• พี่ก๊วย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-09-16
  • จำนวนเรื่อง : 113
  • จำนวนผู้ชม : 304939
  • จำนวนผู้โหวต : 285
  • ส่ง msg :
  • โหวต 285 คน
BrazilMiss

Miss flight in Brasil

View All
<< กรกฎาคม 2012 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 30 กรกฎาคม 2555
Posted by พี่ก๊วย , ผู้อ่าน : 6745 , 12:41:06 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน กระเจี๊ยบ , BlueHill และอีก 1 คนโหวตเรื่องนี้

อาการเริ่มแรกก็แค่ไอ ครั่นเนื้อครั่นตัว ดูอาการ  2 วัน แล้วเริ่มทานยาปฏิชีวนะ  3 วัน ผ่านไปไม่ดีขึ้น จึงเปลี่ยนยาแรงขึ้น ทานต่ออีก 4 วัน แล้วไฉนไม่ดีอย่างที่คาด อาการไข้ไม่ลดแม้ทานยาลดไข้ เหนื่อยง่าย ไอมาก ไอจนเจ็บหน้าอก ไอขนาดที่อยากจะแขวนคอ…เหมือนนักมวยที่เขาแขวนนวมกันนั่นแหละ   แต่ที่แปลกคือ ยิ่งพูดยิ่งเหนื่อย เหมือนหายใจไม่พอ ขนาดเป็นหมอดูแลตัวเองตามตำราเปี๊ยบ ยังไม่วายพลาดท่าเสียทีเจ้าเชื้อโรคมันจนได้ แล้วชาวบ้านตาดำ ๆ จะเป็นเช่นไร

เครื่องมือหมอระบาดเป็นคอมพิวเตอร์กับรองเท้าส้นสึก ต้องไปหาเพื่อนหมอใช้หูฟังปอด ฟังแล้วก็ไม่พบความผิดปกติอันใด แต่เขาก็ขะยั้นขะยอให้ไปเอกซเรย์ปอด ฉันก็อิด ๆ ออด ๆ เหล่าพี่พยาบาลก็กระตุ้นอีก

“ไปเอายาอยู่แล้ว ที่เอกซเรย์ใกล้กัน แวะไปหน่อยนะ”

“ไม่น่าจะมีอะไร”

“เดี๋ยวผลออก ดูทางอินเตอร์เน็ตให้ได้เลยอาจารย์”

“อืม..ดูก่อน”

ฉันก็ไม่ได้รับปากรับคำอะไร เดินไปเอายาอีกตึกหนึ่ง ไหน ๆ ก็ไหน ๆ เลยแวะไปหน่อย เออหนอ…คราวนี้เจอหมายเลขห้องให้งงงวยไปเลย เพราะต้องไปเอาเลขอันดับคิวอีกห้อง เปลี่ยนเสื้ออีกห้อง แล้วไปถ่ายอีกห้องหนึ่ง ถ้าไม่หลงในเขาวงกตเสียก่อนคงสำเร็จ แถมป้ายบอกเลขห้อง ‘เรียงเป็นตับ’ เอ…น่าจะเรียกว่า ‘เรียงเป็นหมูสามชั้น’ มากกว่า

 

จึงตัดสินใจไปหาเพื่อนภาควิชารังสีน่าจะง่ายที่สุด เหมือนเวลาหลงกรุงเทพให้ไปตั้งต้นที่สนามหลวงยังไงยังงันแหละ โชคดีเจอพี่เจ้าหน้าที่ซึ่งรู้จักคุ้นเคยกันดีเปิดประตูผัวะออกมาพอดี

“อาจารย์มาทำอะไร”

“จะมาเอกซเรย์ แต่หลงค่ะ”

“มะ มะ เดี๋ยวผมพาไป”

ฉันเกาะหมับเข้าที่แขน ไม่ต้องใช้สมอง นอกจากไขสันหลังเดินตามแกไป

“อาจารย์ป่วยไม่ได้มาเล่นดนตรี แต่มาเอกซเรย์นะ” พี่แกเอ่ยทักเพื่อนฝูงที่ห้องหมายเลข 33

“อาจารย์นั่งรอตรงนี้ครับ เดี๋ยวเขาเรียกอาจารย์ก็ไปตามนั้น”

สักครู่ก็ประกาศชื่อฉัน

“เอาเสื้อไปเปลี่ยนห้องเบอร์ 31 ถอดสร้อยและเสื้อชั้นในออกด้วย แล้วไปเอกซเรย์ห้องเบอร์ 47 ครับ ไปตามเส้น” เจ้าหน้าที่อธิบายพร้อมยื่นบัตรเหลือง ๆ แผ่นกระดาษเคลือบขาว ๆ มีหมายเลข แล้วก็เสื้อคนไข้สีฟ้าสุดวาบหวิวให้

ฉันเดินออกมาเหลียวไปด้านขวาเจอเลข  31 พร้อมลูกศร ง่ายจัง ที่พื้นมีเส้นสีเขียวกับสีแดง ถ้าตาบอดสีจะแยกอย่างไรวะ  หลุดมุมห้องออกมา ห้อง  31 อยู่ไหนเว๊ย

ขณะยืนเก้ ๆ กัง พี่เจ้าหน้าที่คนเดิมก็ซวยมาเจอฉันพอดี

“อาจารย์ไปไหน”

“หลงอีก จะไปเปลี่ยนเสื้อค่ะ”

“ทางนี้ครับ เปลี่ยนเสร็จ ห้องเบอร์ 47 อยู่ด้านซ้าย” ยายบ้านี่เป็นอาจารย์หมอได้ไงวะนี่ หลงตลอด

ปกติเปลี่ยนเสื้อห้องไหนก็ถ่ายห้องห้องนั้นนี่นา ตอนนี้เปลี่ยนไปแล้ว ฉันหอบเสื้อผ้ากระมิดกระเมี้ยนออกมา เล็งป้ายหาเลข 47 ในท่ามกลางหมู่เลขต่าง ๆ เดินตรงเลี้ยวขวาตามลูกศร อ้าวมีเลข 46 ซ้อนกับเลข 47 ตรงหัวมุมอีกเลี้ยว เลยต้องอ้อมออกไปดูจึ่งเจอ นี่ถ้าเป็นแม่หญิงนมใหญ่อวบอัด เดินโทงเทงนวยนาดไปนวยนาดมาคงมิงามแน่

ผลเอกซเรย์ปอดมีรอยปื้นขาวที่เนื้อปอดด้านซ้ายล่าง ลามถึงหลอดลมด้วย มิน่าเชื่อว่าฉันจะทนทายาทวิ่งทำงานไปมาเกือบ  10 วัน จะป่วยทั้งทีก็ต้องพิเศษหน่อยเป็นปอดอักเสบใส่ไข่ชนิดที่ลามถึงหลอดลมและกล่องเสียง (Atypical pneumonia of left lung with bronchitis and tracheaitis) ตัองอัดยาขนาดใหญ่ แต่ไม่นอนโรงพยาบาลเพราะอาการไม่ได้รุนแรงขนาดนั้น และโอกาสพักจะน้อยกว่า เนื่องจากต้องถูกเสียบปรอทวัดไข้ วัดความดันเลือด ถามอาการ ต้อนรับคนมาเยี่ยม หาอาหารทานลำบาก กะว่าให้เรื่องเงียบที่สุด แต่ที่ไหนได้ ข่าวกระจายไปเรื่อย ๆ

ท่านคณบดีเมตตาโทรมาให้กำลังใจ ญาติโยมเพื่อนฝูงก็เริ่มโทรถาม แล้วก็ตกอกตกใจไปตาม ๆ กัน เนื่องจากได้สำเหนียก เสียงเป็ดแตกเนื้อหนุ่มผสมท่อไอเสียเด็กแว๊น ขนาดฉันยังสะดุ้งกับเสียงตัวเองเลย ยิ่งพยายามอธิบายก็ยิ่งเหนื่อย 

“เป็นอะไรมากไหม”

“₡₢ÓÒῧῨﭛﭞ (ปอดอักเสบนิดหน่อย

“หา…ว่าอะไรนะ”

“₡₢ÓÒῧῨﭛﭞ (ปอดอักเสบนิดหน่อย) ₦ṎڭڼŸŸ  (ดีขึ้นแล้ว)”

“เป็นหวัดรึ ฟังไม่รู้เรื่อง เอาอะไรไหม”

“ไม๊อ่าว” ฉันเปล่งเสียงคนสำเร็จ

“พักมาก ๆ นะ ”

“₪₹ÖØ ﭟﭮﭣ (ขอบคุณค่ะ

“ต้องการอะไร ไม่ต้องเกรงใจนะ บอกมาได้เลย”

“…..” เพิ่งเข้าใจว่า ‘พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง’ เป็นเช่นนี้เอง

เมื่อไปจากเจออาจารย์หมอผู้เชี่ยวชาญทางด้านทรวงอก ท่านบอกว่าภาพถ่ายเอกซเรย์ดูดีกว่าอาการจริง เพราะฟังปอดดูแล้วลามขึ้นข้างบน เสียงเหมือนคนเป็นหอบหืด ปอดทำหน้าที่ฟอกเลือด (ไม่ใช่ฟอกเงิน) ให้เลือดแลกเปลี่ยนเอาออคซิเจ็น (Oxygen) ดีมาเลี้ยงร่างกายขับเอาอากาศเสียคาร์บอนไดออกไซด์ (Carbon dioxide) ออกไป ถ้าอู้งานไปครึ่งหนึ่งแล้วมีเม็ดเลือดคุณภาพแย่อีก ก็จะเหนื่อยมาก หัวใจทำงานสูบฉีดหนักขึ้น  อาจารย์หมอจึงให้ยาเพิ่ม วิธีใช้เจ้ายาสูดเข้าปอดนี่ก็ไม่ง่ายเลยนะสำหรับผู้เฒ่าทั้งหลาย ต้องเอากระบอกยาตั้งขึ้น เปิดฝา หมุนตูดมันไปมาจนได้ยินเสียง ‘คลิ๊ก’ เท่านั้นนะ ถ้าหูอื้อไม่ได้ยิน ไปหมุนเพิ่มอีก ‘คลิ๊ก’ เท่ากับเสียยาราคาแพงไปหนึ่งสูด เดินพลังลมปราณหายใจเข้าหายใจออกซัก 2 – 3 ปืด แล้วยกกระบอกยาขึ้นตั้งฉากกับปากหรือขนานกับพื้น อมไว้ อย่าเผยอยิ้มเชียวนะ หายใจออกจนสุด แล้วดูดเข้าอย่างรวดเร็วและแรงพอ แรงแค่ไหนเล่า แรงเท่ากับเสียงนกหวีดดังตอนซ้อมกับกระบอกยาปลอม แต่กระบอกยาของจริงไม่มีเสียงนะ  ให้ตรวจดูโดยเทปากกระบอกยาบนฝ่ามือ ถ้าไม่มีผงหล่นลงมาถือว่าใช้ได้ แต่ถ้าร่วงลงมาไม่ต้องคิดดูดทบต้น เก็บไว้แก้ตัวงวดหน้า  สูดเสร็จต้องปิดปากซัก 10 วินาที   แล้วค่อย ๆ หายใจออก จากนั้นไปบ้วนปากล้างเอายาค้าง ๆ ออก เนื่องจากมันเป็นยาสูด ไม่ใช่ยาทาน คนละช่องทางกัน คนละอวัยวะ อันหนึ่งปอด  อันหนึ่งกระเพาะ อย่าสับสนหรืองก เก็บหมดทุกเม็ด

นึกถึงคราที่ให้นักศึกษาแพทย์ไปหาสาเหตุว่าทำไมผู้ป่วยถุงลมโป่งพองในหมู่บ้านถึงมีอาการเป็นซ้ำกลับมาที่ห้องฉุกเฉินกันบ่อย หนึ่งในสาเหตุก็คือการใช้ยาพ่นไม่ถูกวิธี เจ้ากระบอกยาพ่นนี่นะ รูปร่างมันคล้ายข้อต่อท่อน้ำงอ ๆ ผู้เฒ่าต้องอมให้ถูกรูก่อน แล้วบีบอีกปลายหนึ่งให้ยามันพ่นเข้าไป ปรากฏว่าผู้เฒ่าไม่มีแรงบีบ เป็นเรื่องเล็กน้อยที่แก้ไขป้องกันได้ แต่เรานึกไม่ถึง

เหล่ามิตรสหายและญาติโยมขนยาแก้ไอ ยาแก้เจ็บคอ กับยาละลายเสมหะ หลายขนานทั้งไทยและเทศ สูตรปัจจุบันและแผนโบราณมาให้เป็นถาด ไม่รู้ยาพวกนี้ลงไปรวมกันแล้วจะช่วยกันหรือเกี่ยงกันทำงานแน่ ถ้าทานหมดคงอิ่มแทนข้าวได้เลย สะท้อนให้ให้ถึงน้ำจิตน้ำใจความห่วงหาอาทร

งานนี้ปู่เย็นเก็บของจนพุงกางเลยหละ บรรดาอาหาร เครื่องดื่ม ของชูกำลังเต็มตู้เย็นจนล้นขึ้นไปห้องแช่แข็งแล้วลามออกมานอกปู่เย็น ขนาดห้ามไปเยอะแล้วนา ซึ้งน้ำใจมิตรสหายและญาติโยมยิ่งนัก

เจ็บคราวนี้ได้ตระหนักรู้ว่าร่างกายไม่ใช่ของเรา เพราะมันนึกอยากจะไอไม่หยุดเป็นชั่วโมง ๆ มันก็ทำ สั่งให้มันหยุด ก็มิยี่หระ  นึกอยากจะปวดหัวมันก็ทำไป ไม่แยแส บังคับไม่ให้ปวดไม่ได้ ข้อนิ้วเท้าขวาดันสำออยอักเสบบวมแดง  ก็ควบคุมมันไม่ได้อีก ถึงกระนั้นก็ตาม กายมันป่วยไป ใจไม่ป่วยตาม ฉันยังทำงานได้อยู่เพราะช่วงนี้ส่วนใหญ่นักศึกษาแพทย์ส่งงานทางอินเตอร์เน็ต ส่วนของนักศึกษาปริญญาเอกก็เช่นกัน สำหรับการประชุมสามารถจัดเตรียมและส่งข้อมูลทางจดหมายอิเลกทรอนิกส์ได้ ถึงเสียงหายพูดมิได้ ทว่าสมองกับสองมือยังใช้การได้อยู่

เนื่องจากไม่มีไขมันตุนไว้เยอะเหมือนใครเขา มันจึงไปดึงกล้ามเนื้อมาเป็นแหล่งพลังงาน น้ำหนักก็เลยร่วงเอาร่วงเอา ลงไปต่ำสุดที่ 36.5 กิโลกรัม แต่ก็ดีเหมือนกัน ได้เห็นว่าร่างกายมันฉะอ้อนแค่ไหน ขุนมันหนักหนา หาของกินมาประเคนมันสารพัด ยังเสื่อมลงเสื่อมลง เพิ่งเห็นว่าการกินมันเป็นงานหนัก ทำไมเมื่อก่อนฉันหลงเพลิดเพลินไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยในการบริโภคก็ไม่รู้สิ 

ปวดหัวก็ดีเพราะแยกไม่ออกว่าไอจนปวดหัวหรือเป็นอาการถอนยาจากการหยุดดื่มกาแฟ (withdrawal symptoms) อาการผู้ติดสารแคฟฟีน (caffeine)     มีตั้งแต่ง่วงเหงาหาวนอน ปวดหัว ไปจนถึงใจสั่น เมื่อก่อนได้กลิ่นกาแฟแล้วเกินห้ามใจ เหมือนถูกน้ำมันพรายผีเม็ดกาแฟ อยู่ขุมไหนมุมไหนของถนนก็ดั้นด้นตะเกียกตะกายไปหา หลงใหลจนยอมแลกกับฟันดำหนังเหี่ยวเชี่ยวหละ เพลานี้ข้าน้อยจะเป็นไทแล้ว เรียกว่าถือโอกาสหักดิบกาแฟเสียเลย ส่วนอาการหายใจลำบากนั้นก็ดีเหมือนกัน ได้เดินจงกรมบริหารปอด ข้อนิ้วเท้าอักเสบก็ดีไปอย่าง จะได้พักนั่งสมาธิไม่ต้องเดินมาก เพิ่มพลังให้จิตใจร่างกาย

แม้นว่าจะอาการหนักที่สุดเท่าที่จำความได้ ทว่า ป่วยคราวนี้ดีจัง ได้พิจารณาสังขารมากขึ้น ได้เข้าใจผู้ป่วยมากขึ้น  ได้สัมผัสความสวยงามของน้ำจิตน้ำใจผู้คนรอบด้าน สำนึกในความเมตตาของครูบาอาจารย์ ต้องขอบคุณ ‘เจ้าปอดป่วยที่ช่วยให้ฉันรักดี’



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 02/08/2012 เวลา : 15.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

hayyana

“โห..บันทึกภาพไว้หมดเลยนะครับ”
ไหน ๆ ก็ ไหนๆ เก็บมันซะเลย

“หมอก็ป่วยเป็นเฮ๊ะ หายไวๆนะครับ จะได้เล่นดนตรี”
หมอก็คน หนีวัฏจักรนี้ไม่พ้นเหมือนกันค่ะ


นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ

“หายป่วยไวไวน้าอาจารย์ก๊วย ออกกำลังกายและออกกำลังกินอย่างสมดุลนะ”
ขอบคุณค่ะ ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ

ซันญ่า

“มาเยี่ยม คุณพี่หมอก๊วย ...อ่านไป คนป่วย อะไร ทำเอา คนอ่าน 55555 สั่งให้หยุดอยู่ สักพัก ถึงยอมหยุด 5555”
ป่วยหนักแบบขำ ๆ ก็มันไปอีกแบบ

“จากเรื่อง น่าห่วง เป็น ทั้ง ฮา และ หัวเราะ ซันญ่า ได้สาระ จาก บทความ ของคุณพี่หมอก๊วย มากมาย เสมอมา”
ขอบคุณมากค่ะ ดีใจที่มันมีประโยชน์

“น้ำหนัก ไม่ต้อง ลด ก็ ลงเอา ลงเอา ส่งมาให้หน่อย ซันญ่า มีแต่ ขึ้นเอา ไม่ลดเลย จะทำไงใกล้ 75 กิโลฯ”
ชนะใจตัวเองให้ได้นะซันญ่า ใช้เวลาอย่าไปรีบร้อน เดี๋ยวโยโย่

“เป็น ทีบี …..ไม่รู้หรอกว่าคืออะไร ได้ยามา ให้กิน หนึ่งปี แต่ต้อง ให้หมอ ตรวจ อีก สอง สามครั้ง หมอพา อีหลายๆ หมอ มาคุยกัน ที่เห็น หมอ มีทุกเชื้อชาติ”
TB ย่อมาจาก Tuberculosis หรือวัณโรค ต้องทานยาเป็นปี คนสุขภาพดีก็อาจมีเจ้าเชื้อนี้ซ่อนอยู่ ถ้าอ่อนแอมันก็ออกมาซ้ำเติมค่ะ

“แต่พี่หมอก๊วย เป็นอักเสบ (พ) ที่ยิ่งใหญ่ ........หายเร็วๆ นะคะ ไอที ไอ แสบๆ และมีผังผึด เหนียวๆ เขียวๆ ข้น ๆ อย่าเก็บไว้นะคะ ทิ้งมันไป ให้เร็วๆ”
ปอดอักเสบ ดีกว่สปอดแหกค่ะ

“ของในตู้เย็น จะไปแบ่งมากินบ้างค่ะ”
แหนะ ไหนว่าจะลดน้ำหนักไงจ๊ะ ไม่แบ่งให้ค่ะ

BlueHill

“จะถึงกับหักดิบกาแฟเชียวหรือครับพี่ก๊วย”
กล้าไหมครับท่าน

“ขอให้่หายเร็วเร็ว ไวไว มาม่า ครับผม”
ขอบคุณค่ะ ตอนนี้ดีขึ้นมาก เหลือสูดยาต่ออีกครึ่งเดือน

ลุงตุ่ย

”คุณหมอป่วยซะแล้ว...”
แย่งหน้าที่คนไข้บ้างค่ะ

“หายป่วยเร็ววันนะครับ”
ขอบคุณค่ะ ดีขึ้นมากค่ะ เหลือปอดมีเสียงแห็บ ๆ นิดหน่อย

กระเจี๊ยบ

“หายป่วยเร็ว ๆ นะพี่ก๊วย”
ขอบคุณค่ะ เหลือสูดยาต่อให้คบเดือน

rattiya

"ขอให้หายเร็วๆนะคะ"
ขอบคุณค่ะ

"เจ้ายาสูด" (Turbuhaler) ที่ประเทศเยอรมันนี หมอก็สั่งให้ผู้สูงอายุดูดกันค่ะ มีอยู่คนหนึ่งเเกให้ชื่อใหม่เลยว่า "ซิกก้า" ....."

เข้าท่าดีเหมือนกัน ดูดยาเช้าเย็น

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
rattiya วันที่ : 30/07/2012 เวลา : 23.21 น.

ขอให้หายเร็วๆนะคะ
"เจ้ายาสูด" (Turbuhaler) ที่ประเทศเยอรมันนี หมอก็สั่งให้ผู้สูงอายุดูดกันค่ะ มีอยู่คนหนึ่งเเกให้ชื่อใหม่เลยว่า "ซิกก้า" .....(เเกบอกว่า จะต้องสูบซิกก้าทุกวัน เช้า-เย็น )

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
กระเจี๊ยบ วันที่ : 30/07/2012 เวลา : 21.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/JinjokJiap
www.oknation.net/blog/QuatschBox (-: ............ :-)

หายป่วยเร็ว ๆ นะพี่ก๊วย

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ลุงตุ่ย วันที่ : 30/07/2012 เวลา : 20.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/THAMRONG

คุณหมอป่วยซะแล้ว...

หายป่วยเร็ววันนะครับ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
BlueHill วันที่ : 30/07/2012 เวลา : 16.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

จะถึงกัีบหักดิบกาแฟเชียวหรือครับพี่ก๊วย
ขอให้่หายเร็วเร็ว ไวไว มาม่า ครับผม

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ซันญ่า วันที่ : 30/07/2012 เวลา : 15.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SonyaUAS
เส้นทางเดินที่...ยาวไกลในแผ่นดินอื่น  http://www.booking.com/hotel/th/comon-bungalow-haadchaophao.html_ www.comonbungalow.com www.OmoneyCenter.com/805941/G  

มาเยี่ยม คุณพี่หมอก๊วย ...อ่านไป คนป่วย อะไร ทำเอา คนอ่าน 55555 สั่งให้หยุดอยู่ สักพัก ถึงยอมหยุด 5555 เรื่อง คนเขียนบทความ รวม มิตร เชิญยิ้ม ชวนชื่น โพธิ์งาม ในคนๆ เดียวกัน จากเรื่อง น่าห่วง
เป็น ทั้ง ฮา และ หัวเราะ ซันญ่า ได้สาระ จาก บทความ ของคุณพี่หมอก๊วย มากมาย เสมอมา
...........
แต่ ไอ...ย่า ...หนัก เอาการ เลยนี่คะ ไอสั่งไม่ได้ เสียง ไม่มี น้ำหนัก ไม่ต้อง ลด ก็ ลงเอา ลงเอา ส่งมาให้หน่อย ซันญ่า มีแต่ ขึ้นเอา ไม่ลดเลย จะทำไงใกล้ 75 กิโลฯ

เมื่อครั้งที่ ไปให้หมอเมืองใกล้ ๆ เขาตรวจ ปอด เขา ให้ ไปอยู่ ในห้องอวกาศ สายใหญ่งวงช้าง เครื่องปรับ อากาศ เหมือน ไปชมนาซ่าที่ ซานโฮเซ่ เขาบอกว่า เป็น ทีบี ........
เอามาครบเราไว้ บอกให้หายใจเข้าๆๆๆๆ ออกๆๆๆๆ อยู่นาน
...

ไม่รู้หรอกว่าคืออะไร ได้ยามา ให้กิน หนึ่งปี แต่ต้อง ให้หมอ ตรวจ อีก สอง สามครั้ง หมอพา อีหลายๆ หมอ มาคุยกัน ที่เห็น หมอ มีทุกเชื้อชาติ .....
ยา ดูด ฝุ่นๆ ก็ ต้อง ทำ วันละ สองครั้ง ...
พอครบปี หมอ ก็ เฮ ยู เซฟ .......

แต่ต้องพาตัวเอง หลบอยู่ กลางทะเล ตามหมู่เกาะ ต่างๆ จึงจะดี กับตัวเอง เท่าที่สังเกตุ ดู
.........
แต่พี่หมอก๊วย เป็นอักเสบ (พ) ที่ยิ่งใหญ่ ........
หายเร็วๆ นะคะ ไอที ไอ แสบๆ และมีผังผึด เหนียวๆ เขียวๆ ข้น ๆ อย่าเก็บไว้นะคะ
ทิ้งมันไป ให้เร็วๆ
.
.
ของในตู้เย็น จะไปแบ่งมากินบ้างค่ะ
.
.

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ วันที่ : 30/07/2012 เวลา : 15.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/doctornursethailoyalty
ข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ประชาชนไม่ได้มีไว้เพื่อแพ้Honesty is the best policy.

หายป่วยไวไวน้าอาจารย์ก๊วย ออกกำลังกายและออกกำลังกินอย่างสมดุลนะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
hayyana วันที่ : 30/07/2012 เวลา : 13.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hayyana
You are what you is  !   

โห..บันทึกภาพไว้หมดเลยนะครับ
หมอก็ป่วยเป็นเฮ๊ะ หายไวๆนะครับ จะได้เล่นดนตรี

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน