• พี่ก๊วย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-09-16
  • จำนวนเรื่อง : 113
  • จำนวนผู้ชม : 299894
  • จำนวนผู้โหวต : 284
  • ส่ง msg :
  • โหวต 284 คน

BrazilMiss

Miss flight in Brasil

View All
<< เมษายน 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 10 เมษายน 2551
Posted by พี่ก๊วย , ผู้อ่าน : 2236 , 08:03:21 น.  
หมวด : ศิลปะ/วัฒนธรรม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สงกรานต์เชียงใหม่นั้นยิ่งใหญ่นัก แต่สำหรับอำเภออมก๋อยในยุคสมัยนั้น   ไม่ได้คึกคักเหมือนในเมือง ถึงกระนั้นก็เถอะ เรายังคงรักษาประเพณีไว้อย่างดีงาม  ผู้คนที่นี่จะร่วมขบวนแห่รดน้ำดำหัวผู้เฒ่าผู้แก่และคนที่เขาให้ความเคารพนับถือ เจ้ารถดับเพลิงสีแดงที่แทบไม่ได้ใช้งานทั้งปีได้รับการอาบน้ำขัดสีฉวีวรรณเสียเลี่ยมแล้เรไร แล้วลงไปขนน้ำในลำห้วยมาเพื่อมารดน้ำ.... อันที่จริงน่าจะเรียกฉีดน้ำสงกานต์มากกว่า

ถึงแม้จะอ่อนวัยแต่ด้วยความเป็นหมอรักษาคนไข้ ชาวบ้านชาวช่องจึงอยากมารดน้ำดำหัว ปู่ย่าตายายพี่ป้าน้าอาผูกสายสินธุที่ข้อมืออวยชัยให้พรแก่หมอใหญ่อย่างเรา พิธีเรียบง่ายแต่ลึกซึ้งกินใจ โรงพยาบาลเราเล็กและคับแคบมาก จึงจัดกันตรงสนามหญ้าที่พยายามแทรกดินแข็งโผล่ขึ้นหลอมแหลมหน้าโรงพยาบาล คนไข้กับญาติก็มาร่วมสนุกด้วย สังเกตดูรูปป้าย่ายายแต่งชุดพื้นเมืองใส่ผ้าคาดผมผสมกลมกลืนดีดูเหมือนวัยรุ่น ลองหลับตานึกถึงบรรยากาศโรงพยาบาลที่มีทั้งหมอ พยาบาล เจ้าหน้าที่ คนงาน คนไข้ ญาติ และชาวบ้านมาร่วมสนุกกันอย่างคึกครื้นชุ่มเย็นว่าจะให้ความรู้สึกดีๆ เพียงใด   ฉันประทับใจมาก สิ่งนี้เป็นขวัญกำลังใจให้มุ่งมั่นที่จะอุทิศแรงกายแรงใจมันสมองเพื่อวงการแพทย์และสาธารณสุขเสมอมา

หลังจากขบวนแห่เคลื่อนออกจากโรงพยาบาลเพื่อไปบ้านสารวัต พวกเราก็เก็บอาการไม่อยู่ เล่นสาดน้ำกันเป็นเด็กๆ ฉันถูกลูกน้องจับมือจับเท้าเหวี่ยงโครมลงไปในสระน้ำด้วยความรักความเอ็นดูหรือความหมั่นไส้ก็มิทราบได้ ไม่เหลือมาดที่มีอยู่น้อยนิดเลย

การดูแลผู้ป่วยช่วงนี้ค่อนข้างจะลำบากหน่อยในเรื่องการส่งต่อผู้ป่วยเข้าไปรักษาตัวในเมืองหรือการบริจาคเลือด การจราจรที่เนืองแน่นทำให้รถพยาบาลไปถึงที่หมายได้ช้าแม้จะเปิดไฟและเสียงสัญญาณขอทาง ส่วนขากลับเราไม่เปิดเสียงและไฟสัญญาณเนื่องจากไม่ใช่กรณีฉุกเฉิน จึงเป็นเป้าหมายการสาดน้ำของผู้คน เคยไปส่งผู้ป่วยเข้าโรงพยาบาลมหาราชเชียงใหม่ ขากลับต้องขับเลาะผ่านคูเมืองที่มีการจราจรคับคั่งติดหนึบหนับ อุแม่เจ้า...เหล่าผู้คนกระเหี้ยนกระหือลือจะสาดน้ำเราให้ได้ รถตู้เก่าๆ กับแอร์แก่ๆ ท่ามกลางความร้อนระอุของเดือนเมษายนทำให้เราต้องลดกระจกลงเล็กน้อย แล้วก็พลาดท่าเสียทีเข้าจนได้เมื่อมีคนปลดล็อกเปิดประตูรถ   พริบตาเดียวเท่านั้นที่มีโอกาสเห็นฝูงคน ที่เหลือภาพแสนพร่ามัวเลือนหายไปกับสายน้ำที่ประดังประเดมาทั่วสารทิศ เหมือนปลาสำลักน้ำ คว้าอะไรคลอบหัวได้ก็คว้าไปก่อน ที่รู้สึกดีหน่อยก็ตรงที่มีคำอวยพรดังเซ็งแซ่ตามน้ำมาด้วย

การบริจาคเลือดก็มีปัญหาเพราะในช่วงนี้เขาเมากันทั้งอำเภอ ไม่ว่าข้าราชการ ชาวเขา ชาวบ้านชาวช่อง เมากันค่อนเดือนอย่างนี้หาเลือดลำบากหน่อย ไม่ใช่แค่เหล้าเถื่อน ‘ดาวลอย’ อันเลื่องชื่อของอำเภอเท่านั้นนะ ยังมีเหล้าข้าวโพดของชาวเขา และ กระแช่ของชาวบ้านซึ่งทำจากข้าวเหนียวผสมกับยีส มีพริกแห้งเสียบลงไป หมักในโอ่งจนเข้าที่ พ่อเคยถ่ายทอดภูมิปัญญาชาวบ้านวิธีการทำกระแช่ให้อร่อยแก่ฉันตอนเมื่อยังวัยรุ่น ถือว่าเป็นวิชาสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต ประยุกต์ทฤษฎีวิทยาศาสตร์มาใช้ในชีวิตจริง พ่อฉันใช้หลักการ ‘เรียนกับพ่อดีกว่าไปล่อกับเพื่อน’  เพราะไม่สามารถจะควบคุมสิ่งแวดล้อมที่ลูกจะเผชิญได้ทุกขณะ  กระแช่จะรสชาติดีหรือไม่ขึ้นกับส่วนผสม ดินฟ้าอากาศ และที่ซ่อน..เอ๊ย..ที่เก็บโอ่งเหล้าด้วย ถ้าปีไหนร้อนจัดก็จะมีแอลกอฮอล์เร็ว ต้องคอยชิมดู ระดับแอลกอฮอล์แบ่งตามความเข้มข้นได้ 3 ระดับ คือ ‘นักเรียน’ ‘นักศึกษา’ และ ‘กรรมกร’ พ่อบอกว่าถ้าปฏิเสธได้ก็ให้ทำก่อน ครั้นอยู่ในสถานการณ์ที่ เลี่ยงไม่ได้ ก็ดื่มให้รู้ว่าควรหยุดเมื่อใดเพื่อไม่ให้เมา เพราะ ‘เวลาเมามีแต่เสียกับเสีย’ ตอนนี้ฉันแก่แล้วสามารถปฏิเสธได้ไม่มีใครหือ ดำรงตนเป็น ‘ขุนขยับกับพินาศ’  ทุกงานไป

 

อาจจะสงสัยว่า แล้วตำรวจในสมัยนั้นไม่จับกันหรือ ถ้าจะจับกันจริงๆ ละก็ คงต้องย้ายห้องขังไปสนามโรงเรียนประจำอำเภอ ซึ่งก็ไม่แน่ใจว่าจะมีที่พอหรือเปล่า เผลอๆ อาจจะไปตั้งวงก๊งกันต่ออีก  …เฮ้อ..จะวันไหนพี่ไทยก็เมา

ก็เพราะกระแช่นี่แหละจึงมีเรื่องเข้าใจผิดเกิดขึ้น มีผู้ป่วยรายหนึ่งเป็นหญิงชราเกิดไส้ติ่งแตกมีหนองเต็มท้อง ตอนเป็นระยะแรกอาการไม่ค่อยชัดเจน กว่าที่ลูกหลานจะพามาโรงพยาบาล ก็อาการค่อนข้างหนัก ฉันแนะนำให้ญาตินำตัวไปรักษาที่โรงพยาบาลในเมือง หลังจากญาติปรึกษากันแล้วก็ตกลงกันว่าจะให้ฉันรักษาที่นี่หรือมิฉะนั้นจะนำกลับไปตายที่บ้าน มารูปนี้ก็น่าจะเสี่ยงผ่าตัด เพราะยังพอมีโอกาสรอดอยู่บ้าง จึงปรึกษาญาติว่าต้องการโอกาสอันริบหรี่นี้หรือไม่ สมัยนั้นหมอกับคนไข้ให้ความไว้วางใจซึ่งกันและกัน ต่างจากปัจจุบันที่การรักษาพยาบาลแทบจะล่มสลายเหมือนของอเมริกา ตลอดระยะเวลานับสิบปีที่ฉันเข้าๆ ออกๆ ประเทศอเมริกาได้เห็นการฟ้องร้องกันเป็นบ้าเป็นหลัง ผู้ป่วยจ่ายค่ารักษาที่แพงขึ้นเนื่องจากหมอต้องสั่งการตรวจหลายอย่างที่ไม่จำเป็นเพียงเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการฟ้องร้องภายหลัง หมอหลายคนต้องหยุดรักษาเพราะหาเงินมาไม่พอจ่ายค่าประกันการฟ้องร้อง  ผู้ป่วยก็ต้องรอนานมาก และบางเรื่องก็ต้องนัดกับหมอเฉพาะทางเพียงเพื่อไม่ต้องการมีปัญหาทีหลัง  คนแก่ต้องนั่งรถไปประเทศเพื่อนบ้านเพื่อซื้อยาที่ถูกกว่า จะมีก็แต่ทนายความเท่านั้นที่รวยขึ้นเรื่อยๆ การเจ็บไข้ได้ป่วยส่วนใหญ่ไม่จำเป็นต้องให้ระดับแพทย์ผู้เชี่ยวชาญรักษาดอก เปลืองทั้งเงินทั้งเวลา ฉันเกรงว่าถ้าไม่รีบแก้ไขสถานการณ์แบบนี้ หายนะจะตกแก่ทุกฝ่าย ‘ไม่มีใครชนะในเกมนี้ มีเพียงผู้แพ้เท่านั้น’ 

       ถึงญาติจะเห็นดีด้วย ฉันก็ยังไม่ค่อยสบายใจอยู่ดี ชีวิตคนทั้งคน ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ความชราภาพของสังขาร บวกกับความรุนแรงของโรค ทำให้การผ่าตัดเสี่ยงยิ่งขึ้น การมีคนไข้ตายคาเตียงผ่าตัดมันก่อให้เกิดความรู้สึกที่แย่มากๆ ยากเกินที่จะกลั่นมาเป็นคำพูดได้ เคยมีประสบการณ์ตอนทำงานที่โรงพยาบาลจังหวัด ต้องออกจากห้องผ่าตัดไปช่วยผู้ป่วยของหมอฟันห้องข้างๆ ถึงแม้จะไม่ใช่ผู้ป่วยฉันก็ตามเถอะ ยังจำฝังใจมาจนทุกวันนี้

 

คืนนั้นฉันให้ทั้งยาทั้งน้ำเกลือเพื่อฟื้นสภาพร่างกายยายให้ได้มากที่สุดสำหรับการผ่าตัดตอนเช้า

“ไปบอก อ้ายกอ แปดโมงเจ้าเข้าโออาเน้อ (ภาษาเหนือ)”  ฉันเอ่ยกับพี่คนงานให้ไปบอกพยาบาลชาย เตรียมตัวเข้าห้องผ่าตัดช่วยฉันตอนแปดโมงเช้า

อ้ายกอเป็นพยาบาลชายที่มาบรรจุไล่เลี่ยกัน เป็นผู้ที่เรียนจบหลักสูตร 4 ปี หนึ่งในสองคนของโรงพยาบาล

“ครับ”

“อ้อ..ไปบอก พี่ขอมานึ่งของสำหรับผ่าตัดด้วย ตอนนี้เลยนะพี่”

