• พี่ก๊วย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-09-16
  • จำนวนเรื่อง : 113
  • จำนวนผู้ชม : 299888
  • จำนวนผู้โหวต : 284
  • ส่ง msg :
  • โหวต 284 คน

BrazilMiss

Miss flight in Brasil

View All
<< กันยายน 2008 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอังคาร ที่ 16 กันยายน 2551
Posted by พี่ก๊วย , ผู้อ่าน : 5522 , 08:46:39 น.  
หมวด : การเมือง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

          สายฝนเย็นฉ่ำที่สาดกระเซ็นผ่านหน้าต่างลงมาประพรมใบหน้าปลุกฉันตื่นจากนิทรารมย์ ท้องฟ้าที่มืดทมึนไปด้วยกลุ่มเมฆสีดำทำให้บรรยากาศของเช้าวันที่ 2 กันยายน 2551 ดูมาคุอย่างไรพิกล ฉันรีบกระวีกระวาดแต่งเนื้อแต่งตัวเพื่อเดินทางไปสนมบินหาดใหญ่จังหวัดสงขลา เสียงกรีดร้องของโทรศัพท์แทรกผ่านอากาศทำให้หลุดจากภวังค์

 

“นี่...เธอรู้หรือยังว่าเขาประกาศภาวะฉุกเฉิน”

“อะไรนะ...เกิดอะไรขึ้น”

“น่ากลัวมาก กลุ่มนปข.ยกพวกมาถล่มพันธมิตร ไล่ฆ่ากันยับ”

“หา..”

“เขาเพิ่งประกาศนี่แหละ เธอจะไปอีกเหรอ”

“ไปสิ นัดสำนักควบคุมป้องกันโรคจังหวัดสงขลาไว้แล้ว”

“เขาเปิดสนามบินแล้วเหรอ”

“เปิดแล้วเมื่อวันก่อน”

“เออๆ ยังไงๆ ก็ระวังตัวด้วยนะ”

“ขอบคุณมากเพื่อน ถ้าไม่ตายจะโทรมาหา..ฮิฮิ”

ฉันนั่งรถเทกซี่ผ่านเข้าสู่สนามบินเชียงใหม่ ตำรวจ ทหาร และยาม ตั้ง

ด่านตรึม ขนาดเขียดยังไม่มีปัญญาแหกด่านออกมาเลย

“เออ..คุณคะ ตกลงสนามบินหาดใหญ่ยังเปิดอยู่ใช่ไหม”

“เปิดค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นก็เช็คกระเป๋าถึงสนามบินหาดใหญ่เลยค่ะ”

                           

ฉันไปถึงสนามบินดอนเมืองอันแสนเงียบเหงา มีเวลาราว 3 ชั่วโมง จะนั่ง

หาวนอนหาวก็มิใช่วิสัยจึงชวนคุณโปร่งโล่งตุ๊กตากระดูกคู่ใจเข้าอินเตอร์เน็ตไปเยี่ยมชุมชนชาวบล็อก เสียงโทรทัศน์ประกาศข่าวภาวะฉุกเฉินดึงดูดผู้โดยสารทุกผู้ทุกนามในห้องพักรับรองพิเศษไปยืนออที่หน้าจอ  ฝนที่โปรยปรายและท้องฟ้าที่ขมุกขมัวทำให้บรรยากาศมาคุสุดๆ

         

แล้วก็มีเสียงประกาศเรียกชื่อฉันคนเดียวให้ไปติดต่อเจ้าหน้าที่ด่วน ซวยละหว่า ขออย่าให้เป็นอย่างที่คิดเลย

“สนามบินหาดใหญ่ปิดค่ะ”

“อ้าว..เมื่อเช้าทางสนามบินเชียงใหม่ยังบอกว่าเปิดเลย”

“ตอนนี้โดนปิดแล้วค่ะ เอาไงดีคะ”

“เอาไงดี....ไปก็ไม่ได้ จะอยู่ทำไมละคะ ช่วยดูหน่อยว่ามีเที่ยวบินกลับเชียงใหม่ไหมคะ”

