• พี่ก๊วย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-09-16
  • จำนวนเรื่อง : 113
  • จำนวนผู้ชม : 297049
  • จำนวนผู้โหวต : 284
  • ส่ง msg :
  • โหวต 284 คน

BrazilMiss

Miss flight in Brasil

View All
<< กันยายน 2008 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 10 กันยายน 2551
Posted by พี่ก๊วย , ผู้อ่าน : 2612 , 08:19:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ถึงแม้จะมีความสุขสนุกสนานในการทำงานที่โรงพยาบาลอมก๋อยสักเพียงใด ถึงเวลาเจ้านายสั่งก็ต้องไป  ตอนมาใหม่ใจใช่ชื่นชอบ พอตอนจากไปใจกลับใจหวิวอย่างบอกไม่ถูก  เป็นสถานที่ทำงานแห่งแรกในชีวิตข้าราชการที่ทำให้ฉันได้เรียนรู้วิถีชีวิตนอกห้องเรียน มีความประทับใจหลายอย่างที่ยังตราตรึงอยู่ในหัวใจหมอบ้านนอกคนนี้ ทั้งมนต์ตราของธรรมชาติที่บริสุทธิ์ ความสงบสวยงามของบรรยากาศ และความอบอุ่นเอื้ออาทรของผู้คนที่พานพบ 

‘ไม่มีงานเลี้ยงใดที่ไม่เลิกลา’ 

เป็นวลีที่มิอาจลบล้างได้ จุดเปลี่ยนของชีวิตเกิดขึ้นได้เสมอ เพียงแต่ว่า ‘ถ้าคิดเป็นก็ไม่เห็นจะทุกข์ตรงไหน เพราะทุกข์มีให้เห็นไม่ได้มีให้เป็น’ ใช่ว่าฉันจะเห็นทุกข์ได้ง่ายๆ ไปเสียทุกเรื่องดอกนะ บางเรื่องมันเล่นงานหัวจิตหัวใจเสียสะบักสะบอมทีเดียว ต้องหมั่นฝึกฝนจิตใจอยู่เนื่องๆ 

ฉันกราบพ่อแม่และพระธาตุดอยสุเทพเพื่อความเป็นสิริมงคลในการเดินทางไปทำงานที่ใหม่         

                                                                                                                                                             

 

 

 

 

โรงพยาบาลประจำอำเภอเชียงดาวซึ่งตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเชียงใหม่ มีอนาเขตติดต่อกับอำเภอเวียงแหง อำเภอฝาง และเพื่อนบ้านพม่า อิงแอบแนบชิดขุนเขามหึมาและดอยหลวงอันเลื่องชื่อ  มันตั้งตระหง่านท้าท้ายผู้ที่หลงใหลการท่องเที่ยวผจญภัยในไพรพฤกษ์พนา เมื่อเกือบ 20 ปี ที่แล้ว ความเจริญทางวัตถุยังน้อยนัก ธรรมชาติจึงยังมีให้ชื่นชมอย่างล้นเหลือ  รถเมล์สีตุ่นลำตัวเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งการใช้งานมาอย่างโชกโชนพาฉันไปตามถนนลาดยางมะตอยที่คดเคี้ยวมุ่งสู่อำเภอเชียงดาว ยิ่งห่างตัวเมืองเชียงใหม่มากเท่าใด ทิวทัศน์ยิ่งสวยงามด้วยไร่นาป่าเขา ต้นไม้เขียวชอุ่มไหวพลิ้วตามสายลมภายใต้อาทิตย์สาดแสงสีส้ม ปุยเมฆขาวลอยตัวอย่างเกียจคร้านอยู่บนท้องฟ้าคราม กระท่อมมุงใบจากสีน้ำตานเล็กๆ กระจายอยู่ห่างๆ ช่วยแต้มสีสันให้ดูสดใสงดงาม ต้นมะพร้าวสูงชะลูดเรียงเป็นแถวเป็นแนวโบกก้านใบไปมาทำให้ภาพดูลุ่มลึกมีมิติยิ่งนัก สายสมเย็นลูบไล้ใบหน้าอย่างอ่อนโยนชวนเคลิบเคลิ้มอย่างบอกไม่ถูก  รถเมล์เก่าๆ เร่งเครื่องสุดฤทธิ์ ได้ความเร็วแค่นี้ด้วยความชราภาพของมัน จะว่าไปก็ดีนะ ไม่กระโชกโฮกฮากเหมือนรถเมล์ซิ่งอย่างในกรุงเทพ ผู้โดยสารก็ใจเย็นนั่งกันไป โอภาปราศรัยกันไป หลับกันบ้างก็มี เดี๋ยวถึงจุดหมายก็ปลุกกันตื่นเองแหละ

 

          

            รถครางเบาๆ ก่อนหยุดตรงหน้าโรงพยาบาลเชียงดาวซึ่งตั้งอยู่บนเนินเตี้ยๆ ด้านหน้ามีต้นไม้ใหญ่ร่มครึ้มเรียงรายตามรั้วตะแกรงสีเงิน ตึกชั้นเดียวสีขาวยาวๆ ที่ตัดกับสนามหญ้าสีเขียวเบื้องหน้า ดอยหลวงสีม่วงเบื้องหลัง และท้องฟ้าสดใสเบื้องบน ดูดูโดดเด่นอย่างไม่น่าเชื่อสายตา  เรือนไม้สีน้ำตานสองชั้นซึ่งเป็นบ้านพักข้าราชการเรียงอยู่รายรอบทั้งซ้ายขวาและด้านหลัง ดั่งดาวล้อมเดือน ต่างจากโรงพยาบาลอมก๋อยที่ตั้งอยู่พื้นที่แคบลาดชันเป็นขั้นบันได      โรงพยาบาลนี้มีขนาดใหญ่กว่าอมก๋อย จึงมีเจ้าหน้าที่จำนวนมากกว่า และแน่นอน ย่อมมีคนไข้กับงานเพิ่มขึ้นเป็นเงาตามตัว ข้อดีอย่างหนึ่งของคนหมู่มากก็คือสามารถทำกิจกรรมได้หลายหลากให้ได้สนุกสนานกันเพียบ ไม่ว่าจะเป็นดนตรี กีฬา ห้องสมุด สมุนไพร ออกหน่วยเคลื่อนที่ ร้อยแปดพันเก้า  ซึ่งฉันสนองศรัทธาเต็มที่เพราะไม่ได้เปิดคลินิกเหมือนหมอคนอื่นเขา ใช่ว่ากลัวรวย แต่กลัวเจ๊งมากกว่าเพราะไม่รู้จะเก็บเงินชาวบ้านแลกกับความเจ็บป่วยอย่างไรดี

 

 

หลังจากเลียบเคียงซาวเสียงเจ้าหน้าที่อยู่พักใหญ่ ฉันก็ตัดสินใจก่อตั้งวงดนตรีโรงพยาบาลให้เป็นรูปเป็นร่างเสียที ความสามารถแบบมวยวัดของพวกเราคงไม่พอ ต้องขยันหมั่นเพียรฝึกฝนกันอย่างหนัก  สมาชิกในวงที่รวบรวมกันมาได้ก็หลากหลายความสามารถและบุคลิกภาพสุดโต่ง

 

 

             เริ่มจากมือกีต้าร์ลีดตัวนำของวง เป็นพนักงานขับรถรูปร่างได้มาตรฐานชายไทยชาวเหนือ ผิวขาว ตาตี่ ด้วยฝีมือดีมีอารมณ์เย็น เราจึงยกให้เป็นหัวหน้าวง

                  มือกีต้าร์คอร์ดเป็นเจ้าหน้าที่ห้องปฏิบัติการตำแหน่งสุดหรู หรือเรียกง่ายๆ ว่าคนตรวจขี้เยี่ยว พ่อหนุ่มมีใบหน้าคมคาย ผิวเข้ม ตาโต อย่างที่พุ่มพวงร้องเพลงว่า ‘…มาดแมนสุดเฉียบเนี้ยบหนิ๋ง..’  เมื่อเทียบกับชายไทยในอำเภอสมัยนั้นนะ  เนื่องจากเสียงดีด้วยจึงควบตำแหน่งนักร้องนำไว้ดึงดูดสาวแก่แม่ม่าย  

มือกีต้าร์เบสเป็นพนักงานขับรถอีกคน รูปร่างแตกต่างจากมือกีต้าร์ลีดลิบ พี่แกสูงชะลูดผิวคล้ำ พูดน้อยแต่ใจดี ที่จริงพี่แกตาโตนะ แต่ชอบทำตาปรือเหมือนจังหวะกีต้าร์เบสที่ ติ๊ดชึ่ง.. ติ๊ดชึ่ง..ไปเรื่อยๆ ไม่เร่งเร้า ขนาดเปลือกตาปิดลูกตาไปครึ่งหนึ่งก็ยังตาโตกว่ามือกลองทอม

สำหรับมือกลองเป็นคนตรวจเลือดตรวจฉี่อีกตำแหน่ง  ผิวขาวผมหยิกเกาะติดหนังหัว นิสัยเฮฮาสนุกสนาน เวลาร้องเพลงขณะตีกลองไปด้วยผู้ชมจะทึ่งนึกว่าไมโครโฟนพูดได้เพราะรูปร่างพี่แกเกือบสูง ต้องคอยมองหาท่ามกลางกลองชุด 

ส่วนมือคีย์บอร์ดเป็นคนงานหญิงที่ห้าวหาญชาญชัย จนใครๆ เรียก ‘ไอ้’ ด้วยความนับถือเยี่ยงชายชาตรี หล่อนใจกล้าบ้าบิ่นกินเหล้าเก่ง ผิวขาวแบบสาวเหนือ รูปร่างไม่อ้วนไม่ผอม มาแบบหนาๆ ตาหยีชั้นเดียวซ่อนอยู่หลังกรอบแว่นตา

ส่วนฉันเล่นเครื่องเป่าแซคโซะโฟน ไม่ใช่มือเซียนอะไรนักหนาดอก หัดแบบมวยวัด สมัยเรียนอยู่ชั้นมัธยมโรงเรียนวัดฝรั่งนั้น ได้ไปสมัครเข้าวงดุริยางค์กับเพื่อนอีก 2 คน เพื่อนเลือกฉาบกับกลองเต็ก ส่วนฉันบังอาจเลือกแซคโซะโฟนเพราะหลงใหลในเสียงแหบเสน่ห์ของมันแต่แรกพบ ที่เป็นปัญหาก็คือคนในวงเขาหัดกันตั้งแต่อยู่ชั้นประถม นอกจากไม่มีพื้นฐานใดๆ ทั้งสิ้นแล้ว ฉันยังต้องซ้อมกีฬาเพราะเป็นทั้งนักกรีฑาและนักกีฬาแชร์บอลของโรงเรียน แล้วยังเป็นสภานักเรียนอีก จำได้ว่าคุณครูคุมวงยื่นปากแซคโซะโฟนให้มาอันเดียว แล้วให้เวลากลับไปเป่าที่บ้าน ถ้าสามารถเป่าให้มีเสียงออกมาได้ก็จะอนุญาตให้เข้าวงเล่นในตำแหน่งนี้ได้  ฉันมองเจ้าก้อนสีดำที่มีลิ้นไม้ไผ่อยู่อีกด้านกลิ้งไปมาอยู่ในอุ้งมือด้วยความรู้สึกมืดตึ๊บแปดด้าน

“ไปตีกลอง ตีฉาบซะเถอะ...”

“เดี๋ยวไม่รอดนะ”

“….”

เสียงปรารถนาดีหวังร้ายสะกิดต่อมลูกฮึดฉันแตก จึงเล่นเป็นมาจนบัดนี้ ต้องขอขอบน้ำใจเพื่อนที่ช่วยกระตุ้นให้มีความเพียร 

เครื่องดนตรีอื่นๆ ที่ฉันเล่นในวงดนตรีอีกก็เป็นตระกูลเป่า ไม่ว่า ขลุ่ยไทย ขลุ่ยจีน และพอจะสำรองแก้ขัดตำแหน่งคีย์บอร์ดกับกลองได้บ้าง ประเภทเล่นได้หลายอย่าง แต่เอาดีไม่ได้สักอย่าง ส่วนตำแหน่งอื่นๆ ที่มีคนมาร่วมมั่วเป็นครั้งคราวคือ เครื่องเคาะเครื่องเขย่าต่างๆ รวมถึงกลองทอมที่เล่นโดยคนงานชายซึ่งเราเรียกว่า ‘เสี่ย’ ด้วยการเอาดีทางธุรกิจเหล็กดัด ต่อมาภายหลังกิจการรุ่งเรืองเอารุ่งเรืองเอา จนเราสูญเสียท่านไปกับความร่ำรวย ส่วนนักร้องก็เป็นพยาบาลแสนสวยซึ่งจะอัญเชิญมาตอนท้ายๆ เมื่อเราเล่นได้เข้าท่าเข้าทางแล้ว เกรงว่าถ้าเชิญมาแต่แรกหล่อนจะสิ้นศรัทธาถอดใจไม่เล่นด้วย

ทีนี้มาถึงการตั้งชื่อวง ชื่อนั้นสำคัญไฉน สำคัญสิ.. เราใช้เวลาเลือกอยู่พักใหญ่เชียวหละ ฉันเคยนึกชื่อ ‘เข็มสุขสันต์’  ‘ห้องคลอดหฤหรรษ์’  ‘น้ำเกลือพาเพลิน’  ‘ผ้ากลอสซู่ซ่า’  ‘สบายตับขยับจิต’ และเชยๆ อีกหลายชื่อ แล้วมาจบลงที่ ‘คาลาไมล์’ ซึ่งเป็นยาทาแก้คัน เพราะเราคันอยากจะเล่น อีกทั้งยังพ้องเสียงกับวง ‘คาราวาน’ กับ ‘คาราบาว’ที่กำลังดังสนั่นเมืองในยุคสมัยนั้น เผื่อมั่วนิ่มกับเขาได้บ้าง...ฮิ..ฮิ

พวกเราฝึกซ้อมช่วงพักเที่ยงกับตอนเย็นหลังเลิกงานถ้าไม่ติดกิจกรรมอื่นๆ ครอบครัวของสมาชิกในวงต่างสนับสนุน เพราะยังดีกว่าไปดื่มเหล้าให้ไร้สติเป็นไหนๆ สถานที่ฝึกซ้อมซึ่งไปเล็งฮวงจุ้ยไว้ ไม่มีที่ไหนเหมาะไปกว่าที่นี่อีกแล้ว ไกลจนเสียงไม่รบกวนคนไข้ ห้องกว้างพอที่จะยัดเครื่องดนตรีและเครื่องเสียงหลายๆ ชิ้น รวมทั้งอัดคนเข้าไปได้โดยไม่เป็นลมตายภายในสิบนาที  มันเป็นห้องที่อยู่ต่อจากโรงครัวด้านหลังโรงพยาบาลซึ่งอยู่เยื้องกับบ้าน ‘คุณอวบอั๋น หรือ เจ้าอ้วน’ ซึ่งก็คือเล้าหมูนั่นเอง ชาวบ้านตามชนบทน่ารักมาก เงินทองไม่ใช่เรื่องสำคัญเสมอไป อาหารคาวหวาน ไข่ ดอกไม้หรือผลไม้ที่ปลูกตามบ้านก็เป็นของกำนัลชั้นเลิศเพราะมันเปี่ยมด้วยน้ำใจมิใช่น้ำเงิน คนไข้เอาคุณอวบอั๋นมาให้ท่านผู้อำนวยการ  ตอนมันเป็นลูกหมูก็ดูน่ารักน่าชังดีดอก พอมันโตมหึมาขึ้นเรื่อยๆ ชักจะรักไม่ค่อยลง เพราะกินจุแล้วถ่ายไม่บันยะบันยัง...แบบไม่เกรงใจตูด ลมโชยพากลิ่นอึเหม็นๆ เข้ามาในห้องซ้อมอันแสนคับแคบบ่อยๆ ทำให้ความรู้สึกเมตตากรุณาของเราลดลงเรื่อยๆ  จนอยากส่งมันไปร้านข้าวขาหมูอันเลื่องชื่อของอำเภอเชียงดาวขึ้นมาตะหงิดๆ นี่ยังไม่นับรวมเวลาที่มันกรีดร้องแข่งกับพวกเราเวลาซ้อมดนตรีอีกนะ อันที่จริงจะโทษมันไปเสียทั้งหมดก็ไม่ได้ เสียงดนตรีของพวกเราคงแยงหูกวนประสาทมันน่าดู บางเพลงที่มีเครื่องเป่านั้น สรรพสัตว์ทั้งหลายอย่างหมาอย่างยุงยังทนไม่ไหวเข้ามารวมผสมโรงด้วยเลย 

  

        แทนที่จะเร่งฝึกซ้อมให้เก่งเร็วๆ จะได้หนีอึกลิ่นมฤตยูกลับมัวแต่นินทาเพ่งโทษคุณอวบอั๋นนี่แหละ นี่ถ้ามันพูดภาษาคนได้คงย้อนเราให้สะอึกว่า “ขี้ใครไหนหอมบ้าง” มันอยู่ของมันดีๆ ดันตามมาดมเอง แถมยังส่งเสียงดังไม่เป็นเพลงแยงรูหูให้รำคาญใจอีก ไม่อาละวาดจนคอกพังก็บุญโขแล้ว มัวแต่บ่นจึงยังไปไม่ถึงการเปิดตัวของคาลาไมล์สักที เอาไว้ต่อคราวหน้าเมื่อพวกเราออกงานครั้งแรกว่าเกิดเหตุการณ์โกลาหลอลเวงอะไรขึ้นบ้าง  …เฮ้อ...ไม่มีปัญหา ..ปัญญาไม่เกิด 


เรื่องที่มีผู้อ่านสูงสุด จาก NationTV



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
kroo-ngoe วันที่ : 08/10/2008 เวลา : 22.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/smcmfb
http://www.oknation.net/blog/swcmband วงดนตรีบำบัดhttp://www.oknation.net/blog/my  กีฬา+นานาสาระ

เยี่ยมครับ คุณหมอ
ขอยกนิ้วให้

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
komyos วันที่ : 15/09/2008 เวลา : 10.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/youngmomy
อยู่กับสิ่งที่มี..ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน..

คุณพี่ก๊วยเจ้า

วันนี้เข้ามาอ่านอย่างจ้าๆๆ

ชื่นชมคุณพี่ก๊วยจากใจ๋จริงเลยเจ้า

เก่งแต้ๆคนอะหยังจะใด..เก่งไปเหียกู้อย่าง..อิอิอิ..

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 12/09/2008 เวลา : 20.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

สวัสดีครับ
วันนี้นั่งคุยกับมุกกี้
เค้าชื่นชมพี่ก๊วยซะมากมาย ชมว่าเขียนดี เขียนมัน อย่างโน้นอย่างนี้ เลยต้องเข้ามาหวังว่าจะจับโกหกน้องให้ได้

แต่ก็ต้องผิดหวัง...อ่านเพลินจริงๆ ครับ แถมอิจฉาด้วย..เล่นเครื่องดนตรีได้เกือบทุกอย่างเลย ในขณะที่ตัวเองแค่ปรบมือให้เข้าจังหวะกับเขาก็ยังไม่ได้เลย

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
krutik วันที่ : 11/09/2008 เวลา : 19.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krutik

พี่หมอก๊วยคะ
วันเสาร์ อาทิตย์ไหนมีเวลาว่าง ครูติ๊กเชิญนะคะ มาเป่าแซ็กทริโอกับพ่อแต๋งและน้องต้นไม้ค่ะ แล้วจะได้เชิญอามุกกี้มาช่วยชมช่วยเชียร์

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
komyos วันที่ : 11/09/2008 เวลา : 08.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/youngmomy
อยู่กับสิ่งที่มี..ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน..

สวัสดีเจ้าคุณพี่ก๊วย

ได้มอบหมายส่ง Tag ..................

" ฟุตบอลสามเส้านัดกระชับมิตร เราจะอุทิศอะไรให้นักเรียนในถิ่นทุรกันดารบนดอยอุ้มผาง"

ต๋ามนี้เจ้า

http://www.oknation.net/blog/youngmomy/2008/09/11/entry-1

ขอบคุณเจ้า

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
แม่น้องฯ วันที่ : 10/09/2008 เวลา : 18.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

อ่านถึงเจ้าอ้วนแล้วได้กลิ่นโชยมาเลย



คราวนี้รู้ความในใจแล้ว ว่าทำไมพี่ก๊วยถึงไม่เปิดคลีนิค

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
แม่น้องฯ วันที่ : 10/09/2008 เวลา : 18.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

ที่มาของวงคาลาไมล์ มันส์มากเลยค่ะพี่

มีคาราวาน และ คาราบาวได้ ทำไมจะมีคาลาไมล์ไม่ได้

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ความทรงจำเก่าๆ วันที่ : 10/09/2008 เวลา : 08.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kontummadha
เพลงชีวิต.....เพลงชีวา...คนธรรมด๊า...ธรรมดา บรรยากาศบอลการกุศลโครงการ 9


ความคิดเห็นที่ 2 (0)
พระกิตติศักดิ์_สิริภทฺโท วันที่ : 10/09/2008 เวลา : 08.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kit2550
สิ่งที่ยังไม่รู้........ยังมีอีกเยอะขอบคุณทุกท่าน....ที่นำเรื่องที่ยังไม่รู้...แบ่งปันกันรู้


ความคิดเห็นที่ 1 (0)
mookie วันที่ : 10/09/2008 เวลา : 08.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

อ๊ะโห อยากฟัง....สด ๆ จัง...

ท่าจะหาย...คัน... ในทันใด....

โอกาสหน้า ฟ้างาม ๆ รบกวนหมอพี่ก๊วย ดวลกับ พ่อแต๋ง พ่อน้องต้นไม้ น้องต้นน้ำ ให้ชมสด ๆ เป็นขวัญตา... สักครั้ง....

ไอ้มุกกี้จะได้นอนตายตาหลับ....


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน