• พิมญดา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : pimjungja@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-10-22
  • จำนวนเรื่อง : 363
  • จำนวนผู้ชม : 562988
  • ส่ง msg :
  • โหวต 335 คน
พิมญดา
ข้าเจ้าบ่ใช่กวี บ่มีงานงามนัก แต่ข้าเจ้ามีใจรักจะเขียนเจ้า
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/pimyda
วันอังคาร ที่ 3 กันยายน 2556
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2012 , 15:36:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

..นาง..ถ่างเมือง..       นางอสูร..ทรราช..ชาติวิบัติ คอยถนัดหนีหน้าที่ ปาหี่ถ่อย ยังเชิดหน้า ชูตา เชิดคอลอย ยิ่งนับวันยิ่งด้อย..น้อยความดี เร่.แก้ผ้า ถ่างขา นานาชาติ อ่อยเรี่ยราด ด้วยงบ ของภาษี ประชาชนเดือดร้อน ทั่วปฐพี ยังไม่มี สมอง มาตรองงาน ค่าครองชีพสูงพรวด ในวันเดียว นางยังเที่ยวเริงใจ อย่างอาจหาญ ม็อบต่อม๊อบ วิ่นชน กันระราน นางสั่งการ บันดาล แต่ความตาย เหอะ!สตรีปาหี่หนีงานห....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 17 มิถุนายน 2556
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2431 , 18:27:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

..บรรเลงเพลงกลอน..       ยินเสียงเพลงบรรเลงความอ่อนไหว สื่อความใน ความคิดถึง คนึงหา เลยเขียนกลอน ผ่อนรักหนักอุรา ให้คนไกลครึ่งฟ้า..อย่างอาวรณ์ คีย์บรรเลงเพลงแผ่วแว่วหวานนัก สุดที่รัก จงฟังอย่าถอดถอน กลอนบทนี้ เขียนจาก สาวนักกลอน เอามาอ้อน คืนฟ้า งามพร่างพราย ห้วงใจเหงาเอาเพลงมาผสม ฝากจูบลมโลมไล้ ตามเสียงสาย ว่าคิดถึงนะคิดถึง ..มิรู้คราย รักนะรัก มากมาย จากใจจริง เพลงบรรเลงกลอนหวานผ่....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 15 มิถุนายน 2556
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 749 , 22:33:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

  ..มุสา นามนี้ นางมาจากละครเรื่องใด .. นางเป็น"เงา"ของใคร ที่ไหนหนา เป็นร่างทรง ของซาตาน แต่ใดมา ถึงทำตัว ผีบ้า หน้าไม่อาย   หุหุ...แรงนะเนี่ยยยย ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ต....

อ่านต่อ

Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2300 , 19:56:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

  ..เธอ..คือใคร.     เธอคือใคร..หัวใจฉันโหยหาหรือคือ ฟ้า.ดวงดาว หรือไฉนเธอคือสายลมพัด ..หรือเยี่ยงไรเธอคือใคร .ในคืนฟ้า คราผ่องเพ็ญเธอคือแสงแห่ง ศรัทธา หรือว่าเหงาเธออาจเป็นความว่างเปล่า มองไม่เห็นขอบปลายฝันของฉัน ช่างลำเค็ญยามน้ำค้างกระเซ็น..หนาวดวงจินต์เหม่อมองฟ้าพร่างพราวดาวระยิบมิอาจเขียนสคริป์ บทถวิทสื่อนัยยะ..ดวงใจ ใคร่ยลยินโลมไล้ดินสู่ดาว..ห้วงหาวงามฉันมิอาจกลบแผ่นฟ้าดวงตาปิดมิอาจฝืนจริต....

อ่านต่อ

Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2650 , 18:43:58 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

นรก..ล้านนา     เหนือมวลไม้.อัธยาศัยของมวลมิตร ไร้จริตวัฒนธรรมงามยิ่งเหลือ เวียงเชียงใหม่ แคว้นแก้ว มีเหลือเฟือ หากวันนี้..ความเชื่อ หมดยับเยิน   นี่หรือคือ อาญา ต้องคำสาป เกิดจากบาป ซาตาน ที่หึกเหิม คิดแต่งเจ้า เล่าเท็จ กลบเรื่องเดิม แล้วแต่งเพิ่ม แดงเดือด เชือดความดี   เคยวาจาอ่อนหวานปานน้ำผึ้ง วันนี้มาโกรธขึ้ง ไร้ศํกดิ์ศรี เอาฝ่าเท้า บดบี้ และย่ำยี ไม่หลงเหลือพื้นที่..ให้ศรัทธา ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 18 สิงหาคม 2555
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1630 , 18:18:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน

~คน..ในฝัน~ เสียงแว่วไหวโลมไล้"ความรู้สึก"สุดจะนึกให้ออก เสียงใครหนอเหมือนลอยลม ห่มใจ นวลละออแล้วเคล้าคลอ บรรเลง เพลงเบาเบา..หลับหรือยัง คนดีพี่จะกล่อม..เสียงละมุนละม่อม ล้อมคนเหงาหอมอบอุ่น กรุ่นกาย ชายบังเงาเป็นเจ้าเข้า เจ้าของ น้องเมื่อไร..รับเสียเพรียกเรียกหาอย่าห่างหายขอให้ชายคุ้มครอง ยามหลับไหลเอื้อมมือคว้า เสียงเรียกของหัวใจผวา!ใน ความฝัน..อันตธาน..คนในฝัน รูปงามตามนิมิตสิงสถิตย์ หนใด ขอไข....

อ่านต่อ

Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1471 , 00:08:56 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

สองใจในหนึ่งเดียวมีดวงใจสองดวงตกห้วงหวานเปิดตำนานรักเริ่ม เติมไออุ่นต่างคนต่างแบ่งใจ ไว้เป็นทุนเอาไว้หนุน..แรงใจ..ไกลดวงแดไม่ต้องเอ่ยถึงรักที่หักร้างต่างคนต่างหัวใจ มีบาดแผลเอาไว้ใช้ ยามรักจักอ่อนแอเพื่อจะแก้หาข้อ ..ความท้อใจเมื่อสองใจประสานการเป็นหนึ่งเลยแบกความคิดถึง ..เป็นส่วนใหญ่เหงาก็หนัก รักยิ่งเพิ่ม เติมห่วงใยขอแค่ความไว้ใจ..มีให้กันกลัวเหลือเกินวันหน้าจะพาหน่ายกลัวเธอพ่ายเวลา มากางกั้นกลัวเ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 17 สิงหาคม 2555
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2691 , 16:57:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

.เรื่องบนเตียง..เธอจะรู้บ้างไหม..ใครคิดถึงยังนั่งซึ้ง ตาลอย คอยสายเสียงถักทอถ้อย คำรัก จักร้อยเรียงอยู่บนเตียงที่นอน..ก่อนนินทราจึงระบายอักษรเป็นกลอนเหงานอกหน้าต่างลางเงา เฝ้าโหยหาเสียงต้นไผ่ไล้ลม ตรมอุราเขามาลืมพิมญดา..น่าน้อยใจระยะห่างทางฝัน..มันทดท้อแต่ยังรอ แม้นานสักปานไหนยังสะกด คำว่า.รอ อีกต่อไปแต่ไม่รู้วันใด..ใจมันชินจึงอาวรณ์นอน-นั่งหวังให้หลับแต่ก็กลับ หม่นหมอง ห้องใจสิ้นล้มตัวนอน น้ำตาใส ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 26 กรกฎาคม 2554
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 3619 , 13:12:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

ไม่มีใครรักฉัน..ได้เหมือนเธอตื่นขึ้นมาทุกเช้ายังงดงามมีเธอคอยไถ่ถามอยู่เสมอลมหายใจมีค่าก็เพราะเธอไม่เคยเผลอลืมกันสักวันเลย.ยามฉันท้อให้สู้ต่อนะที่รักเหนื่อยก็พักลงบ้างให้วางเฉยแม้ฉันพลาดพลั้งไปไม่เคยเลยคุณจะเอ่ยให้ช้ำ...ไม่นำพา. คงจะไม่มีใครอีกแล้วหนอพร้อมจะรอรักฉันอย่างห่วงหารักทุกอย่างที่ฉันเป็นพิมญดาเธอมีค่ามากล้น...คนแสนดี. อยากจะขอบคุณฟ้ามาลิขิตให้ชีวิตได้เจอเธอคนนี้เริ่มต้นใหม่กับเธอทุกนาทีเห....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 7 กรกฎาคม 2554
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1702 , 20:13:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

..ดวงใจ.เอ๋ย..ดวงใจเอ๋ย..อยู่ไหนใยไม่เห็นเจ้าซ่อนเร้นหลีกลี้แล้วหนีหายปล่อยให้ข้าโศกตรมจมเดียวดายใจสลายคราเจ้าลับไม่กลับคืน ดวงใจจ๋า..กลับมาหาข้าเถิดอย่าเตลิดจากไกลใจขมขื่นนับนาทีที่ผ่านนานกล้ำกลืนเสียงสะอื้นรอเจ้า..เฝ้าแต่รอ ยามดวงดาวพราวฟ้าข้าส่งจิตขอเจ้าคิดถึงกันนั้นบ้างหนออยากกระซิบว่ารักน้ำตาคลอได้แต่พ้อรอเก้อ...เพ้อกับเงา ดวงใจเอย..อย่าเฉยชาข้าเจ็บนักอยู่กับรักลมลวงพ่วงความเหงาเพียงไขว่คว้าสา....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 3 กรกฎาคม 2554
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2376 , 21:06:36 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

.อย่าท้อแท้ มาช่วยกันปกป้องสถาบันกันดีกว่าคะ.อย่าเพิ่งยอมท้อแท้แม้สิ้นหวังขอจงรวมพลังอย่าท้อถอยเรายังมีพ่อหลวงที่ท่านคอยอย่าเพิ่งปล่อยความหวังพังลงไปขอชาวไทยที่รักสถาบันขอเชื่อมั่นศรัทธาอย่าหวั่นไหวเรายังมีพ่อหลวงท่านทรงชัยบารมียิ่งใหญ่..คอยค้ำจุนหากนับก้าวต่อไปใครมาหยามมาลามปามสถาบันให้เคืองขุ่นได้จัดตั้งรัฐบาลไว้เป็นทุนเอาอำนาจเกื้อหนุน..จนวุ่นวายเราไม่ใช่สีไหนของใครเขาแต่ว่าเราคือคนไทยทั้งเชื้อส....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 28 มิถุนายน 2554
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1571 , 13:18:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

~...รอรักหนุ่มบ้านไกล..~ ฟังเพลงหวานแว่วมาพาอบอุ่นเสียงละมุนหนุ่มบ้านไกลอาลัยหาฝากลำนำเรียงร้อยถ้อยเพลงมาเป็นสัญญาว่ารัก.จากดวงใจ.เสียงลำนำเพลงเหงาลอยล่องพลิ้วเสียงใบไผ่ปลิดปลิวลิ่วเอนไหวยืนหลับตาซึมซับรับความในจากคนไกลส่งมาคราค่ำคืน.เหนื่อยใจล้ามองมาขอบฟ้ากว้างเพื่อเป็นใบเบิกทางอย่าขมขื่นมีแรงใจจากน้องเป็นจุดยืนมีแรงตื่นสู้ฝัน..วันที่มี.จะได้กลับมารับขวัญของน้องรอแขนป้องกันภัยไม่หน่ายหนีเตรียมตักน....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 15 มิถุนายน 2554
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 3252 , 19:38:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

~...รักสุดท้าย..ที่ปลายฟ้า...~. เงียบนิ่งงันวันไร้ใครคนหนึ่งคนเคยซึ้งเคยห่วงดวงใจหวามนั่งมองฟ้าอยู่ไหนใต้ฟ้าครามอยากจะถามคิดถึงกันบ้างไหม.แต่คงเป็นคำถามไร้คำตอบถูกตีกรอบภพภูมิ..ยากขานไขดวงวิญญาณแห่งรักอยู่หนใดทิ้งเราให้ครวญคร่ำ..ช้ำรอคอย.ถึงจะรู้ขอบฟ้าไม่มีจริงแต่ทุกสิ่งยังฝังใจดวงน้อยเฝ้าเหม่อมองขอบฟ้าอย่างเลื่อนลอยเหมือนเธอคอยมองมาอย่าร้าวราน.ขอเก็บรักครั้งนี้ครั้งสุดท้ายตราบวันตายยังจำคำแว่วหวานเร....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 14 มิถุนายน 2554
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2273 , 11:34:00 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

‎~...รู้ไหมใครคิดถึง...~ แทบขาดใจต้องไกลจากคนรักอาการเหมือนอกหัก..เพราะรักห่างยืนไข่วคว้าสายลมพรมเบาบางแล้วทุกอย่างว่างเปล่า..เหงาจับใจ.หากเธอยืนตรงนี้ที่ของเราฉันจะเล่าความคิดถึง..ที่หวั่นไหวมันมีมากกว่ารักสักปานใดความห่วงใยเกินนับ...กับดวงดาว.ไหวลมเอย..เผยบอกกันสักนิดหากยังคิดถึงกัน..ช่วยส่งข่าวโทรศัทพ์กดหาบ้างสักครั้งคราวใจของคนเหน็บหนาว..หายร้าวราน.ฟังนะเพลง..บรรเลงที่พร่ำร้องเป็นทำนองแสงจั....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 1 มิถุนายน 2554
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1717 , 14:23:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

...ผิดอีกครั้ง.ยังรักเธอ.... .เคยผิดหวังเรื่องรักมาหนักหนาเหมือนฝันร้ายค้างคาจนสั่นไหวที่ผ่านมาพลั้งพลาดแทบขาดใจหากจะรักครั้งใหม่...ยังไงดี.เพราะวันนี้ยิ้มได้ไม่ทุกข์โศกมองดูโลกกว้างใหญ่ใสสดสีเพราะหัวใจเว้นว่างร้างหลายปีตอนนี้มีเธอมา..พากังวล.หากว่ารักครั้งนี้ต้องผิดซ้ำฉันจะคลำทางรักอีกสักหนเกินห้ามใจยิ่งนักรักคอยดลมาร่ายมนต์..อีกครั้งดั่งเพลิงเงา.เมื่อมันรักไปแล้วไม่อาจเปลี่ยนเหมือนจุดเทียนสว่างท่าม....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 22 พฤษภาคม 2554
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1408 , 16:21:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

จากวาจา...คนหน้าเดิม.. นับจากวันเราสองต้องห่างเหินเพราะเดินจากฉันนั้นหนีหายมาวันนี้เจอะเธอทำหน้าตายนี่หรือชายเคยรักและภักดี เคยบูชาเทิดทูนคุณเนิ่นนานคุณมอบความร้าวรานให้โศกศรีไม่เหลือแม้เยื่อใยที่เคยมีสิ่งดีดียังจำ ..แม้ช้ำใจ ไม่ต้องทักต้องง้อขอให้รู้คนหน้าเดิมยังอยู่อย่างสดใสแม้วันนี้ทุกอย่างแปรเปลี่ยนไปฉันยังคงยิ้มได้..ยามเจอะเจอ ขอโทษที..แม้ฝันยังไกลห่างฉันปล่อยวางความช้ำที่พลั้งเผลอความผิดพลาดที่....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 17 พฤษภาคม 2554
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1583 , 11:09:10 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

ยิ่งลักขณา..ใจสั่งมาเพื่อชาติไทย.หรือเพื่อชาติใคร..เห็นเขาชูคนสวยรวยเงินตรามีที่ท่าอยากนั่งเก้าอี้.ใหญ่สวยแบบนี้หรือเงินตรานำพาไปเพื่อชาติไทยหรือชาติชิน..ถวิลปอง.หากได้หวังดั่งคิดเน่าแน่แท้กฎหมายแย่แก้ต่างให้พวกพ้องนโยบายเชิดไว้ไร้มุมมองเพราะเกี่ยวข้อง..น้องนายใหญ่ใครสั่งมา.แค่อ้าปากเห็นลิ้นไก่ใครก็รู้พวกเชิดชูรายล้อมจอมมารหนาส่งผู้หญิงขึ้นเขียงเพียงบังตายิ่งลักขณา ..นี่หรือคือเกมกล.มีบางคนบ่นดังฟังช....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 16 พฤษภาคม 2554
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1795 , 21:18:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

หากบทกวี.มีชีวิต.เมื่อความเงียบคืบคลานผ่านหัวใจเมื่อฟ้าไร้ดาวส่องต้องหมองศรีเมื่อความรักเงียบหายร้ายหรือดีบทกวีพลอยเศร้า..เล่าบรรยาย.ณ.ปลายฟ้ามีหญิงชอบสร้างฝันว่าดวงจันทร์คู่ดาวไม่ห่างหายเมื่อสายฝนหล่นมาตาพร่างพรายความรู้สึกนึกพ่าย..โชคชะตา.เพราะไม่กล้าเผชิญกับความจริงว่าทุกสิ่งลอยวนน่าค้นหาแท้ที่จริงคือภาพแห่งมายาที่ประดาประดับกับใจเรา.ฝันคือจิตคิดแต่แค่เป็นสุขพอความฝันเจอทุกข์มันแสนเหงานอนทอดร่างวา....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 15 พฤษภาคม 2554
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1455 , 12:03:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

ทุยจ๋า! อย่าหมางเมิน อยู่กรงมองนองน้ำตาพาหดหู่น่าอดสูเพราะมัวเมาเคล้าความสวยหนีท้องทุ่งมุ่งแสงสีของคนรวยหวังโชคช่วยเด่นดัง..ดั่งดารา หลงลืมคำสัญญาทุยเสียสิ้นหลงเมฆินเหินหาวราวฟากฟ้าทิ้งทุยอยู่เดียวดายตลอดมาอย่าโกรธาเอี้ยงเลยเฉยอยู่ใย.ทุยเจ้าขา!บ้านนายังเหมือนเก่าเอี้ยงอยากรู้หัวใจเล่า เหมือนเดิมไหมความผิดพลาดที่ทิ้งทุยหนีไปขออภัยทุยจ๋า..อย่างหมางเมิน เอี้ยงขอเป็นขวัญใจทุยเหมือนเคยจะเกาะเกยตามทุยไม่ห่....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 12 พฤษภาคม 2554
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2906 , 14:48:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

ลำแต้เจ้า..กับข้าวของของคนเมืองล้านนา.เป็นแม่ญิงล้านนามาแต่น้อยแม่เลี้ยงกอยมาเมิน.เกินซาวปี้สอนหื้อลูกคนนี้เป็นคนดีบ่าหื้อมีเรื่องร้ายพ่ายหนีไป.สอนหื้อทำกับข้าวทั้งหวานคาวเป็นลูกสาวงามพร้อมทั้งกายใจแต่ว่าลูกคนนี้ดื้อล้ำไปก็ยะได้กับข้าวเขาว่าลำ.ผักกาดจอใส่หมูลำแต้เจ้าน้ำพริกหนุ่มก็เอาผักลวกย้ำน้ำพริกอ่องแคบหมูแหมสักกำแกงฮังเลเจ้าทำ..นำลองชิม.ส่วนลาบหมูลาบไก่ต้องหื้อสุกแกงปลาดุกใส่หางหวายรับรองอิ่มส้าผ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 9 พฤษภาคม 2554
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 16669 , 09:16:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

คนไร้ค่า..ทำแค่ไหน..ก็ไม่พอดี.เธอไม่พอสักที หรือไรหนอหรือฉันดีไม่พอ ..เธอเหหันเป็นคนดีที่รัก..อย่างไรกันถึงเข้าขั้น..พอดี ..ที่ต้องการ.เป็นคนดีแล้วเจ็บแบบนี้หรือไม่อยากถือแต่รู้สึก.โดนสังหารทั้งภักดีซื่อตรงคงยาวนานหลายปีผ่าน ไม่เคยคิด..ผิดนอกใจ.บอกฉันทีคนไม่ดีเธอคงชอบออกนอกกรอบให้หึงบ้างใช่ไหมหากต้องการจะให้ฉันทำอย่างไรถึงจะยิ้อเธอไว้..ไม่ไกลตา.แต่คงเหนื่อยมากมายที่ต้องฝืนก็ขอเป็นคนอื่น..จะดีกว่าเป็น....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 1 พฤษภาคม 2554
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1523 , 20:56:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

...หญิง..พิการรัก..หัวใจหญิงเคยใสไร้พิษรักเพราะไม่เคยรู้จักรักแบบไหนมาหยิบยื่นความรักถักเยื่อใยแล้วจากไปเร้นหายร้ายเหลือทน หัวใจโดนกระหน่ำช้ำเป็นแผลเพราะชายไม่รักแท้.แพ้ปี้ป่นนี่หรือคนเคยรักปักกมลกลายเป็นคนเกลียดกัน..พังยับเยิน เกลียดก่อนรักไม่นานนักก็ห่างหายรักกลับกลายเกลียดกันมันห่างเหินอยากจะลืมกลับจำความหมางเมินฉันเผชิญความเหงา.เฝ้าจ่อมจม.ให้ร่างกายพิการยังยิ้มรื้นใจสะอื้นพิการมันขื่นขมเอามีดเฉือ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 30 เมษายน 2554
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2114 , 17:34:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

คิดถึง..จึงแอบเหงา.. ความคิดถึงส่งให้ด้วยใจรักเขียนกลอนทักทายมาว่าคิดถึงอ่านสักหน่อย.ว่าใครคอยคำนึงฝากคำซึ้ง..มาให้ด้วยใจจริง....หรือต้องให้เขียนมากี่ร้อยบทเขียนจรดรดใจ..ให้วางนิ่งอย่ามีเผลอรักใครให้ประวิงอยากแอบอิง.เคียงข้างมิร้างไกล.อยากขึ้นต้นว่า!ที่รัก จักเกินอ้างเลยถามทางว่าเราคิดเองไหมส่งสายเสียงเรียงร้อยคอยเอาใจความห่วงใย..มีให้ทุกเวลา.ยามจะนอนอาวรณ์ค่อนดึกดื่นทุกค่ำคืนถามดาวเหงาไหมหนาแต่ไร้เส....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 29 เมษายน 2554
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1307 , 09:38:59 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

..ฝังดิน..ฤา!สิ้นใย..ได้ยลยินเสียงดินร่ำพิไรเหมือนดวงใจจะขาด..อนาถสิ้นทั้งเจ็บร้อนนอนหนาวร้าวอาจิณยากชาชินความห่าง..ร้างรักกัน ...ใช่หลงฟ้าเมืองกรุงเพราะยุ่งงานแม้อยู่บนวิมานแห่งความฝันเสียงสะอื้นดินพร่ำร่ำรำพันกลิ่นดินนั่นยังกลุ่น.ละมุนคอย.อย่าน้อยใจอาลัยในความรักอย่าถือศักดินาค่าต่ำต้อยหาพลาดพลั้งชายใดให้เลื่อนลอยยังคงคอย.ดินอยู่มิรู็คลาย.ฤา!ฝังดินสิ้นใยก็ไร้ผลใจของคนอยู๋ไกลใช่หนีหายจะกลับมาแนบซบสย....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 12 เมษายน 2554
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1378 , 01:56:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 6 คน

.จึงไม่อาจ"สมมุติ"ว่าหยุดรัก.สารภาพว่าใจหากไร้เธอสภาพการณ์คงเบลอจนไหวหวั่นเพราะว่ารักรักเธอยังยืนยันความผูกพันเต็มห้วงดวงฤทัย....จึงไม่อาจสมมุติว่าหยุดรักอาการหนักไข้ขึ้น..ฝืนไม่ไหวความเป็นจริงที่เราต้องห่างไกลความชิดใกล้ใช่ห่างทางที่มี.ขาดเธอไปเหมือนใจจะขาดลงความซื่อตรงมั่นหมายอย่าหน่ายหนีอย่าทำร้ายทำลาย..นะคนดีน้องยอมพลียกให้ทั้งใจ-กาย.หากความหลังผ่านมาพาระเคืองจะว่าเรื่องอันใดให้แหน่งหน่ายอย่าโกรธ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 9 เมษายน 2554
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1484 , 23:25:10 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

สงกรานต์.น้ำตา ปฎิทินเวียนมาเมษาร้อนนั่งเขียนกลอนด้วยใจอาลัยหาเล่นสาดน้ำสงกรานต์ปีผ่านมาเย็นอุรา..ยิ่งนักเพราะรักกัน....แต่พ้นผ่านนานวันก็พลันหมองน้ำตานองไหลรินสิ้นความฝันเหลือแต่ภาพมายามาผูกพันเฉกเช่นวันสงกรานต์ ..นานยังจำ.เขาสาดน้ำยิ้มรื่นสะอื้นนักเราขาดรักสาดใจ.ใยชอกช้ำสาดน้ำเย็นเป็นน้ำตา.พาระกำหลงน้ำคำ ของชาย..ที่หมายเคียง.ใครก็ได้สาดน้ำมาอย่าเกรงใจจะยืนให้สาดรดกลบน้ำเสียงที่ไหลนองเต็มอกอยู่เนียง....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 18 มกราคม 2554
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2580 , 00:01:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน

..รักคือคำตอบ..ที่มอบให้....ไม่ต้องการเวลามากำหนดไม่ต้องทดบาดเจ็บ..ให้โหยหาเพราะว่ารักไม่ต้อง..การเวลาเพียงสัญญาวันรุ่ง.จูงมือกัน.ไม่ต้องรักฉันจน.ล้นในทรวงขอแค่ห่วงความรู้สึก..ผมึกมั่นไม่ต้องมีขอบเขต.มาผูกพันขอทุกวันรักฉัน..นั้นก็พอ.ไม่ต้องหวานจนมดเรียกว่าพี่สานไมตรี.จริงใจ.ใคร่ร้องขอไม่ต้องมาโกหก.หลอกให้รอน้ำตาคลอ.รักพ่าย.อายผู้คน.จากวันนี้ที่คบจบด้วยรักอย่าได้หักหาญใจ.ให้ขื่นขมเสียงผู้หญิงคนหนึ่ง......

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 23 ธันวาคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2125 , 18:46:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 7 คน

.ฉันมิใช่..นางเอก.. ..คำเอ่ยลาคงยากมากใช่ไหมเธอทำใจแสนยากลำบากเข็ญเธอทำได้ร้ายนักรักเยือกเย็นอย่าเพิ่งเห็นฉันรักจักยินยอม.ฉันไม่ใช่นางเอกรับบทหนักพอถึงรักร้าวรอนต้องถนอมพอเสียทีดีกว่าฉันตรมตรอมจะพูดจาหว่านล้อมมิน้อมฟัง.ถึงรักคุณมากมายขอพ่ายลาอยู่ก็เปลืองน้ำตาที่รินหลั่งบทละครนางเอกช่างน่าชังอย่าเหนี่ยวรั้ง..ให้ยอมพร้อมแบ่งปัน.บทละครบทรักมันหนักหน่วงโดนเขาช่วงชิงไปไร้ความฝันขอแยกทางห่างเหินเนิ่นนานวัน....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 11 พฤศจิกายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 22860 , 14:48:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 8 คน

กลอนรัก.ในสายลมหนาวสายลมหนาวพัดผ่านลานกลอนสั่นยามเหมันต์เย็นเยือกเรียกร้องหาเพลงรักหวลชวนเศร้าเร้าวิญญาฉันน้ำตาคลอเคล้า..เหงาเหลือเกิน  เพราะฉันกลัวทุกอย่างห่างแล้วห่วงอย่าทิ้งช่วงนานนักรักห่างเหินจะหลงเหลือสิ่งใดให้เผชิญถ้าเธอเดินจากไป.ไม่กลับคืนถ้อยเพลงรักฝากไปในลมหนาวร้อยเรื่องราวเราสองครองรักชื่นกลัวเหลือเกินใจเธอไม่ยั่งยืนเช้าแล้วตื่นรอบกายไม่มีเธอจึงร่ายกลอนอ้อนหนาวร้าวใจหนักกลัวความรักลอยลมระท....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 8 พฤศจิกายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 3419 , 17:18:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

...ฝากรักจากหัวใจ..ฝากเดือนไปส่งถึงเธอ.....ขอฝากรักฝากใจให้คุณห่มฝากสายลมดวงดาวที่พราวฟ้าฝากเสียงเพลงบรรเลงพรรณนาฝากถึงว่า..คิดถึงเพียงหนึ่งเดียว.เพราะว่าห่างแสนห่วงดวงใจนักแจ้งประจักษ์รักฝากยากคดเลี้ยวขออย่ามองสาวใดที่ไหนเชียวอย่าข้องเกี่ยวเกินเพื่อน.เบือนบิดไป.น้องฝากรักฝากฝันอันแสนหวานถ้อยเจือจานผ่านฟ้าคราเอนไหวเพราะว่าเรานั้นห่างทางแสนไกลเลยฝากความห่วงใย..ในฟ้างาม.ฝากฟากฟ้าเดือนผ่องละอองฝนช่วยบาง....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 5 พฤศจิกายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 3689 , 16:46:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 7 คน

..ขอรักคุณเป็นคนสุดท้าย.... .บนหนทางยาวนานผ่านร้อนฝนผ่านความสุขทุกข์ทนจนเหน็บหนาวพบความสุขชั่วคืนชื่นครั้งคราวน้ำตาพราวร่วงหล่นจนชาชิน.หมายคงมั่นวันนี้ที่พบรักฉันก็จักรักคุณจนหมดสิ้นคนสุดท้ายหัวใจใคร่ยลยินใครหยามหมิ่นคุณนักก็รักคุณ.คุณมีเกรียติศักดิ์ศรีที่ฉันยอมคุณมีพร้อมดวงใจให้เกื้อหนุนยามฉันท้อรอรับอย่างละมุนความอบอุ่นแรงใจ..ให้ฉันมา.จึงขอรักคนสุดท้ายในชีวิตอย่าได้คิดเคลือบแคลงแสร้งเลยหนาคุณจะดีจะ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 1 พฤศจิกายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2489 , 11:41:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 7 คน

..หน้านี้..หน้าหนาว...สาวหนาวจริง...ลมหนาวโชยโรยหมอกดอกไม้บานสายลมผ่านผิวกายหมายห่มสาวได้แต่กอดตัวเองทุกครั้งคราวยามลมหนาวพัดเย็นเร้นผิวกาย.จะกี่ปีกี่หนาวสาวร้องขอคอยถักทอกลอนหวานหว่านใจหมายขออ้อมกอดอบอุ่นหนุนหนาวคลายขอเจอชายรักจริง..มิทิ้งกัน.ต้องกอดหมอนนอนหนาวร้าวคืนค่ำรักเคยสุขเลิศล้ำพลันโศกศัลย์ฤดูหนาวร้าวรอนนอนรำพันคราก่อนนั้น..หายลับกับสายลม.หนาวคราวนี้หนาวจริงอยากอิงแอบอยากออกแบบหนาวใจให้คลายข....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 15 ตุลาคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1418 , 20:06:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน

ขาดความ"คิดถึง"นานไปหรือเปล่า เงียบเกินไปหรือปล่าวเล่าคนดีนับนาทีเฝ้ารอท้อใจนักตอนนี้ฉันเหมือนป่วยอาการหนักรอความรักชโลมพรมหัวใจ.ไม่รู้เธอจำได้หรือไม่จำคนที่ช้ำรออยู่รู้บ้างไหมเสียงเบิร์ดเดย์ที่รักมักหายไปดอกกุหลาบวาเลนไลน์ไม่เห็นมา.ทนไม่ไหวหัวใจบอกคิดถึงส่งบัตรเชิญซองหนึ่งถึงเธอหนาถ้อยรำพันคำมั่นในสัญญาโปรดรีบมาเคลียร์ใจในรักเรา.ยังรักกันส่งเสียงเพียงกดโทรแค่ฮัลโหลใจฟื้นลืมความเหงาไม่อยากหวังลมลมตรม....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 13 ตุลาคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1750 , 11:15:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

..เวลาที่มี..นี้เพื่อเธอ... .  เหนื่อยมานานผ่านรักที่หักหาญทรมานจนหวั่นซ้ำอีกหนแต่เวลาเลื่อนไหลดั่งสายชลขอรักภมรพล..จนวันตาย.นับนาทีนี้หนอขอรักมั่นเหมือนฟ้ารักตะวันไม่ห่างหายจะไม่ยอมเสียเวลาไปมากมายรักชั่วฟ้าดินสลาย..หมายถึงเธอ.เพราะเธอคือดวงใจในตัวฉันจะเหลือสักกี่วันมั่นเสมอขอเคียงข้างทางเดินที่ต้องเจอจะไม่เผลอเสียเวลา.ผ่านพ้นไป.จะรักเธอด้วยใจใช้สติฉันจะผลิดอกรักบานสดใสจะบอกรักซ้ำซ้ำสุดหัวใจให้อุ่นไ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 12 ตุลาคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1209 , 01:04:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

...หนาวเหนือมา  พาสาวครวญ......  ลมหนาวเยือนเดือนงามตามฟ้าผ่องหยดละอองน้ำค้างกลางห้วงหาวแสงจันทร์เด่นเพ็ญงามท่ามกลางดาวแต่ว่าสาวหนาวนัก.รักอยู่ไกล....เขาว่าหนาวสายลมให้ห่มผ้าหากว่าหนาวอุราผ้าผืนไหนหนาวความรักห่มรักกันหรือไรหนาวหัวใจ.หาใครมาห่มที.ลมหนาวโชยโรยหมอกดอกเหมยบานอยู่บนลานเขียนกลอนอ้อนแบบนี้กาสะลองลอยลมพรมวจีกอดตัวเองทุกที..ที่หนาวมา.ฤา!ต้องหนาวอีกปีไม่ดีแน่คงจะแย่แน่เลยเผยเถิดหนาส่งความรักทั....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 10 ตุลาคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2311 , 16:04:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

..ประทีปอธิฐาน...ผ่านสายชล..แสงจันทร์เพ็ญเต็มฟ้าธาราใสเดือนสิบสองอำไพไล้ลมหนาวขอตั้งจิตอธิฐานผ่านดวงดาวฟ้าพร่างพราวไกลลิบระยิบงาม.จัดประทีปบูชามาน้อมนำอย่าเพรี่ยงพล้ำชายใดหมายหยียดหยามหากรักจริงข้าเจ้าขออิงตามขอนิยามรักแท้..แน่สักคน.แปลกใจรักทักทายหมายใดเล่าไล่ความเหงาเฝ้าคิดจิตสับสนเดือนสิบสองน้ำนองสองฝั่งชลใจคนล้นเหมือนน้ำตามวารี.โคมประทีปจีบกระทงบรรจงร้อยไหลล่องลอยสายชลดลใจนี้จุดประทีปแสงนวลป่วนฤด....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 1 ตุลาคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1113 , 00:38:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

...มาช่วยกันเกลียด.มาช่วยกันชัง....สิ่งที่เรียกว่ารักแสนหนักจิตยามที่คิดถึงชายช่างร้ายเหลือยามรักหว่านหวานล้ำคำจุนเจือไม่เคยเบื่อวาทะศิลป์..อินวาจา.พอสิ้นรักแหน่งหน่ายโหดร้ายนักทิ้งความรักความใคร่ไม่ห่วงหาชายแสนดีเคยมีในแววตาความเย็นชาร้ายยิ่ง..อยากยิงทรวง.มาช่วยกันเกลียดชายหลายความหวังมาชิงชังผู้ชายให้หายห่วงหากโลกนี้ไร้ชายที่หลอกลวงคงตกบ่วงรักยาก..จากผู้ชาย.แต่เรื่องเดียวหวามไหวดวงใจน้อยจูบติดรอยคว....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 29 กันยายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1701 , 16:29:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

..ลืมได้ก็หายเอง.... หากความรักวาดไว้ไม่สมหวังทุกข์ประดังถาโถมจนขื่นขมหากเขาทิ้งเราไปให้อกตรมลืมเถอะความโสมมของผู้ชาย.ความเจ็บปวดบาดลึกผนึกใจลืมเสียเถิดเยื่อใยใจสลายเขาไม่มีค่าพอให้เราตายหมดความหมายยึดเยื้อ..เมื่อรักจาง.หากภาพเก่าเฝ้าหลอนตอนมันเหงานึกถึงเขาเหยียบย่ำทำใจห่างทิ้งให้เราร้องไห้ตามรายทางเธอปล่อยวางเย็นชา..ฆ่าทั้งเป็น.ยาวิเศษหมอไหนคงไร้ผลเจ็บเสียจนปางตายไร้คนเห็นอยากจะรู้ใจเธอช่างเลือดเย็น....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 28 กันยายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 4653 , 17:22:51 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

สายน้ำไม่ไหลกลับ.ความรักก็หลับไหลร้างลางเลือนแสนไกลในชีวิตพรหมลิขิตรักลาพาขมขื่นผ่านมาแล้วผ่านไปไม่หวนคืนสุดกล้ำกลืนรักคุด..สุดร้าวราน.เขาไปแล้วไปลับไม่กลับมาเหมือนดั่งสายธาราไหลเลยผ่านรักเอ๋ยรักเลยล่วงห้วงดวงมานคอยซมซานรักคืน..สะอื้นทรวง.ฤา!ต้องคอยพร่ำเพรียกเรียกหารักสายน้ำจักไหลคืนฝืนใจห่วงรักเจ้าเอยอย่านิ่งทิ้งทั้งปวงใจทั้งดวงเจ็บนักรักลาไกล.สายน้ำวนคนเศร้าเงาใต้น้ำหยดความช้ำร่วงหล่นสายชลไหลน้ำตาค....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 27 กันยายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1147 , 00:23:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

....ย่ำอยู่บนหนทางระหว่างคอย.. .. .ย่ำอยู่บนหนทางระหว่างคอยได้แต่ปล่อยหัวใจให้คิดถึงอยากได้ยินถ้อยคำอันลึกซึ้งที่ตราตรึงแนบแน่น..แสนอุ่นใจ.คนแปลกหน้าคนนั้นฉันคนนี้ต่างโชดดีผูกพันฝันสดใสบนหนทางชีวิตที่ยาวไกลมีหัวใจสองดวงห่วงหากัน.จึงขอเป็นคนดีที่เธอรักเหงาก็จักอดทนบนทางฝันจะรอเธอกลับมาหาทุกวันหากเครื่องสั่นรับหน่อย.คอยแต่เธอ.เพราะเราต่างห่างเหินเผชิญงานขอสาบานว่ารักเธอเสมอยกตำแหน่งที่รักให้นะเออเพียงอ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 25 กันยายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2686 , 16:21:25 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 8 คน

.....ค่อยค่อยเติมเต็ม.ดั่งเช่นหยดน้ำ.....อยากให้รักคงมั่นวันไม่หมดดั่งน้ำหยดพื้นใจใสเสมอทีละเล็กละน้อยก่อนนะเธออย่าพึ่งเผลอรักเร็วเดียว..จะคลาย.ขอได้ไหมคนดีนาทีผ่านทางยังอีกยาวนานใช่ห่างหายพิสูนจ์รักด้วยรักจักสบายสู่จุดหมายดั่งหวังและตั้งใจ.น้ำเพียงหยดรดบ่อยค่อยค่อยเติมเพียงเราเริ่มรักกันอย่าหวั่นไหวเพิ่มความรักทีละน้อยค่อยเป็นไปเราจะหยดน้ำใจให้แก่กัน.พอความรักไหลรินสิ้นเคลือบแคลงวางตำแหน่งว่า”แฟน”ให....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 24 กันยายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1759 , 22:23:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

..มนต์รักเรียกหา..มนต์ตรารักหนักอกวิตกไหวตราตรึงใจนวลน้องร้องพร่ำหาเพียงพบกันหวิวหวั่นจำนรรจ์จาเสียงพี่พาหวามไหวในอารมณ์.เมื่อบุบเพเสกสรรค์วันประสบเหมือนได้พบคู่ครองปองสุขสมมอบภาพน้องแทนกายหมายภิรมย์พี่ชื่นชมพิศวาส..ภาพนวลนาง.อย่าลืมตัวมัวเมาเอาแต่ฝันภาวนารำพันฝันไกลห่างหากความรักเรียกหามาจืดจางจะอับปางเศร้านักรัก..ยาวนาน.ความห่วงหวงทรวงร่ำพร่ำถึงน้องบทเพลงก้องพ้องเสียงเรียงประสานว่าหลงรูปจูบกระดาษวา....

อ่านต่อ

Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2050 , 10:45:57 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 7 คน

..เพียงคุณใช้ใจมอง...ความมั่นใจไร้ทางจะวางลงเพราะยังคงเข็ดรักที่หักหาญขอเวลาอีกหน่อยค่อยไขลานหมุนตามกาลแห่งรัก..ภักดีคุณ.เหนื่อยเต็มทีเวลาที่ใจช้ำถูกกระทำย่ำใจไร้เกื้อหนุนปล่อยฉันไว้กลางทางอย่างทารุณหาไออุ่นคนใช่ไม่เห็นมี.หากคุณก้าวเข้ามาหาความรักจากคนที่อกหักพักใจนี้อาจมีรอยหมองหม่นปนฤดีรอยแก้มมีน้ำตาเป็นอาจิณ.เพียงคุณใช้ใจมองส่องเนื้อในมันไม่เหลือความมั่นใจสลายสิ้นคงต้องช่วยรักษารอยมลทินติดปีกบินรั....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 23 กันยายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 4023 , 12:14:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 7 คน

..ขอพรพระจันทร์..หากว่าคำอธิฐานผ่านพระจันทร์ขอให้ฉันลืมอดีตจะได้ไหมจะไม่ขอแก้วแหวนแทนค่าใดขอแค่ใจลบเลือน..เบือนเรื่องราว.คืนวันไหว้จันทราพาหมองหม่นมีแต่คนยิ้มรับกับห้วงหาวแสงจันทร์สาดเรืองรองผ่องสกาวมองดุดาวรายล้อมอ้อมดวงเดือน.ข้าขอพรจันทร์เด่นเป็นสักขีปลอบฤดีข้าด้วยช่วยเป็นเพื่อนยามข้าเหงาเฝ้าเก็บเจ็บช่วยเตือนอย่าแชเชือน..ข้าเถิดเปิดรักมา.วันเขาไหว้พระจันทร์อันผ่องเพ็ญแต่ก็เป็นวันหวังดั่งใจข้าขอสาดแ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 20 กันยายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1568 , 13:30:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

....อันเป็นดวงใจ..นิจนิรันดร์...หวานบรรเลงเพลงรักสลักจิตคอยสถิตย์ดวงใจมิถ่ายถอนฟังเสียงพร่ำคำเพ้อเธออาวรณ์คำออดอ้อนรำพัน..หวั่นไม่จริง.เธอเป็นเจ้าแห่งรักหรือไฉนเปรียบรักได้ยิ่งใหญ่พ่ายทุกสิ่งขอเป็นทาสความรักหวังพักพิงมอบใจแล้วทุกสิ่งกลัวทิ้งกัน.หากเทิดทูนความรักนั้นสูงส่งยังดำรงรักหญิงจริงใจมั่นเหมือนดาวรักฟากฟ้าชั่วนิรันดร์ดั่งตะวันสาดแสงทองส่องลงมา.เหนือดวงตาคือดวงใจใสผ่องแผ้วเปรียบดวงแก้วมณีที่ล้ำ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 18 กันยายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2364 , 10:15:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

..ทับอย่าร้องท้องพี่ไม่รับ..อ่าน..ถ้อยข่าวร้าวจิตคิดไฉนสังคมไทยประนามหยามเหยียดหญิงคิดชิงสุกก่อนห่ามตามคู่อิงแล้วทุกสิ่งพังลงตรงมีครรภ์.ผู้ชาย!สวะผละถอยห่างอย่ามาอ้างลูกเขาช่างแสบสันต์พอถึงบทความแตกแยกย้ายกันพระเอกนั่นแสนหล่อขอหลบไป.จะขอถาม!สักนิดคิดหลากหลายหากหญิงร้ายแท้งลูกชั่วใช่ไหมแล้วชายเลวไม่รับกลับหนีไกลผิดของใครมากกว่า..อย่าด่วนตี.ทับไม่ร้องท้องไม่รับจับประเด็นสันดานเป็นตัวเมียเสียศักดิ์ศรีอย....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 17 กันยายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1271 , 21:43:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

...คืนนี้..พี่อย่าครวญ..ฟังเสียงครวญร่ำไรชายคนหนึ่งหวนคำนึงถึงน้องร้องเพรียกหาลมพริ้วไหวใต้แสงแห่งจันทราโอ้!จันทร์จ๋า ..ฝากถ้อยร้อยรักคืน.ความคิดถึงตรึงจิตคิดมากหนอใช่พะนอชายใดให้ขมขื่นเสียงคร่ำครวญชวนหม่นจนกล้ำกลืนพี่สะอื้นแค่ไหนใจร้าวราน.เสียงไผ่เบียดเสียดสีดนตรีแผ่วบรรเลงแว่วผสมลมประสานน้องรู้สึกถึงรักฝากนงคราญพี่เจือจานเหมือนหนึ่ง..ตรึงอารมณ์.จันทร์จากลาคราคืนตื่นหายวับแล้วก็กลับมาใหม่ให้สุขสมอย่....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 16 กันยายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1702 , 14:58:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..ด้วยดวงใจ..แห่งรัก... อธิฐานผ่านใจให้สมหวังผ่านทั้งรักทั้งชังพังกี่หนหากสวรรค์เมตตาข้าสักคนโปรดช่วยดลรักหวานผ่านบทกลอน.พอเจอใครคนนั้นพลันปรากฏรีบจรดถ้อยศิลป์พิณอักษรกลัวจะเป็นแค่ฝันอันร้าวรอนบนลานกลอนแสนเหงาเปล่าเปลี่ยวใจ.จึงจะขอปองจิตคิดรักมั่นเหมือนฟ้ารักพระจันทร์อันสวยใสขอรักตราบดิน-ฟ้า กว่าสิ่งใดมิเทียบใครเทียมเท่าเราสัญญา.ด้วยดวงใจแห่งรักจักคู่เคียงขอแต่เพียงห่วงหวงดวงยี่หวาขอให้เป็นพ่อพระตราบ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 14 กันยายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1219 , 01:25:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..อย่าพิไร..ใจสวาทจะขาดกัน...ฟังสำเนียงน้อยใจชายหรือนั่นมารำพันว่าหญิงจริงแค่ไหนพอวางเฉยเพียงครู่ดูพิไรซึมหัวใจร้าวรอนก่อนนิทรา.อย่าเพิ่งร้อนอารมณ์ตรมเสียก่อนหากว่าชายแสนงอนอ่อนใจหาก็เพราะรักรักมากจากอุราฝากลมพาพัดซ่อนใต้หมอนคุณ.เสียงครวญคร่ำย้ำรักหนักแน่นยิ่งเพราะรักจริงมอบให้ไว้เกื้อหนุนอย่าระแวงแกล้งโกรธโปรดการุณฉันรักคุณเช่นกันอย่าหวั่นทรวง.หากซบหน้าแนบหมอนนอนคืนนี้หนาวฤดีแค่ไหนใจแสนห่วงเสียงกระซ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 10 กันยายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1773 , 14:39:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

...รองรับความเศร้าคือเราหรืออย่างไร....น้อยใจในชะตาค่าด้อยนักอยากมีรักชิดเชยไม่เคยสมหวังสิ่งใดกันเล่าเฝ้าระทมนั่งโศกตรมโทษกรรมนำพามา.เขาทิ้งเราไปชื่นสะอื้นอกเหมือนกับตกนรกเสน่หาเป็นเศษเดนหัวใจไร้ราคานอนน้ำตาไหลริน..สิ้นหวังใด.ทำไมถึงทำร้ายกันอย่างนี้เหลือโชดดีให้บ้างจะได้ไหมอยากจะยิ้มอย่างเขาบ้างเป็นไรไม่อยากนอนร้องไห้..ในค่ำคืน.ทำไมเราวาสนาสุดอาภัพมีน้ำตารองรับความขมขื่นหากว่ายังน้อยไปให้กล้ำกลืนปิด....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 9 กันยายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2500 , 19:16:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..ที่รัก...คิดถึงฉันบ้างคืนนี้..คนดีของฉัน...ค่ำนิทราฟ้าหม่นคนเศร้าหมองน้ำตานองสองแก้มแย้มใจหาคิดถึงกันบ้างไหมในอุราเพียงแหงนมามองดาวว่าสาวคอย.คิดถึงฉันบ้างไหมในคืนนี้ก่อนคนดีหลับไหลใครเหงาหงอยนั่งมองดาวเล่าความในใจเลื่อนลอยขออย่าปล่อยความคิดถึงซึ้งถึงใคร.ก่อนเธอนอนขอวอนคิดถึงฉันหากพันธะผูกพันกับสาวไหนขอแค่คิดถึงฉันก่อนใครใครขอสิทธิ์ไว้น้อยนิด..อย่าคิดคลาย.เอื้อมหัวใจกอดฉันฝันถึงบ้างอย่าลาร้างสัญญาพา....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 30 กรกฎาคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1317 , 16:58:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

...ยังไม่สายก่อน..หัวใจ..จะรักฉัน.........

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 16 มิถุนายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1939 , 12:06:25 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..ขอเพียงที่.พักใจ...ขอเพียงที่พักใจได้ไหมหนอเพราะว่าท้อมากมายพ่ายหมดหวังช่วยเป็นต้นไม้ใหญ่ให้ใบบังยามฝนหลั่งถาโถม..ซมกายา.อยากยืมไหล่อิงแอบแนบสักพักปล่อยหัวใจไร้หลักหลับเถิดหนาน้ำใสใสไหลออกจากสองตาแค่คุณมา..ซับให้ใจคงดี.ไม่ได้ขอมากไปใช่หรือเปล่าเพียงแค่หนาวช่วยกอดใจดวงนี้เพราะกำลังเหนื่อยล้าในชีวีเพียงแค่มีกำลังใจ.ให้แก่กัน.ไม่อยากให้แค่ฝันแล้วพลันจากเจ็บมามากจนล้าหาความฝันเพียงหายใจรดทิ้งไปวันวันมอ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 31 พฤษภาคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2239 , 09:20:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

รักก็ช้ำ..เลิกก็ช้ำ..กรรมหรือไร....รักแล้วช้ำกรรมเราเฝ้าตามติดรักมีพิษเคลือบใจไร้แรงสู้เป็นรักซ้อนซ่อนรักหนักน่าดูเขามีคู่เคียงครองหมองใจจริง.อยากจะเลิกก็เจ็บเก็บก็ปวดเหมือนโดนหวดด้วยแส้แพ้ทุกสิ่งไม่เคยคิดจะแย่งแข่งช่วงชิงคู่แอบอิงมาก่อน..ตอนเข้ามา.ทั้งที่รู้ว่าช้ำ..จำใจฝืนนอนสะอื้นครวญคร่ำพร่ำเพรียกหาทุกสายเสียงเงียบงันวันเขาลาหยดน้ำตาไหลริน..สิ้นหวังเคียง.บนทางเบี่ยงเลี่ยงหลบจบดีไหมบนทางใจร้าวรอนค่....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 27 พฤษภาคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1434 , 11:39:02 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ยากหรือไร..ดับไฟเสน่หา...ฤา!รักหลงดงไฟเสน่หาดั่งมนต์ตราตรึงจิตให้คิดถึงเหม่อมองฟ้าคราใดใยคำนึงเสียงรำพึงถึงเขา..เฝ้าคร่ำครวญ.รู้ทั้งรู้ว่ารักมิสมคิดสุดห้ามจิตไหวหวั่นอันหอมหวลรักเจ้าเอ๋ยใยฝันอันรัญจวนคอยเชิญชวนไขว่คว้า..มาเชยชม.หากว่ารักสงสารวานบอกถ้อยจะเรียงร้อยกลอนกานท์อ่านสุขสมอย่าเพียงแค่พัดผ่านปานสายลมแค่มาพรมใจน้อย..ให้คอยนาน.แม้นเป็นได้แค่คนที่แอบรักอาการหนักแล้วหนอขอบอกผ่านนั่งเขียนกลอนซึ้งซึ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 10 พฤษภาคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2907 , 16:05:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

   เจ็บและเหงาใช่ไหม..เมื่อใจรัก.   มีบ้างไหมให้ทางออกบอกฉันทีน้ำตาปรี่สองแก้มแย้มไม่ไหวเธอมาไล่ความเหงารุมเร้าใจแต่ทำไมซ่อนใครไว้อีกคน.แบ่งพื้นที่หัวใจไว้สองห้องปล่อยฉันครองความเหงาเฝ้าใจหม่นกอดตัวเองทุกวันฉันเกินทนแต่อีกคนกอดเธอ...เจอรักจริง.ช่วยคิดหนออย่ารอให้ฉันเจ็บเป็นแฟนเก็บชั่วคราวร้าวใจยิ่งตัวสำรองใช่ไหมใช่แอบอิงยอมทุกสิ่ง.ทิ้งสุขทุกข์มากมาย.หากเป็นได้อยากถอนก่อนรู้จักไม่อยากรักอยากหวังรั้งก็....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 2 พฤษภาคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 13368 , 16:15:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มุม..เหงาของสาว...ไร้ตัวตนเคยตั้งสัตย์ปฏิญาณวางเรื่องรักเหงาเท่าไหร่ก็จักไม่แยแสพอมาเจอกับเขาเฝ้าเทคแคร์มาดูแลใกล้ชิดคิดห่วงใย.พอรักมั่นวันเศร้าเข้ามาแทรกรอยแตกแยกร้าวรานทานไม่ไหวเมื่อเธอมีอีกคนบนทางใจแอบซ่อนไว้ก่อนเราก้าวเข้ามา.เป็นคนผิดทันทีที่รู้ชัดจะบอกปัดอย่างไรกันเล่าหนาเขาขอจบอีกคนจนระอาหัวใจฉันอ่อนล้า..น้ำตาริน.เหนื่อยอย่างนี้ทุกทีที่สับสนอยู่อย่างไร้ตัวตนคนหวังสิ้นเจ็บปวดแปลบแสบใจใครยลยินจะใ....

อ่านต่อ

Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2162 , 00:26:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ทำเพื่อรัก...ก็พอผิดหรือถูกผูกพันมั่นในรักแรงต้านทานหาญหักมิจักถอยเหมือนพลังแห่งรักมักเลื่อนลอยยอมรอคอยทุกอย่างบนทางเดิน.ผิดเพราะรักเธอมากยากตัดสินคอยทำใจให้ชินความห่างเหินเธอจะอยู่หรือไปให้เผชิญร้าวเหลือเกินดวงแด..แพ้รักเธอ.จะยอมรับความเจ็บเก็บความร้าวน้ำตาพราวร่วงหล่นทนเสมอเจ็บเอ๋ยเจ็บทรวงหนักรักที่เจอหากขาดเธอจะอยู่ไหว..อย่างไรกัน.เมื่อหัวใจต้องการพรางความคิดสิงสถิตย์อยากครองห้องความฝันรักจะดีหรือ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 28 เมษายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 37597 , 15:35:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ขอบคุณที่รักกัน..ฝ่าสายลมห่มหนาวร้าวมานานนั่งเขียนกลอนบนลานเหงาโลมไล้ไม่เคยรับรักฝากจากชายใดสักหนึ่งใจไม่มี..พลีสักคน.ไม่กล้าหวังกล้าคิดกลัวผิดหวังพรหมลิขิตก็ยังพังความหม่นโลกสดใสขึ้นมาพายินยลรักจากคนแสนดีที่ปลายทาง.จากวันแรกที่พบประสพรักเธอไม่เคยเผลอผลักรักถอยห่างเสียงตามสายร่ายเพลงบรรเลงวางบนใจนาง..ทุกวันมั่นชีวี.ขอเป็นคนของเธอมิเผลอจิตขอใกล้ชิดเคียงกายมิหน่ายหนีหากเหนื่อยล้าพิงไหล่นะคนดีฉันคนนี้มอ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 21 เมษายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 3068 , 17:04:14 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..ฉันกำลังลำบาก..(ยากจะลืมรัก)ยากทำใจให้ลืมคืนคำรักอาการหนักแล้วนี่..ที่รักเขาอยากจะลืมกลับจำย้ำใจเราเหมือนจะเหงากว่าเดิม..เติมอุรา.คอยแต่คอยเพ้อครวญชวนคิดถึงบทเพลงหนึ่งเพลงรักเสน่หาโอ้!รักเอยผูกพันแต่ไรมาพอเข้าตาถึงทรวง..ห้วงหัวใจ.คงทำใจลำบากยากถ่ายถอนเลยเขียนกลอนรักแท้แน่แค่ไหนเขาจะรักไหมหนอรอเยื่อใยเผยความใน..เสียทีดีไหมเธอ.ทรมานเพราะรักมันหนักหน่วงคืนเลยล่วงเวลาพาหมองเหม่อเฝ้าแต่รอเวลามาพบเจออยาก....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 9 เมษายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2196 , 16:55:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..ดาวดวงนี้..ที่รักเธอหากเธอล้าห่างฉันวันเหน็บหนาวแหงนมองดาวดวงน้อยคอยส่องแสงกระพริบบนราวฟ้ามาเติมแรงเป็นดาวแห่งหัวใจ..ใสทุกครา.คนที่รักเธอมากอยากฝากถึงขอเป็นดาวดวงหนึ่งที่ห่วงหาแสงสว่างน้อยนิดผิดจันทราแค่ดารา..พราวแสงแจ้งความใน.แม้เมฆฝนครื้มดำบังดาวน้อยจะรอคอยผ่านพ้นจนฟ้าใสเป็นดาวน้อยลอยล่วงห้วงหัวใจห่มรักไว้..ใต้ฟ้าราตรีงาม.ความคิดถึงลอยวนบนความเหงาเธอจะรู้หรือเปล่าสาวอยากถามเป็นดาวน้อยลอยคว้างกลาง....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 2 เมษายน 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2203 , 13:20:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..รักน้องแล้ว.รักใครไม่ได้..ยอมหรือไม่ใคร่ถามตามความจริงอยากแอบอิงน้องนี้..มีแค่ไหนไม่เคยคิดหลอนหลอกบอกรักใครเริ่มต้นใหม่.ครั้งนี้มีวิวาห์.เรื่องพี่เคยเจ้าชู้ก่อนพานพบขอให้จบตรงน้องนี้เถิดหนาไม่ได้หึงย้อนหลังฝังอุราขอสัญญา..จะรักน้องครองนิรันดร์.หากมีสาวมาบอกว่าชอบพี่ให้หลีกลี้ตอบไปไกลเกินฝันหากว่ามีสาวงามตามรำพันบอกว่าวันโสดพี่..มีคนจอง.รักน้องแล้วสิ้นแววรักใครอีกพี่อย่าฉีกสัญญารักหม่นหมองสิทธิ์ที่ม....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 28 มีนาคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1576 , 00:31:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

^_^ .รักกันนะ...ชิมิ..ชิมิ..^_^คนอะไรหวานได้ใจซะปานนั้นมาจำนรรจ์รสถ้อยร้อยอักษรเขียนกลอนงามหวามไหวใจบังอรยอมตัดตอนแค่เพื่อน..เลื่อนเป็นแฟน.หึงนิดหน่อยคอยตอแยแพ้ใจนิรักชิมิ..รู้ไหมใครหวงแหนไม่อยากมีรักซ้อนซ่อนตัวแทนขออ้อมแขนคนเดียว..เกี่ยวกมล.มาทำตัวน่ารักทำไมหนอเทียวมาขอคำรักชักสับสนเดียวจะรักมิใช่น้อยคอยยินยลจะร่ายมนต์คาถา..อย่าหนีไกล.หวั่นนะเธอ .ชิมิ..ผลิดอกรักอาการหนักแล้วเนี่ย..เครียร์หน่อยไหมอย่....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 24 มีนาคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1639 , 15:12:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..สิทธิ์ของหัวใจ..ไม่มีสิทธิ์ริดรอนซ้อนไมตรีแค่พึงมีความหวังชั่งใจอยู่เข้ามาหยอดอ้อนฝากอยากคิดดูปิดประตูหัวใจ..ไว้ตั้งนาน.ฉันคนนี้ลี้รักพักสงบอยากจะจบเรื่องราวที่ร้าวฉานใยพระพรหมเสกสรรค์ปั้นบันดาลส่งความหวานจากชายหมายอีกครา.เทียวมาหยอดเพลงหวานปานน้ำผึ้งเขียนกลอนซึ้งซ่อนมนต์สเน่หาเรียกซำซ้ำว่ารักพิมญดาอุปมามากไปหรือไรกัน.อย่ามาทำให้รักปักใจหลงยังพะวงจริงแท้หรือแค่ฝันฤา!รักหลอกหยอกเล่นไปวันวันแค่แบ่งปั....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 22 มีนาคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1982 , 14:41:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สมมุติว่า!เธอรัก..ฉันจริงๆสมมุติว่า!รักเธอจนเผลอคิดเนรมิตวาดฝันวันหวานหวานภาพเราสองเกี่ยวก้อยร้อยกลอนกานท์อันตธานเรื่องเหงา..เศร้าอาลัย.สมมุติว่า!เธออ้อนป้อนรักฉันรักเหมือนจันทร์รักดาวพราวไสวขอเคียงข้างหนึ่งน้องห้องหอใจฉันจะทำเช่นไร..ใครช่วยที.สมมุติว่า!เธอชวนร้องเพลงคู่ฉันจะดูเธอบอกหลอกไหมนี่หากเนื้อเพลงลื่นไหลในไมตรียอมใจอ่อนโดยดี...ที่รักกัน.สมมุติว่า!เธอมอบคำว่าแฟนให้อ้อมแขนแสนอุ่นหนุนหลับฝันคอยค....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 12 มีนาคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 3207 , 16:13:37 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..อาจจะเป็นคนดีที่...รักเธอ...เออ ก็ใช่อาจไม่ใช่..คนดีที่เธอคิดฉันก็มีพลั้งผิดที่คิดเผลอดั่งที่เห็นเป็นอยู่คือรักเธอกว่าจะเจอรู้ไหม..ใช้เวลา.อาจจะเป็น..คนดีที่ขี้อ้อนชอบเขียนกลอนคิดถึงคนึงหาส่งสายเสียงเรียงคำจำนรรจ์จาชอบบอกว่า..รักนะ..เวลาโทร.อาจหงุดหงิด..คิดมากหากเธอเงียบก็เธอเปรียบดวงใจใส่ขวดโหลเก็บเอาไว้ไม่กล้าออกมาโชว์กลัวคนโห่แย่งยื้อ..ถือสิทธิ์ครอง.อาจเป็นเพราะ..ดอกไม้ไล้ลมไหวความห่วงใยเพิ่มพูน....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 9 มีนาคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 3034 , 14:51:02 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เสียงเรียกเพรียกหา..นางฟ้า..คอยฟังวาจาจากชายหมายตัวข้าอยู่ห้วงหาวเวหามานานนับเป็นนางฟ้าไร้คนมนต์สดับเพียงหวังรับ..ไมตรีมิจาบัลย์.ฝากหัวใจปีนป่ายสายตาพ้อคนเดินดินจะขอร่วมฝั่งฝันต่อให้ร่วงมาตายวายชีวันคำจำนรรจ์แน่นหนัก..ปักฤทัย.จะร้อยดาวพราวฟ้ามาสะสานสร้างสะพานดวงดาวพราวไสวคนเดินดินก้าวย่างบนทางใจนานเท่าไหร่ไม่ท้อขอสัญญา.หากเป็นจริงดั่งเอ่ยเผยมาฝากใช่เรื่องยากชนชั้นกั้นใจหาอย่าเอ่ยอ้างทางรักศักดินาสูงเ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 6 มีนาคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1679 , 21:12:25 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..อยากให้...ทุกคืนตื่นมีเธอ..สายลมร้อนพัดไหวใจยิ่งห่วงใครคนหนึ่งลาล่วงห่วงฉันไหมปล่อยให้เหงาเศร้าซึมฤา!อย่างไรหรือมีใครเคียงข้าง..ทางร้าวราน.อยากให้อยู่ทั้งคืนได้หรือเปล่าเหมือนที่เราเคยพลอดหยอดรักหวานยิ้มอิ่มรสวจีที่เจือจานรัตติกาลผ่านซึ้งถึงมิคลาย.แต่คืนนี้มันเงียบเปรียบป่าช้าคอยแต่พร่ำโหยหาน่าใจหายเวลาเคลื่อนเดือนผ่านฟ้าพร่างพรายไร้จุดหมายมองเหม่อเพ้อคนเดียว.อยากให้รักเหมือนทุกคืนตื่นมีเธอแต่มันเผ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 27 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1112 , 18:09:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..ค่ำจนสาง.นางคอย..รอยลบเลือน..แหงนมองดาวพราวแสงแห่งราตรีดึกป่านนี้นั่งเหงาเคล้าอักษรทั้งน้ำตาน้ำหมึกบันทึกกลอนหยดลงตอน..ขีดถ้อยร้อยเรียงคำ.เจ็บปางตายหายใจใกล้รวนรินอยากจะบินหลบเลี่ยงเบี่ยงความช้ำรักเจ้าเอย..เหตุใดให้ระกำถึงน้อมนำ.ความร้าวเศร้าทรวงใน.ไม่ได้โกรธโทษฟ้ามาหาญหักอาการหนักเพราะใจง่ายรู้ไหมแอบไปรักคนมีเจ้าของใจแล้วมานั่งร้องไห้..ใครจะฟัง.เขียนจรดบทแรกแทรกความเจ็บแล้วก็เก็บบรรยายพ่ายความหวัง....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 22 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2847 , 18:32:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

..ความคิดถึง..กำลังเดินทาง..ความคิดถึงเดินทางระหว่างรักส่งไปทักทายใจใครคนหนึ่งฝากข้อความเอาไว้ให้คำนึงอาจไม่ซึ้งมากนักแต่รักจริง.เพราะกายห่างทางรักจักขอฝากมันไม่ใช่เรื่องยากจากใจหญิงคอยโน้มดาวพราวฟ้าอย่าประวิงช่วยไปวิ่งกลางใจใครอีกคน.ความคิดถึงประมาณค่าหามิได้มันแทรกซึมอณูใจไร้เหตุผลจะกินนอนตอนไหนใยร้อนรนอยากเจอจนไข้ขึ้นสะอื้นทรวง.อาจสะดุดไปบ้างระหว่างส่งแต่ยังคงหอบมาว่าแสนห่วงพร้อมดอกไม้ช่อสวยด้วยเด....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 20 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 3713 , 15:52:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

อ้อมแขน!แฟนคนอื่นค่ำคืนนี้มีใครในอ้อมแขนอย่าลืมแฟนคนนี้นะพี่จ๋าหากสักนิดสักน้อยคอยเวลาแค่สบตาดวงจันทร์..อันอำไพ.ในดวงจันทร์มีดวงตาน้องมองอยู่แม้หดหู่หมองบ้างอย่างหวั่นไหวขอให้รู้ว่ารักพี่สุดหัวใจแม้วันนี้วันไหน..ไม่ไกลกัน.ไม่ได้ครองกายพี่ที่รักยิ่งหากมันคือความจริงใช่สิ่งฝันน้ำตารินรดแก้มแอบทุกวันกลัวใจหวั่นเกินเขต..เหตุทุกข์ตรม.คงหลายวันไม่ได้ยินเพลงจากพี่น้องคงนับนาทีที่ขื่นขมหากพี่แย้มพี่ยิ้มอิ่มภ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 3942 , 14:24:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ....กอดเพื่อนไว้" เพลงผ้า" คนดีที่ฉันรัก..จินตนา”เพลงผ้า”ลดาวัลย์ท่ามแสงจันทร์เหนื่อยล้าพาหวั่นไหวมรสุมลม-ฝนจนแกว่งไกวปลิวไสว.ในโอเค..เห่กลอนกานท์.ถ้อยกวีมีมนต์ดลร่ายศิลป์ศิลปินยุคใหม่ใครสืบสานงานอักษรผ่อนโศกโลกตระการเปิดตำนาน..อักษราภาษากลอน.เพลงบรรเลง..กลอนเข้มเต็มเนื้อหาลงผืนผ้าสีสวยด้วยอักษรหยดสีหมึกบันทึกใจทุกตอนใช่กล่าวย้อนเสียดสี...กวีชน.อันชนใด.ไหนเล่าเขากล่าวร้ายหวังจะหมายเหยียบย่ำช้ำผ้าหม่....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 10 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1849 , 18:34:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..เพระเราห่าง..แสนไกล...ใจขอภาวนา...เพราะเราห่างแสนไกลในฟ้ากว้างย่ำบนทางห่างเหินเผชิญเหงาได้แต่เอื้อมมือกอดพลอดกับเงาเหลือเพียงความว่างเปล่าหนาวหัวใจ.หากมีใครอีกคนบนใจเธอคอยพร่ำเพ้อว่ารักจักหวั่นไหวภาวนาขออย่าให้เป็นไปทอสายใยรักมั่น..ฝันทุกคืน.ยังหวั่นทรวงห่วงหาอย่าแปรเปลี่ยนจึงนั่งเขียนบทกลอนผ่อนขมขื่นมองปลายฟ้าแสนไกลใจยั่งยืนหากเป็นอื่นตีจากยากจะทน.ภาวนาให้เธออย่าเผลอจิตอาจจะแพ้ความใกล้ชิดคิดสักหนข....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 29 มกราคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2488 , 17:30:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เวลาล่วงแลยผ่าน..สัญญาณใจดอกกุหลาบบนโต๊ะอยากโล๊ะทิ้งมันแห้งอิงแจกันกว่าวันไหนรอเบอร์โทรคนเหงาเฝ้าห่วงใยสัญญาณในมือถือ..สื่อเงียบงัน.อยากจะงอนค้อนใส่โทรศัพท์แต่ก็จับหน้าจอรอเบอร์นั้นไม่มีเสียงห่วงหามารำพันคิดถึงกันบ้างไหมใจคนดี.หรือลืมแล้วตำแหน่งมอบตอบใจภักคิ์เรียกที่รักเรื่อยมาพาสุขขีเสียงตามสายหายไปไม่เห็นมีโทรหน่อยซี!คิดถึงมากอยากได้ยิน.อย่าปล่อยให้คนเหงาเฝ้าจดจ่อน้ำตาคลอต่อสายหมายถวิทฝนที่ตกล้นใจไ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 26 มกราคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1610 , 16:53:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ความรู้สึกขาดหาย..ในสายลมยามเมื่อใจอ่อนแอแพ้ทุกอย่างเหมือนชีวิตอัปปางทางแสนเข็ญฟ้ามัวหมองบดบังรั้งจันทร์เพ็ญน้ำจากตากระเซ็นเย็นกมล.ยามจะผ่อนอารมณ์ที่จมเศร้าไล่ความเหงาซอกทรวงห้วงใจหม่นทีละนิดละน้อยคอยอดทนยากเสียจน.เหน็บหนาวร้าวเหลือเกิน.ยามจะกินจะนอนก่อนนิทราดั่งมีเมฆบังตาพาห่างเหินไม่มีทางแห่งรักจักร่วมเดินจึงเผชิญ..อารมณ์ตรมเดียวดาย.ยามที่รักก็มักไม่คำนึงว่าวันหนึ่งรักล่มจมห่างหายยามจะชังด่าวดื้นสิ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 18 มกราคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1415 , 17:18:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ขอโทษ!ใย ..ใช่โกรธพี่..ที่น้องรักฟังคำอ้อนวอนเว้าเฝ้าขอโทษน้องไม่โกรธพี่ยาอย่าโศกศัลย์แค่มีเคืองนิดหน่อยรอยจาบัลย์อายพระจันทร์บางหนอ.พ้อกระไร.อยากเชยชิดนวลปรางค์มาหาญหักแสร้งบอกรักกอดเกยเลยไฉนใช่หญิงง่ายคารมกลัวตรมใจหวังโลมกายเนื้อนวลชวน..อาดูร.พี่รักน้องปองใจให้สู่ขอน้องยังรอรักพี่มิมีสูญหวังเคียงกายหมายมั่นวันเพิ่มพูนจะเทิดทูนรักพี่..มิรู้คราย.หากทำเพราะสายใยใจแห่งรักที่น้องผลักน้องค้อนก่อนจะสายหาก....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 15 มกราคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2144 , 22:52:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

น้อมดวงจิตใส่มาลาบูชาครู...16 มกรา ..แสงเรืองรองส่องทั่วฟ้าเมืองไทยคือแม่พิมพ์น้อยใหญ่ใฝ่ศึกษาคอยสร้างเสริมคุณค่าทางปัญญาน้อมบูชาคุณครูผู้มีคุณ.แม้เหนื่อยยากเพียงใดครูไม่ท้อยังคอยก่อศรัทธาตามหน้าที่ถึงศิษย์ดื้องานมากยากเต็มทีครูคนดีมากล้นบนแผ่นดิน.น้อมดวงจิตใส่มาลาบูชาครูพระคุณผู้สอนสั่งมิหยั่งสิ้นเสียสละเพื่อชาติตราบชีวินครูทั่วผืนแผ่นดิน..ถิ่นแหลมทอง.บูรพาอาจารย์ท่านเสริมส่งขอดำรงสืบสานงานทั้งผองที....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 12 มกราคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1001 , 16:12:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

งานไม่เข้า! อ๊ะ ..พี่น้อง..ทำไงดีช่วยคิดที...จำใจยอมรับวันผันเปลี่ยนแปรยังไม่เจอคู่แท้แม้จะฝันปฏิทินเลื่อนผ่านอยู่นานวันเธอไม่หันสนใจในรักเรา.โดนรับเชิญงานแต่งแล้งในทรวงไม่มีแววจะร่วงจากคานเหงาอารมณ์เซงมากแล้วแววบางเบาช่วยมาเอาลงหน่อยร้อยใจรอ.ลมมันเย็นนานเกินหรือเมินหนีจะให้รอถึงเลขสี่หรือไรหนอเดียวไม่ทันตัวน้อยคอยพะนอรีบมาขอเสียที..มีน้อยใจ.ผ่านกี่หนาวกี่ฝนทนมามากชักจะอยากมีแฟนแสนหวั่นไหวทำไม่รู้ไม่....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 8 มกราคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1392 , 12:24:41 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..กอดของใครไหนเล่า ..เท่ากอดพี่....ฟังรำพันอบอวลทวนลมซับ.ขอน้องกลับคืนเหย้าเฝ้าห่วงหา.รอยรักกรุ่นอารมณ์ตรมวิญญา.สัมผัสพาตรึงจิต..คิดมิคลาย.. อ้อมกอดพี่ฤดีไหวใจเสมอ.บางคืนเพ้อโศกซมตรมไม่หาย.ยังไม่ลืมอ้อมแขนแนบหนุนกาย.รักจากชายชื่นชูอยู่ทุกยาม.. จากมาหลายเพลาน้ำตาร่วง.น้องแสนห่วงพี่ยาอย่าเหยียดหยาม.แขนของใครไหนเลยจะเกยตาม.พี่อย่าถามช้ำชอกยอกย้อนทรวง.. กอดของใครไหนเล่าเท่ากอดพี่.ใช่หน่ายหนีพี่ไกลใยถึงห่....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 7 มกราคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1668 , 13:16:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

^_^รักคนโทรมา..จังเลย ^_^ จากวันพบประสบรักพักใจน้อยยังเฝ้าคอยคนไกลใฝ่คิดถึงอยู่เมืองใหญ่วุ่นวายคลายคำนึงเสียงสุดซึ้งโทรหา..มาจำนรรจ์.เหนื่อยมากไหมคนดีที่ไกลห่างหากหนทางยากไร้ไม่เหมือนฝันหากความเหงารุมเร้าเฝ้าโรมรันอย่าไหวหวั่นอันใดใจมีเธอ.เธอโทรมาปลอบขวัญชวนยิ้มหวานจึงเขียนกลอนอยู่บนลานอยู่เสมอยามเหนื่อยล้าจากงานอ่านมาเจอยังไม่เผลอรับสายหมายเลขใด.ก่อนนิทราโทรอ้อนวอนรักอิ่มรับสายยิ้มทุกครั้งยามหวั่นไห....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 6 มกราคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2673 , 15:28:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คิดถึงฉัน..บ้างได้ไหมคิดถึงจัง!ฟังอยู่หรือเปล่าหนอปล่อยคนรอหมองเหม่อเพ้อคอยหาหรือมีใครซ่อนไว้ยามไกลตาลืมสัญญาเคยให้..ใจคนเรา.คิดถึงอยู่!ไม่รู้เธอซึ้งไหมโปรดเห็นใจคนคอย..ที่หงอยเหงาส่งเสียงมาหาหน่อยค่อยบางเบาความว่างเปล่าทรมานนานจังเลย.อย่าให้คอยนานไปใจมันหวั่นแหงนมองฟ้าแสงจันทร์ยังเงียบเฉยถามสายลมพัดพลิ้วลิ่วรำเพยขอช่วยเอ่ยฝากคำ..ลำนำกลอน.ฤา!หลงรอเดียวดายหมายคว้าลมหวังเชยชมรักหวานผ่านอักษรแม้อยู่ห่าง....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 2 มกราคม 2553
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2322 , 08:59:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

.ขอรักเธอตลอดไป..ได้หรือเปล่าขอเป็นคนของเธอได้หรือเปล่าขออ้อมกอดคลายหนาวคราวสั่นไหวขอเป็นคนเคียงข้างอย่าร้างไกลขอเป็นคนใกล้ใจในแววตา เธอแสนดีมีใจให้ตลอดจึงอยากพลอดรักหวานเจือจานหาขอบคุณมากจากใจในอุราขอสัญญารักมั่น.ฝันเพียงเธอ ฉันเหนื่อยหน่ายพ่ายคนหม่นหมองเศร้าเธอมาเฝ้าปลอบใจให้เสมอหากวันนี้มีเพียงเสียงอยากเจอขอเสนอได้ไหม..ใจคนดี ฉันจะยอมเป็นทาสชาตินี้แล้วขอเป็นแก้วน้ำใสใจดวงนี้ขอยอมรักยอมอยู่คู่ชีวีล....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 26 ธันวาคม 2552
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1658 , 10:15:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เอนทรี่สุดท้ายนี้..เพื่อพี่น้องชาวโอเคด้วยใจค่ะ..^_^มารำวงกันส่งท้ายปีสองพันเก้าเข้าปีขาลขอบันดาลบันดลผลบุญช่วยคิดและหวังสิ่งใดให้อำนวยขอร่ำรวยไร้ทุกข์สุขล้นเหลือ.จึงเชิญชวนพี่น้องร้องรำวงปีใหม่คงชื่นบานหวานปีเสือดับอารมณ์เสือร้ายพ่ายจุนเจือหากปีเสือหมายดุปะทุไป.จึงร่ายพรรำวงส่งปีเก่าขอพวกเรายิ้มรับกับปีใหม่ต่อให้เสือมาเยือนจะเบือนไกลน้อมจิตใจใส่ธรรมนำชีวี.ใครใคร่รำกับใครในโอเคเชิญกล่อมเห่ด้วยยิ้มอิ่....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 23 ธันวาคม 2552
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2501 , 12:36:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..ชีวิตที่โดนทำร้าย..ทำลายหัวใจ...โลกทั้งใบวูบดับสลับหม่นเหมือนใจหญิงหนึ่งคนบนโลกนี้ถูกตราบาปสาปส่งลงชีวีรักที่มีลวงหลอกยอกย้อนใจชีวิตจริงแสนหนักรักทับถมนอนจ่อมจมไร้สิทธิ์จะคิดไหวมีอาถรรพ์ร้าวรานผ่านทรวงในคนที่ใช่กลับกลายร้ายกับเราเมื่อว่ายเวียนเปลี่ยนแปรแพ้ทุกข์โศกจะกอดโลกเอาไว้ให้คลายเหงาหวังวันหนึ่งแผลรักจักทุเลาวางเรื่องเศร้าเคล้าเจ็บเก็บจนตายรอวันหนึ่งร่างกลบดินจะสิ้นรักวางเรื่องหนักเรื่องเบาเงา....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 22 ธันวาคม 2552
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1591 , 19:26:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..ร้องไห้เถอะ..นะใจหากใคร่ครวญหัวใจจ๋าอย่าอ่อนแอแพ้ทางรักถือก็หนักพักใจเสียเถิดหนออย่าไปนึกถึงเขาเฝ้าคอยรอน้ำตาคลอซึมเหม่อ..เผลออาลัยเมื่อใจเขาไม่รักก็หักจิตอย่าได้คิดหมองหม่นจนสั่นไหวกรรมที่ก่อรอส่งคนต่อไปทำเราไว้ผลนั้นทันแน่นอนปล่อยน้ำตาไหลรินสิ้นอนาถล้างให้ใสสะอาดวาดอักษรเขียนซ้ำซ้ำย้ำลึกผนึกกลอนอย่าร้าวรอนเกินไป..ใจด้านชาช่างเขาเถอะ!ปล่อยเขาไปใจอย่ารั้งปล่อยมันพังทีเดียวเปลี่ยวใจล้าหากวันหนึ่งควา....

อ่านต่อ

Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1856 , 12:54:22 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..กลอนระทม..จมทะเล....เสียงคลื่นซาดซัดมาถาโถมฝั่งทะเลคลั่งเรรวนชวนหม่นหมองมองเห็นใครคนหนึ่งน้ำตานองสิ้นรักปองห้องใจ..ไร้คนแล.เจ็บปวดแปลบแสบนักรักเจ้าเล่ห์น้ำทะเลช่วยสานสมานแผลล้างหัวใจดวงหม่นคนรังแกเขาเปลี่ยนแปร..หายไปกับสายลม.หาดทรายเป็นสักขีที่เคยหวานบัดนี้เหลือตำนานความขื่นขมทะเลโศกคนโศกวิโยคตรมกลอนระทมจมทะเล..ลอยเร่ไป.ทะเลครวญหวนไห้อาลัยหนักสูญสิ้นรักร้าวเมินเกินทนไหวคลื่นถาโถมโศกซมตรมทรวงในทะเลใ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 21 ธันวาคม 2552
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2933 , 12:28:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..ฝนหลงหนาว สาวหลงกลอน..ฝนหลงฟ้าพาใจพี่ไหวหวั่น กลัวเหมือนกันหลงใจใครเหมือนฝน ฝนหลงหนาวร้าวในใจบางคน ฟ้าหลงฝนคนหลงรักต้องหนักใจ ^_^ ข้อความที่ส่งมาท่ามกลางฝนหลงหนาว^_^  ************************** อ่านคำหวานผ่านมือถือคือข้อความ เกิดคำถามทันใดใจสั่นไหว ฝนหลงฟ้าหน้าหนาวร้าวทรวงใน บรรจงใช้คำอ้อนเป็นกลอนกานท์ .ฝนหลงฟ้าคราหนาวสาวนึกหวั่นใครรำพันข้ามแดนแซมคำหวานฝนหลงหนาวสาวหลงกลอนอ้อนสราญ ติดปราการแห่งฝน.คน....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 19 ธันวาคม 2552
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1600 , 22:38:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

  ..คิดซะว่า..ให้ทาน..     เหนื่อยเต็มทนจนช้ำคำพร่ำบ่น เหมือนดั่งคนบ้าบิ่นสิ้นศักดิ์ศรี ต้องการจบเรื่องราวฉาวเสียที เรื่องไม่ดีด่าทอขอเลิกรา . เธอยื้อแย่งเขาชิดสนิทหมาย ไร้ยางอายหน้าด้านร่านหนักหนา คงป่วยการจะวิ่งไล่ตามเขามา การศึกษาไม่ช่วยจิตคิดใฝ่งาม . เธอไม่อายฉันอายอย่าหมายข่ม มั่วจ่อมจมตัณหาน่าเหยียดหยาม ถ้าหิวโซอดอยากตะกระกราม เชิญเธอตามเขาไป..ให้สมใจ . เมื่อคนหนึ่งไม่รักดี....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 17 ธันวาคม 2552
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1495 , 10:31:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สาดเสีย..วาจาหรือว่า.ยอมตายเพื่อรักเห็นเขาเดินควงคู่อดสูนักเธอหาญหักดวงใจไม่แยแสแอบหัวร่อต่อกระซิกมิคิดแคร์คนพ่ายแพ้ปวดแปลบแสบสันต์ทรวง.อยากเข้าไปถามไถ่ใยเช่นนี้สาดวจีอารมณ์คนหึงหวงให้สะสางเลือกข้างวางทั้งปวงแต่ก็ห่วงห้วงใจใครอีกคน.ทนกล้ำกลืนฝืนจิตผิดไฉนฉันบกพร่องสิ่งใดไร้เหตุผลหญิงคนนั้นฉันคนนี้ใยวกวนให้ฉันทนเจ็บช้ำพร่ำอาลัย.เอ่ยสักคำเถิดหนาหาความต่างรักสองเราจืดจางแล้วใช่ไหมเขาเลิศเลอสวยล้ำหรืออย่า....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 16 ธันวาคม 2552
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1572 , 10:28:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..หัวใจของฉัน..หล่นหาย...ขอประกาศผ่านกลอนอักษรศรีหนึ่งสตรีนวลน้องร้องร่ำหาทำหัวใจหล่นหายในพาราใครเก็บได้ช่วยรักษา.มาขอคืน.ใจดวงน้อยช้ำหม่นจนสีซีดเพราะโดนกรีดด้วยรักหักอกฝืนทุกข์ระทมขมใจไร้จุดยืนเสียงสะอื้นข้างในใครยลยิน.หากใครอยากรักษาพาหายป่วยจะเอออวยผ่อนผันฝันถวิลขอรักแท้หายแน่แคร์ชีวินน้ำตารินช่วยซับกับอกที.ถามดอกไม้ใบหญ้าหาเจอไหมดอกสั่นไหวส่ายพลิ้วลิ่วลมหนีถามท้องฟ้าเมฆหมอกบอกไม่มีหรือใจพลีหลบหาย....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 15 ธันวาคม 2552
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1317 , 11:03:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฤทธิ์กามเทพ ฤา! ไฉน....เห็นเขาเศร้าหมองหม่นคนแพ้รักเป็นผู้ชายอกหักรักสลายถูกผู้หญิงทิ้งร้างห่างเดียวดายคนใจพ่ายนั่งโศกโลกสีเทา.หน้าตาดีมีเสน่ห์เก๋ชวนฝันยิ้มจำนรรจ์กับใครไม่อับเฉาแอบลอบมองหวังในใจเบาเบาอยากเป็นเพื่อนปลอบเหงา .เฝ้าเคลียคลอ.หวั่นใจเขาเมินรักหักสวาทจึงมิอาจก้าวล้ำคำอยากขอเผลอใจรักแค่รักเท่านั้นพอสิทธิ์ที่ก่อใช่หวังนั่งแอบอิง.ยามเขาเดินกับใครใจมันสั่นแอบอิจฉาใครคนนั้นหวั่นอกหญิงแปลกยิ่งนั....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 14 ธันวาคม 2552
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1182 , 13:20:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..แล้วจะรู้ว่าน้องรัก..ฟังคำอ้อนร้อนรุ่มกลุ้มใจนักมิหาญหักรักร้างจางหน่ายหนีเอาหัวใจเดิมพันหวั่นฤดีเป็นสักขีว่ารักน้องปองชีวา.พี่อุตส่าห์ถนอมออมรักฝากไม่มีพรากจอมขวัญนวลเลยหนาแม้วันเคลื่อนเดือนผ่านกาลเวลาขอสัญญาจะรักพี่..นี้คนเดียว.จะซื่อตรงคงมั่นฝันถวิลขอยลยินเสียงใจไร้คนเกี่ยวสวรรค์ท่านเมตตาอย่าท้าเชียวท่านไม่เลี้ยวไกลห่างทางรักเรา.คอยน้องก่อนคนดีอย่าลี้ลับน้องจะกลับโลมใจไล่ความเหงานอนหนุนแขนแทนหมอ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 13 ธันวาคม 2552
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1466 , 09:19:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ป่านฉะนี้!เธอกับฉันฝันบ้างไหม เสียงกระซิบลอยลมตรมจริงหนอ.น่าสงสารคนรอท้อหมองหม่น.เจอดอกไม้แสนงามถามใจคน.อย่าสับสนสิ่งใดคนไกลตา.. อย่าโศกศัลย์วันคืนฝืนดวงจิต.มิเคยคิดหันเหเสน่หา.โลกหมุนเวียนเปลี่ยนตามกาลเวลา.พิมญดาหาเปลี่ยนรักพักภิรมย์.. ป่านฉะนี้เธอกับฉันฝันบ้างไหม.ดอกรักบานกลางใจใฝ่สุขสม.แตกกิ่งรัก-คิดถึงคลึงสายลม.ฝากไปพรมคนดีที่คร่ำครวญ.. เจอดวงดาว!พราวฟ้าถามหารัก.ฝากตระหนักคำมั่นฉันคืนหวน.ผู้ห....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 12 ธันวาคม 2552
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1784 , 11:32:41 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..คนอาภัพ.ฤา!ฟ้าไม่รักจักให้เป็น.ธุลีดิน..โลกแทบหยุดทรุดลงตรงความเศร้าความว่างเปล่าอ่อนแอแพ้ทุกสิ่งไม่มีเขาไม่มีใครในความจริงสรรพสิ่งนิ่งงันวันไร้เธอ.อยากประคองสองใจให้ถึงฝั่งแต่ความหวังพังพาบราบเสมออยู่ก็ห่างทางสายตาพาใจเบลอคอยแต่เผลอช้ำจิตคิดระแวง.นอนเดียวดายพ่ายโถมตรมปวดปร่ามองท้องฟ้าหมองหม่นจนไร้แสงเกลียดตัวเองยิ่งนักรักเคลือบแคลงบทเรียนแพงแหลกยับทับระทม.เกิดเป็นคนไร้ค่าช่างอาภัพมองเขาจับมือเดินเ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 8 ธันวาคม 2552
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 2210 , 11:14:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

.โลกช่างสรรค์หา..บทละคร..หญิงเจ้าน้ำตาบทละครชีวิตขีดเส้นแบ่งให้แสดงบทเศร้าเคล้าความหวังเหมือนภิรมย์แต่ไม่สมตรมจีรังน้ำตาหลั่งรดโลกโศกโศกา.เมื่อพระพรหมสรรค์สร้างทางชีวิตแล้วลิขิตหญิงหม่นทนปัญหาเกิดมารับบทหนักรักร้างลาเสมือนว่าสาปส่งตรงหัวใจ.ตัวละครวิโยคโลกประพันธ์สวมหน้ากากหลากอันนั้นสวมใส่หน้าแย้มยิ้มอิ่มรักพักตร์ยองใยหากรักไกล..หน้าหมองครองโศกตรม.โลก!ใบนี้คือเวทีมิสิ้นสุดที่หลอกล่อมนุษย์สุดขื่นขมมอบ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 6 ธันวาคม 2552
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1713 , 17:36:14 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

...ฤา!วาสนาน้อยนัก..รักใครไม่เคยจริง..ฤา!เราด้อยวาสนาอาภัพยิ่งยากจะหารักจริงจากชายไหนคนที่รักมักแบ่งปันหัวใจให้กับหญิงคนใหม่ไว้ภิรมย์.โอ้!อกเอ๋ยไม่เคยจะสมปองน้ำตานองร้องร่ำช้ำจนขมแหงนดูดาวพราวพร่างทางระทมร้าวระบมตรมจิตผิดที่เรา.เกิดมาจนต้อยต่ำวาสนาทั้งเงินตราค่นแค้นแสนอับเฉาจึงเหมือนน้ำท่วมปากยากแบ่งเบายามที่เขาจะไปไม่เคยลา.เหมือนดั่งเราเป็นทาสขาดความหวังจะทั้งรักทั้งชังหรือไรหนาคอยปัดกวาดที่นอนก่อนน....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 5 ธันวาคม 2552
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1192 , 12:45:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..ครวญพินิจ..รักเอ๋ย..อย่าเลยไกล..ครวญพินิจคิดหวลชวนหวามไหวถอดชฎารำไพใจหวิวหวั่นระเริงร่ายเวียนวนจนรำพันความรักนั้นดั่งมนต์ดลดวงมาน.ข้าพะวงสงสัยใยรุ่มร้อนยามจะนอนจะกินมิผันผ่านรักแรกมาอักษราพาเบิกบานเขียนกลอนกานท์หวานล้ำจำนรรจา.รักเจ้าเอ๋ยโปรดเมตตาข้าสักนิดอย่าเคลือบพิษรักเล่ห์เสน่หาอย่าหวานปานน้ำผึ้งคลึงน้ำตากลัวรักข้าหม่นหมองครองอาจินต์.หยิบหัวใจอ่อนช้อยร้อยด้วยรักอย่าหาญหักคนงามยามถวิลเอาหัวใจร้อย....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 4 ธันวาคม 2552
Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 1715 , 18:51:00 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

...แผ่นฟ้าของลูก..แม้นไร้พ่อแต่เล็กไม่รู้ความเกิดคำถามมากมายให้โศกสินพ่ออยู่บนสวรรค์ชั้นเมฆินใจไม่สิ้นคำถามยามคำนึง.ทั้งอ้อมกอดไออุ่นพ่อแบบไหนลูกไม่ได้สัมผัสให้ลึกซึ้งแม่คอยบอกลูกจ๋าอย่ารำพึงให้รู้ซึ้งพ่อเจ้าเฝ้าวิมาน.พอถึงวันสำคัญคือวันพ่อได้แต่รอคอยพ่อไปตามกาลถามถึงพ่อแม่คงใจร้าวรานจึงปล่อยผ่านวันวานล่วงเลยไป.พ่อจ๋าพ่อพ่ออยู่ไหนในชั้นฟ้ากราบบูชาพระคุณพ่อไม่หวั่นไหวลูกยังรักระลึกถึงพ่อดวงใจความทรงจำ....

อ่านต่อ

Posted by พิมญดา , ผู้อ่าน : 3965 , 10:02:59 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

.ฝากเพลงกลอนเศร้า.กล่อมคนเหงาทั่วหล้า..ฝากเพลงเศร้าเคล้ากลอนอักษรร้าวสายลมหนาวสาวหม่นจนสั่นไหวจรดถ้อยร้อยความตามทรวงในกรีดเลือดใส่สีหมึกบันทึกมา.เสียงบรรเลงเพลงโศกโลกนักกลอนมันร้าวรอนห่อเหี่ยวเปลี่ยวหนักหนาอาจไม่เหมือนเสียงพิณจินตนาหยดน้ำตาสลับสายพ่ายวังเวง.ฝากบทเรียนความรักที่หักจิตบางทีคิดถึงเขาเหงาไม่สร่างสุขที่ได้คิดถึงจึงเบาบางมองที่ว่างเคยเคียงเพียงแสงเงา.เสียงสะอื้นฝืนเก็บเจ็บจนปร่ายากดับไฟเสน....

อ่านต่อ


/4
<< พฤษภาคม 2017 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

[ Add to my favorite ] [ X ]