“มีตอนบ่าย 3 โมงเศษ”

“เอาค่ะ”

ฉันลากสังขารกลับมาถึงสนามบินเชียงใหม่ ตั้งแต่เช้ายังไม่มีอาการหลักตกถึงท้องเลย ขอฟาดปิซซ่าสนามบินให้หนำใจสักหน่อย เมื่อลากกระเป๋าผ่านอาคารผู้โดยสารขาออกก็รู้สึกมันโล่งๆ อย่างไรพิกล ฉับพลันทันใดนั้นตาก็กวาดไปเห็นตำรวจ 3 – 4 นาย ยืนรายล้อมวัตถุต้องสงสัยรูปทรงกระบอกมีกระดาษหุ้มห่อแน่นหนาบรรจุอยู่ในถุงพลาสติกวางตั้งบนพื้น  อุ๊...แม่เจ้า จะอะไรกันนักกันหนาวะวันนี้ ‘ใช่ระเบิดหรือเปล่า’ ‘หรือเป็นเจกัน’ ‘อาจจะเป็นข้าวหลามก็ได้นะ...แต่ข้าวหลามกระบอกเบ้อเริ่มขนาดนี้ไม่มีขายที่เชียงใหม่นี่หว่า’ ‘หรือเป็นระเบิด’  พอคิดได้ดั่งนี้ความอยากปิซซ่าอันตรธานไปสิ้น เพราะนึกภาพ ‘หญิงไทยไม่ทราบชื่อร่างแหลกเละมีเศษแป้ง ไส้กรอก หอมหัวใหญ่ และเห็ดกระจุยกระจายโดยรอบแถมซอสมะเขือเทศผสมเลือดแดงๆ กระเด็นไปทั่วปัถพี’  กลับไปกินข้าวเหนียวปลาทอดของแม่ก็ได้วุ๊ย

วันที่ 11 กันยายน (911) ฉันต้องเดินทางกลับไปใหม่เพราะงานยังไม่ได้ทำ ดันเดินทางครบรอบวันผู้ก่อการร้ายถล่มตึก World Trade Center ที่อเมริกาเสียอีก เอาไว้มีโอกาสเมื่อไรค่อยเล่าเรื่อง 911 สมัยเมื่อไปอยู่อเมริกาก็แล้วกัน  หวังว่าคงรอดปลอดภัยไปทำงานให้ชาติบ้านเมืองได้นะ ฉันเกรงใจญาติสุดๆ แต่ป้าสายฝนกับลุงสายฟ้าก็ใจดีตามมาส่ง แถมออกอาการเสียจนบรรยายมืดครึ้มแสนวังเวงไปทั่วทุกหัวละแหง

ถนนจากสนามบินหาดใหญ่ตรงเข้าสู่ตัวเมืองสงขลาร่มครึ้มด้วยต้นไม้ใหญ่ที่ยืนโบกกิ่งก้านสาขาให้ร่มเงาอยู่สองข้างทาง  เมื่อเข้าสู่ตัวเมืองจะเปลี่ยนเป็นต้นเฟื่องฟ้าสีม่วง แดง ส้ม และเหลือง ตัดกับใบเขียวสดก็ดูสดใสสวยงาม มีช่องทางสำหรับรถจักรยาน

ถนนเรียบหาดมีผู้คนจูงลูกเด็กเล็กแดงออกมาเดินเล่น นาคพ่นน้ำริมทะเลดูเด่นเป็นสง่ายามต้องแสงไฟ

แวะเวียนดูร่องรอยระเบิดหลายจุดที่จางหายไป ร้านรวงเปิดค้าขายแม้จะมีลูกค้าบางตาก็ตาม

ฉันตื่นแต่เช้าออกมาดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ชายหาดสงขลา แสงสีส้มที่สอดแทรกตามแผ่นฟ้าและเมฆขาวก่อเกิดริ้วสายสีส้มแดงน้ำเงินฟ้าดูวิจิตรสวยงามอย่างบอกไม่ถูก เสมือนจิตรกรเอกมาสะบัดฝีแปลงบนแผ่นนภา ฉันรับโครงการกุศลปีละเรื่องและขอตั้งจิตมั่นจะทำงานเพื่อวงการสาธารณสุขไทยอย่างเต็มกำลัง หวังว่าคงลุล่วงไปด้วยดี  

“เฮ๊ยก๊วย...เอาเสื้อกับมือตบสยบมารมาให้”

“เสื้ออะไร มือใครตบใคร”

“เสื้อคนใต้รักชาติ กับมือตบเวลาไปฟังพันธมิตรจะได้ไม่เจ็บมือ”

“นายเอ๊ย วันลาพักร้อนยังจะโดนตัดทิ้งเลย แล้วจะเอาเวลาที่ไหนไปฟังละ”

“เออ...เอาไปเถอะเพราะผมก็ไม่รู้จะไปใส่ตอนไหนได้”

“เราก็ชักสับสนว่าวันไหนจะใส่สีอะไร แล้วใส่ที่ไหนด้วยหวะ เห็นเขาว่ามีทั้งเหลือง แดง ดำ ขาว เทา สงสัยต้องแก้ผ้าเดินไป”

“…….” เพื่อนคงนึกภาพสังขารที่อนาถใจของฉันไม่ไหว

หลังจากภารกิจรอบนี้เสร็จก็ลากสังขารกลับมาที่สนามบินหาดใหญ่ จะใส่เสื้อดำคนใต้ก็กลัวเขาจะกักไว้หน้าสนามบิน ครั้นจะใส่เสื้อเหลืองมาถึงเชียงใหม่ก็อาจจะผิดกาลเทศะ กลับไปใส่เสื้อยืดลายดำกางเกงขาสั้นตรากะโหลกคู่ใจดีกว่า เพราะดูยังไงยังไงก็ไม่สามารถจัดอยู่ฝ่ายไหนได้

ที่อาคารผู้โดยสารขาออกจะมีป้ายเตือนภาษาไทยคู่กับอังกฤษเพราะกลัวเรื่องระเบิด ไอ้ภาษาไทยพอเข้าใจอยู่ แต่ภาษาอังกฤษนี่สิ...งงนักแล

ระหว่างนั่งรอขึ้นเครื่องก็ได้พานพบกับความเรียบง่ายของท่านชวนอีกครั้ง คนที่จำได้ก็เข้าไปขอถ่ายรูปบ้าง ขอลายเซ็นบ้าง ฉันขอปลื้มอยู่เงียบๆ เพราะไม่อยากรบกวนท่าน

เมื่อผู้คนสร่างซาจึงค่อยเดินเข้าไปในเครื่อง ได้นั่งที่ 36A ซึ่งโดยปกติฉันจะขอที่นั่งริมทางเดิน แต่คราวนี้ทำไมเห็นแต่ไม่สะกิดใจก็ไม่รู้

“ขอโทษค่ะ” ฉันยิ้มกล่าวกับชายวัยกลางคนรูปร่างผอมผมสีขาวสลับดำท่าทางใจดี เพื่อขอเข้าไปนั่งข้างใน น้าหรือลุงไม่รู้ น่าจะเป็นลุงได้

“ครับ” คุณลุงยิ้มให้

ฉันจัดการสอดเป้ที่มีคุณโปร่งโล่งห้อยอยู่เข้าไปใต้ที่นั่งแล้วเอางานมาทำต่อ งานหลายชิ้นและต้นฉบับหลายเรื่องต่างสำเร็จในช่วงการเดินทางทั้งนั้น

“ขอโทษค่ะ” ฉันเอื้อมมือไปเปิดไฟที่อยู่เหนือที่นั่งคุณลุง พอทำไปสักพักชักปวดท้องฉี่

“ขอโทษค่ะขอไปเข้าห้องน้ำ” คุณลุงก็ยังยิ้มขมีขมันยกขาหลีกให้ฉันผ่านออกไป

“ขอโทษค่ะ” อีกแล้ว..นังนี่ขอทางเข้าไปนั่งอีก คุณลุงก็ยังยิ้มอยู่

พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินเดินมานั่งคุกเข่าสวัสดีคุณลุง สงสัยถ้าจะเป็นลุงหลานกัน

ฉันเริ่มตาปรือจึงเอนกายลงนอน ขณะกำลังเคลิ้มๆ ก็ได้ยินเสียงเพลง แต่เอ๊ะ...เสียงร้องเพลงมันไม่เข้ากับทำนองในเครื่องบินที่เปิดอยู่นี่ ฉันเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ อุ๊...แม่เจ้า....คุณลุงร้องเพลง เท่าที่เคยนั่งเครื่องบินมาไม่เคยเจอใครร้องเพลงเป็นจริงเป็นจังอย่างนี้มาก่อน อย่างเก่งก็แค่ฮัมเพลง ตายละ..หรือว่าแกเพี้ยน จิตคิดปรุงแต่งขึ้นมาฉับพลัน ฉันตาเบิกโพลงรีบชันกายขึ้นนั่งทันใด อุ๊...แม่เจ้า....คุณลุงเขย่าขาเข้าจังหวะร้องเพลงไปด้วย ขอดูทีท่าก่อนแล้วค่อยว่ากัน สักพักใหญ่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น คุณลุงคงเป็นตนอารมณ์ดีกระมัง ฉันคงคิดมากปรุงแต่งไปเอง

  เครื่องลงจอด คุณลุงช่วยพี่ผู้หญิงแถวหน้ายกกระเป๋า แล้วช่วยดึงสายรัดกล่องของพี่ชายแถวข้างๆ ดูช่างมีน้ำใจดีแท้หนอ ฉันรีบเดินออกจากงวงช้างแซงคุณลุงมุ่งสู่ชั้นสองของอาคารซึ่งมีประตูทางลัดเข้าสู่อาคารผู้โดยสารขาออก แสดงบัตรให้ยามเห็นแล้วรีบสาวเท้าผ่านเข้าประตูที่เชื่อมต่อไปยังอีกปีกตึกซึ่งมีห้องรับรองพิเศษอยู่ เวลาดึกๆ เกือบสามทุ่มดูเงียบวังเวงอย่างบอกไม่ถูก มีฉันเพียงผู้เดียวที่ย่างเยื้องอยู่แถวนี้ ฉับพลันก็ปรากฏเสียงฝีเท้าดังก้องตามทางเดินไล่หลังฉันมา เสียงพื้นรองเท้าที่เสียดสีกับพื้นดังก้องไปทั่วทางเดินแคบๆ ที่มีผนังตึกกับความมืดบีบรัดไว้รอบด้าน มันเสียดแทงเข้าไปถึงต่อมความกลัวให้รั่วแตก  โดยปกติก็เป็นคนที่เดินไวปานวอกอยู่แล้ว ครั้งนี้ฉันรีบสาวเท้าให้เร็วขึ้นกว่าเดิม เสียงฝีเท้าซอยถี่ขึ้นตามมาขณะที่ฉันเลี้ยวซ้ายไปสู่ห้องรับรองที่เห็นอยู่ลิบๆ ใครกันนะ คงจงใจตามฉันมาแน่เลย ฉันรีบจ้ำอ้าว ขนหัวลุกเมื่อยินเสียงฝีเท้าที่ตามมาติดๆ ดังชัดขึ้นเรื่อยๆ

“อาจารย์ครับ เดินเร็วมาก” เสียงคุ้นหูดังขึ้น

ฉันหันขวับไปตามเสียง

“อ้อ...(เฮ้อ)..อาจารย์หรือคะ” ฉันฉีกยิ้มให้คุณลุงอย่างโล่งอกไม่รู้ว่าท่านเป็นใคร แต่คงเป็นอาจารย์สอนอะไรสักอย่างที่ฉันเคยรู้จัก สมองส่วนนี้ฉันแย่มาก จับคนสลับชื่อวุ่นวายไปหมด ทักผิดคนก็ยังเคย

“แข็งแรงมากเลยนะครับ” ท่านกล่าวชมควายตัวน้อย

จะไม่ให้ไวอย่างไรได้ ก็ปอดแหกนี่นา

เราเดินผ่านผู้โดยสารที่นั่งพักในห้องรับรองพิเศษซึ่งลุกกันพรึบไหว้คุณลุง พอเดินอ้อมผ่านหน้าเคาเตอร์ แม่นางฟ้าพ่อเทวดาก็ลุกขึ้นไหว้คุณลุงกันเพียบ เออ...แปลกดีนะ

“หนูต่อไปเชียงใหม่ค่ะ อาจารย์ละคะ”

“ผมกลับบ้านในกรุงเทพนี่แหละ” ท่านยิ้มเขย่ากุญแจรถในมือ คุณลุงผู้มีอารมณ์ดีคนนี้เป็นใครก็ไมู่้ แต่ต้องยิ่งใหญ่มาก ไม่ใช่ขี้ขี้เลยนะนี่ ขนาดจอดรถแถวอาคารห้องรับรองพิเศษได้ และใครต่อใครก็ไหว้ท่านทั้งนั้น

“สวัสดีค่ะ” ฉันไหว้ล่ำลาคุณลุงที่โบกมือยิ้มให้

“คุณคะ ท่านคนนั้นเป็นใครคะ” ฉันเอ่ยถามแม่นางฟ้า

“ท่านจรัญ” หล่อนตอบขณะมองฉันอย่างแปลกใจ คงงงว่ายายบ้านี่คุยกับคนไม่รู้จักเป็นคุ้งเป็นแควได้อย่างไรกัน

“จรัญไหนจรัล มโนเพชร ก็ตายแล้วนี่ ฉันงง

“ท่านจรัญ ภัก........”

“พรรค...อะไรนะ”

“ภัก...” หล่อนทวนอีก แต่ฉันจำไม่ได้

“เป็นใครเหรอ”

“(โอ๊ยจะบ้าตายยายงี่เง่า)” ถ้าหล่อนพูดได้

“ประธานศาลรัฐธรรมนูญที่ตัดสินคดีนายกสมัครไง”

“……เอื๊อก” ฉันรู้สึกมีสภาพดั่งถูกแขวนคอเหมือนคุณโปร่งโล่ง

 

เมื่อกลับมาทำงานที่ภาควิชา เพื่อนๆ พากันด่าขรมว่าแทนที่จะถ่ายรูปท่านจรัญดันไปถ่ายท่านชวน คุณลุง...เอ๊ย..ท่านจรัญคงนึกว่านานทีปีหนจึงจะพบเต่าล้านปีที่ไม่รู้จักท่านสักคน ดีนะที่ไม่รู้ว่าฉันทำงานที่ไหน มิฉะนั้นคงเสื่อมเสียชื่อเสียงคณะแย่เชียว ไอ้หมอเฉิ่มเอ๊ย

 


เรื่องที่มีผู้อ่านสูงสุด จาก NationTV



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
kroo-ngoe วันที่ : 08/10/2008 เวลา : 22.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/smcmfb
http://www.oknation.net/blog/swcmband วงดนตรีบำบัดhttp://www.oknation.net/blog/my  กีฬา+นานาสาระ

คุณหมอ เล่าเรื่องเป็นเรื่องสั้นได้เลยครับ เรื่องสั้นที่มีภาพประกอบ เยี่ยมครับ

ที่ตามมาเพราะรูปSaxophone น่าจะเป็นอัลโตนะครับ
ตั้งแต่เป่าเป็นมายังไม่มีเป็นของตัวเองเลย....อยากได้

ยินดีที่ได้รู้จักครับ บล็กเกอร์เชียงใหม่เหมือนกัน

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
แม่น้องฯ วันที่ : 26/09/2008 เวลา : 18.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

พี่หมอก๊วยคะ แม่น้องรบกวนขอความคิดเห็นด้วยการเขียน Tag
Have your voice กรณีเรื่องการให้เอกชนเช่าพื้นที่อุทยานแห่งชาติ
เพชรน้ำเอกทั้งสิบแห่ง เพื่อเป็นการนำร่อง ด้วยค่ะ

กรุณาแวะไปอ่านที่บ้านแม่น้องด้วยนะคะ
http://www.oknation.net/blog/MAENONGDD/2008/09/26/entry-1

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
เจริญขวัญ วันที่ : 23/09/2008 เวลา : 03.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charoenkwan

เขียนได้อารมณ์มากเลยค่ะ

ดิฉันอ่านไป ลุ้นไป ตั้งแต่ชวดไปหสดใหญ่แล้ว

แล้วยังมาเจอ "ขาใหญ่" อีก

ดิฉัยเคยเจอแปลกๆ แต่ไม่สนุกเท่าคุณ หนักไปทางทุกข์ซะมากกว่า

นั่งเครื่องบินกลับมาเมืองไทย สายการบินญี่ปุ่น

คราวซวยค่ะ ตั๋วเต็ม เหลือที่นั่งแถวกลางหน้าส้วม

นรกเราดีๆ นี่เอง จากชิคาโก้มาโตเกียว

สิบกว่าชั่วโมง แปะญี่ปุ่นข้างๆ แกขอแต่สาเก กินแล้วกินอีก

ดิฉันคิดว่า แปะ เด๋วได้เรื่องแน่ สักพัก ได้เรื่องจริงๆ

แปะอ้วกค่ะ อ้วกเต็มที่นั่งเลย

ดิฉันเด้งออกมาแทบไม่ทัน เปื้อนด้วย

ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่

แถมจากนั้น แปะโก่งคอโอ้กกกกกกกกก มาในถุงตลอด

จะบ้าตาย

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
BlueHill วันที่ : 19/09/2008 เวลา : 16.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

พี่ก๊วยครับ สุพิน เครื่องวิชา เป็นปราชญ์ดนตรีท้องถิ่นอิสานใต้ครับ

http://www.oknation.net/blog/surin-samosorn/2008/03/08/entry-1

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
บางอ้อ วันที่ : 19/09/2008 เวลา : 10.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/acharawadee


จะรออ่านเรื่องเด็ดสุดยอดนะคะ

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 19/09/2008 เวลา : 09.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

บางอ้อ
มีเรื่องเด็ดกว่านี้เกี่ยวกับดาราอย่าง แดน บีม วีรภาพ วรุต นิรุต แต่ยังอายความเฉิ่มอยู่ เอาไว้ทำใจได้จะเล่าให้ฟัง

krutik
อย่าอิจฉาคนโก๊ะเลย รูปก็ไม่ได้ ลายเว็นก็ไม่มี แถมหลับอีกต่างหาก เฉิ่มของแท้

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
krutik วันที่ : 18/09/2008 เวลา : 23.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krutik

เที่ยวบิน VIP ค่ะ
ท่านตุลาการศาลฯ ร้องเพลงให้พี่หมอก๊วยฟัง

มันน่าอิจฉาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เสียนี่กระไร

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
บางอ้อ วันที่ : 18/09/2008 เวลา : 19.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/acharawadee

ขึ้นเครื่องบินมีเด็ดๆ กันเยอะ แต่เรื่องนี้เด้ด เด็ด !

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 17/09/2008 เวลา : 08.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

BlueHill กับ nokisara
เพลงไทยสากลยุคโบราญค่ะ ชื่ออะไรก็จำไม่ได้ พี่ก๊วยแก่แล้วยังเฉิ่มอีกค่ะ


kamolnum
ตอนั้นหัวเราะไม่ออก เพราะไม่รู้ว่าเป็นใคร ตอนนี้ก็ 555 ขายหน้า 5 แต้ม

OKeel
ขอบคุณที่ยังคิดคำนึงถึงคุณโปร่งโล่ง

แม่น้องฯ
ยกมายั่วต่อมน้ำลายให้แตกซ่านเลยนะ นี่ก็ยังเฉิ่มอีก คุณมาลีรัตน์บอกว่าเป็นตุลาการศาลรัฐธรรมนูญค่ะ
ท่านจรัญร้องเพลงไทยสากลยุคโบราญค่ะ เข้ากับภาพลักษณ์ดีค่ะ

Jui
ตอนนั้นขำไม่ออก มารู้ว่าต้องเขียนก็อีตอนมาเล่าให้เพื่อนฟังนี่แหละ

ภาษาหลากสี
ถ้าได้คุยนะ จะถามความรู้สึกเรื่องตัดสิน แล้วก็ไม่ถามเรื่องการเมืองอีกเลย นอกจากเพลงและแนวคิดของวีถีชีวิต เกรงท่านจะเบื่อแย่


Blackpearl
ประทับใจค่ะ ท่านยิ้มสดใสมาก

veteran
ได้ข่าวว่าสมญานามท่านนี้คือ ‘มือสอย’ ใช่ไหมคะ เดี๋ยวขายหน้าอีก

mookie
ข้าน้อยฝีมือต่ำต้อยนัก หัดแซกมาแบบมวยวัด พอเล่นกล่อมตัวเองได้ ขืนงัดมาดวลกับท่านจรัญ ท่านคงหนีว่ายายนี้บ้าแน่ ไม่ใช้พี่ก๊วยหนี

หมอโกมล
มันส์นั้นดี ที่ไม่ดีก็คืออดได้รูปกับลายเซ็น

เป๊ปซี่
ทำบุญบารมีมาไม่เท่ากันค่ะ ตอนนี้ก็มีฉันทะเพียรสะสมบุญอยู่ค่ะ จะได้ไม่วิบากทุกครั้ง

Dogstar
เฉิ่มกว่านี้ก็ยังมีนะ

มาลีรัตน์
ข้าน้อยเขลานัก ตำแหน่งท่านก็ยังไม่รู้ ขอบคุณมากสำหรับข้อมูลจะได้แจ้งผู้อ่านด้วย เห็นด้วยค่ะว่าท่าน อ่อนน้อมถ่อมตน ประทับใจ

nilsamai
อีกแง่มุมของการเมืองก็ทำให้ ได้ ส่วนกางเกงเป็นแบบเด็กผู้ชาย ถูก กระเป๋าใหญ่และเยอะ มีฝาปิดกันร่วง เหมาะกับผู้ที่ไม่ชอบหิ้วกระเป๋าถือ ข้อเสียคือ ดูซกมกต่ำต้อยสักหน่อย ถ้าทนสายตาผู้คนได้ก็ไม่สงวนลิขสิทธิ์ค่ะ

ญิบพันจันทร์
เฉิ่มไม่ใช่โรค แต่เป็นความสามารถเฉพาะบุคคลค่ะ

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
ญิบพันจันทร์ วันที่ : 17/09/2008 เวลา : 08.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yipphanchan
ญิบ_พันจันทร์

เฉิ่มเป็นโรคชนิดหนึ่งหรือเปล่าครับ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
nilsamai วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 23.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nilsamai
.

อ่านแล้ว ได้
กางเกงพี่ก๊วยเท่มั่กๆ+1

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
มาลีรัตน์ วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 22.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/maleerat

เพิ่มเติมค่ะ อ.จรัญเป็นตุลาการศาลรัฐธรรมนูญค่ะ ส่วนประธานศาลรัฐธรรมนูญ ชื่อ ชัช ชลวรค่ะ ดิฉันก็ลุ้นให้เป็นอ.จรัญ แต่ไม่ใช่แคนดิเดทค่ะ แคนดิเดทประธานศาลรัฐธรรมนูญอีกคนคือ อ.วสันต์ สร้อยพิสุทธิ์ ที่ไม้บรรทัดต้องเรียกพี่ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
มาลีรัตน์ วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 22.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/maleerat

ใจจรดใจจ่อว่าหมอก๊วยพบใครหนอ ที่แท้อ.จรัญนี่เอง ดิฉันคุ้นกับอ.จรัญเพราะรบกวนเรื่องสิทธิผู้หญิงและเด็ก ทั้งกฎหมายและอื่นมากว่าสิบปี แต่ยังไม่เคยบฟังอาจารย์ฮัมเพลงเลย หมอก๊วยโชคดีค่ะ และนี่ล่ะคือตัวจริงเสียงจริง ท่าที ท่วงทำนอง อ่อนน้อมถ่อมตน สุขุมลุ่มลึกค่ะ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
Dogstar วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 21.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dogstar

โถ คุณเฉิ่ม

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
เป๊ปซี่ วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 21.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8

...รู้สึกว่า "หมอก๊วย" จะเดินทางสวนกันกับผม...

...เพราะผมบินจากหาดใหญ่สู่ดอนเมืองในวันที่ 2 กันยายน พอดี....

...ขึ้นเครื่องปุ๊บ พันธมิตรก็ปิดปั๊บ....ฉิวเฉียด....!!!

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
หมอโกมล วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 21.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kommeed
จุดหมายอยู่ไม่ไกล...เดินเรื่อยไป...เดี๋ยวก็ถึง

มันส์............ดี

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
mookie วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 21.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

แหม๋มมม ถ้าพี่ก๊วยพกแซกคู่จัยปัยด้วยก๊ะดีน้าคร๊าบบบ...

จาได้งัดมาดวลกับท่านจรัญซะเลยยย....

อ้อ ชวนมาร่วมวงคาลาไมล์ด้วยก๊ะยิ่งแจ่มมมม.... คับ..

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
veteran วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 20.35 น.
oknation.net


ผู้พิฆาต สมัคร สุนทรเวช จะ พิฆาต กุ๊ย คนต่อไปอีก
ขอทหารที่ดีช่วยกันดูแลด้วย ตำรวจไทย มันคงไม่
ดูแลเป็นพิเศษ เหมือน พ่อแม้วของมันแน่ ๆ
นักกฎหมายอื่น ๆ แกล้งโง่ หรือ โง่ จริง
คนนี้แหละ ที่ขี่ม้าขาวมา ช่วยเรา

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
Blackpearl วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 20.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Blackpearl
Blackpearl


ท่านอารมณ์ ดีอย่างนี้เสมอแหล่ะ ขอยืนยัน

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ภาษาหลากสี วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 19.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pasalarksee
นิดนรี

เล่าเรื่องได้น่ารักดีน่ะค่ะ ทราบแล้วค่ะ ว่าพี่ก๊วยเฉิ่มจริงๆ อิอิ
ว่าแต่ถ้าทราบว่าเป็นท่านจรัล จะชวนท่านคุยอะไรค่ะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
Jui วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 19.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jui880


ความคิดเห็นที่ 7 (0)
แม่น้องฯ วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 18.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)


ยกพิซซ่ามาฝากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
แม่น้องฯ วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 18.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

พี่ก๊วยได้นั่งติดกับท่านประธานศาลรัฐธรรมนูญ

อยากรู้เช่นกันค่ะ ท่านจรัญร้องเพลงอะไร

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
veteran วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 14.06 น.
oknation.net


กันลืม วันนี้ ได้อีก หนึ่งใบ สมัครคงดีใจ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
OKeel วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 13.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keeluaey
เราทำสิ่งดีๆ เพื่อชาติได้เสมอ

ตัวละครเด่น

พี่ก๊วย
เพื่อน
ท่านชวน
คุณลุง...เอ๊ย..ท่านจรัญ
นางฟ้า
และลืมไม่ได้..คุณโปร่งโล่ง

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
nokisara วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 12.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nokisara

สนุกมาก อยากรู้เหมือนกันว่าท่านร้องเพลงอะไร บอกหน่อยนะคะ เลื่อมใสท่านมาก

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
kamolnum วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 11.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kamolnum

555555 สนุกมากๆ ลุ้นอยู่ว่าเป็นใคร แท้จริงก็ท่านจรัลนี่เอง

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
BlueHill วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 09.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

พี่ก๊วยครับ ท่านจรัญ ร้องเพลงแนวไหนครับ ไทยเดิม สากล ลุกกรุง หรือลูกทุ่งครับพี่

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน