• pimahn
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : pimahn@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-01-02
  • จำนวนเรื่อง : 62
  • จำนวนผู้ชม : 561144
  • ส่ง msg :
  • โหวต 2165 คน
pimahn
ชีวิต คือ การเรียนรู้และใช้ชีวิตไปในแต่ละวัน ด้วยการเผชิญหน้ากับทุกสถานการณ์ด้วยสติด้วยปัญญา บางส่วนของชีวิตเรากำหนดได้ แต่บางส่วนนั้นเราต้องเผชิญแม้ว่าเราอาจไม่ชอบ หรือไม่ต้องการ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/pimahn
วันพฤหัสบดี ที่ 28 กุมภาพันธ์ 2551
Posted by pimahn , ผู้อ่าน : 13328 , 02:04:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน february26 , chedtha โหวตเรื่องนี้

เรื่องเล่า

เมียเอ๋ย...เมียรัก

(เรื่องจริงนะเนี่ย ขอบอก...)



สามทุ่มแล้ว  เสียงโทรศัพท์ดังเวลานี้  จะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจากพิเชษฐ์สามีสุดที่รักของหทัยรัตน์

"สวัสดีค่ะ รัตน์เองค่ะ" หทัยรัตน์รับโทรศัพท์

"ที่รัก  ผมถึงฟรั้งค์ฟวร์ตตั้งแต่บ่ายแล้ว  ประชุมเพิ่งเสร็จ   ทานอาหารเย็นแล้วกับเพื่อนร่วมงาน ชื่อ ยูเลีย   ผมก็กลับมานอนที่โรงแรม  วันนี้คุณเป็นยังไงบ้าง"  พิเชษฐ์เดินทางไปประชุมต่างเมือง ไม่อยู่บ้าน  เขาต้องโทรศัพท์มาคุยกับภรรยาก่อนนอนทุกวัน 

"รัตน์สบายดีค่ะ  วันนี้พาน้องแก้มไปร้านทำผมมาค่ะ  เธอเปลี่ยนสีผมอีกแล้ว  คราวนี้เปลี่ยนเป็นสีดำ  ทำลาบไก่ให้ลูกทาน   เชษฐ์เป็นไงบ้าง"   หทัยรัตน์เป็นฝ่ายถามกลับบ้าง

"การประชุมวันนี้  น่าเบื่อมากครับ   ยืดเยื้อจนค่ำ   ประชุมเสร็จก็ทานอาหารค่ำด้วยกัน  ผมก็เหนื่อยกับการนั่งรถไฟ   เลยปลีกตัวกลับมาที่โรงแรม  ว่าจะดูทีวีสักพักหนึ่ง แล้วก็จะอาบน้ำนอน  นอนไม่พอมาหลายวันแล้ว"  พิเชษฐ์ตอบ

"ค่ะ  พรุ่งนี้เชษฐ์ก็จะกลับบ้านแล้ว  ไว้คุยกันต่อพรุ่งนี้ก็ได้ค่ะ   คืนนี้ขอให้เชษฐ์นอนหลับพักผ่อนให้สบายเถอะค่ะ   เชษฐ์คงไม่ออกไปไหนตอนกลางคืนใช่ไหมคะ  ราตรีสวัสดิ์นะคะ"   หทัยรัตน์จบการสนทนาทางโทรศัพท์

"ผมไม่ออกไปไหนแล้วครับ   จะนอนแล้ว     รัตน์ อย่านอนดึกล่ะวันนี้   พรุ่งนี้เจอกันครับ  ที่รัก..ผมรักคุณนะ  ขอให้หลับสบายนะ  ราตรีสวัสดิ์ครับ"  พิเชษฐ์วางหูไปแล้ว


หทัยรัตน์เก็บถ้วยชามที่เครื่องล้างจานล้างเสร็จแล้ว  นำไปเข้าตู้  เอาผ้าที่เครื่องเป่าแห้งไปพับเก็บใส่ตู้  แล้วมานั่งพิมพ์งาน  สั่งเครื่องพิมพ์ให้พิมพ์งานออกมา   แต่ปรากฏว่า  หมึกพิมพ์หมด  พิมพ์งานออกมาไม่ได้

เธอชำเลืองดูนาฬิกาที่แขวนอยู่ข้างฝาบ้าน  สี่ทุ่มแล้ว   พิเชษฐ์คงยังไม่หลับหรอก   อยากจะบอกเขาว่า  ช่วยเอาหมึกพิมพ์มาเปลี่ยนให้ด้วย

เอ...  เธอก็ลืมถามพิเชษฐ์ไปว่า  พักอยู่ที่ห้องหมายเลขอะไร   แต่คงไม่เป็นไร  โทรไปที่รีเซพชั่่น เขาคงโอนสายเข้าไปในห้องพิเชษฐ์ได้หรอกน่า

โทรไปหลายครั้ง  ไม่มีพนักงานรับสายเลย   หทัยรัตน์เริ่มกระสับกระส่าย   ลองโทรเข้ามือถือพิเชษฐ์ดูซิ   เฮ้อ....ปิดเครื่องซะแล้ว


ทำไงดี......หทัยรัตน์คิด..  เธอหมุนโทรศัพท์แบบสุ่มเอา   ระบบโทรศัพท์ที่เยอรมนี  ถ้าเป็นสายกลาง   เลขท้ายจะเป็น เลขศูนย์    ถ้าตัดเลขศูนย์ทิ้งไป  ใส่หมายเลขห้องแทน   ก็จะกดเลขหมายปลายทางตรงไปที่ห้องนั้นๆเลย   เธอเลือก  ห้อง 216

"สวัสดีค่ะ  ดิฉันชื่อรัตน์ค่ะ  ขอโทษนะคะ  ขอรบกวนหน่อยค่ะ  คุณรู้จักแขกที่พักที่นี่ ชื่อพิเชษฐ์ไหมคะ   คือว่า ดิฉันโทรไปที่โอเปอเรเตอร์แล้ว ไม่มีคนรับสายน่ะค่ะ  เลยสุ่มโทรเอา  เพราะดิฉันไม่รู้ว่า  สามีดิฉันพักอยู่ห้องไหนน่ะค่ะ"  หทัยรัตน์สุ่มโทร    แต่ไม่ใช่ห้องที่พิเชษฐ์พักอยู่   เป็นแขกผู้หญิงของโรงแรม

"ดิฉันไม่รู้จักใครค่ะ  ดิฉันชื่อ เคลาเดียร์   คุณรอเดี๋ยวนะ   ดิฉันจะลงไปดูให้ว่าโอเปอเรเตอร์ทำไมไม่รับสาย"    เคลาเดียร์ช่างใจดีจริงๆ  มีน้ำใจ  ช่วยออกจากห้องไปดูให้

รอสายอยู่สักพัก    เคลาเดียร์ก็มาพูดโทรศัพท์ต่อ

"คุณโทรหมายเลขศูนย์ได้เลยนะ  โอเปอเรเตอร์อยู่ที่นั่นแล้ว   ถามเขาได้ว่า สามีของคุณพักอยู่ห้องไหน"  เคลาเดียร์บอก

"ขอบคุณมากจริงๆค่ะ   สวัสดีค่ะ"   หทัยรัตน์รีบวางหู  แล้วหมุนหาโอเปอเรเตอร์


"ดิฉันเป็นภรรยาของแขกที่มาพักที่นี่ค่ะ   ช่วยโอนสายนี้ไปที่ห้องคุณพิเชษฐ์หน่อยนะคะ   ห้องเบอร์อะไรคะ"   หทัยรัตน์พูดกับโอเปอเรเตอร์ที่รับสาย

"รอสักครู่ครับ ผมจะโอนสายให้   ดูจากทะเบียนแขกที่มาพักแล้ว   คุณพิเชษฐ์อยู่ห้อง 312"   แล้วโอเปอเรเตอร์ก็โอนสาย    รอจนสายเด้งกลับไปที่โอเปอเรเตอร์อีกครั้ง  ก็ยังไม่มีคนรับสายเลย

หทัยรัตน์โทรไปใหม่  โทรสายตรงเข้าห้องพัก 312   รอสายอยู่นาน  ก็ไม่มีคนรับสาย   โทรแล้วโทรอีก  ก็ไม่มีคนรับสาย


เธอเริ่มวิตกกังวล    ลองโทรหาห้องติดกันดีกว่า  ให้เขาไปเคาะประตูให้   เธอโทรสายตรงเข้าห้อง 314   

"ขอโทษที่โทรมารบกวนนะคะ   ดิฉันพยายามติดต่อสามี  แต่ติดต่อไม่ได้  ดิฉันกังวลมาก  เขาพักอยู่ห้อง 312  คุณช่วยไปเคาะประตูห้องให้หน่อยได้ไหมคะ"  หทัยรัตน์บอกคุณ ชมิดท์

"ได้ครับ  รอเดี๋ยว   ผมจะไปเคาะประตูห้องให้นะ"   คุณชมิดท์ใจดีจัง    หทัยรัตน์รอสักพัก  เขาก็กลับมาพูดสาย

"ไม่มีใครอยู่ในห้องนะ   ผมมั่นใจเลยว่า ไม่มีใครอยู่ในห้อง 312  ผมเคาะเสียงดัง  แต่ไม่มีใครออกมาเปิดประตู"    คุณชมิดท์รายงาน


"ขอบคุณมากๆเลยค่ะ คุณชมิดท์   สวัสดีค่ะ"   หทัยรัตน์วางหู   แล้วลองโทรหาห้อง 310 บ้าง

"ผมช้อลส์พูดครับ"    เสียงชายหนุ่มกำลังงัวเงียเหมือนเพิ่งถูกปลุกให้ตื่นตอนใกล้ๆห้าทุ่มแล้ว

"ขอโทษนะคะคุณช้อลส์   ดิฉันกำลังกังวลมาก  ติดต่อสามีที่พักอยู่ห้องติดกับคุณไม่ได้  คุณช่วยไปเคาะประตูห้อง 312  ให้หน่อยได้ไหมคะ"   หทัยรัตน์บอกคุณ ช้อลส์

"ผมกำลังหลับอยู่เลยนะเนี่ย    อืม....  เดี๋ยวผมต้องลุกออกจากเตียง   ใส่เสื้้อผ้าก่อน  แล้วจะเดินไปเคาะประตูให้นะ   อีกห้านาที  คุณโทรมาใหม่ละกัน"   คุณช้อลส์ตอบด้วยเสียงงัวเงียเต็มที

ห้านาทีผ่านไป   หทัยรัตน์โทรไปอีก  คุณช้อลส์รับสาย

"สามีคุณไม่อยู่ในห้องแน่ๆ  ผมเคาะไปหลายทีแล้วนะ   ผมไม่รู้จะช่วยคุณได้ยังไงแล้ว"  

"ขอบคุณมากๆเลยค่ะ  คุณช้อลส์    คุณใจดีจังเลย  นอนต่อเถอะนะคะ  สวัสดีค่ะ"  หทัยรัตน์วางหูโทรศัพท์ไปด้วยความกังวล


เธอโทรหาโอเปอเรเตอร์อีกรอบหนึ่ง

"ช่วยโอนสายไปที่ห้องคุณพิเชษฐ์หน่อยค่ะ"    โอเปอเรเตอร์โอนไปแล้ว  สายเด้งกลับเพราะไม่มีคนรับสาย

"คุณแน่ใจหรือคะ  ว่าสามีดิฉันอยู่ห้อง 312    ช่วยตรวจกุญแจห้องหน่อยสิคะ  ว่าห้องนี้เขาฝากกุญแจไว้หรือเปล่า  เขาอาจจะออกไปข้างนอกก็ได้"  หทัยรัตน์บอกโอเปอเรเตอร์

"ครับ   กุญแจห้อง 312  อยู่ที่นี่ครับ  แสดงว่าแขกออกไปข้างนอกนะ  ยังไม่กลับเข้ามา  เดี๋ยวถ้าแขกกลับเข้ามาแล้ว ผมจะบอกเขาให้ว่า ให้โทรกลับหาภรรยาที่บ้านทันที"   

"ขอบคุณค่ะ"   หทัยรัตน์วางหูโทรศัพท์ไปด้วยความกังวล


หรือว่า.....พิเชษฐ์หลอกให้ตายใจ   ว่าเข้านอนแล้ว   แต่ออกไปหาเพื่อนสาวชือยูเลีย  แล้วไปนอนกับเธอทั้งคืนจนเช้า    อ๋อ...หมู่นี้เดินทางไปฟรั้งค์ฟวร์ตบ่อยๆ    อาจเป็นเพราะมีกิ๊กอยู่ที่นั่นก็ได้นะ


ลองโทรหาภรรยาเจ้านายของพิเชษฐ์ดีกว่า  คุณนายมาเรีย  น่าจะช่วยได้

"ฉันเห็นใจเธอจริงๆเลยนะ    แปลกนะ  ทำไมเชษฐ์ไม่อยู่ในห้องของโรงแรม  เดี๋ยวฉันโทรหาสามีของฉันดูซิ      เผื่อเขาจะช่วยได้   แล้วฉันจะโทรกลับหาเธอนะ"  คุณนายมาเรียใจดีเสมอ  เธอกุลีกุจอเป็นธุระพูดกับสามีเธอให้


ห้านาทีต่อมา  คุณนายมาเรียโทรกลับมา

"พอลเขาก็ไม่มีเบอร์โทรของยูเลียซะด้วยสิ   ก็เลยถามยูเลียไม่ได้   แต่เขาโทรหาเชษฐ์แล้ว   เชษฐ์ไม่เปิดมือถือ  พอลก็ได้แต่ฝากข้อความไว้   ฉันช่วยเธอได้แค่นี้เอง  อย่าคิดมากนะ"  

"ขอบคุณค่ะ  มาเรีย  เธอช่างมีน้ำใจกับฉันจริงๆ"   หทัยรัตน์ตอบ


หทัยรัตน์เริ่มคิดมาก   เธอกดโทรศัพท์สายตรงไปที่ห้อง 312   ทุกๆสิบห้านาที  เผื่อว่าพิเชษฐ์จะกลับมา   โทรตั้งแต่เที่ยงคืน  จนหกโมงเช้า   ก็ไม่มีใครรับสาย

เธอนอนไม่หลับ   แม้เช้าวันนี้ต้องไปทำงาน   แต่ความวิตกกังวลทำให้เธอนอนไม่หลับเลย

ตัดสินใจโทรหาเพื่อนร่วมงานที่ประจำอยู่ฟรั้งค์ฟวร์ต    เมลานี  ทำงานโปรเจ็กต์เดียวกันกับพิเชษฐ์   หกโมงเช้า  เธอรับสายอย่างงัวเงีย

"ดิฉันเป็นภรรยาของเชษฐ์นะคะ  พยายามติดต่อเชษฐ์ตลอดทั้งคืน   ยังติดต่อไม่ได้   เขาไม่นอนที่โรงแรมทั้งคืนเลย  มือถือก็ไม่เปิด   ตอนสามทุ่มยังโทรคุยกันอยู่เลยค่ะ   แต่พอสี่ทุ่มก็ติดต่อเขาไม่ได้แล้วจนกระทั่งเช้า  อยากได้เบอร์โทรของยูเลีย   ขอหน่อยนะคะ"   หทัยรัตน์บอกเมลานี

"ฉันไม่มีเบอร์ของยูเลียนะ   เดี๋ยวโทรกลับละกัน   ต้องรอเก้าโมงเช้าก่อน   ฉันจะแวะไปที่สำนักงาน   ถ้าเจอยูเลียจะบอกเขาให้นะ"   เมลานีตอบอย่างงัวเงียแกมประหลาดใจ


แปดโมงเช้าแล้ว หทัยรัตน์ยังไม่ได้นอนเลย   พยายามโทรเข้าห้อง 312  และมือถือของเชษฐ์  ก็ยังติดต่อเชษฐ์ไม่ได้  เธอส่งอีเมล์ไปหาเขาสิบฉบับ


ตัดสินใจโทรหารอล์ฟ    เพื่อนร่วมงานอีกคนหนึ่งของพิเชษฐ์

"ไม่เอาน่า  อย่าคิดอย่างนั้นสิ  เชษฐ์ไม่ใช่คนอย่างนั้นหรอกนะรัตน์  คุณคิดมากไปแล้ว  ผมว่านะ...ต้องมีการผิดพลาดอะไรสักอย่าง    เรื่องนี้มันแปลกๆพิกลยังไง    อย่าคิดว่าเชษฐ์ไปหายูเลียยามค่ำคืน    เป็นไปไม่ได้แน่นอน  ผมรับรองได้" รอล์ฟเชื่อมั่นในตัวพิเชษฐ์มาก


แปดโมงครึ่ง  พิเชษฐ์โทรเข้ามือถือของหทัยรัตน์  

"เชษฐ์อยู่ไหน"  หทัยรัตน์ถาม

"ผมอยู่โรงแรมทั้งคืน"   พิเชษฐ์ตอบ

"โกหก    รัตน์โทรมาทั้งคืน  คุณไม่รับสายเลย"    หทัยรัตน์ต่อว่า

"งั้นหมุนมาสิ  ห้อง 311  ผมรอสายนะ"    พิเชษฐ์ตอบ

"อ้าว   รีเซพชั่นบอกว่า  เชษฐ์อยู่ห้อง 312   ไม่อยู่ห้องทั้งคืน"     หทัยรัตน์โทรเข้าห้อง 311
พิเชษฐ์ก็รับสาย

"ข้อมูลในคอมพิวเตอร์  ทะเบียนลูกค้าต้องผิดพลาดแน่ๆ"   พิเชษฐ์เสียงเขียว

"รัตน์มีกังวลมาก  คิดว่า เชษฐ์เป็นอะไรไปหรือเปล่า  ออกไปข้างนอกแล้วไม่กลับมาจนเช้า"  หทัยรัตน์พูด

"คุณก็ระแวงผมทั้งปีทั้งชาติ   ผมบอกว่า ผมจะนอน  ผมก็นอน  จะออกไปข้างนอกอีกทำไม"  พิเชษฐ์ตะเบ็งเสียงทางโทรศัพท์

"ไม่ใช่ความผิดของรัตน์สักหน่อย  ถ้าทางโรงแรมบอกว่า เชษฐ์อยู่ห้อง 311   รัตน์ก็คงไม่คิดมาอย่างนี้  นี่รัตน์โทรหาทุกคนเลย  เพื่อหาวิธีติดต่อกับเชษฐ์และยูเลีย"   หทัยรัตน์ตอบ

"คุณนี่...วุ่นวายจริงๆ   โทรหาใครบ้างล่ะ"   พิเชษฐ์ยังเสียงเขียวอยู่

"ก็โทรหาคุณนายมาเรีย    พอล     รอล์ฟ    เมลานี    แขกห้องข้างๆเชษฐ์....."  หทัยรัตน์บอก

"โอ....แม่คุณเอ๋ย     วุ่นวายไปหมด   นี่โทรทั้งเจ้านายผม  ภรรยาเจ้านาย   เพื่อนร่วมงาน   ทั้งแขกที่พักในโรงแรม...   ทำไมไม่เชื่อใจกันบ้าง  ทำไมต้องคอยโทรเช็คว่าผมนอนที่ห้องไหม" พิเชษฐ์ตะเบ็งเสียงใส่โทรศัพท์ต่อ

"ก็รัตน์เพิ่งนึกได้ว่า  ต้องการหมึกพิมพ์   ก็เลยจะโทรมาบอก   แต่กลายเป็นว่า ทางโรงแรมให้ข้อมูลผิดพลาด   เรื่องมันก็เลยไปกันใหญ่    เป็นใคร   ใครก็ต้องห่วงนะ   สามีไม่นอนที่ห้องทั้งคืน  ไปกกกิ๊กที่ไหนหรือเปล่า  หรือมีอุบัติเหตุหรือเปล่า......"   หทัยรัตน์เถึยงด้วยเหตุผล

"อ้อ   ก็ขี้หึง  ขี้ระแวงอีกตามเคย.....ผมต้องวางหูแล้ว   อีกไม่กี่ชั่วโมง  ไว้คุยกันที่บ้านนะ  เจ้านายโทรมา  สายเรียกซ้อนเต็มไปหมดแล้ว  ใครๆก็โทรเข้ามาพร้อมๆกันตอนนี้  เพราะคุณแท้ๆเชียว"    พิเชษฐ์วางหูไปแล้ว

สิบนาทีต่อมา โทรศัพท์ที่บ้านดังขึ้น

"ที่นี่โรงแรมฟรั้งค์ฟวร์ต    ต้องขออภัยเป็นอย่างยิ่งที่ให้ข้อมูลผิด  เพราะข้อมูลในทะเบียนในคอมพิวเตอร์   เป็นห้อง 312  แต่ดิฉันขอยืนยันว่า   สามีของคุณ  นอนที่โรงแรมทั้งคืน   ห้อง 311   ต้องขออภัยด้วยนะคะ"    โอเปอเรเตอร์คนใหม่   โทรมาขอโทษขอโพย

เฮ้อ......ได้ข้อมูลผิด      ก็ใช้วิจารณญาณไปผิดๆ    แล้วก็    เกือบจะตัดสินใจผิดๆอีกด้วย

โทรศัพท์มือถือดังอีกรอบหนึ่ง

"ไง....เจ้าหน้าที่โรงแรมโทรมาขอโทษคุณแล้วสิ   ผมเพิ่งลงไปโวยเมื่อกี้นี้  เขาเลยโทรมาขอโทษรัตน์     เดี๋ยวเย็นนี้เจอกันที่บ้านนะ  ผมต้องไปทำงานแล้ว.....ผมรักคุณนะ"   พิเชษฐ์วางหูไปแล้ว

--------------------------------------------------------

(เป็นไงครับ    เรื่องข้อมูล   ได้ข้อมูลมาผิดๆ  คิดมากกันไปใหญ่    แล้วก็ใช้วิจารณญาณไปผิดๆ  นำไปสู่การตัดสินใจ  และการกระทำโต้ตอบที่ผิดๆด้วย     ได้ยิน  ได้ฟัง  ข่าวสารข้อมูลอะไร    ต้องตรวจสอบให้ดีก่อนนะครับ  อย่าด่วนเชื่อ   หรือปรักปรำใครทันที)






อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 49 (0)
นำพล วันที่ : 30/03/2010 เวลา : 14.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Numphol
Thailand Only

อ่านแล้วลุ้น ติดตามเหตุการณ์ไปด้วยเลยครับ

ความคิดเห็นที่ 48 (0)
รักนันท์ วันที่ : 09/08/2009 เวลา : 16.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peekung


อ่านแล้ววว..ขำกลิ้งงงงเลยยยย....
พูหญิงง่ะ ก็เป้ง ยังงี้แหละ ก็เขารักมาก ก็ย่อมหวงมาก เป็นธรรมดา
อิ อิ นี่แหละ คือ จุดยืน ของ พูห ญิ ง เรา สู้ๆ
เชียร์ แฟนคุณ พิเชษฐ์ ดีก่า

ความคิดเห็นที่ 47 (0)
หวานหวาน วันที่ : 09/08/2009 เวลา : 12.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/warnwarn
คาราโอเกะกับหวานหวาน http://www.oknation.net/blog/warnwarnsong


ความคิดเห็นที่ 46 (0)
แฟนต้าน้ำแดง วันที่ : 05/03/2009 เวลา : 15.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/fantajang
เพราะลูกๆ คือ ลมหายใจ

ภรรยาคุณน่ารักจังเลยค่ะ
มุ่งที่เป้าหมายเป็นหลักจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 45 (0)
วิตามินบี วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 02.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


นี่แหละนิสัยผู้หญิงทุกคนเลย

ความคิดเห็นที่ 44 (0)
pimahn วันที่ : 12/04/2008 เวลา : 00.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pimahn
http://www.oknation.net/blog/pimahn2

คุณ ทิวสน - tewson

ขอบคุณมากครับ ที่มาแสดงความคิดเห็้น
ในมุมมองของนักเขียนมืออาชีพ และ บรรณาธิการ

ตัวละครพิเชษฐ์กับหทัยรัตน์ในเรื่องนี้
มาจากเรื่อง "ใครลิขิต" ที่นำเสนอไปแล้ว 20 ตอน
ซึ่งผู้อ่าน "ใครลิขิต" มาตั้งแต่ต้นจนจบ จะเข้าใจดีครับว่า
มีความเป็นมาอย่างไร

เรื่อง "ใครลิขิต" นั้นได้จบลงแล้ว
แต่ตัวละครพิเชษฐ์กับหทัยรัตน์ ยังใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน
ส่วนตัวละคร อุษา เพิ่งจบชีวิตลง เมื่่อสองสามเดือนมานี้เอง
ผมก็มาอัพเดทให้ผู้อ่านทราบถึงความเป็นไปหลังจากนิยายได้จบลงแล้ว

หทัยรัตน์ เธอเป็นคนกล้ามากๆ ไม่ว่าเธอจะทำอะไร
เธอทำด้วยความมั่นใจ ด้วยนิสัยที่เคยเป็นเจ้าเป็นนายมาก่อนนั่นเอง

พิเชษฐ์ไม่เคยเจ้าชู้ ไม่เคยนอกใจภรรยา แต่เพราะหทัยรัตน์
มาจากครอบครัวที่มีพ่อเจ้าชู้ และพี่ๆน้องๆ ผู้ชายเจ้าชู้
ทำให้เธอไม่ไว้ใจผู้ชายทั้งโลก และระแวงเสมอ

เรื่องนี้ ถอดความมาจากเรื่องจริง ทุกประโยคเลยครับ
เธอทำอะไรลงไปบ้าง เธอเล่ามาอย่างไร ผมก็เขียนไปตามนั้น

ตอนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็ฉุนน่าดูเหมือนกัน
แต่พอเหตุการณ์ผ่านไปแล้ว ผมนึกขำ
ก็เลยเอามาเขียนเล่าตั้งแต่ต้นจนจบครับ
เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนนั้นจนถึงเช้าวันใหม่

ความคิดเห็นที่ 43 (0)
ทิวสน วันที่ : 12/04/2008 เวลา : 00.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

หากเพิ่มความคิดของภรรยา นึกย้อนไปถึงเหตุการณ์
หรือพฤติกรรมของสามีก่อนหน้านั้น ว่ามีท่าทีไปในเชิงลบ
ก็จะมีน้ำหนัก และดึงอารมณ์คนอ่านให้กังวล และลุ้นอย่างใคร่รู้ตามไปด้วย

...................................

การโทรเช็คทุก 15 นาที สะท้อนทั้งเรื่องความกังวล
และความไม่ไว้วางใจ

แต่หากมีภาพคำนึงย้อนหลังแทรกเข้ามา
จะสื่อชัดว่า ภรรยากำลังมีความรู้สึกจริงแท้ด้วยเรื่องใด

การโทรเช็คทุก 15 นาที นั่นเล็งถึงความกังวลเป็นห่วง
หวั่นว่าจะเกิดอันตราย

หากโทรเป็นระยะๆ พร้อมๆ กับพยายามโทรหาเพื่อนๆ
ของสามีที่มีเบอร์ และควานหาเบอร์คนที่นึกถึงที่ไม่มี
ก็เพิ่มน้ำหนักในเรื่องความกังวล

...................................


อาจจะเปิดเรื่อง ด้วยบทสนทนา แล้วจึงปูที่มาที่ไป
ตลอดรวมถึงสื่อลักษณะของตัวละคร ก็จะลื่นขึ้น

.............................................

อาจจะใช้คำที่กลัวๆ กล้าๆ และเกรงใจมากขึ้น
กรณีที่โทรไปยังข้างห้อง หรือ อาจจะเจอกับคนที่ขี้โมโห
พูดจาไม่ดีบ้าง หรือ กระแทกหูไม่รับฟังบ้าง ก็เพิ่มสีสัน

.................................................

จะให้สมบูรณ์ สามารถที่จะปูให้คนอ่านรู้มากขึ้นก็ได้ว่า
พระเอก เป็นใคร ทำงานอะไร และอยู่ที่ไหน ไปเพื่ออะไร
ไม่ต้องบอกตรงๆ แต่ให้กิจวัตร และสิ่งที่กำลังทำบอก
ให้คนคิดสรุปได้เอง

................................................

การสลับฉาก อาจจะเคาะบรรทัดให้ห่างลงมามากกว่าปกติ
หรืออาจจะใช้เครื่องหมาย (* * * * *) คั่น
โดยเคาะลงมา 1 บรรทัด ใส่ (* * * * * ) แล้วเคาะลงมา 1 บรรทัด จึงขึ้นย่อหน้าใหม่

เพื่อการอ่านได้ง่าย เป็นระเบียบครับ

.....................................................


อาจจะลองใช้สรรพนามที่หลากหลาย ในการเรียกตัวละคร

ภรรยา อาจจะใช้ สลับไป เช่น เธอ, หญิงสาว หรือ เรียกชื่อจริง

สามี อาจจะใช้ เขา, ชายหนุ่ม, ผู้เป็นสามี...

............................................

ตอนท้ายเรื่อง อาจจะลงหมายเหตุไว้ว่า ต้องการสื่ออะไร
และมีที่มาของเรื่องอย่างไร

คำเสนอแนะ หรือ คอมเมนต์ของผู้อ่าน จะสะท้อนว่า
สิ่งที่เราต้องการสื่อนั้น คนอ่านรับสาร ดังที่เราส่งไปหรือไม่

เหมือนเวลาที่พี่คอมเมนต์ ในเรื่องสั้นผม
ทำให้ผมมีกำลังใจ และดีใจ ที่พี่เข้าใจ และรับสารได้ครบถ้วน

.......................................

ขออนุญาตเสนอในเรื่องนี้ ตามที่กล่าวมาครับ
ขอบคุณที่ให้เกียรติครับ

ขอให้มีความสุขใจกับการเขียนต่อไปนะครับ

* * * * * * * * * *

ความคิดเห็นที่ 42 (0)
เจ๊กดำ วันที่ : 28/03/2008 เวลา : 07.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/amornkrampff

ถ้าเจ้าหน้าที่โรงแรมไม่โทรมาขอโทษ มีหวังสามีหัวแตกแน่ (สำหรับคู่ดิฉ้นนะคะ)

ความคิดเห็นที่ 41 (0)
apooh วันที่ : 24/03/2008 เวลา : 17.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bedtaled
Reduce..Re-use..Re-cycle

8 คน รวมโอเปอร์เรเตอร์ก่ะใหม่ด้วย



ความคิดเห็นที่ 40 (0)
AnnieLove วันที่ : 17/03/2008 เวลา : 17.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Annielove

คุณ พิมาน คะ

ผู้หญิงส่วนใหญ่เรื่องความหึงหวงมักจะมีเป็นปกติคะ ยิ่งที่แฟนหน้าตาดี คารมดี บุคลิกดี การเงินดี ก็จะเป็นที่หมายปองของสาวๆ แม้สามีเราจะไม่คิดแต่ก็อาจพาดท่าเสียที่สาวๆ ได้

แม้คุณไม่มีประวัติแต่ก็หึงขนาดนี้ ก็ต้องภูมิใจนะคะที่ภรรยารัก.....มาก......

ความคิดเห็นที่ 39 (0)
AnnieLove วันที่ : 16/03/2008 เวลา : 17.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Annielove

น่ากลัวจริงๆ คะ แต่ความเป็นห่วงไม่เข้าใครออกใครนะคะ รักมากหวงมาก ห่วงมาก

ทำไงได้คุณพิเชษฐเสน่ห์แรง ก็ต้องทำใจ หรือมีประวัติคะ ภรรยาถึงได้ไม่ไว้ใจในบางที

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
พระจันทร์ วันที่ : 14/03/2008 เวลา : 08.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sasithorn
เพราะเชื่อว่า...โลกนี้ไม่มีความบังเอิญ...รู้หรือไม่รู้...เท่านั้นเอง

...เวรกรรม....

พระจันทร์

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
raksanok วันที่ : 11/03/2008 เวลา : 19.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/raksanok
 raksanok เพราะควมสุขอยู่ทีใจ  www.sumbydesign.net

อย่างนี้ใช่ป่ะที่เขาเรียกว่าลิ้นกับฟันอะ

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
santasom วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 16.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/santasom

สวัสดีค่ะ
ส้มว่าคุณผู้หญิงยังดีนะค่ะยังเช็คข้อมูล(แต่ผิดที่คนส่งข่าวสาร)บางคนไม่เช็คข้อมูลอะไรเลยแต่ตัดสินใจด้วยความนึกคิดตัวเองก็มีค่ะ(ย้ำเรื่องจริงๆนะค่ะ)
ด้วยความรักนะค่ะถึงได้กล้าทำลงไปขนาดนั้น อิอิอิอิน่าภูมิใจใหญ่โตที่มีคนรักเราถึงขนาดทำแบบนี้ได้เพราะต้องกล้าเสี่ยงโทรไปหาบุคคลมากมายขนาดนั้น

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
พราวนภา วันที่ : 05/03/2008 เวลา : 11.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yui

..
กลายเป็นเรื่องบานปลายไปเลยนะคะ..
..

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
dolijung วันที่ : 04/03/2008 เวลา : 10.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dolijung


ความคิดเห็นที่ 33 (0)
อึ่งอ่าง วันที่ : 02/03/2008 เวลา : 20.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kunyarat
บางทีชีวิต...ก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่า    ความทรงจำดีๆ เอาไว้ให้คิดถึง

สวัสดีตอนค่ำๆคะ
อ่านแล้วๆๆ

555 คุณพี่ผู้หญิง เก่งจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
ภูผาน้ำฝน วันที่ : 02/03/2008 เวลา : 08.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/augustrain
Into each life some rain must fall.

ผูู้หญิงนิสัยเหมือนกันหมดเลย
ขี้ระแวง เอ๊ยม่ายช่าย ขี้เป็นห่วง เป็นใย
นักสืบน่าจะเป็นอีกอาชีพที่เหมาะกับผู้หญิงนะค้า

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
แม่หมี วันที่ : 02/03/2008 เวลา : 07.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

อ่านแล้วอมยิ้มเลยค่ะ ถ้าเป็นแม่หมีก็คงทำแบบเดียวกันแน่ๆ ผู้หญิงก็มักจะเป็นอย่างนี้ล่ะค่ะ เรื่องอื่นน่ะปล่อยวางได้ แต่เรื่องแบบนี้ต้องรู้ให้ได้ว่ามันคืออะไรแน่ เกรงใจคนอื่นน่ะเกรงใจอยู่ จะให้ทำนิ่งเฉยไม่ได้หรอก ถ้าไม่รักไม่เป็นอย่างนี้หรอกค่ะ ขอบอก
ได้ใจค่ะ 1 โหวต

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 02/03/2008 เวลา : 00.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

มาอ่านย้อนหลัง ข้อมูลทำเหตุ น่าสงสารเธอ นะครับ อุตส่าห์เป็นห่วง

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
thesaint วันที่ : 02/03/2008 เวลา : 00.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thesaint
---- การมีสายยางอยู่ในจมูกดูเลวร้าย แต่การดึงออกมามันทำให้ผมแทบบ้า ----


--พอมีตัวละครคุณยูเลียเข้ามาเกี่ยวข้อง ผมคิดว่าเธอเป็นหญิงนะครับ และฝ่ายชายอาจใช้เวลาพิเศษกับเธอ ... ผมคิดแบบนั้นนะครับ หมายถึงมันจะทำให้เกิดวาระอะไรบางอย่างอย่างขึ้นได้ จนทำให้พิเชษฐ์ไม่อยู่ที่ห้อง ( 312 ) ตามความเชื่อในตอนแรก ....อีกด้านหนึ่งผมคิดถึงหนังไทยนะครับ "ตลก 69 " ตัว เลข เพียง 2 ตัว 6 - 9 มีผลต่ออะไรหลายอย่าง ----

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
Din วันที่ : 01/03/2008 เวลา : 14.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/372smallroom
ดินน้อมรับคำปรามาสแล้วผลิดอกเพื่อตอบแทนชมรมคนรักษ์ภาษาไทย

อือม์ หท้ยรัตน์ เก่งมาก
เลยพลอยได้ความรู้วิธีตามหาคนหาย เอ๊ย คนหาไม่เจอ
จะจำไว้เผื่อมีโอกาสได้ใช้ อิๆ

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
อึ่งอ่าง วันที่ : 01/03/2008 เวลา : 08.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kunyarat
บางทีชีวิต...ก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่า    ความทรงจำดีๆ เอาไว้ให้คิดถึง

สวัสดีเช้าวันเสาร์ค่ะ

ยิ้มไว้ก่อนเดียวกลับมาอ่าน

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
veerin วันที่ : 29/02/2008 เวลา : 23.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/veerin

รักมาก..ห่วงมาก..ก็เป็นเช่นนี้แล..

เรื่องข้อมูล..สำคัญมากๆค่ะ..

เรื่องเชื่อใจ..ก็สำคัญมากๆเช่นกัน..ฮี่ฮี่

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
veerin วันที่ : 29/02/2008 เวลา : 23.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/veerin

เล่าได้สนุกจริงๆค่ะ..

อิอิอิ..เอิ๊กกกกกกก...

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
ก้อนหินรูปหมู วันที่ : 29/02/2008 เวลา : 16.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/piglet22

แต่ผู้หญิงก็ต้องเป็นคนมีเหตุผล และไม่ระแวงนะค่ะ ต้องมีความเชื่อใจ ไม่สิ ต้องศรัทธาในคนรักด้วยนะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
ก้อนหินรูปหมู วันที่ : 29/02/2008 เวลา : 16.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/piglet22

คุณพิเชษฐ์ เป็นคนน่ารักมั่กๆค่ะ เค้าบอกว่าผู้หญิงน่ารักที่ติดตามผู้ชายมั่กๆ มักจะได้ผู้ชายน่ารักเป็นคู่ชีวิตค่ะ เพราะผู้ชายเจ้าชู้จะรับไม่ได้ กับการถูกตามตัว

ขอให้รักกันตลอดไปนะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
น้ำอมฤต วันที่ : 29/02/2008 เวลา : 13.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suthathip
*@* น้ำอมฤต *@*  ความคิดของคน ไม่ใช่เรื่องที่ห้ามกันยาก แต่...มันห้ามกันไม่ได้ต่างหาก ...จงชนะความโกรธ ด้วยการไม่โกรธตอบ... http://www.oknation.net/blog/suthathip2 เจ้าคือแก้วตาดวงใจของแม่http://www.oknation.net/blog/suthathip3 ครอบครัวทหารครอบครัวของฉัน

...น้องจอยเป็นคนละเอียดอ่อนนะ...


ชมกันอย่างนี้ เขินจังค่ะ

ก็จริงๆ นี่คะ ทุกคนที่นั่นน้ำใจงดงาม ไม่ดูดาย จริงๆ นับตั้งแต่ เคลาเดียร์ แขกห้อง 314 แขกห้อง 310 ทุกคนเต็มใจช่วยเหลือจริงๆ แม้ว่าจะกำลังหลับอยู่ก็ยังอุตส่าห์ไปช่วยดูให้

พี่พิมานเป็นคนทีสองที่เห็นว่า ละเลียดอ่อนค่ะ

ดีใจนะคะ ที่ได้พบกับพี่ที่เจริญในพระธรรม และรู้สึกอิ่ม ที่สำคัญ เป็นคนไม่ค่อยโกรธใคร ข้อนี้ ... นับถือจริงๆ ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
ณชาติหนึ่ง วันที่ : 29/02/2008 เวลา : 13.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nnnnnn
จอมยุทธไพร หัวใจพอเพียง

เรื่องสั้นหรือนี่... แถมเป็นเรื่องจริงอีกต่างหาก

อ่านแล้วเข้าใจทั้งสองฝ่ายนะคะ

ชื่นชมคุณพิเชษฐ์ที่ใจเย็นและรักภรรยา

เห็นใจคุณหทัยรัตน์ที่ห่วงใยด้วยความรักสามี

เป็นกำลังใจให้คุณทั้งสองรักกันไปนานๆ ด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
ดินเดินทาง วันที่ : 29/02/2008 เวลา : 12.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din-travel

น้องใหม่ค่ะ
ฝากด้วยค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
คุณนายจำเป็น.. วันที่ : 29/02/2008 เวลา : 12.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ClubOffit
มิตรแท้นั้น..จะดีทั้งต่อหน้า และลับหลังเรา ..จะคอยส่งเสริมและมีแต่สิ่งที่ดีๆ ให้แก่กัน..นี่คือมิตรแท้..

ชีวิตคู่ที่น่ารักดีค่ะ

คุณพิเชษฐ์ก็ใจเย็นดีค่ะ

นี่แหละชีวิตคู่ค่ะ..

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
Patong วันที่ : 29/02/2008 เวลา : 09.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Patong

โอ๊ะโอ... ค้าาาาา.... น่าเห็นใจนะเนี่ย

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
แต๋งแต๋ง วันที่ : 29/02/2008 เวลา : 05.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/usah
การพัฒนาประเทศเริ่มจากตนเองสู่วงกว้างคือสังคม จากบ้านเรือนสู่ชุมชน  จากชุมชนไปสู่ประเทศชาติ   จากวันนี้สู่วันหน้า เริ่มในบัดดล


ความคิดเห็นที่ 16 (0)
เจริญขวัญ วันที่ : 28/02/2008 เวลา : 23.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charoenkwan

ชื่ออะไรไม่ชื่อ ดันชื่อ ยูเลีย
........

เปล่าหรอก อิชั้นแอบทะลึ่ง อิอิ

ยูเลีย ยูเลีย

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
workingwomen วันที่ : 28/02/2008 เวลา : 19.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/arada

ความรัก.....

ทำให้เป็นแบบนี้แหละค่ะ

ทำก่อนคิดเสมอ.......

อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
Bhirisa_ภิริสา วันที่ : 28/02/2008 เวลา : 18.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Bhirisa
www.oknation.net/blog/misspostcard

ขอบคุณที่แวะไปเมนท์ไว้นะคะ...ได้ทัศนะและมุมมองที่หลากหลาย...ดีจ้าท่าน

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ภัทรนภา วันที่ : 28/02/2008 เวลา : 18.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/patnapa
+++ภัทรนภา+++ท้องฟ้ายังคงงดงามเสมอ+++ http://www.patnapa.com

เป็นใครก็คงสงสัยนะคะ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ญาใจ วันที่ : 28/02/2008 เวลา : 17.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yahyy


ถ้าข้อมูลผิดบ่อยๆคงแย่แน่ๆเลยนะค่ะนี่
เฮ้อ!!! เป็นใครก็ต้องคิดมากเป็นธรรมดาค่ะ
ก็คนมันรัก

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
pimahn วันที่ : 28/02/2008 เวลา : 14.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pimahn
http://www.oknation.net/blog/pimahn2

คุณ ส.สนสอาดจิต dreamup
สีสันแบบนี้ อยากให้ไม่มีสีดีกว่าครับ
เชษฐ์ต้องมาปวดหัว หงุดหงิดกับความขี้หึงขี้ระแวงของรัตน์
เกิดเรื่องแบบนี้ หลายครั้งหลายหน
ต่างรูปแบบกัน แต่ก็จบลงแบบนี้ทุกที คือ เธอคิดมากไปเอง
พอเวลาผ่านไปแล้ว เพื่อนๆก็เล่ากัน ขำๆ แต่ตอนเรื่องเกิดน่ะ ไม่ขำน่ะสิ

คุณ ลีโอนิกด์ artpom
ก็เป็นอุทาหรณ์นะครับ อันที่จริงรัตน์ไม่น่าจะระแวงสามี
เพราะว่าเชษฐ์น่ะ ไว้ใจได้ ไม่เคยมีประวัติ เรื่องโกหก และ เรื่องเจ้าชู้
แต่รัตน์ มาจากครอบครัวที่มีพ่อเจ้าชู้ น้องชายเจ้าชู้
ทำให้เธอคิดว่า ผู้ชายทั้งโลก เจ้าชู้ และ โกหกภรรยา
เกิดเร่ืองอย่างนี้ขึ้น เธอก็ได้เรียนรู้ และไว้ใจสามีมากขึ้น

คุณ buppha - supermom
อืม.....

น้องจอย น้ำอมฤต suthathip
น้องจอยเป็นคนละเอียดอ่อนนะ
เรื่องที่เล่ามา ทำให้เราเห็นอัธยาศัยคนเยอรมัน
เขาไม่ดูดาย ในความทุกข์ของคนอื่น
แม้จะเป็นคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาเลย พอเขารู้ว่ารัตน์กำลังมีความวิตกกังวล
เขาก็ช่วยไปเคาะประตูให้ ทั้งสามห้องที่รัตน์โทรไป ไม่มีใครปฏิเสธเลย
มีน้ำใจมาก
เพื่อนร่วมงาน เจ้านาย ภรรยาเจ้านาย ทุกคนล้วนห่วงใยในความทุกข์ของรัตน์
ผมก็ได้เรียนรู้ว่า คนเยอรมัน รักพวกพ้อง แม้เป็นเพียงเพื่อนร่วมงานกัน
เขาก็ยังสนใจใยดีต่อกันดี

น้องแอนน์ astranger
จะว่าขำ ก็ขำ ความกล้าบ้าบิ่นของรัตน์
ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่น ใครหนอ จะกล้าโทรไปรบกวนแขกของโรงแรม
ใครหนอจะโทรไปรบกวน ภรรยาเจ้านาย เจ้านาย เพื่อนร่วมงาน
ส่วนมาก ใครๆก็คงนั่งวิตกกังวลอยู่ตามลำพัง
นี่ แม่เจ้าประคุณเธอ.....เล่นเอาเพื่อนร่วมงานและเจ้านายของเชษฐ์
พากันวิตกกังวลไปหมด ว่าเกิดอะไรขึ้น
วันนั้น คุยล้อ กัน ที่บริษัท กิตติศัพท์ภรรยาขี้หึง ขี้ห่วง ของเชษฐ์
มันน่านัก...เชียว

คุณธัชชะ tajji
ท่านวิเคราะห์อย่างมีเหตุผลนะครับ
ใช่ครับ เพราะข้อมูลผิด ทำให้ความระแวงเกิดขึ้น
จริงของท่าน เป็นความบังเอิญ ที่ข้อมูลในระบบทะเบียนที่พัก ใส่ตัวเลขห้องผิดไป
อ้า.....คือว่า วิจารณญาณทีผิดนั้น ก็คือ....
ในอีเมล์ทั้ง 10 ฉบับ ที่คุณเธอเขียนถึงเชษฐ์ มีใจความว่า......
"ไปกกกิ๊กมาทั้งคืนสินะ....ขอให้มีความสุขมากๆนะ.......
ย้ายออกไปอยู่กับกิ๊กเลยนะ.......ฉันปล่อยเธอไปแล้ว.....
คนโกหก......คนไม่ซื่อสัตย์.....คนนอกใจ......ฯลฯ"
คุณเธอคิดจะขอหย่าแล้ว......ยังไม่ทันไรเลย
เรื่องเกือบจะใหญ่โต ดีที่เธอเป็นคนไม่ปากร้าย
ถ้าเผลอไปด่ายูเลียเข้า เชษฐ์คงหน้าแตก อับอายเพื่อนร่วมงานแน่ๆ
แต่รัตน์ก็ดีอย่าง จะโกรธยังไง ไม่ด่าใคร
โชคดีที่เชษฐ์พิสูจน์ได้ว่า เขานอนอยู่โรงแรมทั้งคืน ไม่ได้ออกไปไหน ไม่ได้โกหก
เรื่องก็เลยจบลงด้วยดี รัตน์ก็ได้บทเรียนไป เรื่องความไว้วางใจสามี คงมีมากขึ้น

คุณ ภิริสา Bhirisa
ครับ

คุณ เจริญขวัญ charoenkwan
ชื่อ Julia ครับ คนเยอรมัน อ่านว่า ยูเลีย
เพียงแค่ชื่อนี่นะ ถึงกับระแวงเลยหรือ น่าจะมีเหตุผลมากกว่านี้นะครับ

คุณ bitch
ยิ้มให้ครับ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ส.สนสอาดจิต วันที่ : 28/02/2008 เวลา : 14.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dreamup
ส.สนสอาดจิต

เป็นสีสรรของชีวิตล่ะกันนะครับ

พอเรื่องผ่านเลยมานั่งคิดดูแล้วทำให้ยิ้มได้ก็ดีแล้วนะครับ

มีความสุขนะครับ


ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ลีโอนิกด์ วันที่ : 28/02/2008 เวลา : 13.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/artpom

แหม...ใครเป็นภรรยา ก็ต้องระแวงเป็นธรรมดา ยิ่งทางโรงแรมให้เบอร์มาแบบนี้ภรรยาก็ต้องโทรติดต่อ แต่กลับไม่มีคนรับสายก็ยิ่งตอกย้ำความระแวงไปอีก ...เฮ้อ...ยังดีนะเนี่ยที่ตอนจบเข้าใจกันดี


ความคิดเห็นที่ 8 (0)
buppha วันที่ : 28/02/2008 เวลา : 11.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supermom

อืม....

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
น้ำอมฤต วันที่ : 28/02/2008 เวลา : 11.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suthathip
*@* น้ำอมฤต *@*  ความคิดของคน ไม่ใช่เรื่องที่ห้ามกันยาก แต่...มันห้ามกันไม่ได้ต่างหาก ...จงชนะความโกรธ ด้วยการไม่โกรธตอบ... http://www.oknation.net/blog/suthathip2 เจ้าคือแก้วตาดวงใจของแม่http://www.oknation.net/blog/suthathip3 ครอบครัวทหารครอบครัวของฉัน

*น้ำใจ* พิมพ์ผิดอีกแล้ว..


ความคิดเห็นที่ 6 (0)
น้ำอมฤต วันที่ : 28/02/2008 เวลา : 11.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suthathip
*@* น้ำอมฤต *@*  ความคิดของคน ไม่ใช่เรื่องที่ห้ามกันยาก แต่...มันห้ามกันไม่ได้ต่างหาก ...จงชนะความโกรธ ด้วยการไม่โกรธตอบ... http://www.oknation.net/blog/suthathip2 เจ้าคือแก้วตาดวงใจของแม่http://www.oknation.net/blog/suthathip3 ครอบครัวทหารครอบครัวของฉัน

เออหนอ...........ความไว้วางใจต่อกันมันหายไปไหนหมด (เพราะข้อมูลผิดพลาด แต่ก็น่าจะไว้ใจต่อกันเนอะ)...

สวัสดีค่ะพี่ ชื่นชมในน้ำในของคนที่นั่นจังค่ะ ที่ไปเคาะประตูห้องให้กับรัตน์


ความคิดเห็นที่ 5 (0)
@stranger วันที่ : 28/02/2008 เวลา : 08.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/astranger

โอ๊ย ขำ เหมือนตัวเองอ่ะ แต่เข้าใจความรู้สึกของคนโดนค่ะ ว่ามันไม่ตลก

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ธัชชะ วันที่ : 28/02/2008 เวลา : 06.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tajji

@ เพราะข้อมูลที่ผิดครั้งสำคัญคือ..ข้อมูลจากโอเปอร์เรเตอร์..นั้น..เป้นข้อมูลที่น่าเชื่อมากที่สุด..!!!
@ ความเชื่อมั่นในข้อมูลเดิมที่ภรรยาเคบเชื่อมั่นในสามีมากที่สุด..จึงสั่นคลอน..เป็นธรรมดา !!!
@ เรื่องแบบนี้..ต้องถือเป็นอุบัติเหตุครับ !!!
@ ความห่วงใยสามีในแบบของภรรยาในเรื่องนี้..ยังไม่ถึงกับว่า..มีการใช้วิจารณญาณในทางที่ผิดครับ..อาจกล่าวได้ว่า..ที่จริงภรรยานั้นมีความเชื่อมั่นในตัวสามีสูงมากทีเดียวครับ..หากเรื่องนี้..สามี & ภรรยา..ขาดความเชื่อมั่นในกันและกัน..เรื่องของเรื่องจะใหญ่โตมโหฬารไปมากกว่าอีกมากครับ !!!
@ ในกรณีนี้..ผมเชื่อว่าสามี & ภรรยาคู่นี้คงจะใช้บททดสอบนี้..เติมความเชื่อมั่นให้ซึ่งกันและกันมากขึ้นไปอีกครับ !!!

ธัชชะ
๒๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
Bhirisa_ภิริสา วันที่ : 28/02/2008 เวลา : 04.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Bhirisa
www.oknation.net/blog/misspostcard

อ่านจบอีกเรื่องแล้วจ้า...ขยันเขียนจัง

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
เจริญขวัญ วันที่ : 28/02/2008 เวลา : 03.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charoenkwan

อุ้ย ไม่ได้หรอก นิสัยผุ้หญิง

ต้องเช็คให้ชัวร์

ชื่อยายคนนั้นน่ากลัว ชวนให้สงสัย

ชื่ออะไรไม่ชื่อ ดันชื่อ ยูเลีย

ชวนสงสัยมากๆ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
BITCH วันที่ : 28/02/2008 เวลา : 02.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bitch

อะจ้า...

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กุมภาพันธ์ 2008 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29  



[ Add to my favorite ] [ X ]