ชุดอุปกรณ์ผ่าตัดมีแค่ 3 ชุด โดยปกติก็มักจะเหลือ แต่วันนี้คึกคักเป็นพิเศษใช้ไปหมด ต้องเรียกพี่คนงานมานึ่งฉุกเฉินตอนกลางคืน จะได้ใช้ตอนเช้าทันพอดี

 

 

 

ฉันกลับไปนอนเอาแรงสักงีบเพราะต้องตื่นแต่เช้ามืดไปตรวจผู้ป่วยที่รับไว้รักษาในหอนอนให้เสร็จก่อนเข้าห้องผ่าตัด


          “อ้ายกอ หายไปไหนวะ” ฉันเปลี่ยนชุดผ่าตัดเสร็จแล้วยังไม่เห็นร่างพยาบาลชายคนนี้เลย

 “บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ” ฉันหันไปถามผู้ช่วย

“คนงานไปบอกตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว” ผู้ช่วยพยาบาลที่เข้ามาช่วยเตรียมข้าวของตอบ

“ไปตามอีกทีสิ จะผ่าคนไข้อยู่แล้ว”

ผู้ช่วยผลุบหายไปสักพัก อ้ายกอผมเกรียนก็ปรากฏร่างขึ้นมาด้วยรอยยิ้มแห้งๆ   

“ทำไมมาสายละ”

“ผมนึกว่าหม๋อสั่งฮื้อนึ่งข้าวต๋อนเจ้า เกาะลุกมาเยี๊ยะแล้วหลับต่อ” คำว่า ‘เข้า’  ‘ข้าว’ ดูใกล้เคียงกันมากในยามที่ใครๆ ล้วนใจจดใจจ่ออยู่กับเทศกาลสงกานต์ อ้ายกอคงได้ยินว่าให้นึ่งข้าวเหนียวเพื่อทำกระแช่นั่นเอง พี่ท่านก็ตื่นมาทำแต่เช้าตามคำสั่ง

“……….”  ฉันอึ้งกิมกี่ ไม่รู้จะสรรหาถ้อยคำใดมาสรรเสริญดี

ฉันให้ยาสลบผู้ป่วยรายนี้โดยวิธีฉีดยาเข้ากระดูกไขสันหลังเพื่อให้ช่วงล่างชา ที่ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษคือไม่ให้ยาสลบไหลขึ้นสูงเพราะจะทำให้ยายหายใจไม่ได้ นอกจากนั้นฉันต้องคอยดูสัญญาณชีพ ไม่ว่าความดันเลือด ชีพจร และ สีเลือดต่างๆ เพราะเราไม่มีหมอดมยาหรือวิสัญญีแพทย์เหมือนโรงพยาบาลใหญ่ๆ ต้องใช้ความสามารถมากและการสังเกตเป็นพิเศษ ฉันใช้มีดกรีดเปิดหน้าท้อง ซึ่งต้องกว้างกว่าปกติเพราะต้องล้างหนองและมองหาลำไส้ส่วนอื่นๆ ว่ามีปัญหาหรือเปล่า ไส้ติ่งของยายไม่รักดี มันเละไปแล้ว  ฉันต้องระมัดระวังเวลาเย็บโคน เพราะเนื้อมันอักเสบเปื่อยง่าย แล้วค่อยๆ ดูดหนองออกและล้างไส้ให้ดีๆ อ้อ....วิธีล้างต่างจากการล้างไส้หมูที่ขายตามตลาดนะ ต้องเทน้ำเกลือลงไปในช่องท้อง เขย่าเล็กน้อยอย่างนุ่มนวล ไม่อย่างนั้นยายจะท้องอืดฟึดหลังผ่าตัด อีกทั้ง น้ำอาจกระฉอกมาเปื้อนชุดผ่าตัด และอาจทะลุถึงชุดชั้นในคนผ่าเปียกแฉะเหม็นฉึ่งได้ จากนั้นค่อยๆ ใช้เครื่อง(พลังเต่า)ดูดน้ำหนองออกมา ล้างกันหลายลิตรทีเดียวเชียวกว่าจะเสร็จ แล้ววางแผ่นยางเล็กๆ เพื่อระบายน้ำเลือดน้ำหนองที่คั่งค้างออกมา เมื่อตรวจตราความเรียบร้อยและนับจำนวนผ้ากลอส กรรไกร คีม มีด และอุปกรณ์ต่างๆ จนครบแล้ว จึงเย็บปิดหน้าท้อง มิฉะนั้นต้องตามมาผ่าเก็บคืนอีก  เหลือไว้เฉพาะรูแผ่นยางซึ่งต้องคอยดึงมันออกมาจากช่องท้องวันละนิดจนหมดแล้วเย็บปิดปากแผลทีหลัง ยังมีวิธีผ่าผ่านทางช่องคลอด ฉันไม่เคยเรียนมาและยังรู้สึกทะแม่งๆ ถ้าจะผ่านช่องทางนี้ คุณผู้ชายก็อย่าไปอิจฉาผู้หญิงเขาเลย นึกถึงคำอัสนีวสันต์ที่กล่าวไว้ว่า ‘ได้อย่าง..ก็ต้องเสียอย่าง’

ญาติโยมของยายน่ารักมากเพราะทำตามคำแนะนำทุกอย่าง ช่วยพาคุณยายเดินเพื่อให้ลำไส้เคลื่อนไหวได้ดี บริหารปอดป้องกันการเกิดปอดอักเสบจากการนอนนิ่งนานๆ ยายกลับบ้านได้ท่ามกลางความดีใจของลูกหลาน และความชื่นใจปนโล่งอกของหมอบ้านนอกคนหนึ่ง  ..…ช่างเป็นสงกรานต์ที่ดีจริงหนอ

  

 

 

 

 

 


เรื่องที่มีผู้อ่านสูงสุด จาก NationTV



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
mookie วันที่ : 30/04/2008 เวลา : 00.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

พี่หมอก๊วย นี่แน่นอนเจง ๆ ....

ขำฮาขนาดนี้.... เฮ้ออออ

เสียดายเจง ถ้าไม่ไปปฏิบัติธรรม ฉงฉัยหมอเขมรคงชวนพี่หมอก๊วยมาโยนโบว์ซะล่ะมั๊ง...


ความคิดเห็นที่ 13 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 13.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

ญิบพันจันทร์
สวัสดี เจ้า ช้าหน่อย แต่มาเสมอค่ะ

nhongkampangdin
คุณมาปีไหนนะ อยากฟังมาก ที่จริง ร.พ. มีเรือนพักญาติผู้ป่วย ขออาศัยนอนได้นา จะได้ไม่หนาวจับจิต

kamolnum
วันที่ 4 พฤษภาคม ปฏิบัติธรรมอยู่ในป่าบนดอยแต่จะเปิดมือถือคอย ถ้าติดต่อยากอย่าน้อยใจนะ จะเอาบุญมาฝาก

ลีโอนิกด์
ตอนนี้อมก๋อยเจริญแล้ว แต่ที่ห่างไกลก็ยังคงมีเสน่ห์อยู่ค่ะ

komyos
ฮูปปี๋ใหม่เมืองมีอยู่พ่อง แต่ยังบ่มีโอกาสลงเตื้อเจ้า งวดนี้บ่ได้เก็บฮูปตี้ถนนท่าแพเพราะเป๋นหัวโป่พาหละอ่อนไปดูประเพณีแล้วสอนฮดน้ำแบบถูกประเวณีเจ้า..

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
komyos วันที่ : 23/04/2008 เวลา : 15.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/youngmomy
อยู่กับสิ่งที่มี..ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน..

สวัสดีค่ะ..

รอดูฮูปปี๋ใหม่เมืองเน้อ ..ยังบ่หันแวะไปผ่อสักต๋อนอ่ะเจ้า..

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ลีโอนิกด์ วันที่ : 22/04/2008 เวลา : 17.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/artpom

ไม่เคยไปอ๋มก๋อยเลยค้า..

แวะมาเยี่ยมเยียนหลังสงกรานต์..


ความคิดเห็นที่ 10 (0)
kamolnum วันที่ : 22/04/2008 เวลา : 09.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kamolnum

เอ๊ะ คอมเมนท์เราหายไปไหนหว่า จำได้ว่ามาอ่านและเมนท์แล้ว

ฮิฮิ ไม่เป็นไร พี่จ๋า วันที่ 4 พฤศภาคมน่ะ พี่อยู่ที่ใดจ๊ะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
nhongkampangdin วันที่ : 13/04/2008 เวลา : 16.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nhongkampangdin

ผมเคยไปที่อำเภอนี้มาประมาณ 2 หน ครับไปเยี่ยมเพื่อนที่เป็นครูสอนบนดอย สุดยอดครับ ยกย่องหัวใจของครูทุก ๆ ท่าน ผมไปหน้าหนาว ถึงอำเภอประมาณ 2 ทุ่มกว่า ๆ ไม่สามารถหาที่เติมน้ำมนได้เลยต้องอาศัยนอนที่ศาลาหน้าโรงพยาบาล ได้ผ้ากันฝนห่มแทนผ้าห่มหนาวจับใจ ตอนเช้าอากาศดีมาก ๆ เป็นเมืองที่สงบเงียบน่าอยู่อาศัยมาก วันหลังจะมาเล่าถึงการเดินทางให้ฟังครับ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ญิบพันจันทร์ วันที่ : 12/04/2008 เวลา : 15.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yipphanchan
ญิบ_พันจันทร์

สวัสดีวันสงกรานต์ครับ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 11/04/2008 เวลา : 09.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

Paedophile
อะฮ้อย เช่นกันค่ะ

BlueHill
ขอบคุณ สำหรับการให้กำลังใจ ‘คนหัดเขียน’ ค่ะ
ตอนนี้แก่แล้ว ปลดประจำการค่ะแต่ไถนา...เอ๊ยทำงานด้านสอนมากขึ้น

Supawan
จะพาสังขารไปปลงอนิจจังที่ถนนตรอกข้าวสารหรือเปล่าคะ

เสือจุ่น
ฟาดดาวลอยได้ก็ถือว่าคอแข็งมิใช่น้อย คงไม่ใช่รุ่นเติมกำม๊อคโซนเร่งความเมานะคะ

ผู้หญิงตัวเล็ก
ขอบคุณค่ะ ขอให้มีความสุขเช่นกันค่ะ

นิธินันท์
นึกภาพดีๆ อาจจะเห็นลูกหมาตกน้ำก็ได้
ขอฮื้อม่วนใจ๋โตยเจ้า

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
นิธินันท์ วันที่ : 10/04/2008 เวลา : 19.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nithinand

ชาลีพูดถูก เขียนสนุกซ่อนความรู้จริงๆ แต่ว่านึกภาพหมอผมม้าตัวเล็กๆ ถูกจับเหวี่ยงลงไปในสระด้วยความรักแล้วขอ หน่อยโนะ

ขอให้รื่นเริงใจในสงกรานต์ปีนี้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ผู้หญิงตัวเล็ก วันที่ : 10/04/2008 เวลา : 10.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rinn

สงกรานต์ปีนี้

ขอให้มีความสุขนะค่ะ


ความคิดเห็นที่ 4 (0)
เสือจุ่น วันที่ : 10/04/2008 เวลา : 08.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tigerjun
สู่ฝัน กรุงเทพฯ เมืองจักรยาน ติดตามข่าวได้ที่ Bangkok Bicycle Campaign

เย่ สุดๆ เลยครับ
ผมเคยไปนอนเล่นบ้านแม่ตื่น

ได้อาบดื่มกิน น้ำแม่ตื่น ยิงคิดถึงไม่หาย
โดยเฉพาะดาวลอย

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
Supawan วันที่ : 10/04/2008 เวลา : 08.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

สงกรานต์นี้ คงอยู่เฝ้ากรุงเทพค่ะ ...

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
BlueHill วันที่ : 10/04/2008 เวลา : 08.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

จากสาดน้ำสงกรานต์ หมักกระแช่ดาวลอย มาตบท้ายด้วยผ่าตัดไส้ติ่ง
เขียนได้สนุกซ่อนความรู้ยิ่งนักครับ
สงกรานต์ปีนี้ คงอยู่ประจำการอีกกระมังครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
paedophile วันที่ : 10/04/2008 เวลา : 08.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paedophiel
ขับเคลื่อนอารมณ์ให้ตรงร่องน้ำหากประมาทอาจทำให้สำนึกถูกเฉี่ยวชนจนสติปัญญาเกยตื้น


สุขสันต์

วันสงกรานต์ครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน