• พี่ก๊วย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-09-16
  • จำนวนเรื่อง : 114
  • จำนวนผู้ชม : 311465
  • จำนวนผู้โหวต : 287
  • ส่ง msg :
  • โหวต 287 คน
BrazilMiss

Miss flight in Brasil

View All
<< มีนาคม 2010 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 24 มีนาคม 2553
Posted by พี่ก๊วย , ผู้อ่าน : 4601 , 19:32:33 น.  
หมวด : การเมือง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 

กลุ่มดนตรีบำบัดเกิดจากการเล่นดนตรี ในยามว่างอันน้อยนิดที่นานๆครั้งจะมีกับเขาสักที ฉันก็ไปรวมตัวกับคุณหมอจักรกริชหัวหน้าภาควิชาเวชศาสตร์ฟื้นฟูเล่นดนตรีเพื่อให้ท่านคณบดีร้องเพลง

         

ระหว่างฝึกซ้อมเราก็พูดคุยกันเรื่องดนตรีบำบัด เรื่องครูเงาะที่เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนศรีสังวาลย์เชียงใหม่ จึงรู้ว่าโลกมันกลมเพราะรู้จักแต่ในโลกอินเตอร์เน็ตเพราะเขียน blog ในชุมชน oknation แต่แรกคิดว่าทำเพื่อการกุศล แต่เนื่องจากเป็นเรื่องใหม่ ไม่เคยมีใครศึกษาเขียนมาเป็นตำรา ก็เลยขอใช้ความรู้ของหมอระบาดวิทยาด้านวิจัยมาพัฒนาองค์ความรู้ด้านนี้กับหมู่คณะร่วมอุดมการณ์   ซึ่งรวมถึงพรรคพวกจากภาควิชาเวชศาสตร์ฟื้นฟูกับภาควิชาเวชศาสตร์ชุมชน อาจารย์ Annette Janine George (วิทยาลัยดุริยศิลป์ มหาวิทยาลัยพายัพ) อาจารย์ อนุรักษ์ แท่นทอง (สาขาวิชาจิตวิทยา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่)  มีเป้าประสงค์เพื่อศึกษาและวิจัยผลของดนตรีบำบัดต่อสมรรถภาพทางกาย โดยริเริ่มที่นักเรียนโรงเรียนศรีสังวาลย์เชียงใหม่ที่มีศักยภาพทางดนตรีและสมรรถภาพทางกายเพียงพอ มีการประเมินสมรรถภาพทางกายด้านต่างๆ คุณภาพชีวิตและความฉลาดทางอารมณ์ ก่อนเข้าร่วมโครงการ

 

 

จากนั้นทำการฝึกซ้อมที่โรงเรียนหรือที่ห้องดนตรีบำบัด ภาควิชาเวชศาสตร์ฟื้นฟู ใช้ระยะเวลาดำเนินการ 27 เดือน เพิ่งประเมินผล 9 เดือนแรกเสร็จเมื่อมีนาคมสดๆ ร้อนๆ นี้  :พวกเราได้รับเชิญให้ไปนำเสนอผลงานและเปิดการแสดงในงานประชุมวิชาการประจําปีการพัฒนาและรับรองคุณภาพโรงพยาบาล ครั้งที่ 11  ระดับประเทศ ที่อิมแพคเมืองทองธานี วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2553  

 

 

 

“งานกีฬาผู้พิการที่สุรินทร์เลื่อนเข้ามา จึงไม่ได้รถบัสเพราะติดไปส่งเด็กที่ไปแข่ง”

“แล้วเด็กนักดนตรีที่เป็นนักกีฬาด้วยจะมาสมทบที่กรุงเทพคืนวันที่ 10 มีนาคม”

“ขอรถคณะไม่ได้ ไม่ว่างหมด”

“เช่าเพิ่มได้ไหม”

“ไม่มีเงินพอ”

“ภาควิชาพี่ก็ไม่เคยซื้อยาหรืออุปกรณ์การแพทย์ คงหาบริษัทไหนสนับสนุนการเดินทางของเด็กหรอก”

“เราได้รถ 6 ล้อมาขนเครื่องดนตรีกับรถเข็นเด็ก”

“ต้องมัดเครื่องดนตรีและปิดผ้ายางดีๆ เพราะฝนอาจตกช่วงนั้น”

“นี่ไม่ติดด่านตรวจตายเลยรึ เพราะเป็นช่วงเสื้อแดงเคลื่อนพล”

“……”

          ประโยคสุดท้ายทำให้เราอึ้งไปต่อไม่ถูก อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด ไปแก้ปัญหาเอาดาบหน้า 

 

 

การเดินทางอันแสนทรหดของกลุ่มดนตรีบำบัดเริ่มตั้งแต่ขนเครื่องดนตรีราวหกโมงเช้าวันที่ 10 มีนาคม จนมาถึงโรงแรมที่พักในกรุงเทพเกือบสามทุ่ม รวมเวลากว่าสิบห้าชั่วโมง ผู้ร่วมในกองคาราวานมีทั้งหมอ นักกายภาพบำบัด นักศึกษาแพทย์ ครู พี่เลี้ยงเด็ก ผู้ปกครอง และเด็กพิการ อัดกันแน่นรถตู้ 3 คัน และรถบรรทุก 6 ล้อ 1 คัน เด็กๆ ดูท่าทางอิดโรย แต่ก็พร้อมสู้ เราจัดเด็กให้นอนชั้นล่างเพราะใช้รถเข็นสะดวก

ที่ใช้เวลานานเนื่องจากการหยุดเข้าห้องน้ำห้องท่า ทานข้าวปลาอาหารแต่ละทีใช้เวลานานเพราะต้องขนรถเข็นขึ้นๆ ลงๆ ช่วยเด็กเข้าห้องน้ำที่ไม่ค่อยเอื้อต่อผู้พิการเท่าไร  อุปสรรคสำคัญคือด่านตรวจต่างๆ ที่เห็นรถบรรทุก 6 ล้อ ป้ายทะเบียนเชียงใหม่คลุมด้วยผ้าใบสีเขียวปิดอย่างแน่นหนามุ่งหน้าลงใต้ในวันที่ 10 มีนาคม เพลาเดียวกับเสื้อแดงเคลื่อนพล.. มันเป็น ฟ้าบันดาล(นรกชัง) หรือสวรรค์แกล้ง?

 

ฉันว่า ‘ทุกอย่างเกิดขึ้นแล้วดีเสมอ’  เราจะได้โอกาสฝึกดูใจตนเองว่ามันเซซัง กระเจิดกระเจิงไม่เป็นท่าหรือยืนหยัดสู้อย่างไม่ยั่น แถมยังได้เรียนรู้สิ่งแปลกๆ ใหม่ๆ อีกด้วย

 

 

เช้าวันแสดงฉันนั่งในรถตู้คันแรกกับอาจารย์จักรกริช เปิดคอมพิวเตอร์ตรวจสอบแก้ไขสไลด์ที่จะนำเสนอเช้านี้และนัดแนะขั้นตอนการนำเสนอระหว่างนั่งรถเดินทางไปแสดงนี่แหละเพราะไม่มีเวลาคุยกันเลย แล้วยังเป็นผู้นำการอภิปรายอีก ที่เหลือไปลุยเอาบนเวทีสดๆ เมื่อขับเลยแยกหลักสี่มาจวนจะถึงอิมแพคเมืองทองธานีอยู่มะรอมมะร่อ ก็ถูกตำรวจจับกลางถนนเข้าจนได้

“หยุดรถทำไม”

“รถ 6 ล้อ โดนจับอีกแล้วครับ” คนขับรถตู้เราบอก

“อาจารย์จะลงไปเคลียร์ไหม”นักศึกษาแพทย์ถาม

“ไปซิ” 

อาจารย์จักรกริชกับฉันเผ่นลงจากรถตู้คันแรก ตามด้วยนักศึกษาแพทย์ซึ่งคว้าเครื่องถ่ายวีดีทัศน์ไปด้วย  เราเดินแกมวิ่งไปตามถนนจนพบรถ 6 ล้อ ที่จอดโด่เด่ขวางการจราจรในชั่วโมงเร่งด่วนอยู่กลางถนน 

“เป็นอาจารย์อยู่คณะแพทย์เชียงใหม่พาเด็กพิการมาแสดงดนตรีที่อิมแพคเช้านี้ค่ะ”

“…!....?”  พ่อตำรวจตัวใหญ่มองหน้าฉันอย่างไม่เชื่อ พอเข้าใจความรู้สึกท่านยามหน้าสิ่วหน้าขวานอย่างนี้

“มีแต่รถเข็นกับเครื่องดนตรีครับ” อาจารย์จักรกริชที่มีมาดและหน้าตาน่าเชื่อถือช่วยอรรถาธิบาย

“ทำไมไม่แจ้งเรื่องมาก่อน”

“ขอโทษครับ ไม่ทราบจริงๆ ”

“ผิดไปแล้วค่ะ แต่ต้องไปนำเสนอในการประชุมและแสดงดนตรีเช้านี้ค่ะ”

“…….ขอดูบัตรหน่อย”ท่านเงียบไปอึดใจแล้วจึงเอ่ย

“ได้ครับ/ค่ะ” เรารีบควักบัตรประจำตัวมหาวิทยาลัยออกมาให้

“คราวหน้าต้องแจ้ง”

“ครับ/ค่ะ แน่นอนเลย” เราเออออด้วยรีบยกมือไหว้ขอบคุณ เดินแกมวิ่งออกจากที่เกิดเหตุกลัวพ่อตำรวจจะเปลี่ยนใจ  อันที่จริงคนไทยใจดีนะ ถ้าเราสำนึกตัวว่าผิด เพียงขอโทษเขาก็อภัยให้ ถ้าเป็นต่างประเทศที่ฉันเคยอยู่คงรอดยาก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 เจ้าหน้าที่โทรตามอีกเพราะเราไปไม่ถึงสักที พอไปถึงตึกเก้าเราก็เข้าช่องทางพิเศษที่เขาจัดให้ด้านหลังเพราะต้องขนรถเข็น เครื่องดนตรี และเด็ก ส่วนฉันเผ่นไปส่งสไลด์

  oooo 

 

 

“เดียวพี่ส่งสไลด์เสร็จจะมาสมทบเล่นดนตรีด้วย”

“ครับผมจัดเวทีให้เด็กก่อนกับครูเงาะครูสิงห์”

กลอง กีตาร์ คีย์บอร์ด ไวโอลิน และ แซคโซโฟน ถูกจัดวางบนเวทียกระดับส่วนขลุ่ย กลองยาว เครื่องเป่า Melodeon เครื่องเป่า Recorder  จัดวางไว้ด้านล่างใกล้กับผู้ชม  คราวนี้ผู้จัดไม่ได้เตรียมทางลาดเอียงให้รถเข็นเด็กขึ้นลงเวที จึงค่อนข้างลำบากเวลายกเด็กขึ้นลง ระหว่างเล่นๆ อยู่ บางช่วงพวกเราต้องหยุดเล่นไปช่วยยกรถเข็นก็มี  ชั้นสองของตึกเก้าเป็นห้องโถงขนาดมหึมาโล่งๆ มีพื้นที่ของหน่วยงานต่างๆแบ่งเป็นส่วนๆ เพื่อแสดงผลงานวิชาการซึ่งส่วนใหญ่เป็นโปสเตอร์ ยกเว้นของพวกเราที่ไม่เหมือนใครเพราะเป็นวงดนตรี ช่วงแรกเด็กๆ ตื่นเต้นลืมวิธีเล่นก็มี ร้องไม่ออกก็มี ต้องให้ขวัญกำลังใจลูบหน้าลูบหลังอยู่ใกล้ๆ  สักครู่ก็ดีขึ้น

 

 

อุแม่เจ้า  ไม่น่าเชื่อเลยว่าคนหลั่งไหลมาจากไหนตีทั้งตั๋วนั่งตั๋วยืนตั๋วเขย่งดูเรา คึกคักชนิดที่ผู้ที่สวมชุดตุ๊กตาจากหน่วยงานอื่นๆ ตามเสียงดนตรีมาเต้นระบำกับเราหลายตัว ป้าๆ แถวหน้าก็ลุกขึ้นเต้นกันมันพะยะค่ะ

 

เด็กสนุกสนานในการแสดงดนตรี ผู้ชมผู้ฟังก็เอ็นดูและชื่นชมในความสามารถ โดยเฉพาะเพลง Amagadon ที่ช่วยบริหารปอดทำให้ความจุปอดเพิ่มมากขึ้นเนื่องจากมีตัวโน้ตที่ต้องเป่ายาวๆ

 

 

 

 

เราเล่นจนรายการเพลงหมด ต้องใช้การตัดสินใจและเลือกเพลงขึ้นมาเล่น ดีนะที่ฉันติดเพลงสำรองมาด้วย

          “รายการต่อไปเป็นเพลงกันและกัน”

“ไม่ใช่ๆ เพลงทะเลใจ” ฉันรีบไปกระซิบเพราะเป็นผู้ประสานระหว่างบนเวทีกับพิธีกรหรือขี้ข้ากิตติมศักดิ์

“หา อะไรนะ …..เออท่านผู้ชมคะ พิธีกรก็ยังไม่ทราบรายการเพลงต่อไปเลยค่ะ” นักกายภาพมากความสามารถของเราอดบ่นออกไมโครโฟนไม่ได้

“ขอมอบเสียงแซคโซโฟนด้วยเพลงที่มีความหมายดีๆ อย่างทะเลใจแด่ท่านผู้ชม ใครร้องได้ก็ขอเชิญร่วมร้องด้วยนะคะ” 

ฉันรีบประกาศหลังจากกระโดดลงเวทีไปลากเอาไมโครโฟนมาจากนักร้องด้านล่างเวทีเพื่อเอามาใช้กับ เครื่องเป่า แซคโซโฟนของฉัน  ไมโครโฟนมีจำกัดฉันจึงได้ตำแหน่งช่างขนขึ้นลง บางช่วงก็ต้องหาที่เสียบ บางเพลงก็นำไปเสียบรักแร้น้องคูนเพราะหนูน้อยแขนมีขนาดเล็กใช้การไม่ได้แต่ขยับหัวไปมาได้จึงใช้ปากคาบดินสอกดคีย์บอร์ดเป็นเพลงพรปีใหม่ได้ประทับใจคนดูอย่างล้นหลาม เจ้าหนูร้องเพลงได้จับใจนัก 

         ผู้พิการไม่ต้องการความสมเพชแต่ต้องการความยอมรับในศักยภาพ  เพลงทะเลใจมีแม่เงาะใส่ผมปลอมหัวหยิก ทาหน้าดำ นุ่งโจงกระเบนแดงโผล่มาจากไหนไม่รู้กระโดดขึ้นมาร้องด้วย สนุกไปอีกแบบที่มิคาดคิด 

  

 

       “เพลงต่อไปพิเศษมากครับ จะเป็นเพลงอะไรนั้นเชิญรับฟังเอาเองนะครับ”

เสียงดนตรีจังหวะเร้าใจดังขึ้นมาเรียกเสียงปรบมือจากผู้ชมเกรียวกราว 

“…….” เงียบ ไม่มีเสียงร้อง

“…….”ยังคงเงียบอยู่ ไม่มีเสียงร้อง

“พิเศษมากครับ นักร้องยังไม่รู้ตัวเลยครับ   เร็วๆ รีบออกมาร้อง” พิธีกรชายประกาศเรียกเสียงฮาจากผู้ชม นักร้องหนุ่มน้อยใบหน้าไม่ไปกับชื่อเล่น (หวานเย็น) ยิ้มอายๆ ค่อยๆ ลากเท้าที่แข็งเกร็งออกมา ผู้ชมปรบมือให้กำลังใจ แล้วดนตรีก็เริ่มใหม่

“…. สามสิบยังแจ๋ว แจ๋วเสียจริง…..” คราวนี้เสียงไพเราะเจื้อยแจ้วออกมามิมีผิดพลาด

 

 

 

          อาจารย์จักรกริชกับฉันเอาเงินเบี้ยเลี้ยงและค่าวิทยากรมารวมเป็นค่าอาหารค่าขนมเด็ก พอผู้ชมทราบว่าจะพาเด็กไปเที่ยวสวนสนุกในวันรุ่งขึ้นก็ขอบริจาคกันล้นหลาม ครูบาอาจารย์ที่เกษียณไปแล้วจำฉันได้ท่านก็เข้ามาข้างเวทีให้คำชมและสมทบทุน  การแสดงดนตรีไม่ใช่เพื่อเงินแลกกับความสมเพชสงสาร แต่การให้ด้วยความประทับใจ ชื่นชม และอยากสนับสนุนกิจกรรมดีๆ ก่อให้เกิดความรู้สิ่งดีมีแรงก้าวไปในสิ่งที่เราทำอยู่

          วันรุ่งขึ้นเราพาเด็กไปเที่ยวสวนสนุก เล่นเครื่องเล่นเท่าที่เขาจะอนุญาตให้เล่นได้ แต่ก็สุขเหลือใจแล้ว  

 

  

ไม่ว่าจะเป็นทะเลเทียม

 

 

หรือ ไดโนเสาร์ก็ตาม 

        ผู้รักษามักคิดว่าตนเป็นผู้ให้ แต่ถ้าตรึกตรองให้ดี จะรู้ได้ว่า ผู้พิการ(เพียงร่างกาย) เป็นผู้ให้ความเป็นมนุษย์แก่ผู้รักษาเช่นกัน ไม่ว่าความเมตตากรุณา ความเสียสละ ความอดทน ความเพียร และ  ความพอใจในสิ่งที่ตนมี เราต่างเติมเต็มให้กันและกัน 

 

 

ชีวิตของฉันที่ผ่านมามักจะทำเรื่องใหม่ๆ แหวกแนวเขา การริเริ่มในสิ่งใหม่ๆ ต้องใช้แรงกายแรงใจและสติปัญญามากโขอยู่  บ้างครั้งเสมือนสวนกระแส แต่ถ้าเชื่อมั่นในแนวทางเราก็จะก้าวย่างไปไม่หยุดยั้ง ที่เหนือกว่าสิ่งอื่นใด คือการได้ทำงานกับเด็กพิการแต่ทว่าหัวใจยิ่งใหญ่  จะมีผู้คนสักกี่คนในโลกที่โชคดีได้ทำงานอย่างมีความสุขแล้วได้บุญกุศลไปด้วย 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 21/04/2010 เวลา : 10.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

คนโทใส่น้ำ
“และแล้ว พี่ก๊วยก็เจอกับครูเงาะ
โชคดีที่ฝ่าด่านมาได้นะพี่ก๊วย …”
ครูเงาะก็เลาะมาจนถึง พวกเราก็ผ่านกันมาเรื่อยๆ ช้าหน่อย แต่ก็ถึงเหมือนกัน

ขอบคุณสำหรับเสียงปรบมือ

kroo-ngoe
“เข้ามาอ่านเมื่อวานก่อน 1 รอบ ไม่มีเวลาเมนต์
วันพรุ่งนี้การอบรมหยุดให้หายใจ 1 วัน
มาเมนต์ก่อนครับหมอ…..”
มารึยังครูเงาะ ไม่ต้องรีบหายใจก็ได้ค่ะ


เป๊ปซี่
“...แต่หากเราไม่ย่อท้อฟันฝ่ามันไปจนได้...

...สุดท้ายแล้วสวรรค์ก็จะให้รางวัลเรา”
เห้นได้จากการกระทำของคุณเป๊ปซี่กับคุณนายหมู


Chaoying
“ชอบดนตรี แต่ไม่มีพรสวรรค์ในการเล่นดนตรีใด….”
เล่นไปตามอารมณ์ ไม่ต้องสนใจรูปแบบและทฤษฎีค่ะ
“ชื่นชมพวกเขาเหล่านั้น และขอเป็นกำลังใจนะคะ…”
ขอบคุณค่ะ
“ขอบคุณมากที่แวะไปบ้านเจ้าหญิงค่ะ”
แฮะๆ ไปแบบไม่เรียบร้อย ก็ยังให้เข้าวังอยู่

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
Chaoying วันที่ : 20/04/2010 เวลา : 23.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

ดีใจ ที่ได้เห็นการทำกิจกรรมดีๆ
ชอบดนตรี แต่ไม่มีพรสวรรค์ในการเล่นดนตรีใด แม้จะพยายามก็ตาม
ชื่นชมพวกเขาเหล่านั้น และขอเป็นกำลังใจนะคะ
ขอบคุณมากที่แวะไปบ้านเจ้าหญิงค่ะ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
เป๊ปซี่ วันที่ : 20/04/2010 เวลา : 19.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8

...ถึงแม้ว่าสวรรค์จะแกล้ง...

...แต่หากเราไม่ย่อท้อฟันฝ่ามันไปจนได้...

...สุดท้ายแล้วสวรรค์ก็จะให้รางวัลเรา...!!!

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
kroo-ngoe วันที่ : 27/03/2010 เวลา : 21.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/smcmfb
http://www.oknation.net/blog/swcmband วงดนตรีบำบัดhttp://www.oknation.net/blog/my  กีฬา+นานาสาระ

เข้ามาอ่านเมื่อวานก่อน 1 รอบ ไม่มีเวลาเมนต์
วันพรุ่งนี้การอบรมหยุดให้หายใจ 1 วัน
มาเมนต์ก่อนครับหมอ
เดี๊ยวจะไปทำงานก่อนครับผม

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 25/03/2010 เวลา : 19.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.


ที่เหนือกว่าสิ่งอื่นใด คือการได้ทำงานกับเด็กพิการแต่ทว่าหัวใจยิ่งใหญ่ จะมีผู้คนสักกี่คนในโลกที่โชคดีได้ทำงานอย่างมีความสุขแล้วได้บุญกุศลไปด้วย

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 25/03/2010 เวลา : 19.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.


ชีวิตของฉันที่ผ่านมามักจะทำเรื่องใหม่ๆ แหวกแนวเขา การริเริ่มในสิ่งใหม่ๆ ต้องใช้แรงกายแรงใจและสติปัญญามากโขอยู่ บ้างครั้งเสมือนสวนกระแส แต่ถ้าเชื่อมั่นในแนวทางเราก็จะก้าวย่างไปไม่หยุดยั้ง

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 25/03/2010 เวลา : 19.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

และแล้ว พี่ก๊วยก็เจอกับครูเงาะ
โชคดีที่ฝ่าด่านมาได้นะพี่ก๊วย

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 25/03/2010 เวลา : 18.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

เด็กตรอกมะตูม
“มาร่วมชื่นชมกับกิจกรรมดีๆด้วยคนค่ะ...การเล่าและประกอบรูปทำให้มองเห็นภาพและบรรยากาศได้ดีรวมถึงการให้ข้อคิดประทับใจตอนท้ายที่ว่า……”
ออกมาจากตรอกร่วมกันให้ขวัญกำลังใจแค่นี้ก็ดีเหลือใจแล้วค่ะ จะนำไปบอกพรรคพวกด้วยค่ะ

โคมทอง
“ไม่สามารถเขียนอธิบายได้ค่ะ โหวตค่ะ”
ขอบคุณมากๆ ค่ะ สำหรับทุกกำลังใจ

spyone
“…เป็นกำลังใจให้พี่ทำงานเพื่อเด็ก ๆ ต่อไปค่ะ”
ขอบคุณแทนพวกเราทุกคนด้วยค่ะ มีแรงก้ววต่อ

feng_shui
“ประทับใจ และชื่นชมค่ะ”
ขอบคุณค่ะสำหรับกำลังใจ

mookie
“อยากมีโอกาสไปชมสดๆ มั่งจังอ่ะคับ……”
เชิญเลย แต่อาจต้องเอาสัปะรดไปทานเวลาฟังด้วย เพราะมันอาจจะไม่เป็นสัปะรดก็ได้นะ
“เพิ่งไปฟังพี่แต๋งเป่าแซกสดๆ มา ถ้าได้มีโอกาสไปฟังพี่หมอก๊วยบรรเลงสดๆ มั่ง…..”
ถ้าเคยฟังฝีมือขั้นเทพเล่นแล้ว ข้าน้อยขอเตือนว่าท่านอาจจะผิดหวังฝีมือแบบมวยวัดนะคะ

นายองค์
“ขอแสดงความชื่นชมกับคณะครูที่ฝึกสอน และนักเรียนที่น่ารักทุกท่านทุกคน ที่สามารถสร้างสรรค์สิ่งที่สวยงามให้กับสังคมถ้าสังคมให้โอกาส”
ขอบคุณแทนคุณครูและเด็กๆ ด้วยค่ะ

กวิน
ถ้าให้ตอบกลับ ขอเดาใจว่าแบบนี้ค่ะ


นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ
“สงสัย สวรรค์ แกล้งครับ”
แฮะ ๆ คงช่วยให้เราเก่งขึ้นค่ะ
“ตามมาฟังเสียงแซก อาจารย์ ก๊วย สำเนียงหวานบาดใจเลยครับ”
เครื่องบันทึกVDO คุณภาพได้แค่นี้ ชวนมาฟังของจริงที่เชียงใหม่ค่ะ
“ผมยังทำ surveilllance 2009 อยู่เลย รับทุน สสส”
ไฟแรงไม่เคยตก ได้ความอย่างไรบอกกันด้วยค่ะ วิชาการทางระบาดวิทยา การวิเคราะห์อยู่อีก blog (http://www.oknation.net/blog/lakthai) ถ้าคิดว่ามีประโยชน์ลองไปดูนะคะ

Bonjo
“ประเสริฐ! น้ำใจของแม่นาง น่านับถือ”
ข้าน้อยมิบังอาจ แต่ทำงานกันเป็นกลุ่มจึ่งมาถึงขนาดนี้

กระเจี๊ยบ
“ตั้งใจจะไปเยี่ยมครูเงาะและเด็ก ๆ ที่โรงเรียนศรีสังวาลย์เชียงใหม่ อยากไปฟังเด็ก ๆ ร้องเพลงและเล่นดนตรีที่นั่น คงอีกไม่นานนี้ล่ะค่ะ”
ยินดีแทนครูเงาะค่ะ คงต้องรีบไปก่อนที่ท่านจะย้ายไปรับตำแหน่งสูงขึ้นนะคะ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
กระเจี๊ยบ วันที่ : 25/03/2010 เวลา : 17.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/JinjokJiap
www.oknation.net/blog/QuatschBox (-: ............ :-)

ผู้รักษามักคิดว่าตนเป็น ผู้ให้ แต่ถ้าตรึกตรองให้ดี จะรู้ได้ว่า ผู้พิการ(เพียงร่างกาย) เป็นผู้ให้ความเป็นมนุษย์แก่ผู้รักษาเช่นกัน ไม่ว่าความเมตตากรุณา ความเสียสละ ความอดทน ความเพียร และ ความพอใจในสิ่ง ที่ตนมี เราต่างเติมเต็มให้กันและกัน

อ่านแล้วกินใจมาก และเห็นเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ค่ะ

ตั้งใจจะไปเยี่ยมครูเงาะและเด็ก ๆ ที่โรงเรียนศรีสังวาลย์เชียงใหม่ อยากไปฟังเด็ก ๆ ร้องเพลงและเล่นดนตรีที่นั่น คงอีกไม่นานนี้ล่ะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
bonjo วันที่ : 25/03/2010 เวลา : 17.00 น.


ประเสริฐ! น้ำใจของแม่นาง น่านับถือ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ วันที่ : 25/03/2010 เวลา : 11.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/doctornursethailoyalty
ข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ประชาชนไม่ได้มีไว้เพื่อแพ้Honesty is the best policy.

สงสัย สวรรค์ แกล้งครับ

ตามมาฟังเสียงแซก อาจารย์ ก๊วย

สำเนียงหวานบาดใจเลยครับ

สบายดีนะครับ
ผมยังทำ surveilllance 2009 อยู่เลย รับทุน สสส


ความคิดเห็นที่ 7 (0)
กวิน วันที่ : 25/03/2010 เวลา : 09.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pairoch


ความคิดเห็นที่ 6 (0)
นายองค์ วันที่ : 25/03/2010 เวลา : 09.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/aong4082

ขอแสดงความชื่นชมกับคณะครูที่ฝึกสอน และนักเรียนที่น่ารักทุกท่านทุกคน ที่สามารถสร้างสรรค์สิ่งที่สวยงามให้กับสังคมถ้าสังคมให้โอกาส

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
mookie วันที่ : 25/03/2010 เวลา : 09.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

อยากมีโอกาสไปชมสดๆ มั่งจังอ่ะคับ อยากเห็นหน้าสีหน้า แววตาเด็กๆ ตอนกำลังบรรเลงจังเลยคับ

เพิ่งไปฟังพี่แต๋งเป่าแซกสดๆ มา ถ้าได้มีโอกาสไปฟังพี่หมอก๊วยบรรเลงสดๆ มั่งคงจะดี วันหลังผ่านไปเชียงใหม่จะไปกราบคารวะเจ้าถิ่น แลกกับเพลงดีดีสักสี่ห้าเพลงนะครับ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
feng_shui วันที่ : 25/03/2010 เวลา : 08.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

ประทับใจ และชื่นชมค่ะ


.

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
spyone วันที่ : 25/03/2010 เวลา : 08.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/spyone
  โลกหมุนด้วยความรัก

ชื่นชมนะคะ

เป็นกำลังใจให้พี่ทำงานเพื่อเด็ก ๆ ต่อไปค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
โคมทอง วันที่ : 25/03/2010 เวลา : 01.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ji2551

ไม่สามารถเขียนอธิบายได้ค่ะ

โหวตค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
เด็กตรอกมะตูม วันที่ : 25/03/2010 เวลา : 01.24 น.

มาร่วมชื่นชมกับกิจกรรมดีๆด้วยคนค่ะ...การเล่าและประกอบรูปทำให้มองเห็นภาพและบรรยากาศได้ดีรวมถึงการให้ข้อคิดประทับใจตอนท้ายที่ว่า"ผู้รักษามักคิดว่าตนเป็นผู้ให้ แต่ถ้าตรึกตรองให้ดี จะรู้ได้ว่า ผู้พิการ(เพียงร่างกาย) เป็นผู้ให้ความเป็นมนุษย์แก่ผู้รักษาเช่นกัน ไม่ว่าความเมตตากรุณา ความเสียสละ ความอดทน ความเพียร และ ความพอใจในสิ่งที่ตนมี เราต่างเติมเต็มให้กันและกัน ".....ขอบคุณที่บอกเล่าเรื่องราวดีๆนี้ค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน