• พี่ก๊วย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-09-16
  • จำนวนเรื่อง : 114
  • จำนวนผู้ชม : 316342
  • จำนวนผู้โหวต : 289
  • ส่ง msg :
  • โหวต 289 คน
BrazilMiss

Miss flight in Brasil

View All
<< กรกฎาคม 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 21 กรกฎาคม 2551
Posted by พี่ก๊วย , ผู้อ่าน : 2745 , 08:20:50 น.  
หมวด : การเมือง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ขณะเรื่องเขาพระวิหารยังอึมครึมและการเลือกตั้งในเขมรกำลังเขม็งเกลียว ฉันก็ต้องเดินทางไปสอนและให้คำปรึกษาการบริหารงานโดยใช้ข้อมูลเชิงประจักษ์แก่บรรดาผู้จัดการและหัวหน้าฝ่ายของโรงพยาบาลไทยในกรุงพนมเปญ เพื่อนๆ และเจ้านายต่างทักท้วงด้วยความหวังดี เพราะข่าวที่ออกมาแต่ละวันนั้นช่างดูน่ากลัวเสียเหลือเกิน   ปฏิวัติก็เจอมาแล้ว นิวเคลียร์ก็เจอมาแล้ว แผ่นดินไหวก็เจอมาแล้ว เครื่องบินจะตกก็เจอมาแล้ว ก็แคล้วคลาดมาตลอด พระอาจารย์ที่ฉันไปฝึกปฏิบัติธรรมด้วยเมตตาสอนฉันว่า

‘ไม่ถึงที่ตาย ก็ไม่ตายหรอกหมอก๊วย’

 

ก่อนเดินทางก็มีผู้ประท้วงคนไทยข้ามรั้วไปนั่งสมาธิอีกฝากจนทหารเขมรจับตัวไป สถานการณ์ยิ่งตึงเครียดขึ้นเมื่อต่างฝ่ายต่างยกกำลังทหารมาตรึงตามแนวชายแดน  ประสบการณ์เรื่องนางเอกหนังกับการเผาขับไล่คนไทยที่เกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ ทำให้เกิดความหวาดหวั่นว่าประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย เพียงแค่ความเห็นผิด จึ่งก่อเกิดหายนะชั่วข้ามคืน ทิ้งไว้แต่อดีตที่ขมขื่มอดสูใจ

 

          ฉันก้าวผ่านประตูกระจกที่ขั้นระหว่างอาคารผู้โดยสารภายในประเทศสู่อาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ บันไดเลื่อนสีเหล็กพาร่างกายอันเหนื่อยล้าขึ้นสู่ชั้นสามแล้วต้องกลับลงมาสู่ชั้นสองอีก เพียงเพื่อไปเอาบัตรขึ้นเครื่องอีกสายการบินหนึ่ง  ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องไม่พลัดหลงขึ้นบันไดไปชั้น 4 เสียก่อน ฉันอ้อมผ่านป้ายมายังลานชั้น 3 ผู้ที่ไม่คุ้นชินจะเห็นป้ายบอกทางต่างๆ รวมถึงป้ายบอกทางไปห้องสูบบุหรี่ที่ใหญ่มหึมากลางทางเดิน มันปิดบังป้ายเล็กๆ ที่บอกทางลงชั้นสองไปเคาเตอร์ออกบัตรโดยสารสำหรับผู้โดยสารต่อเครื่อง อันที่จริงมันก็ไม่ได้บอกโต้งๆ ดอกนะ ตีความเอาว่ารูปลูกศรเอียงๆ ที่ปักหัวลงคือทิศทางลงชั้นสอง หลังจากนั้นก็ต้องอ้อมบันไดเลื่อนมาตามซอกเล็กซอยน้อย แต่อย่าหลุดออกด่านตรวจคนเข้าเมืองกลับเข้าอาคารผู้โดยสารภายในอีกนะ ณ มุมหนึ่งติดผนังก็จะเจอเคาเตอร์ที่ลึกแต่ไม่ลับ  ยังไงยังไงก็ไม่เข้าใจสถาปัตยกรรมแปลกๆ ของสนามบินสุวรรณภูมินี้เลย...พับผ่าสิ     

          

ฉันลากสังขารกลับมายังชั้นสามอีกครั้งเพื่อใช้ห้องรับรองพิเศษของอีกสายการบินหนึ่งของไทย เนื่องจากมีรูปร่างกับใบหน้าที่ไม่ค่อยฉลาดนัก จึงต้องคอยแสดงบัตรหรือดึงดันที่จะไปใช้บริการห้องพักพิเศษตามสิทธิของผู้ที่บินบ่อยอยู่เนืองๆ ไม่เคยโกรธ ไม่เคยฉุน มิเคยน้อยใจ และมิบังอาจหักหาญน้ำใจแม่นางฟ้าเพราะเข้าใจมาตรวัดทางสังคมดี 

ฉันลากผ้าเย็นออกจากกบาล จ้องมองควันขาวลอยตัวอย่างเชื่องช้าจากชามเกี๊ยวกุ้งร้อนๆ คาปูชิโนสีน้ำตานที่มีฟองนมขาวละเอียดอ่อนเบียดตัวอยู่ในถ้วยกาแฟส่งกลิ่นหอมยั่วให้น้ำลายสอ ฉันใช้ช้อนกระเบื้องสีขาวแวววาวบรรจงช้อนร่างกุ้งอวบอิ่มสีแดงที่ห่อหุ้มกายด้วยแผ่นเกี๊วยสีเหลืองนวลอันแสนอ่อนนุ่มเข้าปากอย่าง...จ๊าก...ร้อนชะมัดญาติ... มันนาบลงบนลิ้นและเพดานปากจนฉันผงะหงายจากเจ้ากุ้งมหาปะลัยไปซดน้ำเย็นเจี๊ยบที่มีน้ำแข็งลอยตัวกระทบกันเล่นท่ามกลางน้ำใสในแก้วทรงสูง... กะจะโรแมนติกสักหน่อย คงต้องทิ้งให้มันหมดฤทธิ์หมดเดชก่อน เหลือบตาไปรอบๆ ก็ยังไม่มีอารมณ์ใช้เครือข่ายใยพิภพ (อินเตอร์เน็ต) เพราะสังขารอ่อนล้าเหลือเกิน จึงตัดสินใจหา ‘ไอ้หนุ่มนักนวด’ สักเพลา หวังจะทอดกายให้เจ้าหนุ่มสัมผัสลูบไล้

‘ไอ้หนุ่มนักนวด’ ผิวดำเข้มซ่อนกายอยู่ในซอกหลืบเล็กๆ ข้างห้องอาบน้ำของห้องรับรองพิเศษ เจ้าหนุ่มทำได้สารพัดทั้งนวด บีบ เคาะ เขย่า และตบ ตั้งแต่ข้อเท้าจรดกะโหลก จะให้แรงมากน้อยเท่าไหร่ก็ได้ จะให้หยุดเมื่อใดก็ได้ตามใจปรารถนา ฉันกดตั้งเวลา 15 นาที เพียงพอให้กล้ามเนื้อน่องและหลังคลายตัว กลับไปสู้รบปรบมือกับนังเกี๊ยวกุ้งไหว

         

เมื่อก้าวย่างสู้สนามบินกลุ่มพนมเปญ ทุกอย่างก็ดูสงบเงียบดี เหมือนๆ ที่เคยมาทุกครั้ง ฉันวางหนังสือเดินทางให้เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองอย่างช้าๆ ทักทายด้วยภาษาท้องถิ่นเหมือนเคย ชายผิวดำแดงในเครื่องแบบสีเข้มเงยหน้ามองด้วยใบหน้าเรียบเฉย แล้วละสายตาไปยังเอกสารที่กรอก แม้นสนามบินจะดูวุ่นวายแต่ทำไมความรู้สึกมันถึงเงียบอึดอัดนักนะ สักอึดใจก็ได้หนังสือเดินทางคืน ฉันล่ำลาแล้วรีบสาวเท้าไปยังสายพานลำเลียงกระเป๋า ลากไอ้จิ๋วสีเงินตัวเก่งออกมาแล้วจ้ำอ้าวผ่านเจ้าหน้าที่ด่านศุลกากรไปยังประตูออกสู่ด้านหน้าอาคาร เสียงผู้คนตะโกนโหวกแหวก เสียงรถ เสียงแตร ดูวุ่นวายสับสนในยามนี้เหลือเกิน     แล้วก็โล่งอกเมื่อเห็นพนักงานขับรถโรงพยาบาลยืนยิ้มแผล่อยู่ตรงทางเท้า รถตู้พาเราเคลื่อนผ่านความมืดของถนนลาดยางสู่โรงพยาบาล แสงสีส้มของดวงไฟดูเหมือนจะไม่ช่วยอะไรมากนัก ทำไมคืนนี้ความมืดช่างดูวังเวงเศร้าสร้อยนักนะ เคยพลาดกับคนไปรับที่สนามบินที่ไต้หวัน ทำให้ต้องเดินทางตัวคนเดียวยามดึกอย่างไม่ทราบจุดหมายปลายทางว่าเป็นเช่นไร เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ฉันขยาดการเดินทางยามวิกาลยิ่งนัก

          ในที่สุดรถก็มาถึงจุดหมายปลายทางซึ่งเป็นโรงพยาบาลขนาดเล็กสูงหกชั้น พี่หมอบอกว่าสถานทูตไทยแจ้งข่าวให้คนไทยอยู่ภายในกรุงพนมเปญ ถ้าไม่จำเป็นอย่าออกไปนอกพื้นที่เผื่ออพยบฉุกเฉิน สายการบินของคนไทยสายเดียวก็รับปากจะส่งข่าวให้ทันทีที่ต้องอพยบ ลูกศิษย์แนะให้ฉันพกหนังสือเดินทางติดตัวตลอดในช่วงนี้ และเปิดมือถือไว้ตลอด 24 ชั่วโมง ส่วนเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลชาวกัมพูชาแนะนำว่าไม่ควรออกไปเที่ยวยามวิกาลเพราะช่วงนี้เป็นช่วงหาเสียงเลือกตั้งอย่างเอาเป็นเอาตาย   และเขาพระวิหารก็ถูกดึงมาเป็นประเด็นในการหาเสียง

ข้อมูลข่าวสารที่ไม่ค่อยดีทำให้ฉันตัดสินใจไปนอนดีกว่า ห้องนอนก็คือห้องพิเศษผู้ป่วยอยู่ชั้น 3  สะดวกสบายดี แม้เตียงจะสูงไปหน่อย ไอ้คนนอนดิ้นเป็นลิงอย่างฉันต้องดึงราวเหล็กข้างเตียงขึ้นกันร่วงตกลงมา แล้วก็ลงดาลประตูห้องนอนเพราะกลัวพยาบาลเวรดึกจะเข้าใจผิดเอาปรอทวัดไข้มาเสียบนู๊นเสียบนี่ให้เสียวหัวใจ คืนนั้นฉันหลับเป็นตายมิสนใจใยดีว่าเขาพระวิหารจะเป็นของผู้ใด

 

 

            เช้าวันรุ่งขึ้นก็สอนหนังสือตามปกติ เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลที่มีทั้งไทยทั้งเขมรต่างทักทายเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม ฉันโทรคุยกับน้องหนุ่มบล็อคเกอร์ที่อยู่เสียมเรียบ (Kamolnum) ทราบว่าทางนั้นก็เตรียมพร้อมเหมือนกัน ‘กระเป๋าหนีตายของน้องหนุ่ม’ จะได้ใช้ใหมหนอ ข่าวสารที่บริโภคกันในเมืองไทยมันมากไปหรือเปล่า หรือจิตผู้อ่านคิดปรุงแต่งไปเหลือคณา วันหยุดยาวๆ อย่างนี้ไม่ว่าคนไทยหรือคนเขมรแถบชายแดนก็คงถือโอกาสกลับบ้านเหมือนคนในเมืองทั้งนั้นแหละ ทำไมต้องว่าหนีตายไปด้วยนะ จะมีก็คนบ้าอย่างฉันนี่แหละที่ไปทำงานวันหยุด

หลังจากสอนกลุ่มใหญ่เสร็จ ฉันก็นัดกลุ่มเล็กมาสอนเพิ่มเรื่องโปรแกรมวิเคราะห์ข้อมูลอีกในวันเสาร์  ได้โอกาสสะสมบุญเพิ่มอีกดีกว่านั่งหายใจทิ้งเป็นไหนๆ

 

สอนจนเลยเวลาเที่ยงไปนาน เราจึงออกไปหาบะหมี่ต้มกระดูกหมูลือชื่อทานกันในเมือง ไม่ใช่กระดูกอ่อนนะ ขนาดมันน้องๆ ท่อนแขนเลยหละ แต่ต้มเสียจนเนื้อติดกระดูกเปื่อยนุ่ม แทบเอาลิ้นดุนออกมาได้ พี่หมอเคยแนะวิธีทานว่าให้ใช้หลอดดูดเสียบเข้าไปในโพรงกระดูกเพื่อดูดไขกระดูกสีน้ำตานอันโอชะ ทว่าฉันขอแค่ซดจากน้ำต้มกระดูกก็พอแล้ว แค่นี้ก็อร่อย(จน)ลืมญาติไปเลย

จากนั้นก็แวะตลาดซาทะไม (ไม่รู้ออกเสียงที่ถูกคืออะไร) จับจ่ายซื้อของฝาก เป็นเสื้อผ้ากระเป๋าของยี่ห้อดังของอเมริกาและยุโรบ ราคาต่างจากในห้างเมืองไทยลิบลับ ฉันมีร้านประจำอยู่ร้านหนึ่ง ตอนรู้จักครั้งแรกนั้น ไปแบบเดินดุ่ยๆ พอเจอร้านแรกก็เข้าเลย เมื่อได้เสื้อผ้าที่ถูกใจก็บอกแม่ค้าว่า

“Can you give me a sale prize? (ลดได้ไหมเจ๊

“Ma’dam, already cheap (หมาดำ ถูกสุดๆ แล้วจ้า)”

“Give me the prize that you are happy and I am happy, too (เรียกราคาที่เจ๊ปรารถนาและฉันก็ปรารถนาด้วย)”

“….(เจ๊อึ้ง

“If I am happy, I will bring my friends to be happy with me. (ถ้าฉันสุขสมปรารถนาก็จะพาเพื่อนมาร่วมสุขด้วยนะ

การค้าก็ต้องเอากำไรอยู่แล้ว แต่ถ้ากำไรในราคาที่ลูกค้าพอใจ ก็จะขายได้เยอะเพราะลูกค้าก็จะหาลูกค้าเพิ่มให้เอง ไม่ต้องลงทุนอะไร นอกจากน้ำใจกับความซื่อสัตย์  ฉันเรียกวิธีการค้าแบบนี้ว่า ‘แบบสายัณห์ สัญญา คือ รักน้อยๆ แต่รักนานๆ’

“Please remember my face.  I will come again. (จำหน้าฉันไว้นะเจ๊ งวดหน้าจะมาใหม่)”

 ครั้งนี้ฉันมาเจอเจ๊ตามสัญญา เรียกราคาที่ทุกคนสุขสมปรารถนา เราสนุกสนานกับการพูดคุย ถามไถ่ และจับจ่ายข้าวของจนลืมเรื่องเขาพระวิหารและคำเตือนเสียสิ้น

คนเรามักเสียเวลาปรุงแต่งสิ่งต่างๆ ที่รับเข้ามาทางหู ตา จมูก ลิ้น กาย และใจ ให้เตลิดเปิดเปิงไปไกลกว่าความเป็นจริงในปัจจุบันขณะ  ก่อให้เกิดอารมณ์วิตกจริตในสิ่งที่เราไม่รู้สักนิดว่ามันจะเกิดหรือไม่

          อีกทั้งกอดเกี่ยวกับอดีตอันรันทด โดยด้นเดาว่ามันจะเกิดซ้ำอีก

แล้วเมื่อไหร่จะอยู่ละเลียดความสุขในปัจจุบันเล่า

ฉันทอดสายตามองท้องฟ้ามืดครึ้มปกคลุมด้วยเมฆฝนสีดำทะมึนผ่านหน้าต่างห้องพัก สายฝนโปรยปรายอย่างอ้อยสร้อยแทรกซึมอณูอากาศให้หนาวเย็น นี่ก็วันอาทิตย์แล้ว ต้องจัดกระเป๋าเดินทางไปสอนต่อพรุ่งนี้ทั้งสัปดาห์ ได้เอนกายแค่หนึ่งคืนก่อนที่จะต้องตาลีตาลานเข้าประชุมแต่เช้าก่อนไปสนามบิน อีก 5 วันข้างหน้าก็จะได้ลากสังขารกลับกุฏิน้อยๆ เพื่อจัดกระเป๋าแล้วมุ่งหน้าไปหาลูกศิษย์ที่เมืองต้าลี่ ประเทศจีนอีก 7 วัน ความเหนื่อยนั้นมีแต่หาท้อไม่ ยังมีงานอีกมากมายให้ได้ทำเพื่อขัดเกลาความเป็นมนุษย์ของตัวเอง 

ถ้ามีโอกาสได้หายใจต่อ...ก็จะกลับมาเล่าเรื่องวันวานของหมอบ้านนอกให้ท่านทั้งหลายได้คลายเครียดอีกครา

 

 

 

 

 

 

 

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
market วันที่ : 31/07/2008 เวลา : 20.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/market

เขียนสนุกมากค่ะ ชอบค่ะ

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
nilsamai วันที่ : 24/07/2008 เวลา : 16.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nilsamai
.


ฝากแบนเนอร์ฝีมือลุงกี้ บางกอกค่ะ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
วิตามินบี วันที่ : 23/07/2008 เวลา : 11.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


อยากละเลียดเกี๊ยวกุ้งบ้างจัง
ท่าจะอร่อยเหาะนะคะ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
นิธินันท์ วันที่ : 22/07/2008 เวลา : 23.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nithinand

ตามมาอ่าน ตามมาลุ้น หนุกหนานจ้า

ชอบ "หมอนวด" คนเขียนช่างคิดจริง

ข้าพเจ้ายังบ่ได้อัพบล็อกเลย ยังยุ่งมากที่สุด

อัพแล้วจะมารายงานให้แซบนาค้า


ความคิดเห็นที่ 19 (0)
nilsamai วันที่ : 22/07/2008 เวลา : 19.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nilsamai
.



ความคิดเห็นที่ 18 (0)
มารูโกะ วันที่ : 22/07/2008 เวลา : 18.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/maruko

ตอนนี้หิวจัง อยากกินบะหมี่ต้มกระดูกหมู

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
แม่น้องฯ วันที่ : 22/07/2008 เวลา : 16.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

ที่ซื้อขายต่อราคากันได้ ก็มีที่ตลาดนัดขายของเก่าค่ะ
แต่หนูต่อราคาไม่ค่อยเก่งหรอก เวลาอยากได้อะไรแล้วแบบ
แววตามัน กระเหี้ยนกระหือรือ

ถ้าพี่มาเที่ยวสวิสฯ อย่าลืมแวะมาทานข้าวบ้านหนูด้วยนะคะ
ห้องนอนคนจนยินดีต้อนรับค่า

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 22/07/2008 เวลา : 09.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

mookie
‘ไอ้หนุ่มนักนวด’ รับได้ทั้งชายและหญิงจ๊ะ
เครื่องแบบนอกเวลาหนะ วันไหนแต่งเท่ดันไม่ถ่าย วันไหนแต่งโหลยท่วยดันถ่าย เสียภาพพจน์(ที่ไม่เคยมี)จริงๆ
ข้าน้อยอยากแบ่งปันประสบการณืชีวิตด้านธรรมทุกเอนทรี่ แต่มิบังอาจสอนค่ะ..

nilsamai
อย่าบอกนะว่าอ่านจิตได้...บร๋อ....

Komyos
สวัสดีเจ้า เฮาก็โตยไปพักผ่อนตี้บล็อคม่วนๆ อยู่เน้อ

BlueHill
ขอบคุณค่ะ ข้าน้อยก็ไร้สาระไปตามเรื่อง แต่บล็อคท่าน ถ้อยคำลึกซึ้งกินใจค่ะ

ไทเซน
ข้าน้อยขอบคุณในคำชม ยังไงยังไงก็ต้องดำเนินชีวิตอยู่ในโลกแล้วจะโศกให้เสียงานเสียการทำไมคะ ต้องแวะไปอ่านธรรมท่านบ่อยๆ

นายมะอึก
นึกว่าจะสงสาร กลับตื่นเต้นเหมือนดูหนังผี ผีที่ว่านั้นกะโหลกหรือพี่ก๊วยคะ

kamolnum
เกี๊ยวกุ้งอร่อยแต่ฤทธิ์เยอะนะ ลิ้นพองเชียวละ
จะโรแมนติกมากไปหน่อยนะไปเปิดเครื่อข่ายใยพิพบที่ DeadFishหนะ

แม่น้อง
คิดถึงจัง เห็นหายไปนาน
ขอบคุณมากสำหรับคำให้พร ก่อนเดินทางก็กราบขอพรแม่ทางโทรศัพท์ประจำ
ที่แม่น้อง อยู่มีต่อราคาข้าวของแบบนี้มั๊ย

Kibangkok
‘ไอ้หนุ่มนักนวด’ รับได้ทุกเพศทุกวัยค่ะ

krutik
กำไรชีวิตถ้ารอดตายนะคะ อย่าอิจฉาเลย ชีวิต krutikก็สร้างสรรแบบ krutikไงคะ

เป๊ปซี่

เข้าใจค่ะ ที่สนใจอ"บะหมี่ต้มกระดูกหมู"....ชอบบักกุ๊ดเต๋หรอเปล่า
งวดหน้าจะถ่ายรูปมาให้ดูถ้าเขาพาไปทานค่ะ ...
เรื่องกินเรื่องใหญ่ใช่ไร้สาระนะ.!!!

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
เป๊ปซี่ วันที่ : 21/07/2008 เวลา : 21.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8

อ่านมาทั้งหมด....

กลับมาสนใจอยู่ที่ "บะหมี่ต้มกระดูกหมู"....!!!!

หมอก๊วยไม่มีรูปมาให้ดูบ้างเลยหรือ....

อย่าว่าผมเลยนะครับ...ที่อุตส่าห์เขียนเรื่องมีสาระที่ยืดยาว...

กลับมาติดใจเรื่องไร้สาระสั้นจุ๊ดจู๋...!!!

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
krutik วันที่ : 21/07/2008 เวลา : 20.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krutik

กำไรชีวิตดีแท้นะคะพี่หมอก๊วย
ได้พบได้เห็นและได้เจอโลกว้างๆมันๆอย่างนี้

คราวนี้อิจฉาจริง!

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
Kibangkok วันที่ : 21/07/2008 เวลา : 19.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thaithai
สีน้ำ(มือสมัครเล่น)และเรื่องราวชิวชิวที่ไร้สาระของผู้ชายหน้าแก่     .    ลุงกิ๊..

เก้าอี้น่านวดมากครับ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
แม่น้องฯ วันที่ : 21/07/2008 เวลา : 19.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

ขอให้ปลอดภัยในทุกภาระกิจนะคะพี่หมอก๊วย

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
แม่น้องฯ วันที่ : 21/07/2008 เวลา : 19.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

ชอบลีลาแบบสายัณห์ สัญญา ต่อราคาข้าวของจังเลยค่ะ

แหม เรียก มาดาม ซะเสียอิเมจเลยพี่

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
kamolnum วันที่ : 21/07/2008 เวลา : 18.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kamolnum

อ้อ คอนเฟริม์ว่า เกี๊ยวกุ้ง ใน Blue Ribbon เล้า อร่อยจิงๆ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
kamolnum วันที่ : 21/07/2008 เวลา : 18.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kamolnum

นั่งละเลียดวันหยุดยามเย็นที่ร้าน DeadFish อยู่ครับ
เดี๋ยวนี้ DeadFish มีไวไฟแล้วนะ So cool !!

สถานการณ์ที่นี่ ยังดี ไม่มีอะไรครับพี่

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
นายมะอึก วันที่ : 21/07/2008 เวลา : 16.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom1
 

พี่กีวย...เล่าได้อารมณ์มากครับ....
ตื่นเต้นเหมือนดูหนังผีเลยครับพี่....

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ไทเซน วันที่ : 21/07/2008 เวลา : 09.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/taimahayan
ธรรมะวิถีไทเซน  มหาสารคาม

..อารมณ์ประมาณนี้ ทำนายได้เลยว่า ผู้เขียนต้องเคยเห็นรอยยิ้มของมดบ่อยๆ เพลินภาพเสนาะคำ ดีแต้ๆหมอ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
BlueHill วันที่ : 21/07/2008 เวลา : 08.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

พี่ก๊วย ยังคงรักษาความเป็นผู้ที่อารมณ์ดีไว้ได้อย่างสม่ำเสมอและมั่นคง พร้อมทิ้งทายด้วยประโยคดลใจว่า "แล้วเมื่อไหร่จะอยู่ละเลียดความสุขในปัจจุบันเล่า " ไว้ให้ผู้คนได้ขบคิดต่อไปครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
komyos วันที่ : 21/07/2008 เวลา : 08.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/youngmomy
อยู่กับสิ่งที่มี..ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน..

สวัสดีต๋อนเจ๊าเจ้าคุณพี่หมอก๊วย

โตยมาเยือนกัมพูชายามหน้าสิ่วหน้าขวานเจ้า

*ความเหนื่อยนั้นมีแต่หาท้อไม่ ยังมีงานอีกมากมายให้ได้ทำเพื่อขัดเกลาความเป็นมนุษย์ของตัวเอง*

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
nilsamai วันที่ : 21/07/2008 เวลา : 08.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nilsamai
.

ช่างสมพงศืเสียจริง เปิดเน็ตก็เจอพี่ก๊วย
เหนื่อย..สนุก..

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
mookie วันที่ : 21/07/2008 เวลา : 08.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

อยากโดนพู่ชายแบบของพี่หมอก๊วย นวดมั่งจัง...


ความคิดเห็นที่ 2 (0)
mookie วันที่ : 21/07/2008 เวลา : 08.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

กราบสวัสดี หมอพี่ก๊วย ครับผม... อ้า ไปอยู่พนมเปญนี่เอง... เครื่องแบบในการสอน แนวมั่ก ๆ ขอบอก...

เอนทรี่นี้ ให้ความรู้ คู่ความฮา แถมธรรมะเจือปนอีกด้วย... นอกจากเป็นหมอแล้ว ยังเป็น CJ. อีกตังหาก..

ตอนนี้อ่ะนะ มุกกี้อยากจะเอาระเบิดไปทิ้งที่เขาพระวิหาร ให้ราบเป็นหน้ากลองเรยยยย จะได้เลิกแย่งชิงกันเสียที...

เฮ้ออออออ คิดเถิงงง น้าคร๊าบบบ จุ๊บ ๆ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
mookie วันที่ : 21/07/2008 เวลา : 08.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

ต๊ะเอ๋


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน