• ภูพานลานดาว
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-07-20
  • จำนวนเรื่อง : 42
  • จำนวนผู้ชม : 40268
  • ส่ง msg :
  • โหวต 31 คน
ภูพานลานดาว
เพียงมองหา จึงมองเห็น
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/phupanlanjai
วันพุธ ที่ 20 กรกฎาคม 2554
Posted by ภูพานลานดาว , ผู้อ่าน : 1989 , 16:47:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน มะอึก , น้ำทะเล และอีก 2 คนโหวตเรื่องนี้

ด้วย....หัวใจเดียวกัน

 

พวกคุณรู้ไหมว่าสิ่งที่พวกคุณทำคือการให้เครื่องมืออีกแบบกับพวกเขา

 

 

เสียงคำถามดังขึ้นกลางวงสนทนาในร้านอาหารกลางเมืองใต้สุดแดนสยาม ค่ำคืนหนึ่ง  

ในเงามืดนั้นข้าพเจ้าเพียงนิ่ง เพราะคำตอบที่ดังอยู่ในใจคงไม่ใช่เหตุผลที่

จะเอามาหักล้างกันในวงสนทนา แต่เพราะข้าพเจ้าติดตามคนกลุ่มเล็กๆ จน

เห็นในสิ่งที่พวกเขาลงมือกระทำและหลายครั้งที่ข้าพเจ้าเข้าไปอยู่ร่วมใน

กิจกรรมที่จัดให้กับเยาวชนในสามจังหวัดชายแดนใต้

 

 

 

 

หากแต่เครื่องมือที่ถูกถามถึง คือ ปากกา กระดาษ กล่องสี และกล้องถ่ายรูป

 อาวุธที่คนกลุ่มเล็กๆกลุ่มนี้ได้ทำการติดตั้ง คงเป็นเพียง อาวุธทางปัญญา 

ที่นำมาแลกเปลี่ยนทัศนคติ เล่าสู่กันฟังในมุมมองของเยาวชนคนที่อยู่ใน

พื้นที่ สังเคราะห์รากของวัฒนธรรม ชี้ให้เห็นคุณค่า บ่มเพาะคุณภาพในใจ

ที่ยังเปี่ยมไปด้วยศรัทธา เพียงเพื่อสื่อสารสู่สาธารณะในอีกแง่งามของวิถีชีวิต

ความเป็นจริงและความเป็นไป

 

หากเครื่องมือคืออีกตัวแทนหนึ่งที่บอกกล่าวว่า ภายในบ้านยังมีผู้คน และผู้

คนที่อยู่ในบ้านยังอยู่ได้อย่างปกติ ใช้ชีวิตตามวิถี มีชีวิตประจำวันเพื่อหาอยู่

หากิน มีเสียงหัวเราะ มีรอยยิ้มและรอยน้ำตา แต่ที่นี่ก็คือบ้าน

 

 

.........................................................................

 

 

ครั้งแรกที่ข้าพเจ้าเดินทางไปเบตง และเป็นครั้งแรกที่ข้าพเจ้าตกหลุมรักเสน่ห์ของเมืองเล็กๆ เต็มหัวใจ ในเช้าชื่นวันนั้นข้าพเจ้าเดินตามชายจีนสูงวัย ที่โปรยดอกไม้เป็นทางลงบันไดตามทางเขา ข้าพเจ้าก้มมองดอกไม้ ถ่ายภาพ ชมหมอกเหมย พอเงยมาอีกทีชายผู้นั้นก็หายไป เหลือแต่ความสงสัยที่เก็บไว้ในหัวใจ พร้อมดอกไม้เล็กๆ ที่เป็น รอยทาง

 

 


 

 

ท้ายเกาะหมู่บ้าน กาแลตาแปกลางเมืองนราธิวาส หลังอาหารกลางวัน ข้าพเจ้าถอดรองเท้าเดินเล่นบนผืนทราย ริมแม่น้ำบางนรา ฟ้าใสไร้ก้อนเมฆ เด็กๆ ถอดเสื้อกระโดดน้ำเล่น ข้าพเจ้าถือกิ่งไม้วาดรูปเล่น เด็กๆ เดินมาเมียงมอง จึงชักชวนกันฟังนิทาน แม้คราวนั้นข้าพเจ้าจะเป็นผู้เล่านิทาน แต่ ณ หาดทรายแห่งนั้นเราทุกคนล้วนเป็นผู้วาดเรื่องราว ข้าพเจ้าจดจำ คำ ที่เป็นภาษามลายูมาได้หลายคำ รวมทั้งแววตาอันสดใส เสียงหัวเราะที่มิได้แบ่งกั้นเขาและเรา เป็นห้วงเวลาที่เปี่ยมสุข วันนั้นข้าพเจ้ารู้ว่า ที่นี่คือโลกไร้พรมแดนใดๆ ฟ้ามืด ฝนเทกระหน่ำ พวกเราทุกคนวิ่งเข้าไปอยู่ในศาลา น้ำเก่าไหลลงทะเลออกสู่ห้วงมหาสมุทร น้ำใหม่กำลังเติบโต

 

 

 

 

และในอีกห้วงเวลาหนึ่งที่ข้าพเจ้ารับงานทำกิจกรรมให้นักศึกษาในมหาวิทยาลัยสองแห่งเป็นเวลาไล่เลี่ยกัน ต่างกันแค่ สถานที่และภูมิภาค นักศึกษาในสามจังหวัดชายแดนใต้สนใจในประเด็นร่วมของสังคม อยากค้นหาทางออก พยายามขบคิดเพื่อการเปลี่ยนแปลงจากสังคมเดิมสู่สังคมแห่งสันติ เยาวชนที่ข้าพเจ้าได้เข้าไปสัมผัสเปิดใจเรียนรู้การทำงานของฝ่ายรัฐ มองแยกส่วนการทำงานจากความรู้สึก เมื่อเรียนรู้มุมมองโดยเปิดกว้างและเปิดใจ พวกเขาเสนอทางออกอย่างเป็นรูปธรรมเพื่อรอการสานต่อ ข้าพเจ้าประทับใจในหลายคำถามที่เยาวชนตั้งกระทู้ถาม เพราะเป็นคำถามปลายเปิด ที่กลั้นออกมาเพื่อร่วมกันขบคิดให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของสังคม ตามหลักศาสนาและวิถีชีวิต ซึ่งมองเห็นภาพสังคมมากกว่าตัวเอง ในขณะที่สองวันถัดมา ข้าพเจ้ากลับมาทำงานที่เมืองหลวง นักศึกษาใหม่ในมหาวิทยาลัยเอกชน กลับตั้งกระทู้ถามแต่เรื่องของตัวเอง เรียนจบคณะนี้จะรับรองไหมว่ามีงานทำ คำถามนี้ทำให้ข้าพเจ้านิ่งอึ้งไปหลายนาที

 


 

 

เกือบทุกครั้งในวงสนทนาของอาสาและคนทำงานในสำนักหัวใจเดียวกัน เราคุยกันว่าเยาวชนคนรุ่นใหม่มีพลัง เสียงของพวกเขามีคุณค่า พวกเขามีศรัทธาที่บริสุทธิ๋ จริงใจ และเป็นพลังที่สำคัญในการขับเคลื่อนสังคม การทำงานกับผู้คนที่มีพลังที่เต็มไปด้วยแรงหวังของสำนักหัวใจเดียวกัน ที่พวกเราชอบใช้คำว่า ไร้กระบวนท่า เพราะเรามีหมุดหมายอันเดียวกันคือ เราเชื่อในศรัทธา เราเชื่อในความเป็นมนุษย์ ที่ทุกคนมีอิสระที่จะเลือก คิด และตัดสินใจ หากแต่ เราคนกลุ่มเล็กๆ กลุ่มหนึ่ง ที่อยากเห็นการเปลี่ยนแปลงต้องร่วมแรงร่วมใจ ติดอาวุธทางปัญญาและเป็น ผู้อำนวยการเรียนรู้นำไปสู่การแลกเปลี่ยน คนหัวใจเดียวกัน ทำงานด้วยการสื่อสารสองทางคือ สื่อสารและรับฟัง แลกเปลี่ยนจนเป็นองศ์ความรู้ร่วมกัน องค์ความรู้ที่สามารถต่อยอดและพัฒนา ปรับ เปลี่ยน ตามกาลเวลาเพื่อร่วมกันค้นหา ทางที่เหมาะสมที่สุดกับสถานการณ์ ข้าพเจ้าเชื่อในพลังของเยาวชน เท่าๆกับเชื่อว่าทุกคนมีสันติในหัวใจ

 

 

..........................................................................

 

 

 

 

 

 

 

ครั้งแรกที่ข้าพเจ้าฟังดิเกร์ฮูลูสดๆ ในงานมหกรรมชายแดนใต้ หัวใจเดียวกัน ที่หอประชุมมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา เนื้อร้องเพลงอีสาน ทำนองเร็วที่เร้าใจ สนุกสนานจนต้องขยับร่างกายตาม ข้าพเจ้าหันไปมองเพื่อนอาสาของสำนักฯ ที่มาจากถิ่นอีสานยืนขยับขายิ้มกว้าง แววตาเปี่ยมสุข หัวใจพองโตเต็มไปด้วยความชื่นชอบในการผสานวัฒนธรรมเข้าด้วยกัน จากเพลงนั้นต่อด้วยเพลง Que Sera, Sera (Whatever Will Be, Will Be) ทำเอาอาสาสาว ชาวกรุงที่ทำงานกับเด็กๆอนุบาลตาแดงก่ำ ณ เวลานั้น ข้าพเจ้าเข้าใจสำนักหัวใจเดียวกันแล้วว่าทำไมจึงต้องใช้ศิลปะ ดนตรี และกวีในการสื่อสารสู่สังคม เพราะศิลปะไม่มีพรมแดน ไม่มีเส้นเล็กๆ บางๆ มาแบ่งบ้านฉันบ้านเธอ  แต่เป็นความงามที่เราเพาะปลูกได้ในหัวใจ ภาพถ่ายดีๆ ที่เปี่ยมพลังและสื่อความหมายได้เข้าไปประทับในหัวใจของผู้คน เป็นความงามที่บ่มเพาะความงามให้เติบโต ณ บัดนั้นข้าพเจ้าไม่ได้เชื่อในพลังแห่งศิลปะคนเดียว แต่เรา หัวใจเดียวกันเชื่อในพลังของศิลปะ ว่าศิลปะจะสะสมในใจและสร้างพลัง ไม่วันใดก็วันหนึ่ง

 


 


 

จากงานครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้พบอาสา เยาวชนคนรุ่นใหม่มากมาย เป็นน้องๆนักศึกษาในพื้นที่ มีน้ำใจ มีความคิดเป็นของตัวเอง มีไฟ เปิดใจเรียนรู้ ตื่นตัวต่อการเรียนรู้ใหม่ๆ และสำคัญกว่านั้นคือ น้องๆ รักบ้านเกิดและอยากให้ผู้คนมองพื้นที่อีกมุมมองหนึ่งบ้าง จึงร่วมกันสร้างสรรค์กิจกรรมเพื่อสื่อสารสู่สาธารณะ ไม่ว่าจะเป็นงานเขียน เรื่องสั้น ภาพถ่าย ละคร หรือแม้แต่แรงกายที่ร่วมกันจัดกิจกรรมต่างๆตามมา แม้อาสาบางคนจะติดภารกิจแต่ยังคงติดต่อกันอยู่ในโลกไซเบอร์ เพื่อแลกเปลี่ยนและให้กำลังใจกัน

 


โลกยังคงหมุนเช่นเดิมทุกวัน ความรักก็ยังคงเป็นความรัก  ข้าพเจ้ามิได้ฝันถึง สังคมอุดมคติแต่ข้าพเจ้าเชื่อและศรัทธาว่าในทุกลมหายใจของมนุษย์เราต่างมีสันติ ศานติในเรือนใจ รอยทาง ของชายสูงวัยที่โปรยไว้กลางหุบเขา คงไม่ใช่ ทางดอกไม้ในภาพฝัน เพราะคนมีฝันจะพบฝันเมื่อลงมือทำ ชายคนที่ข้าพเจ้าสงสัย อาจค้นพบว่าสิ่งที่เขาทำได้ดีที่สุดคือการโปรยดอกไม้ให้เป็นทางทุกเช้า เมื่อใครสักคนเห็นความงามของดอกไม้ ดอกไม้ได้ทำหน้าที่ของดอกไม้อย่างสมบูรณ์ แม่น้ำบางนราไหลเรื่อยออกสู่ห้วงมหาสมุทรทุกวินาที    น้ำเก่าไหลออก น้ำใหม่กำลังเติบโต ทัศนคติอยู่ที่ใจ หากเราปรับใจเรา เราก็จะเห็นเป็นอีกมุม

 

ด้วยรักและมิตรภาพแด่มิตรสหายหัวใจเดียวกัน

เมอนารา

 

15 กรกฏาคม 2554

 

 

 

 

 

 

 

 

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
ศณีรา วันที่ : 21/07/2011 เวลา : 14.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/localbetong
  สิ่งเดียวที่จะทำให้คนชั่วชนะก็คือ " การที่คนดีนิ่งดูดาย "     

ก็อปไปพาสที่ NOTEPAD ก่อนแล้วเปลี่ยน ตัวอักษรเป็น TAHOMA ก๊อปแล้วมาพาสอีกที ปรับเป็นขนาด 3 ก็โอแล้วจ้า..

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
พล.ท.นันทเดช วันที่ : 21/07/2011 เวลา : 12.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nunrimfar
พลโทนันทเดช เมฆสวัสดิ์

สิ่งดีๆในชีวิตมีขึ้นได้จากการลงมือทำงานครับ งานเล็กงานใหญ่ดีทั้งนั้น ถ้าไม่เก็บเกียวประโยชน์มากเกินไป

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
น้ำทะเล วันที่ : 21/07/2011 เวลา : 10.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/soda
เ พ ร า ะ พี่ เ ป็ น พี่ ... ที่ ... ว่ า ง เ ป ล่ า 

ไม่เอา "มิตรภาพ" ...
ตอนนี้ มีแค่ ทางหลวงหมายเลข 42 ...น่ะจิ๋ว

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
tengpong วันที่ : 21/07/2011 เวลา : 09.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

น้องคนนี้
แรงเยอะ ขี้แย แย่ได้ แค่เติมกำลังใจให้ก็ยิ้มแล้ว

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
BlueHill วันที่ : 21/07/2011 เวลา : 08.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

“ไร้กระบวนท่า” คือ กระบวนท่า
ถือเป็นการติดอาวุธทางปัญญาขั้นสูงแล้วครับ
ไม่ได้แซว แต่เรื่องจริง

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
BlueHill วันที่ : 21/07/2011 เวลา : 08.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ภาพโชว์เรียบร้อยแล้วครับ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
khunphai วันที่ : 21/07/2011 เวลา : 06.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khunphai
<<<.ตัวคนเดียว สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องเที่ยวไป...ตามใจเรา>>>

น่ารักดีนะ ถึงตัวหนังสือจะใหญ่
ก็ตามที

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ภูพานลานดาว วันที่ : 21/07/2011 เวลา : 01.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phupanlanjai

คิดถึงเหมือนกัน แด่มิตรภาพริมแม่น้ำตานี

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ภูพานลานดาว วันที่ : 21/07/2011 เวลา : 01.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phupanlanjai

พี่ปลัด เราลองเปลี่ยนแล้ว เปลี่ยนอีก ทำได้เท่านี้นะคะ
วันก่อนไปอ่านของพระจันทร์ก็ว่าเล็ก อันนี้ก็ว่าใหญ่ไป เออ อย่างไรท่านคุณพี่

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
น้ำทะเล วันที่ : 20/07/2011 เวลา : 18.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/soda
เ พ ร า ะ พี่ เ ป็ น พี่ ... ที่ ... ว่ า ง เ ป ล่ า 

คิดถึง

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ศณีรา วันที่ : 20/07/2011 เวลา : 17.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/localbetong
  สิ่งเดียวที่จะทำให้คนชั่วชนะก็คือ " การที่คนดีนิ่งดูดาย "     

ตัวอักษร..ใหญ่อ่านยากจัง..

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ภูพานลานดาว วันที่ : 20/07/2011 เวลา : 17.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phupanlanjai

พี่ชาลี จิ๋วลองเข้าไป ปรับๆ แก้ๆ แล้วนะคะ ได้ยังคะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
BlueHill วันที่ : 20/07/2011 เวลา : 17.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

เหตุไฉน ผมเห็นแต่ภาพหว่า
ตัวอักษรดัีนเป็นภาษามนุษย์ต่างด้าวเสียนี่

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ภูพานลานดาว วันที่ : 20/07/2011 เวลา : 17.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phupanlanjai

ขอบคุณนะคะ พี่ชัย หวังว่าคงได้พบพี่ในงาน ชายแดนใต้ - หัวใจเดียวกัน
ระลึกถึงเสมอนะคะ เรานัดจิบน้ำชากัน หวังว่าคงมีสักวัน
ด้วยรักและมิตรภาพ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ChaiManU วันที่ : 20/07/2011 เวลา : 16.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

หลายวันมานี้มีโอกาสได้เห็น หัวใจ "ดวงเดียวกัน" ออกมาจากร่างกายหลายๆร่าง

ชื่นชมและคารวะในจิตสาธารณะและเป็นกำลังใจให้แก่ทุกร่างกายที่มี "หัวใจเดียวกัน" ครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน