• พี่ก๊วย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-09-16
  • จำนวนเรื่อง : 114
  • จำนวนผู้ชม : 311465
  • จำนวนผู้โหวต : 287
  • ส่ง msg :
  • โหวต 287 คน
BrazilMiss

Miss flight in Brasil

View All
<< มีนาคม 2011 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 30 มีนาคม 2554
Posted by พี่ก๊วย , ผู้อ่าน : 2906 , 15:35:31 น.  
หมวด : นักข่าวอาสา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 6 คน feng_shui , TaTee และอีก 4 คนโหวตเรื่องนี้

          ฉันเป็นคนแรกของเที่ยวบินนี้ที่หอบสังขารขึ้นรถโดยสารออกจากสนามบินเชียงใหม่ทันทีหลังจากต่อเครื่องบินมาจากหาดใหญ่ตั้งแต่บ่าย  รูปร่างผอมแห้งผิวสีน้ำตาลที่ลากกระเป๋าหนักอึ้งเสมือนกะปอมอีสานเดินยกขาหน้าผงกหัวเป็นจังหวะ ๆ จนมาถึงห้องพักวิมานทรงประหลาด มันเป็นห้องสี่เหลี่ยมด้านไม่เท่า อะ…อะ มิต้องคาดเดา เพราะมันไม่ใช่สี่เหลี่ยมผืนผ้า ไม่ใช่สี่เหลี่ยมคางหมู ไม่ใช่สี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน แต่เป็นสี่เหลี่ยมด้านไม่เท่ากันเลย(สักด้าน)

 

 นอกจากนี้ยังมีเสาเบ้อเร่อโผล่มาตรงผนังด้านทิศตะวันออก ทรงเหลี่ยมค่ะ ไม่มีที่ให้มือเกี่ยวหัวห้อยวิ่งหมุนโดยรอบเหมือนนางเอกหนังอินเดียดอกนะ

 

มีสิ่งปลูกสร้างคล้ายระเบียง เพราะไม่รู้จะจำแนกลักษณะสถาปัตยกรรมอย่างไร

 

คือเมื่อเปิดประตูห้องออกไปจะเผชิญหน้ากับผนังห้องเพื่อนบ้าน เหลียวมองไปด้านซ้ายจะเจอผนังส้วม ผินหน้าไปด้านขวาจะเจออากาศและระแนงเหล็กกว้างราวศอก ดู ๆ เสมือนหนึ่งอากาศที่เสียบเข้ามาในซอกตึก คนออกแบบคงเปลี่ยนใจกลางครัน หรือรักพี่เสียดายน้อง เอามาผสมทุกอย่างเป็นศิลปะร่วมสมัย(ไหนก็ไม่รู้)

การจัดห้องหับเล็ก ๆ ประหลาด ๆ นี้ จึงทำอะไรไม่ได้มาก ได้ผลักให้ตู้โต๊ะเตียงติดผนังเข้าไว้ เหลือที่ให้มาก ๆ จะได้ทำความสะอาดง่าย ๆ เดินจงกรมนั่งสมาธิสะดวก

ฉันนั่งรื้อข้าวของออกจากกระเป๋าเดินทาง ฉับพลันทันใดนั้น พื้นห้องก็โยกเยกไปมา ตายละหว่า มันแรงกว่าแผ่นดินไหวที่ฉันเคยเจอในไทย แต่เทียบไม่ได้กับตอนหนีตายที่นครลอสเอลเจลิสขนาด 6.8 ริกเตอร์ ไม่รู้ว่าซวยหรือโชคที่ตัดสินใจเดินทางกลับก่อนกำหนดเพื่อมาช่วยดูงานให้ลูกศิษย์และประชุมภาควิชา แต่น่าจะเป็นโชคลาภ(บเลือด)นะ เพราะได้ทดสอบใจตัวเองก็คราวนี้ สะติที่เพียรฝึกไว้ได้ใช้งานทันเวลา ไม่ได้ตกใจอันใดแต่ประเมินความรุนแรงและมองหาที่กำบัง ตัดสินใจเดินบนพื้นห้องโยก ๆ ไปหยิบถุงใส่เอกสารสำคัญที่เตรียมไว้ประจำกับโทรศัพท์ ก่อนจะเดินไปยังประตูห้อง

 

“แผ่นดินไหว”

“เร็ว แผ่นดินไหว”

“โอ๊ย”

“เร็ว”

เสียงตะโกนลั่นทั่วอาคารที่สั่นไหว ผู้คนวิ่งกรูกันทั้งชุดนอน ชุดลำลอง หรือ ชุดพยาบาล แล้วแต่ว่าขณะนั้นทำอะไรอยู่ สิ่งที่ติดไม้ติดมือมาก็แล้วแต่ว่าจะคว้าอะไรได้ แม้กระทั่งลม

ฉันปิดประตูให้เรียบร้อยก่อนเดินลงบันไดข้างลิฟต์จนมาถึงชั้นล่าง เดินไปยืนในตำแหน่งห่างจากตัวตึกในระยะที่กระจกไม่ปลิวตกลงมาเสียบกบาล   

ผู้คนที่ตกใจอกสั่นขวัญแขวนต่างแสดงกิริยาอาการต่างกันไป พวกที่มีโทรศัพท์มือถือก็กระหน่ำโทร พวกที่เหลือจับกลุ่มโจษจันกัน  ผู้ที่อยู่ชั้นสูง ๆ ไม่ลงจากตึกก็มี ฉันไม่เชื่อความแข็งแรงของตึกรัฐบาลดอก แค่สร้างเสร็จก็รูปทรงเฉเกแล้ว ถ้าถูกเขย่าหนัก ๆ คงเละเป็นเขียดถูกรถสิบล้อทับ

น้องพยาบาลเล่าให้ฟังตอนเกิดเหตุในหอผู้ป่วยนอนนั้น ต่างคนต่างตกใจ นางพยาบาลบางนางคว้าขวดน้ำไว้ก่อน บางนางวิ่งไปหลบใต้เคาเตอร์  บางนางก็เกาะเสาเข้าไว้ บางนางโทรศัพท์ บางนางวิ่งลงมาจนถึงชั้นล่างขอกลับบ้านบัดเดี๋ยวนั้น จะไปดูลูก

คนไข้ได้แต่มองขวดน้ำเกลือที่แขวนบนเสาแก่วงต่องแต่ง ๆ ตาไม่กระพริบ แล้วร้องตะโกนกันให้อึงมี่

“หมอ ๆ ช่วยด้วย”

“พยาบาลอย่าเพิ่งไป”

“ตอนนี้ไม่มีหมอไม่มีคนไข้แล้ว ขอวิ่งก่อน”

ป้าแกหาที่พึ่งไม่ได้ก็ลุกขึ้นนั่งสวดมนต์ไหว้พระ

อีกป้าก็ย้ายไปนอนใต้เตียง

มีเจ้าเด็กน้อยวัยราว 9 ขวบเฝ้ายายอยู่ชั้น 11 ตอนเกิดเหตุ แกก็วิ่งมานอกห้องตะโกนถามพยาบาลว่า

“แผ่นดินไหวใช่ไหมคร๊าบ” (ตกใจแบบสุภาพ)

พยาบาลร่างบึกยืนลังเล ๆ อยู่ ว่าจะเอาอย่างไรดีกับนาทีวิกฤตตอบเสียงดังคับห้อง

“ก็นั่นนะสิ”

เท่านั้นและเจ้าหนูขวัญกระเจิงตะโกน

“แม่ผมกลัว”

“แม่ผมไม่อยู่แล้ว”

“แม่ เร็ว ๆ วิ่งลงบันได”

ลั่นวาจาเสร็จแกก็เผ่นแผล็ว แม่ก็วิ่งตามด้วยความรักลูก ลงกันไปถึงชั้นล่างอย่างไรไม่รู้ รู้เพียงแต่ว่าเจ้าหนูใส่รองเท้ายายวิ่งลงมา ส่วนตัวยายยังนอนอยู่ข้างบน

เมื่อเจ้าหน้าที่เสียสละอยู่ต่อดูแลคนไข้ แต่ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น ต้องวิ่งหาข้อมูลหรืออาศัยไหว้วานญาติผู้ป่วยแบ่งขุมกำลังกันไปหาข่าว ระส่ำระสายห่วงหน้าผะวงหลัง ถ้ามีการฝึกซ้อมซักซ้อมเตรียมการกันดี ๆ จะช่วยได้มาก ฉันเคยพูดเหน็บแนมในที่ประชุมราวสามปีก่อน ว่าเราไม่เคยเตรียมตัวทั้ง ๆ อยู่ในพื้นที่เสี่ยง แต่ก็มิได้นำพา

เราไม่ทราบว่าเมื่อไหร่แผ่นดินจะไหว แต่แผ่นดินไหวตบตูด (aftershock) นี่เราคาดเดาได้ว่าจะมีความรุนแรงน้อยกว่าครั้งแรกตามระยะเวลาที่ผ่านไป ความถี่ก็ลดลง ดังนั้นการเตรียมตัวเตรียมสถานที่หลบถ้ายังอาศัยอยู่ในอาคารนั้นเป็นสิ่งสำคัญ อย่างน้อยก็ศพสวยแซะง่ายกว่า ยกตัวอย่างเป็นรูปธรรมในห้องวิมานฉัน มีที่ให้ 3 ตำแหน่ง ที่ดีสุดจะเป็นใต้โต๊ะที่อยู่ปลายเตียงติดตู้หนังสือ โต๊ะมีขนาดหนาพอสมควร ไม่มีของหนักวาง ถ้าเพดานหรือผนังถล่มอัดจนมันยุบลงมา ก็ยังมีเตียงกับตู้ขนาบค้ำยันอยู่ และเหลือช่องพอให้ฉันนอนหายใจได้

 

 อีกตำแหน่งจะเป็นซอกระหว่างตู้หนังสือที่สูงประมาณเมตรกับตู้เสื้อผ้าสูงสองเมตร ถ้าผนังพังลงมาจนตู้ล้ม ก็อาจจะยังพอมีช่องสามเหลี่ยมเล็ก ๆ ให้ซุกกายได้ แต่ถ้าเพดานร่วงมาเป็นชิ้น ๆ ก็ไม่สามารถป้องกันกะโหลกสวย ๆ ของฉันได้ ถ้ามีหมวกกันกระแทกก็คงพอกันสมองไหลเลอะเทอะแต่ก็ไม่ป้องกันคอหักอยู่ดี อย่างน้อยก็หน้าสภาพดีญาติโยมชี้ศพได้ถูก ไม่ต้องเป็น ‘หญิงไทยไม่ทราบชื่อ’   

 

ตำแหน่งสุดท้ายถ้าวิ่งไม่ทัน ก็นั่งพิงเสาเฝ้าคาน(ทอง)ไว้ ภาวนาให้มันมั่นคง แข็งแรง มีคนช่างสงสัยถามว่าถ้าคานถล่มหละ พุทโธ่เอ๊ย…. ถ้าถึงขนาดนั้นก็สมควรตายแล้วแหละ 

การเตรียมตัวรับแผ่นดินไหวตบตูดที่จะเกิดตามมาเป็นระลอกนั้น ให้จัดกระเป๋าสะพายหลังใบกะทัดรัดสมสัดส่วน มิต้องใหญ่โตเพราะไม่ได้ย้ายบ้านและหนีได้เร็วกว่า บรรจุเงิน บัตร เอกสารสำคัญ ไฟฉาย วิทยุ โทรศัพท์ น้ำ และของกินที่ให้สารอาหารพลังงานแล้วทานได้เลยอย่างเช่น ธัญพืชแบบแท่ง ไม่กี่ซองก็พอ เพราะมิได้ไปเดินป่า อย่าถึงกับขนข้าวสารอาหารแห้งไปเชียวนา อายพวกมูลนิธิที่มาขนศพเรา 

 

สำหรับรองเท้านั้น ควรเป็นรองเท้าผ้าใบหุ้มเท้ามิดชิดเนื่องจากป้องกันการบาดเจ็บได้ดีกว่า ควรวางไว้ในตำแหน่งที่ใส่ง่ายรวดเร็วซึ่งขึ้นกับขนาดของแผ่นดินไหวตบตูด ฮวงจุ้ย ช่วงเวลา และความปอดแหก ตอนอยู่ลอสเอลเจลิสเจอแผ่นดินไหวขนาด 6.8 ริกเตอร์ ฉันวางไว้ข้างเตียงนอนใน 3 แรก ส่วนเพื่อนฉันใส่นอนเลย แต่ต้องทนตีนร้อน ๆ เหม็น ๆ ได้นะ ที่เชียงใหม่คราวนี้ฉันวางไว้ตรงประตูเพราะไม่คิดว่าจะเร่งด่วนปานนั้นและสามารถพาร่างไปถึงรองเท้าได้ภายใน 15 วินาที ถ้าไม่โดนอะไรทับหรือร่วงลงชั้นล่างก่อน

บอกยากว่าเมื่อไหร่ควรจะอาศัยบารมีหลวงพ่อโกยวัดหน้าตั้งลงมาจากตึก คงมีทฤษฎีอยู่ดอกนะ แต่ฉันคงคิดทบทวนไม่ทัน เสมือนชั่งใจมากกว่า เท่าที่เคยพบพาน มาห้าหกครั้ง (5 - 6.8 ริกเตอร์) ก็ใช้เวลาหาทิศทางที่จะไปไม่เกินครึ่งนาที อย่าตกใจหรือใช้เวลาคร่ำครวญร่ำไห้นาน เพราะถ้าเผ่นทันยังมีเวลาเหลือให้ไปตกใจต่อได้อีกเยอะ  เศร้าเอาบรรยากาศก็พอ ตอนที่เจอแผ่นดินไหวครั้งแรกสมัยเป็นหมอบ้านนอกนั้น บ้านไม้ 2 ชั้น สั่นและกระจกเขย่าจนตื่น แต่หาวิตกจริตใดใดไม่ มิใช่ว่าเก่งกล้าอะไรน้กหนา แต่ไม่รู้จักแผ่นดินไหว จึงเพียงหรี่ตาดูแล้วนอนหลับต่อ

ส่วนทางหนีของตึกที่สร้างตามกฎหมายแผ่นดินไหวที่ได้มาตรฐานนั้น มีการเสริมให้ส่วนบันไดหนีไฟแข็งแรงทนทานมากขึ้น เพื่อนฉันที่เป็นสถาปนิกและรับเหมาก่อสร้างก็เผ่นลงทางนี้เหมือนกัน

 

 

     ฉันเคยไปประเมินการเตรียมพร้อมรับภัยฉุกเฉินของจังหวัดภาคใต้ให้องค์การอนามัยโลก (World Health organization) และของหน่วยงานรัฐบาล พบว่า ความพร้อม แผนงาน การประสานงาน และการร่วมมือยังมีปัญหาอยู่ ยังเห็นแผนน้ำท่วมกับโคลนถล่มอยู่ด้วยกันทั้งทั้งที่การเตรียมคนและอุปกรณ์แตกต่างกัน โคลนถล่มต้องใช้รถใหญ่มีเครื่องมือยกของหนักหรือตักได้ ขณะที่น้ำท่วมต้องใช้เรือ เจ้าหน้าที่ต้องฝึกใช้เครื่องมือช่วยเหลือซึ่งแตกต่างกัน  ที่พบอีกประเด็นก็คือไม่ทราบข้อมูลความเปราะบางของพื้นที่ อาทิเช่น อัตราผู้รู้หนังสือ ลักษณะภูมิประเทศ เช่นเป็นที่ลุ่ม มีทางอพยพทางบกได้หลายทางแต่จุกเป็นคอขวดเส้นเดียว ส่วนท่าเรือหรือสะพานรองรับได้เท่าใด สนามบินจะใช้การอย่างไร เก็บศพได้กี่ศพ โรงพยาบาลรองรับผู้ป่วยได้เท่าไร จะตั้งศูนย์พักพิงชั่วคราวที่ไหนในแต่ละภัยพิบัติ เครื่องปั่นไฟไฟเก็บไว้ที่ได้ใช้งานได้กี่วัน เครื่องมือสื่อสารมีอะไรบ้าง ถ้าการสื่อสารหลักล่มจะใช้แบบไหน การบริหารจัดการและการประสานในกรณีระดมสรรพกำลังและบริจาคจะทำอย่างไรให้เป็นรูปธรรม  การขึ้นทะเบียนอาสาสมัครด้านต่าง ๆ ไว้ล่วงหน้าแทบไม่มีเลย สำหรับหน่วยงานด้านสาธารณสุขพบว่ามีส่วนน้อยที่เตรียมงบประมาณแยกจากงบปกติ

สำหรับชาวบ้านทั่วไปนั้นแทบจะไม่ต้องพูดถึงว่าจะมีความรู้การปฏิบัติตัวกันเพียงไร ที่ต่างประเทศเขาสอนแต่เด็ก หรือบางที่ก็สอดแทรกเข้าไปในละครให้ชาวบ้าน เช่นพระเอกนางเอกประสบภัยพายุถล่มที่ออกอากาศก่อนหน้ามรสุม แต่ละครไทยเรานางเอกตัวเปียกนอนหนาวเป็นไข้กอดกับพระเอก โรคอะไรจะเป็นไวขนาดนั้น แถมพระเอกยังก่อกองไฟได้อีกแฮะ อะไรจะเก่งปานนั้น หรือเตรียมไฟเช็ค มีดไม้ไว้มาปล้ำนางเอกก็มิรู้ได้  

(สำหรับท่านที่สนใจสามารถอ่านเพิ่มเติมได้จาก

ลักขณา ไทยเครือ. บทเรียนเหตุการณ์คลื่นยักษ์สึนามิถล่มไทย กรณีข้อมูล

ข่าวสาร:เชียงใหม่; ห้างหุ้นส่วนจำกัด เชียงใหม่พิมพ์สวย ประเทศไทย;2549.

ISBN 974-656-860-4

สุรางค์ศรี  ศีตมโนชญ์, ลักขณา ไทยเครือ, วิวัฒน์ ศีตมโนชญ์. การประเมิน

การเตรียมความพร้อมเพื่อรองรับภัยพิบัติของภาคสาธารณสุขและชุมชนจังหวัด

ภูเก็ต. วารสารสาธารณสุข 2551; 17:SVII1-14.

Thaikruea L, Seetamanotch S. Lessons learnt about the Thai health information system during the tsunami disaster, 2004-2007. Chiang Mai Med Journal 2009; 48(1):1-13.

 

 

ฉันโชคดีจึงเจอภัยพิบัติเกือบทุกรูปแบบ ตั้งแต่ พายุทอนาโด แผ่นดินไหว ไฟไหม้ พายุหิมะ น้ำท่วม และนิวเคลียร์ จึงได้เรียนรู้ได้ปฏิบัติ แม้นว่าภัยพิบัติแต่ละอย่างจะต่างกัน แต่มีสิ่งเดียวที่เหมือนกันเสมอ คือสะติของเราเองที่ต้องมาให้ทัน ใคร ๆ ก็รู้ว่าเกิดมาแล้วได้รับความตายเสมอกัน แต่เรามักคิดว่าอีกยาวไกล ผู้ที่กลัวตายนั้นมักจะใช้ชีวิตที่ผัดวันประกันพรุ่ง   แผ่นดินไหวครั้งนี้เตือนให้ฉันไม่ประมาทในการใช้ชีวิต  รักเมตตาผู้คนรอบด้านมากขึ้น แล้วท่านเล่า…เตรียมพร้อมแล้วหรือยัง



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
vii๖ วันที่ : 12/05/2011 เวลา : 23.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/gutswallow

เตรียมตัวดีมากเลย

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 03/04/2011 เวลา : 21.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

นายยั้งคิด
ก็ตลกแบบมีสะติน่าจะดีกว่าตระหนกแบบไร้สะติค่ะ

BlueHill
ใช่เลยค่ะ แต่ต้องฝึกไว้ล่วงหน้าค่ะ

หน่อผุด
“ให้ความรู้ประชาชน แยกแยะแจกแจงไป ภัยประเภทไหนต้องทำอะไรก่อนหลัง 1 2 3 4
เป็น Standing Order จัดไป”
Step ดีต้องมีสะติ ไร้สะติไร้ Step ก็เสร็จแหง๋
“ถ้าเหตุเกิดในโรงพยาบาล ที่ตึกก็สูง คนก็มาก แถมคนที่มากนั้นเป็นคนไข้ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้อีก
โอ...วุ่นวายขนาดไหนหนอ นึกภาพแล้วหนาววววว”
ตอนเกิดก็หนาวค่ะ

สายลมที่ผ่านมา
ยินดีและขออนุโมธนาด้วยค่ะ

ลุงวอ
ยิ้มหน่อยสิคะ

feng_shui
ขอบคุณที่มาให้กำลังใจค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
feng_shui วันที่ : 31/03/2011 เวลา : 15.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

เห็นด้วยกับ ความคิดเห็นที่ 3
หน่อผุด

โหวต+

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
สายลมที่ผ่านมา วันที่ : 31/03/2011 เวลา : 11.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/swongviggit
“เพียงสัจจะ ชนะได้” (Truth alone triumphs.)  


ชวนประมูลการกุศล ช่วยเหลือชาวใต้ค่ะ
http://www.oknation.net/blog/witita/2011/03/31/entry-1

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ลุงวอ วันที่ : 31/03/2011 เวลา : 10.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/welder


ความคิดเห็นที่ 3 (0)
หน่อผุด วันที่ : 30/03/2011 เวลา : 20.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/korpai
'ต้นไม้ต้นเดียวไม่เป็นป่า  กระดาษแผ่นเดียวไม่เป็นหนังสือ'

ต่อไปควรต้องมีการซ้อมรับภัยพิบัติ เหมือนกับที่ซ้อมแผนรับอุบัติเหตุหมู่
ให้ความรู้ประชาชน แยกแยะแจกแจงไป ภัยประเภทไหนต้องทำอะไรก่อนหลัง 1 2 3 4
เป็น Standing Order จัดไป
ถ้าเหตุเกิดในโรงพยาบาล ที่ตึกก็สูง คนก็มาก แถมคนที่มากนั้นเป็นคนไข้ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้อีก
โอ...วุ่นวายขนาดไหนหนอ นึกภาพแล้วหนาววววว

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
BlueHill วันที่ : 30/03/2011 เวลา : 19.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

จริงด้วยครับพี่ก๊วย
เหนือสิ่งอื่นใด ในการแก้ปัญหาต่าง ๆ แม้กระทั่งภัยธรรมชาติ
ต้องมีสติ ครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
นายยั้งคิด วันที่ : 30/03/2011 เวลา : 16.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/political79

โห ! คุณพี่ก๊วย ช่างเล่าเรื่องตระหนกให้เป็นเรื่องตลกก็ได้เหมือนกันนิ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน