• ภู_เชียงดาว
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : pu_chiangdao@hotmaill.com
  • วันที่สร้าง : 2008-05-19
  • จำนวนเรื่อง : 123
  • จำนวนผู้ชม : 98972
  • ส่ง msg :
  • โหวต 117 คน
หุบผาแดง
บางภาพ บางฉาก บางชีวิต กับเรื่องราวในหุบเขา
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/phuchiangdao
วันเสาร์ ที่ 21 สิงหาคม 2553
Posted by ภู_เชียงดาว , ผู้อ่าน : 1927 , 02:33:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน




-1- 

พลอลึ’เป็นนามปากกาของ ‘ชัยวิทย์ ศรีสฤงฆาร’

พลอลึ เป็นภาษาปวาเก่อญอ(กะเหรี่ยง) หมายถึง ‘ดอกไม้สีม่วง ดอกไม้ป่า 

ดอกไม้ที่เติบโตและเบ่งบานในหุบเขา ขุนห้วย 

ซึ่งเขาชอบคำและความหมายนี้ จึงบอกกับมิตรสหายว่าขอใช้เป็นนามปากกา 

พลอลึ- -ดอกไม้สีม่วง 

ในความรู้สึกของผม นั้นช่างเหมาะและคล้ายคลึงกับชีวิตเขาเสียเหลือเกิน 

งามและเศร้า เหงาแล้วเบิกบานในหุบเขา เบ่งบานแล้วก็พลันร่วงหล่น ก่อนวันวัย...

กระนั้น หากมองสะท้อนกลับไป 

เหมือนเขากำลังสื่อบอกเราให้เห็นถึงสัจจะความจริง 

ซึ่งไม่ว่าใครและใครก็หลีกหนีไม่พ้น 

ว่าชีวิตนี้บอบบางและแสนสั้น! 

จริงสิ, นอกจากเขาจะเป็นข้าราชการประจำโรงพยาบาลเวียงแหง

ตำแหน่งสุดท้ายของเขาคือ

เจ้าพนักงานทันตสาธารสุขชำนาญงาน ฝ่ายทันตสาธารณสุข

รพช.เวียงแหง อ.เวียงแหง จ.เชียงใหม่

หากหลายคนเรียกเขาว่า หมอ จนติดปากและเคยคุ้น

และแน่นอน- -เขามีเป็นอะไรมากกว่านั้น 

บล็อกเกอร์ นาม ‘มะอึก’ มิ่งมิตรคนหนึ่งเอ่ยถึงเขาว่า...

กลางวันเขาประจำอยู่ที่ห้องทันตกรรม

แต่กลางคืนเขาคือกวี!

คงเป็นเช่นนั้น  เขาเกิดมาเพื่อสิ่งนี้...

เกิดมาเพื่อเติบโต งดงาม และทำความดี ท่ามกลางป่าเขา 

งอกงาม เบ่งบาน ให้สรรพชีวิตรอบข้างได้ชื่นชมและสัมผัส 

งามนอก งามใน และจากไปอย่างเงียบๆ

 

-2-

 

เมื่อพูดถึงความฝันของเขา

เขามีความฝันหลายอย่างเคยบอกผม

หนึ่งนั้น- - คือความฝันอยากทำสวนเล็กๆ

ให้เป็นที่พักนักเดินทางไกล

เพียงสิบปีผ่าน ความฝันของเขาได้กลายเป็นจริง

เขาปลูกบ้านในสวนเล็กๆ และปรับขยาย แต่งเติม

จนกลายเป็น  ‘สฤงฆาร ฮัท & รีสอร์ท’

ให้กับแขกนักท่องเที่ยวนักเดินทางไกลได้มาพักผ่อน

ดังที่เขาเคยย้ำมาตลอดว่า

‘ชีวิตต้องอยู่กับบรรยากาศที่เป็นจริง ไม่ใช่สิ่งที่เพ้อฝัน’

 

 

 

-3-

 

และอีกหนึ่งความฝันหนึ่งของเขา

นั่นคือการมีความสุขที่ได้ขีดเขียนบทกวี

ที่กลั่นออกมาห้วงความรู้สึกข้างใน

และได้รวมเล่มบทกวีของตัวเอง

จำได้ว่าครั้งหนึ่ง ต้นฉบับบทกวีของเขาปึกหนึ่ง

ได้เดินทางมาถึงกระท่อมปีกไม้ในหุบผาแดงของผม

ผมอ่านงานเขาด้วยความสนใจและเห็นพลังถ้อยคำของเขา

ช่วงต้นๆ เขาเขียนบทกวีมีฉันทลักษณ์

หากผมบอกเขาว่า ตัวตนของเขา

เหมาะกับบทกวีไร้ฉันทลักษณ์ หรือกลอนเปล่ามากกว่า

เพราะชีวิตนั้นชอบอิสระภาพ เสรีภาพ ไร้ขอบเขตจำกัด

กับวิถีชีวิตที่รายล้อมและอวลร่ำด้วยมิตรสหายและธรรมชาติ

ยิ่งในตอนหลัง เขามีโอกาสแลกเปลี่ยนเรียนรู้โลกกวีไร้ฉันทลักษณ์ 

กับกวีจากแดนใต้ นาม อารี อันดา(ครูเสือ),สิงห์ สายจร(ครูเคน)

พวกเขาต่างหลั่งไหลถ้อยคำออกมาอย่างบ้าคลั่ง ทุกค่ำคืน 

ข้างกองไฟในสวน จึงอวลด้วยมิตรภาพ บทกวีและบทเพลงเถื่อน

บทกวีของพวกเขากลับหลั่งไหลดั่งสายน้ำแตงในหน้าฝน

และนุ่มนวลดังหมอกขาวที่โอบกอบหุบเขาเวียงแหง อย่างไรอย่างนั้น

ใช่...กลางวันเขาอยู่ห้องทันตกรรม

หากกลางคืนเขาคือ กวี!

 

-4-

จู่ๆ ผองเพื่อนก็ส่งข่าวมาบอกว่าหมอวิทย์เข้า รพ.นครพิงค์ กระทันหัน

และหลังจากนั้นอีกสองวันต่อมา ก็ทราบข่าวว่าเขาจากไปเสียแล้ว

ด้วยโรคติดเชื้อในกระแสเลือด

โรคที่หลายคนอาจมองว่าไม่เป็นอะไรมาก

แต่ได้คร่าชีวิตผู้คนไปแล้วมากหลาย

เพียงชั่วข้ามคืนข้ามวัน

ชีวิตก็พลันล่องลอยหาย

ไปกับสายลมของความเวิ้งว้าง

ว่างเปล่า

 

 

-5-

ผมครุ่นคิดอยู่นานหลายนาน...

ทำอย่างไร ถึงจะทำอีกความฝันหนึ่งของเขาให้เป็นจริง

ผมส่งข่าวถึงมิตรสหายชาวโอเคเนชั่น

เริ่มจาก จ่าจินต์- -พี่มะอึก

หลังจากมิ่งมิตรมากมาย 

อาทิ จ่าจินต์,มะอึก-มะยง,ไทบ้าน,แม่ยายมากับตามี,

กัปตันแจ๊ค_จอมโจร จอมใจ,ChaiManu,สิริปตี..น้องภีม,

tengpong และสิงห์มือซ้าย  

ก็หลั่งไหลกันมาร่วมสมทบทุนในการจัดทำหนังสือบทกวีให้เขา 

เพื่อแจกให้ทันงานศพของเขา ในวันที่ 19 สิงหา 2553 

เวลา 3 วัน 3 คืน 

ผมมีความสุขและอิ่มเอมที่ได้นั่ง คัด รวบรวม ทำต้นฉบับให้กับเขา

ถ้อยคำและภาพถ่ายที่ชาวโอเคเนชั่นเดินทางไปเยือนเวียงแหง 

กับภาพที่เราเดินทางเลียบชายแดนเป็นวงกลมครั้งนั้น

คือภาพแห่งความสุข ความทรงจำและมีคุณค่าความหมายอย่างยิ่ง

หลังทราบข่าวจากน้องไหม ลูกสาวของเขาบอกว่า 

จะมีเพื่อนร่วมรุ่นหลายสถาบันมาร่วมงานศพพ่อ 

ผมบอกทางร้านพิมพ์หนังสือบทกวีเพิ่มเป็น 260 เล่ม 

เผื่อไว้และแจกแด่ผองมิตรที่ร่วมสมทบทุนเก็บไว้เป็นที่ระลึกด้วย 

ผมตัดสินใจทำในรูปแบบหนังสือทำมือ 

เนื่องจากงบประมาณและเวลาจำกัด 

จึงไม่สามารถเข้าโรงพิมพ์จัดพิมพ์สี่สีได้

กระนั้น เมื่อกลับจากงาน พบว่ามีมิ่งมิตรทยอยสมทบทุนเพิ่มเติมอีกบางส่วน

ผมปรึกษากับบล็อคเกอร์ มะอึก ว่างบที่ตามมา 

ผมจะจัดพิมพ์เพิ่มเติมทั้งหมด แล้วจะนำหนังสือไปมอบให้กับครอบครัวหมอวิทย์ 

เพื่อวางไว้ใน สฤงฆาร ฮัท 

เพื่อจำหน่ายเป็นกองทุนดูแลสวนชีวิต 

หรือแจกจ่ายให้กับแขกที่มาพัก 

ตามแต่ทางครอบครัวจะเห็นสมควรต่อไป...

 

-6-

ภาพบรรยากาศในงานวันสุดท้ายของเขา

แขกเหรื่อ ญาติิมิตรสหาย เพื่อนร่วมรุ่นหลายสถาบันของเขามาร่วมงานกันคับคั่ง

พิธีกรรมจัดกันแบบเรียบง่ายตามพิธีทางเหนือ 

ณ บ้านสันป่าแดง ต.แม่สูน อ.ฝาง จ.เชียงใหม่

ซึ่งเป็นบ้านเกิดของเขา

ผมมอบหนังสือบทกวีให้กับพี่สุดา ภรรยาของเขา ก่อนตั้งวางไว้ข้างรูปถ่ายหน้าศพ

หยิบให้วิทยากรในงานเล่มหนึ่ง

ก่อนที่จะมีการเอ่ยถึงตัวตนของหมอวิทย์อีกสถานะหนึ่ง

สถานะของความเป็น กวี!


 -7-

ช่วงบ่าย ขบวนเคลื่อนศพไปยังสุสาน 

นำโดยขบวนมโหรีของเด็กนักเรียนในชุมชน นำทาง...

เมื่อถึงสุสานผมรู้สึกตื่นเต้นระคนแปลกใจ

ใช่,ผมรู้สึกยะเยือกในบางสิ่ง สะท้านในบางอย่าง

หนึ่ง- -สุสานที่รอรับร่างเขาเป็นสวนสุขภาพของชุมชน

แวดล้อมด้วยดอกไม้ ต้นไม้แวดล้อมดูร่มรื่น

สอง- -ขณะเด็กนักเรียนและกระเทียม คนหัวฟู นำหนังสือบทกวี

พร้อมดอกไม้จันทน์แจกให้กับแขก ญาติมิตร สหายของเขาอยู่นั้น

ทันใดนั้น ผมรู้่สึกยะเยือกขนลุก เหมือนว่าเขารับรู้และกำลังสื่ออะไรบางอย่างกับผม

จริงสิ,เขาคงยิ้มและชอบ

ที่เขามาได้พำนักในสุสานอันเป็นสวนสุขภาพ 

หรือสวนสวรรค์อีกแห่งหนึ่งของเขา  

และเขาคงยิ้มและชอบ

ที่เห็นญาติมิตรก้มหน้าก้มตา พลิกอ่านบทกวีของเขาอยู่ตรงนั้น

ด้วยความสนใจยิ่ง

"เขาเขียนบทกวีด้วยเหรอ..."

เสียงของเพื่อนๆ เอ่ยขึ้นเหมือนไม่อยากจะเชื่อ

แต่ผมยิ้มและยืนยันในใจว่า- -เขาคือกวี!

 

-8-

 

ห้วงเวลาสุดท้าย...

ผมเดินเข้าไปหาเขา  เขานอนหลับตานิ่งอยู่ในนั้น ผ้าโพกศีรษะเช่นเดิม

ผมเคาะฝาไม้ก่อนเอ่ยออกมาเบาๆ

"อ้ายวิทย์...ผมทำความฝันให้แล้วเน้อ

ผมรวมบทกวีให้อ้ายแล้ว..."

ก่อนถอยออกมานั่งอยู่ห่างๆ และเงียบงัน


-9-

ผมพลิกหนังสือบทกวีของเขามาอ่านไว้อาลัยเขาอีกครั้ง.. 

ท้ายสุด...สุดท้าย 

เบื้องบน...

ท้องฟ้า ไกลกว้าง สุดคณา

เบื้องล่าง...

ผู้คนดิ้นรน ค้นหา สรรพสิ่ง

กองฟืน , หญ้าฟาง กองสุมเพื่อแก่งแย่ง

ให้แสงสว่างและไออุ่น สู่มวลสรรพชีวิต

ในอ้อมกอด สฤงฆาร ฮัท

ขอเป็นเพียงเศษเสี้ยว ฟืนและหญ้าฟาง

ให้หลายชีวิต ค้นหา !

การสู้ชีวิตผ่านกาลเวลา ร้อยแปดเรื่องราว

บางชีวิต .. ดำรงอยู่เพื่อร้างรา

บางชีวิต .. ดำรงอยู่เพื่อแสวงหา

ท้ายสุด ทุกชีวิต ขอเพียง  มีลมหายใจ.

 

และนี่คืออีกบทหนึ่งที่ผมชอบ และนำมาวางไว้ปกหลัง...

ค่าชีวิต

 

บางชีวิต

เกิดง่ายดาย

ดังดอกเห็ดที่ขึ้นดาษดื่นตามขอนไม้ผุๆ

แต่หลายชีวิตซับซ้อนขั้นตอนการปฏิสนธิ

และการดำรงอยู่

ครั้นเมื่อ!

มีชีวิต ให้ดำรงชีวิต ดังมีชีวิต

มีคุณค่า, มีวิธีการ, มีกลไกและลมหายใจ

เฉกดั่ง-

การปฏิสนธิเพื่อเกิดชีวิต

ฤา..จะมีชีวิตเพียง

ดอกเห็ดที่ขึ้นดาษดื่นตามขอนไม้ผุๆ


* * * * * * * * * * *
-10-

หมอวิทย์
มหามิตร ผู้ยิ่งใหญ่
ตรากตรำ ในพงไพร
ใจเด็ดเดี่ยว เชี่ยวเชิงชาญ

จากฝาง สู่เวียงแหง
ด้วยเรี่ยวแรง และฉาดฉาน
สู้ทน หมองหม่นนาน
ทิ้งวันวาน สู่ดวงดาว...

ด้วยคารวะในมหามิตร
มะอึก-มะยง


* * * * * * 

ภาพบรรยากาศในงาน





































































































ปล.ขอขอบคุณทุกท่านที่ได้สมทบทุน

ในการจัดทำหนังสือบทกวีเล่มนี้จนแล้วเสร็จ 

บรรลุตามความฝันสุดท้ายของหมอวิทย์ 

และขอให้ท่านผู้ที่สมทบทุนทุกท่าน 

โปรดส่งที่อยู่มาให้ผมทางหลังไมค์ 

เพื่อจะได้จัดส่งหนังสือไปให้เป็นที่ระลึกต่อไปครับ

เพื่อด้จัดส่งหนังสือดังกล่าวมาเป็นที่ระลึกแด่ท่านต่อไป





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
เคียงดิน วันที่ : 24/09/2010 เวลา : 21.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keangdin
รั ก แ ค่ ว า ท ก ร ร ม  อำ พ  ร า ง


ความคิดเห็นที่ 13 (0)
redribbons07 วันที่ : 23/08/2010 เวลา : 10.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/redribbons07

ขอให้คุณหมอวิทย์สู่สุคติค่ะ


.

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ฟ้าน่าน วันที่ : 23/08/2010 เวลา : 10.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/NamnanFanan

อ่านแล้วซาบซึ้งในน้ำใจทุกๆท่านที่ดูแลกันจนในวาระสุดท้ายสามารถทำให้ฝันของกวีเป็นจริงได้นะครับ
ขอบคุณมากครับ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
อะหนึ่ง วันที่ : 23/08/2010 เวลา : 08.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mindhand
  อะหนึ่ง    คิ ด เ ขี ย น...พ อ สั ง เ ข ป  

เข่นกัน ผมรู้สึกยะเยือกในบางสิ่ง
สะท้านในบางอย่าง

ทราบข่าวแล้วเศร้า
ผมได้คุยกับหมอวิทย์ แค่ 2-3 คอมเม้น์เอง

สู่สุขคติ ครับคุณหมอ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 22/08/2010 เวลา : 21.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

รอหน่อยนะเพื่อนรัก..
ไม่กี่เพลา..
จ่าบ้าคนก็จะตามไป..
เจ้าดอกฝ้ายคำที่จ่าปลูกให้แทนเจ้าพลอลีน..
ในวันที่หมอจากไกล..กำลังผลิยอดใบ..มันคงเหลือง..
ทั่วหุบเขาของจ่า..
พลอลึ- -ดอกไม้สีม่วง

เจ้าเอย...หลับให้สบาย..นะเพื่อนรัก...

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 22/08/2010 เวลา : 21.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

พลอลึ- -ดอกไม้สีม่วง
ร้องไห้..อีกครา..
คืนนี้..จะขอร้องไห้ครั้งสุดท้าย..
เจ้าดอกไม้สีม่วงเจ้าเอย..เราเคยพูดคุยว่าทำไม..
ถึงชอบสีม่วง..
แปลกที่ใจเราตรงกัน..
สำหรับจ่าแล้ว..ที่สุดคือมิตรภาพ..
หลับให้สบายนะเพื่อนรัก...

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ChaiManU วันที่ : 22/08/2010 เวลา : 12.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

อาลัย

ไม่นาน ชาวเราจะตามไป

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
สยุมพร วันที่ : 22/08/2010 เวลา : 05.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ooddee


คารวะคุณหมอวิทย์
ด้วยดอกไม้สีม่วง สีที่ชอบ
แต่กลีบบอบบาง เหมือนชีวิต
ที่จากไปอย่างง่ายดาย
สู่สุขคติ ดั่งฝันนะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
มะอึก วันที่ : 21/08/2010 เวลา : 22.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

อ่าน....
อ่าน....
อ่าน....

และนิ่ง
.
.
พี่ขอขอบคุณภูเชียงดาว
และผู้ร่วมสนับสนุนการจัดพิมพ์อนุสรณ์เล่มนี้...เพื่อหมอวิทย์..ทุก ๆ ท่าน

เรา....ได้ทำในสิ่งที่หมอวิทย์ต้องการ...ให้หมอวิทย์แล้ว
.
.

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
tengpong วันที่ : 21/08/2010 เวลา : 17.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

ฝันเล็กๆเดินทางถึงปลายทางอย่างยิ่งใหญ่
อย่างน้อยก็ในใจผม
.
พบกันคือวาสนา จากกันคือโชคชตา
แต่เพียงหลับตา เราก็จะยังพบกันในที่เดิม
ที่ที่มีมิตรภาพนำทาง
.
วันนั้น.....มิตรภาพอบอุ่นด้วยกองเพลิงเล็กๆ ที่กระจายไออุ่นอย่างทั่วถึง

ฝากสายหมอกยามเช้าที่โอบล้อม ณ ศฤงฆารฮัท
สื่อถึงพี่หมอวิทย์ อย่างอ่อนโยนว่า
พวกเรา.....จะคิดถึงพี่หมอวิทย์

ด้วยความอาลัย
เต็งพ้ง

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ปรัตยา วันที่ : 21/08/2010 เวลา : 17.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chief-dan
บล็อคที่หวานแหววแต๋วจ๋าที่สุดในโอเคเนชั่นนะเธอ

ผมเพิ่งทราบข่าวจากบล็อกคุณภูนี่แหละ เฮ่อ


ไปดีเน้ออ้ายหมอ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ไทบ้าน วันที่ : 21/08/2010 เวลา : 17.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thaibaan
อีสานมั่นคง เมืองไทยมั่นคง OKnature 

เพราะเราท่าน..ก็ต้อง"ไป"เช่นกัน

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
แม่ยายมากับตามี วันที่ : 21/08/2010 เวลา : 17.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/domyasalob
บ้านเล็กบ้านน้อยอีกหลังหนึ่ง http://www.oknation.net/blog/jankapor

ไม่มีคำใดจะบรรยาย..หลังอ่านจบ..แต่เข้าใจคำว่า มหามิตร มากขึ้น
ปิติในใจเกิดง่ายๆ แค่รู้ในน้ำใจคน
อยากไปย้อนรอย .. สฤงฆาร ฮัท & รีสอร์ท..บ้าง

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
สิริปตี วันที่ : 21/08/2010 เวลา : 16.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/siripatee
You are what you eat.You are what you write.

ยิ่งอ่าน ยิ่งเศร้า
ยิ่งเศร้า ยิ่งคิดถึง ความดีที่พี่หมอิทย์สร้างไว้
คนเราก็เท่านั้น แก่งแย่งชิงดีชิงเด่น
รักโลกโกรธหลง
มัวเมา
ล้วนแต่หน้ากาก ฉาบฉวย
จะนึกถึงความดีอีกที ก็ตอนชีวิตเหลือน้อยเต็มที

ขอให้ดวงวิญญาณพี่หมอวิทย์ไปสู่สุคติ
และขอบคุณพี่ๆ ที่ทำให้ความฝันพี่หมอวิทย์เป็นจริง แม้จะเป็นวันที่พี่หมอวิทย์ไม่ได้มองเห็นก็ตาม
สฤงคารฮัท ยังคงทำหน้าที่ ต้อนรับผู้มาเยือน เวียงแหง ด้วยรอยยิ้ม และความสุขของผู้สร้างอย่างแท้จริง

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< สิงหาคม 2010 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        



[ Add to my favorite ] [ X ]