• พี่ก๊วย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-09-16
  • จำนวนเรื่อง : 114
  • จำนวนผู้ชม : 311465
  • จำนวนผู้โหวต : 287
  • ส่ง msg :
  • โหวต 287 คน
BrazilMiss

Miss flight in Brasil

View All
<< มิถุนายน 2009 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 17 มิถุนายน 2552
Posted by พี่ก๊วย , ผู้อ่าน : 2559 , 08:07:49 น.  
หมวด : ศาสนา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เรายังคงเดินกำหนดสติต่อในทางจงกรมอันยาวไกลแห่งเขาขุนวิน แต่ก็สติแตกเกือบทุกครั้งที่อ้ายปอกระเหรี่ยงนำทางพูด

“อัง..อังนี้..ฮะ..ฮะ..ฮ้องว่า..ปะ.ประตูผี (อันนี้เรียกว่าประตูผี)” อ้ายปอชี้ไปที่ต้นไม้ซึ่งมีรูโหว่ตรงกลางต้น

“รู้ได้ไง

“มะ..มะ..มังเป๋ง..ฮะ..ฮู..ถะ..ทัง..มะ..ซาด (มันเป็นรูโหว่ตามธรรมชาติ

“ผีลอดไป แล้วลอดกลับได้ไหม

“ฮิ..ฮิ..” อ้ายปอหัวเราะเห็นฟันดำๆ แทนคำตอบ

อ้ายปอใช้เวลาเดินทางนานมากเพราะแกแทบจะหยุดอธิบายสรรพคุณสมุนไพรแทบทุกต้นด้วยเสียงเหน่อๆ ติดอ่างไม่เป็นจังหวะ ไม่ว่าจะแก้ปวดเมื่อย ปวดหัว ตัวร้อน ปวดท้อง ริดซี่ (ริดสีดวงทวาร) กลากเกลื้อน ฯลฯ

“ไม่เป็นไร พูดไปเรื่อยๆ ” พี่พยาบาลบอกหลังจากเราไม่สนใจแกจนแกต้องชงัก

“ฮะ..เฮา..บะ..บะได้..อะ..อู้ไปเรื่อย (ผมไม่ได้พูดเรื่อยเปื่อยนะแกชักหน้าตึง

“……” พี่พยาบาลงง

“ผะตี้ พี่เขาไม่ได้หมายความว่า พูดเรื่อยเปื่อย แต่แปลว่าพูดต่อได้” 

อ้ายปอค่อยยิ้มออกเมื่อได้ฟังอรรถาธิบาย

แกชี้ให้ดูเห็ดทานได้ที่ขึ้นตามขอนไม้ มันมีสีเหลืองเหลือบขาว รูปร่างบานออกคล้ายพัดย่นๆ จีบระบายตรงขอบ ดูน่าทานแต่เราไม่กล้ากิน

 

เพราะมันคล้ายกับเห็ดอีกชนิดหนึ่งซึ่งฉันไม่แน่ใจว่าทานได้หรือไม่ เกรงว่าจะ ‘สวยแต่รูป จูบไม่ฟื้น’

 

บางชนิดก็ใหญ่โตมโหฬารมาก แต่ทานไม่ได้

ที่สูงๆ เย็นๆ เช่นนี้ จะมีฝอยลมเส้นเขียวขยุกขยุยขึ้น ใช้ต้มแก้ไข้ปวดเมื่อยเนื้อตัว

เราเดินกันต่ออย่างช้าๆ เพราะมีหลายวัยร่วมขบวน รวมทั้งน้องใหม่รุ่นอาวุโสอย่างอาจารย์หมอผู้มาร่วมปฏิบัติธรรมที่นี่เป็นครั้งแรก

“หัวใจพี่เต้น” อาจารย์หมอพูดอย่างหอบเหนื่อย

“ของหนูก็เต้น ยังมีชีวิตอยู่ค่ะ” ฉันอดแซวมิได้ นี่เป็นอาการของผู้ที่เดินขึ้นเขาขุนวินที่วิบากและมีอากาศเบาบางเนื่องจากอยู่ในที่สูง กล้ามเนื้อหัวใจจึงทำงานหนักมากเสมือนจะหลุดออกมานอกทรวงอก อาจารย์หมอเดินได้ขนาดนี้ถือว่าเก่งมากแล้ว แต่ทางที่เราเดินนี้แค่ประมาณ 1 ใน 3 เท่านั้น

เมื่อเดินมาได้เกือบ 2 ชั่วโมง เราก็ถึงสันเขาที่เรียกกันเองว่าจุดชมวิวเพราะสามารถมองเห็นความงามของทิวเขาสีม่วงของอีกเทือกเขาหนึ่งเป็นฉากทาบกับท้องฟ้าสดใสและปุยเมฆขาวนวล ที่เชิงเขามีหมู่บ้านกระจายอยู่ประปราย อากาศที่ขุนวินจะเย็นสบายตลอดทั้งปี เป็นป่าซึ่งมีสายลมพัดทำให้โปร่งโล่ง ไม่อับชื้น  เราจัดการปูอาสนะและถวายน้ำปานะ แล้วจึงจัดการกับกล้วย ส้ม น้ำผลไม้อย่างง่ายๆ ก่อนนั่งสมาธิ

ในป่านี้มีลูกก่อสีน้ำตาลรสชาติคล้ายลูกเกาลัดแต่หวานน้อยกว่า ทว่าต้องดูดีๆ เพราะมีที่คนทานได้กับไม่ได้ ไอ้ที่ทานไม่ได้จะมีผลคล้ายกับที่เขาต้มขายแล้ว ส่วนที่ทานได้จะมีหนามแข็งแหลมคมสีน้ำตาลหุ้มอยู่คล้ายหอยเม่น สุดทึ่งในความสามารถเจ้าหมูป่าที่ใช้ปากจมูกนิ่มๆ ของมันจัดการได้ กว่าชาวบ้านจะเก็บได้ กว่าจะกะเทาะเปลือกเหลือลูกเล็กนิดเดียว กว่าจะต้ม กว่าจะขนไปขาย อย่าไปต่อราคาเขาเลยนะ

มีอยู่ต้นหนึ่งที่ฉันประทับใจมากมีชื่อออกเสียงตามภาษากระเหรี่ยงว่า ‘ทอน-เนอะ-ถึ’ มียางไม้ช่วยสมานแผล ออกฤทธิ์คล้ายกาวดึงปากแผลเข้ามาชิดกันแล้วค่อยๆ แห้งเคลือบแผลไว้ สามารถล้างออกได้ง่าย แม่สาวพยาบาลกับเพื่อนต่างรีบปาดยางจากมีดอ้ายปอทาลงบนแผลสดบริเวณมือและเท้า 

“ไม่ลองเหรอเพื่อนถาม เมื่อเห็นฉันลังแล

“ยาอาจจะทำให้แผลหาย แต่ที่ตายอาจจากบาดทะยักที่สนิมมีดก็ได้นะ” ฉันแสดงความคิดเห็น

“ปากเสีย”  หมู่พวกต่างชมเชยฉันกันยกใหญ่

เส้นทางนี้ยังมีลูกไม้ป่าสีส้มแจ๊ดกับสีเหลืองสดใสรสชาติหวานอร่อยลิ้นแต่ปีนี้ลูกมันยังออก 

เราเก็บมะขามป้อมสีเขียวใสคล้ายมะยมแต่เนื้อตันกว่ามาทำยาถวายพระ วิธีเก็บนั้น ก็แล้วแต่ศรัทธากับรูปร่างความสามารถของผู้เก็บ ไม่ว่าจะปีน (ผอมคล่องแคล่ว) ใช้ไม้ตี (สูงชะลูดตูดปอด) หรือ ใช้อวัยวะของร่างกายเขย่าตรงโคนต้น (อวบหนัก)

บนสันเขาทางจงกรมอันกว้างใหญ่นี้ ยังพบเห็นต้นไม้ที่ถูกฟ้าผ่าได้หลายต้น  ถ้าโดนใหม่ๆ จะเป็นรอยแผลเหวอะถึงเนื้อไม้สีน้ำตาลแดงเป็นทางยาวถึงโคนต้นดั่งโดนมีดกรีด แล้วทิ้งแผลเป็นน่าเกลียดไว้จนวันตาย

ระหว่างทางพระอาจารย์ชี้ให้ดูอึของสัตว์ป่าประเภทเก้ง บ่งบอกถึงความอุดมสมบูรณ์ของผืนป่าแห่งนี้

         เราเดินมาถึงแท่นหินที่อ้ายปอเรียกว่า ‘หินสูบฝิ่น’ ตามตำนานเล่าขานของคนเลี้ยงช้างที่มัวแต่สูบฝิ่นปล่อยให้ช้างหิวโหยจนคลั่งฆ่าคนเลี้ยงช้างตาย พระอาจารย์เลยนั่งใช้นั่งให้ธรรมแทน พวกเราก็ส่งจิตออกนอกสนทนาเรื่องการบ้านการเมืองที่กำลังระอุกันอยู่เบื้องล่าง เพราะในหมู่คณะได้ข่าวสารกันเรื่องการชุมนุมของกลุ่มเสื้อแดงจนลืมอ้ายปอที่แสดงอาการเบื่อหน่ายอย่างเต็มที่

“เฮ้ย..เฮ้ย...ไปไหน” อ้ายงอตะโกนเสียงหลงเมื่อเห็นอ้ายปอเดินลิ่วๆ ทิ้งเราไปดื้อๆ

“จะ..จะไปละ”

แกคงเหลืออดในเรื่องอะไรที่ไร้สาระ ฟังไม่รู้เรื่อง จึ่งทิ้งพระทิ้งฆราวาส ลืมจิตวิญญาณของผู้นำทางไปเสียสิ้น

“เดี๋ยวๆ รอด้วย ไปด้วยกัน”

พวกเราวงแตกลุกฮือตามอ้ายปอไปในบัดดล

“ทางนี้ไม่ใช่เหรอ  ฉันชักไม่แน่ใจเพราะทางดูไม่คุ้นตาเลย
“ตะ..ตะ...ตางนี้ (ทางนี้  อ้ายปอมัคคุเทศก์ชักลังเลนั่งยองๆ ตรง

เนินแสนชันดูทาง

ฉันแหงนหน้าขึ้นไปมองครูบาจอที่เดินทางเส้นนี้บ่อยๆ ท่านก็ขมวดคิ้วมองไปอีกทางเพราะไม่แน่ใจเหมือนกัน ป่าเขาลำเนาไพรจะดูเหมือนกันไปหมด หลงได้ง่ายๆ  ฉันจึงตัดสินใจเดินย้อนขึ้นเนินไปอีกทางหนึ่ง สักพักก็พบเส้นทางเล็กๆ ที่คุ้นตากว่า

“แหนะๆ เอาพวกเราหลงทางนะผะตี้”

“ฮิ...ฮิ...ฮิ...” อ้ายปอหัวเราะจนงอหาย เขินอายสุดๆ

เราเดินทางมาปาเข้าไปเกือบ 5 ชั่วโมง แล้ว เนื่องจากอ้ายปอหยุดอธิบายสรรพคุณพืชพันธุ์แทบทุกต้น ยกเว้นแถบที่มีไฟไหม้เพราะไม่มีอะไรเหลือให้พูดได้นอกจากซากตอไม้ดำๆ

กับรังนกที่แม่สูญเสียลูกไป

ฉันจึงต้องเปลี่ยนมาเดินนำเองเพราะต้องกลับให้ถึงหมู่บ้านภายใน 2 ชั่วโมงก่อนมืดค่ำ ระหว่างทางเห็นสนต้นใหญ่ที่ถูกเผาเอาแค่เศษไม้เพื่อใช้จุดไฟแล้วใจหาย เสมือนการล้มช้างเอางาแท้เทียว

ฉันก้าวเดินกำหนดพุทโธลงเขามา การเดินที่มีสติต่อเนื่องทำให้บางครั้งรู้สึกคล้ายพื้นดินมันไหลผ่านเท้าไปเฉยๆ แทบไม่รู้สึกอะไรเลย บางช่วงต้องตั้งสติดีๆ วิ่งลงตลิ่งชั้น บางครั้งก็วิ่งเข้าหาต้นไม้เพื่อเป็นที่หยุดไม่ให้กลิ้งหลุนๆ ลงดอยไป จนลุล่วงเข้าเนินเขาท้ายหมู่บ้าน เคยคิดสงสัยตั้งแต่เห็นเจ้าขุยเจ้าซูหมาที่ชอบตามเราเข้าป่าวิ่งไปทางซ้ายลงหมู่บ้านอย่างรวดเร็ว แต่คนนำทางให้เราเดินเบี่ยงไปด้านขวาทุกครั้ง คราวนี้เป็นผู้นำเองจึงตัดสินใจเข้าซ้ายทางหมาเดินกว้างราวคืบเศษ  อุ๊แม่เจ้า...มีกิ่งไม้เถาวัลย์รกครึ้มขวางเต็มไปหมด ทางโคตรชัน แถมดินยังยุ่ยจิกเท้าไม่ติดไม่ว่าจะเอียงท่าไหนหรือย่อตัวอย่างไรก็ตาม ความชำนาญสู้หมาไม่ได้ ตัวฉันไหลลงเหมือนเล่นสกีเข้าหาท่อนไม้ใหญ่ที่ล้มขวางทางอยู่ 3 ท่อน

          “ถอย ถอย” ฉันรีบตะโกนบอกเมื่อตัวไหลไปติดท่อนไม้ที่ไอ้ซูสามารถวิ่งลอดได้

“หา...อะไรนะ

“ถอยออกไป พาพระอาจารย์กับครูบาไปอีกทาง”

“มันบ่ใจ่ตางเดิน (ไม่ใช่ทางเดิน เสียงอ้ายกระเหรี่ยงนำทางทั้งสองบ่นอุบ พลางพาหมู่คณะล่าถอยออกไป

ฉันตะเกียกตะกายปีนข้ามขอนไม้สูงระดับอกทั้งสามท่อนคล้ายจิ้งจกตกคาน มิน่าหละ ถึงมีแต่ไอ้ขุยไอ้ซูเท่านั้นที่ใช้ทางนี้ เมื่อกระโดดลงท่อนไม้สุดท้ายได้ ฉันก็วิ่งลงตลิ่งข้ามลำธารแบบม้วนเดียวจบไปยืนอยู่กลางทุ่งนาท้ายหมู่บ้านเบื้องล่าง

เมื่อหันกลับไปมองทางออกบนเนินเขาไกลลิบลิ่ว สักพักก็เห็นก้อนม่วงๆ ดำๆ หลุดปุ๊ออกมาจากจุดรกชัฏนั้น อ้าวเฮ้ย...แม่สาวพยาบาลใจกล้าดันตามออกมาด้วยแฮะ สักพักก็เห็น พระอาจารย์กับครูบาทั้งสองออกมา ใจฉันหายแวบ บาปกรรมที่ทำให้พระลำบาก  หมู่พวกที่เหลือลงเขาอีกทางหนึ่งซึ่งใช้เวลาอีกสักพักจึงลงมาถึง อ้ายงอเดินตุปัดตุเป๋เข้าหมู่บ้านอย่างหมดแรง ทึ่งในแรงควายของคนพื้นราบอย่างเรา

สงสัยคงต้องหยุดแค่นี้ก่อน เพราะยังมีสมุนไพร พันธุ์ไม้แปลกๆ  เฟินโบราณ  ใบช้างร้อง และเรื่องวุ่นชวนหัวอีกมากมายมาเล่าสู่กันฟังในตอนจบค่ะ 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
กู่ วันที่ : 22/07/2009 เวลา : 17.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
 ขอบคุณค่ะสำหรับทุกถ้อยคำแห่งน้ำมิตร ขอบคุณจริงๆ   

อยากรู้จังอ้ายปอ นอกจากเก่งแล้ว หล่อด้วยอ่ะป่าว พี่ก๊วย

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
ซันญ่า วันที่ : 16/07/2009 เวลา : 08.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SonyaUAS
เส้นทางเดินที่...ยาวไกลในแผ่นดินอื่น  http://www.booking.com/hotel/th/comon-bungalow-haadchaophao.html_ www.comonbungalow.com www.OmoneyCenter.com/805941/G  

พี่ก๊วย...คะไปปฏิบัติบูชา ...และทำความเข้าใจในธรรม

ชาติได้อย่างเข้าใจ...อ้ายปอ ...และต้นไม้ต้นหญ้า และเห็ด

ทำให้คิดถึง สมัยเกิดที่ต่างจังหวัด พ่อพาไปตัดไม้...

ต้นไผ่...นำมาซ่อมแซม กระท่อม...กว่าจะเดินไปถึงก็

ครึ่งวันไปแล้ว....กว่าจะต้ดไม้ได้ครบ กว่าจะแบกเดินทางกลับ

ข้าวเหนียว ปลาเค็มทอด หมดเกลี้ยงไปนาน แม้แต่ห่อ

ใบต้องก็ทิ้งไปหมดแล้ว

ขาไปสนุก ที่สุด ขากลับ เดินลงเขามานี่สิ.....

ทั้งหนักไม้ทั้งหิวน้ำ...ปนกันไปหมด เจอต้น สมอ..กินได้

รสชาติฝาด ออกหวานยามกลืนลง คอ กินแม้กระทั้ง ยอดได้

............ได้สติก็ตอน ที่เรา ระลึกว่า หนักหนอ ห้ามทิ้งนะ

จะได้ซ่อมหลังคา ฝนจะได้ไม่รั่ว...

..........มีความสุขที่ได้ตามมาอ่านนะคะ พี่ก๊วย.......

ด้วยจิตคาราวะ

........................ประเทศ ไทย ไข้หวัด...๒๐๐๙ ระบาด

ตั้งนาน แล้ว เพิ่งจะรณรงค์เรื่อง ใส่หน้ากาก อนามัย

............สายไปนิด....แต่การป่วย เป็นไข้หวัด คนตายมากทุกๆปี

ปีนี้พิเศษ ตรงมีการ หารายได้ เพิ่มจาก ผู้ผลิตยา...แก้ไข

ชนิดนี้ เลยประโคมข่าวกันใหญ่.....คนบ้านเรา ก็ ดูดายกันมาก

เพิ่งจะเริ่มคิดป้องกัน ยาม ที่โรคกำลังแข็งแรง กว่าคน

........

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
krutik วันที่ : 13/07/2009 เวลา : 18.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krutik

พี่หมอก๊วยเล่าเรื่ิงสนุกจังค่ะ จะค่อยๆตามเก็บนะคะ
ขอบคุณที่พี่หมอก๊วยกรุณาระลึกถึง เกื่อบลืมไปว่ามีบล็อคอยู่ มัวแต่ยุ่ง
ตามจิกได้บ่อยๆค่ะ อนุญาต!

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
mookie วันที่ : 10/07/2009 เวลา : 22.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

พี่ก๊วยยังคงความสามารถในการเล่าเรื่องได้ฮาเหมือนเดิม...

เห็ดที่พี่ก๊วยถ่ายคู่กับเหรียญห้า ทำให้เห็นความใหญ่โตได้ดีจริงๆ...

สมาธิ เป็นสิ่งหนึ่งที่มุกกี้อยากฝึกปฏิบัติ เห็นตามหนังสือหนังหาเค๊าว่า ฝึกแล้วตัวจะเบาๆ อารมณ์คงประมาณพื้นดินไหลผ่านเท้าไป อย่างที่พี่ก๊วยว่าไว้นะคับ...

แต่บางคนเค๊าก็ว่า จะฝึกควรต้องมีครูบาอาจารย์ แต่มุกกี้ก็ยังพยายามด้วยตนเองอยู่ อาศัยหนังสือหนังหาเพียงเท่านั้นอ่ะคับ...

เด๋วก่อนนอนคืนนี้ จะลองอีกที เอ่อ ปกติถนัด "นอนสมาธิ" อ่ะคับ ไม่ทราบว่าทันมีสมาธิมั๊ย แต่กรนคร๊อกฟรี้ ๆ ทู๊กกก ที...

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
mookie วันที่ : 10/07/2009 เวลา : 08.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

แวะมาสวัสดีพี่ก๊วยก่อนคับ...

เด๋วมาอีกที... พี่ก๊วยหายไปนานท่าจะงานยุ่ง...

เด๋วค่ำๆ เราจะกลับมาใหม่...

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
นูเทลล่า วันที่ : 09/07/2009 เวลา : 17.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

พี่ก๊วยห่างบล็อกไปนานเลย ยุ่งอยู่กับโรคหวัดระบาดรึเปล่าคะ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
นูเทลล่า วันที่ : 09/07/2009 เวลา : 17.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

อ่านวิธีเก็บมะขามป้อมแล้ว ใช้ไม้ตีคงเหมาะที่สุด เพราะหุ่นอย่างที่พี่ก๊วยว่า ให้ปีน หรือเขย่าคงไม่ได้กินแน่ๆ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
วิตามินบี วันที่ : 30/06/2009 เวลา : 11.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


สมุนไพรในป่า
สรรพคุณมากมาย
ป่าคือแหล่งยาโดยแท้นะคะ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
kroo-ngoe วันที่ : 21/06/2009 เวลา : 14.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/smcmfb
http://www.oknation.net/blog/swcmband วงดนตรีบำบัดhttp://www.oknation.net/blog/my  กีฬา+นานาสาระ

คราวหลังหมอจะไปแบบนี้อย่าลืมมาชวนครูเงาะด้วยนะครับผม

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
BlueHill วันที่ : 17/06/2009 เวลา : 16.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

“มันบ่ใจ่ตางเดิน (ไม่ใช่ทางเดิน)”

ถ้าพี่จะเดินทางแบบนี้บ่อยนะครับ มีหลงทางอีกต่างหาก
ว่าแต่วิวสวย น่าจะเดินชมวิวจริง ๆ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 17/06/2009 เวลา : 12.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

“Жÿ†蜄شŐ噄”คำอนุโมทนาภาษาต่างประเทศซะด้วย 555

สำนวนสวยแต่รูปจูบไม่ฟื้นนี่จะต้องขอไปใช้บ้าง...บังเอิญเจอสตรีมีพิษน่ะ

แล้วที่พระพุทธเจ้าตำน้ำพริกเนี่ย มุกของเค้าหรือว่าเค้าเชื่อว่าเป็นตามนั้นอ่ะ...แต่ฮาดีนะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
kamolnum วันที่ : 17/06/2009 เวลา : 10.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kamolnum


ฮาครับพี่ เอิ๊กๆๆ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
101ไทยหลังอาน วันที่ : 17/06/2009 เวลา : 10.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/101thairidgeback



ความคิดเห็นที่ 5 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 17/06/2009 เวลา : 09.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

หมากกอป่า
ไม่เห็นนานแล้วครับ
..
คิดถึงบ้านจังเลย

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
พลัม วันที่ : 17/06/2009 เวลา : 08.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/plumplum
ความรู้สึกของคนที่เราแคร์ สำคัญเสมอ...

แวะมาทักทายทาย ...
ดอกหญ้าสวยจังค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
nilsamai วันที่ : 17/06/2009 เวลา : 08.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nilsamai
.

หวอตด้วย

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
nilsamai วันที่ : 17/06/2009 เวลา : 08.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nilsamai
.

เพิ่งอ่านจบค่ะ
คิคิ
สนุกสนานรับประกันคุณภาพพี่ก๊วยเช่นเคยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
nilsamai วันที่ : 17/06/2009 เวลา : 08.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nilsamai
.

ต๊ะเอ๋

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน