• pierra
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : ploy9petch@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-02-13
  • จำนวนเรื่อง : 356
  • จำนวนผู้ชม : 772948
  • จำนวนผู้โหวต : 253
  • ส่ง msg :
  • โหวต 253 คน
<< กุมภาพันธ์ 2009 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอังคาร ที่ 17 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by pierra , ผู้อ่าน : 4787 , 12:56:36 น.  
หมวด : ศาสนา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วิธีกำหนดลมหายใจตามนัยวิปัสสนา(๑)

วิธีกำหนดลมหายใจเข้าออก ให้นั่งตามสบายแล้วแต่สะดวก แล้วเอาสติคอยรู้จับไว้ที่ลมหายใจเข้าออก เมื่อลมหายใจเข้ายาวก็ให้รู้ว่าลมหายใจเข้ายาว เมื่อลมหายใจออกยาวก็ให้รู้ว่าลมหายใจออกยาว เมื่อลมหายใจเข้าสั้นก็ให้รู้ว่าหายใจเข้าสั้น เมื่อลมหายใจออกสั้นก็ให้รู้ว่าลมหายใจออกสั้น

ในการกำหนดลมหายใจนี้ ทำไมต้องให้รู้เรื่องยาว เรื่องสั้นด้วย ก็เพราะเหตุว่า จะให้สตินั้นจับไว้ที่ลมหายใจไม่ให้เผลอ ถ้าหากรู้แต่เพียงว่า ลมเข้ากับลมออกเท่านั้น ที่นี้ระหว่างที่ลมเข้าก็รู้ว่าลมเข้าแล้ว แต่ว่าระหว่างลมหายเข้านั้นลมยังไม่ได้เข้าแล้วหมดไปเดี๋ยวนั้น กว่าลมจะเข้าหมดนั้น จิตอาจจะแว๊บไปที่อื่นได้ เพราะว่าความไวของจิตไวที่สุด ให้ตามจับตลอดไป จนกระทั่งลมที่เข้านั้นหมด

เมื่อสติติดตามไป จิตก็ไม่มีโอกาศจะแว๊บออกไปได้ จึงสามารถรู้ลมหายใจเข้ายาวก็รู้ เข้าสั้นก็รู้

โดยเอาสติตามจับ ถ้าไม่ตามจับอย่างนี้ก็เผลอ รู้เหมือนกันว่าเข้า ว่าออก แต่ในระหว่างที่เข้าออกของลมจะหมดนั้น จิตไปที่อื่นแล้ว เพื่อจะไม่ให้สติหลุดไป จึงต้องตามลมหายใจ เข้ายาวก็รู้ เข้าสั้นก็รู้ แต่ต้องไม่ลืมว่า ผู้กำหนดนั้น มีความเข้าใจนามรูปอยู่ก่อนแล้ว ตามที่เรียนมาเมื่อกี้นี้ ต้องเข้าใจลมหายใจเข้าออกนั้น ทั้งเข้าและออกเป็น รูปธรรม โดยย่อๆ และสภาวะที่รู้ว่าลมเข้าลมออกนั้นเป็น นามธรรม เวลากำหนดลม ท่านต้องทำความเข้าใจอย่างนี้ไว้ก่อนเป็นนัยของวิปัสสนา

ความจริงในการที่จะรู้ว่าลมนี้เข้า ลมนี้ออก เรารู้ได้เพราะอาศัยโผฏฐัพพะของลม คือความเย็นและความร้อนที่มากระทบกายประสาทที่ปลายจมูกของเรา และกายวิญญาณก็รู้ความเย็นร้อนที่ลมกระทบ ถ้ามิฉะนั้นจะรู้ว่ามีลมไม่ได้ เพราะลมเข้าออกนี้ไม่มีรูปร่างให้เห็นว่าเดินเข้าหรือเดินออก ที่เรารู้ไว้ ลมเข้าหรือลมออกนั้นด้วยอาศัยโผฏฐัพพารมณ์ คือความเย็นความร้อน ที่กระทบกายประสาท แล้วกายวิญญาณก็รู้ โดยอาศัยโผฏฐัพพะเป็นเครื่องกำหนดรู้ว่า ลมเข้าและลมออก หรืออาศัยความเย็น และความร้อนนั่นแหละ

เมื่อความเย็นไปกระทบเข้าก็เป็นเครื่องหมายให้รู้ว่า นี่ลมเข้า เวลาลมออกมาก็อุ่น ไม่เย็นเหมือนเมื่อตอนเข้า ขอให้สังเกตุอย่างนี้เสมอ จึงเป็นเครื่องหมายให้เราได้รู้ได้ว่า ลมเข้าและลมออก

ทีนี้เวลากำหนดนั้น กำหนดแต่เฉพาะอาการที่มากระทบเท่านั้น เพราะความเย็นและความร้อน ที่ปรากฏขึ้นให้เรารู้สึกนั้น กำหนดแต่เฉพาะอาการที่มากระทบเท่านั้น เพราะความเย็นความร้อนที่ปรากฏให้เรารู้สึกนั้น กำหนดเฉพาะแต่สภาวะเท่านั้น ไม่ต้องว่าเย็น หรือร้อน ไปด้วย หรือไม่ต้องภาวนาว่า พุทโธ พุธโธ หรือสัมมาอรหัง เพราะเป็นนัยยะของวิปัสสนา ต้องการรู้แต่สภาวะ ไม่ต้องการให้บัญญัติทั้งหลายเข้ามาติด เพราะจะปิดบังสภาวะนั้นเสีย และไม่ให้ออกเสียงทางปาก และไม่ต้องนึกว่าอะไรเป็นรูป หรือเป็นนามในระหว่างนั้น 


Permalink : http://www.oknation.net/blog/boy-girl




เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น