• พี่ก๊วย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-09-16
  • จำนวนเรื่อง : 113
  • จำนวนผู้ชม : 302084
  • จำนวนผู้โหวต : 284
  • ส่ง msg :
  • โหวต 284 คน

BrazilMiss

Miss flight in Brasil

View All
<< กุมภาพันธ์ 2013 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 14 กุมภาพันธ์ 2556
Posted by พี่ก๊วย , ผู้อ่าน : 10002 , 12:30:05 น.  
หมวด : นักข่าวอาสา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 10 คน เกสรมาเฟีย , opads และอีก 8 คนโหวตเรื่องนี้

‘3 - 2 - 8’

 

ฉันไม่ได้ใบ้หวย แต่เป็นการเดินทางไปสอบสวนสืบสวนแสนทรหด 3 เกาะ 2 บก ใน 8 วัน เพื่อหาเด็กไทยรายแรกที่ถูกแมงกะพรุนพิษเฉียดตาย และ ให้ความช่วยเหลือเพิ่มเติมในเรื่องการป้องกันรักษาแก่ชุมชนภาคีเครือข่าย

 

เพลาเช้ามืดแห่งเหมันตฤดู ณ ทิศอุดร ช่างหนาวยะเยือกยิ่งนัก อากาศเย็นเยียบสะกดให้หลับใหลไม่สมปะดี  กว่าจะตะเกียกตะกายหลุดพ้นจากผ้านวมนุ่มอุ่นได้ก็แทบหมดลมปราณ ทุกย่างเยียบที่จรดเท้าลงบนพื้นห้องประหนึ่งว่า ทาบทับไปบนน้ำค้างแข็ง ต้องกระโดดเยง ๆ เข้าห้องสุขารมณ์อย่างรวดเร็วเพื่อให้ทันเวลา ฉันนั่งเรือบิน 2 ลำ ต่อรถ ต่อเรือเร็วข้ามไปเกาะหมาก เจอพายุฝนตั้งเค้ามาตอนจะลงเรือนี่แหละ มันก็เลยกระเด้งกระดอนไปตามยอดคลื่นทำเอาสาว ๆ ในคณะ กรีดร้อง หัวสั่นหัวคลอนไปตาม ๆ กัน ด้วยใจรักงานหล่อนสู้ไม่ถอย ฉันเรียนฟิสิกส์ไม่เก่งเลยนั่งผิดฮวงจุ้ย หน้าจึงเปียกแฉะไปด้วยน้ำทะเลที่กระเซ็น น่าจะเรียกสาดข้ามกระจก ข้ามหัวผู้โดยสารแถวหน้า ตีโค้ง projectile มาลงหัวเปะ ก็ดีจะได้ดองเค็มรักษาหน้าให้คงทนไม่เน่าไปตลอดงาน..ฮิ..ฮิ

VDO clip  Speed Boat during storm

https://www.dropbox.com/s/4iak38loqbxkhm0/SpeedBoat.mp4 

เราลากกระเป๋า ขนกล่องหนังสือและวีดีทัศน์ความรู้เรื่องแมงกะพรุนกล่องขึ้นฝั่ง พ่อเงินของฉันที่ติดป้ายระวังแตกยินยอมให้นังอวบกระเป๋าโต ๆ ของฝรั่งเบียดแซะกระแทกกระทั้นอกแทบแตก ตกลงป้ายที่แปะไว้มันแปลว่า ‘ให้ระมัดระวังของแตกง่าย’ หรือ ‘กันของแตกง่าย(ให้กระแทก)ได้’ กันแน่  ฉันแบกหนูดำใส่คอมพิวเตอร์พกพารุ่นโฆษณาว่าเบาแต่เอาเข้าจริง ๆ มันหนักมาก ... เอ๊ะ..หรือว่ามันอืดขึ้นมาตามอัตราการกินไฟนะ

 

 

          ที่เกาะหมากเราได้คุยกับรองนายกองค์การบริหารส่วนท้องถิ่นเพื่อชี้แจงทำความเข้าใจเพราะเปลี่ยนชุดบริหารใหม่ได้ไม่กี่เดือน คุยไปไฟดับไปบ้าง พอให้ได้บรรยากาศว่าปั่นไฟใช้บนเกาะ ข้อดีคือยังคงความเป็นธรรมชาติไว้มาก เหล่าริ้นทะเล หิ่งห้อย และหมูป่า ยังมีให้เห็นโดยทั่ว ไม่มีโรงแรมโต ๆ เจ๊ตสกี และ เรือเร็วแล่นไปมาให้หนวกหู ไม่มีร้านสะดวกซื้อสีแดงเขียวหรือสาขาบริษัทต่าง ๆ มีก็แต่ร้านโชว์ห่วยเล็ก ๆ ให้เอื้ออาธรกัน  

 

 

 

จากนั้นก็ลงพื้นที่สำรวจสิ่งแวดล้อม ป่าโกงกาง น้ำกร่อย และร่องน้ำจืดที่ออกสู่ทะเล เพื่อดูว่าแมงกะพรุนสามารถเจริญเติบโตจากแหล่งนี้ได้หรือไม่  เราคุยกับชาวประมง สัมภาษณ์เจ้าของกิจการซึ่งติดตั้งตาข่ายในทะเลและตู้พยาบาลน้ำส้มสายชูที่ชาวบ้านเรียกว่า เสาแดงบ้าง หลักแดงบ้าง ด้วยรูปลักษณ์อันโดดเด่นเห็นแต่ไกล บางที่ถือโอกาสเพิ่มประโยชน์ใช้สอยทำเป็นเสามัดป้ายโฆษณานวดแผนไทยก็มี

 

 

 

ฉันเดินลัดเลาะไปตามชายหาดอย่างเดียวดายเพื่อดูตาข่ายที่ติดตั้งไว้ ลมพายุพัดกรรโชกแรง ท้องฟ้ามืดครึ้ม กิ่งไม้แก่วงไกวดั่งคลุมคลั่ง เสียงคลื่นลมโหยหวนชวนขนหัวลุก ทันใดนั้น!

 

 

ก็มีอะไรบางอย่างมาดึงข้อเท้าฉันไว้ใต้น้ำ คุณพระช่วย!.... หรือจะเป็นผีทะเล  ฉันสะบัดอย่างแรง แต่ไม่หลุด ถีบเท้าออกไปก็เจอแต่ความว่างเปล่า เอาละวะ ขอดูให้จะจะ เอากับผีสักตั้ง

 

 

พุทโธ่เอ๋ย  น่าขายหน้าแม่หญิงเป็นยิ่งนัก ก็แค่รากต้นไม้ขดเป็นวงกลมที่มาประจวบเหมาะกับช่วงก้าวเท้าพอดิบพอดี มันจึงรัดเหมือนบ่วงบาศ ปรุงแต่งไปตั้งเยอะ เพ้อเจ้อไปกับบรรยากาศเสียไกลลิบเชียว

 

ที่ Lazy day กับ Big easy ได้ผลตอบรับดีมาก นักท่องเที่ยวต่างชาติชอบตาข่ายเพราะรู้สึกปลอดภัยโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่มีลูกเล็กเด็กแดง มีก็แต่ความคิดคนไทยนี่แหละที่กลัวจะเสียชื่อเสียง กลัวเขาจะไม่มา  อันที่จริง เขารู้กันหมดแล้ว แถมมีข้อมูลแปะในแผนที่โลกด้วยซ้ำ แต่ละรายที่เกิดขึ้นอาการปางตาย แต่ที่รอดมาได้ทุกรายเพราะโชคช่วย เผอิญมีผู้รู้ผ่านมาช่วยพอดิบพอดี แต่จะโชคดีไปสักกี่ครั้งหนอ การแสดงความจริงใจในการดูแลป้องกันต่างหากที่ดึงดูดนักท่องเที่ยว เพราะทะเลที่ไหนก็มีสัตว์พิษทั้งนั้น ยกเว้นทะเลเทียม

 

****

VDO clip box jellyfish net lazy day Koh Mak

https://www.dropbox.com/s/507u0e08sldhn0r/LazyDay.mp4

VDO clip Big Easy Box jellyfish Net 0 in Thailand กะพรุนพิษ

https://www.dropbox.com/s/7dx37wijiuwfbmq/BigEasy0.mp4

VDO clip Big Easy Box jellyfish Net 1 in Thailand กะพรุนพิษ

https://www.dropbox.com/s/1jv3r4y2u04aqgj/BigEasy1.mp4

 

 จากเกาะหมากก็รีบไปเกาะกูดต่อเพื่อไปดูที่เกิดเหตุและนัดคุยกับน้าไก่คนช่วยเด็กหญิงที่สงสัยถูกแมงกะพรุนพิษ

 

เรานัดกันที่ร้านอาหารเล็ก ๆ ของหมู่บ้านอ่าวสลัด ตรงระเบียงโล่ง ๆ เป็นที่จัดวางชุดเก้าอี้ไม้สีฟ้าชมพูสดใสตัดกับหลังคาบ้านสังกะสีเทาหม่นและเรือประมงเขียวแดงเหลืองเข้ากันอย่างลงตัว ลมโชยเบา ๆ เล้าโลมเราให้เคลิบเคลิ้มกับบรรยากาศโดยรอบ

 

 

ขอเท้าความเหยื่อแมงกะพรุนพิษที่เป็นเด็กนั้น เคยมีรายงานเกิดขึ้นในไทยแต่เป็นต่างชาติล้วน ๆ และ มักจะได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นภูมิแพ้ขั้นรุนแรง แต่อันที่จริงดูจากอาการแล้วเกิดจากพิษโดยตรง ไม่ใช่แพ้แมงกะพรุน สำหรับเด็กไทยที่รายงานจากระบบเฝ้าระวังถือว่าเป็นรายแรก เป็นเด็กหญิงอายุ 2 ปี 7 เดือน มาเยี่ยมญาติกับยายที่หมู่บ้านในอ่าวสลัดติดกับท่าเรือเกาะกูด หนูน้อยลงเล่นน้ำที่หาดหินติดป่าชายเลนแถว ๆ ข้างวัดอ่าวสลัด ซึ่งปกติจะไม่มีนักท่องเที่ยวมาเล่น เพราะเดินทางเข้ายากและมีแต่ชาวบ้านรู้จัก ตอนที่เด็กเล่นน้ำระดับสูงประมาณ 25 เซนติเมตร ก็ส่งเสียงร้องดังอยู่ประมาณ 1 นาที แล้วหมดสติไป

“น้าไก่ค่อย ๆ เล่าลำดับเหตุการณ์ตั้งแต่แรกเลยนะคะ” ฉันเอ่ยกับชายวัยกลางคน ผมสั้นเกรียนผิวคล้ำร่างเล็กใส่เสื้อยืดคอกลมสีส้มแจ๊ดที่นั่งเอนกายอย่างสบายใจเบื้องหน้า

“เด็กเดินเล่นริมน้ำ จู่ๆ ก็ร้องไห้เสียงจ้า พี่สาวเขาก็วิ่งไปอุ้มน้องออกมา โดนด้วยเหมือนกันที่แขน ผมก็วิ่งไปดูเด็ก” น้าไก่ลำดับเหตุการณ์

“เด็กอาการเป็นไงบ้าง”

“เด็กหมดสะติเลย ผมเขย่า ๆ แล้วอุ้มพาดบ่าวิ่งขึ้นไปที่วัด” น้าไก่ยกมือไม้ออก

ท่าออกทาง พร้อมเสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ

“หลังจากเด็กร้องแล้วกี่นาที จึงหมดสะติ แล้วเห็นหนวดแมงกะพรุนไหม”

“ราว 2 นาทีได้ มีหนวดสีเหลืองติดอยู่ที่ขาทั้งสองข้าง”

 “ทำไมวิ่งไปที่วัดละ”

“มีหมอทหารอยู่ (ทหารที่เรียนการรักษาพยาบาล 2 ปี) ไปขอความช่วยเหลือเขา”

“เขาทำไงบ้าง”

“หมอเอามือนวด ๆ หน้าอก แล้วเอาน้ำราด (น้ำส้มสายชู) แล้วก็ขนขึ้นรถตำรวจไปโรงบาล”

“กว่าจะถึงโรงพยาบาลใช้เวลานานไหม เด็กอาการเป็นอย่างไรบ้าง”

“ก็ราวครึ่งชั่วโมง เด็กไม่รู้ตัวเลยได้แต่เขย่าเรียก หมอก็นวดหัวใจไประหว่างทาง”

“ที่โรงพยาบาลบนเกาะ เขาทำอะไรบ้าง”

“เขาราดน้ำส้มสายชูที่แผลเด็ก ราดที่หน้าอกผมเพราะมีผื่นขึ้น ปวดแสบปวด

ร้อนตรงที่เอาตัวเด็กพาดมา พี่เด็กก็ได้ด้วยที่มือ”

 

 

 

 

แผลที่หน้าอกน้าไก่ดูแปลกไปจากที่เคยพบ อาจจะเป็นเพราะไม่ได้ถูกทั้งสายเส้นทาบโดยตรงแต่เป็นส่วนที่กระแทกมาบางจุดขณะอุ้มเด็กพาดบ่าวิ่งมา วันที่เราไปคุยด้วยแผลหายแล้ว

 

 

หมอรายงานว่าเด็กน้อยมีแผลไหม้เป็นสาย  ๆ ที่ขาทั้งสองข้าง และที่ก้นกับมือเล็กน้อย คล้ายลักษณะโดนแมงกะพรุนกล่อง ได้ให้ยาแก้แพ้ ยาฆ่าเชื้อ น้ำเกลือ และออกซิเจน หลังสังเกตอาการอีก 2 ชั่วโมง หนูน้อยหายใจเร็วขึ้นมาก จึงได้ส่งตัวไปรักษาต่อที่โรงพยาบาลจังหวัดตราดบนฝั่ง หมอรับเข้ามานอนสังเกตอาการต่อ 1 คืน อาการดีขึ้น จึงให้กลับบ้านได้

 

หมอจิ๋มโทรคุยคุณยายของเด็กซึ่งอยู่ในเหตุการณ์เพื่อขออนุญาตลงรูปเด็ก และได้มูลเพิ่มเติมว่าเด็กคันอยู่เป็นเดือน เกาจนเกิดแผล ต้องมัดมือเด็กไว้ อาการอื่น ๆ ไม่มีแล้ว

 

 

ฉันสงสัยว่าทำไมคนอื่น ๆ ไม่โดนบ้างเลยรึ พวกเราจึงเดินลัดเลาะไปตามทางเดินปูนริมทะเลของหมู่บ้านอ่าวสลัด ชื่อได้มาจากประวัติในอดีตที่มีพวกโจรสลัดมาจอดเรือพักปล้นกัน ฉันเกิดอารมณ์อยากโพกหัวปิดตาซ้ายถือดาบมาเดินอาด ๆ บ้าง ด้านหนึ่งของถนนปูนเรียงรายด้วยห้องแถวที่ปลูกคล่อมน้ำทะเลสลับกับเรือนชั้นเดียวทำด้วยไม้หรือปูนปะปนกันไป ด้านขวามีกะชังปลา กะชังปู  และเรือประมงเล็กสีสดใสจอดเทียบอยู่เป็นระยะ ๆ 

 

 

มีเรือพยาบาลของเกาะมาจอดอยู่ด้วย ค่าดูแลรักษาคงเอาโขอยู่

 

 

เราแวะเข้าบ้านลุงหมุนชาวประมงอาวุโส เพื่อไต่ถามข้อมูลเพิ่มเติม ชายวัยชราใบหน้ากร้านแดด ผิวคล้ำ ผมหงอกขาวบางเบาปลิวไปตามสายลมแย้มยิ้มเชื้อเชิญอย่างอารมณ์ดี ฉันนั่งที่โต๊ะไม้ตัวเดียวในบ้านของแก มีม้านั่งอยู่สองข้าง ด้านซ้ายมีลูกชายวัยหนุ่มนอนเปลแกว่งไกวไปมา ทำท่าเหมือนจะหลับ ที่พื้นเรือนหน้าบ้านมีชายวัยรุ่นและวัยฉกรรจ์  3 – 4 คนตั้งวงก๊งเหล้ากันอยู่ ผู้คนเดินผ่านไปมาทั้งชาวบ้านและนักท่องเที่ยว บ้างก็หยุดมอง บ้างก็หยุดถาม บ้างก็หยุดมุง พอจะนึกภาพออกนะ ว่าเวลาสัมภาษณ์ไป ก็จะมีคนช่วยตอบกันหลายคน สอดแทรกบ้าง แซวบ้าง เปลี่ยนเรื่องบ้าง ฉันต้องตั้งสติดี ๆ มีวาจาไพเราะอ่อนหวานเสมอ มีหูที่มีประสิทธิภาพสูงสามารถเลือกฟังเสียงเฉพาะบางเสียง ทวนลมในบางสำเนียง แล ดับได้ในบางเพลา อดจะชื่นชมธรรมชาติมิได้ ที่ออกแบบให้หูเบา มันจึ่งเป็นอวัยวะในร่างกายที่พกพาง่าย สะดวกในการขนย้าย ไม่เหมือนจมูกซึ่งต้องยืมคนอื่นมาดม

 

 

“อ่อ ไอ้แมงพุนไฟ (แมงกะพรุนกล่อง) นี่เหรอ เคยเจ๊อ มีมานานแล้ว”
“หน้าตามันเป็นไงละลุง” ลุงหมุนนั่งเท้าขาคุยด้วยดวงตาเป็นประกาย

“ตัวมันสี่เหลี่ยมใส ๆ มีสายยาวเป็นวา ๆ มันว่ายน้ำได้ด้วยนะ” แกทำท่ามือจีบบานจีบบานเหมือนหนังเรื่องปอบ

“เคยโดนพิษมันบ้างไหมคะ”

“เคยโดน น้องชายโดนตั้งแต่เด็กเลย ตอนเล่นน้ำ โทษนะ ที่ _ _ย 0]0”

“แล้วอาการเป็นไงบ้าง”

“โอ๊ย มันร้องเจ็บมาก โดนที่ไหนไม่โดนมาโดนตรง _ _ย 0]0”

“ฮา...ฮา..ฮิ้ว (เสียงจากวงเหล้า)”

“แล้วอาการเป็นไงบ้างคะ”

“มันเจ็บมากนะ มีรอยแผลเป็นด้วย ถ้ามันอยู่จะได้ดูสักหน่อย”

“ฮา...ฮา..ฮิ้ว” เสียงจากวงเหล้าแทรกเข้ามา

“มีคนเคยโดนบ้างไหมลุง”

“มี แต่เขารู้กัน คอยสอนเด็ก ๆ ให้ระวัง โดนไม่มาก รักษากันไปตามมีตามเกิด”

“นอกจากชื่อแมงกะพรุนไฟแล้ว มีเรียกอย่างอื่นอีกไหมคะ”

“บางทีก็เรียกแมงกะพรุนสาย”

 

แต่ละพื้นที่ก็เรียกแตกต่างกันไป ที่ตราดนี่อะไรที่ทำให้แสบร้อนมีพิษน้อยถึงมาก เรียกแมงกะพรุนไฟหมด ซึ่งมีความหมายต่างจากนักวิชาการที่แยกแมงกะพรุนไฟ (Fire jellyfish) ออกจากแมงกะพรุนกล่อง (Box jellyfish)

“แล้วมาถามข้อมูลไปทำอะไรนี่” ลุงชักสงสัย

“เอาไปบอกผู้เชี่ยวชาญ เพราะเขาไม่เชื่อว่ามันมีอยู่จริง” ฉันอรรถาธิบาย

จริง” “จริง” “จริง” ลุงหมุน น้าไก่ และ ชาวประมงที่ฟังนอกวงสวนกลับเสียงดังพร้อมกันโดนมิได้นัดหมาย

 “แถวนี้มีแมงกะพรุนสาย (แมงกะพรุนกล่อง) ให้เห็นบ้างไหม”

“มี๊ มันจะมาหน้าว่าวกับหน้าตะเภา”

เจ๊ เจ๊  เจ๊ จะดูไหม 1500 ...พาลงเรือไปเลย ..ฮิ้ว” เสียงจากวงเหล้าตะโกนมา

เสียงเริ่มดังขึ้น ลูกน้อยเริ่มร้องไห้ในวงเหล้า นั่งท่องเที่ยวต่างชาติแบ่งบุหรี่สูบกับวัยรุ่นในวงเหล้า หนุ่มนอนเปลขอแทรกบ้าง ฯ ล ฯ  สาว ๆ อัดวีดีทัศน์พลอยมึนไปด้วย บอกให้ไปแยกแยะเสียงเอาเองก็แล้วกัน ฉันขึงสติเต็มที่เลือกฟังเฉพาะเสียงที่ต้องการฟัง แต่ก็อดขำความวุ่นวายรอบ ๆ กายมิได้  จะว่าไปแล้ว ก็ได้อารมณ์ดีแท้หนอ

 

 

 

รุ่งขึ้นอีกวันเราออกพื้นที่ทำงานแทบกันต่อ แต่ไม่ทัน ฉันกับหมอจิ๋มจึงขอแยกล่วงหน้ามาสอนผู้ประกอบการ ยามชายหาด และทหารที่โรงเรียนก่อน คณะที่เหลือทานข้าวแล้วค่อยตามมา

 

 

สอนเสร็จเราไปที่ชายหาดสาธารณะเพื่อติดตั้งตู้พยาบาลน้ำส้มสายชูอันแรกของเกาะกูด ด้วยการสนับสนุนจากทุกภาคส่วน

 

 

กว่าฉันจะได้ทานมื้อเที่ยงก็ปาเข้าไปสี่โมงเย็น ข้าวไข่เจียวเหลืองอร่ามเหี่ยว ๆ เย็นชืดนี่มันอร่อยเหาะจริง ๆ

 

แล้วเราก็เคลื่อนทัพต่อไปยังเกาะช้าง เพื่อหาข้อมูลการบาดเจ็บการตายจากแมงกะพรุนกล่อง รวมถึงให้ความรู้และหาแนวร่วมการเฝ้าระวังป้องกัน ทว่า เรือเร็วมาช้าไปชั่วโมง กว่าจะถึงเกาะก็บ่ายแก่ ๆ กว่าจะได้ทานข้าวเที่ยงเสร็จก็ปาเข้าไปบ่ายสามโมงกว่า เป็นเรื่องธรรมดาในการลงพื้นที่ ว่าต้องพานพบกับเหตุการณ์ที่เราควบคุมไม่ได้ ต้องปรับแผนกันบ่อย ๆ แก้สถานการณ์เป็นคราว ๆ ไป จริงจังแต่ไม่เครียด เพราะยิ่งเครียดงานยิ่งเสียหายง่าย  แค่ปัญหาก็ยังแก้ไขแทบไม่ทัน จะเครียดทำบ้าอะไรกันนักกันหนา

 

“เย็นนี้คงทานข้าวไม่ไหวแล้ว” หมอจิ๋มเอ่ย

“จริงรึ?” ฉันชักไม่แน่ใจ

“สาว ๆ ไปทานข้าวไหมจ๊ะ”

“คงไม่ค่ะ เสื้อผ้าซักหมด เหลือแต่ชุดนอน” สองสาวไม่เอาเช่นกัน

“เฮ้ย ไปดื่มนมร้อน นมเย็น น้ำเต้าหู้ก็ได้”

“อิ่มอยู่เลย”

“ขนมหวาน ไอศกรีมหน่อยน่า จะได้มีแรงทำงานได้”

“ก็ได้ค่ะ” สาว ๆ ทนความรบเร้าไม่ไหว

 พลขับควบรถตู้เก่า ๆ ข้ามเขาหักศอกหลายศอกสู่แสงสีในเมือง เราเล็งเป้าหมายร้านรวงต่าง ๆ สองข้างทาง เผื่อสุดเขตแล้วไม่มีอะไรเหลือ แล้วก็จอดพรึดที่หน้าร้านกาแฟ เริ่มด้วยชาร้อน กาแฟร้อน นมร้อนหอมกรุ่น เค้กเนยแข็งสีเหลืองหนานิ่มมีลูกบลูเบอร์รี่สีน้ำเงินสดซึมแทรกในอณูเนื้อฝีมือชาวฝรั่งเศส แล้วก็ตามด้วยไอศกรีมทำเองเย็นฉ่ำนุ่มลิ้น ละลายหายวับไปในพริบตา

 

 

 

เราเคลื่อนพุงออกจากร้านกาแฟเดินทักษิณาวรรตเจอแผงลอยขายผลไม้ กลิ่นทุเรียนหอมยั่วยวนใจจนต้องแวะ

“เอาแบบกินได้เลย” อาจารย์สมชายแจ้งวัตถุประสงค์ชัดเจน

คนขายก็เคาะหาไป เราก็ลุ้นไป วนเวียนหลายรอบ หลังจากที่เรากดดันอย่างหนัก ฉันว่าแกเคาะจนสุกเลยละ ได้ลูกเบ้อเริ่มเกือบ  6 กิโลกรัม

“แกะเลย กินเลย” อาจารย์สมชายมิรีรอ

“เอาเลยหรือครับ” คนขายไม่แน่ใจเพราะมาทั้งชุดนอน

เอาเล้ย” อาจารย์สมชายยืนยันเสียงหนักแน่น

“เออ…. อาจารย์คะ” ฉันสงวนท่าทีแต่พองาม

“ลุยเลยหมอ”

“ได๋ค่ะ” ฉันลากเก้าอี้มานั่งข้างกองทุเรียนพูหนาอวบเหลืองอร่ามกลิ่นยั่วยวนเกินห้ามใจ และแล้ว ภูเขาสีเหลืองย่อม ๆ ก็ถูกลำเลียงลงไปทักทายกาแฟ นม และ เค้กเนยแข็งในกระเพาะ

 

 

เจ้ากระป๋องขนพวกเรากลับ ทว่ายังไม่ทันพ้นเขตเมือง เราก็แวะดูรถเข็นขายโรตีที่แปลกประหลาด มันมีเสียงเพลงเร้าใจดังกระหึ่มออกมา หนุ่มคนขายแต่งตัวชุดพ่อครัวใหญ่เต็มยศ เต้นโขยกไปตามจังวะเพลงจนรถเขย่า ลีลาขว้างแป้งลงข้างกระทะดังโป๊ะ ๆ  ไม่แน่ใจว่าร่วงไปบนพื้นถนนหรือเปล่า จากนั้นชายหนุ่มก็ตบแป้งพร้อมตวัดแผ่นแป้งฟาดแปะ ๆ พลิ้วไหว เหมือนกรีดไพ่ แล้วก็กระดกแป้งลงกระทะ คว้าตะหลิวคู่ทอด ๆ ตบ ๆ ตลบ ๆ แซะ ๆ พลิก ๆ แล้วจิ้มเนยไถ ๆ ถู ๆ ตวัด ๆ ออกมาเป็นโรตีเหลืองน้ำตาลกรอบหอมตลบอบอวน แกล้วงกล้วยมาสับด้วยลีลาประกอบจังหวะให้เสียวนิ้วมือเล่น จบเพลงด้วยท่าสับโรตี โยนขวดแยมขึ้นม้วนตีลังกาเหนือกระทะ โรยน้ำตาลนมแบบเหวี่ยงวงสวิง ทำเอาฉันโยกหัวลุ้นตาม หวั่น ๆ ว่า นมน้ำตาลจะบินออกจากแผ่นโรตีไปเกาะตามเสารอบ ๆ

 

 VDO clip Dancing Roti indian cake 1

https://www.dropbox.com/s/px1oz6fa9i2rp9w/Roti1.mp4

VDO clip Dancing Roti indian cake 2

https://www.dropbox.com/s/pw3svqt718ub6an/Roti2.mp4

เพื่อความสมานฉันท์จึงส่งโรตีไปร่วมวงไพบูลย์กับ ทุเรียน กาแฟ นม และ เค้กเนยแข็งในกระเพาะ  สงสารก็แต่เจ้ากระป๋อง ต้องแบกน้ำหนักพวกเรา เสียงมันแหบพร่า ลำตัวสั่นเทาตอนเยียบคันเร่งข้ามเขากลับโรงแรมแบบหืดขึ้นคอในค่ำคืนนั้น

 

ฉันทำงานร่วมกับหมอจิ๋มมานาน จากลูกศิษย์จนมาเป็นเพื่อนร่วมงาน หล่อนผิวขาว ผมยาวหยิก ร่างสูง เป็นหมอทำงานเก่ง มีคุณธรรม สุภาพอ่อนโยน กิริยานิ่มนวล ตรงกันข้ามกับฉันที่เตี้ยดำ ผมตรง เอะอะมะเทิ่ง กิริยาปรูดปราด แต่เราเข้ากันด้วยดีในการทำงานเพื่อชุมชน  ฉันเป็นคนดื่มน้ำยิ่งกว่าอูฐและขี้ร้อน ชุดนอนจึงมีแค่กางเกงขาสั้นกับเสื้อแขนสั้นทำจากวัสดุที่ระบายความร้อนได้ดี ส่วนหมอจิ๋มดื่มน้ำน้อยขี้หนาวใส่ชุดนอนเป็นเสื้อแขนยาวขายาวสวมทับหลายชั้น ๆ เหมือนห่อแหนม

“18 องศาก่อนนะจิ๋ม เดี๋ยวค่อยปรับขึ้นอีกหน่อยก่อนนอน”

“หนาวกว่าอยู่เมืองนอกซะอีก”

“อะไรจะปานนั้น”

“ก็เมืองนอกยังมีเครื่องทำความร้อน แต่ในไทยไม่มีนี่นา”

“งั้นพี่ปรับอุณหภูมิขึ้นอีกหน่อยนะ”

“ไม่ต้องหรอกพี่ก๊วย จิ๋มเตรียมเสื้อหนาวมาใส่เพียบเลย ทั้งชุดนอก ชุดใน ถุงเท้า”

“หา! เอางั้นเชียวรึ”

“เสื้อผ้าพวกนี้ ได้ใช้ก็ตอนมากับพี่นี่แหละ”
“มิน่าหละ กระเป๋าตุงเชียว”

 

“คราวหน้าจะเอาเสื้อหนาวขนเป็ดมาใช้เบิกฤกษ์เลย”

“…..” เล่นเอาฉันอึ้งไปเลย

 

เวลาเข้านอนหมอจิ๋มจะเลือกเตียงที่ถูกเครื่องปรับอากาศน้อยที่สุด ห่มผ้าห่อตัวเป็นหมี ส่วนฉันนอนรับลมเต็มที่เหมือนจิ้งจกตากแห้ง ต้องดูว่าเครื่องปรับอากาศเป็นรุ่นไหน อายุเท่าไร บางเครื่องต้องเอาไม้แยงปรับหน้ากาก บางเครื่องหน้ากากหายบังคับทิศทางลมไม่ได้ ก็เอาเก้าอี้ผ้าเช็ดตัวมาทำที่กันลมให้น้องเขาหน่อย ส่วนบางเครื่องเสียงดังดีมีแต่เย็นกับร้อนเท่านั้น ต้องลุกมาปรับตอนดึกสักสองรอบ บางเครื่องดังยิ่งกว่ารถตุ๊ก ๆ ประเภทมีแต่เสียงไม่มีน้ำยาเย็น ได้ยินสาว ๆ บ่นเสียงเครื่องปรับอากาศดังกลบโทรทัศน์จนต้องต้องปิด

 

อันที่จริงฉันนอนเดี่ยวได้ตามตำแหน่งที่สูงแต่น้องเบิกไม่ได้ สถานที่เกิดเหตุส่วนใหญ่อยู่ในแหล่งท่องเที่ยว ค่าใช้จ่ายสูง ถึงจะได้ราคาลดพิเศษก็ตาม ส่วนอาหารการกินไม่ต้องพูดถึง เคยเจอบ้างไหม ข้าวผัดจากร้านในหมู่บ้านเล็ก ๆ ราคาเฉียดร้อยบาท มื้อเดียวก็แทบหมดเบี้ยเลี้ยงทั้งวัน คนเราจะทำงานได้ประสิทธิภาพดีต้องกินอิ่มพักได้ มีแรงกายแรงใจที่ดี เป็นข้าราชการตัวเล็ก ๆ ก็เช่นนี้ ทำงานหนัก เบี้ยเลี้ยงน้อย เดินทางลำบาก อยู่ลำบาก เผลอ ๆ ควักเนื้ออีก ในขณะที่พวกระดับสูงบางท่านเดินทางสบาย มีคนเลี้ยงดูปูเสื่อ มาเจิมแล้วก็กลับ แต่มิได้เป็นทุกท่านดอกนะ ที่ทำดีก็เยอะ บ่นจังเฮะ แก่แล้วเรา

 

             งานลุล่วงไปด้วยดีจากการสนับสนุนขององค์การบริหารส่วนท้องถิ่น ภาคีเครือข่ายภาคประชาชน ผู้ประกอบการ  โรงพยาบาลรัฐและเอกชน กลุ่มจิตอาสา และชาวบ้าน ทว่างานไม่มีวันหมดวันสิ้น เผลอแผล็บเดียวหมดไปเจ็ดแปดวัน เพลานี้ พ่อเงินอาการทรุดหนักเหลือเกินเมื่อถูกสาวทรงโตกระแทกกระทั้นบี้แซะครั้งแล้วครั้งเล่า คราวนี้อกแตกจริง ลากยาวถึงหูด้วย ฉันต้องซ่อมแซมสังขารกรอบบอบบางของพ่อเงินจนกว่าจะถึงฝั่ง คอหนูดำก็เริ่มเปื่อย ต้องปะต้องเย็บแผลเหมือนกัน เจ้าประคุณ ขออย่าใส่ทะลักและคอขาดกลางทะเลก็แล้วกัน  

 

 

          หลังจากยื้อสังขารจนถึงฝั่งพ่อเงินก็ไปไม่รอด ฉันต้องหาเพื่อนเดินทางใหม่ มิได้ใจไม้ไส้ระกำดอกนะ มันเป็นธรรมดาของสิ่งไม่เที่ยง เฉกเช่นชีวิตคนเรา บ้างมิรู้จุดหมาย บ้างไร้ทิศทาง บ้างแวะเวียนวกวน บ้างไปไม่ถึงฝั่ง ทุกคนต้องละสังขารลวง ๆ เหมือนกันหมด เราไม่ได้เติบใหญ่ขึ้นแต่เราใกล้ตายมากขึ้นทุกขณะ เพียงแต่ว่าจะใช้ชีวิตอย่างไร หนึ่งลมหายใจเท่ากันแต่แตกต่างในคุณค่า จะหายใจทิ้ง หรือจะหายใจทบทุน เลือกเอาตามศรัทธานะคะ

 


เรื่องที่มีผู้อ่านสูงสุด จาก NationTV



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 21 BlueHill ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ครูแดง วันที่ : 26/08/2014 เวลา : 08.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krudang

บก.ชาลีส่งไปให้อ่าน...
ก็ให้สงสัยว่าเคยอ่านนะ...ก็จริงด้วย..อ่านที่นี่เอง

-โหวตค่ะ...ขอบคุณๆๆ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
เกสรมาเฟีย วันที่ : 14/05/2013 เวลา : 17.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ipammo

แอบมาดูพี่ก๊วยต่อ .. เป็นผู้หญิงที่ห้าวได้ใจจริง ๆ ด้วยบุคลิกและภาษาเขียนเอนทรี่ .. ชอบพี่จังเลยค่ะ

ได้ความรู้เยอะเลยสำหรับเอนทรี่นี้ สงสารเด็กน้อยจัง เป็นรอยอย่างนั้นเลยนะ แล้วแผลจะหายไหม จะเห็นชัดไหมตอนโต น่าเอ็นดู

ปล. เอ็นดูคนที่โดนที่ ... ย ด้วยอ่ะ ป่านนี้จะเป็นไงบ้างนะ

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 16/02/2013 เวลา : 22.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

BlueHill


"พิสูจน์หลักฐานแล้่วว่า ผู้ต้่องสงสัยเป็นชนิดไหน
แจ้งข่าวคราวให้่ทราบกันด้วยนะครับพี่ก๊วย"
ได้เลยค่ะ

mint_ka

"มาตราดไม่บอกกัน "
ขอโทษอย่างแรงค่ะ จะไปอีกทีกลางเดือนมีนาคม ลงเกาะไปสอนชุมชนค่ะ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
mint_ka วันที่ : 16/02/2013 เวลา : 14.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mint-ka

มาตราดไม่บอกกัน

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
BlueHill วันที่ : 16/02/2013 เวลา : 12.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

พิสูจน์หลักฐานแล้่วว่า ผู้ต้่องสงสัยเป็นชนิดไหน
แจ้งข่าวคราวให้่ทราบกันด้วยนะครับพี่ก๊วย

ความคิดเห็นที่ 16 BlueHill ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พี่ก๊วย วันที่ : 16/02/2013 เวลา : 11.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

BlueHill

“แล้วตกลงว่า เจอเจ้าแมงกะพรุนตัวการไหมครับพี่ก๊วย เรียกชื่อว่าอะไรหรือครับ เจ้าแมงกะพรุนพิษแรงชนิดนี้”

ติดต่อกับกรมทัพทย์เพื่อลงพื้นที่เก็บตัวอย่างแล้วค่ะ กำลังรอผล เท่าที่สัมภาษณ์ชาวประมง ลักาณะเข้าได้กับแมงกะพรุนกล่องค่ะ

wanderer

“แผลที่ขาเด็กน่ากลัวมาก ๆ คะ สงสารเด็กจัง ตอนเกิดเรื่องใหม่ ๆ คงทรมานทีเดียว”
ค่ะ จะทำให้ปวดมาก ต้องใช้ยาแก้ปวดขนานแรงหน่อย

“จำ ได้ว่า ตอนเด็ก ๆ พ่อพาไปเที่ยวบางแสน พ่อเล่นน้ำแล้วว่ายออกไปไกลพอสมควร พวกเราพี่น้องก็เล่นทรายบ้างเล่นน้ำตื้น ๆ บ้างโดยมีแม่คอยดูแล จู่ ๆ พ่อก็รีบว่ายกลับมาเข้าฝั่ง แล้วความโกลาหลก็เกิดขึ้น แต่จำไม่ได้ว่า ตอนนั้นเหตุการณ์ต่อไปเป็นยังไง จำได้แต่ว่า เขาบอก พ่อโดนแมงกระพรุน พอกลับกรุงเทพ พ่อต้องไปให้หมอฉีดยาทุกวัน หลังจากหายแล้วที่ หน้าตักมีเนื้อปูดเป็นแพตะปุ่มตะป่ำ ประมาณ ครึ่งฝ่ามือ”
ดู ๆ แล้วน่าจะเป็นชนิดพิษแรงนะคะ เนื้อปูดอาจจะเข้าได้กับแผลเป็นที่เรียกว่า keroid

“เราเอง ไม่ชอบลงเล่นน้ำทะเลเลย”
เกิดไม่บ่อยค่ะ พี่ก๊วยยังชอบทะเลอยู่ค่ะ

ลำชานบ้านบู

“สวัสดีครับ เคยโดยที่เกาะพี พี แต่เป็นกระพรุนธรรมดา เข็ดทะเลไปหลายวันเชียวครับ.”
อย่าเข็ดนานนะคะ ทะเลยังมีอะไรสวย ๆ อีกเยอะ

ลุงต้าลี่

“ชอบวิธีการเล่าเรื่องราว สำนวนแปลกดีและพริ้วไหวน่าติดตามมาก”
ขอบคุณมากค่ะที่ให้คำชี้แนะนักเขียนจำเป็น

“เนื้อหาก็ให้คุณประโยชน์ความรู้เรื่องพิษแมงกระพรุกล่อง และใช้น้ำส้มสายชูดับพิษร้าย ขอบคุณครับ”
ยินดีมากค่ะ ที่มีโอกาศทำประโยชน์

ซันญ่า

“ในกระเป๋าสะพาย ที่ชายหาด ต้องมี น้ำส้มสายชู ไว้ด้วย หลานๆ ถามซันญ่า ก็ เริ่มการ ส่งความรู้ไปให้ทันที ”
เยี่ยมมากเลยค่ะ

“คุณพี่หมอก๊วย เมืองไทย จะไป ให้ ทุกแห่ง สัก หลายๆวัน.”
ถ้าจัดการเรื่องงานได้ น่าจะไปเที่ยวด้วยกันสักครานะ


ความคิดเห็นที่ 15 (0)
ซันญ่า วันที่ : 16/02/2013 เวลา : 08.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SonyaUAS
เส้นทางเดินที่...ยาวไกลในแผ่นดินอื่น  http://www.booking.com/hotel/th/comon-bungalow-haadchaophao.html_ www.comonbungalow.com www.OmoneyCenter.com/805941/G  

ในกระเป๋าสะพาย ที่ชายหาด ต้องมี น้ำส้มสายชู ไว้ด้วย
หลานๆ ถามซันญ่า ก็ เริ่มการ ส่งความรู้ไปให้ทันที
นึกว่า จะพบ แมงกระพุนบก เสียแล้ว คุณพี่หมอก๊วย
เมืองไทย จะไป ให้ ทุกแห่ง สัก หลายๆวัน
.
.

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
ลุงต้าลี่ วันที่ : 15/02/2013 เวลา : 20.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loongdali

ชอบวิธีการเล่าเรื่องราว สำนวนแปลกดีและพริ้วไหวน่าติดตามมาก เนื้อหาก็ให้คุณประโยชน์ความรู้เรื่องพิษแมงกระพรุรกล่อง และ้ใช้น้ำส้มสายชูดับพิษร้าย ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ลำชานบ้านบู วันที่ : 15/02/2013 เวลา : 16.18 น.

สวัสดีครับ
เคยโดยที่เกาะพี พี แต่เป็นกระพรุนธรรมดา เข็ดทะเลไปหลายวันเชียวครับ.

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
wanderer วันที่ : 15/02/2013 เวลา : 13.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/shino

แผลที่ขาเด็กน่ากลัวมาก ๆ คะ สงสารเด็กจัง ตอนเกิดเรื่องใหม่ ๆ คงทรมานทีเดียว

จำได้ว่า ตอนเด็ก ๆ พ่อพาไปเที่ยวบางแสน พ่อเล่นน้ำแล้วว่ายออกไปไกลพอสมควร พวกเราพี่น้องก็เล่นทรายบ้างเล่นน้ำตื้น ๆ บ้างโดยมีแม่คอยดูแล

จู่ ๆ พ่อก็รีบว่ายกลับมาเข้าฝั่ง แล้วความโกลาหลก็เกิดขึ้น แต่จำไม่ได้ว่า ตอนนั้นเหตุการณ์ต่อไปเป็นยังไง จำได้แต่ว่า เขาบอก พ่อโดนแมงกระพรุน พอกลับกรุงเทพ พ่อต้องไปให้หมอฉีดยาทุกวัน หลังจากหายแล้วที่ หน้าตักมีเนื้อปูดเป็นแพตะปุ่มตะป่ำ ประมาณ ครึ่งฝ่ามือ

เราเอง ไม่ชอบลงเล่นน้ำทะเลเลย

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
BlueHill วันที่ : 15/02/2013 เวลา : 11.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

แล้วตกลงว่า เจอเจ้าแมงกะพรุนตัวการไหมครับพี่ก๊วย
เรียกชื่อว่าอะไรหรือครับ เจ้าแมงกะพรุนพิษแรงชนิดนี้

ความคิดเห็นที่ 10 สิงห์นอกระบบ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พี่ก๊วย วันที่ : 15/02/2013 เวลา : 10.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

ตาหนุ่ม

“ภาพรอยแผลบนขาเด็กน่ากลัวมากครับ”
ค่ะ ขออย่าให้ติดเชื้อจนเกิดแผลเป็น


สิงห์นอกระบบ
“นายแบบหุ่นดีนะครับ คุณหมอก๊วย จะโชว์รอยแมงกะพรุนก็อายมีแต่one pack ”
อย่างน้อยมันก็ pack รวมกันเป็นหนึ่งค่ะ

“ระบบเผาผลาญคุณหมอฯยังดีมากเลยนะครับ ผมบ่อไหวแล้วน้ำตาลกระฉูด”
เริ่มน้อยลงตามวัยสูงอายุเหมือนกันค่ะ

“กระเป๋าแข็งแนะนำแบบที่ใส่กล้องครับ ใบโตโตพอหาได้ แบบที่มีคิ้วขอบจะแข็งแรงหน่อยครับ”
กำลังหาอยู่พอดี เพราะต้องทดแทนน้องดำ ขอบคุณมากค่ะ

hayyana
“น่ากลัว ตามล่าสัตว์ประหลาดล้านปีจนกระเป๋าแตก น่าจะพกปี่ไปเป่าด้วยนะครับเนี่ย”
แค่กระเป๋ายังเอาไม่รอดเลยค่ะ ถ้าพกปี่ไปเป่าด้วยอาจม้วยได้ อิอิ

อีหนูซู่ซ่า
“ขอบคุณ จขกท.มากคะ เป็นกระทู้ที่ดี”
ขอบคุณมากคะ

“ดูแล้วก็ต้องระวังตัวให้มาก ยิ่งหน้าร้อนเด็กๆที่ไปเล่นน้ำจะได้ระมัดระวังตัวกัน คอยสังเกต ตัวใส่ๆหนวดยาวๆให้ระวังให้ดี”
เด็กไม่ค่อยระวังเพราะกำลังเล่นอยู่ แล้วตัวมันก็ใสมองเห็นยากค่ะ

opads
“ผม คิดว่ากำลังอ่านหนังสือกำลังภายในอยู่. เริ่มเรื่องได้ชวนติดตาม เป็นประโยชน์มากครับ”
ขอบคุณมากค่ะที่ให้กำลังใจนักเขียนจำเป็น

“รู้สึกว่าได้เกาะPeeGuay ไปเที่ยวด้วย ชอบดูภาพเยอะดีครับ”
แฮะ ๆ เขียนไม่เก่งเลยใช้ภาพช่วยเล่าเรื่องค่ะ

Konpakkred
“เด็กโดนเยอะมาก น่ากลัวจริง ๆ แต่รอดตาย”
โชคดีที่มีคนช่วยไว้ทันและถูกวิธีค่ะ

“ถ้าเป็นฝรั่ง น่าจะตายไปแล้ว แบบที่ออสเตรเลีย”
ถ้าช่วยไม่ทันหรือไม่ถูกวิธีก็อาจจะตายได้ค่ะ
ครูแดง
“เรื่องนี้ดี มีประโยชน์..ขอแชร์นะคะ...”
ขอบคุณค่ะ ยินดีค่ะ

“น่ากลัวมากๆเลยค่ะ...รักษาไม่ถูกวิธีตายๆๆ....”
ช่วยกันเผยแพร่ และสอนเด็ก ๆ เราด้วยค่ะ


ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ครูแดง วันที่ : 15/02/2013 เวลา : 07.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krudang

-เรื่องนี้ดี มีประโยชน์..ขอแชร์นะคะ...

-น่ากลัวมากๆเลยค่ะ...รักษาไม่ถูกวิธีตายๆๆ...

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
Konpakkred วันที่ : 15/02/2013 เวลา : 07.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konpakkred


เด็กโดนเยอะมาก น่ากลัวจริง ๆ แต่รอดตาย
ถ้าเป็นฝรั่ง น่าจะตายไปแล้ว แบบที่ออสเตรเลีย

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
opads วันที่ : 15/02/2013 เวลา : 06.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/OKopads
บันทึก การสะสมเหรียญพระบล็อคกษาปณ์

"เพลาเช้ามืดแห่งเหมันตฤดู ณ ทิศอุดร ช่างหนาวยะเยือกยิ่งนัก อากาศเย็นเยียบสะกดให้หลับใหลไม่สมปะดี กว่าจะตะเกียกตะกายหลุดพ้นจากผ้านวมนุ่มอุ่นได้ก็แทบหมดลมปราณ ทุกย่างเยียบที่จรดเท้าลงบนพื้นห้องประหนึ่งว่า ทาบทับไปบนน้ำค้างแข็ง".

ผมคิดว่ากำลังอ่านหนังสือกำลังภายในอยู่. เริ่มเรื่องได้ชวนติดตาม เป็นประโยชน์มากครับ รู้สึกว่าได้เกาะPeeGuay ไปเที่ยวด้วย ชอบดูภาพเยอะดีครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
อีหนูซู่ซ่า วันที่ : 15/02/2013 เวลา : 00.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/smallwife

ขอบคุณ จขกท.มากคะ เป็นกระทู้ที่ดี ดูแล้วก็ต้องระวังตัวให้มาก ยิ่งหน้าร้อนเด็กๆที่ไปเล่นน้ำจะได้ระมัดระวังตัวกัน คอยสังเกต ตัวใส่ๆหนวดยาวๆให้ระวังให้ดี >

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
hayyana วันที่ : 15/02/2013 เวลา : 00.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hayyana
You are what you is  !   

น่ากลัว
ตามล่าสัตว์ประหลาดล้านปีจนกระเป๋าแตก
น่าจะพกปี่ไปเป่าด้วยนะครับเนี่ย

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
สิงห์นอกระบบ วันที่ : 15/02/2013 เวลา : 00.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nfedlion

นายแบบหุ่นดีนะครับ คุณหมอก๊วย จะโชว์รอยแมงกะพรุนก็อายมีแต่one pack

ระบบเผาผลาญคุณหมอฯยังดีมากเลยนะครับ ผมบ่อไหวแล้วน้ำตาลกระฉูด

กระเป๋าแข็งแนะนำแบบที่ใส่กล้องครับ ใบโตโตพอหาได้ แบบที่มีคิ้วขอบจะแข็งแรงหน่อยครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ตาหนุ่ม วันที่ : 14/02/2013 เวลา : 21.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/zumon
รวม เรื่องดีๆ จากประสบการณ์ชีวิตและงานที่ปรึกษาด้านการวางระบบบริหารค่าจ้างเงินเดือน มาแบ่งปันสู่สังคม

ภาพรอยแผลบนขาเด็กน่ากลัวมากครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 14/02/2013 เวลา : 21.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

ลุงตุ่ย
ขอบคุณมากค่ะ ที่ให้กำลังใจ
นักเขียนจำเป็น อาจจะสะเปะสะปะ ไปตามเหตุการณ์จริง อิอิ

ความคิดเห็นที่ 1 opads ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ลุงตุ่ย วันที่ : 14/02/2013 เวลา : 14.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/THAMRONG

ผมชอบวิธีเล่าเรื่อง

สนุกหลากรส

เหมือนทานต้มยำโป๊ะแตกเลยครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน