• ไพฑูรย์ธัญญา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : phaitoon.thanya@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-01-11
  • จำนวนเรื่อง : 35
  • จำนวนผู้ชม : 53981
  • ส่ง msg :
  • โหวต 44 คน
โดยวิธีของเราเอง
เรื่องของเรา เราต้องเล่าโดยวิธีของเราเอง
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/phaitoon
วันพฤหัสบดี ที่ 18 ธันวาคม 2551
Posted by ไพฑูรย์ธัญญา , ผู้อ่าน : 1336 , 23:59:35 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ร่ำลือกันมาจากปากซอยว่า สาริกามันจะได้กลับมาบ้าน มาเป็นผู้เป็นคนอย่างลูกสาวชาวบ้านทั่วไปก็คราวนี้แหละ...ถึงแม้ลมฝนยังไม่สิ้น น้ำเน่ายังท่วมตรอก แต่น้ำตาในอกแม่อันเคยเอ่อนอง ก็กลับเหือดแห้งอย่างน่าประหลาด..
แม่กระวีกระวาด เตรียมตัวออกไปรับการกลับมาของเจ้าสาริกา...
เจ้าสาริกา มันถอดสายเดี่ยว ใส่เกาะอก ลงเรือนหายลับไปตั้งแต่หัวค่ำหลายเพลามาแล้ว..มันไม่ร่ำลาอาลัยและไม่บอกให้ใครแม้แต่แม่รู้ ข่าวว่ามีคนเห็นมันส่ายสะโพก เชิดหน้ารื่นไปขึ้นมอเตอร์ไซค์ของเพื่อนหนุ่ม หายเข้าไปในเมืองใหญ่อันกว้างขวาง-เจิดจ้า
“ยาล่ะ! เอ็งไม่เอาไปด้วยหรือ ?” คนร่วมซอยทักถาม
“ไม่ต้อง ข้าไปหาเอาข้างหน้าได้”
สาริกามันว่าอย่างนั้น ก่อนจะสะบัดหน้า กระโดดซ้อนมอเตอร์ไซค์หายวับเข้าเมืองไป !
แม่เดินออกจากซอย ลุยทวนกระแสน้ำเน่าที่ไหลระเรื่อยเอื่อยเหม็น ด้วยฝนเทลงมาแต่เมื่อคืนอย่างช้า ๆ ตรงข้ามกับหัวใจที่ร้อนรุ่ม รีบเร่ง ล่วงไปแล้วข้างหน้า คือโรงพักกลางเมืองที่เขาจัดไว้สำหรับรอรับเจ้าสาริกามันกลับมา...ไยแม่จะไม่ดีใจ ไยไม่อยากเห็นหน้า มันก็ร่วมสัปดาห์แล้วละนี่ที่มันได้ จากบ้านไป แม่วาดภาพลูกสาวในห้วงคำนึง พลางหันมาบอกบ่าวให้เร่งฝีเท้า
“ถ้าสาริกามันไม่กลับมาล่ะ แม่เฒ่า?” บ่าวผู้ติดตามเอ่ยถาม
“กลับซี..มันต้องกลับ...มันต้องคิดถึงแม่ ข้ารู้ดี”
แม่ยืนยันถ้อยคำกับบ่าว คนรับใช้ในบ้านอย่างแข็งขัน แต่สีหน้าที่ปิติผันเปลี่ยนเป็นซีดสลด อย่าง เห็นได้ชัด“ถ้าเจ้าสาริกาไม่กลับมา” คำนี้สะดุดหัวใจแม่นักแล้ว..
ยิ่งนึกถึงตอนที่สาริกามันร้องไห้ ในวันที่จะจากไป แล้วแม่ยิ่งใจหายหนัก ! ยังจำได้ว่าก่อน มันจะหายหน้าไป มันนอนร้องไห้ ฟูมฟายอยู่ในเรือนจนดึกดื่น
แม่รู้..ว่าสาริกามันเสี้ยนยา มันไม่ได้ดังใจ มันน้อยใจ - แต่มันน้อยใจใคร ทำไมมันอยากไป จนป่านนี้นี้แม่ยังไม่รู้
อดนึกย้อน สะท้อนใจ สงสัยไปถึงความเสี้ยน ความหงุดหงิดทุรนทุรายของเจ้าสาริกามันไม่ได้ว่า ทำไมหนอมันถึงได้มากมายขนาดนั้น ขนาดที่มันตัดใจทิ้งแม่ ทิ้งบ้านไปได้ ทิ้งความสุขในชายคาบ้านไปซ่าอยู่ในเธคในผับ เป็นปฏิปักษ์ต่อบ้านเมืองและนโยบายจัดระเบียบสังคมให้ลงทัณฑ์
และนี่เจ้าสาริกามันจะแลกบ้าน แลกแม่ เพียงเท่านั้นแหละหรือ?....ไม่น่าเป็นไปได้ แม่ คิดค้านอยู่ในใจ...
แสงเรื่อราง สว่างสลัว พ้นขอบฟ้าเหนือปากซอย เห็นรำไรอยู่เบื้องหน้า บ้านเรือนร้านค้า สองฟากซอยที่เดินผ่านไปยังหลับไหลอยู่ใต้แสงไฟซีดเหลือง ดูอับเฉาหม่นมัวและสิ้นหวัง ในฉับพลันช่วง นั้นและในเรือนหัวใจที่หวั่นไหวไม่เป็นส่ำ แม่แว่วเสียงสาริกามันเจื้อยแจ้วขึ้น จากบ้านเรือนในซอยอัน วิเวกนั้น
“ฉันมั่นใจนะแม่ ว่าสองเต้าเปล่า ๆ นี่จะเอาชนะมันได้”
“มันน่ะใครล่ะ”
สาริกาไม่ตอบแม่ในตอนนั้น แต่ออกท่าทางกราดเกรี้ยว หงุดหงิดเหมือนโกรธแค้นใครมา ครั้น รำคาญนักแม่ก็ว่า “เอาเถอะ ! อย่าถึงกับให้ท้องไส้ก็แล้วกัน” สาริกามันได้ยินดังนั้นก็หัวเราะ ประกาย ตาสดใสอยู่ด้วยร่องรอยของวัยเด็ก
แม่ไม่เคยนึกสักนิดด้วยซ้ำไปว่าในกาลต่อมา มันจะออกไปเที่ยวระเริงอยู่กับเมรัยและควัน บุหรี่ เสียงดนตรีอึกกระทึกและแสงไฟซีดสลัวอยู่ในเมรัยสถาน ทั้งที่ไม่เคยเห็นมันจับขวดจับแก้วมาก่อน นอกจากหนังสือหนังหาที่รักของมัน
รถราบนถนนใหญ่เริ่มขวักไขว่ส่งเสียงคำรามให้แม่หวั่นไหวมากไปอีก ฟ้าขาวอย่างเต็มที่ จน เห็นดวงตะวันซีดสลัวอยู่ในหมอกเมือง เหนือสายถนนอันขวักไขว่ด้วยยวดยานและสะพานสูงอันไกลโพ้น
“แกว่าสาริกามันจะไม่กลับมางั้นรึ?” แม่หันมาถามบ่าว เมื่อเห็นมันเดินจ้ำอยู่เหมือนหุ่น
“แล้วแม่เฒ่าว่ามันจะกลับมามั้ยล่ะ” บ่าวผู้มาเป็นเพื่อนย้อนถาม
“ข้าว่ามันต้องกลับ ข้ามั่นใจ”
บ่าวพยักหน้า และเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น...
สาริกามันลับหายไปตั้งแต่คืนวันศุกร์อาทิตย์ก่อน ปล่อยความทุกข์เข้าครองเรือนครองหัวใจ แม่มาหลายเพลาแล้ว ณ วันนี้ ถึงอย่างไรแม่ก็ยังหวังว่ามันต้องกลับมาสู่ร่มเงาชายคาบ้าน มาสู่ความ รักและอาทรของมารดาที่เที่ยงแท้ อย่างแน่นอน
ความหงุดหงิด เสี้ยนยานั้นแม้นมาก แต่ต้องหายไปได้ด้วยกาลเวลาลบเลือน ความสุขแต่ หนหลังจะเพรียกหา นโยบายจัดระเบียบสังคมจะผลักดันให้มันกลับ - เจ้าสาริกาจะต้องทิ้งสายเดี่ยว เกาะอก ออกจากผับมาสู่บ้าน และฟ้าขาววันนี้มีหรือจะไม่มีมัน ด้วยปกติมันจะกลับบ้านเอาเมื่อฟ้าขาวเป็นนิจศีล

แม่เตรียมด้ายข้อมือมารับขวัญ และเตรียมเสื้อผ้าชุดใหม่มาให้สาริกาแล้ววันนี้ !
บ่าวเลี้ยวเข้าไปทางโรงพัก เมื่อฟ้าเปิดแสงเงินยวงเจิดจ้า แสงแดดสะท้อนกระจกอาคาร แทงนัยน์ตา แล้วสองคนแม่กับบ่าวก็สาวเท้าเร่งร้อน มุ่งหน้าสู่โรงพักประจำเมืองที่เห็นอยู่ข้างหน้า
“มันมีผัวไปแล้ว..” เด็กหนุ่มคนหนึ่งบอกแม่
แม่ร้องไห้.....สาริกามันมีผัวเสียแล้ว !
“เจ้าเห็นมันรึ ?” แม่ถาม
“ใช่ ! เห็นมัน เห็นผัวมันด้วย มันสั่งให้บอกแม่ว่า มันเอาผัวแล้ว”
“มันอยู่กับใคร” แม่ถามอีก
“มันอยู่กับผัวนะซี..ยาอี ยาบ้า และรอยคราบของความสุข” เด็กหนุ่มตอบ
แม่หันเท้ากลับ เมื่อตะวันสูงสาย พร้อมด้วยเสื้อผ้าชุดใหม่ในถุงกระดาษสีน้ำตาล สาริกามันหงุดหงิดกับใคร แรงเสี้ยนของมันทำไมมากมายถึงเพียงนี้ ยอมทิ้งแม่ทิ้งเรือนไปอยู่กับผัวจนไม่คิดกลับ มาอีก..จนป่านนี้แม่ก็ยังไม่รู้ หาคำตอบไม่ได้
เสียงฝีเท้าย่ำน้ำเน่าดังเป็นจังหวะอยู่ในความเงียบ แม่เริ่มร้องไห้ออกมาอีก เมื่อนึกถึงความ เงียบเหงาว้าเหว่ในเรือนของแม่ที่รออยู่ข้างหน้า และนานนับสัปดาห์แล้วที่ขาดเงาร่างของเจ้าสาริกาเหมือน ก่อนเคย....




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ข้าเปนคนไท วันที่ : 19/12/2008 เวลา : 21.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yanindy
   พึ่งพาธาดาญาณิน   ณ ನઈาಖ        ²

ก ร า บ ส วั ส ดี อ า จ า ร ย์ ค่ ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
จันทร์รำไร วันที่ : 19/12/2008 เวลา : 20.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/amnatpanpong

ชอบเรื่องสั้นของอาจารย์ครับ เรื่องนี้ก็เช่นกัน อ่านทุกเล่มด้วยความชื่นชม และยึดถือแนวทางในการทำงานเขียน

ด้วยนับถือ
จรรยา

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
กวิศุภา วันที่ : 19/12/2008 เวลา : 01.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khienkhao
  เขียนข้าว  : จุลสารออนไลน์บน Blog รายสะดวก : กลุ่มเขียนข้าว

โอ มาแล้วท่านอาจารย์

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ChaiManU วันที่ : 19/12/2008 เวลา : 00.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

อ่านจบแล้วครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

อย่าลืมยากลาย

ลูกทุ่งปักษ์ใต้

View All
<< ธันวาคม 2008 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      



[ Add to my favorite ] [ X ]