• ลิลิตดา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-02-25
  • จำนวนเรื่อง : 42
  • จำนวนผู้ชม : 77850
  • ส่ง msg :
  • โหวต 69 คน
บันทึกจากซานฟราน-เบย์แอเรีย
บันทีกเรื่องราวน่าสนใจในอเมริกา และเรื่องอ่านเล่น
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/phenvipa
วันเสาร์ ที่ 19 กรกฎาคม 2551
Posted by ลิลิตดา , ผู้อ่าน : 14362 , 12:16:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คำนำ

     กลับมาส่งเรื่องลงบล็อกเร็วกว่าที่กล่าวไว้ในเอ็นทรี่ที่แล้ว เหตุว่าเมื่อเร็วๆนี้บังเอิญมีโอกาสแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับนักเขียนรุ่นน้องคนหนึ่งซึ่งมีบล็อกอยู่ที่บล็อกแก๊งค์ นักเขียนคนนี้ “จุฬามณี” มีดีกรีรางวัลที่หนึ่งของ “ทมยันตีอวอร์ด” เชิญชวนให้ผู้เขียนเขียนนิยายมาโพสต์ให้เพื่อนๆชาวบล็อกแก๊งค์ได้อ่านกัน

บังเอิญผู้เขียนมีนวนิยายเรื่องสั้นๆแบบสี่ตอนจบที่เขียนไว้เมื่อสามปีที่แล้วและยังไม่เคยเผยแพร่มาก่อน เป็นเรื่องที่เกิดแรงบันดาลใจจากเหตุการณ์หนึ่งที่เกิดขึ้นในนครซานฟรานซิสโก และเหตุการณ์ดังกล่าวกลายเป็น  Talk of the town ไปเมื่อต้นเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา ก็เลยลองส่งเรื่องนี้ไปให้คุณจุฬามณีเขาโพสต์

   ในคอมเม้นต์ของเอ็นทรี่ที่แล้ว ผู้เขียนได้ชักชวนให้น้องๆที่เข้่ามาเยี่ยมเยียนบ้านนี้ลองไปอ่านดู แต่ได้รับ feed back มาว่า หลงทางไปบล็อกแก๊งค์ของคุณจุฬามณีไม่ถูกกันเป็นแถว ผู้เขียนเห็นว่าตัวเองก็มีบล็อกอยู่ที่นี่แล้ว น่าจะเรื่องที่ตัวเองเขียนมาลงบล็อกของตัวเองดีกว่าก็เลยนำมาโพสต์ให้อ่านกันดู

ลองอ่านดูเล่นๆไปก่อนนะคะ อย่าซีเรียส

เขาสั่งให้ทะเบียนสมรสฉัน…เป็นโมฆะ

                                                                   โดย “ลิลิตดา”

ตอนที่ 1




อากาศที่ร้อนอบอ้าวยามบ่ายของวันนี้ทำให้หญิง
วัยกลางคนที่กำลังก้มหน้าก้มตารีดเสื้ออยู่ต้องวางเตารีดลง พลางเอามือปาดเหงื่อที่ไหลออกมาพรายหน้าพร้อมกับถอนใจยาว เธอปรายสายตาไปยังร่างของเด็กหญิงวัยแปดขวบที่กำลังป้อนข้าวให้กับเด็กชายอายุประมาณสามขวบอยู่อย่างขมักเขมน เมื่อเห็นเด็กชายเคี้ยวอาหารกินอยู่อย่างเอร็ดอร่อย เธอจึงคว้าเตารีดเตรียมกลับมารีดผ้าต่อ ซึ่งก็เป็นจังหวะที่เสียงกระดิ่งจากประตูหน้าบ้านดังระรัวขึ้นมา

“เอ้า..นั่งเป็นเบื้อกันอยู่ทำไมวะ ...หูหนวกหรือไงถึงไม่มีใครไปดูว่าใครมา..โธ่ว๊อย..”

เสียงดุดันนั้นดังมาจากมุมห้อง เจ้าของเสียงเป็นชายร่างสูงผอมที่กำลังนอนเอกเขนกดูโทรทัศน์รายการลูกทุ่งอยู่อย่างสบายอารมณ์ ข้างๆเก้าอี้มีพัดลมส่ายส่งความเย็นสบายให้เขาแต่เพียงผู้เดียว

“หูไม่หนวกหรอก แต่ไม่มีใครว่าง...พี่ว่างก็ออกไปดูหน่อยไม่ได้รึไง” เป็นเสียงตอบจากคนที่กำลังรีดผ้าด้วย
น้ำเสียงดุดันไม่แพ้กัน

คราวนี้
ผู้ที่นอนเอกเขนกอยู่ผลุดลุกขึ้นนั่งและทำหน้าคว่ำขึ้นมาทันที
“ไม่ว่างเหมือนกันว๊อย..เปรียว..วางจานข้าวลง..แกนั่นแหละออกไปดูที”

อีกฝ่าก็เลยส่ายหน้าด้วยความระอาก่อนที่จะเอ่ยปากห้ามเด็กหญิงที่กำลังจะลุกไปทำตามคำสั่ง

“ไม่ต้องไปหรอกเปรียว ป้อนข้าวน้องต่อไป ป้าจะไปดูเอง” พูดพลางเธอเอื้อมมือปิดสวิชต์เตารีด มือหยิบหนังสะติ๊กมารวมบผมเผ้าที่ยาวรุงรังให้เข้าที่พลางหันไปส่งสายตาถมึงใส่สามีที่มุมห้องก่อนก้าวเท้าเดินตรงออกไปหน้าบ้าน สักครู่เธอก็เดินกลับมาพร้อมกับจดหมายถืออยู่ในมือ เธอพยักหน้าให้กับเด็กหญิงพร้อมกับเอ่ยเบาๆว่า

“จดหมายด่วนจากอเมริกา จากแม่ของแกน่ะ เปรียว”

เด็กหญิงเปรียวเงยหน้าจากการป้อนข้าวน้องด้วยสีหน้าตื่นเต้น

“จากแม่หนูเหรอป้า..แม่เขาว่าไงป้าอ่านให้หนูฟังหน่อยนะ”

“ไหนมานี่ซิ..ฉันอ่านให้ฟังเอง..จะได้ฉลองกันวันนี้เลย เผื่อว่าแม่แกเขาจะส่งข่าวดีว่ามารับแกไปได้เสียที” เสียงจากมุมห้องดังขึ้นมาอีกพร้อมๆกับผู้พูดลุกจากเก้าอี้และตรงเข้ามาดึงจดหมายไปจากมือผู้เป็นภรรยาอย่างถือวิสาสะ

ผู้เป็นภรรยาไม่ได้คัดค้านเพราะคิดว่าให้เขาอ่านก็ดีเหมือนกันจะได้ไม่ตัองมาเล่าให้ฟังทีหลัง เธอตรงไปหยิบจานข้าวจากเด็กหญิงเปรียวมาป้อนเด็กชายแทน เด็กหญิงเปรียวตามไปนั่งคุกเข่าข้างๆม้านั่งที่ผู้เป็นลุงเพิ่งกลับไปนั่งเพื่อที่จะได้ฟังเขาอ่านให้ชัดๆ

เขาเปิดจดหมายออกพลางอ่านดังๆให้ทุกคนได้ยิน

“วันที่ ๒ มีนาคม ๒๕๔๗..

พี่ไลที่คิดถึงยิ่ง ฉันมีข่าวน่าตื่นเต้นที่จะเล่าให้พี่ฟัง ข่าวดีจ้ะพี่ ฉันกำลังจะ
แต่งงาน “

คนอ่านชงักไปนิดหนึ่ง เขาเงยหน้าขึ้นมองไปทางภรรยาที่อุทานออกมาว่า “อะไรนะ” ขณะที่เด็กหญิงเปรีย
วมีสีหน้าเหรอหราเมื่อได้ยินน้ำเสียงตกใจจากผู้เป็นป้า

ลุงของเธอก้มหน้าลงอ่านจดหมายต่อ

“พี่แจ๊ดเขาจะพาฉันไปจดทะเบียนสมรสที่ศาลากลางของเมืองซานฟรานซิสโกภายในอาทิตย์นี้ กว่าพี่จะได้รับจดหมายฉบับนี้ ฉันก็คงจะจดทะเบียนเรียบร้อยแล้ว ฉันรู้นะว่าถ้าอ่านมาถึงตรงนี้พี่ไตรเขาก็คงจะตะเบ็งเสียงหัวเราะด้วยความขบขันว่าเป็นเรื่องตลก”

“พี่ไตร” หรือ
ผู้ที่เด็กหญิงเปรียวเรียกว่าลุงส่งสียงหัวเราะตสใที่เจ้าของจดหมายปรามาสไว้จริงๆ แถมเขายังกล่าวเสริมอีกด้วยว่า “หัวเราะซิวะนังดวง...ตลกที่สุด..เป็นไปไม่ได้ ฉันไม่เชื่อ” ก่อนที่จะอ่านจดหมายต่อไป

“..ถ้าพี่ไตรเขาหัวเราะจริงอย่างที่ฉันนึกละก็..ฉันนี่แหละจะหัวเราะกลับไปว่า คนที่มัวงมโข่งอยู่กับรายการโทรทัศน์และเบียร์กับหวยเถื่อนนั่นแหละน่าขันมากกว่า เพราะว่าคงจะไม่มีวันรับรู้และยอมรับว่าโลกสมัยนี้เขาไปไกลถึงไหนต่อไหนแล้ว”

อ่านมาถึงตรงนี้่ใบหน้าที่ครั้งแรกมีรอยยิ้มเยาะกลับกลายเป็นนิ่งหน้าและขมวดขึ้นมาทันทีเมื่อรู้ว่าโดนด่าเข้าจังๆ เขาพรึมพรำออกมาว่า

“นังดวง..วอนซะแล้ว” จากนั้นสุ้มเสียงที่อ่านจดหมายก็เริ่มมีน้ำเสียงกระแทกกระทั้นขึ้นมาทันที

“พี่อย่าลืมว่า ประเทศที่พี่แจ๊ดเขาพาฉันไปอยู่ด้วยน่ะ เขาให้สิทธิเสรีภาพมนุษย์มากมายแค่ไหน โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เมืองซานฟรานซิสโกที่ฉันอยู่นี่น่ะ มันเป็นเมืองที่คนประเภทฉันและพี่แจ๊ดได้รับการยอมรับจากสังคม ไม่มีใครสนใจเรา ไม่มีใครมองเราด้วยสายตาดูถูกและเยาะหยัน ที่เรารีบร้อนพากันไปจดทะเบียนสมรสในครั้งนี้ก็เพราะว่ากฏหมายเขาอนุมัติให้เราทำได้หลังจากที่ประชาชนได้รณรงค์กันมาเป็นเวลาหลายสิบปี พี่แจ๊ดเขาบอกว่าหากเรารีบไปจดทะเบียนในอาทิตย์นี้ ลอร์ดแมร์หรือนายกเทศมนตรีนครซานฟรานซิสโกจะมาร่วมพิธีเพื่อแสดงความยินดีด้วย

ที่ฉันเห็นว่าเรื่องนี้เป็นข่าวดีนั้นไม่ใช่ว่าเพราะฉันจะได้แต่งงานหรอกนะพี่ไล เพราะเรื่องจะได้แต่งงานหรือไม่ได้แต่งนั้นพี่ก็รู้ว่าฉันไม่เคยให้ความสำคัญกับมันอยู่แล้ว แต่ข่าวดีมันอยู่ตรงที่ต่อไปนี้พี่แจ๊ดเขาก็จะได้ยื่นเรื่องอุปการะและจัดการทำเรื่องให้เปรียวมันได้ไปอยู่กับฉันเร็วขึ้น ฉันฝากบอกลูกด้วยว่าอีกไม่นานเกินรอแม่จะมารับลูกไปอยู่อเมริกาให้ได้

ฉันไ้ด้โอนเงินผ่านธนาคารมาให้พี่ใช้จ่ายสำหรับเปรียวเรียบร้อยแล้ว เป็นจำนวนแปดร้อยเหรียญอเมริกัน แล้วฉันจะเล่ามาอีกว่าจะทำอย่างไรต่อไป ฉันฝากความคิดถึงมาถึงเปรียวด้วย
และเปี๋ยกด้วย   ส่วนพี่นั้นดูแลตัวเองให้ดีนะ แล้วพี่ไตรน่ะ หากไม่เลิกเหล้าเบียร์เร็วๆนี้ก็คงไม่แคล้วตับดับสนิท
คิดถึงพี่ไลและเปรียวเสมอ..ดวงงาม

แม้ว่าจะโดนแช่งตอนจบแต่คนอ่านก็ไม่ได้ใส่ใจ ประโยคที่ว่า โอนเงินมาให้แล้วทำให้นายไตรอารมณ์ดีขึ้นทันตาเห็น

“แหม..น้องสาวเธอเก่งไม่ย่อยนะ..หาเสาหลักเกาะได้เร็วมาก ฉันว่าถ้าไม่ต้องการเป็นขี้ปากชาวบ้านละก็ ไม่ต้องไปโพนทนาให้ชาวบ้านเขารู้เชียวว่ามันจะแต่งงาน เรื่องแบบนี้ อายเขาตายห่ะ..ไอ้เรื่องท้องแล้วเขาไม่ยอมรับเป็นลูกยังไม่น่าอายเท่านี้เลยว่ะ”
  เขาหาเรื่องมาว่าจนได้

กำไลส่งจานข้าวให้เปรียวก่อนที่จะหาเรื่องให้หลานสาวออกไปจากห้องโดยสั่งเด็กหญิงว่า

“เปรียว..เอาจานน้องไปล้างเก็บเสีย แล้วช่วยไปเก็บผ้าที่ตากไว้มาให้ป้าด้วย แดดจัดๆอย่างนี้ผ้าคงแห้งหมดแล้ว”

เมื่อหลานสาวมารับจานและเดินพ้นไปจากห้องแล้ว กำไลก็คว้าผ้าเช็ดปากผืนเล็กๆมาทำความสะอาดหน้าตาของลูกชาย ปากก็เริ่มเจรจาโต้ตอบกับสามีหลังจากที่ไม่ได้พูดอะไรเลยช่วงที่สามีอ่านจดหมายน้องสาวให้ฟัง

“พี่ละก็..หาเรื่องมาว่าดวงมันได้ทุกเรื่อง แทนที่จะดีใจกับมันว่ามีคนเขารักมันจริงจังถึงขั้นกับจะจดทะเบียนด้วย พี่ก็ยังไปว่ามันอีก พี่เคยนึกบ้างไหมว่าถ้าไม่ได้มัน เราก็ไม่มีทางลืมหน้าอ้าปากได้ขนาดนี้หรอก”

“เชอะ..มีคนรักมันถึงขั้นจดทะเบียน..ก็ไอ้แจ
ดที่มาพานังดวงไปอยู่อเมริกาด้วยน่ะใครๆเขาก็รู้ว่ามันเป็น “ทอม” แล้วคนที่เป็นผู้หญิงจะไปจดทะเบียนแต่งงานกับผู้หญิงด้วยกันได้ไงวะ ..เธอไม่ต้องมาทวงบุญคุณแทนมัน..ทำไมไม่คิดบ้างล่ะว่าถ้าไม่มีเราใครจะดูแลลูกจนมันได้ไปแรดอยู่ที่อเมริกาโน่น แม่เธอน่ะเรอะจะสนใจมาช่วยเลี้ยงหลาน วันๆก็นั่งขายของฟังคนเขานินทากันกับปรนนิบัติไอ้พ่อเลี้ยงขี้เมา ไม่เห็นสนใจหลานคนไหนสักคน แทนที่เธอจะได้กลับไปเป็นครูบาอาจารย์ให้ชาวบ้านมันยกย่อง กลับต้องออกจากงานมานั่งเลี้ยงลูกเลี้ยงหลานทำหน้าเป็นกระจาดหักอยู่นี่งั๊ย..”

“อ้าว..วกมาว่าฉันทำไม หน้าเป็นกระจาดหักก็ยังดีกว่าหน้าฉุเป็นถังเบียร์อย่างพี่ละน่า..”

กำไลชักโกรธ ไอ้การโดนกระทบว่าถึงเรื่องหน้าตาไม่สวยงามนี่ไม่มีผู้หญิงที่ไหนยอมหรอก ต่อให้เป็นคนใจเย็นอย่างกำไลก็ตามทีเถอะ

“แล้วไอ้เรื่องที่เราเลี้ยงเปรียวมันนี่น่ะ ดวงมันก็จ่ายเงินให้ แถมเรายังได้เปรียวมาช่วยดูแลเปี๊ยกมัน พี่จะเลิกรังเกียจรังงอนดวงมันเสียทีได้ไหม ฉันขอเถอะ..ถ้ามันได้แต่งงานอย่างนี้ เปรียวก็คงจะอยู่กับเราอีกไม่นาน คิดแล้วก็ใจหายเหมือนกัน เปี๊ยกมันก็ติดพี่เสียด้วย”

“มันจะจริงเร้อ..เกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่ เป็นครูสอนหนังสือมาจนป่านนี้ยังไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้สักที..ไอ้พวกฝรั่งอเมริกันพวกนี้ความคิดอ่านมันแปลกเสียจริงๆ อ้อ..เชื่อฉันเถอะเรื่องแบบนี้ ไม่ต้องไปเล่าอวดใครเขาฟังล่ะ จะกลายเป็นเรื่องสนุกปากชาวบ้านแน่ เธอก็รู้ว่าถ้ารู้กันสักคน แผล๊บเดียวก็ไปทั่วมุกดาหารแล้ว จะหาว่าไม่เตือน..”

ไตรย้ำด้วยสีหน้าขึงขันจนทำให้กำไลถึงกับอึ้งไป

   (อาทิตย์หน้าจะนำตอนสองมาโพสต์ต่อนะคะ)

 

 

 

 

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ทิวสน วันที่ : 01/08/2008 เวลา : 22.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

มาเรียนรู้สำนวน การบรรยาย และการเชื่อมต่อ
และการเผยให้เห็นถึงบุคลิกตัวละครครับ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
หญิงน้อย วันที่ : 27/07/2008 เวลา : 23.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lifeon
สุขสราญชีวี ชาติเรามีเสรีมานาน แต่มีแดงงงงงงใจพาลคิดรุกรานแผ่นดินแดนไทย อย่าให้มันราวี

กราบสวัสดีพี่ลิลิตดาค่ะ

มาตามคำแนะนำของเพื่อนรักไม่ผิดหวังจริงๆค่ะ
คราวต่อไปคงต้องหอบผ้าผ่อนมานอนอ่านเลยนะคะ(ขออนุญาติ)
ว่าแต่หนูจะเรียกแม่เพื่อนว่าอะไรดีค่ะเรียกมี๊แล้วกันค่ะ

ด้วยความเคารพ
หญิงน้อย ณ ภูเก็ต

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 26/07/2008 เวลา : 13.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

มาถึงก็เห็นตอนที่สองแล้วเลยแอบมาอ่านตอนแรกก่อน
จะได้อ่านอย่างมีอรรถรสในอารมณ์

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
เจริญขวัญ วันที่ : 25/07/2008 เวลา : 05.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charoenkwan

มาอ่านตอนแรกค่ะ สนุกดี ไว้จะแวะมาเรื่อยๆ นะคะ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
วิตามินบี วันที่ : 23/07/2008 เวลา : 16.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


จะฉายตอน 2 หรือยังคะแม่แมว
บีหอบเอาถั่วต้มมานั่งแทะระหว่างรออ่านด้วย

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
รัตติกาลแห่งราตรี วันที่ : 23/07/2008 เวลา : 07.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/happyIateekan
มีความสุขกับเวลาที่เป็นกลางคืนแห่งราตรีกาลไปบ้านหลังที่ 2" บ้านนิยายทั้งเรื่องสั้นและเรื่องยาว. ( ก๊อปลิ้งค์ข้างล่างนี้ได้เลยครับ ) http://www.oknation.net/blog/happylateekan

แวะมาอีกรอบครับพี่อ่าน ตอบคอมเมนต์ที่บ้านของพี่แล้ว ทำให้ผมถึงกับยิ้มๆเลยครับ 555 พี่สาวผมโดนผมวิเคราะห์ตัวละครแล้วสิ คิคิคิ เอาน่าพี่ผมหัดวิเคราะห์เพื่อเป็นนักวิเคราะห์ที่ดีครับ

แวะมาบอกพี่ว่า นิยายตอนที่ 24 เขียนเสร็จแล้วครับ

ไปทางลัดเลยครับพี่ไปไทม์แมชชีนของผมนี่ละครับ
(http://www.oknation.net/blog/happylateekan/2008/07/23/entry-1)

จาก.น้องชายรัตติกาลแห่งราตรี.1 และ 2 ครับ.

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ลิลิตดา วันที่ : 23/07/2008 เวลา : 05.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phenvipa

ขอบคุณเพื่อนผองน้องพี่ที่เข้ามาอ่านและแสดงความคิดเห็นมากๆค่ะ ต้องขอโทษมาด้วยในความผิดพลาดเรื่องตัวสะกดผิดและพิมพ์ผิดหลายๆที่

หนูบี ขอให้กลับมาลุ้นต่อไปนะคะ..
คุณรัตติกาล..โอ้โฮ..วิเคราะห์เรื่องและคาแรคเตอร์เสียคนเขียนสะดุ้งวาบเลย..โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ ว่าคุณ “เดา” ถูกหรือเปล่า ...
คุณทิวสน ..ขอบคุณค่ะที่สนใจ ว่างๆเชิญกลับมาอ่านนะคะ
คุณ “ยายนิด” คนหลังเขา..ดีใจที่ชอบค่ะ
คุณวีริน.. ดีใจที่ชอบเช่นกันค่ะ ประมาณวันพุธจะมาอัพเดทต่อค่ะ ..ไม่อยากเอามาลงทีเดียวจบนะคะ จะแยะไป เสียสุขภาพสายตาน้องๆอ่ะค่ะ..เขียนเรื่องนี้จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเรื่องที่ซานฟรานมีการเปิดให้จดทะเบียนสมรสคนเพศเดียวกัน แต่ตัวละครและพล็อตสร้างเองทั้งหมดค่ะ..พี่เป็นคนชอบอิงกับเหตุการณ์ที่เป็น talk of the town มากๆค่ะ
คุณเป๊ปซี่..ดีใจที่ชอบค่ะ เห็นเคยมาเล่าในบล็อกนี้ว่าเมื่อเด็กๆอยากเป็นนักเขียน ตอนนี้ก็เป็นนักเขียนแล้วไงคะ..เขียนบล็อกและเขียนโคลงกลอนได้ดีมากๆเลยค่ะ..
คุณสุรศักดิ์ ขอบคุณที่สนใจจะติดตามตอนต่อไปค่ะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
สุรศักดิ์ วันที่ : 21/07/2008 เวลา : 14.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/surasakc
เชิญอ่านบทความใหม่ "5  พฤติกรรม ถ้าคุณทำเป็นนิสัย ชีวิตยืนยาวขึ้นแน่ !!" กรุณาคลิกลิงก์บรรทัดบนได้เลย 

สวัสดีครับ คุณลิลิตดา

ดีใจมากครับที่คุณลิลิตดาได้นำนิยายเรื่องสั้นมาลงให้อ่านกันไปพลางก่อนในช่วงนี้
จะได้ขอศึกษาวิธีเขียนไปด้วย

อ่านตอนที่ 1 แล้ว รู้สึกน่าสนใจมาก เขียนได้ราบรื่นดี
ชวนให้ติดตามต่อไป ... ว่าดวงงาม ผู้เป็นแม่จะมารับ
ลูกสาวเปรียว วัย 8 ขวบ ไปอยู่อเมริกาด้วยได้หรือไม่
และผู้เป็นแม่ จะได้แต่งงานกับแจ๊ด ที่ซานฟรานซิสโก ได้หรือไม่
หรือมีปัญหาอุปสรรคอย่างไร... ไว้ติดตามตอนที่ 2 ต่อ
ขอบคุณมากครับ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
veerin วันที่ : 21/07/2008 เวลา : 08.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/veerin

อ่านจบแล้วไม่อยากให้จบเลยค่ะ อยากอ่านต่อไวๆ
ชื่นชมงานเขียนของพี่ลิลิตดามากค่ะ..เขียนได้เห็นภาพจริงๆ

เรื่องสั้นนี้อิงมาจากเรื่องจริงสิคะ น่าสนใจมากเลยค่ะ
วีรินว่าอเมริกาเปิดสิทธิเสรีภาพและยอมรับอะไรได้ง่ายมากกว่าบ้านเราจริงๆ
ผู้หญิงกับผู้หญิงจดทะเบียนสมรสกันได้..อยากรู้จังค่ะว่า
สัมพันธ์กับเชื่อเรื่องอย่างไร..คำตอบคงเฉลยต่อไปเรื่อยๆนะคะ
ทำให้คิดตามเลยค่ะ..

ไว้มาลุ้นต่อนะคะ ขอให้พี่ลิลิตดามีความสุขมากๆนะคะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
veerin วันที่ : 21/07/2008 เวลา : 08.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/veerin

สวัสดีค่ะพี่ลิลิตดา..เห็นเรื่องนี้แล้วดีใจมากค่ะ..
อยากอ่านมากๆ..ขอทักทายก่อนตั้งหน้าตั้งตาอ่านนะคะ

ภาพนกสวยใสมากๆค่ะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ทนายแต๊ก วันที่ : 21/07/2008 เวลา : 07.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thanyasak
ธัญศักดิ์ ณ นคร

มาอ่านครับ แล้วผมจะติดตามตอนต่อไปครับ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
รัตติกาลแห่งราตรี วันที่ : 21/07/2008 เวลา : 00.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/happyIateekan
มีความสุขกับเวลาที่เป็นกลางคืนแห่งราตรีกาลไปบ้านหลังที่ 2" บ้านนิยายทั้งเรื่องสั้นและเรื่องยาว. ( ก๊อปลิ้งค์ข้างล่างนี้ได้เลยครับ ) http://www.oknation.net/blog/happylateekan

กลับมาอ่านใหม่อีกรอบแล้วครับพี่ลิลิดดา...อ่านแบบตั้งใจด้วยพี่ไม่รีบไม่ร้อนไม่รนจนต้องลืมก๊อบปี้ไว้อีกครับ

เริ่มเรื่องมาก็น่าติดตามเลยครับพี่ ตอนอ่านแรกๆก็ยังงงๆและอ่านต่อไปชักเข้าใจขึ้นมา...เป็นอย่างนี้นี่เองครับ...ผมเข้าใจแล้วครับเมื่อมาอ่านรอบสองครับ....

ดวงเป็นแม่ของเปรี้ยวไปรักกับสาวที่ชื่อทอมแล้วพากันไปอยู่ที่อเมริกา ที่ซานฟานซิโก สองคนนี้รักกันแม้นว่าตัวนั้นจะเป็นหญิงด้วยกันทั้งคู่ ก็ไม่สนใจใครที่ไหน และที่อเมริกานี่เองที่เขามองเรื่องแบบนี้เป็นเรื่องธรรมดา ให้สิทธิแกประชาชนไม่ว่าหญิงรักหญิง ชายรักชาย หรือว่าชายรักหญิง เท่าเที่ยมกัน ที่ซานฟรานซิโกนี่ไง เข้าทางดวงและแจ๊ดเลยที่จะจดทะเบียนกันเป็นสามีภรรยา และดวงเองก็มีเหตุผลและจุดประสงค์ที่แต่งงานกันโดยคิดจะเอาเปี้ยวมาอยู่ด้วยที่อเมริกานี้ด้วยกัน....

ไตรเป็นลุงเขยของเปรี้ยวซึ้งเป็นสามีของกำไลที่เป็นป้าของเปี๊ยวและเป็นพี่สาวของดวงแม่ของเปี๊ยวนั้นเอง ลุงไม่ค่อยชอบดวงนักเท่าไหร่ด้วยเหตุนี้เพราะอาจจะมีเหตุผลอะไรนั้นผมยังไม่รู้แต่ที่รู้ๆก็คิอดูเหมือนเขาจะไม่ชอบทอมเอาเสียเลยและก็ไม่ยอมรับในเรื่องนี้มากมาย แต่ลุงก็ใช้เงินที่ดวงส่งมาให้เป็นค่าเลี่ยงดูเปี้ยว ลุงชอบดูโทรทัศและติดเบียร์แถมชอบแทงหวยเถือนอีกตะหาก แม้นว่าบางครั้งลุงเองก็ไม่ค่อยชอบเปี้ยวนักเท่าไหร่ แต่ลุงชอบเงินของดวงที่ส่งมาให้....

แม่ของกำไลและดวง เป็นยายของเปี้ยวมีสามีใหม่เป็นคนขี้เหล้าเมายา ดูเหมือนจะไม่ค่อยสนใจลูกและหลานๆอย่างที่ไตรว่า ถูกไหมพี่ แต่กำไลนั้นเข้าใจและเห็นใจในตัวน้องสาวได้ดี อีกกลับรักเปี๊ยวที่เป็นหลานของเธอเพราะเป็นเพื่อนเล่นกับลูกของเธอและช่วยดูแลและเลี้ยงน้องให้เธอด้วย กำไลนั้นกลัวว่าเปี๊ยวจะไปอยู่ที่อเมริกาถ้าดวงนั้นเดินเรื่องเสร็จและมารับไปและเกรงว่าลูกของเธอจะไม่มีเพื่อนเล่นและเหงา ไตรเองไม่ค่อยเชื่อว่าเรื่องแบบที่ดวงเล่ามานั้นมันจะเป็นจริงหรือเปล่าเพราะตัวเองนั้นก็เคยเป็นถึงครูบาอาจารย์.....

ผมวิเคาระห์ตัวละครมากไปรึเปล่าครับพี่แต่ก็พอจะเข้าใจเรื่องทั้งหมดแล้วในตอนแรกๆนี่ละครับ ตอนนี้ผมก็คอยติดตามตอนต่อไปด้วยครับ....

เอาละพี่ผมมาอ่านมาวิเคราะห์แล้วไม่รู้ว่าจะวิเคราะห์ถูกรึเปล่านะ แต่ก็มาอ่านและจะติดตามตอนต่อไปครับพี่ นั้นผมไปก่อนนะครับพี่สวัสดีครับ...

จาก.น้องชาย.รัตติกาลแห่งราตรี.คนนี้ครับ.

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
เป๊ปซี่ วันที่ : 20/07/2008 เวลา : 17.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8

แค่เริ่มตนก็น่าติดตามแล้วครับ....

อยากจะรู้ว่าความเป็นมาของ "ดวง" เป็นอย่างไร...

ทำไมคนอย่าง "ไตร" ถึงได้ตั้งหน้าดูถูก...!!!

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ทิวสน วันที่ : 20/07/2008 เวลา : 16.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

มาปูเสื่อจองที่แถวหน้าไว้ก่อนครับ

ตั้งใจมาศึกษาการเขียนจากนักเขียนมืออาชีพครับ

เสร็จงานแล้วจะแวะมาอ่านครับ

ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
KonLangKow วันที่ : 20/07/2008 เวลา : 15.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konlangkow
เที่ยว Melbourne..ที่นี่  Love U..OK?..รักนะ..ได้มั้ยล่ะBy..Yai_Nid

สวัสดีค่ะ พี่ลิลิตดา ขอบคุณที่ไปแจ้งข่าวนะคะ

เป็นเรื่องราวที่น่าสนใจและน่าติดตามมากค่ะ
เริ่มเรื่องด้วยเนื้อหาที่เข้าใจโดยง่ายและชัดเจน..รวดเร็วถูกใจยายนิดเลยค่ะ

พอจะทราบว่าที่โน่นเขาให้สิทธิเสรีภาพมนุษย์มากมายก็จริง..แต่อย่างไรก็ตาม คนต่างถิ่นที่ไปอาศัยเขาอยู่ก็คงไม่ได้อะไรง่ายๆ อย่างที่คิด...คงไม่ได้สิทธิ์อะไรๆ เยี่ยงพลเมืองชั้นหนึ่งของเขาใช่มั้ยคะ...

จะรอติดตามอ่านตอนต่อไป..
ขอบคุณค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
วิตามินบี วันที่ : 20/07/2008 เวลา : 13.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


สวัสดีค่ะแม่แมว..

บีรอลุ้นต่อค่ะ
ว่าดวงจะพาเปรียวไปอยู่ที่อเมริกาได้มั้ย

ยุคสมัยนี้ ชายรักกับชาย ถูกเผยแพร่ออกมาเยอะ
ทั้งชีวิตจริงและในละคร
แต่หญิงรักกับหญิง
ไม่ค่อยถูกพูดถึงเท่าไหร่
โดยเฉพาะถึงขั้นตกลงแต่งงานกันเป็นเรื่องเป็นราว
ให้สังคมรับรู้ ยิ่งเห็นเป็นข่าวน้อย
ในเมืองไทยที่เคยเป็นข่าวดังมากๆ
ก็เมื่อครั้งที่ไฮโซต็อบแต่งงานกับดาราหญิงชื่อบี
แต่สุดท้ายก็เลิกรากัน

บียังเดาไม่ออกว่า เรื่องราวจะดำเนินต่อไปยังไงค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
รัตติกาลแห่งราตรี วันที่ : 20/07/2008 เวลา : 13.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/happyIateekan
มีความสุขกับเวลาที่เป็นกลางคืนแห่งราตรีกาลไปบ้านหลังที่ 2" บ้านนิยายทั้งเรื่องสั้นและเรื่องยาว. ( ก๊อปลิ้งค์ข้างล่างนี้ได้เลยครับ ) http://www.oknation.net/blog/happylateekan

พี่ครับเมื่อกี้นี้ผมแอบอ่านจนจบแล้วครับ และคอมเมนต์ไว้อย่างดีเลย แต่ผมพลาดครับพี่ไม่ได้ก๊อปปี้คอมเมนต์ไว้ก่อนพอกดส่งปุ๊บหายไปเลยพี่ เซ็งๆเลยพี่มันล็อกเอ๊าออกไปก่อนแล้วเสียดายอุตตสาห์ตั้งใจเมนต์ไว้ซะอย่างดีเลยพี่....เอางี้ครับพี่ตอนนี้ผมมธุระต้องออกไปข้างนอกก่อนและเสร็จเมื่อไหร่นั้นผมจะกลับมาเมนต์ครับพี่ เท่าที่อ่านมานั้นเรื่องราวดำเนินไปด้วยดี มีข้อสงสัยและให้คิดตามไปตลอดเวลาเลยครับ พี่ผมไปก่อนนะครับและค่อยเจอกันนะครับ หวัดดีครับพี่...

จาก.น้องชาย.รัตติกาลแห่งราตรี.1 และ 2 ครับ.

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
รัตติกาลแห่งราตรี วันที่ : 20/07/2008 เวลา : 13.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/happyIateekan
มีความสุขกับเวลาที่เป็นกลางคืนแห่งราตรีกาลไปบ้านหลังที่ 2" บ้านนิยายทั้งเรื่องสั้นและเรื่องยาว. ( ก๊อปลิ้งค์ข้างล่างนี้ได้เลยครับ ) http://www.oknation.net/blog/happylateekan

พี่ลิลิดดาครับขอบคุณพี่มากครับที่มาส่งข่าวให้ทราบครับแน่นอนครับพี่ผมต้องไม่พลาดนิยายของพี่แน่นอนครับอยากอ่านมานานแล้วครับ ผมจัดการงานเสร็จว่างแล้วจะไปอ่านนิยายของพี่ทันทีเลยครับพี่ ส่วนตอนต่อไปของผมนั้นใกล้แล้วละครับกำลังแก้ไขเนื้อหาอยู่บ้างครับอ่านไปแก้ไป พอจะเข้ารูปที่ไรมาอ่านใหม่นั้นมีแก้ไขอยู่ตลอดเลยครับเลยไม่เสร็จตอนนี้ซะทีครับ ขอบอกว่าช่วงนี้พี่ออกฉากเยอะหน่อยนะครับ เพราะพี่เป็นแม่นางเอกของเรื่องนิครับเป็นตัวสำคัญมากเลยครับ แล้วพี่ค่อยมาอ่านนะครับเสร็จเมื่อไหร่แล้วผมจะมาตามพี่ไปอ่านครับ....

รัตติกาลแห่งราตรี.1 และ 2 ครับ.

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กรกฎาคม 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    



[ Add to my favorite ] [ X ]