• ไพฑูรย์ธัญญา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : phaitoon.thanya@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-01-11
  • จำนวนเรื่อง : 35
  • จำนวนผู้ชม : 54132
  • ส่ง msg :
  • โหวต 44 คน
โดยวิธีของเราเอง
เรื่องของเรา เราต้องเล่าโดยวิธีของเราเอง
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/phaitoon
วันเสาร์ ที่ 17 มกราคม 2552
Posted by ไพฑูรย์ธัญญา , ผู้อ่าน : 1109 , 20:17:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ประหนึ่งมีเทศกาลงานฉลองโดยทุกคนเห็นพ้องร่วมกันสิ้นเหมือนว่ามาในที่ที่เคยชินซึ่งทุกคนประจำถิ่นมาเนิ่นนานเป็นคล้ายดั่งน้ำใส่ในแอ่งน้อยอันไหลเลื่อนเคลื่อนคล้อยเป็นละหานจากหยดน้ำหยดน้อยค่อยเป็นธารเป็๋นหนึ่งเดียวน้ำน่านลานชะเลคือชะเลเห่รำลำนำโลกอันคลื่นสุขลมโศกคอยกล่อมเห่ณ คืนค่ำน้ำค้างพรมลมโฉเกเขาเหล่านั้นแรมเร่มารวมกันมาโดยเหตุหมายใดไม่อาจรู้มาชุมนุมสุมอยู่เหมือนสุขสันต์มาคลายเหงาเผาใจในน้ำจัณฑ์ฤๅชื่นชม....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 10 มกราคม 2552
Posted by ไพฑูรย์ธัญญา , ผู้อ่าน : 1064 , 19:53:56 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คล้ายคนส่งน้ำใจให้คนจิบและนักปรุงน้ำทิพย์แห่งสวรค์เขาและเธอเชี่ยวชาญงานน้ำจัณฑ์เพื่อส่งมอบกำนัลด้วยน้ำใจเธอรินเหล้ารินโลกและโศกสุขเทความทุกข์เหงาเศร้าสะเทือนไหวคอยเติมเต็มความพร่องอย่างว่องไวแล้วเติมใส่ความฝันสวรรยาคอยเติมจอกน้ำใสเมรัยทิพย์ให้นักเที่ยวดื่มจิบปรารถนาเฝ้าโลมไล้กายเธอด้วยสายตาและโลมลิ้นมารยามาแทะโลมเมื่อปีกแห่งราตรีเริ่มคลี่ม่านเสียงดนตรีกังวานกระแทกโถมในแสงไฟหม่นสีอันหรี่โทรมเหมือนจะโห....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 3 มกราคม 2552
Posted by ไพฑูรย์ธัญญา , ผู้อ่าน : 1007 , 08:16:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 คล้ายว่าโลกเลื่อนไหลไปในเพลง ลมหายใจขยับเร่งเสมอเหมือน หายใจเข้าหายใจออกเป็นเพลงเตือน ให้พี่น้องผองเพื่อนไม่เลือนลืม โดยวัยหนุ่มรุ่มร้อนด้วยไฟรัก โดยเส้นสายลายสักที่แสนปลื้ม โดยรูปทรงองค์เอวเล่าก็อืม ! ให้สาวสาวด่ำดื่มจนลืมองค์ คือดาราตลอดกาล-บ้านตะวันฯ เป็นคนธรรพ์พิไลชวนไหลหลง เพียงรูปเงาชวนใครให้งวยงง ให้เสียงกรี๊ดหวีดส่งขึ้นเวที มองลีลาคราโยกสะโพกย้าย โคตรจะเท่ท้าทายน้อยหรือนี่ มือที่วาดกีตาร์แต่....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 24 ธันวาคม 2551
Posted by ไพฑูรย์ธัญญา , ผู้อ่าน : 937 , 19:46:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ข้าพเจ้านั่งมองหน้าข้าพเจ้าในกระจกบานร้าวครึ่งเก่าใหม่บางขณะสับสนฉงนใจนี่ใช่เราหรือใครในสายตาคล้ายคล้ายว่าคุ้นเคยคล้ายเคยเห็นชายคนหนึ่งยิ้มเย็นอยู่ตรงหน้าโดยริ้วรอยวาดไหววัยชราเริ่มฉายแววอ่อนล้าอยู่ราโรยข้าพเจ้าสนทนา-ข้าพเจ้าสดับเสียงหม่นเศร้าอยู่แผ่วโหยในด่ำลึกเราเปลี่ยวอยู่เดียวโดยในล้าโรยเราเปลี่ยวอยู่เดียวดายคล้ายมีเสียงใครมาที่หน้าบ้านตะโกนกู่เรียกขานแล้วแผ่วหายหอมกลิ่นอดีตย่างมาเยี่ยมกรายภาพฉาย....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 23 ธันวาคม 2551
Posted by ไพฑูรย์ธัญญา , ผู้อ่าน : 664 , 23:45:36 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉบัง ๑๖บางครั้งบางคราข้าหนัก                  หวังเพียงหยุดพักหาบปลงปล่อยบ่าเป็นไทบางครั้งบางคราวหนาวใจ                หวังข้าเพียงไฟแอบอิงผิงร่างบางเบาบางเช้า บางช่วงง่วงเหงา                ข้าหวังแนบเนากระท่อมเงียบร้างทางเดินบางวันฝันข้าเหาะเหิน           ท่องเที่ยวเทียวเพลินอุทยานวิญญาณ์อารมณ์บางคืน บางฝันข้าตรม          ลันทวยระทมละเมอเพ้อหวาดวังเวงฟังเถิดเพลงใดบรรเลง          ฤๅใจข้าเองหลงเพ้อพิ....

อ่านต่อ


/3
อย่าลืมยากลาย

ลูกทุ่งปักษ์ใต้

View All
<< ธันวาคม 2019 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        



[ Add to my favorite ] [ X ]