*/
  • อิศรา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-07-05
  • จำนวนเรื่อง : 1472
  • จำนวนผู้ชม : 1802627
  • จำนวนผู้โหวต : 332
  • ส่ง msg :
  • โหวต 332 คน
เที่ยวงานศาลาไทยที่ Bad Homburg 4-5 กรกฏาคม2009

"สง่างามและงดงาม ตามรูปแบบเฉพาะ ศาลาอันสวยงามแห่งนี้ ตั้งเด่นอยู่เบื้องหน้าเรา เหมือนดั่งเทพนิยายจากดินแดนอันห่างไกล สีสันอันสว่างไสวทำให้ดูโดดเด่น จากต้นไม้สีเขียวที่รายรอบ และเมื่อการตกแต่งประดับประ

View All
<< พฤศจิกายน 2007 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  

[ Add to my favorite ] [ X ]


สนใจด้านไหนมากที่สุด
ศิลปะวัฒนธรรม
46 คน
ท่องเที่ยว
98 คน
อาหาร
63 คน
วรรณกรรม/กาพย์กลอน
22 คน
ทั่วไป
28 คน

  โหวต 257 คน
วันอาทิตย์ ที่ 25 พฤศจิกายน 2550
Posted by อิศรา , ผู้อ่าน : 1473 , 01:37:57 น.  
หมวด : ศาสนา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มีอยู่ครั้งหนึ่งสมัยผมเป็นเด็กเรียนอยู่ชั้นมัธยม ทางโรงเรียนจัดให้มีการเข้าค่ายลูกเสือที่จังหวัดสิงห์บุรี หลังจากรถเดินทางถึงที่พักซึ่งเป็นค่ายลูกเสือผมและเพื่อน ๆ ก็ได้แยกย้ายกันไปกางเต้นท์เป็นที่สนุกสนานกันมาก ๆ ที่จะได้พบกับวิถีชีวิตกลางแจ้ง การเข้าค่ายฝึกลูกเสือเป็นความใฝ่ฝันของผม ผมชอบการเรียนลูกเสือมาก เพราะทำให้ชีวิตมีระเบียบวินัย ที่สำคัญคือมีเล่นรอบกองไฟในยามค่ำคืน ซึ่งเป็นคืนสุดท้ายก่อนจะกลับบ้าน พร้อมกับปิดการฝึกลูกเสือ ที่สำคัญผมมักจะได้แสดงโชว์เพื่อน ๆ ด้วย

     การเข้าค่ายฝึกในครั้งนี้ผมได้มีโอกาสรู้จักกับเพื่อนใหม่ต่างห้องเรียนกัน ชื่อนิวัต เพื่อนใหม่ของผมคนนี้เป็นคนร่าเริงสนุกสนานครื้นเครง และซุกซนอยากรู้อยากเห็นไปหมดซึ่งนิสัยเช่นนี้ผมเองก็มีอยู่เหมือนกันและเป็นเอามาก ๆ ด้วย ค่ายฝึกนี้ครูบอกว่าเป็นเมืองโบราณเก่าแก่มาก

     ปัจจุบันประกาศเป็นที่ของกรมศิลปากร มีการขุดค้นเพื่อศึกษาของเหล่านักศึกษาเป็นประจำ ซากเมืองโบราณยังคงมีให้เห็นบ้างเช่นอิฐแดงก้อนใหญ่ ๆและเศษกระเบื้อง แต่ที่น่าตื่นเต้นก็คือ ศาลเก่าแก่ มีพวกมาลัยที่ชาวบ้านนำมาสักการะ และแก้บนกันมากมาย

     คืนแรกของการฝึก ผม นิวัตและหมู่ของผมจำเป็นจะต้องไปฝึกให้ครบทุกสถานีที่ครูฝึกจัดไว้ให้ตั้งแต่การไต่เชือก โหนเชือก ข้ามกำแพง หลังจากผ่านด่านต่าง ๆ มาแล้วหลายด่าน เจ้านิวัตก็ได้นำลูกหมู่เคลื่อนไป ณ สถานีถัดไป พวกเรามีเพียงไฟฉายกระบอก ไม่ใหญ่นัก ซึ่งเจ้านิวัติเป็นคนถือเดินนำทางไป

     "เฮ้ยนิวัติ เราหลงทางหรือเปล่าวะเดินมาตั้งนานแล้วยังไม่เห็นถึงสักทีเลยวะ… " ผมถามเจ้านิวัตหลังจากเดินมาไกลโข จนเพื่อน ๆ ในหมู่เริ่มเหนื่อยกัน

     "ไม่น่าจะผิดวะ แต่ก็ไม่ค่อยแน่ใจ มันมืด ๆ ยังงี้ ไม่รู้จักทางเสียด้วย" หัวหน้าหมู่นิวัตกล่าวแบบหอบ ๆ

     "เฮ้ย…ข้างหน้ามีแสงไฟวะ สงสัยจะใช่แล้ว เพื่อนลูกหมู่อีกคนเอ่ยขึ้น"

     "ใช่จริง ๆ ด้วย ไปพวกเราไปกัน" ผมรีบออกคำสั่งแทนหัวหน้าหมู่นิวัตพร้อม ออกเดินนำหน้าไปก่อนเลย

     หลังจากพวกเราเดินไปเรื่อยตามแสงไฟเรื่อย ๆ จนเริ่มอ่อนหล้า ก็ไม่มีทีท่าว่าจะถึงแสงไฟข้างหน้าสักกะที ยิ่งเดินก็เหมือนจะยิ่งห่างไกลออกไป

     "เฮ้ยมันยังไงกันวะ นี่เดินมากันตั้งนานแล้วทำไมมันไม่ถึงสักทีวะ" เจ้านิวัตเอ่ย เหมือนจะท้อแท้

     "จริงด้วยวะ เมื่อกี้เห็นอยู่ว่าไม่ไกล มันอาจจะหลอกตากันก็ได้วะ มีแต่ป่าทั้งนั้นเลย"

     ขณะที่ผม เจ้านิวัตและเพื่อน ๆ กำลังเดินทอดน่องอยู่นั้นฉับพลันก็ได้ยินเสียง เจ้านิวัตพูดด้วยเสียงสั่นๆ อย่างตกใจสุดขีด

     "งะๆๆๆๆ งูๆๆๆๆๆ โว้ย………."

     "ไหนวะ…." ผมรีบถามด้วยความสงสัย

     "โน่นๆๆๆๆ ไง บนต้นตาล"

     คุณพระช่วย ทั้งผมและเพื่อน ๆ ทุกคนถึงกับตกตะลึงตาค้าง เพราะสิ่งที่เรา เห็นมันไม่ใช่งูธรรมดา แต่สิ่งที่พวกเราได้เห็นนั้น กลับเป็นงูยักษ์ขนาดใหญ่แผ่หัวกว้าง นัยตาสีแดงกร่ำอยู่บนยอดต้นตาล ลำตัวยาวใหญ่พันรอบต้นตาลอยู่ แลบลิ้นสีแดง น่าสยดสยองจริง ๆ หัวใจผมแทบหยุดเต้นให้ได้ เกิดมาไม่เคยพบเคยเจออะไรมันจะยิ่งใหญ่และน่ากลัวขนาดนี้

     "ผีหลอกโว้ยๆๆๆ ผีงูยักษ์ๆๆๆ" ผมอุทานร้องจนเสียงหลง พร้อมกับวิ่งแบบไม่คิดชีวิต ตัวใครก็ตัวมันแล้วงานนี้ ไม่มีการเหลียวหลังกลับไปดูว่าใครเป็นใคร

     รุ่งเช้าครูฝึกออกตามหาพวกเราด้วยความเป็นห่วง หลังจากพวกเราหายไปทั้งคืน ครูฝึกช่วยกันหาอยู่ทั้งคืนก็ไม่พบจนอ่อนใจ นึกว่าพวกเราหนีการฝึกไปเที่ยวที่อื่น จนรุ่งเช้ามีชาวบ้านไปหาของป่าพบ ผม เจ้านิวัตและเพื่อน นอนสลบไสลไม่ได้สติอยู่ที่เมืองโบราณใกล้ ๆ กับศาลเก่าแก่ที่ผมและเจ้านิวัตไปดูเมื่อวานตอนเย็นนั่นเอง หลังจากฟื้นได้สติ ผม เจ้านิวัต และเพื่อน ๆ ก็ได้แต่เพ้อว่างูผี งูยักษ์ จนต้องพาไปส่งโรงพยาบาลหลายวันถัดมาจึงค่อยดีขึ้น ประสบการณ์เข้าค่ายฝึกลูกเสือครั้งนั้น ทำให้ผม และเจ้านิวัต เข็ดขยาดวิชาลูกเสือไปเลยตลอดชีวิต ฝึกลูกเสือคราวหน้า ขอเป็นที่อื่นดีกว่า ถ้ามีเมืองโบราณ มีผีงูด้วย ไม่เอาอีกแล้ว เข็ดจริงๆ กับการวิ่งป่าราบ

สวัสดี…

โก๋กรุงเก่า

ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็จ

ขอบคุณ พี่โก๋กรุงเก่าค่ะ

เพลงบรรเลงจาก

http://www.esnips.com/doc/32029bf7-e915-4f8a-952f-4688b26c7b8c/อัศวลีลา


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
อิศรา วันที่ : 25/11/2007 เวลา : 03.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phakri

เรื่อง ผี มีจริงค่ะเพราะเคยโดนมากับตัวเองแล้ว สมัยเป็นผู้ช่วยสัตว์แพทย์ เดินมาให้เห็นเสียอย่างนั้นแหละ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 25/11/2007 เวลา : 02.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

ของเหล่านี้ไม่เชื่ออย่าหล่บหลู่....ผีนำ หรือผีชักนำ

คนสมัยใหม่ไม่เชื่อกัน จริงๆแล้ว ทำพิธีบอกกล่าวขอขมาเสียหน่อยเป้นไง..........

เคยเห้นเขาถ่ายทำหนังละครไหม เขาทำพิธี เสียก่อน......

เรื่องเหล่านี้ ไม่เชื่ออย่าหล่บหลู่

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
chedtha วันที่ : 25/11/2007 เวลา : 02.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chedtha
http://www.oknation.net/blog/chedtha3 (ภาพที่สวยงามในความทรงจำ)

มีจริงหรือ ผี น่ะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
อิศรา วันที่ : 25/11/2007 เวลา : 01.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phakri

อ่านแล้วก็มองข้างหลังด้วยน่ะค่ะ เดี๋ยวมีคนมาอยู่เป็นเพื่อนอ่าน

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
khongpu วันที่ : 25/11/2007 เวลา : 01.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khongpu
ค้างพลู

ตื่นเต้นๆๆ ค่ะ...

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน