• พี่ก๊วย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-09-16
  • จำนวนเรื่อง : 114
  • จำนวนผู้ชม : 309166
  • จำนวนผู้โหวต : 287
  • ส่ง msg :
  • โหวต 287 คน
BrazilMiss

Miss flight in Brasil

View All
<< พฤษภาคม 2009 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันศุกร์ ที่ 29 พฤษภาคม 2552
Posted by พี่ก๊วย , ผู้อ่าน : 7376 , 10:08:33 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คราวที่แล้วเล่าถึงวันที่ 13 เมษายน ที่ฉันไปร่วมทำบุญสงกรานต์ ณ วัดหลวงขุนวิน(สงกรานต์รัก สงกรานต์เลือด) ขอต่อเนื่องเพราะเรื่องมันยาวค่ะ ระหว่างรออ้ายงอผู้ที่ขับลุงขาวมาส่งเรารับศิลรับพรพระ เราก็ทำเวลาว่างให้เป็นประโยชน์ต่อเซลไขมันโดยการซื้อไอศรีมที่หนุ่มหน้ามลขาย

“ขายดีไหม

“ปอได้ (พอได้)”

“ไปรับมาจากไหน

“ผมเยี๊ยะก๋านตางลุ่ม ขึ้นมาแอ่วทำบุญตี้วัดหลวง เกาะเลยลวดซื้อขึ้นมาขาย ได้ก้าน้ำมันรถเครื่องเกาะยังดี (ทำงานในเมือง ขึ้นมาเที่ยวทำบุญที่วัดหลวง จึงซื้อขึ้นมาขาย อย่างน้อยได้ค่าน้ำมันรถจักรยานยนต์ก็ยังดี)”

“โฮ...คิดดี แต่งงานหรือยังครูยอถาม

“………….ยะ...ยัง”  เจ้าหนุ่มกระเหรี่ยงสะอึก หน้าตาเหลอ ตอบตะกุกตะกักเมื่อเห็นหน้าคนถามซึ่งเป็นเป็นหญิงวัยกลางคน หน้าตาคงไม่ตรงรสนิยม

“ฮะ...ฮะ..ฮะ..”  ฉันกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่

“ถามเผื่อลูกสาวพี่” คนถามรีบเอ่ยวาจาทันที อันที่จริงพี่แกล้อเล่นเพราะประทับใจในความคิดขยันขันแข็ง

“..(เอื๊อก)..” ดูจากสีหน้าหนุ่มเจ้า ฉันเดาว่าคงโล่งใจพิลึก รีบก้มหน้าก้มตาขายไอศรีมต่อ  

 

 

 

 

 

 

 

 

ขากลับจากวัดหลวง พวกเราแวะไปนั่งสมาธิที่น้ำตกซึ่งอ้ายงอเรียกว่าน้ำตกฝรั่ง ฉันพอจะจำทางได้บ้าง ใช้เวลาเดินประมาณ 1 – 1.5 ชั่วโมง จากจุดที่ลุงขาวรถกระบะเก่าๆ ปล่อยเราลงกลางป่า พวกเราเดินลัดเลาะไปตามแนวไพรสณฑ์ สองข้างทางมีร่องรอยไฟไหม้ ต้นตองตึงอ่อนๆ สีเขียวชมพูผุดพ้นดินเป็นสัจธรรมให้เราได้เห็น ใบตองตึงนี้ใช้ห่อข้าวเหนียวหรือหมกแหนมได้หอมกรุ่นกว่าใบตองนัก ฉันแบ่งประเภทพืชพันธ์เหล่านี้ตามกิเลสตนเองคือ ‘ไม้ดอก’ กับ ‘ไม้แดก’   

 

 

 

  ขอโทษที่ไม่สุภาพ ใจมันชอบ  ‘ไม้แดก’ มากกว่า  ‘ไม้ดอก’ แต่ถ้าเป็น  ‘ไม้ดอกที่แดกได้’ นั้นพิศวาสเป็นพิเศษ อาทิเช่น ดอกเฟื่องฟ้า ดอกขจร ดอกลั่นทม (บางพันธุ์)

หมากเป้ง ลักษณะเป็นไม้พุ่มเตี้ยๆ มีผลเล็กๆเป็นพวงเม็ดคล้ายองุ่นสีเขียวที่แม่ค้าเอาไปดองขาย แต่ข้างในเนื้อแน่น พอสุกจะเปลี่ยนเป็นสีดำเนื้อนิ่มอวบอิ่ม รสหวานอมเปรี้ยว มีเมล็ดข้างใน 1 เมล็ด  ฉันทานจนปากแดงเชียวละ

 

 

 

 

 

 

 

 

เมื่อเดินลึกลงไปในหุบเขาจะพบกล้วยไม้ป่าและดอกดินสีม่วงขาวคล้ายดอกกล้วยไม้อยู่ดารดาษพื้นดิน พระอาจารย์บอกว่านำไปทำขนมทานหรือลวกจิ้มน้ำพริกได้ 

ฉันไม่สามารถสะกดออกเสียงอันแสนยากตามภาษากระเหรี่ยงของเจ้าดอกสีแดงสดใสที่ผุดขึ้นมาจากดิน เนื้อนุ่มคล้ายดอกดาหลา แต่รสชาติจืดกว่าและไม่หอมเท่า

ดอกสะเดาป่ามีลักษณะเป็นเม็ดจิ๋วๆ สีขาวอมเขียวติดกันเป็นกระจุกด้านปลายก้านดอกที่แตกแขนงจากไม้พุ่มเตี้ย ไม่รู้ยายรอทานได้อย่างไรเพราะฉันถุยทิ้งตั้งแต่คำแรก รสชาติงี้ ขอบอก....โคตรขม บรมขม

 

     

‘ไม้ดอก’ อื่นๆ ที่อวดรูปโฉมตระการตาอย่างไม่อายก้อนหินดินทรายที่โรยตัวอยู่รายรอบได้แก่ ดอกเข็มป่าสีชมพูขาว

ดอกเข้าพรรษาหงอนสีเหลือง

ดอกที่ไม่รู้จักฉายานาม มีกลีบระบายด้วยสีเหลืองตรงกลางตามด้วยชมพูเรื่อและขลิบขาวตรงขอบนอกคล้ายผีเสื้อ แต่ละกลีบเรียงซ้อนเป็นชั้นโอบรอบกลีบเล็กสีโอรสเหลือบชมพูรูปร่างคล้ายมงกุฎที่เจ้าหญิงแสนซนทำร่วงหล่นบนพื้นพสุธา 

ทางเดินไปน้ำตกค่อนข้างลำบากมาก จะมีก็แต่กลุ่มนักท่องเที่ยวฝรั่งที่แบกเป้ดั้นด้นมาถึง สงสัยน้ำตกจะได้ชื่อมาดังนี้กระมัง  น้ำไหลผ่านโขดหินสูงหลายสิบเมตรมาเป็นชั้นๆ จนถึงแอ่งใหญ่มหึมาสามารถว่ายน้ำเล่นได้ แล้วลดความแรงไหลลงสู่เบื้องล่างเป็นลำธารลัดเลาะไปตามหุบเขา

เราพักทานอาหารที่เพิงไม้ใกล้น้ำตก มีแต่ไข่ต้มกับน้ำพริก เพราะดันลืมไม้ขีดไฟสำหรับก่อไฟหมกแหนมด้วยใบตองตึงแสนหอมที่ครูยอโฆษนาไว้หนักหนา จนน้ำลายสอ ดูท่าอาจารย์หมอพิจารณาไข่ต้มกับน้ำปลาในเปลือกไข่แล้ว คงปลงอนิจจัง  

สงสัยฉันคงเคยเกิดเป็นลิงทนอยู่นิ่งไม่ได้ พอนั่งสมาธิเสร็จฉันก็ลงเล่นน้ำตกเย็นยะเยือก รุ่นลูกรุ่นน้องอีกสามสาวก็ร่วมวงไพบูลย์ด้วย ไม่เจียมสังขารที่มีปริมาณไขมันของร่างกายต่ำ จึงเก็บอาการไม่อยู่ ต้องยืนปากคางสั่นเพิ่มความอบอุ่นให้ร่างกายเป็นช่วงๆ   แทนที่จะเล่นได้อย่างต่อเนื่องเหมือนคนอื่นเขา สายน้ำที่ตกลงมาแรงมากพอที่จะเป็นสปานวดหลังได้ เห็นสาวๆ หลับตาพริ้มดูมีความสุขมากจึงขอนวดบ้าง พอเข้าไปนั่งใต้สายน้ำตกก็กระเด็นหวือออกมาหัวทิ่มหัวตำทันทีด้วยแรงกระแทกของน้ำตกเพราะน้ำหนักตัวน้อยต้านไม่อยู่ ต้องคิดวิธีใหม่ใช้เท้าจิกพื้นทรายยันไว้จึ่งได้นวดตามปรารถนา

เล่นสักพักก็มีกลุ่มญาติธรรมเดินผ่านมา นึกว่าเขาจะชมว่าเราเป็น ‘นางกินรี’ กลับกำหนด ‘อสุภะ’ เป็นของเน่าสลายเสียนี่

 

 

 

         ถัดจากวันที่ 13  เราก็ปฏิบัติธรรมเหมือนปกติ ผู้คนมักจะถามบ่อยๆ ว่า

“ไปวัดไหน?”

“วัตรป่า” ฉันตอบเช่นนี้อยู่ร่ำไป เพราะเราดำเนินข้อวัตรตามป่าเขา พระอาจารย์สอนว่าจะทำที่บ้าน ที่ทำงาน ที่ไหนก็ได้ตลอดเวลา ไม่จำเป็นต้องที่วัดแห่งเดียว แล้วก็ไม่จำเป็นต้องนุ่งขาวห่มขาว สีอะไรก็ทำดีได้ ทางจงกรมของเราคือขุนเขาลำเนาป่าและน้ำตกโตกธารต่างๆ เพราะฝึกสติได้ดีนักแล เผลอเมื่อไรเป็นกลิ้งโค่โล่ พอถึงจุดที่พอจะพักได้ พระอาจารย์ก็ให้พักนั่งสมาธิ จิตก็มักจะลงรวมได้ง่ายเพราะขึงสติเสียจนเหนื่อย ท่านสอนให้ ‘ฝึกในท่ามกลาง’  เพื่อให้สามารถทำต่อเนื่องในชีวิตจริงได้เมื่อกลับออกมาจากการฝึก

 

 

 

 

เช้าวันต่อมาพระอาจารย์กับครูบาไปบิณฑบาตในหมู่บ้าน วิถีชีวิตเรียบง่ายปรากฏให้เห็นเตือนสติอยู่เนืองๆ  ไม่ว่าจะเป็นควันจากเตาไฟซึมผ่านหลังคาใบไม้อย่างอ้อยสร้อย

หน้าต่างไร้บานกับราวแขวนผ้าที่ไร้ขอบเขต

แม้แต่ ‘แมวเฝ้าปลาย่าง’ ยังสามารถเป็น ‘หมาเฝ้าปลาย่าง’ ได้

ระหว่างที่พระอาจารย์กับครูบาไปบิณฑบาต เราก็ช่วยกันกวาดถูศาลาธรรมและทำอาหาร แต่ละคนช่วยกันหยิบจับทำงานโดยไม่ต้องร้องขอหรือกำหนดหน้าที่ใดๆ เพราะตระหนักรู้ว่าทุกอย่างล้วนเป็นการฝึกขัดเกลาจิตใจในทางสายมรรคทั้งนั้น

เมื่อถวายภัตตาหารรับธรรมเทศนาเสร็จเราก็เตรียมตัวเดินกำหนดสติในป่า สิ่งที่ต้องเตรียมเวลาไปเดินป่าก็คือ น้ำ ข้าวปลาอาหารที่กินง่ายๆ แผ่นพลาสติกสำหรับปูนั่งเวลาทานอาหารหรือทำสมาธิ ยาเหลืองทากันตัวขุ้นกัด เจ้าแมลงรูปร่างคล้ายแมลงวันแต่มีขนาดเล็กกว่า ทว่าฤทธิ์นั้นช่างเหลือร้าย เมื่อปีก่อนฉันโดนมันโจมตีบริเวณน่อง นับไปนับมาเกิน 40 แผล ก็เลิกนับ ดูๆ ขาแล้วเหมือนหมาลายจุดดามาเชียนเลย กว่าแผลจะหายก็กว่า 6 เดือนเข้าให้นั่น ฉันเตรียมของเพิ่มเติมจากคนอื่นคือ กล้องถ่ายรูปรุ่นบางเล็กแบบพกพา หยูกยาทำแผล ยาหม่อง ยาดม ลูกอม บ๊วย น้ำหวาน และผงเกลือแร่ ไม่ใช่เด็กขายของตามท่ารถนะ เตรียมเผื่อปฐมพยาบาลพระกับหมู่คณะระหว่างเดินป่าซึ่งใช้เวลา 3 – 7 ชั่วโมง แล้วแต่เส้นทาง   เสื้อกั๊กสีน้ำเงินอายุกว่าสิบปีตัวเก่งที่ซื้อมาจากอเมริกายังคงทำหน้าที่ได้ดีแม้จะชราภาพมากแล้ว มันมีกระเป๋าใส่ของเยอะและหมวกกันแดดในตัวช่วยให้การเดินคล่องตัวเพราะจะได้มีมือว่างๆ ไว้เหนี่ยวกิ่งไม้ใบหญ้าเวลาปีนป่ายหรือไถลลงเนิน  ส่วนไม้เท้านั้น ฉันไม่ใช้เหมือนคนอื่นเขาเพราะไม่ถนัด แค่ตัวเองก็หนักจะแย่แล้ว มิบังอาจแบกอะไรเพิ่มได้อีก

ครั้งนี้ท่านผู้อำนวยการมาร่วมด้วย ท่านเอาผ้าขาวม้าพันหัวก็พร้อมเดินทางได้  ง่ายดีแฮะ

เมื่อออกจากหมู่บ้านเข้าสู่แนวป่าจะพบ กิ่งไม้ที่ก่อเข้ารูปเพื่อบูชาผีที่ทางแพ่ง

เลยออกไปสักพักจะเป็นหมู่บ้านร้างที่เลื่องลือกันว่าผีดุมาก มีคนเจอหลายคนรวมทั้งคนในคณะเราด้วย สาเหตุที่ร้างก็เพราะเกิดโรคระบาดจนชาวบ้านตายเพียบ จนต้องย้ายหนี ทิ้งซากร่องรอยของบ้านเรือนให้สยองขวัญ มีกอไผ่ออกดอกซึ่งเป็นสัญญาณว่ามันจะลาโลกไปในไม่ช้า  ดูวังเวงพิกล

เรายืนพักใต้ต้นขนุน มองดูลูกดกยั่วน้ำลายด้วยสายตาปริบๆ

“น่าทานเนาะ”

“อือ”

“เอาไปไหม

“ใครจะเก็บ

“…..”

“หมอก๊วย”

“เหว๋อ...ไม่เอา”

“พระอาจารย์ว่าผีไม่กล้า ถ้าเป็นหมอก๊วย”

“กล้า ไม่กล้า ก็ไม่เอา หมอนอนเดี่ยวนะเฟ๊ย”

“เอาหน่อยน่า..นะ..นะ”

“ไม่เอา น้องมอก็เตรียมทำไว้ให้ทานเป็นมงคลหลังวันสงกรานต์แล้วนี่” ยังไงๆ ฉันก็ขอค้านหัวชนฝา แม้นว่ามิเคยเจอะเจอก็ตาม

“ไปต่อกันเถอะ” ฉันรีบตัดบทหลบสายตาอ้อนวอนแกมคุกคามทันที

เส้นทางวันนี้จะลัดเลาะออกทางด้านข้างหมู่บ้านตามแนวสันเขาเป็นวงอ้อมกลับมาเข้าหลังหมู่บ้านซึ่งจะใช้เวลาประมาณ 5 ชั่วโมง เราได้ผู้นำทางใหม่คืออ้ายงอกับอ้ายปอ มาแทนอ้ายคอผู้สร้างวีรกรรมไว้เยอะ อ้ายคอเป็นผู้นำทางที่ดีทุกอย่างยกเว้นเรื่องเดียวคือ ชอบหลงทาง ปีก่อนนู๊น แกพาเรากลับทางลัดจากน้ำตกฝรั่ง เดินขึ้นดอยชันประมาณ 60 องศา มีทั้งเด็กทั้งคนแก่ยักแย่ยักยันช่วยกันไป จู่ๆ แกก็หยุดกึกกลางตลิ่งชันแล้วควักโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถามทาง โอ๊ะ...เรามองหน้ากันเหลอหลา เมื่อเห็นผู้นำทางถามหาทางออก อันที่จริง แกชอบป่ามาก เดินไปเรื่อยๆ หาของป่าจนพอใจ แล้วก็หาทางออกได้ทุกครั้ง พวกเรามิมีแก่ใจชมธรรมชาติเพราะเหนื่อยใจจะขาด โดยเฉพาะอย่างยิ่งฉัน เพราะเป็นหัวโจกนำขบวนเด็กไปเล่นน้ำตกในขณะที่คนอื่นนั่งสมาธิกัน แทบ ‘หมดสมรรถภาพทางแพทย์’

อ้ายงอเป็นเจ้าหน้าที่ป่าไม้ชาวกระเหรี่ยงรูปร่างสันทัดผิวดำแดง แกชวนอ้ายปอชายวัยกลางคนรูปร่างผอมชาวกระเหรี่ยงซึ่งชำนาญทางกว่าไปด้วย แกเป็นหนึ่งในสามผู้รู้เรื่องสมุนไพรและพืชพันธุ์ของหมู่บ้าน ไม่รู้ว่าแกส่างเมาหรือยังเพราะหยุดอรรถาธิบายสรรพคุณสมุนไพรแทบทุกต้น พร้อมทรุดนั่งแทบทุกครั้งที่สบโอกาส  แกประยุกต์ใช้สมุนไพรโดยทานรางจืดก่อนดื่มเหล้าจะได้เมาช้า เสียงภาษาไทยเหน่อๆ แบบติดอ่างทุกวลี ทำให้ครูบางงต้องแปลถวายเป็นช่วงๆ

 “อะ...เอา...เอา..เคอะ..เคยใหญ่ๆ (เลือกเอาโคนใหญ่ๆ  อ้ายปอตัดเถาวัลย์ขนาดย่อม มันปล่อยน้ำหยดออกมาให้ดื่มได้ นี่ดีนะที่แกไม่ไปพูดที่จังหวัดภาคใต้ ภาษางี้....เฉียดหนังเอ็กส์

“อะ..อะ..อังนี้..กิง..กิงได้” แกเด็ดลูกเหลืองๆ คล้ายมัลเบอร์รี่ส่งให้พวกเราทาน

“ชื่ออะไรนะ”

“โก๊ะ..โก..บะ..บาสะ”

“หา..อะไรนะ” ครูบางง

“โก๊ะ..โก...บาสะ”

 “โกบาสะค่ะ ครูบา” ฉันสรุปเรียนท่าน

“อ้ายงอเด็ดถวายครูบาลองฉันดู เพราะตอนนี้ยังไม่ถึงเที่ยงวัน”  พระอาจารย์กับครูบาทั้งสองฉันมื้อเดียว พอเลยเที่ยงวันจะถวายได้แต่น้ำปานะ  น้ำตาลโตนด มะขามป้อมกับลูกสมอที่เข้าเป็นยา หรือ ของขบเคี้ยวที่ไม่ผิดพระธรรมวินัย

เราเดินสวนทางกับคู่สามีภรรยาที่ฝ่ายชายถือมีดเล่มเดียว ในขณะที่ฝ่ายหญิงใช้หัวแบกฟืนมาเต็มตะกร้า เคยถามเจ้าหน้าที่ป่าไม้ชาวกระเหรี่ยงอีกคนจึงหายสงสัย

“เวลาเอาเมียเนี่ยะนา ต้องเอาตี้แบกหลั๋วได้นักๆ (เลือกภรรยาที่ความสามารถในการแบกฟืนได้มากหรือน้อยเท่าใด) ”

“แล้วผู้ชายหละ เลือกยังไง”

“เอาตี้โบ๊ะหลั๋วได้นักๆ (เลือกสามีที่ความสามารถในผ่าฟืนได้มากหรือน้อยเท่าใด

“แล้วใครทำอาหาร

“ปู้ยิง (ผู้หญิง

“แล้วใครทำงานบ้าน

“ปู้ยิง (ผู้หญิง

“แล้วใครเลี้ยงลูก

“ปู้ยิง (ผู้หญิง

“แล้วใครทำนา

“ปู้ยิง (ผู้หญิง

“แล้วผู้ชายทำอะไร

“แฮะ..แฮะ..ชมธรรมชาติ”

“.........”

ขออย่าได้สามีกระเหรี่ยงเลย....สาธุ

จะให้รวดเดียวจบคงไม่ไหวเพราะมีเรื่องเล่าอีกเพียบ ไม่ว่าเรื่อง ประตูผี ต้น ‘ทอน-เนอะ-ถึ’ ที่มียางไม้ช่วยสมานแผล แท่นหินสูบฝิ่น ฯลฯ อีกมากมายที่หาไม่ได้จากที่อื่น แล้วพบกันคราวหน้าค่ะ  

 

 

 

 

 

 

 

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
Cat@ วันที่ : 09/06/2009 เวลา : 03.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha

..

ขอเชิญ เชิญจากใจจริง
อยากอวด ภาพ สาวน้อย ค่ะ
เรืองราว..ไปวันๆ ของบ้านสามสาว

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
นูเทลล่า วันที่ : 08/06/2009 เวลา : 19.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

ส่วนที่ราคาแพงๆ ก็มีเสนอขายใน eBay เหมือนกันค่ะ ถ้าพี่สนใจลองเสิร์ชหาดูในนั้นนะคะ ไอ้ที่แพงมากๆ เขาโฆษณาว่ามันทั้งเบา
ทั้งทนทาน แล้วที่ปลายไม้น่ะ พอวอร์มเดินได้ที่ที่อุณหภูมิ 30 °C มันจะแข็งทนทานขึ้นมาราวกับโครตเพชรเลย ฝรั่งโม้ว่างั้น

อันที่จริง เขาโม้แค่ว่า แข็งราวกับเพชร แต่หนูโม้เว่อร์ไปนิ๊ดส์ เอิ๊ก เอิ๊ก

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
นูเทลล่า วันที่ : 08/06/2009 เวลา : 19.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

ความคิดเห็นที่ 78
พี่ก๊วย วันที่ : 08/06/2009 เวลา : 08.58 น.
http://www.oknation.net/blog/peeguay


น่าสนใจ ไอ้เจ้า nordic-walking มันเบา แล้วยืดหดได้ใช่หรือเปล่า แพงมั๊ย

...........................................................................

ส่วนใหญ่เจ้า nordic-walking จะมีน้ำหนักเบาค่ะ ยิ่งราคาแพง ก็ยิ่งเบาหวิว ที่เบามากๆ จะหนักข้างละประมาณ 150 กรัม
บางรุ่นบางยี่ห้อ ก็ดึงให้ยาวเป็นไม้เท้าเดิน และหดเก็บให้สั้นได้(หดยืดได้ประมาณ 65 cm - 138 cm ) ราคา มีตั้งแต่คิดเป็นเงินไทยคู่ละประมาณ สี่ ห้าร้อยบาท จนแพงถึงคู่ละหลายพันบาทไทยค่ะ

พี่ก๊วยลองคลิกดูตัวอย่าง ไม้แบบราคาย่อมเยา
(ราคา8,95 ยูโร)
ทำจากอะลูมีเนียม เป็นแแบบ เทเลสโคป หดยืดได้ประมาณ 65 cm - 138 cm ที่ลิ้งค์นี้ของอีเบย์

http://cgi.ebay.de/Teleskop-Nordic-Walking-Stoecke-Wander-Ski-Trekking-blau_W0QQitemZ350206298168QQcmdZViewItemQQptZDE_Sport_Nordic_Walking_Wandern_St%C3%B6cke?hash=item5189ec0838&_trksid=p3286.c0.m14&_trkparms=65%3A12|66%3A2|39%3A1|72%3A1229|240%3A1308|301%3A1|293%3A1|294%3A50

ไม่ได้ค่าโฆษณานะคะ เสิร์ชมาให้ดูเป็นตัวอย่างเฉยน่ะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
ปวิภา วันที่ : 06/06/2009 เวลา : 06.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pavipa
ปวิภา วัฒนวราสิน...@ บูชาคนดี...ไว้เชิดชู...แผ่นดินไทย @ 


วิถีที่งดงาม

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
Cat@ วันที่ : 06/06/2009 เวลา : 05.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha

.............

เิชิญจากใจจริง
ไม่จริงใจไม่เชิญ
ก๊าก..มาอ่านคนบ่น
หัวใจอ่อนล้า แต่ไม่อ่อนแอ ... ( Cat@ )

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
นูเทลล่า วันที่ : 04/06/2009 เวลา : 16.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)


เห็นพี่เขียนถึงไม้เท้า เลยทำให้อดนึกถึงไม้เท้าช่วยเดิน(ออกกำลัง)ยอดฮิต
ของฝรั่ง ที่เรียกว่า nordic-walking ไม่ได้
ไม่รู้ว่าทางเมืองไทย เขานิยมเจ้าไม้เท้านอร์ดิควอล์คกิ้งกันรึเปล่า
ที่เยอรมนีคนนิยมใช้กันมาก

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
นูเทลล่า วันที่ : 04/06/2009 เวลา : 16.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

ชอบไม้ดอกที่แดกได้เหมือนกันค่ะพี่

ภาพชุดนี้สวยแจ่มมากๆ เลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
BlueHill วันที่ : 04/06/2009 เวลา : 16.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ผมเดินป่าบ่อย สังเกตุแต่ผีเสื้อ กล้วยไม้ และนก
จมทำให้เกิดความอ่อนแอในความทรงจำเกี่ยวกับเรื่อง ไม้ดอก ไม้แดก และไม้ดอกที่แดกได้

ไม้ดอกที่แดกได้ ชอบคำนี้จริง ๆ พับผ่าเถอะ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 03/06/2009 เวลา : 15.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

nilsamai
กระพริบได้ค่ะแต่ต้องย้อนศรด้วย...อิอิอิ...

กู่
เหมือนนายสิบหมื่นว่า ‘ฮู้จักป้อชายทุกเผ่าเลย’

ขุนวิน อยู่ในแม่วางค่ะ วัดไปลำบากแต่พอจะขับไปได้ หรือโทรขอรถวัดมารับปากทาง

หน่อผุด
จะเชิญมาเดินด้วยตอนหน้าค่ะ
.......................
ป้อจายได้ก้าโบ๊ะหลัว...ล้ำไปเนาะ….ใจ่แล้ว

ใจ้กล้องปัญญาอ่อนธรรมดาเจ้า แต่หาจังหวะถ่ายดีๆ ธรรมชาติมันงามอยู่แล้ว บ่ใจ่ฝีมือข้าเจ้า

นายสิบหมื่น

เห็นด้วย ได้นำข้อความไปฝากเจ๊แล้ว

Chawetsan
ได้เลย พี่ link ให้
เรื่องล่าสุดเข้าท่านะ....เกินคาด


ใบไม้เริงร่า
_เขาอาจจะสุขใจที่ได้ทำก็เป็นได้นะ

kamolnum
ขอบคุณครับ มีครูดีอย่างหนุ่ม ลูกศิษย์ก็เลยทำดี แล้วจะไปเยี่ยมนะ

spyone

ขอบคุณค่ะ คราวหน้าจะชวนมายิ้มใหม่

พร-หล้า
คราวหน้ามาชมธรรมชาติอีกนะคะ

กระเจี๊ยบ
ชักอยากรู้จักยายหัวใจเดียวกันซะแล้วสิ
มาเที่ยวป่าคราวหน้าด้วยนะคะ

Cat@
ยินดีกับหนูโจที่สอบผ่านค่ะ แล้วขออวยพรสำหรับยกต่อๆ ไปของชีวิติด้วยนะคะ

ถนนโบราณ
ขอบคุณค่ะ
คิดถึงเมื่อใหร่ห็แวะมา 711....เฮ้ย..ที่นี่

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
Cat@ วันที่ : 02/06/2009 เวลา : 04.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha

ชอบนะ


...

เชิญ เชิญ มาเทียวเบรเมนค่ะ



* Schlachte Weserpromenade in Bremen ( Cat@ )

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ถนนโบราณ วันที่ : 01/06/2009 เวลา : 20.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tonhorm

มาหาเรื่องราวดีๆ และชมภาพที่แสนงดงามครับ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
Cat@ วันที่ : 01/06/2009 เวลา : 04.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha

ผจญภัยดีแท้ๆเลย
ติดตามค่ะ
ภาพสวย ตื่นเต้น กับ ธรรมชาติ

ส่งข่าว หนูโจสอบผ่านพร้อมกับเพือน

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
กระเจี๊ยบ วันที่ : 29/05/2009 เวลา : 20.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/JinjokJiap
www.oknation.net/blog/QuatschBox (-: ............ :-)

อยู่ป่า อยู่กับธรรมชาติ สงบดี

เล่าเรื่องได้สนุกมาก ๆ

นึกถึงยายของฉัน ที่ชอบไม้แดก มากกว่าไม้ดอกเหมือนกัน

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
พร-หล้า วันที่ : 29/05/2009 เวลา : 19.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/karnpipatch
~แค่ผู้หญิงธรรมดาจอมเพ้อเจ้อ...~

มาชมธรรมชาติคะ

แหะๆ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
spyone วันที่ : 29/05/2009 เวลา : 16.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/spyone
  โลกหมุนด้วยความรัก


ความคิดเห็นที่ 7 (0)
kamolnum วันที่ : 29/05/2009 เวลา : 15.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kamolnum

อ่านแล้วสนุกจัง และสงบใจไปด้วยธรรมะ
จั๋งซี่มันต้องโหวตตต

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ใบไม้เริงร่า วันที่ : 29/05/2009 เวลา : 15.23 น.
ใบไม้ร่าเริง

อย่าไปเกิดเป็นผู้หญิงกะเรี่ยงน๊ะค๊ะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
สรร วันที่ : 29/05/2009 เวลา : 14.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chawetsan
  คิดอย่างบ้าน  ๆ   สร้างสรรค์สังคม อุดมปัญญา


สวัสดีครับ พี่ก๊วย นักระบาดตัวแม่ ...

ชาวโอเคเขาไม่นิยมแม้วกัน พี่ก๊วยมาเปิดศึกไม่นิยมกะเหรี่ยงอีกหรือ.. หุ ๆ

วอนแฟน ๆ พี่ก๊วยไปดูบล็อกผมด้วยนะครับ
http://www.oknation.net/blog/chawetsan/2009/05/05/entry-1

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 29/05/2009 เวลา : 13.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

โฮะๆๆๆๆ คห.2
พี่กู่อ่ะฮู้จักป้อชายทุกเผ่าเลยเน้อ...

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
หน่อผุด วันที่ : 29/05/2009 เวลา : 12.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/korpai
'ต้นไม้ต้นเดียวไม่เป็นป่า  กระดาษแผ่นเดียวไม่เป็นหนังสือ'

อ่านเพลินเลยนะเนี่ย นึกว่าเดินมาด้วยแน่ะ
.......................
อะหยังก่อปู้ยิง ปู้ยิง...ป้อจายได้ก้าโบ๊ะหลัว...ล้ำไปเนาะ

ป.ล. หมอก๊วยถ่ายรูปงามดีเจ้า

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
กู่ วันที่ : 29/05/2009 เวลา : 10.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
 ขอบคุณค่ะสำหรับทุกถ้อยคำแห่งน้ำมิตร ขอบคุณจริงๆ   

ฮ่า ฮ่า พี่ก๊วย คิดด้ายงาย

อย่ามีสามีกะเหรี่ยง
ไม่จริงอะ เคยเจอกะเหรี่ยงโปว์ที่เมืองกาญจน์ ช่วยภรรยาทุกอย่างจ้ะ

แต่ถ้าให้เลือกที่เจ๋งๆ ต้องขมุเลย ผู้ชายทำทุกอย่าง ตามที่ว่ามานั่น

คิดถึงค่ะ

ขุนวิน อยู่ใกล้ๆ ขุนวางป่ะ

(อยากรู้จริงๆ ไม่เคยไปเลย วัดสวยมาก)

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
nilsamai วันที่ : 29/05/2009 เวลา : 10.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nilsamai
.

ต้องติดตามอย่างตาไม่กระพริบ...อิอิอิ...

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน