• พี่ก๊วย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-09-16
  • จำนวนเรื่อง : 114
  • จำนวนผู้ชม : 313910
  • จำนวนผู้โหวต : 287
  • ส่ง msg :
  • โหวต 287 คน
BrazilMiss

Miss flight in Brasil

View All
<< กรกฎาคม 2015 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 23 กรกฎาคม 2558
Posted by พี่ก๊วย , ผู้อ่าน : 2471 , 00:14:54 น.  
หมวด : นักข่าวอาสา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 12 คน ni_gul , feng_shui และอีก 10 คนโหวตเรื่องนี้

         กลับมากระบี่อีกคราในเพลาเย็น แสงแดดสีส้มอ่อนทาบทาไปทั่วขุนเขาเขียวและแผ่นฟ้างาม ผืนน้ำราบเรียบสะท้อนเงาดั่งพลิกดินฟ้า ความสุขเรียบง่ายที่ละเลียดได้จากธรรมชาติ

 

           ตามมารยาทแล้ว เมื่อเข้าไปปฏิบัติงานในพื้นที่ใด ควรรายงานให้เจ้าของพื้นที่ทราบสถานการณ์และให้ข้อชี้แนะ รวมถึงช่วยประสานงาน เราขอเข้าพบท่านนายแพทย์ใหญ่ สำนักงานสาธารณสุขกระบี่ ซึ่งมีเวลาให้เจอนิดเดียว ท่านเพิ่งย้ายมาและไม่เคยทราบเรื่องมาก่อน ถือเป็นเรื่องปกติเพราะแมงกะพรุนกล่องไม่ได้บรรจุอยู่ในโรงเรียนแพทย์สมัยนั้น และยังไม่ทันได้ถ่ายทอดกันในผู้รับงาน

“มา อาจารย์มานั่งข้างนี้เลย” ท่านกวักเรียกให้ไปนั่งข้างๆ คุย

“หะ! ไม่เคยมีบุญได้นั่งด้านนั้นเลยค่ะ”
“มาเถอะ จะได้คุยกันสะดวก”

“อยากรู้มานานละ ว่ามันมีอะไรอยู่หลังโต๊ะค่ะ…อิอิ” มีกิริยาแต่พองามแล้วรีบลุกทันที กริ่งเกรงว่าท่านจะเปลี่ยนใจ

 

 

       แล้วพวกเราก็ช่วยกันเล่าถึงโรคและสถานการณ์ ตลอดจนปรึกษาหารือเรื่องจังหวัดต้นแบบ คุยกันนานเหลือเกินจนคนอื่นแปลกใจ เพราะโดยปกติท่านจะยุ่งมากมีเวลาให้ราวสิบนาทีเท่านั้น สำหรับแต่ละคณะที่เข้าพบ ของเราปาเข้าไปชั่วโมงกว่า ท่านเล็งเห็นถึงความสำคัญและเอาจริงเอาจังกับเรื่องนี้มาก

        วันรุ่งขึ้นเราขนของออกจากโรงแรมเพื่อเดินทางสอบสวนผู้บาดเจ็บที่สงสัยว่าอาจโดนแมงกะพรุนกล่องที่เกาะลันตา ถ้าทำเป็นไม่เห็นความสูงกับกระเป๋าที่ลากแล้ว ดูภาพลักษณ์ภายนอกยังกับไฮโซหรือพนักงานตอนรับบนเครื่องบินเชียวนา  แต่ทว่า ชีวิตจริงยิ่งกว่าจับกัง ขนเช้าเที่ยงเย็น ขนเข้าขนออก ขนไปขนมา ขนมันตั้งแต่เอกสาร หนังสือ อุปกรณ์ประชุม เครื่องพิมพ์ คอมพิวเตอร์ น้ำดื่ม และของกิน จะได้ไม่รบกวนคนพื้นที่ รวมถึงประหยัดเงินในงบอันจำกัดจำเขี่ยที่ผู้บริหารไม่เคยปรับให้เข้ากับความเป็นจริงเลย

 

       การเดินทางสู่ที่หมายปลายทางใช่ว่าจะราบลื่นเสมอไป บางสถานที่หาปรากฏในแผนที่ไม่ เล่นเอาอากู๋มึนเลยละ หนำซ้ำยังชื่อเหมือนๆ กันด้วย ต้องลงไปถามและซอกซอนไปตามตรอกเล็กซอยน้อยจนถึงที่สุด นักระบาดวิทยาจึงมีสัญลักษณ์เป็นรองเท้าทะลุเหยียบลูกโลก

(ที่มา http://markpendergrast.com/inside-the-outbreaks )

 

         หลังจากพึ่งอากู๋ไม่ได้เราก็ถามอาม่าอาอี๋ข้างทางจนลุสู่จุดหมายซึ่งเป็นสถานที่พักตากอากาศเล็กๆ มีบริเวณขายอาหาร นั่งนอนเอกเขนก และมุมขายเครื่องดื่มติดหาดทราย พนักงานตอนรับเชิญเราไปนั่งคุยที่มุมขาย เจ้าหนุ่มเปลือยกายท่อนบนอวดผิวคล้ำ ปล่อยผมยาวหยิกฟูที่กอดกันเป็นเกลียวหลอดระแผ่นหลังไปมาเวลาโยกศีรษะยืนสาละวนปรุงเหล้าอยู่ เราไต่ถามเรื่องหาข้อมูลเหตุการณ์ชาวต่างชาติโดนแมงกะพรุนพิษ

 

“โดนตรงหน้าหาดทางนู๊น” พูดพลางละมือจากแก้วเหล้าที่กำลังผสมอยู่ชี้ไปทางชายหาด

“ได้ช่วยเหลือยังไงบ้าง”

“เอาน้ำส้มสายชูราดที่แผล”

“หา รู้ได้ยังไง”

“ก็เขาอบรมให้”

“เยี่ยมเลย”

 

ฉันสัมภาษณ์เก็บรายละเอียดต่อ สักพักเห็นชายหนุ่มร่างสูงท่าทางองอาจใส่แว่นกันแดดปิดบังสายตาเดินมาพร้อมชายวัยกลางคนร่างเล็กที่ดูสง่าใส่แว่นกันแดดอันใหญ่เดินเข้ามานั่งในห้องอาหาร เหล่าพนักงานกระวีกระวาดจัดที่ให้พร้อมเครื่องดื่ม ชายทั้งคู่ผินหน้ามาทางที่ฉันนั่งอยู่ดูแปลกพิกล ถึงไม่เห็นลูกตาก็พอคาดเดาได้ว่าน่าจะเพ่งพิศมาที่ฉัน   ครู่เดียวก็ลุกขึ้นเดินตรงเข้ามาหาด้วยใบหน้าเรียบเฉย เอาละหว่า จะเกิดอะไรขึ้นนี่

“ผมผู้บัญชาการหน่วยของทหารเรือ”

ฉันยิ้มออก ท่านคงเล็งเห็นสง่าราศีในตัวฉันบ้าง

“มาตามเรื่องโรฮีนจา”

!!?? ฉันหุบยิ้มทันทีหันไปมองหน้าพี่ไข่ แล้วมองดูสภาพตัวเองชักไม่แน่ใจว่าท่านผู้การเข้ามาหาเพราะใบหน้ารึเปล่า นี่มันดูน่าสงสัยปานชะนี้เลยรึ ฉันรีบแนะนำตัว แล้วแจ้งว่ามาทำอะไร

“เรื่องนี้ผู้ว่าราชการจังหวัดท่านยังไม่ทราบเรื่องเลยรึ”

“ไม่แน่ใจค่ะ เพราะเราได้ข่าวจากเครือข่ายต่างประเทศ จึงลงมาสืบสวนสอบสวนค่ะ”

“เรื่องนี่ต้องให้รองผู้บัญชาการเขาเลย เพราะทำอยู่พอดี”

      ฉันให้ความรู้และมอบหนังสือที่เขียนให้ เราสนทนากันพักใหญ่จึงได้รู้ว่ามีการอบรมให้ความรู้กลุ่มผู้ประกอบการและพนักงานชายหาด โดยแบ่งเป็นเขตชายทะเล ซึ่งน่าจะประสานร่วมมือกันให้ครอบคลุมกลุ่มเป้าหมายละไม่ซ้ำซ้อนกัน ทั้งนี้ยังมีหน่วยงานป้องกันภัยจังหวัดซึ่งท่านเมตตาโทรติดต่อให้เรานัดหมายพูดคุยตอนขึ้นฝั่ง

“แล้วไปคุยกับอุทยานหรือยังหละ”
“ยังค่ะ”

“งั้น เดี๋ยวผมโทรบอกหัวหน้าอุทยานบนเกาะนี้ให้ ขับรถผ่านเข้าไปคุยได้เลย”

“ขอบพระคุณค่ะ”

     เราแสนจะดีใจ อยู่ๆ ก็มีผู้หลักผู้ใหญ่มาให้พบถึงที่โดยไม่ต้องฝ่าด่านอรหันต์ แถมช่วยเชื่อมโยงไปยังผู้ข้องเกี่ยว อะไรๆ เริ่มเข้ารูปเข้าร่างมากขึ้น

 

 

        พี่ไข่ขับรถลัดเลาะไปตามทางลดเลี้ยวบนเขา มีต้นไม้เขียวชอุ่มสลับกับชะง่อนผาติดน้ำทะเลสีคราม แสงแดดยามเย็นสีส้มอ่อนคลอเคลียเป็นเพื่อนให้อบอุ่นไปตลอดทางจนถึงอุทยาน

 

 

        ที่นี่มีตาลโตนดแปลกที่สุดในโลก คือยอดมันบานออกยังกับโดนหนีบ แทนที่จะแผ่พุ่งไปทุกทิศทุกทาง ถ้าฝรั่งมาเห็นอาจจะคิดว่าแปลกอีกอย่างคือ ต้นตาลนุ่งผ้าเหลืองผ้าม่วงด้วย

 

 

ที่ขอชื่นชมคือตอนสร้างลานจอดเฮลิคอปเตอร์ ได้ขนย้ายต้นตาลออกมาปลูกอีกจุดหนึ่งแทนที่จะโค่นทิ้ง ต้องใช้เชือกขึงให้มันคงทรงอยู่ได้ในหลุมใหม่

        และที่นอกเหนือความคาดหมายคือ ท่านผู้บัญชาการตามมาช่วยคุยด้วยในการวางแผนงานจัดอบรมและเครือข่ายเพื่อจะได้ไม่ทับซ้อนกันแต่ครอบคลุมกลุ่มเป้าหมายให้ได้มากที่สุด  ที่นี่มีปัญหาเรื่องเสาพยาบาลน้ำส้มสายชูที่ถูกลิงโยกเล่นดึงเล่นจนเสียหาย มันยังขึ้นท้ายกระบะรถนักท่องเที่ยวดึงทึ้งเสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้ ไม่รู้ว่าค้นหากางเกงของมันหรือเปล่า 

 

           เรากลับมาที่พักด้วยความหิวโซ สาวเอาเค้กชื่อดังสีน้ำตาลเข้มเนื้อนุ่มฟูมาจากต่างจังหวัดดูน่าทานเชียว  หล่อนหอบหิ้วเค้ก โยเกิตร์ และนม ลงเกาะมาด้วย  ตกกลางคืนเราทำงานต่อได้ทานเงาะหวานฉ่ำเพิ่มพลังงานรอบดึก ส่วนสละเปรี้ยวนั้น ทุกคนรีบเสียสละให้หมอจิ๋มผู้ซื้อมา (รับผิดชอบ) ทาน วันรุ่งขึ้นต้องรีบกลับเพราะมีอีกหลายงานบนฝั่ง ฉันมองดูสังขารเจ้าเค้กที่บู้บี้โย้ตามแรงโน้มถ่วงของโลกและผลพวงจากการกระแทกกระทั้น  เนื้อเค้กที่นุ่มฟูถูกอัดแน่นเตี้ยมักคัก ยู่ไปรวมกันอยู่แถบหนึ่ง นี่ถ้าไม่มีถุงพลาสติกรัดรึงไว้ เนื้อมันคงปลิ้นทะลักออกมาเละเทะ ดูไม่จืดเลย

“แล้วจะหิ้วข้ามน้ำข้ามทะเลไปๆ กลับๆ ทำไมเล่า”
“นึกว่าจะทานทัน”

“ไม่ทันได้ทานมากกว่า”

            

         พูดเรื่องเค้กแล้วไม่พูดถึงเครื่องดื่มเคียงคู่กันมิได้ ตัวยอดนิยมของคนค่าแรงน้อยอย่างเราก็หนีไม่พ้นน้ำชากาแฟ กระบี่มีร้านชื่อดังที่ผู้คนแห่แหนไปทานโรตี เขียนไม่ผิดค่ะ ไปทานโรตีแต่มักจะสั่งน้ำชามาดื่มเพิ่มรสชาติคู่เคียงกันดั่ง ปาท่องโก๋กับน้ำเต้าหู้ จะเรียกว่าร้านก็กระดากปากเพราะไม่มีที่อยู่ร้านระบุลงทะเบียนไว้ จะว่าไม่มีหลักแหล่งก็มิอาจเอื้อนเอ่ย เพราะใครๆ ก็รู้จักแม้แต่เด็กตัวกะเปี๊ยก   ชาวต่างชาติต้องทึ่งกับการใช้พื้นที่ถนนและทางเท้าของไทย เพราะสามารถไปขายพวงมาลัย ไม้กวาด หนังสือพิมพ์ และกล้วยทอด รวมไปถึง นอนอ่านหนังสือพิมพ์ และแม้กระทั่ง เนรมิตพื้นที่เป็นร้านอาหารได้ทั้งกลางวันกลางคืน ร้านโรตีชื่อดังตั้งอยู่ที่ถนนมนุษย์โบราณ ซึ่งเป็นรูปปั้นประจำสี่แยกให้จำได้ง่าย แรกๆ ที่ทำเสร็จใหม่ๆ ฉันนึกว่าลิง หลังจากทำความคุ้นเคยพักใหญ่จึงค่อยเห็นเป็นคน ทว่าเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา   มนุษย์โบราณก็ลุกขึ้นมานุ่งผ้าให้งุนงง เป็นผู้ชายไหล่ล่ำบึกใส่ชุดเซ็กสั้นวาบหวิวสยิวใจ เวลาขับรถใกล้ๆ อดชะแง้ตามองชายกระโปรงที่ปลิวพเยิบพะยาบไม่ได้ แถมยังมีหมายเลขติดหลังอีกต่างหาก มิรู้ว่าบอกนัยกระไร

 

 

          กาแฟเป็นเครื่องดื่มที่แทบจะแยกไม่ออกจากชีวิตฉันโดยเฉพาะอย่างยิ่งเวลาลงพื้นที่ซึ่งต้องทำงานตั้งแต่เช้ามืดถึงดึก ทั้งๆ ที่รู้ว่ามันทำให้หนังเหี่ยวหน้าแก่ แต่ก็มิได้นำพา รสชาติก็มีให้เลือกหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นแบบพื้น ๆ อาทิเช่น กาแฟดำ Espresso ที่คนไทยเอาไปสร้างสรรค์ผลงานใส่นมแถมชงมาแก้วเบ้อเร่อ กะอัดให้หัวใจเต้นตายคาที่  Americano ก็คือ espresso ผสมกับน้ำร้อนเยอะหน่อย ส่วน Latte คือกาแฟผสมนมข้นแทนที่จะเป็นนมสด มีกาแฟใส่ Mocha ด้วย สำหรับกาแฟร้อนยอดนิยมที่คลุมด้วยฟองนมเนียนหนากันความร้อนออก แต่พี่ไทยใส่น้ำแข็งจนฝรั่งงงคือ cappuccino  จนไปถึงสูตรพิสดารพันลึกทั้งใส่ ทั้งโป๊ะ และทั้งโรยอะไรต่อมิอะไรลงไปจนนองแก้ว อันที่จริงมันก็คือ โอเลี้ยง โอยั๊ว ของอาแปะนั่นแหละ พอเปลี่ยนชื่อเป็นฝรั่งเอาชื่อพันธุ์เทศใส่เป็นอันได้มูลค่าเพิ่ม ดั่งกะทกรก (10 บาท) ที่แปลงโฉมไปเป็น เสาวรส (25 บาท) passion fruit (80 บาท) passion fruit เสียบดอก (120 บาท) และ passion fruit เสียบดอกกับกางร่มจิ๋ว (180 บาท) ในที่สุด  

พี่ไข่แกอยากลอง ice caramel macchiato  แบบแยกกาแฟ น้ำหวาน นม และคาราเมลออกเป็นชั้นๆ

 “กาแฟอะไรวะ ไม่อร่อยเลย”

“คือพี่…”

“มันผสมไม่เข้ากันนี่”
เฮ้ย พี่ อย่าเขย่า
“เขาทำให้แยกกัน จะได้ดื่มด่ำรสชาติแต่ละอย่างได้เต็มที่ ผ่านลิ้นทีละอย่าง พี่ต้องอมหลอดฟางดูดรูดขึ้นทีละชั้นจนสุด แล้วทิ่มหลอดลงมาใหม่”

“กินลำบากหวะ มันไม่เข้ากันเลย” แกบ่นอุบหลังจากพยายามดูด แล้วหลุดข้ามชั้น

“ของดีต้องค่อยๆ ละเลียด อีกาแฟนี้ไม่เท่าไหร่หรอก แพงตรงแยกชั้นนี่แหละ ดูดรูดขึ้นรูดลงพี่”

“กินยากกินเย็น เหนื่อยหวะ”  ว่าพลางแกก็เขย่าแก้วกาแฟให้ทุกอย่างกระแทกกระทั้นกันอย่างระเนระนาด แล้วดูดจ๊วบๆ

“….” ฉันพูดไม่ออกได้แต่มองตาปริบๆ กลืนน้ำลายเอื๊อกๆ  

“ท่านสอสอจอมาแล้วค่ะ เชิญเข้าพบได้เลยค่ะ” เลขานายแพทย์ใหญ่ส่งเสียงหวานเรียกพวกเรา เป็นอันจบพิธีกรรมดูด ice caramel macchiato  

 

           เราทำงานกันทั้งกลางวันกลางคืน ส่วนใหญ่งานกลางคืนจะเป็นประเด็นที่พบในวันนั้นๆ และวางแผนในการทำงานวันรุ่งขึ้น เนื่องจากการทำงานกับชุมชนและหน่วยงานต่างๆ มีสถานการณ์เปลี่ยนแปลงตลอด มีทั้งปัจจัยที่ควบคุมได้และความคุมไม่ได้ ห้องประชุมก็ไม่ต้องเสียค่าเช่าเพราะไปรวมตัวกันห้องใครคนใดคนหนึ่ง เครื่องปรับอากาศของโรงแรมส่วนใหญ่จะเป็นระบบกลาง มีปุ่มปรับอุณหภูมิให้หมุนเล่นตามอัธยาศัยได้ทุกเลข แต่มันจะเลือกอุณหภูมิเองระหว่างเย็นกับร้อนเท่านั้น  ฉันขี้ร้อนใส่แต่กางเกงขาสั้นเสื้อยืด ส่วนสาวๆ แต่งตัวกันเต็มยศทั้งเสื้อกันหนาวและผ้าขาวม้า เคยเห็นเขาใช้ผ้าขาวม้ากันดูหรูดีมีระดับ ทำไมหนูก้อยสาวมาดมั่นใส่แล้วเหมือนกรรมกรแบกหามจัง นี่ถ้าเดินผ่านแผนกต้อนรับ เขาคงขับไสให้ไปแบกข้าวสารในครัวกระมัง

 

         เราไปสืบสวนหาข้อมูลเพิ่มจากโรงพยาบาลชุมชนที่รักษาผู้ป่วยซึ่งสงสัยว่าโดนแมงกะพรุนกล่องแบบสายเดียว เนื่องจากเราไม่ค่อยเจอในปีแรกๆ ตอนเริ่มดำเนินการ แต่มาเจอเอาในช่วงปีนี้จึงต้องการรวบรวมข้อมูลหาองค์ความรู้เผยแพร่ให้สาธารณชนทราบต่อไป  เราคุยกับพยาบาลอย่างออกอรรถรส ให้ตำรา แบบบันทึก และ แฟ้มโปสเตอร์ต่างๆ ก่อนออกจากห้องประชุม  

 

ขณะเดินกลับไปยังรถ ฉับพลันทันใดนั้นหนูก้อยก็ร้องเสียงหลง

โอ๊ย

เฮ้ย เกิดอะไรขึ้น”

เท้าติด เท้าติด

เท้าหล่อนเข้าไปเสียบอยู่ระหว่างร่องรางน้ำตรงทางเดินพอดิบพอดี หล่อนยกเท้าหน้าเขย่าๆ เพื่อให้รางหลุด แต่มันติดหนึบยังกับสร้างมาคู่กันเสมือนรองเท้าแก้วกับเท้านางซิน (ซินเดอเลล่า) สงสารก็สงสาร ขำก็ขำ

“เดินไม่มีสติละซิ” ฉันอดกระเซ้าไม่ได้ระหว่างยืนลุ้นหนูก้อยสะบัดขาหน้างึกงักงึกงักสลัดรางน้ำออกจากเท้าให้ได้

“เฮ้อ  หลุดเสียที”

“เจ็บไหม ข้อเท้าเป็นไง”
“ไม่เป็นไรค่ะ แค่เสียหน้า”

 

     เราเคลื่อนพลมายังโรงพยาบาลชุมชนที่อยู่ใกล้ชายฝั่งเพื่อให้ความรู้เพิ่มเติมและช่วยดูเรื่องการเฝ้าระวัง  พี่ไข่ตะบึ่งไอ้ด่างเข้าโค้งมาเทียบจอดหน้าตึกผู้ป่วยนอก เรากระวีกระวาดลงจากรถ 

เฮ้ย! เฮ้ย! เดี๋ยว” พวกเราร้องลั่น ขณะทีพี่ไข่ขับรถออกไปทั้งฝากระโปรงหลังเปิดอ้าสั่นผับๆ  คนไข้กับญาติที่นั่งอยู่หัวเราะกันคิกๆ

“แกรู้ไหมเนี๊ยะว่าเรากำลังเปิดกระโปรงอยู่”

“สงสัยไม่ แกขับรถปุเลงๆ ไปโน้นแล้ว”

พวกเราเร่งฝีเท้าตามหลังรถที่เลี้ยวซ้ายมุมตึกไวๆ ไปยังลานจอดรถ เพราะต้องขนอุปกรณ์ลงไปยังห้องประชุม

 

 

“อ้าวเรอะ” แกทำหน้าเหลอหลา เมื่อเห็นพวกเราตามรถมาเป็นพรวน
“ดีนะที่กระโปรงรถไม่ร่วงมางับหัวเราเหมือนรถโรงพยาบาลเกาะ”

พี่ไข่ได้แต่หัวเราะหึๆ ช่วยเราขนของขึ้นห้องประชุมเพื่อให้ความรู้แก่หมอพยาบาล และช่วยชี้แนะข้อมูลผู้ป่วย

 

เราเคลื่อนทัพไปให้ความรู้แก่เจ้าของและตัวแทนรีสอรท ซึ่งตอนแรกจะมีแต่แกนนำมาไม่กี่คน แต่ปรากฏว่ามากันเต็มห้องประชุมถือว่าเยี่ยมมาก

 

 

          ช่วง 2-3 เดือน นี้มีผู้ที่บาดเจ็บจากแมงกะพรุนพิษที่น่าจะเป็นแมงกะพรุนกล่องทั้งแบบสายเดียวและหลายสาย ผู้ที่โดนแบบสายเดียว มักจะมาโรงพยาบาลช้าเพราะอาการจะไม่รุนแรงในตอนแรกแต่จะเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เป็นระลอกๆ มีอาการปวดเมื่อยเนื้อตัว กล้ามเนื้อหน้าท้อง (บางทีแยกยากในเด็กว่าปวดในช่องท้อง ต้องถามและตรวจร่างกายให้ชัด) ปวดข้อ คลื่นไส้ หายใจลำบาก ความดันโลหิตสูง ใจเต้นผิดปกติ บางรายมีความรู้สึกอยากตายไปให้พ้นๆ  การฉีดยาแก้แพ้ไม่ใช่วิธีรักษาเนื่องจากเกิดจากพิษไม่ใช่การแพ้

 

 

          อนึ่ง  ฉันเพิ่งได้รับแจ้งมาราว 3 - 4 วันก่อน ว่ามีแมงกะพรุนหัวขวดจำนวนมากลอยมาแถวหาดภูเก็ตและมีคนโดนหนวดพิษบาดเจ็บกันไปบ้างแล้ว เดชะบุญที่โดนนิดหน่อย ถ้าผู้บาดเจ็บแน่ใจว่าเป็นแมงกะพรุนหัวขวด ควรราดด้วยน้ำทะเลเนื่องจากยังคงมีข้อโต้แย้งทางวิชาการกันอยู่  โปรดอ่านเพิ่มเติมจากหนังสือ

 

ซึ่งบันทึกเก็บได้ฟรีจาก

 http://www.oknation.net/blog/lakthai

 วันเสาร์ ที่ 27 มิถุนายน 2558

Free download: Book การรักษาและป้องกันการบาดเจ็บและเสียชีวิตจาก แมงกะพรุนกล่อง

 

          มาครานี้ก็โอกาสดีที่ได้ทั้งเครือข่ายใหม่ ได้รับการสนับสนุนจากผู้บริหาร และได้ช่วยผู้บาดเจ็บจากแมงกะพรุนกล่อง  เวลาหมดไปอีกวันเมื่อตะวันลาลับฟ้า ชีวิตคนเราช่างสั้นนัก เหลือแต่เวลานับถอยหลังที่ไม่รู้จะจบลงที่วันใด ทว่าไม่เคยเสียใจที่ได้มีวันดีๆ กับเขาเหมือนกัน ดั่งเช่นวันนี้   



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
feng_shui วันที่ : 27/07/2015 เวลา : 19.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

แผล พอง น่ากลัวค่ะหมอพี่ก๊วย แต่พ่อหนุ่มนั่นเก่งจริง แก้พิษได้

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 25/07/2015 เวลา : 15.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

แม่มดเดือนMarch
“ลูกกำลังจะไปเที่ยวทะเลกับพ่อ แม่มดกำลังจะไปซื้อน้ำส้มสายชูเตรียมไปให้ในกระเป๋าเดินทางค่ะ”
เยี่ยมค่ะ เหลือกลับมาทำอาหารได้อีกค่ะ
ลุงชาติ
“ขอบคุณครับ”
ยินดีอย่างยิ่งค่ะ

สิงห์นอกระบบ
“ว่าแต่คุณหมอฯเปลี่ยนพื้นรองเท้าที่ทะลุละยังครับ”
ไม่ทะลุ แต่ขาดเลยค่ะ อิอิ

ลูกเสือหมายเลข9
“แมงกะพรุนพิษร้ายเหมือนกันนะครับ”
ค่ะ แต่คนร้ายกว่า เพราะไปยุ่งกับเขา

แม่หมี
“ชื่นชมเจ้าหนุ่มคนนั้นที่รู้ว่าจะแก้พิษแมงกะพรุนอย่างไร”
อยากให้มีคนรู้เยอะๆ แบบนี้ค่ะ

“งานของพี่นี่ทำทุกอย่าง เป้นหมอ เป็นผู้เชี่ยวชาญให้ความรู้ และท้ายสุดแบกข้าวของมากมาย สุดยอดค่ะ”
เป็นผู้เชี่ยวชาญแบบ my specialist is general แฮะๆ

“ice caramel macchiato มันอร่อยตรงได้หลายรสชาติ แต่แม่หมีน่ะสั่งให้หมีน้อย แต่ขอแอบดูดนิดส์นีง กลัวเบาหวานขึ้น.”
ดูดให้ถูกชั้นก็ไม่กระทบเบาหวานค่ะ ว่าแต่ดูดชั้นไหนละคะ

wullopp

“.มีคุณค่า สาระ และบันเทิง พร้อมในเรื่องเดียวกัน... .”
ก็ทำไปหัวเราะไป ตามประสาคนบ๊องค่ะ

คนปทุมรักสุขภาพและครอบครัว
“ทำงานดูแล้วน่าสนุกดีครับพี่ก๊วย (แต่คนทำงานอาจจะไม่สนุกด้วย)”
สนุกค่ะ เหมือนไปเยี่ยมญาติโยม
“แมงกะพรุนหัวขวดสามารถใช้ผักบุ้งทะเลชะลอพิษบาดแผลได้ไหมครับ?”
ผักบุ้งทะเลช่วยลดปวดได้บ้าง แต่ถ้าปวดมากต้องถึงระดับมอฟีนถึงจะเอาอยู่ ต้องระวังแผลติดเชี้อเวลาใช้ด้วยค่ะ

พรายพิลาศ

“สวัสดีครับคุณหมอพี่ก๊วย คือผมไม่รู้จะเรียกคุณหมอ หรือพี่ก๊วยดี ขออนุญาตเรียกรวมแบบนี้เลยนะครับ ”
เรียกตามชอบเลย ส่วนใหญ่เขาเรียก ‘ ไอ้ก๊วย’ กันค่ะ
“ เล่าเรื่องได้สนุกมากๆ ครับ แต่ในความสนุกสนานคนทำงานคงจะเหนื่อยกันมากๆ เลยเหมือนกัน ก็แต่ละท่านเดินสายกันเหมือนศิลปินชื่อดังซะขนาดนั้น เป็นกำลงัใจให้ทีมงานทุกๆ ท่านนะครับ”
สนุกและสุขใจด้วยค่ะ เหนื่อยนักพักหน่อยก็หาย ลุยต่อได้ เพราะมีกำลังใจอย่างคุณพรายพิลาศ ที่ช่วยเป็นแรงหนุนด้วยค่ะ
“ อ่านบทความนี้แสนจะคุ้ม ได้ทั้งความบันเทิง และสาระประโยชน์ไปพร้อมกัน”
ขอบคุณค่ะ เชิญแวะมาอ่านเรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ สำนวนอาจจะไม่ติดฝุ่นเทพ แต่พอรู้เรื่อง
“สำคัญ .. ผมเองก็เพิ่งรู้ว่าไอ้เจ้า caramel macchiato เนี่ย มันต้องค่อยๆ ดูดทีละชั้น สั่งมาทีไร คนมันจนเข้ากันก่อนดูดทู้กที”
อ้าว จ่ายค่าแยกชั้นไปแล้วนะนี่ ต้องไปขอคืน

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
พรายพิลาศ วันที่ : 23/07/2015 เวลา : 21.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับคุณหมอพี่ก๊วย
(คือผมไม่รู้จะเรียกคุณหมอ หรือพี่ก๊วยดี ขออนุญาตเรียกรวมแบบนี้เลยนะครับ )

เล่าเรื่องได้สนุกมากๆ ครับ แต่ในความสนุกสนานคนทำงานคงจะเหนื่อยกันมากๆ เลยเหมือนกัน
ก็แต่ละท่านเดินสายกันเหมือนศิลปินชื่อดังซะขนาดนั้น เป็นกำลงัใจให้ทีมงานทุกๆ ท่านนะครับ
อ่านบทความนี้แสนจะคุ้ม ได้ทั้งความบันเทิง และสาระประโยชน์ไปพร้อมกัน

ที่สำคัญ .. ผมเองก็เพิ่งรู้ว่าไอ้เจ้า caramel macchiato เนี่ย มันต้องค่อยๆ ดูดทีละชั้น
สั่งมาทีไร คนมันจนเข้ากันก่อนดูดทู้กที

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
คนปทุมรักสุขภาพและครอบครัว วันที่ : 23/07/2015 เวลา : 20.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jarinasa

ทำงานดูแล้วน่าสนุกดีครับพี่ก๊วย (แต่คนทำงานอาจจะไม่สนุกด้วย) แมงกะพรุนหัวขวดสามารถใช้ผักบุ้งทะเลชะลอพิษบาดแผลได้ไหมครับ?

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
wullopp วันที่ : 23/07/2015 เวลา : 17.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/health2you

มีคุณค่า สาระ และบันเทิง
พร้อมในเรื่องเดียวกัน...

ขอขอบคุณอาจารย์มากๆ ครับ

ความคิดเห็นที่ 5 wullopp ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่หมี วันที่ : 23/07/2015 เวลา : 15.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

ชื่นชมเจ้าหนุ่มคนนั้นที่รู้ว่าจะแก้พิษแมงกะพรุนอย่างไร

งานของพี่นี่ทำทุกอย่าง เป้นหมอ เป็นผู้เชี่ยวชาญให้ความรู้ และท้ายสุดแบกข้าวของมากมาย สุดยอดค่ะ

ice caramel macchiato มันอร่อยตรงได้หลายรสชาติ แต่แม่หมีน่ะสั่งให้หมีน้อย แต่ขอแอบดูดนิดส์นีง กลัวเบาหวานขึ้น

ความคิดเห็นที่ 4 wullopp ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 23/07/2015 เวลา : 09.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

แมงกะพรุนพิษร้ายเหมือนกันนะครับ

ความคิดเห็นที่ 3 wullopp ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สิงห์นอกระบบ วันที่ : 23/07/2015 เวลา : 07.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nfedlion

ว่าแต่คุณหมอฯเปลี่ยนพื้นรองเท้าที่ทะลุละยังครับ

ความคิดเห็นที่ 2 wullopp ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ลุงชาติ วันที่ : 23/07/2015 เวลา : 07.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loongchat
http://www.facebook.com/lungchati

ขอบคุณครับ พี่ก๊วย

ความคิดเห็นที่ 1 wullopp ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่มดเดือนMarch วันที่ : 23/07/2015 เวลา : 06.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/March

ลูกกำลังจะไปเที่ยวทะเลกับพ่อ แม่มดกำลังจะไปซื้อน้ำส้มสายชูเตรียมไปให้ในกระเป๋าเดินทางค่ะ คุณหมอ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน