• พี่ก๊วย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-09-16
  • จำนวนเรื่อง : 113
  • จำนวนผู้ชม : 299894
  • จำนวนผู้โหวต : 284
  • ส่ง msg :
  • โหวต 284 คน

BrazilMiss

Miss flight in Brasil

View All
<< มีนาคม 2009 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 19 มีนาคม 2552
Posted by พี่ก๊วย , ผู้อ่าน : 4329 , 23:24:07 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

‘หน้าไม่ให้แต่ใจรัก’

เห็นจะเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวฉันไปเสียแล้ว ถึงจะปลื้มในสิ่งที่พ่อแม่ให้มา แต่อาจจะไม่เข้าตาคนทั่วไปดอกนะ รูปร่างหน้าตาบุคลิกภาพที่ดูยังไงๆ ก็ไม่เหมือนหมอหรือ ‘กูรู้ (guru)’ สักเท่าใด เป็นมาตั้งแต่สมัยเรียนแพทย์ ตอนเข้าเรียนหมอปีแรกในวัยสาว สมัยนั้นถือว่าเป็นวัยที่มีลูกมีผัวได้แล้ว แต่ทำยังไงๆ ก็สาวไม่ขึ้น  จำได้ว่ารุ่นพี่พาไปทานอาหารที่ตลาดโต้รุ่งแถวช้างเผือก ก็เหมือนๆ ตลาดทั่วไปที่มีรถเข็นเรียงรายอยู่ด้านหน้าขนานไปกับถนน มีโต๊ะสี่เหลี่ยมเล็กๆ พับได้รายล้อมด้วยเก้าอี้กลมสามขาจัดวางเป็นแถวเป็นแนวในแต่ละร้าน ฉันเดินจากโต๊ะไปสั่งบะหมี่เพิ่ม ขากลับมา มีหนุ่มรูปงามโต๊ะอื่นเรียก ฉันหูอื้อด้วยความเขิน ได้ยินไม่ชัดว่าเขาพูดว่าอะไร มากระจ่างจิตตอนเขาตะโกนอีกทีว่า

“น้องๆ...น้ำแข็งแก้ว”

“…….” น้ำลายติดคอ พูดไม่ออก ตูจะบ้าตาย ดันนึกว่าฉันเป็นเด็กเสริพ ฉันสะบัดหน้าแล้วจ้ำอ้าวไป แต่เอ๊ะ...ฉุกคิดอีกทีก็กลับใจรีบไปบอกคนขาย ให้อภัยเพราะความหล่อนะเนี่ย

 

 

 

 

กิจกรรมที่โปรดปรานอย่างหนึ่งสมัยเรียนหมอคือการเป็นอาสาสมัครออกค่ายพัฒนาชนบทร่วมกับคณะอื่นๆ พี่หมอหมา (สัตวแพทย์) ให้ไปนัดชาวบ้านพาวัวควายมาฉีดวัคซีนป้องกันโรคปากเปื่อยเท้าเปื่อย กว่าจะทำใบหน้าฉลาดๆ ให้พี่แกตัดใจมอบหมายงานให้ก็แทบตาย ดันไปปล่อยไก่อีก เพราะชาวบ้านถามว่าเอาหมูมาฉีดด้วยได้หรือเปล่า หมูก็มี 4 ขา เป็นสัตว์กีบมีปากนุ่มเหมือนวัวควาย….ก็น่าจะได้ จึ่งตอบรับลุงป้าน้าอาไป กลับมารายงานพี่หมอหมาหวังเอาหน้า โดนด่าซะโง่ไปเลย เดือดร้อนพี่ๆ ต้องประกาศให้ชาวบ้านทราบใหม่

 

 

 

 

พอเรียนปี 2 ปี 3 หน้าตาก็ไม่ได้คืบหน้าไปถึงไหน ขอสารภาพบาปว่ายังแอบไปเที่ยวงานวันเด็กอยู่ ใส่กางเกงขาสั้นลายสก๊อตกับเสื้อยืดก็สามารถเข้าไปทานไอศกรีมฟรีแบบเนียนๆ ได้แล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปี 4 เป็นปีแรกที่ได้ตรวจและดูแลผู้ป่วย ต้องรับผิดชอบมากขึ้น มีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย แต่เอาประเด็นหน้าโง่ก่อนดีกว่า ฉันไปยืนฟังรุ่นพี่สอนตอนเรียนอยู่ที่ห้องฉุกเฉิน ยังไม่ทันได้เริ่มไปถึงไหน พยาบาลประจำห้องฉุกเฉินก็เดินอาดๆ ตรงเข้ามาหาฉัน แล้วไล่...เอ้ย..เชิญให้ออกด้วยวาทะเด็ดว่า

“ญาติ..ออกไปรอข้างนอก”

 “……..” อุบะ..ยืนกับเพื่อนทั้งกลุ่ม ไหงมาไล่ฉันคนเดียว

 

ตอนปี 5 ต้องไปฝึกงานตามหัวเมืองต่างๆ ฉันไปจังหวัดพิษณุโลกกับลำปาง ที่โรงพยาบาลศูนย์ลำปางพวกเราไม่จำเป็นต้องไปฝึกแผนกศัลยประสาทที่ผู้ป่วยต้องผ่าตัดสมอง ประทับใจอาจารย์ที่เสียสละทำงานหนักรายได้น้อย ท่านมีลักษณะท่าทางเหมือนนักศึกษาช่างกล รูปร่างสูง ผมเผ้ายาวเลี่ยคอทรงนักร้องเกาหลี คงอาจจะไม่มีเวลาหวีโป๊ะน้ำมันอย่างอาจารย์ท่านอื่นๆ  พูดน้อยแต่สะท้านสะเทือนต่อมประสาททุกคราไป 

“เอ้อ….หนูขออนุญาตมาฝึกแผนกนี้ได้ไหมคะ” ฉันชักปอด

“คณะไม่ได้กำหนดให้มานี่” เสียงห้าวลึกลอดออกมาจากลำคอ

“…ค่ะ…คือหนู…อยากจะฝึกดูแลผู้ป่วย” ฉันตั้งใจว่าจบแล้วจะไปใช้ทุนบ้านนอกซึ่งอาจจะมีหมอแค่ 1 หรือ 2 คน ทั้งอำเภอ จึงต้องทำให้ได้ทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ สมัยนั้นไม่สามารถส่งต่อผู้ป่วยได้ง่ายๆ หนทางก็ไกล สิ้นเปลืองโดยไม่จำเป็น ในขณะที่ปัจจุบันนี้หมอตามโรงพยาบาลชุมชนมักจะส่งต่อไปยังโรงพยาบาลใหญ่ในเมืองเพราะกลัวการฟ้องร้อง หมอในเมืองก็ทำงานหนัก ผู้ป่วยก็รอนาน จ่ายแพงขึ้นแต่คุณภาพลดลง มีแต่เสียกับเสียทั้งสองฝ่าย ยกเว้นทนายที่รวยขึ้น

“….”    ท่านได้แต่มองหน้าฉันไม่พูดว่ากระไร

“….” ฉันก็ไม่กล้าพูดออกไป ได้แต่เดินตามท่านที่เดินตรวจคนไข้ตามเตียงต่างๆ โคตรอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก  ไม่มีบทสนธนาใดๆ เล็ดลอดออกมาอีกจนฉันต้องลาไปอยู่เวรอีกแผนกหนึ่ง

วันที่สองฉันก็เดินตามท่านอีก คนไข้เยอะมากเพราะเป็นโรงพยาบาลศูนย์ ตอนเช้าต้องรีบมาดูคนไข้ก่อนจะเข้าผ่าตัดจนดึกจนดื่น บรรยากาศยังคงมาคุอยู่อย่างนั้น ได้แต่สังเกตจดจำสิ่งต่างๆ ที่ท่านทำโดยมิกล้าแม้แต่จะเอ่ยถาม ชักท้อแล้วสิ ฉันมันดูโง่เสียจนจะเรียนอะไรไม่ได้เชียวรึ

วันที่สามลูกบ้าแตกซ่าน เดินตามท่านอีก ทนได้ทนไป  ท่านต้องพูดกับฉันสักวัน

“ผู้ป่วยที่คอหักมา จะใส่ทอช่วยหายใจทางปากไม่ได้ เพราะเบรดที่ใช้เปิดปากดูทางเข้าหลอดลมจะไปดึงให้กระดูกคอที่หักหนีบหรือแทงเส้นประสาทให้ฉีกขาดเพิ่มขึ้น” ท่านสอนแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

“….!” ฉันเว๋อไปเลยเมื่อได้ยิน

“ต้องใช้ท่อแบบอ่อนยาวสอดเข้าทางจมูก ค่อยๆ ดันเข้าไปเบาๆ มันจะฝืดเล็กน้อยช่วงแรก แล้วจะรู้สึกโล่งขึ้น” ท่านพูดขณะที่ใส่ท่อช่วยหายใจให้ผู้ป่วย

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาท่านให้พยาบาลตามฉันไปใส่ท่อช่วยหายใจบ่อยๆ รวมถึงการผ่าคอด้านหน้าเพื่อใส่ท่อเล็กๆ ให้ผู้ป่วยหายใจที่ต้องใช้ท่อหายใจเป็นระยะเวลานานมาก ฉันได้ฝึกฝนจนชำนาญ

“พี่ๆ  ช่วยตามอาจารย์ด่วน ผู้ป่วยคอหักรายนี้หมอใส่ท่อไม่ได้” ฉันบอกพยาบาลหลังจากพยายามสักพักแล้วไม่สำเร็จ

“ได้ค่ะ”

ฉันบีบลูกยางที่ต่อกับหน้ากากครอบจมูกผู้ป่วยเพื่อดันออกซิเจนผ่านรูจมูกเข้าสู่ปอดเท่าที่จะทำได้ อาจารย์ยังไม่มาสักที ฉันเริ่มกระวนกระวายเพราะใกล้เวลาเรียนเข้าไปทุกที

“พี่ ฝากรายงานอาจารย์ด้วย หมอต้องรีบไปเรียนแล้วค่ะ”

“ค่ะๆ”

วันรุ่งขึ้นฉันไปที่หอผู้ป่วยเพื่อตามดูผู้ป่วยรายนี้ สุดแสนดีใจที่พบกับอาจารย์จะได้เรียนถามท่าน แต่คำพูดที่ได้รับทำให้ฉันถึงกับตัวชา

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เป็นหมอต้องไม่ทิ้งคนไข้”

ครูที่มีรูปลักษณ์ภายนอกอ้นแสนเย็นชาและไร้ไมตรี กลับมีจิตวิญญาณของความเป็นหมอที่ยิ่งใหญ่ เป็นบทเรียนที่ฉันมิมีวันลืม

 

 

   

ตอนเรียนอยู่ปี 6 ฉันไปตรวจผู้ป่วยที่ตึกพิเศษหรือหอผู้ป่วยนอนสำหรับผู้ที่สามารถจ่ายเงินอยู่เดี่ยวในห้องพิเศษได้ วันนั้นก็แต่งกระโปรงเรียบร้อยดีอยู่ เพียงแต่ไม่ได้ใส่เสื้อเกาต์ทับ พอไปถึงเคาเตอร์พยาบาล ฉันก็หยิบแฟ้มผู้ป่วยที่แขวนห้อยอยู่เป็นแถวในรางรูปร่างคล้ายๆ ที่ห้อยหนังสือพิมพ์เพียงแต่มีล้อให้ลากไปมาได้สะดวก พยาบาลก็เอื้อนเอ่ยวาทะเด็ดออกมาอีก

“ญาติ..ห้ามดูชาร์จคนไข้”

“เป็นเอ็กซ์เทอนค่ะ” ฉันค้านเบาๆ อย่างถ่อมตนว่าเป็นนักศึกษาแพทย์ปี 6 แล้วก็เดินจากไปไม่ต่อความยาวสาวความยืด มุ่งสู่ห้องผู้ป่วย

“หมอเองค่ะ ขอเข้าไปตรวจหน่อย”  ฉันเคาะประตูแล้วเปิดก้าวเข้าไปในห้องพร้อมแนะนำตัว

คิดว่าจะพ้น ที่ไหนได้ยังเห็นใบหน้าพยาบาลมาด้อมๆ มองๆ ตรงกระจกใสของประตูห้อง คงยังคลางแคลงใจว่าเจ้าเด็กบ้ามาเอาหูฟังหมอไปเล่นหรือเปล่า

 

 

แม้นว่าจะจบหมอมาแล้วก็ตาม ใบหน้าท่าทางก็ไม่ได้พัฒนาตามมันสมองสักเท่าใด ภาพลักษณ์หมอใหญ่ในสายตาชาวบ้านคือ ชายผิวขาว ผอมสูง ใส่แว่น หน้าตาตี๋ๆ ไม่ว่าฉันจะทำศัลยกรรมตกแต่งทั้งตัวก็ไม่สามารถจะเปลี่ยนแปลงรูปร่างที่ตรงกันข้ามกันอย่างสิ้นเชิงได้ ดังนั้นเวลาออกหน่วยเข้าหมู่บ้านไกลโพ้นบนขุนเขาที่มีคนมารอตรวจล้นหลามและต้องทำงานแข่งกับเวลา ก็ต้องอาศัยคนขับรถกับบุรุษพยาบาล หูฟังที่ห้อยรอบคอคนขับรถช่วยเสริมบุคลิกภาพให้กลายเป็นหมอพะโด่ (หมอใหญ่) ในบัดดล แกช่วยคัดกรองว่าคนไหนน่าจะป่วยจริง  ถ้าน่าจะใช่ก็ส่งมาให้หมอน้อยอย่างฉันดู

 

 

 

 

 

เมื่อมาอยู่โรงพยาบาลเชียงดาว ก็เกิดเรื่องขำๆ ขึ้นอีก มีอยู่คราหนึ่ง คนมารอตรวจเยอะมากมาก แผนกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลเชียงดาวเป็นห้องโถงโล่งๆ มีม้านั่งไม้เรียงเป็นแถวอยู่ตรงหน้าห้องตรวจ มีพยาบาลนั่งซักประวัติ วัดความดัน แล้วจัดคิวส่งเข้าไปเจอหมอใหญ่แต่ละห้อง ตึกผู้ป่วยนอกจะเป็นอาคารชั้นเดียววางทอดแนวเหนือใต้ มีทิวทัศน์ของดอยหลวงที่ยิ่งใหญ่สง่างามอยู่เบื้องหลัง สนามหญ้าเขียวชอุ่มใต้ต้นไม้ใหญ่ที่เรียงรายเป็นทิวแถวอยู่เบื้องหน้า พื้นที่สี่เหลี่ยมผืนผ้าจัดแบ่งเป็นส่วนของห้องฉุกเฉินอยู่ทางทิศเหนือ ทางทิศใต้เป็นบริเวณห้องโถงเปิดโล่งทางทิศตะวันออก มีม้านั่งสีน้ำตาลวางเป็นแถวเป็นแนวอยู่ตรงกลาง รายรอบด้วยห้องจ่ายยา ห้องจ่ายเงิน ห้องตรวจโรคของหมอ และห้องตรวจทางปฏิบัติการณ์ หรือภาษาชาวบ้านเรียกง่ายๆ ว่าห้องตรวจเลือดขี้เยี่ยว หน้าห้องตรวจของหมอมีโต๊ะพยาบาลเล็กๆ เพื่อซักถามประวัติความเจ็บป่วยเบื้องต้น วัดความดันโลหิต ชีพจร การหายใจ ส่วนสูง และ ชั่งน้ำหนัก ก่อนที่จะส่งผู้ป่วยผ่านประตูที่ทำด้วยไม้เต็มบานต่างจากของโรงพยาบาลอมก๋อยซึ่งมีอยู่ครึ่งบาน จึงไม่สามารถมองเห็นจากภายนอกได้ ส่วนในห้องตรวจก็เหมือนๆ กันทุกที่ คือมีผนังกั้นระหว่างห้องแต่ละห้องแต่ไม่สูงขึ้นไปติดเพดาน ด้านหลังเป็นทางเดินทะลุถึงกันหมด มีอ่างล้างมือสีขาวติดผนังข้างหน้าต่างบานเกร็ด ทำให้ห้องตรวจมีลมพัดผ่าน ไม่ต้องใช้เครื่องปรับอากาศให้เปลืองเงินงบประมาณและเป็นผลเสียต่อสุขภาพ หนำซ้ำยังเสี่ยงต่อการแพร่เชื้อโรคระบบทางเดินหายใจ ต่างจากในปัจจุบันที่คนทนอะไรได้ยาก ชอบความสุขสบายแต่ไม่รู้จักผลเสียของมัน  ต้นไม้ใหญ่ที่ให้ทั้งร่มเงาและเป็นที่อยู่ของเพื่อนร่วมโลกกลับถูกห้ำหั่นทำลาย สร้างตึกสูงร้อนๆ ขึ้นมาแทน...กรรมเวรจริงหนอ

ฉันเงยหน้าจากการบันทึกรายละเอียดลงในบัตรผู้ป่วย รู้สึกสงสัยตะหงิดตะหงิดว่าทำไมพี่พยาบาลไม่ส่งผู้ป่วยเข้ามาสักที จึงกดกริ่งอีกครั้ง

“มีอะไรคะหมอ” พยาบาลเสียงหวานผลักประตูเข้ามาในห้องตรวจ

“ทำไมไม่ส่งคนไข้เข้ามาสักทีหละ”

“นึกว่าหมอไปดื่มกาแฟ”

“ไม่ได้ไป แล้วคนไข้อยู่ไหน”

“อ้าว..ก็ส่งเข้ามาแล้ว” หล่อนงง

หลังจากหันรีหันขวาง ผลุบเข้าผลุบออกสักพักก็ได้ยินเสียงหวานแว๊ดๆ ลอดเข้ามา จนฉันต้องผลักออกไปดู

“ลุง...ลุง..ทำไมมาอยู่ที่นี่หละ”

“เข้าไปแล้ว” คุณลุงผิวกร้านแดด หุ่นผอมเกร็งตอบ

“แล้วออกมาทำไมอีกคะ”

“หมอใหญ่ไม่อยู่” ลุงตอบอย่างมั่นใจ

พี่พยาบาลเว๋อไปเลย 

ฉันนึกแล้วเชี่ยว คุณลุงคงผลักประตูเข้ามาตอนฉันกำลังยุ่งๆ ก้มหน้าก้มตาเขียนสรุปคนไข้รายก่อนหน้านี้ ไม่ทันเห็นว่าลุงเข้ามาตอนไหน 

“ลุงคะ คนนี้แหละหมอใหญ่”

“หะ!..ละอ่อนน้อยนี่เหรอ” ลุงมองหน้าฉันอย่างไม่เชื่อสายตา

“ใช่ลุง ใหญ่ที่สุดในโรงพยาบาลแล้ว” พยาบาลยืนยันเสียงหนักแน่น แล้วคะยั้นคะยอให้คุณลุง (ตัดใจ) เข้าไปตรวจ

ฉันไม่เคยโกรธคุณลุงเลยสักนิด และเข้าใจความรู้สึกของคุณลุงดี โดนมาจนคุ้นชิน ถือว่าเป็นเรื่องตลกขบขันเสียด้วยซ้ำ คนไข้ต้องทำใจกับหมอหน้าโง่คนนี้สักหน่อยนะ

 

 

 

         มีอีกคราวหนึ่ง มีผู้ป่วยเกิดอุบัติเหตุมาที่ห้องฉุกเฉิน  เป็นวันที่เพื่อนอยู่เวร แต่ยังอยู่ที่คลินิกส่วนตัว กลับมาไม่ทัน ญาติต้องการพบหมอใหญ่มาก ฉันกำลังตีปิงปองอยู่กับลูกน้องอย่างเมามัน อันที่จริงจะเรียกห้องเล่นปิงปองก็กระดากปากอยู่ มันเป็นหอผู้ป่วยนอนเก่าที่เลิกใช้ไปแล้ว ลักษณะเป็นห้องโถงโล่งๆ มีหน้าต่างอยู่สองฟากกรุด้วยมุ้งลวดเก่าๆ ขาดวิ่นสีขมุกขมัว ฝาด้านที่เหลือมีเตียงเก่าที่ใช้การไม่ได้เรียงรายอยู่ ไฟก็แสนสลัวเพราะดับไปหลายดวง ถ้าคืนไหนมีคนไข้ตายและญาติเอาศพกลับไปไม่ได้เนื่องจากยังให้น้ำยากันศพเน่าไม่เสร็จ คนงานจะเข็นศพมาไว้ในห้องนี้ด้วย กลายเป็นห้องดับจิตชั่วคราวเพราะโรงพยาบาลขนาดเล็กไม่มีห้องเย็นเก็บศพ ศพแข็งทื่อบนเตียงที่มีผ้าสีขาวโพลนคลุมและขวดใส่น้ำยากันเน่าห้อยต่องแต่งเสริมสร้างบรรยากาศยามค่ำคืนให้ชวนขนหัวลุกอย่างบอกไม่ถูก คราใดที่ลูกกระเด้งไปที่ศพคนไข้ ก็ต้องวิ่งกึ่งย่องเข้าไปขอขมาแล้วหยิบลูกออกมาแบบสายฟ้าแล็บ  ก็แปลกดีนะ ยามมีชีวิตอยู่กอดจูบลูบคลำ รักกันปานจะกลืนกิน ยามตาย ไฉนทั้งหวาดกลัวทั้งขยาดแขยง  ฐาติไฟฐาติลมที่ผละออกจากร่าง ทำให้ฐาติน้ำไหลเยิ้มและฐาติดินเสื่อมสลายแหลกเละเป็นผุยผงคืนสู่ปฐภี เป็นความจริงที่คนทำใจให้ยอมรับได้ยากถ้าไม่ฝึกจิตไว้ก่อน  

ฉันรีบรุดออกจากห้อง สวนทางกับพี่น้าป้าลุงกลุ่มหนึ่งท่าทางเร่งร้อนสีหน้าวิตกกังวลเดินออกจากห้องฉุกเฉินมุ่งมาทางฉัน ด้วยว่าความรีบร้อนสุดขีดหรือเพราะสภาพฉันก็อาจเป็นได้ พวกเขาต่างเดินผ่านฉันไปหมด ลองนึกภาพผู้หญิงสูงราวเมตรครึ่ง ผมซอยสั้น ลำตัวผอมดำเกร็งเสียบอยู่บนขาตะเกียบ ในชุดกีฬาเสื้อยืดกางเกงขาสั้น เหงื่อไหลไคลย้อย ใบหน้าผมเผ้าเปียกแฉะ

 

 

“เป็นไงบ้าง” ฉันเอ่ยถามพี่พยาบาลที่ห้องฉุกเฉิน

“รถคว่ำ แต่อาการไม่หนัก ไม่มีอาการทางสมอง”

“ขอหมอตรวจสักครู่นะ”

อาการไม่หนักอย่างที่ว่า สามารถรับตัวเข้านอนในโรงพยาบาลเพื่อสังเกตอาการเพิ่มเติม เนื่องจากเคยมีผู้ป่วยบางรายที่เส้นเลือดเล็กๆ ในสมองฉีกขาดและใช้เวลามากหน่อยกว่าเลือดที่ออกมาสะสมจนเบียดเนื้อสมองแล้วเกิดอาการแสดงให้ตรวจพบได้ ทั้งนี้ก็ต้องปรึกษาญาติก่อนว่าจะตัดสินใจอย่างไร  บางรายก็หายขาดบางรายก็มีอาการหลงเหลือตามมาเป็นวัน เป็นเดือน เป็นปี หรือตลอดชีวิต

 “ตามหมอเวรแล้วใช่ไหม”

“ตามแล้วค่ะ”

“งั้นหมอไปตีปิงปองต่อหละ”

“ขอบคุณมากค่ะที่ช่วยดูให้”

“บอกญาติว่าหมอใหญ่มาดูแล้ว เพราะเมื่อกี้ญาติๆ เดินสวนหมอไป คงคิดไม่ถึงว่าหมอใหญ่จะสภาพอย่างนี้”

“ค่ะ” พยาบาลอมยิ้มตอบอย่างคล้อยตามกับสิ่งที่มองเห็น

รูปร่างหน้าตาพ่อแม่ให้มาย่อมแก้ไขได้ยาก ได้เกิดเป็นคนแล้วยังครบอาการ 32 ก็บุญเหลือหลาย แถมยังได้ประกอบสัมมาอาชีพ และได้เกิดในดินแดนพุทธศาสนาใต้ร่มพระบารมีของในหลวงก็ยิ่งกว่าจะขออะไรได้อีกในชีวิต ที่เหลือต้องขวนขวายขยันทำบุญเอาเอง ฉันคิดว่าโชคดีแฮะที่หน้าตาดูโง๊โง่เช่นนี้ เพราะได้เรียนรู้และเข้าใจกฎเกณฑ์สังคมที่คนสร้างขึ้น ได้ขัดเกลาความเป็นตัวกู แล้วก็ได้แทะเล็มความสนุกสนานรื่นรมย์ของเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิต ยังมีเรื่องตลกหน้าโง่ในต่างแดนอีกนะ อะ..อะ...ชักอิจฉาหมอหน้าฉลาดน้อยคนนี้แล้วสิที่มีเรื่องให้ขำกลิ้งได้ตลอด เอาไว้ติดตามหน้าโง่แบบอินเตอร์คราวหน้าค่ะ


เรื่องที่มีผู้อ่านสูงสุด จาก NationTV



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
kroo-ngoe วันที่ : 02/05/2009 เวลา : 10.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/smcmfb
http://www.oknation.net/blog/swcmband วงดนตรีบำบัดhttp://www.oknation.net/blog/my  กีฬา+นานาสาระ

มีเอ็นทรี่ใหม่กว่าแต่ขออ่านเอ็นทรี่นี้ก่อน
หัวข้อเตะตา "หมอหน้าโง่"

อ่านแล้วบอกได้คำเดียว
"หน้าหมอไม่โง่ แต่หน้าไม่เหมือนหมอคนอื่น ก็เท่านั้น"

ขอบอกต่ออีกว่า
"การเป็นหมอ ไม่ได้เอาหน้ามาเป็นซักหน่อย
อยู่ที่ใจ จิต และวิญญาณแห่งการเป็นหมอต่างหาก"

ปล. อ่านแล้วเพลิดเพลินดีครับผม

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
spyone วันที่ : 24/04/2009 เวลา : 10.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/spyone
  โลกหมุนด้วยความรัก

อ่านแล้วสนุกมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
นูเทลล่า วันที่ : 04/04/2009 เวลา : 16.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

มารอฟังเรื่องเล่า คิดว่าทรงผม มีส่วนทำให้ใบหน้าดูแตกต่างนะคะ
พี่ก๊วยเอารูปที่แต่งชุดแท๊กซี่ เฮ้ย เซ็กซี่ๆ มาอวดมั่งสิคะ อยากเห็นง่ะ

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
kamolnum วันที่ : 27/03/2009 เวลา : 20.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kamolnum


มาเป็นซีรีย์เลยคราวนี้ สนุกมากๆครับพี่
รูปเปิดเอนทรี่ ได้ใจมาก 55555

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 21/03/2009 เวลา : 12.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ
ขอบคุณมาก ไม่นึกว่าจะเจอผู้ร่วมอุดมการณ์ในสมัยนั้น ถ้าจะขอรายงานพฤษภาทมิฬมาอ่านบ้างจะได้มั๊ยคะ

เปียแก้ว
ไปพยายามเข้าบ้านคุณเปียแก้วลายรอบ ไม่สำเร็จเพราะคนแน่นมาก สำหรับ internet เอื่อยๆ
เรื่องที่เล่าเป็นเรื่องราวในอดีตค่ะ แก่มาแต่เด็กจึงคงสภาพนานหน่อย จนถึงวัยกลางคนนี่แหละ
ขอบคุณสำหรับชมพู่เพชร กำลังเป็นดาราดังเชียว

market
หน้าโง่จริงค่ะ คนรอบๆมีปฏิกิริยาไปในทางเดียวกัน พร้อมเพรียงกันโดยไม่ต้องนัดหมาย แฮะๆ …เหลือแต่รับความจริง
ไม่มีคณะตลก มีแต่เดี่ยวไมโครโฟนไปตามที่ต่างๆ

mookie
ขอตอบให้ลุงคนโทว่า Kamol Guay mookie =ตะเกียบคีบลูกชิ้น
ย้อนระลึกกลับไปแล้วได้ยิ้ม แต่หลายๆ เหตุการณ์กับปัจจุบันยิ่งขำกว่า แล้วงวดหน้าจะเล่าให้ฟังค่ะ

คนโทใส่น้ำ
“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เป็นหมอต้องไม่ทิ้งคนไข้” ใช่ค่ะ ต้องกราบอาจารย์ที่ปลูกฝังจิตวิญญาณที่ดีให้เรา
...น้องเรียนหมอปีไหนแล้ว... แสดงว่าราษีความเป็นผู้น่าเชื่อถือจับมานาน ข้าน้อยต้องขอคารวะ

ให้อภัยเพราะความหล่อนะเนี่ย ก็ปาเข้าไปปี 1 นะลุง เด็กสมัยนี้ ...แค่ ม 1 นะ


nilsamai
เน้นภาพประกอบค่ะเพราะวาดไม่สวยเหมือนบ้านนู๊น เลยต้องไปแอบชื่นชมบ่อยๆ

นกบนท้องฟ้า
คคคคคคคคคคคคคคคคคคค

ปลาทองแก้มป่อง

ใช่ค่ะคำว่าตัวเล็ก ภาษาสุภาพของคำว่า เตี้ย
ส่วนหน้าเด็ก ก็คือแก่มานานคงที่ค่ะ


BlueHill

ตอนนี้ยิ่งวิบากกว่าเดิมค่ะ แต่ก็มันไปอีกแบบ

”นับว่ามนุษย์เรา ไม่สามารถวัดจากรูปโฉมภายนอก” เห็นด้วยค่ะ เพราะสิ่งที่เราเห็นอาจจะไม่เป็นอย่างที่เราคิด

Pornsuri
ยังดีที่หนูแต่งหน้าแล้วดีขึ้น ...ของพี่อะไรก็ช่วยไม่ได้จริงๆ )

น้ำใส
ทึ่งได้ค่ะ เพราะบางทีก็ไม่คิดว่าตัวเองเป็นหมอใหญ่ เชิญมาอ่านคราวหน้ามีให้อึ้งอีกค่ะ

หน่อผุด
กินเท่าไหร่ไม่โตซักที….อย่างนี้เปลือง และฟันสึกด้วยเพราะทำงานหนักเกิไป

ไม่ใช่ไม่ต้องรีบแก่นะคะ แต่แก่ก่อนเพื่อนจนคงที่แล้วเพื่อนค่อยตามมา
ขอบคุณสำหรับคำชมบทสรุป ....เป็นขวัญกำลังใจ

ลูกเสือหมายเลข9
เชิญมาเพลินตอนหน้าด้วยนะคะ


srdtrue
น่ารักแบบสาวน้อยร้อยเมตรค่ะ…เวลาเข้าใกล้สังขารมันจะฟ้องเอาๆ

นายสิบหมื่น
ขอบคุณค่ะ เชิญมาเพลินตอนหน้าด้วยนะคะ
..
ภาพภ่าย(คน)เก่าๆ สามคน ไม่ใช่รองเท้าเกี๊ยะแต่ก็คล้ายกันค่ะ รุ่นหนัก หายากสมัยนี้
เพราะเขาใส่เมื่อครั้งกระโน้น.อย่างที่ว่า

นูเทลล่า
“รูปแรกพี่ก๊วยเหมือนเด็กผู้ชายมากเลย” นับว่าสายตาแหลมคม เพราะถูกทักว่าเป็นเด็กชายกับหนุ่มน้อยมาแล้วจากสายตาคนต่างชาติ แล้วจะเล่าให้ฟังงวดหน้า

กลัวศพลุกขึ้นมาขอร่วมเล่นด้วยเหมือนกัน แต่ความอยากเล่นมากกว่า แล้วก็ไม่มีท่ไปด้วยแฮะ

สิงห์มือซ้าย

ตัวเล็กและดูเหมือนเด็ก…..ระยะไกลๆนะ ถ้าเข้าใกล้กลายเป็คนแคระ..:)

เจเจค่ะ
ขอบคุณค่ะ แต่อย่างที่บอกแหละ เห็นใกล้ๆ ต้องถอนคำพูด

Cat@

เขาเอ็นดูน้องใหม่มังคะ

แล้วจะตามไปอ่านเรื่องใหม่ในทันทีค่ะ


ardusias
คิดถึงก็มาเที่ยวบ้างนะ

Sako
ได้อารมณืร่วมเยาะเย้ยหรือเปล่า 

พร-หล้า
ขอย้ำเด็กหน้าแก่มิใช่น่ารักค่ะ

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
พร-หล้า วันที่ : 21/03/2009 เวลา : 10.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/karnpipatch
~แค่ผู้หญิงธรรมดาจอมเพ้อเจ้อ...~

คุณหมอหน้าเด็กดีคะ

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
ardusias วันที่ : 21/03/2009 เวลา : 09.02 น.

อ่านไป ยิ้มไปค่ะ

ยิ่งเห็นรูปยิ่งคิดถึงมช. และสวนดอก

สวัสดีตอนเช้าค่ะอาจารย์

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
sako วันที่ : 21/03/2009 เวลา : 01.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sakata
Sako

ชอบครับๆๆๆ 555+ สนุกดีจริง
ดูรูปไปด้วย ได้อารมณ์มากครับ 555+

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
mookie วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 19.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

หมอพี่ก๊วย อย่าไปเชื่อ ป๊ะป๋า คห.8...

ข่มที่หน๋ายยย ๆ ๆ .... แค่จินตนาการดูแค่นั้นเอง แต่หมอพี่ก๊วยเฉลยแระ ว่ามานจะเหมือน ตะเกียบคีบลูกชิ้น!!!

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
Cat@ วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 17.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha

เหมือนตอนทำงานที่นี่เลย

โดน ลอง ..
เค้าแกล้งถาม กี่โมงแล้วหล่อน

พอเราตอบไป
เค้าบอกไม่มีไร แค่ ลอง เทส เทส เห้อๆๆ


....

ชวนไปอ่านเรืองใหม่จ้า
กลัวเหงา อิๆ


* พาไปขึ้นศาลทีเมืองBremen
Cat@

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
เจเจค่ะ วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 17.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jj
Completely support 137 

พี่ก๊วยน่ารักจังเยย




ความคิดเห็นที่ 22 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 17.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

อ่านเพลินเลยค่ะ
พี่ก๊วยตัวเล็กและดูเหมือนเด็กจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
นูเทลล่า วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 16.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

มีศพนอนอยู่ใกล้ๆ ยังกล้าตีปิงปองกัน ไม่กลัวศพลุกขึ้นมาขอร่วมเล่นด้วยเหรอพี่

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
นูเทลล่า วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 16.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

เรื่องนี้อ่านไปขำไป

รูปแรกพี่ก๊วยเหมือนเด็กผู้ชายมากเลย

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 16.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

อ่านเพลินเลยครับ
ตอนแรกว่าจะ coppy ไว้อ่านทีหลัง
แต่อ่านไปอ่านมาจบไม่รู้ตัวแฮะ
..
..
ชอบภาพเก่าๆที่ถ่ายกันสามคนมองเห็นองเท้าที่เรียกเกี๊ยะ
ใช่หรือเปล่าครับพี่
เห็นแล้วคิดถึงพี่สาวเมื่อครั้งกระโน้น..เขาชอบใส่กัน

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
srdtrue วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 16.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/srdtrue

คุณหมอน่ารักจริง

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 16.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

เพลินเลย..

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
หน่อผุด วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 16.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/korpai
'ต้นไม้ต้นเดียวไม่เป็นป่า  กระดาษแผ่นเดียวไม่เป็นหนังสือ'

กินเท่าไหร่ไม่โตซักทีเลยตกรุ่น
ดีแระ ไม่ต้องรีบแก่ ปล่อยเพื่อนๆล่วงหน้าไปก่อน
ชอบบทสรุปอีกแล้ว....คม

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
น้ำใส วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 16.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chayada
 

น่าทึ่งนะคะ ไม่น่าเชื่อเหมือนกันค่ะว่าจะใช่หมอใหญ่ อ่านเรื่องเล่าแล้วขำดีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
Pornsuri วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 16.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pornsuri
http://twitter.com/pornsuri

สมัยหนูจบใหม่ๆ โดนคนไข้ร้องเรียนว่า...ทำไมเอาเด็กม.ปลายมาทำแล็บ ... (- -")

หลังจากนั้นมา...หนูเลยต้องแต่งหน้าไปทำงาน...จะได้ดูแก่ขึ้น :)

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
BlueHill วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 15.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

พี่ก๊วยครับ อ่านเรื่องเล่าสมัยเป็นนิสิตปี 1 จนถึงเป็นหมอใหญ่แล้ว ต้องขอคารวะงามๆ ด้วยเป็นประสบการณ์ที่สนุกสนาน ตื่นเต้น แกมสยองหน่อย ๆ

นับว่ามนุษย์เรา ไม่สามารถวัดจากรูปโฉมภายนอกได้จริง ๆ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ปลาทองแก้มป่อง วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 15.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PeeChompoo

สวัสดีค่ะ
ไม่เห็นเปนเหมือนชื่อเรื่องเรยย
ต้องบอกว่าหมอตัวเล็ก และหน้าเด็กตะหากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
นกบนท้องฟ้า วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 15.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/benjama


ความคิดเห็นที่ 10 (0)
นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 15.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/doctornursethailoyalty
ข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ประชาชนไม่ได้มีไว้เพื่อแพ้Honesty is the best policy.


บางส่วนก็ถูกลูกหลง ลักษณะผู้บาดเจ็บและตาย ซึ่งเป็นที่น่าอนาถใจว่า ผู้เสียชีวิตผู้บาดเจ็บ บางส่วนมีการยิงจ่อหัวทั้งที่ไม่ได้มีการต่อสู้ และเชื่อได้ว่ามีการตั้งหน่วยไล่ล่าแก๊งมอเตอร์ไซด์จริง และนำผลการรวบรวมเสนอต่อสื่อมวลชนในนามกลุ่มแพทย์อิสระเนื่องจากยังมีการคุกคามจากอำนาจทางทหารอยู่มาก รายละเอียดผู้บาดเจ็บและตายได้จัดพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์มติชน



โดยผู้เขียนมอบรายละเอียดให้กับมือของ คุณประสงค์ วิสุทธิ์ ซึ่งเป็นหัวหน้าข่าวมติชนในขณะนั้น ประสงค์ผู้เป็นนักข่าวจริยธรรมแห่งเอเชียอาคเณย์ ผู้นำการจุดประกายคดีซุกหุ้นผู้นำปัจจุบันจนเป็นที่มาของวลีบกพร่องโดยสุจริต โดยผู้เขียนได้โทรศัพท์นัดแนะไปยังบรรณาธิการหญิงเหล็กผู้ล่วงลับ น.ส.วิภา สุขกิจเรื่องการส่งมอบข้อมูลดังกล่าว



เป็นช่วงเวลาเดียวกันกับการจัดการประชุมหาแนวทาง ช่วยเหลือประชาชนหากเกิดภาวะจลาจล จัดโดย อธิการบดี มหาวิทยาลัยมหิดล นพ.ประดิษฐ์ เจริญไทยทวี ร่วมกับแพทย์สภา ณ สำนักงานมหาวิทยาลัยมหิดล เชิงสะพานพระปิ่นเกล้า

อ่านย้อนหลังผมว่า เราคงรู้จักกันนะครับ รายงานนั้นผมยังเก็บไว้เลย...

ยินดีที่เจอกันอีกครั้งครับhttp://www.oknation.net/blog/doctornursethailoyalty/2008/09/22/entry-6

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
nilsamai วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 15.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nilsamai
.

สนุกสนาน ดูภาพประกอบเห็นภาพชัดยิ่งขึ้น+1

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 14.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

พี่ก๊วย
ไอ้มุกกี้มันข่มพี่ (173)

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 14.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เป็นหมอต้องไม่ทิ้งคนไข้”

ต้องกราบงามๆ เลยครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 14.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

ฉุกคิดอีกทีก็กลับใจรีบไปบอกคนขาย ให้อภัยเพราะความหล่อนะเนี่ย

ก๊ากกกกกกก....ไม่เท่าไหร่เลยนะ...แค่ปี 1

แต่รูปตอนปี 3...ไหงดูยิ่งตัวเล็กลงไปอีก...เลยเที่ยววันเด็กได้เนียนๆ เลยสิ

ไม่เหมือนผม
เขาปาระเบิดกันหน้าธรรมศาสตร์ ผมเดินออกมาเจอเลยเรียกสามล้อพาคนเจ็บและเพื่อนไปศิริราช คนเจ็บและเพื่อนถาม...น้องเรียนหมอปีไหนแล้ว...อิอิ เขาเห็นเราเป็นหมอดูรึไงไม่รู้

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
mookie วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 08.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

"โดนด่าซะโง่ไปเลยยย" เห็นภาพจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
mookie วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 08.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

มันส์มากเลย พี่ก๊วย...

ย้อนระลึกกลับไปแล้วคงอมยิ้มได้ในหลายๆ เหตุการณ์เน๊อะพี่เน๊อะ...

ยังนึกภาพไม่ออก ระหว่างหมอกมลหนุ่ม กับหมอพี่ก๊วย เวลายืนอยู่ข้างๆ กัน แล้วมีมุกกี้ไปขนาบข้าง จะเป็นเช่นไร ... (มุกกี้ 173 ซม. )

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
market วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 00.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/market

ใครว่าหมอหน้าโง่คะ (ขอโทษค่ะเลียนแบบข้อเขียนนะคะ) คนรอบๆข้างหมอนั่นแหละค่ะโง่สนิท ต้องส่งไปวัดไอคิวด่วนจี๋

สนุกมากๆค่ะ เมื่อไรจะตั้งคณะ(ตลก)คะ

+ ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
เปียแก้ว วันที่ : 20/03/2009 เวลา : 00.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krupia


สวัสดีค่ะคุณหมอผู้น่ารัก...
อยากทราบจริงๆค่ะว่าเรื่องที่เล่าเป็นเรื่องราวในอดีตใช่บ่
แปลว่า....อยากทราบว่าตอนนี้คุณหมออายุเท่าไหร่แล้วก๊ะ

หน้าตาช่างมันเต๊อะ...ขอให้เป็นคุณหมอใจดีก็แล้วกัน

ฝากชมพู่เพชรมาให้รับประทานอีกแล้วครับท่าน

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ วันที่ : 19/03/2009 เวลา : 23.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/doctornursethailoyalty
ข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ประชาชนไม่ได้มีไว้เพื่อแพ้Honesty is the best policy.


อ่านแล้วสนุกสนาน

สวัสดีครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน