• พี่ก๊วย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-09-16
  • จำนวนเรื่อง : 113
  • จำนวนผู้ชม : 304941
  • จำนวนผู้โหวต : 285
  • ส่ง msg :
  • โหวต 285 คน
BrazilMiss

Miss flight in Brasil

View All
<< พฤศจิกายน 2008 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 10 พฤศจิกายน 2551
Posted by พี่ก๊วย , ผู้อ่าน : 2579 , 09:30:13 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วงคาลาไมล์ของเราเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นเรื่อยๆ อาจจะเป็นเพราะสมัยนั้นไม่มีแหล่งบันเทิงเริงรมย์ใดๆ ในอำเภอเลยแม้แต่คาราโอเกะ หรืออาจจะเป็นเพราะค่าตัวแสนถูกก็ตามแต่ จึงได้ออกงานหาเงินเล็กๆ น้อยๆ มาซ่อมแซ่มอุปกรณ์ให้คงสภาพใช้งานได้ เรารบกวนเงินสวัสดิการที่มีอย่างจำกัดจำเขี่ยให้น้อยที่สุด ส่วนใหญ่ได้จากการซื้อยามาใช้ ต่างจากโรงพยาบาลอมก๋อยที่เคยอยู่ ที่นั่นฉันซื้อยาขององค์การเภสัชกรรม กระทรวงสาธารณสุขทุกอย่าง ยกเว้นยาบางขวดที่คนไข้จำเป็นต้องใช้แต่องค์การเภสัชกรรมไม่มีขาย จึงไม่มีบริษัทยาใดๆ สนับสนุนกิจกรรมต่างๆ เราจึงเก็บเงินตามลำดับชั้นยศ ซีละ 10 บาท ฉันอยู่ระดับซี 4 ตอนบรรจุใหม่ ก็ 40 บาท ทำดีต่อเนื่องจนหมอรุ่นน้องได้ไปดูงานต่างประเทศ เพราะความจงรักภักดีต่อองค์การเภสัชกรรม ไม่ใช่เพราะยอดซื้อกระจอกๆ ดอกนะ เคยมีคนขายยาของบริษัทแห่งหนึ่งหลงเข้ามา

“ยาตัวนี้ดีจริงๆ นะหมอ”

“ค่ะ...แต่ว่า”

“มีบริการจัดส่งได้ทุกเมื่อ และรวดเร็ว”

“คืองี้ เราใช้ยานอกบัญชียาหลักของชาติแค่ไม่กี่อย่าง”

“เราขายให้ในคาพิเศษเลยนะครับ”

 “แต่ละอย่างก็ซื้อไม่กี่ขวดต่อปี คงไม่คุ้มขายหรอกคุณ”

“ถ้างั้น ลองดูตัวนี้ไหมครับ”

“คุณรู้มั๊ยว่าอำเภอนี้มีรถเข้าออกเที่ยวเดียว”

“หา”

“และที่นี่ก็ไม่มีโรงแรม”

“….”

“ถ้าไม่รังเกียจจะนอนเรือนพักญาติก็ได้ หนาวหน่อย แต่มีผ้าห่มกับกองไฟตรงผาชมจันทร์หน้าตึกนอนคนไข้ให้ผิง”

“….”

“อีกอย่าง ที่นี่ไม่มีสถานเริงรมย์ใดๆ และร้านอาหารในหมู่บ้านปิดแต่หัวค่ำ”

“….”

“ถ้าไปเดี๋ยวนี้ก็ยังทันรถขาออกค่ะ”

“สวัสดีครับ” บุรุษผู้นั้นรีบเผ่น และไม่เคยหวนกลับมาเยียบแผ่นดินนี้อีกเลย

 กลับมาที่วงคาลาไมล์ต่อ คุณอวบอั๋นหรือเจ้า(หมู)อ้วนของผู้อำนวยการก็ยังคงราวีเราไม่เลิกลา ตัวมันใหญ่โตมโหฬารขึ้นเรื่อยๆ ขยายขนาดไปทุกทิศทุกทางเพราะชีวิตนี้มีแต่กินกับนอน แค่พยายามหายใจไว้เฉยๆ ก็พอแล้ว ที่เหลือทุกอย่างจะมาเอง เคยคิดอิจฉาคุณอวบอั๋นอยู่เหมือนกัน แต่พอเห็นกองอึกองฉี่ที่มันเกลือกกลั้วอยู่เป็นอาจิณ ก็ชักไม่แน่ใจ ยิ่งนึกถึงชะตากรรมของมันแล้ว ก็แทบเลิกคิดไปได้เลย  เจ้าอ้วนโจมตีเราทั้งเสียงทั้งกลิ่น แต่ก็ไม่ค่อยกระแทกใจฉันเหมือนช่วงแรกๆ  อาจจะเป็นเพราะมีจิตจดจ่อกับการฝึกฝนเพลงใหม่ๆ ที่ยากขึ้นเสียจนสิ่งต่างๆ ที่เข้ามากระทบมิอาจกระเทือนใจเราได้ ฉันยังคงไปยืมแซคโซะโฟนของคณะแพทย์ศาสตร์เชียงใหม่มาใช้เพราะไม่มีปัญญาซื้อเอง แค่ลิ้นไม้ไผ่ในสมัยนั้นก็ราคาเท่ากับก๊วยเตี๋ยวสามชามแล้ว อีกอย่าง ตั้งแต่เรียนจบมาก็ยังไม่มีตัวตายตัวแทนมาเล่นสักที สงสารแฟนเก่าที่นอนเดียวดายอยู่ในกล่องอับๆ จึ่งเอามาเปิดหูเปิดตาเปลี่ยนบรรยากาศบ้านนอกเสียบ้าง

 

ใช่ว่าพวกเราจะแสดงดนตรีเก็บเงินเสียเรื่อยไป งานกุศลก็เข้าร่วมด้วยอย่างเต็มหัวจิตหัวใจตามวาระตามอัตภาพ อยู่มาวันหนึ่ง ก็มีนายทหารระดับสูงมาติดต่อให้เราไปเล่น ‘ปจว.’ ฟังแล้วงง ครั้นท่านได้อรรถาธิบายก็ถึงบางอ้อ กล่าวคือ ‘ปจว. ย่อมาจาก ปฏิบัติการณ์จิตวิทยา’ มิใช่  ‘ไปจวกกันวะ’ อย่างที่ด้นเดากันเอาเอง แต่ทว่าจะไปเสริมขวัญกำลังใจใครที่ไหนเล่า พอทราบว่าต้องไปตามแนวตะเข็บชายแดนที่ทหารไทยกำลังปะทะกันกับขุนส่าอยู่ ก็ถึงกับทำให้พวกเราเข่าอ่อน เพราะเสียงปืนเสียงระเบิดยังดังอยู่เนืองๆ   

ฉันเชิญสมาชิกวงคาลาไมล์ทั้งหมดเข้าประชุมปรึกษาหารือกัน การออกเสียงใช้แบบหมู่สงฆ์เวลารับสังฆทานหรือบวชพระ มิใช่ประชาธิปไตยไฉไลอย่างประเทศไทย  กล่าวคือ ถ้ามีแม้แต่ผู้เดียวคัดค้านการรับงานแสดงนี้ถือว่าไม่ไป เป็นกฎที่ตั้งขึ้นเพื่อความปรองดองและเท่าเทียมกันในหมู่คณะ วงดนตรีจะเป็นวงได้ก็ต้องประกอบด้วยสมาชิกแต่ละคน อภิสิทธิ์ชนทำให้วงแตกแยกได้ เราเล่นด้วยความสนุก มีสุขร่วมเสพ มีทุกข์ร่วมสู้

ในที่สุดเราก็ตกลงไปเล่นเพื่อชาติ  ถึงมิใช่นักสู้ผู้ยิ่งใหญ่อย่างคาราบาว แต่หัวใจเต็มร้อย

 

คราวนี้มีทหารมาช่วยขนเครื่องดนตรีเครื่องเสียงขึ้นรถทหารขนาดใหญ่ด้วย  ต้องมัด ต้องวาง ต้องขึงอย่างแน่นหนาเพราะทางที่ไปนั้นโหดมิใช่น้อย ถึงเครื่องดนตรีจะยี่ห้อถูกๆ แต่ก็เป็นทั้งหมดที่เรามี ต้องคอยถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงดูดุจบุตรธิดาก็มิปาน พอบ่ายคล้อยเราก็ขนเสร็จ รถทหารหกล้อมีผ้าใบสีเขียวขี้ม้าปิดทั้งสองด้านค่อยๆ เคลื่อนออกจากตัวเมืองไปตามถนนลาดยางมะตอยมุ่งสู่หุบเขาอันไกลโพ้น จะว่าอุ่นใจที่มีทหารประกบหน้าประกบหลังก็ใช่ที่ ดูดูเสมือนเป้าเคลื่อนที่เสียมากกว่า เรานั่งโขยกแขยกคอยประคองเครื่องดนตรีเป็นช่วงๆ เมื่อรถตกหลุมตกร่อง ยิ่งเข้าใกล้แนวชายแดนมากเท่าไร ทางยิ่งทุรัศกันดารมากขึ้น ถนนลูกรังมีฝุ่นสีแดงฟุ้งตลบขณะล้อยางขนาดยักษ์บดเบียดลงไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า สองข้างทางขนาบด้วยป่าเขาลำเนาไพร ต้นไม้หนาทึบบดบังแสงอาทิตย์อัศดงดูทมึนน่ากลัว ความมืดคืบคลานแทรกซึมเข้าทุกอณูอากาศอย่างช้าๆ ยามโพล้เพล้เช่นนี้ทำให้บรรยากาศดูเหงาเศร้าสร้อยจับหัวจิตหัวใจยิ่งนัก 

กว่าจะถึงหมู่บ้านก็เย็นย่ำ ประชากรที่ตั้งหลักปักฐานเป็นชาวเขา บ้านสร้างด้วยไม้ไผ่แบบเรียบง่ายมีใต้ถุนเพื่อให้บรรดาสรรพสัตว์อยู่ด้วย บ้านเรือนเรียงรายขนาบข้างถนนดินดำที่คดเคี้ยวไปมา มันแตกแขนงออกเป็นตรอกซอกซอยเล็กๆ ไปตามบ้านแต่ละหลังที่สร้างกระจายออกไปตามพื้นที่ดุจดั่งตวัดจากปลายพู่กันจิตกรเอก แสงไฟสีส้มส่องลอดออกมาจากหน้าต่างและรูตามผนังกระพริบตามจังหวะเริงระบำของเปลวไฟจากตะเกียงน้ำมัน สายลมหนาวพาควันไฟสีขาวที่ลอยลอดชายคาบ้านขึ้นสู่อ้อมกอดของท้องฟ้าและหมู่ดาวเบื้องบน  เสียงหรีดหริ่งเรไรบรรเลงดนตรีคลอเคล้าเบาๆ ก่อให้เกิดความรู้สึกอบอุ่นแก่หัวใจดวงน้อยยิ่งนัก เสน่ห์ของความเรียบง่ายมันช่างลุ่มลึกเสียนี่กระไร

เราขนเครื่องดนตรีและเครื่องเสียงไปจัดให้เข้าที่เข้าทางบนเวทีไม้เล็กๆ ที่สร้างขึ้นอย่างง่ายๆ บนลานดินกว้างของหมู่บ้าน จากนั้นก็ไปทานข้าวปลาอาหารที่ชาวบ้านตระเตรียมไว้อย่างดีที่สุดสำหรับหมออย่างเรา สมัยนั้นหมอแทบจะเป็นเทวดาก็ว่าได้เพราะชาวบ้านให้ความเคารพรักมาก ต้มหมูในชามสังกะสีควันฉุยส่งกลิ่นยั่วยวนอายตนะทางตาและจมูกพวกเราเป็นยิ่งนัก มิใช่อาหารที่จะหาทานกันได้บ่อยๆ ต้องโอกาสพิเศษของปีนั้นจริงๆ นี่คงล้มหมูมาเลี้ยงพวกเราละสิ ข้าวกล้องเม็ดอ้วนป้อมสีน้ำตานแดงที่เกิดจากการขัดสีด้วยครกกระเดื่องนอนเกาะเกี่ยวกันบนใบตองตึงสีเขียวอ่อน หว่านเสน่ห์ด้วยสายควันขาวส่งกลิ่นหอมกลุ่น ความหอมเป็นเอกลักษณ์อันโดดเด่นที่ใบไม้ไหนๆ ก็มิอาจเทียบใบตองตึงได้เมื่อนำมาห่อข้าว อาหารวางเรียงรายอย่างเรียบง่ายบนโต๊ะไม้สีตุ่น มีอภิสิทธิ์ชนอย่างเราที่ได้ใช้ ส่วนผู้นำหมู่บ้านและพ่อหลวงนั่งกับพื้นห่างออกไป

หลังจากอิ่มหมีพลีมันแล้ว พวกเราก็ขึ้นบรรเลงเพลงกันอย่างเต็มที่ โดยมีข้อตกลงเบื้องต้นว่า ‘ถ้าได้ยินเสียงอะไรที่ดังกว่าเสียงกลองหรือคล้ายระเบิดให้รีบกระโดดลงเวทีหาที่ชอบที่ชอบหลบเอาเอง’ หลังจากเพลงที่หนึ่งก็แล้ว เพลงที่สองก็แล้ว เพลงที่สามก็แล้ว ไร้ซึ่งเสียงปรบมือชื่นชมใดๆ จากผู้ชมเลย เราชักไม่แน่ใจว่าเพลงที่เตรียมเตรียมกันมามันไม่ใช่รสนิยมของผู้คนที่นี่ หรือฝีมือไม่ดีพอกับความคาดหวังกันแน่ แต่ใบหน้าและแววตาของผู้ชมกลับฉายแววสนุกสนาน นักร้องนำมือกีต้าร์ลีดทนไม่ไหว จัดการแนะนำให้ผู้ชมชาวเขาตบมือเมื่อเพลงจบ หลังจากนั้นบรรยากาศก็เริ่มคึกคักขึ้นจนถึงขั้นเกือบบ้าในตอนดึกๆ ทั้งทหารและชาวบ้านออกมาเต้นระบำร่วมกันบนลานดินหน้าเวทีด้วยท่าทางที่ตนคิดว่าสวยว่าเท่ตามบริบทของสังคมวัฒนธรรมนั้นๆ  

 

ชาวบ้านจัดพิธีต้อนรับเราตามประเพณี มีการเต้นรำจากผู้แสดงซึ่งแต่งตัวงดงามตามแบบของชนเผ่า ผู้ชายแต่งกายด้วยเสื้อแขนยาวกางเกงขายาวสีดำ บริเวณ คอ ชายเสื้อ แขนเสื้อ และชายกางเกงขลิบด้วยผ้าสีแดง บริเวณหน้าอกก็มีผ้าเป็นลายเส้นสีแดงตกแต่งเป็นแนวยาวลงมาเช่นกัน ส่วนผู้หญิงใส่เสื้อเหมือนกัน ผ้าซิ่นสีดำตกแต่งด้วยลายปักจากด้ายสีต่างๆ สดใสงดงามตั้งแต่ชายผ้าขึ้นมาเป็นชั้นๆ ส่วนเครื่องดนตรีทำด้วยไม้ไผ่ยาวๆ คล้ายหวอดของทางอีสานแต่มีท่อเป่าตั้งฉาก ฝ่ายชายยืนเรียงแถวอยู่วงชั้นในเป่าดนตรีไม้ไผ่ ฝ่ายหญิงยืนรายล้อมอยู่วงชั้นนอก  ดนตรีบรรเลงผสมกลมกลืนกับเสียงร้องเพลงขับขาน ผู้เต้นก้าวเท้าไปด้านข้างพร้อมกับโยกศีรษะกับลำตัวเข้าจังหวะกับเพลงไพเราะ ดุจดั่งคลื่นมนุษย์ที่พลิ้วไหวไปมา ผู้นำหมู่บ้านเชิญฉันลงไปร่วมเต้น ฉันรีบสนองตอบคำเชื้อเชิญด้วยความรู้สึกเป็นเกียรติ์อย่างยิ่ง

แม้นไม่เข้าใจความหมายของบทเพลงเลยสักนิด แต่บรรยากาศที่อบอวนด้วยมิตรภาพและความสุขนั้นมิต้องการภาษาใดใดในโลกมาสื่อสาร แม้กระทั่งหมู่ดาวยังกระพริบระยิบระยับร่วมวงไพบูลย์ด้วย สายลมหนาวพาลำนำชีวิตดังกังวานไปทั่วหุบเขา กลบเสียงปืนให้เลือนหายไปกับความมืดของรัตติกาล 

 

 

 

 

 

 

 

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
เป๊ปซี่ วันที่ : 15/11/2008 เวลา : 21.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8

...สวัสดีอีกครั้งครับคุณหมอ...

...มาเชิญชวนไปร่วมทำบุญทอดผ้าป่าเพื่อการศึกษาด้วยกันครับ...

http://www.oknation.net/blog/Pepsi8/2008/11/14/entry-1

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
mookie วันที่ : 14/11/2008 เวลา : 18.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

ปล.ภาพถัดจากคาราบาว กับภาพสุดท้าย.. สีจัด สวยได้ใจ.. คับป๋ม...


ความคิดเห็นที่ 10 (0)
mookie วันที่ : 14/11/2008 เวลา : 18.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

วงดนตรีนี้ คงมีเรื่องเล่าฮา ๆ ไม่จบไม่สิ้น...

คลาดกันกับหมอพี่ก๊วยทุกที... เส้า...

หวังว่ากุศลผลบุญต่าง ๆ จะส่งผลให้ดาวประจำตัวของเรา โคจรมาเจอกัน...ซักที...

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 13/11/2008 เวลา : 17.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

“ถ้าไปเดี๋ยวนี้ก็ยังทันรถขาออกค่ะ”

เด็ดขาดจริงๆ...เป็นคำแนะนำที่มิอาจปฏิเสธ...555

สะเดาะกลอนเข้าบ้านนี้มาหลายครั้ง ..ไม่สำเร็จ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
kroo-ngoe วันที่ : 11/11/2008 เวลา : 22.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/smcmfb
http://www.oknation.net/blog/swcmband วงดนตรีบำบัดhttp://www.oknation.net/blog/my  กีฬา+นานาสาระ

ม่วนขนาดหมอ
เข้ามาอ่านนวนิยายที่เป็นเรื่องแต้ ๆ ของคนดนตรียุคตะก่อน
สมัยนั้นอย่าว่าแต่ร้านอาหารเลย ขนาดคอมพิวเตอร์ยังเป็นรุ่นจอเขียว จะทำงานต้องป้อนเป็นระหัส อะไรทำนองนี้

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ญิบพันจันทร์ วันที่ : 11/11/2008 เวลา : 19.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yipphanchan
ญิบ_พันจันทร์

ประเพณีลอยกระทง ท่านคิดว่าควรเปลี่ยนแปลงแล้วหรือยัง

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
เป๊ปซี่ วันที่ : 11/11/2008 เวลา : 13.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8

...หมอก๊วยเล่าเรื่องได้สนุกสนานมากครับ...

...ในฐานะที่เคยอยู่ทางเหนือมาก่อนจึงพอจะเข้าใจบรรยากาศที่หมอก๊วยไปเล่นดนตรีให้ชาวเขาฟังได้....

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
กู่ วันที่ : 11/11/2008 เวลา : 13.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
 ขอบคุณค่ะสำหรับทุกถ้อยคำแห่งน้ำมิตร ขอบคุณจริงๆ   

ตกลงว่าจะนินทา ตัวแทนขายยา หรือว่าจะเล่าเรื่องวงดนตรี

แซวฮับพี่ฮับ

จิ๊กโก๋ประจำดอยนี่นาพี่ก๊วยเฮา

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
kamolnum วันที่ : 11/11/2008 เวลา : 11.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kamolnum

เรื่องราวสนุกสนาน และบรรยายได้ละเมียดละไมเป็นอย่างยิ่ง ยิ่งเขียนยิ่งลื่นไหลนะพี่นะ

ปล.ไหนบอกจะมาเสียมเรียบวันที่สามสิบ ไหงไปโผล่ที่มาเลย์เซียได้

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
สรร วันที่ : 11/11/2008 เวลา : 00.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chawetsan
  คิดอย่างบ้าน  ๆ   สร้างสรรค์สังคม อุดมปัญญา


http://www.oknation.net/blog/ChawetView/2008/11/11/entry-1
สุดยอดจริงพี่เราเนี่ย

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
www.pierra-vejjabul.com วันที่ : 10/11/2008 เวลา : 10.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vejjabul

แวะมาอ่านเรื่องเล่า ประสบการณ์ผู้มีจิตใจในดนตรีเปี่ยมด้วยจิตเมมตา
.
ไรเสียงปรบมือ ... แต่ไม่ไรความปลื้มปิติยินดีของผู้ได้รับในเสียงดนตรี ถือว่าสุดยอดแล้วหล่ะ ค่ะ
.

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
market วันที่ : 10/11/2008 เวลา : 10.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/market

รูปทิวเขาสวยจับใจเลยค่ะ เข้ากับบรรยากาศมากค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน