• พี่ก๊วย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-09-16
  • จำนวนเรื่อง : 113
  • จำนวนผู้ชม : 297049
  • จำนวนผู้โหวต : 284
  • ส่ง msg :
  • โหวต 284 คน

BrazilMiss

Miss flight in Brasil

View All
<< เมษายน 2010 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 21 เมษายน 2553
Posted by พี่ก๊วย , ผู้อ่าน : 4413 , 21:03:49 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

    คราวที่แล้วพาไปดื่มด่ำกับคลองแห่งความเพียรชองเกซอน  คราวนี้ขอพาไปเที่ยวทัศนะศึกษาต่อ เมื่อเข้าประชุมได้ 2 วัน ทางคณะผู้จัดการประชุมเขาก็จัดให้เที่ยวชมเมืองและวัฒนธรรมของเกาหลี ในตอนเช้าเขาพาไปเยี่ยมกองถ่ายแดจังกึม ในหุบเขาวัฒนธรรมยางจู สถานีโทรทัศน์ MBC (Moonhwadongsan Daejangguem Theme Park)  หมอไทยตัวจ้อยขอไปเยี่ยมคารวะแพทย์ระบือนามอย่างแม่หมอแดจังกึม ที่เมืองในโลกสมมุติสักเพลา

   

เริ่มจากประตูวังก่อน ซึ่งพรรคพวกกรี๊ดก๊าดถ่ายรูปกันฝุ่นตลบ รวมไปถึงศิษย์พี่แดจังกึมที่ฉันอดประกบเทียบความงามด้วยไม่ได้ ทิ้งกันชนิดไม่เห็นฝุ่น ...หมายถึงหล่อนมิใช่ฉัน  เลยมาถึงบางอ้อว่า ในอดีตที่ผ่านมาเวลาย่างกรายไปในที่เปลี่ยวแสนอันตรายสำหรับสาวๆ ไฉนฉันจึงปลอดภัยแต่ผู้เดียวทุกคราไป 

 

 

ฉันทิ้งความงามไว้เบื้องหลัง เดินเลาะเลียบขึ้นเรือนนู้น ลงตำหนักนี้ เสียเพลิน

   

แล้วไปยืนจดๆ จ้องๆ เครื่องจองจำนักโทษที่ทำด้วยแผ่นไม้หนีบรอบคอใส่กุญแจ ในที่สุดจึ่งตัดสินใจเป็นตากล้องดีกว่านางแบบ เพราะถ่ายออกมาอาจจะเหมือนหัวหนูดำๆ ถูกหนีบติดกับดักมากกว่า 

ที่พลาดไม่ได้คือโรงครัว  ถ้วยโถโอชามรามไหเรียงเป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่บนชั้นไม้ มีตะกร้าใส่ผักปลอมใกล้เขียงไม้ มิน่าเล่าถึงดูสดไม่เหี่ยวในทุกฉาก

 

มีอาหารปลอมน่าตาหน้ากินอยู่บนขันโตก คงเข้าๆ ออกๆ อยู่หลายฉากเพราะประหยัดดีไม่มีพร่องเลย

 

 

 

 

 

 

ถัดออกไปเรียงรายด้วยโอ่งกิมจิสุดเริด ก็คือผักดองบ้านเราดีๆ นั่นแหละ ไม่รู้จะบ้ากันถึงไหน

แวะไปดูที่เลี้ยงไก่ฟ้า ที่ทำบาปของแม่หมอแดจังกึม เพราะเลี้ยงสัตว์ให้เขาเอาไปฆ่า

แล้วเดินข้ามสะพานออกจากวังมุ่งสู่ถนนดินแดงเล็กๆ ของหมู่บ้าน ปกคลุมด้วยใบไม้สีเหลืองน้ำตาลที่ร่วงหล่นดั่งลาดด้วยพรมผืนใหญ่ พุ่มไม้ใบเขียวสองข้างทางช่วยสร้างสีสันสดใส

ละเลียดความงามได้สัดพัก ก็จะพบบ้านเรือนตั้งเรียงรายอยู่สองข้างทาง บ้านดินชั้นเดียวมุงหลังคาด้วยใบไม้บ้าง กระเบื้องบ้าง ประตูไม้บานใหญ่ลั่นดาลไว้ ดูสงบ อบอุ่นในวิถีชนบท

กว่าจะยุรยาตรออกมาได้ก็นานโขอยู่ มัคคุเทศก์กวาดต้อนพวกเราขึ้นรถเพื่อไปดูสถาบันมะเร็ง ก่อนไปทานข้าว

ลาภปากมื้อเที่ยงคืออาหารเกาหลีจากร้านเลื่องชื่อ สวรรค์ของคนชอบเนื้อย่าง ฉันเลือกอยู่กลุ่มไม่ทานเนื้อ (พวกเดียวกันเอง) จึงได้ลิ้มรสปลาบ้าง สัตว์ทะเลบ้าง ก็อร่อยไม่แพ้กัน

  

น้องสาวชาวเกาหลีหน้าแฉล้มแช่มช้อยเห็นฉันเปิบเอาเปิบเอา เลยยกมาเพิ่มให้เป็นพิเศษ กิเลสตัวเขื่องมันได้ใจใหญ่  ฟาดเสียพุงกาง ลืมทางสายกลางไปเสียสิ้น  อุ๊แม่เจ้า...นึกว่าหมดแล้ว ปรากฏว่าวนมาอีกสองกระด้ง ชุดสุดท้ายเป็นชุดอาหารเกาหลีดั้งเดิม

แดนามู ทงบับ คือ ข้าวหุงในไม้ไผ่  ใส่แปะก๊วยสีเหลืองอวบ กับลูกเกาลัดสีน้ำตาลตัดกับข้าวขาวๆ ในกระบอกไม้ไผ่สีเขียว หอมกรุ่นยั่วให้น้ำลายสอเชียว  ดูดูไปก็เหมือนข้าวหลามบ้านเราดีดีนี่เองแหละ ฉันว่าของเราหอมอร่อยกว่านะ

ตกเย็นเขาพาไปเยี่ยมชมบริษัทซัมซุงที่ชาวเกาหลีภาคภูมิใจเป็นยิ่งนัก ตัวตึกตั้งอยู่ย่านใจกลางเมือง

เมื่อก้าวเข้าไปในอาคารก็จะเจอห้องโถงใหญ่มีแสงสีเสียงตระการตา ดูล้ำยุค เครื่องคอมพิวเตอร์ กล้อง  และผลิตภัณฑ์นาๆ ชนิด วางเรียงรายยั่วต่อมกิเลสให้แตกซ่าน ชั้นบนมีศิลปะแบบวิทยาศาสตร์จัดแสดง ฉันสนใจวิทยาการแต่ไม่ได้บ้า รู้เฉพาะที่จะใช้ก็พอ

จึ่งออกจากตึกโลดแล่นหาร้านกาแฟซดดีกว่า เดินตาโปรยลากเท้าตามกลิ่นที่จูงจมูกฉันมาจนเจอร้านที่หัวมุมถนน เป็นร้านคูหาเล็กๆ ด้านหน้ามีร่มคันใหญ่สีเขียวเหลืองกางเหนือเก้าอี้เหล็กสีดำชุดเล็ก กระดานดำขนาดเล็กตั้งใกล้ประตูทางเข้าเขียนแสดงรายการด้วยช็อคสีเขียว เหลือง ฟ้า และ ส้มดึงดูดใจดี 

ผนังด้านหน้าเป็นกระจกใสมองทะลุเข้าไปเห็นเครื่องบดกาแฟรุ่นโบราณขนาดใหญ่ด้านหน้าร้าน 

ในร้านมีชุดเก้าอี้ไม้เล็กๆ ตกแต่งด้วยถังใส่เมล็ดกาแฟสีน้ำตาลทรงกลมตั้งเรียงรายติดฝาผนังที่ประดับด้วยไฟสีส้มอ่อน  ฉันละเลียดฟองนมสีขาวที่โรยตัวบนกาแฟสีน้ำตาลรสเข้มอย่างละเมียดละไม สูดดมกลิ่นหอมกรุ่นให้ซึมซับเข้าประสาทรับกลิ่นซึ่งตื่นตัวเต็มที่

ตบท้ายของวันด้วยการไปล่องเรือสำราญรับประทานอาหารมื๊อหรู ซึ่งประกอบด้วยชุดปลาดิบหลากชนิดแล่ด้วยมีดคมกริบอวดเนื้อแดงสดบนถาดที่ตกแต่งด้วยแครอทสีส้ม มะนาวฝานอวดผิวเหลืองสดล้อมเนื้อในชุ่มน้ำรสเปรี้ยว มีผักสีเขียวตระกองกอดอยู่โดยรอบทำให้เนื้อปลาดูเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวลขึ้น 

ใช่ว่าอ้อล้อนะ แต่ฉันกินไม่ลงไม่ว่ามันจะแพงแค่ไหนเพราะมันเป็นของดิบ  แค่คิดว่าเลือดจากเนื้อสดๆ รดไปบนลิ้นก็สยองแล้ว  ตัดสินใจคีบใส่จานแล้วเดินไปขอพ่อครัวใหญ่ผัดให้หน่อย  อุแหม่...แกมองฉันด้วยสีหน้าท่าทางที่พร้อมขว้างตะหลิวบัดเดี๋ยวนั้น ทำใจดีสู้เสือ อย่างไรเสีย หญิงไทยใจกล้ามิมีวันถอย ปักหลักสู้มันหน้าเตานี่แหละ ตาจ้องเขม็งที่กระทะเพื่อหาจังหวะหลบถ้ามันปลิวมากะทันหัน ในที่สุดกงสุนสูงสุดก็ทนทั้งน้ำเสียงและสายตาเว้าวอนของฉันไม่ไหว ทอดปลาให้...สงเคราะห์มันไป 

หลังจากอิ่มหนำสำราญกันแล้ว ผีนางแบบก็เข้าสิงพรรคพวก ตากล้องอย่างฉันต้องตะเกียกตะกายสู้ลมหนาวถ่ายรูปให้บรรดาลูกศิษย์และมิตรสหาย ไม่ว่าในเรือ ท้ายเรือ ระเบียงเรือ หัวเรือ

นี่ถ้าลงไปห้อยแคมเรือได้คงทำกันไปแล้ว แต่ไม่ถึงกับท่านางเอกพระเอกเรื่องชู้รักเรือล่มดอกนะ 

จนกระทั่งเรือล่องไปถึงสะพานน้ำเต้นระบำขนาดมหึมา ผีนายแบบนางแบบก็ฮือกันไปหาฮวงจุ้ยถ่ายรูปใหม่

สะพานทอดข้ามแม่น้ำขนาดมโหฬารปล่อยสายน้ำสีรุ้งที่เกิดจากแสงหลอดไฟสีที่เปิดปิดไปตามจังหวะสายน้ำสะบัดพลิ้วสู่อากาศเบื้องบนก่อนทิ้งตัวลงสู่พื้นน้ำสีนิลเบื้องล่าง    

ดูคล้ายกระโปงหญิงสาวที่พลิ้วไหวส่ายยั่วยวนชายอย่างสายลมหนาวให้สั่นสะท้าน

ความงามที่ลวงตามักจะมีอิทธิพลต่อจิตใจเราให้หวั่นไหวเสมอ ผลขึ้นอยู่กับว่าเราจะสู้รบตบมือกับมันอย่างไรให้บอบช้ำน้อยที่สุด หรือถ้าทำได้ขอให้....เพียงกระทบแต่ไม่กระเทือนก็พอ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


เรื่องที่มีผู้อ่านสูงสุด จาก NationTV



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
BlueHill วันที่ : 26/04/2010 เวลา : 15.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ฉันละเลียดฟองนมสีขาวที่โรยตัวบนกาแฟสีน้ำตาลรสเข้มอย่างละเมียดละไม

ตรงนี้อิจฉาพี่ก๊วยยิ่งกว่าตอนกินอาหารเกาหลีอีกครับ





แล้วไปชงกาแฟดื่มบ้างดีกว่า

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
วิตามินบี วันที่ : 24/04/2010 เวลา : 16.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


ใช่ว่าอ้อล้อนะ แต่ฉันกินไม่ลงไม่ว่ามันจะแพงแค่ไหนเพราะมันเป็นของดิบ แค่คิดว่าเลือดจากเนื้อสดๆ รดไปบนลิ้นก็สยองแล้ว
...................................
เหมือนกันเลยค่ะ ชอบอาหารญีปุ่นมาก
แต่จะทานได้เฉพาะที่ไม่ดิบ อย่างพวกเทปันยากิ
ส่วนถ้าเป็นของดิบอย่างซาชิมิ ทานไม่ได้เลย
มันไม่ชินกับของดิบ เหม็นคาวยังไงไม่รู้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
วิตามินบี วันที่ : 24/04/2010 เวลา : 16.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


ความคิดเห็นที่ 54
พี่ก๊วย วันที่ : 23/04/2010 เวลา : 21.30 น.


ไประยองเป็นสิบๆครั้ง ไม่เคยเห็น โฮ เจอได้ไง
มีสระว่ายน้ำไหม?

.................................

มีค่ะพี่

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
โคมทอง วันที่ : 22/04/2010 เวลา : 16.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ji2551

ภาพใหญ่ดีจังค่ะ...ตอนเอาปลาดิบไปให้พ่อครัวทอดนะค่ะ เข้าใจค่ะว่าไม่ใช่เรื่องง่ายหากเราไม่ทานของดิบ..

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
kamolnum วันที่ : 22/04/2010 เวลา : 15.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kamolnum

เป็นทริปที่น่าสนุกมากๆ น่าไปนะพี่
ยังไมเ่คยไป (และไม่เคยคิดว่าจะไป) เลย
เห็นเอนทรี่นี้ คงต้องเปลี่ยนใจซะแล้ว

ปล.คิดถึงนะครับ ไม่ได้เจอกันนานเลย

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
นานาจิตตัง วันที่ : 22/04/2010 เวลา : 14.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yorwor
บ้านหลังใหม่ฮะ --- >>>> http://www.oknation.net/blog/mouthshell

งดงามมากเลยครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 22/04/2010 เวลา : 11.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

แยกไม่ออกเลยว่าคนไหนเป็นแดจังกึม ใครเป็นกึ่มจังแก


ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 22/04/2010 เวลา : 11.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

ภาพภูเขาหลากสี..สวยมากครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
จอมโจรเทวะ วันที่ : 22/04/2010 เวลา : 11.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kpkk

สนุกนะคะ....


อากาศเย็นด้วย....



ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ว่าที่ร.ต.สมโชคเฉตระการ วันที่ : 22/04/2010 เวลา : 08.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/somchoke101

อิจฉาคุณหมอจังครับ ที่ได้ไปเยี่ยมแดจังกึม...อากาศคงหนาวมากใช่ไหมครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
หน่อผุด วันที่ : 22/04/2010 เวลา : 00.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/korpai
'ต้นไม้ต้นเดียวไม่เป็นป่า  กระดาษแผ่นเดียวไม่เป็นหนังสือ'

น้องสาวชาวเกาหลีหน้าแฉล้มแช่มช้อยเห็นฉันเปิบเอาเปิบเอา
.............
เปิบเก่งยังไง ไม่เห็นอ้วนซักที ดีจังเนอะ

ภาพใหญ่สะใจไปเลย สวยมากๆค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน