• ไพฑูรย์ธัญญา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : phaitoon.thanya@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-01-11
  • จำนวนเรื่อง : 35
  • จำนวนผู้ชม : 54128
  • ส่ง msg :
  • โหวต 44 คน
โดยวิธีของเราเอง
เรื่องของเรา เราต้องเล่าโดยวิธีของเราเอง
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/phaitoon
วันพฤหัสบดี ที่ 18 ธันวาคม 2551
Posted by ไพฑูรย์ธัญญา , ผู้อ่าน : 648 , 23:56:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฝนตกทั้งคืน
๑.
“ฉันชอบฝน ” เธอเคยบอกเขา
“ชอบให้ฝนตกโดยเฉพาะเวลาอยู่กับคุณ ”
“ผมก็เหมือนกัน ” เขาพูดอู้อี้อยู่ในคอ เพราะถูกจู่โจมอยู่พัลวัน เธอเหมือนอสรพิษน้อย ๆ ฉกและไม่ยอมให้เขาตั้งตัว
“ถ้าฝนตกทั้งคืนล่ะ ” เธอยังป้วนเปี้ยนอยู่กับซอกคอของเขา ลมหายใจร้อนผ่าวของเธอมีกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆเร้าความรู้สึก
“นั้นนะสิ ....... ” เขาว่า ขณะพลิกกายกลับมาเป็นฝ่ายรุกบ้าง
“แล้วไง ” เธอกระซิบกระซาบในเสียงหัวเราะจะคืนนั้นหรือคืนไหน ทุกคืนช่างสุขสมเมื่อมีเธออยู่เคียงข้าง แต่นั่นมันนานมาแล้ว ...... เขานึกไม่ออกว่าตั้งแต่เมื่อไหร่กันแน่ที่เธอตัดสินใจย้ายมาอยู่กับเขารู้แต่ว่าในเวลานั้นเขารู้สึกสับสนกึ่งดีใจและตะขิดตะขวางใจ
“จะดีหรือ ? ” เขาถามคำถามโง่ ๆ กับเธอ
“เป็นบ้าไปแล้วเหรอ ? ” เธอจ้องเขาด้วยแววตาขบขัน “ ดูห้องข้างๆ สิ ! ห้องไหนก็ห้องนั้น ”
“ยังไง มันก็แปลกๆ อยู่ดี”
“งั้นกลับก็ได้” เธอผุดลุก และเดินเง้างอดไปที่ประตู “อย่าเพิ่ง ! ” เขากระโดดผลุงตามไปติด ๆ “ฝนจะตกแล้ว ” เขาบอกเมื่อได้ยินเสียงลมพัดและฟ้าคำรามครางครืนอยู่ข้างนอก
เธอหันกลับมายิ้มหวานให้ ขณะเขารวบร่างอรชรอุ้มมาที่เตียง หญิงสาวหลับตาพริ้มเหมือนคนนอนหลับฝันดี เขายังนั่งอยู่ใต้ร่มฉำฉาต้นใหญ่ อ้อยอิ่งความรู้สึกจากบ่ายถึงเย็นเฟรมผ้าใบยังว่างเปล่า มือไม้แข็งทื่อจินตนาการหดหาย ในชีอปของคณะเพื่อนหลายคนยังวุ่นวายกับการเผางาน เขาก็เหมือนกัน พุ่งนี้ต้องส่งงานที่ค้างอยู่สองชิ้นแต่จนป่านนี้เขายังมือตาย
บางทีต้องรอกันบ้าง เขาปลอบใจตัวเองเงียบๆ ขณะกระดูกพู่กันในมืออย่างไร้ความหมาย เขากลับไปนึกถึงเธออีก ป่านนี้คงนอนอืดทืดอยู่ในห้อง ตอนที่เขาออกมาเธอยังไม่ตื่น นอนตะแคงตัวขดตัวงอเหมือนลูกแมวน้อย เธอชอบนอนตะแคงเสมอ เขาชอบจ้องมองเธอเวลาหลับ ในเวลานั้นเธอหลับตาพริ้มแก้มแนบหมอน ปากอวบอิ่มเผยอน้อย ๆ เห็นฟันซี่หน้า ชุดนอนบางเบาแนบเนื้อ และเลิกลุ่ยอย่างอิสระครั้งหนึ่งเขาผุดลุกหยิบกระดาษและดินสอขึ้นมาวาดรูปเธออย่างรวดเร็ว ช่างฉงนแท้ ... ท่าทีของเธอในยามหลับสนิทช่างเร้าใจและทำจินตนาการพรูพรั่งใช้เวลาไม่ถึงยี่สิบนาที นางฟ้าอรชรอ้อนแอ้นของเขาก็นิทรารมณ์อยู่ในกระดาษแผ่นนั้น
“นางนอนหมายเลข ๑” เขาเขียนชื่อภาพกำกับไว้ข้างใต้ ก่อนำมาแปะไว้หน้ากระจกเครื่องแป้งอย่างตื้นเต้น สักพักเธอคงตื่นและเดินงัวเงียไปสางผมเหมือนที่เคยทำ และนั่นเธอจะต้องเห็นรูปของเขา
เขาเผลอยิ้มเมื่อนึกถึงตอนนี้ เสียงตะโกนโหวกเหวกของบรรดาจิตรกรชอบกินแกงร้อนยังดังลั่นช๊อป “มันเป็นวัฎจักรชั่วร้าย” เขานึกไปถึงคำบริภาษของอาจารย์สอนวิชาดรออิ้ง “พวกเราก็เป็นเสียอย่างนี้ ปล่อยงานคั่งค้างหมักหมมต้นเทอมเอาแต่เที่ยวสนุกสนาน ร้องรำทำเพลงเหมือนจักจั่นหน้าโง่ พอปลายเทอมก็เร่งเผางานจนช๊อปจะไหม้ แล้วอย่างนี้ จะสร้างงานที่มีคุณภาพออกมาได้อย่างไร ลองใช้หัวแม่ตีนคิดกันบ้าง ?
” จะวันนี้หรือวันไหนอาจารย์ก็พูดถูกอยู่วันยังค่ำ ชีวิตนักเรียนวาดรูปก็เป็นแบบนี้เสมอมา แต่การวาดรูปก็ไม่เหมือนกับการถีบจักรยานนี่นะ พอขึ้นคร่อมแล้วจะปั่นไปไหนก็ได้ การวาดรูปมันเป็นมากกว่านั้น แต่มันเหมือนอะไรดีล่ะ ?
เขาเกิดนึกไม่ออกขึ้นมาดื้อ ๆ

เขาออกไปอีกแล้ว ......เธอบอกตัวเองเมื่อตื่นขึ้นมาพบว่าต้องอยู่ตามลำพัง นาฬิกาหัวเตียงบอกเวลาบ่ายสาม นี่เธอนอนหลับมาราธอนขนาดนี้เชียวหรือ ? วันนี้มีเรียนตั้งสามวิชา และแล้วเธอก็ขาดเรียนตามเคย.
หญิงสาวยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ จะบอกว่าไปแล้วเขานั่นแหละที่กวนทั้งคืน คงเกิดแรงบันดาลใจขึ้นมายกใหญ่สิท่า เธอนึก แล้วยิ้มอย่างเป็นสุข “ค่ำคืนที่เย็นฉ่ำ..... ฝนมาฟ้าหนาว ”
เธอนึกถึงถ้อยค่ำพร่ำเพ้อของเขา ขณะเร่งเร้าอยู่บนเรือนกาย เขาช่างเหมือนจิตรกรที่เต็มไปด้วยแรงบันดาลใจ พลังของเขาล้นเหลือ ลีลาวาดรูปก็เหลือร้าย อ่อนช้อยอ้อยอิ่งในบางคราวและดุดันดิบเถื่อนในบางครั้ง เขาชอบเพ้อรำพันขณะวาดรูปบนกายเธอมือของเขาพลิกพลิ้ววาดไหว พ่อจิตรกรผมยาวคนนี้......เธอไม่ผิดหวังเลยที่ตัดสินใจย้ายมาอยู่ร่วมห้อง
สำหรับเธอแล้ว มันเริ่มต้นง่าย ๆ ไม่ว่ากับคนนี้หรือคนไหน เธอพบเขาในผับประจำเมือง ที่ซึ่งคนหนุ่มสาวไปชุมนุมกันเหมือนมีงานเลี้ยงเฉลิมฉลองเธอชนเขาอย่างจงใจตอนที่เดินสวนกันเมื่อกลับจากห้องน้ำและนั่นเรียกเขาให้เดินตามมานั่งโต๊ะเหมือนลูกแมวไล่ตามแม่
“ฉันอยากวาดรูปเธอจัง ” เขาทักทายฉันด้วยภาษาที่เธอไม่ค่อยคุ้น “ ฉันอยากร้องเพลงให้ฟังด้วย ”
“เมื่อไหร่ ? ” เธอแกล้งยั่วและยิ้มหวานให้เขาอย่างไม่สนใจเพื่อนสาวร่วมโต๊ะสองสามคนที่มาด้วย
“คืนนี้ ” เขาว่าพลางเสยผมยาวสยายรวบไว้ด้านหลัง เสียงองเขาสั่นเครือ ทว่าเหมือนบทเพลงแปลกใหม่แรกได้ยิน
“ใจร้อนจัง” เธอทำเสียงอ้อน ช้อนตาปรือเหล้าทิ่มแทงตัวเขา
“ตอนนี้เลยดีกว่า” เขารุกฆาต “ฉันอยากวาดรูปเธอแย่แล้ว” เขาพลางทำไม้ทำมือประกอบ
“ได้เลย” เธอไม่ลังเล ลุกขึ้นจากเกาอี้และเดินแหวกฝูงคนออกไปจากรมณีย์สถานแห่งนั้น
ช็อปเปอร์คันเก่งของเขาควบทะยานราวม้าผยองเธอโอบร่างกำยำแน่นและสนิทสนม ผมยาวสละสลวยพะพานหน้าเธอทำให้ความรู้สึกเร่งเร้าอย่างประหลาด เขาเร่งเครื่องเร็วจี๋และเบรกอย่างแรงเมื่อเข้าซอย เห็นได้ชัดว่าเขาอยากทดสอบอะไรบ้างอย่าง เธอปล่อยตัวเลื่อนไถลอย่างเจตนา ได้ยินเสียงเขาพึมพำอะไรบางอย่างอยู่ในคอ อึดใจเดียวเจ้าม้าผยองก็จอดกึกอยู่หน้าห้องเช่าของเขา
มันเป็นห้องพักเอกชนที่นักศึกษาเช่าอยู่ห้องที่เขาพักอยู่ชั้นสาม ขึ้นบันไดแล้วเดินไปตามทางเดินแคบๆสองฟากเป็นห้องพักเรียงเป็นตับเหมือนโรงแรม เขารีบไขกุญแจเมื่อถึงห้องผลักประตูและดันหลังเธอเข้าข้างใน ห้องพักของเขายุ่งเหยิงและรกแน่นด้วยม้วนกระดาษ ภาพวาดลาดเส้น และสีน้ำมันปิดแน่นเต็มผนังเขาอยู่คนเดียว มีเตียงนอนตู้ใส่เสื้อผ้า โต๊ะทำงาน เครื่องเสียง ภาพวาดที่ยังไม่เสร็จและกีตาร์เก่าโทรมตัวหนึ่ง กลิ่นอายประหลาดกำจายอยู่เต็มห้องเธอรู้สึกแปลกหน้า และตื่นตัวตลอดเวลา
“ไหนว่าจะวาดรูปฉันไงล่ะ” เธอถาม เมื่อเห็นเขาเอาแต่นั่งนิ่งจองมอง
“กำลังวาดอยู่” เขาว่ามาจากขอบเตียง “เธอสวยมา สวยจริง ๆ ”
“เห็นแค่เนี้ยะนะ” ผีบ้าที่ไหนสักตัวทำให้เธอบ้าบิ่นขึ้นมาก็ไม่รู้
เขาไม่พูดอะไรอีก กรากเข้ามาหา กระชากร่างบอบบางของเธอจากเก้าอี้ ข้างนอกลมเริ่มพัดอู้กระพือผ้าม่านสีนวลตรงหน้าสะบัดไหวเสียงเพลงจากแผ่นซีดีที่เขาเปิดไว้เริ่มบรรเลงทำนองเนิบนาบ อ้อยอิ่ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นจังหวะกระแทกกระทั้นอย่างคนคลั่ง

๓.
“ไปส่งหน่อยสิ ? ” หล่อนเดินเข้ามาพร้อมเอ่ยปากขอร้อง
“จะไปไหน ?” เขาถาม นึกแปลกใจที่เห็นหล่อนเดินจากช็อปออกมาดื้อ ๆ พร้อมหอบกระดาษพะรุงพะรัง
“ไปอพาร์ตเมนต์” หล่อนบอก พลางขยับข้าวของให้กระซับ
“ทำงานเสร็จแล้วหรือ ? ”
“ยังเลย แต่ไม่มีอารมณ์แล้ว ไม่อยากฝืนตัวเอง ” หญิงสาวพูดอย่างเหนื่อยหน่าย ใบหน้าของหล่อนยิ่งเหนื่อยหน่ายกว่า
“ฉันก็ยังไม่เสร็จ ”เขาบอก“ คงเหมือน ๆ กันเป็นอะไรก็ไม่รู้ฝืดสิ้นดี” หล่อนหัวเราะเบา ๆ “ งั้นไปรีแล็กซ์กันหน่อยดีมั๊ย ? ”
“ได้เลย” เขาว่าแล้วรีบเก็บของใส่กระเป๋าเป้สะพายไหล่อึดใจเดียวก็ควบช็อปเปอร์คู่ใจออกมาจาร่มฉำฉาหน้าช็อป มีสาวร่วมชั้นเรียนซ้อนท้ายเหมือนคู่รักหวานแหวว เขารู้สึกแปลก ๆ ขณะขับรถออกมาจากรั้วมหาลัยปกติคนซ้อนไม่ใช่หล่อน แต่เป็นหญิงสาวที่อยู่รวมห้องเช่า เขากับเธอเรียนอยู่คนล่ะคณะวันไหนเธอมีเรียน เขามักขับรถไปส่ง แต่บางวันเธอขึ้นโดยสารไปเอง เธอรู้ว่าเขามักมีงานติดพันอยู่ในช็อปประสาพวกเรียนวาดรูป บางครั้งเขารู้สึกดีที่ได้ทำหน้าที่รับส่งเธอ แต่บ่อยครั้งเช่นกันที่รู้สึกเหมือนมีภาระ
“วันนี้ฝนฟ้าคงตกเพราะได้นั่งรถช็อปเปอร์คันงาม ” เสียงหล่อนแทรกขึ้นด้านหลัง ทำให้เขาตื่นจากภวังค์คิด
“ไม่ชอบเหรอ?” เขาแกล้งถาม “หรือว่ารอเวลานี้มานานแล้ว ”
ฝ่ามือหนัก ๆ ฟาดเผียะเข้าที่สีข้างจนเขาสะดุ้งนึกไม่ถึงว่ามือที่เรียวงามที่เคยแต่ปาดป้ายพู่กันจะหนักเอาการ
“ถ้าอยากนั่ง ฉันไม่รอหรอก กระโดดขึ้นคร่อมเลยล่ะ” หล่อนว่า แล้วหยิกหมับที่สะเอวเขาอีกที
“เหมือนวันนี้ใช่ไหม ? ” เขาเริ่มสนุกขึ้นมาบ้าง
“อย่ามั่วโอ้เอ้” หลอนว่า “รีบขับเข้าเถอะ ฉันอยากกินเบียร์แล้วล่ะ”
“ได้เลย” เขารีบสนอง ก่อนบิดน้ำมันเร่งเครื่องรถกระชากจนหล่อนแทบหงายผงะ
๔.
หลังห้องเช่ามีระเบียงรับลม รั้วระเบียงทำด้วยคอนกรีตลวดลายปูนปั้นสำเร็จรูปจากโรงงาน เธอชอบเปิดประตูห้องออกมานั่งรับลมที่ระเบียงนี้ บ่งคืนเขาหิ้วเบียร์และของแกล้มติดมือมาด้วย สองคนออกมานั่งดื่มเบียร์แกล้มบรรยากาศ ค่ำคืนที่อากาศดีจะเห็นดาวพราวฟ้า คืนเดือนหงาย เขาชอบออกมานั่งเล่นกีตาร์และร้องเพลง “แสงจันทร์” ให้เธอฟังเขาชอบเพลงนี้เป็นพิเศษ เธอก็พลอยชอบไปกับเขาด้วย ชอบเนื้อเพลงท่อนที่ว่า “คิดถึงนางฟ้าอรชร ป่านนี้นางนอนหลับแล้วหรือยัง ? ” เขาชอบเรียกเธอว่า “นางฟ้าอรชร ” และเธอก็รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกที่ได้ยินถ้อยคำนี้
ยามอยู่คนเดียว เธอชอบคิดอะไรเรื่อยเปื่อยไม่อยากอ่านหนังสือ ไม่อยากหยิบงานขึ้นมาทำระเบียงหลังห้องเงียบ เพราะหันออกจรดแนวป่าและรั้วกำแพงหอ ไม่เหมือนด้านหน้าที่ติดถนนซอย มีรถเข้าออกพลุกพล่าน บางวันเธอเปิดประตูออกมาเจอหนุ่มห้องติดกันออกมานั่งกินลมชมด่าวอยู่หลังห้องเธอไม่รู้จักเขาเป็นการส่วนตัว รู้แต่เพียงว่าเขาเรียนอยู่สถาบันเดียวกับเธอ ก็เครื่องแบบนักศึกษาที่เขาใส่นั่นแหละบ่งบอกอยู่ชัดแจ้ง เขอชอบยิ้มให้เธอ แต่ยิ้มนั้นแฝงเลศนัยบ้างอย่างอยู่ในบ้างที อยากปฎิสันถาวรหรือว่าเหยียดหยันที่เห็นเธออยู่ร่วมห้องเดียวกับหนุ่มผมยาวก็อาจไม่รู้ได้ รู้แต่ว่า รอยยิ้มและสายตาเขา ทำให้เธอหวั่นไหวอยู่บ่อย ๆ
“อย่าไปยุ่งกับมันเด็ดขาด ” ชายหนุ่มของเธอขึงขันขึ้นมาทันที เมื่อเธอเผลอเล่าเรื่องนี้ให้ฟังในเย็นวันหนึ่ง
“ฉันเพียงบอกให้รู้ว่าเขามองฉันแปลก ๆ ”เธอรีบแก้ตัว“ ใครจะไปยุ่งกับเขาเล่า ไม่รู้จักกันซักหน่อย ”
เธอเง้างอดเมื่อเห็นทีท่าไม่พอใจของคนร่วมห้อง แต่นั้นเธอไม่เคยเอ่ยถึงชายหนุ่มห้องติดกันให้ฟังอีกไม่ว่าจะวันนั้นหรือวันไหน ไม่ว่าเธอจะเปิดประตุออกมาพบเขาบ่อยครั้งเพียงไร
“นั่งคนเดียวไม่เหงาหรือครับ ? ” เธอสะดุ้ง เสียงนุ่มทุ้มที่ดังขึ้นใกล้ ๆ ทำเอาความคิดเรื่อยเฉื่อยกระเจิดกระเจิง ครั้นหันไปมองที่มาของเสียง ยิ่งทำให้เธอตั้งตัวแทบไม่ติด เป็นเขานั่นเอง หนุ่มห้องติดกันที่นึกถึงอยู่พอดีช่างประหลาด! หรือเขามีญาณพิเศษล่วงรู้ความนึกคิดของเธอ ชายหนุ่มเดินเข้ามาใกล้ระหว่างเขาและเธอห่างกันแค่รั้วลูกกรงกั้น ท่าทางของเขาเป็นมิตรแต่แววตานั่นสิ! ทำให้หญิงสาวหวั่นไหว
ใกล้ค่ำแล้ว ฟ้ากลางฤดูฝนขมุกขมัว ลมยามหลบอุ้มเมฆมาอุ้มอ้าย ระเบียงหลังห้องเงียบและดูเป็นส่วนตัวกว่าวันก่อน ๆ เขายืนเกาะราวลูกกรงจ้องมองเธอตาแทบไม่กระพริบ ความขวยเขินจู่โจมในบัดนั้น อารมณ์แปลกเปลี่ยวเข้ามาเหมือนใครแกล้ง เธอก้มดุตัวเองเสื้อสายเดี่ยวตัวจิ๋วและกางเกงขาสั้นแนบกระชับรัดรึงนี่เล่าสะกดเขาให้ตื่นเพริด เธอพูดไม่ออก ได้แต่ยิ้มรับ เขายิ้มให้บ้างรอยยิ้มของเขาดูอบอุ่นเป็นกันเอง ใบหน้าคมคายดูขึงขังแต่แววตานั่นสิ!ช่างเหลือร้าย อยู่ ๆ เขาหันกลับ เดินหายเข้าไปในห้องครู่หนึ่งออกมาพร้อมขวดเบียร์และแก้วเปล่าสองใบเธอลุกขึ้น เกาะราวลูกกรง ทอดตาดูเขารินเบียร์ใส่แก้วทีละใบ
“อยากดื่มกับคุณมานานแล้ว” เขาพูดยิ้ม ๆ ขณะส่งแก้วเบียร์มาให้
“ขอบคุณค่ะ ” เธอไม่อิดเอื้อน “ ฉันไม่ค่อยได้ดื่มกับคนแปลกหน้า ”
“ผมหรือคนแปลกหน้า ” น้ำเสียงนั้นฟังดูน้อยใจ “ เราเป็นเพื่อนบ้านกันต่างหาก ถ้าผมข้ามฟากไปนั่งด้วยคุณจะว่าไรมั๊ย ? ” ไม่ทันจะได้เอ่ยอะไร ร่างกำยำนั้นกระโดดเเผล็วข้ามรั้วระเบียงมายืนอยู่ข้างเธอเสียแล้ว



ถนนยังชุ่มน้ำ ผิวถนนที่ลาดลุ่มมีน้ำขังเป็นแอ่งเล็กน้อย ฝนเพิ่งซาเม็ดเอาเมื่อตอนย่ำรุ่งนี่เอง“ เช้าชื่นและคืนสุข ”เขาฮัมเพลงเบาๆ ในลำคอแข่งกับเสียงครางขอช็อปเปอร์คู่ชีพที่เพิ่งพาเขา จากอพาร์ตเมนต์ของหล่อนมาเมื่อครู่
เขายังอยากอ้อยอิ่งอยู่อีกพัก หรือไม่ก็นานเท่านานที่ใจปรารถนา หล่อเหมือนอะไรดีหนอ ? ภาพเขียนประหลาดของปีคาสโซ หรือโกแกง ลึกลับ ทว่าเร้าใจเหมือนนวนิยายของมาเกซหรือว่าคืนที่ผ่านมาเขาบังเอิญพลัดหลงเข้าไปในป่าหิมพานต์ มันจะเป็นอะไร ก็ช่างเถอะ! รู้แต่ว่าหล่อนทำให้เขาลืมทุกสิ่งทุกอย่าง ลืมงานที่คั่งค้างและลืมว่ายังมีเธอคนนั้นรออยู่ที่ห้องเช่า ใช่สิ! เธอยังรอเขาอยู่ที่ห้อง หญิงสาวมากับม้าผยองของเขาในคืนอันเร่าร้อน ป่านนี้เธอคงยังไม่ตื่นหรอกเอชอบนอนตื่นสายโดยเฉพาะในคืนที่“ ฝนมาฟ้าหนาว ” เธอคงนอนหลับพริ้มอยู่บนที่นอน ขดร่างเหมือนลูกแมวและแก้มแนบหมอน ปากอิ่มของเธอเผยอน้อย ๆ เห็นฟันซี่หน้า หากเป็นไปได้ เขาอยากวาดรูปของเธออีกสักครั้ง.....
ช็อปเปอร์คู่ใจกำลังเข้าซอย หลังคาหอพักปรากฏอยู่เบื้องหน้า อีกไม่นานเขาจะกลับไปที่ห้องพักแล้วถึงตอนนี้เขายังนึกไม่ออกว่าจะตอบอย่างไรดี หากเอถามว่าคืนทั้งคืนเขาหายไปไหนมา.. ?
ฝนเริ่มพรมเม็ดลงมาอีก เมื่อเขาขับรถมาจอดในลานจอดรถของหอพัก น้ำฝนเจิ่งนองไปทั่วลานซีเมนต์และชายคา ชายหนุ่มก้าวขึ้นบันไดช้า ๆรู้สึกแข้งขาอ่อนระโหยก่อนจะเดินไปหยุดนิ่งอยู่หน้าห้องพักของตัวเอง เขาเคาะประตูดัง ๆ สองสามครั้งขณะเพิ่งถอนใจอย่างโล่งอกเมื่อวูบนึกหาคำตอบได้อย่างกะทันหันในอึดใจที่ผ่านมาพักหนึ่งมีเสียงถอดกลอนเปิดประตูเอยืนงัวเงียผมเผ้าเป็นกระเชิงอยู่ต่อหน้า
“ฝนตกทั้งคืน เลยกลับไม่ได้” เขารีบบอกและยิ้มแหย ๆ
“ใช่....ฝนตกทั้งคืน” เธอทำเสียงอู้อี้เหมือนเพิ่งตื่นนอน พลันใจหายวุบเมื่อเหลือบมองไป
เห็นว่าประตูห้องด้านหลังยังไม่ได้ปิด.
  




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
poranee วันที่ : 19/12/2008 เวลา : 15.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poranee

ยังเด็กยังเล็กอยู่เลยขี้ลืมเนาะ


ความคิดเห็นที่ 3 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 19/12/2008 เวลา : 01.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

จะรออ่านเรื่องสั้นเรื่องต่อไปนะครับท่าน...

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
กวิศุภา วันที่ : 19/12/2008 เวลา : 01.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khienkhao
  เขียนข้าว  : จุลสารออนไลน์บน Blog รายสะดวก : กลุ่มเขียนข้าว

ตัวเล็กไม่นิดนุงง่ะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ChaiManU วันที่ : 19/12/2008 เวลา : 00.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

อ่านจบแล้วครับ ชอบมาก

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

อย่าลืมยากลาย

ลูกทุ่งปักษ์ใต้

View All
<< ธันวาคม 2008 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      



[ Add to my favorite ] [ X ]