยู่เวรซึ่งต้องออกไปตรวจเอง ถ่ายเอกซเรย์เอง อ่านเอง เข้าเฝือกเองทุกอย่าง แต่จะเอาเวลาที่ไหนไปทำละวะ ในเมื่อยังเย็บไม่เสร็จ แล้วก็โล่งอกเมื่อพยาบาลมาบอกว่าพี่หมอช่วยดูให้แล้วเพราะรู้ว่าฉันกำลังยุ่งอยู่ น้ำใจอย่างนี้พวกหมอบ้านนอกรู้ซึ้งถึงหัวจิตหัวใจเป็นอย่างดี

เสร็จจากรายนี้ก็เข้าห้องผ่าตัดเชิญเจ้าหนูน้อยที่จับจองท้องแม่นานเกินไปออกเสียที (ยืมรูปหลานชายตอนผ่าท้องคลอดมาให้ดูแทน) ทุกอย่างในโลกมีดีมีเสียทั้งนั้น ไม่ผ่าก็เสี่ยงเรื่องหนึ่ง ถ้าผ่าก็เสี่ยงอีกเรื่องหนึ่ง อยู่ที่การประเมินบนพื้นฐานของข้อมูลที่มีอยู่ ให้ผู้ป่วยเสี่ยงน้อยที่สุด เรากำหนดให้ได้ผลดังใจไม่ได้ ฉันจะคุยกับญาติโยมให้เขาเข้าใจและร่วมตัดสินใจด้วย ไม่เคยมีปัญหาฟ้องร้องสักที การที่มีพ่อกับญาติซึ่งป่วยเรื้อรังตั้งแต่เป็นเด็กมัธยมจนเรียนจบเป็นหมอนั้น ช่วยฝึกให้ฉันเข้าอกเข้าใจความรู้สึกลึกๆ เหล่านี้ดี ถ้าไม่อยากให้เขาทำกับพ่ออย่างนี้ก็อย่าปฏิบัติแบบนี้กับพ่อแม่ของใครเขา ฉันเชื่อว่าใครทำอะไรก็ได้สิ่งนั้นกลับคืนมาเสมอ มันบวกลบคูณหารเสร็จสรรพให้ได้ผลตามที่ได้กระทำไป เพียงแต่ว่าบางครั้งคนเรามักลืมสิ่ง(ชั่ว)ที่เราเคยทำ จึงโวยวายว่าไม่ยุติธรรมอยู่ร่ำไป  

                         

เวลาผ่านไปนานเท่าใดไม่รู้ กว่าจะจบหมอได้พวกเราถูกฝึกเรื่องความอึดมาอย่างดี อย่างที่เขาว่านั่นแหละ ‘ทนอย่างควายไวอย่างลิง’

          “พี่กอกับพี่ขออยู่ในนี้มั๊ย”เสียงเคาะประตูห้องผ่าตัดดังพร้อมๆ กับคำถามจากใบหน้าที่ผลุบแต่ส่วนหัวเข้ามา

          “อยู่ มีอะไรหรือเปล่า”  

“สามีตามหาให้จ้าละหวั่น ว่าเมียหาย ไม่กลับบ้านกลับช่อง”

เออหนอ...ฉันลืมสนิทเพราะมีผู้ป่วยติดพันต้องผ่าเป็นประวัติการ จึงเลยเวลาเลิกงานมาตั้งนาน  พี่กอกับพี่ขอก็มีน้ำจิตน้ำใจช่วยทั้งๆ ที่พี่ขอกำลังท้องกำลังไส้อยู่ อันที่จริงบุคลากรเรามีจำกัดจำเขี่ยมาก ไม่สามารถผลัดเปลี่ยนทดแทนกันได้ในบางตำแหน่ง

“ช่วยบอกทีว่าช่วยหมอผ่าตัดอยู่ ขอโทษด้วย ลืมสนิท”

“จะเสร็จเมื่อไหร่หละ”

“ไม่รู้สิ เหลือไส้เลื่อนอีกราย อาจจะเลยเที่ยงคืนไปแล้ว”

“……..” เสียงเงียบไปพร้อมกับหัวที่ผลุบหายออกจากประตูห้อง

กว่าจะเสร็จรายสุดท้ายก็ปาเข้าไปตีสอง     บรรดาสามีที่น่ารักไปหาซื้อก๊วยเตี๋ยวกับเย็นตาโฟมาให้ภรรยาสุดที่รักรับประทาน ฉันก็ได้อนิสงค์ไปด้วย เราปูเสื่อทานกันหน้าห้องผ่าตัดเหมือนกับมาเที่ยวน้ำตก เพราะอย่างไงๆ ก็ต้องปิดห้องทำความสะอาดและอบห้อง ผ่าต่อไม่ได้แล้ว  มื้อนั้นอร่อยเป็นพิเศษ จะว่าหิวก็ไม่ใช่อิ่มใจก็ไม่เชิง พวกเรามีความสุขสรวลเสเฮฮาที่ทุกรายผ่านไปด้วยดี คืนนั้นฉันหลับเป็นตายไม่ต้องรอให้ผีที่นอนเข้าสิงร่างให้เปลืองเนื้อเปลืองตัว

 

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 03/04/2008 เวลา : 09.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

mookie
ยังกลัวๆกล้าๆอยู่ ที่จะเผยตัวสำหรับคนที่มีใบหน้าเป็นอาวุธค่ะ เอาไว้อีกสักพักมาเจอกัน

เป๊ปซี่
ท่านเยินยอเกินไป ข้าน้อยชักเหลิง อันที่จริงหมอดีๆมีเยอะแต่มักอยู่เงียบๆค่ะ

แม่น้องฯ
เรื่องมีเป็นกระตัก แต่เวลามีเพียงกระติ๊ด
จะทำตามใจคุณแม่คนดีที่หนึ่งค่ะ เร็วๆนี้

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
แม่น้องฯ วันที่ : 02/04/2008 เวลา : 17.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

มาปูเสื่อรออ่าน ไถนาในต่างแดนด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
เป๊ปซี่ วันที่ : 02/04/2008 เวลา : 16.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8

แวะมาอ่านเรื่องราวของหมออีกครั้ง....

เรื่องราวที่อ่านทีไรก็ยังประทับใจในความเสียสละของหมอต่อชีวิตคนไข้...

เรื่องราวที่ผมไม่อาจจะทำได้....

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
mookie วันที่ : 02/04/2008 เวลา : 10.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

ฮืมมม

แก่ได้ที่ตั้งนานแล้ว.....

นึกภาพไม่ออกอ่ะ....

วันหลังขอเห็นหน่อยนะ...


ความคิดเห็นที่ 8 (0)
mookie วันที่ : 02/04/2008 เวลา : 10.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

พี่หมอก๊วย ที่เคารพ ชีวประวัติของพี่มีความหมายในทุก ๆ ช่วงเหลือเกิน....

มุกกี้ขอคารวะ ด้วยใจจริง....


ความคิดเห็นที่ 7 (0)
แม่น้องฯ วันที่ : 28/03/2008 เวลา : 17.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

คนเรามักจะลืมสิ่งชั่วที่ตัวเองเคยทำ จึงโวยวายว่าไม่ยุติธรรมอยู่ร่ำไป

เห็นด้วยจริงๆ ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 28/03/2008 เวลา : 09.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

เป๊ปซี่ ตอนเรียนผ่าอาจาย์ใหญ่(ศพ) ใหม่ๆ ก็ทานหมูตุ๋น เครื่องในไม่ลง ต่อๆ มา พอความหิวมันเรียกร้อง ก็สามารถลักลอบเอาของเข้าไปแอบกินตอนท่ามกลางอาจาย์ใหญ่และกลิ่นฟอร์มาลินได้ ....มันเป็นความคุ้นชินที่คุณเป๊ปซี่ก้ทำได้ค่ะ ขอบคุณมากสำหรับคำชมเรื่องวาดรูป ข้าน้อยเป็นมือสมัครเล่นค่ะ

สิงห์มือซ้าย กับ ไทยแท้
หมออยู่ตจว.ก็เหนื่อยไม่น้อยไปกว่าหมอบ้านนอกค่ะ แต่เหนื่อยคนละแบบ คนทำงานใน ร.พ. ก็เหนื่อยพอๆ กับหมอละค่ะแต่เราสนุกด้วยก็เลยเบียดที่ความเหนื่อยไปได้เยอะ ขอขอบคุณและขอให้กำลังใจเช่นกัน
ปัจจุบันทำงานอีกแบบหนึ่งเดินทางไถนาไปตามที่ต่างๆ ก็เหนื่อยไปอีกแบบ แต่อยากเล่าเรื่อง เพื่อให้คนทำงาน ร.พ. มีความรู้สึกดีๆ และ รักในวิชาชีพค่ะ งานเหมือนกันแต่อยู่ที่มุมมองของใจเท่านั้น จริงไหมคะ คุณพรกับคุณไทยแท้

นิธินันท์

เรื่องวาดรูปข้าน้อยขอขอบคุณในคำชม อย่างที่บอกคุณเป๊ปซี่แหละ ว่าเป็นเพียงมือสมัครเล่นค่ะ ที่เหลือก็เป็นดนตรีกับนักกีฬา เลยจัดประเภทบุคลิกภาพยากสำหรับคำนิยามของสังคมปัจจุบันค่ะ ....อย่าถือหมอบ้า อย่าว่าคนเมาเลย...:)
อัพบล็อกเมื่อไรบอกด้วยนะ เพราะนานๆ ทีที่งานไม่รัดตัวมากจึงมีโอกาสเข้ามาเยี่ยมเยียนชุมชน

แม่น้องฯ

เพิ่งไปงานรวมรุ่นหมอครั้งแรกตั้งแต่จบมาราว 20 ปี ก็ขายหน้าห้าแต้มเพราะยกมือไหว้เพื่อนไปหลาย เนื่องจากเพื่อนเปี๋ยนไป๋ แต่เราแก่คงที่
คิดอยู่นานว่าใช้รูปเด็กชายแทน หรือของจริง กลัวโดนเซ็นเซอร์ค่ะ
ถ้ามีข้าวเหนียว ส้มตำ ไก่ยางละก็ จะฟาดให้พุงกางเหมือนกัน

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
แม่น้องฯ วันที่ : 27/03/2008 เวลา : 23.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

ตอนนี้เก็ทแล้วพี่ เวลามีคนชมว่าหน้าไม่แก่ขึ้นเลย
มันหมายความว่าอะไร

พี่เขียนฮามากเลยค่ะ แหม ใช้รูปเด็กชายแทน ค่อยยังชั่ว
มิเช่นนั้นคงต้องขมิบตาดูรูป

พยายามนึกภาพตอนพวกพี่ปูเสื่อทานหน้าห้องผ่าตัด กับบรรยากาศริมน้ำตก
หนูว่าถ้าได้ข้าวเหนียว ส้มตำ ไก่ยางก็น่าจะดีนะคะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
นิธินันท์ วันที่ : 27/03/2008 เวลา : 23.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nithinand

สวัสดีค่ะคุณหมอพี่ก๊วย เห็นด้วยกับคุณเป๊ปซี่ว่าวาดรูปสวยจะชมตั้งแต่ได้อ่านเรื่องครั้งแรกๆ แล้วค่ะ เคยเจอหมอหลายคนวาดรูปสวย แต่ส่วนตัวนั้น เพื่อนสนิทที่เป็นหมอ คนหนึ่งวาดรูปเก่งมาก อีกคนไม่ชอบวาดรูปเลย แต่ร้องเพลงเพราะมาก คนหลังนี้อาจจะเคยทำงานเฉียดๆ คุณหมอพี่ก๊วยอยู่บ้าง

ดิฉันยังไม่มีโอกาสอัพบล็อกตัวเองเลย ได้แต่แวะมาอ่าน


ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ไทยแท้ วันที่ : 27/03/2008 เวลา : 17.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/scblock

เข้าใจและเห็นใจในภาระอันหนักอึ้งของหมอบ้านนอก อยากฝากว่าอดทนนะครับ คนดีๆในสังคมไทยหายากเต็มทีแล้ว หวังว่าจะอยู่รับใช้ ให้บริการชาวบ้านตาดำๆไปนานเท่านานนะครับ เป็นกำลังใจและแอบชื่นใจที่ยังมีหมอดีๆแบนี้หลงเหลืออยู่

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 27/03/2008 เวลา : 13.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMueSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

เป็นหมออยู่ตจว.นี่เหนื่อยจังนะคะ
พรว่าหมออยู่ในเมืองก็เหนื่อยแล้ว
เห็นคนไข้แต่ละวันเยอะไปหมด
แต่ก็สู้หมอเมืองพร้าวไม่ได้เลยค่ะ
ทำได้สารพัดอย่าง
แถมทำงานอย่างไม่เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อย
ยกย่องและชื่มชมจริงๆค่ะ
โหวตเป็นกำลังใจให้มีแรงกายและใจต่อสู้กับงานหนักต่อไปค่ะ


ความคิดเห็นที่ 1 (0)
เป๊ปซี่ วันที่ : 27/03/2008 เวลา : 10.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8

อือมมม์....เป็นหมอนี่ต้องเก่งขนาดเนาะ....ผ่าตัดเสร็จยังสามารถกินเย็นตาโฟหน้าห้องผ่านตัดที่ยังไม่ได้ทำความสะอาดได้....เป็นผมกินไม่ลงตั้งแต่ผ่าตัดนั่นแล้ว....

คุณหมอวาดรูปสวยนะครับ.....

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน