• พี่ก๊วย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-09-16
  • จำนวนเรื่อง : 114
  • จำนวนผู้ชม : 309057
  • จำนวนผู้โหวต : 287
  • ส่ง msg :
  • โหวต 287 คน
BrazilMiss

Miss flight in Brasil

View All
<< กันยายน 2011 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันศุกร์ ที่ 9 กันยายน 2554
Posted by พี่ก๊วย , ผู้อ่าน : 5924 , 08:13:10 น.  
หมวด : นักข่าวอาสา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน Surakant , market และอีก 3 คนโหวตเรื่องนี้

 

คาดไม่ถึงว่าโครงการดนตรีบำบัดที่พวกเรากลุ่มเล็ก ๆ ร่วมทำกันมาจะไปได้ไกลถึงเพียงนี้ เมื่อราวสามปีก่อนฉันรู้จักอาจารย์จักกริชจากการแนะนำของท่านคณบดีคณะแพทยศาสตร์เชียงใหม่  ขณะซ้อมดนตรีกันเราคิดถึงเรื่องใช้ดนตรี ช่วยเหลือเด็กพิการ แต่องค์ความรู้เรื่องนี้ที่ชัดเจนในประเทศไทยยังขาดอยู่ เมื่ออาจารย์หมอจักกริชมีฝีมืออิเลกโทนระดับประเทศ ส่วนฉันคร่ำหวอดอยู่ในวงการวิจัย เราจึงริเริ่มทำบุญและสร้างความรู้เป็นวิทยาทานไปพร้อม ๆ กัน เพียงลำพังคงยากที่จะสำเร็จจึงไปชักชวนครูเงาะชุมชน oknation ซึ่งตอนนั้นเป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนศรีสังวาลเชียงใหม่ ชวนอาจารย์ Annette Janine George  ฝรั่งใจดีนักดนตรีบำบัดที่จบจากประเทศสหรัฐอเมริกา อยู่มหาวิทยาลัยพายัพ และอาจารย์อนุรักษ์ นักจิตวิทยา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ มาร่วมด้วย ขอบคุณชุมชนนี้ที่เป็นหนึ่งในจุดเริ่มเล็ก ๆ ที่ยิ่งใหญ่ เราขยายเครือข่ายผู้ร่วมอุดมการณ์ออกไปมากมาย ฝ่าฟันปัญหาอุปสรรค จนกระทั่งมีผู้เห็นในความเพียรเข้ามาสนับสนุนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ให้รางวัลในงานมหิดล ได้รางวัลคุณภาพดีเด่นการให้บริการประชาชนจากสำนักงานคณะกรรมการการพัฒนาระบบข้าราชการ ด้านนวัตกรรมการให้บริการ โดย ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นผู้มอบ (เมื่อวันที่ ๑๖ ธันวาคม ๒๕๕๓ ณ หอประชุมกองทัพเรือ กรุงเทพ)

 

 

 

และล่าสุดนี้ได้รางวัล Excellence Award ของ Asian Hospital Management Awards (AHMA) สาขา Corporate Social Responsibility Project ซึ่งมีการมอบรางวัลที่ประเทศสิงคโปร์ เมื่อคืนวันที่ 8 กันยายน นี้เอง โดยมีโรงพยาบาลทั่วเอเชียเข้าร่วมหกร้อยกว่าโรง (http://hospitalmanagementasia.com/)

ใช่ว่าจะหลงใหลได้ปลื้มมันมากดอกนะ รางวัลเสมือนดาบสองคม เป็นกำลังใจให้สร้างสรรค์งานต่อไปก็ได้ หรือจะทำลายล้างมิตรภาพหมู่คณะก็ได้ เจ้านายที่ดีต้องจัดการเรื่องละเอียดอ่อนนี้อย่างรอบคอบอย่าให้กิเลสบังตา เพียงเพราะชื่อเสียงที่วูบมาวาบไป หัวโขนที่เปลี่ยนได้ตามกาลเวลา จะอย่างไรก็แล้วแต่ สิ่งที่เราทำยังคงดำเนินต่อไปไม่ว่าจะมีรางวัลหรือไม่

เมื่อวันที่ 24-28 สิงหาคม มีงานมหกรรมหมอพื้นบ้านนานาชาติครั้งแรกของภูมิภาคเอเชีย (Chiang Mai International Conference and Exhibition on Traditional Medicine: http://www.icetm2011.com/) อาจารย์จักกริช  อาจารย์ Annette และ ฉันได้รับเชิญให้ไปบรรยายและแสดงดนตรีบำบัดกับเขาด้วย ที่หอประชุมใหญ่ในห้างสรรพสินค้า อุ๊แม่เจ้า มิได้เตรียมเวทีและจอบรรยายไว้ตามนัดเลยอีกทั้งปรับเปลี่ยนกำหนดการเราอีกด้วย ฉันกวาดตาไปในห้องโถงมหึมาที่แคบไปถนัดใจ ผู้คนล้นหลามเข้าออกตามซุ้มแสดงงานต่างๆ บ้างก็นอนแผ่ให้เขาเอาเท้านวด บ้างก็นั่งตอกเส้น บ้างชิมยาต้ม และบ้างก็ชมข้าวของ บนเวทีมีดนตรีพื้นเมืองกลุ่มใหญ่สีซอครวญเพลงอยู่  ฉันลัดเลาะไปตามซุ้มต่าง ๆ เพื่อติดต่อคนคุมเสียงข้างเวทีที่เพิ่งจะเสียบสายต่อเครื่อง ไม่มีเวลาสำหรับอารมณ์บูด เราเริ่มลุยขนอิเลกโทน ขาตั้งโน้ต อุปกรณ์ดนตรีต่าง ๆ ขึ้นเวที ดูดูออกจะเสียมารยาทไปหน่อยที่ลุง ๆ ป้า ๆ กำลังสีซอครวญเพลงอยู่ ก็มีภาพเราโยงโย่โยงหยกเป็นหางเครื่องถลาไปถลามาอยู่บนเวที อาศัยใจกล้าหน้าด้านทำหน้าที่แทนแม่นางพิธีกรที่เอาแต่สวย ฉันคลานกระดืบ ๆ เข้าไปบอกคิวคุณลุงที่ประกาศว่าจะเล่นต่อไปเรื่อย ๆ เพราะไม่มีใครมาบอกคิว จากนั้นเราแก้ปัญหาด้วยการยืนบรรยายผสมกับการเล่นดนตรีสลับกันไปโดยไม่มีสไลด์ ว่ากันสด ๆ ปรับเนื้อหาให้เข้ากับผู้ชม เออหนอ… ชีวิตหญิง มิเค๊ย มิเคย เจองานระดับนานาชาติแบบนี้ แต่ก็ดีนะ ได้รสชาติไปอีกแบบ ปัญหามีให้ฝึกพลังจิตมิใช่ฝึกพลังมือ   หลังเล่นเสร็จ อาจารย์จักกริชกับฉันไปสมทบกับนักกายภาพบำบัดและนักอาชีพบำบัดเดินทางไปโรงพยาบาลอำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี ทันที เพื่อจัดอบรมเครือข่ายดนตรีบำบัดครั้งแรก มีคุณหมอดวงจิตที่สวยทั้งใจและใบหน้าต้อนรับขับสู้เป็นแม่งาน

 

เกือบสามทุ่มเราจึงมาถึงที่พักที่ดัดแปลงจากโรงเรียนประถมศึกษาเก่า เพิ่งเปิดดำเนินการโดยผู้มีอันจะกินที่ค่อยทำค่อยไปไม่หวังกำไรเป็นเรื่องใหญ่ จึงยังไม่มีใครรู้จักนักนอกจากเหล่านักข่าวนิตยสารที่ตามล่าหาของแปลก เมื่อเลี้ยวเข้าซอยเล็ก ๆ สักพักจะพบอาคารไม้สองชั้นยืนทะมึนท่ามกลางสายฝนพรำในคืนเดือนดับ มีหลอดไฟสีส้มเสมือนดวงตาจ้องมา …. เอื๊อก…บรรยากาศชวนขนหัวลุก

 

พนักงานตอนรับกลับบ้านแล้ว เราจึงเดินหิ้วกระเป๋าขึ้นบันไดแคบ ๆ ไปชั้นสอง  พวกเท้าใหญ่ต้องทำตัวเป็นผู้ดีตีนแดงตะแคงตีนเดิน เสียงไม้ลั่นเอี๊ยด ๆ เสียดแทงหัวใจให้หนาวยะเยือกชวนขนหัวลุก

 

 

ทางเดินไม้สีน้ำตาลทอดยาวมันวับหน้าห้องเรียนและกระจกสีสุดทางเดินทำให้บรรยากาศอบอุ่นอย่างประหลาด ผนังห้องเรียนด้านซ้ายทาด้วยสีน้ำตาลสลับขาวระบุอาณาเขตห้องเรียน มีกุญแจเสียบไว้  3 ห้อง

 

 

ฉันเปิดประตูไม้บานพับห้องแรกชั้นประถม 3 เข้าไป อุ๊แม่เจ้า… ห้องเรียนกลายเป็นห้องนอนที่กว้างขวางยิ่งนัก เตียงนอนไม้ขนาดใหญ่จัดไว้ด้านซ้าย มีเสาเตียงสี่เสาและมุ้งหลอกสีขาวห้อยย้อยระย้า เก้าอี้ไม้ทรงโบราณหนาตันและชุดกาแฟอยู่ด้านขวา เจ้าของชอบสะสมถ้วยกาแฟมาก จัดแสดงโดยวางไว้ในโต๊ะที่มีฝาเป็นกระจกเสมือนตู้ปลา ผนังห้องด้านติดระเบียงมีชั้นไม้เล็ก ๆ ทำเสมือนโต๊ะเครื่องแป้งมีกระจกบานโตติดอยู่ ผนังด้านที่เหลือทำด้วยไม้อัดสีเหลืองอมน้ำตาล  สุดผนังมีห้องน้ำทาสีขาวเล็ก ๆ ใช้บานหน้าต่างไม้เก่าสีน้ำตาลมาทำเป็นโต๊ะเจาะรูวางอ่างน้ำล้างหน้า หน้าต่างบานโตมีบานเกร็ดไม้สีน้ำตาลบังเรือนร่างเปลือยเปล่าจากสายตาผู้คนกับสวนองุ่นเบื้องล่าง  พื้นห้องนอนทำด้วยไม้กระดานสีน้ำตาลเข้มมันวับเหมือนหน้าห้องเรียนขับให้ห้องออกโทนสีขรึม

*****

******

นึกถึงสมัยเป็นนักเรียนที่เอามะพร้าวครึ่งลูกขัดพื้นห้อง ฉันเตะกะลาเล่น วิ่งสไลด์ไปตามพื้นลื่น ๆ จนถุงเท้าขาดเป็นรู หัวเข่าถลอก หน้าแข้งเขียว ยังเคยขัดพื้นหน้าประตูให้ลื่น ๆ จนเพื่อนหงายเก๋งไปหลายราย คุณครูปวดเศียรเวียนเกล้าที่ทโมนอย่างฉันทำความอับอายขายหน้าแก่โรงเรียนซึ่งมีชื่อดังกระฉ่อนด้านมารยาทงามระดับลูกขุนน้ำขุนนางและนายกหญิงเรียน  ผ้าจะให้เรียบทั้งกองได้อย่างไร ฉันมันเป็นประเภทผ้ายับพับไว้ ถึงไม่งามแต่ยังมีประโยชน์ใช้สอย

 

 เป็นความเรียบง่ายที่ดึงเอาเสน่ห์ย้อนยุคได้ประทับใจจริง ๆ ฉันจะได้หลับในห้องเรียนโดยครูไม่ตีก็คราวนี้ละโว๊ย

คืนนั้นไม้กระดานลั่นเอี๊ยดอ๊าดตามการหดตัวขยายตัว คนที่ไม่เคยอยู่เรือนไม้อาจคิดว่าผีเสาตะเคียนออกอาละวาด โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกที่เดินลงส้นเท้าจนเรือนไหว คืนนั้นฉันฝันเห็นดารานัยน์ตาหวานเพชราด้วย เห็นหน้าใกล้มาก ๆ แต่เป็นสีขาวดำ ก็แปลกดีนะ

เช้าวันรุ่งขึ้น ฉันแล่นแต้มานั่งหน้าอาคารเรียนชั้นล่าง   จิบกาแฟท่ามกลางกลิ่นไอดินและเสียงนกขับขาน ละเลียดโจ๊กขาวนวลควันกลุ่นละมุนลิ้น ทอดอารมณ์ชมสระบัว สีม่วงของกลีบบัวตัดกับต้นหญ้าเขียวสดรอบ ๆ ขอบสระ และปลาสุภาพ (คร๊าฟ) สีส้มแดงที่ว่ายหยอกล้อกับกอบัวดั่งภาพจิตกรเอกที่มีชีวิตโลดแล่นออกมาจากผืนผ้าใบก็มิปาน

  

 

 

“ยังไม่เห็นสองหนุ่มเลย” สาวเทนรำพึง

“สงสัยอาจารย์จักกริชจะยังไม่ตื่น” แม่เตือนเอื้อนเอ่ยขณะฟาดโจ๊กอย่างเมามัน
“งั้นอาจารย์ไปปลุกเอง” ฉันขันอาสา แล้วเดินขึ้นไปชั้นสองเคาะประตูชั้น ป. 1 เสียงเงียบสนิท ฉันจึงระดมอีกชุด จึงได้ยินเสียงกุกกัก ๆ

“อาจารย์จักกริช ถ้าเพิ่งตื่น ก็ไม่ต้องมาเปิดหรอก พี่มาปลุกเฉย ๆ เสร็จแล้วลงมาทานข้าวนะ”


จริงดั่งคาดเดา สักพักสองหนุ่มรีบกระวีกระวาดมาที่โต๊ะอาหาร

“เตียงมันเล็กครับ พลิกตัวก็ชนกันกับโอม” อาจารย์จักกริชตอบด้วยดวงตาแดงเป็นนกกะปูด

“เออ…พี่เพิ่งรู้ตอนเช้านี่แหละ ว่าเตียงแต่ละห้องขนาดไม่เท่ากัน ของพี่อยู่ ป.3 ใหญ่สุด ของผมอยู่ ป. 1 เล็กสุด”

“อาจารย์ตัวเล็ก นอนตีแปลงสบายใจเฉิบ ส่วนอาจารย์จักกริชตัวใหญ่ม๊าก นอนเตียงเล็กสุด” สาวเทนผสมโรง

“แฮะๆ… ตอนไปขอผ้าเช็ดตัวห้องผมเมื่อคืน พี่ก็นึกว่าผมคงกาง Sofa bed นอน”

“มีตรงไหน”

“ข้างเตียงนั่นแหละ”

“อ้อ เหรอ”
“คืนนี้พี่ขอเขาปู Sofa bed ให้ ขอโทษที ปากหนักไปหน่อย นึกว่าผมรู้แล้ว  ฮิ ๆ”

 “……”



รถโรงพยาบาลมารับเราที่โรงแรมไปห้องประชุมที่ดัดแปลงมาจากสนามบาสเกตบอลใหญ่โตมโหฬารมาก ท่านผู้อำนวยการให้เกียรติ์มาเปิดงานและนั่งฟังเราบรรยาย มีผู้เข้ารับการอบรมและสร้างเครือข่ายดนตรีบำบัดครั้งแรกกว่า 60 ชีวิต ตั้งแต่ผู้รักษา ไปจนถึงผู้ป่วยและญาติ

 

อาจารย์จักกริชกับฉันพูดมาหลายงานจึงไม่ต้องนัดหมายใด ๆ บรรยายเนื้อหาสลับกับสาธิตกันแบบรู้ใจ บางช่วงเป็นวิทยากรหมู่ ทั้ง สาวเทน แม่นางเตือน และหนุ่มโอม ผสมโรงกันเป็นอย่างดี

 

 

เราสาธิตการประเมินด้านร่างกายผู้ป่วย อาทิเช่น ความคล่อง ความยืดหยุ่น

 

ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ

 

และความจุปอด

 

ดูความสามารถในการเล่นเครื่องดนตรีของผู้ป่วย

 

ไม่จำเป็นต้องใช้เครื่องดนตรีก็ได้ เพราะการบำบัดยังรวมถึงการขยับร่างกายตามเพลงซึ่งได้ฝึกสมองไปด้วย

 

และการร้องเพลงซึ่งช่วยเรื่องความจำ ผู้ป่วยที่ปัญหาทางสมองที่พูดไม่ได้ แต่เรากระตุ้นให้ร้องเพลงที่เขาเคยร้องได้  

 

 

ตลอดเวลา 2 วัน มีแต่ความสนุกสนานกับการเล่นดนตรี ร้องเพลง เต้นระบำ และขยับตัวเพื่อช่วยบรรเทาความพิการของอวัยวะต่าง ๆ นอกจากร่างกายแล้ว เรายังใช้ดนตรีช่วยด้าน สมาธิ จิตใจ และการเข้าสังคมด้วย

ฉันไม่ทราบมาก่อนว่าจะมีนักข่าวโทรทัศน์และหนังสือพิมพ์มาทำรายการ จึงไม่ได้อำนวยความสะดวกเท่าที่ควร พี่เขาก็ดีมาก ไม่รบกวนเวลาพวกเราและสนใจซักถามในสิ่งที่เป็นประโยชน์มากกว่าการได้ข่าวไปขาย  เราให้เขาเก็บจากของจริง

 

ภาพที่ลูกสาววัยรุ่นช่วยแม่พิการในรถเข็นฝึกอย่างเอื้ออาทร

 

 

ลูกชายตัวจ้อยช่วยพ่ออัมพาตครึ่งซีกถือเครื่องเคาะตุ๊กตาด้วยท่าทางที่เดียงสา

 

แม่กับพี่น้องประคองลูกพิการทั้งตัวด้วยความทะนุถนอม  

 

หาใช่ภาพในโฆษณาไม่ มิมีการปรุงแต่ง มิมีการเสแสร้งแกล้งทำ แต่ออกมาจากหัวจิตหัวใจความเป็นมนุษย์ล้วน ๆ  งดงาม ซึ้งใจ ดึงความรู้สึกดี ๆ เติมเต็มแก่ผู้ที่ได้พบเห็นเกินบรรยาย  

ความสำเร็จครั้งนี้เกิดจากการสนับสนุนหลายฝ่าย ไม่ว่าจะเป็นโรงพยาบาลโพธาราม เจ้าหน้าที่สาธารณสุขจากโรงพยาบาลต่าง ๆ  ชมรมผู้สูงอายุ พระ คุณครู  และที่สำคัญ คือผู้ป่วยและครอบครัว

 

“ในชีวิตหมอที่ผ่านมา ถือคติว่า ทุกอย่างเกิดขึ้นแล้วดีเสมอ เออ… อย่าเพิ่งเข้าใจผิดว่าพิการนั้นดีนะคะ เราไม่สามารถเปลี่ยนสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้วได้ แต่เราจะมองหาข้อดีของสิ่งที่เลวร้ายเพื่อที่จะก้าวเดินต่อไป ไม่มีอะไรในโลกที่เลวทั้งร้อยหรือดีเสมอ หมอเคยได้ยินคนที่เกิดอุบัติเหตุจนพิการพูดว่า เขาดีใจที่เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น เพราะเป็นครั้งแรกที่ได้รู้ซึ้งว่าความรักของคนในครอบครัวยิ่งใหญ่เพียงใด หมอขอให้กำลังใจทุก ๆ คนนะคะ เราทำได้ สู้ ๆ ค่ะ” ฉันกล่าวอำลา

เราทำบุญกราบพระเพื่อเป็นศิริมงคลกำลังใจในการทำงานก่อนกลับ

 

จากนั้นก็หมดแรงสลบไศลไม่สมประดีอยู่ในรถตู้ที่มุ่งสู่สนามบินสุวรรณภูมิ ฉันแทบหมดสมรรถภาพทางแพทย์ไปทีเดียวเชียว เพราะในเวลาสองสามวันนี้ นอนนับชั่วโมงได้ อีกทั้งต้องเดินทางหลายจังหวัด อยากมีโดเรมอนเป็นเพื่อนจริง ๆ จะได้ผ่านประตูกาลเวลาและขนของใส่กระเป๋าวิเศษไปทุกหนทุกแห่ง  

 

เมื่อถึงสนามบินเราต้องขนเครื่องดนตรีขนาดใหญ่ไปส่งแผนก oversize  เครื่องเคาะจังหวะแบบหางเครื่องเขย่าอยู่บนเวทีถึงมีขนาดเล็กแต่ก็ต้องขนลงท้องเครื่องเพราะแม่นางฟ้าถือว่าเป็นอาวุธปาดคอกัปตันได้

 

พุทโธ่เอ๋ย ไอ้ไม้ทรงกลมเสียบแผ่นอลูมิเนียมนี่นะหรือคืออาวุธ ถ้าจะขึ้นไปฆ่ากัปตันทั้งทีคงไม่เลือกแทมบุรีน (Tambourine) ไปเถือคอให้เมื่อยดอก สำหรับนังกุ้งแห้งเตี้ยดำอย่างฉัน อาจเจอศอกกัปตันสลบคาที่ไปตั้งแต่พยายามเขย่งตะกายคว้าคอเขาแล้ว

เหลือกระบอกใส่โปสเตอร์สีดำเหมือนกระบอกปืนใหญ่ให้หนุ่มโอมก้านยาวถือขึ้นเครื่อง ฝนก็ตกเจ้าหน้าที่สายการบินนี้เอาใจผู้โดยสารสุด ๆ ปล่อยลงจากรถขึ้นบันไดเครื่องบินทั้งด้านหัวด้านท้าย  ผู้โดยสารก็ไปมั่วเบียดกันอยู่กลางเครื่องเพราะคนนั่งแถวหน้าดันขึ้นบันไดหลัง ส่วนคนนั่งแถวหลังดันขึ้นบันไดหน้า เบียดกันจนจะเป็นสามีภรรยากันเชียวละ ในทีสุดพวกคนโสดอย่างเราก็แทรกเข้าไปนั่งได้ พนักงานต้อนรับบนเครื่องเดินตรวจแถวดูความเรียบร้อยก่อนเครื่องขึ้น แล้วมาหยุดจ้องหนุ่มโอมที่นั่งอยู่

          “อันนี้ยาวมากไป”

          “…..”หนุ่มโอมพูดไม่ออก ฉันเห็นทำหน้าแปลก ๆ 

          “เอาเก็บไหมครับ”

          “อ้อ…เออ… ไม่ต้องครับ” หนุ่มโอมพูดตะกุกตะกัก

   

 

 

          หลังจากพนักงานต้อนรับเดินจากไปฉันก็ขอแกล้งสักที

“นึกว่าเขาหมายถึงอะไรรึ เห็นทำหน้ายิ้มกริ่ม”

“ไม่ใช่..ไม่ใช่ครับ…” หนุ่มโอมปฏิเสธเสียงหลง

“ฮั่นแน่ …ไม่คิดจริง ๆ อะ”

“ไม่ครับ…ไม่ครับ” หนุ่มโอมขวยอาย

“เขาว่ากระบอกยาวมากไป อย่าคิดมาก” ฉันตอดอีกหน่อย

ระหว่างเครื่องบินขึ้นฉันก็ย้ายมากัดสาวเทนกับแม่นางเตือนที่อ่านดวงชะตาราศีอยู่

“ราศีพิจิกทั้งคู่เลยเหรอ”

“ใช่ค่ะ เขาว่าวันนี้จะได้ทองอันสวยงามหรือวัตถุมงคลที่เป็นของเก่าอายุนับร้อย ๆ ปี อย่างทองหรือว่าน”

“สงสัยจะเป็นอย่างหลัง” ฉันแสดงความคิดเห็น

      

 

“อาจารย์รู้ด้วย อะไรหรือ” หล่อนตาโตเงี่ยหูฟัง

“ก็หัวไชโป๊วดองที่โรงพยาบาลโพธารามมอบให้เต็มกระเช้าวันนี้ไง มีมาแต่โบราณเป็นของมงคลอายุนับร้อยปี” ฉันกระเซ้าเย้าแหย่
“
ý"IMNE” เซ็นเซอร์

 

คืนนั้นกว่าจะกลับถึงนิวาสฐาน แกะกระเป๋าเก่า จัดกระเป๋าใหม่ เพราะเช้ามืดต้องเดินทางต่อ แม้นว่าจะเป็นวันเสาร์ก็ตาม ทำงานไม่มีวันหยุดเพราะไม่รู้จะตายเมื่อไร  ถ้าเราสุขอยู่ในสิ่งที่ทำ วันเวลามักหายไปอย่างรวดเร็วเสมอ จริงหรือเปล่า



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
feng_shui from mobile วันที่ : 31/08/2012 เวลา : 14.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

แจ่มค่ะ ขอบคุณ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
SW19 วันที่ : 10/09/2011 เวลา : 21.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SW19

ขอบคุณ คุณพี่ก๊วย ที่แวะไปเยี่ยมที่บ้าน

ที่เมืองคอนนั้นไปครั้งแรกในชีวิต เลยสงสัยว่าจะตื่นตาตื่นใจ จนไปจับเก็บอะไรต่อมิอะไรกลับมาล้นไปหมด


ทำงานหนัก พักผ่อนให้พอด้วยนะคะ / ครับ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 10/09/2011 เวลา : 20.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

Ae^
ขอบคุณมากที่แวะมาเยี่ยมค่ะ

BlueHill
“ตอนสมัยเด็กไปเที่ยวเรือนแพ ก็ทำเอานอนไม่หลับกันเลยทีเดียว …...”
อุ๊ยขวัญอ่อนแต่เด็กเชียวค่ะ
“ตื่นเช้ามา ปรากฎว่า เป็นเสียงไม้ไผ่เสียดสีกันเสีนนี่ ช่างน่าผิดหวังจริง ๆ.”
อ้าว ตกลงอารมณ์ไหนกันนี่


จิตราภรณ์
“โมทนาสาตุ๊ตวยเจ๊า”
สาตุ เอาบุญโตยกั๋น

“เป็นงานยิ่งใหญ่จริง ๆ ค่ะ ขนาดอ่านเฉย ๆ ยังปิติ…”
ขอบคุณค่ะ แค่รู้สึกดี ก็ใจกุศลแล้วค่ะ

SW19
“ส่งใจมาช่วยเป็นแรง...ให้หายเหนื่อยเร็วๆ”
ขอบคุณมากมากค่ะ

arattikron
ยินดีที่รู้จักมิตรใหม่ค่ะ
feng_shu
“จุดเล็กๆนี้ ยิ่งใหญ่มากค่ะ”
ค่อยๆ เติมจุดขึ้นเรื่อย ๆ ค่ะ

“โหวต”
ขอบคุณมากสำหรับกำลังใจที่ให้กันเสมอมา

หน่อผุด
“เยี่ยมมั่กมั่กค่ะ.”
ขอบคุณแทนพรรคพวกมาก ๆ ค่ะ

“มิน่า คุณหมอก๊วยรักษาหุ่นไว้ได้เหมือนตอนสาวๆๆๆ ใช้พลังงานเยอะนี่เอง …...”
ปกติ เขาไม่ให้ควายอ้วนหรอกค่ะ ไถนาให้หนังเหนียวไปเลย
“อ้าว...พิมพ์ตก เติมใจลงไปอีกตัวเน้อเจ้า”
ยินดีจ๊าดนักสำหรับกำลังใจ๋

kroo-ngoe
“คราวต่อไปหนีบครูเงาะไปด้วยนะครับ หมอก้วย”
ตั้งแต่ย้ายไปรับตำแหน่งสูงขึ้น ไม่ค่อยว่างเลยใช่ไหมครูเงาะ ว่างเมื่อไรมาให้เกียรติ์เล่นกับเราด้วย

“ยินดีกับรางวัลที่ได้ด้วยครับ”
ครูเงาะมีส่วนสำคัญมากค่ะ

นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ
“ยินดีด้วยครับ งานเล็กๆที่ยิ่งใหญ่”
ขอบคุณแทนทุก ๆ คนด้วยค่ะ
“สุขใจทั้งผู้ให้และผู้รับ”
สุขใจทั้งผู้ที่ร่วมยินดีด้วยค่ะ
“สบายดีนะครับ รู้สึกว่า งานยุ่งตลอดเลยนะครับ”
สบายตามสภาพค่ะ ตอนนี้กำลังไถนาอยู่อีกแปลงหนึ่ง


market
“อ่านแล้วมีความสุขมากค่ะ คุณหมอพี่ก๊วย...ใจสุดยอดค่ะ”

ผู้ที่มีจิตอนุโมทนาด้วย ก็ปิติได้เช่นกันค่ะ


ความคิดเห็นที่ 11 (0)
market วันที่ : 10/09/2011 เวลา : 17.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/market

อ่านแล้วมีความสุขมากค่ะ คุณหมอพี่ก๊วย...ใจสุดยอดค่ะ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ วันที่ : 10/09/2011 เวลา : 09.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/doctornursethailoyalty
ข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ประชาชนไม่ได้มีไว้เพื่อแพ้Honesty is the best policy.

ยินดีด้วยครับ

งานเล็กๆที่ยิ่งใหญ่

สุขใจทั้งผู้ให้และผู้รับ

สบายดีนะครับ รู้สึกว่า งานยุ่งตลอดเลยนะครับ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
kroo-ngoe วันที่ : 09/09/2011 เวลา : 22.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/smcmfb
http://www.oknation.net/blog/swcmband วงดนตรีบำบัดhttp://www.oknation.net/blog/my  กีฬา+นานาสาระ

คราวต่อไปหนีบครูเงาะไปด้วยนะครับ หมอก้วย
ยินดีกับรางวัลที่ได้ด้วยครับ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
หน่อผุด วันที่ : 09/09/2011 เวลา : 19.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/korpai
'ต้นไม้ต้นเดียวไม่เป็นป่า  กระดาษแผ่นเดียวไม่เป็นหนังสือ'

อ้าว...พิมพ์ตก เติมใจลงไปอีกตัวเน้อเจ้า

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
หน่อผุด วันที่ : 09/09/2011 เวลา : 19.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/korpai
'ต้นไม้ต้นเดียวไม่เป็นป่า  กระดาษแผ่นเดียวไม่เป็นหนังสือ'

เยี่ยมมั่กมั่กค่ะ

มิน่า คุณหมอก๊วยรักษาหุ่นไว้ได้เหมือนตอนสาวๆๆๆ ใช้พลังงานเยอะนี่เอง
พลังสร้างสรรค์ คนทำงานเปี่ยมสุข เป็นกำลังทุกท่านในกิจกรรมดีดีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
feng_shui วันที่ : 09/09/2011 เวลา : 18.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

จุดเล็กๆนี้ ยิ่งใหญ่มากค่ะ

โหวต

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
arattikron วันที่ : 09/09/2011 เวลา : 18.38 น.


ความคิดเห็นที่ 4 (0)
SW19 วันที่ : 09/09/2011 เวลา : 18.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SW19

ส่งใจมาช่วยเป็นแรง...
ให้หายเหนื่อยเร็วๆ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
จิตราภรณ์ วันที่ : 09/09/2011 เวลา : 17.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jitrapon
ครั้นว่าได้ฮัก.....ฮักแล้วบ่ขืน....ครั้นว่าได้ลืน....บ่คืนออกได้....หมายถึง....รักแล้วรักเลย...ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงเด็ดขาด

โมทนาสาตุ๊ตวยเจ๊า

เป็นงานยิ่งใหญ่จริง ๆ ค่ะ
ขนาดอ่านเฉย ๆ ยังปิติ
คนลงมืองปฏิบัติต้องเปี่ยมสุขแน่ ๆ ค่ะ


ความคิดเห็นที่ 2 (0)
BlueHill วันที่ : 09/09/2011 เวลา : 16.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ตอนสมัยเด็กไปเที่ยวเรือนแพ
ก็ทำเอานอนไม่หลับกันเลยทีเดียว
นึกว่าโดนอาละวาดเข้าให้แล้ว
ตื่นเช้ามา ปรากฎว่า เป็นเสียงไม้ไผ่เสียดสีกันเสีนนี่

ช่างน่าผิดหวังจริง ๆ


ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Ae^ วันที่ : 09/09/2011 เวลา : 11.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chae-reu-mai


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน