• ปิ่นณรี_รำพัน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : tamroydad@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-06-08
  • จำนวนเรื่อง : 25
  • จำนวนผู้ชม : 34146
  • จำนวนผู้โหวต : 13
  • ส่ง msg :
  • โหวต 13 คน
วันพฤหัสบดี ที่ 14 ตุลาคม 2553
Posted by ปิ่นณรี_รำพัน , ผู้อ่าน : 934 , 22:02:41 น.  
หมวด : ศาสนา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

รถไฟฟ้ายังไม่มา !ขอรถไฟอย่าเพิ่งมาตอนนี้สาธุ  พ่อจ๊า แม่จ๊าเทวดาอารักษ์ทั้งหลายสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายถ้ามีอยู่จริง...โปรดนำรถไฟไปลอยทะเลไม่ต้องมีปล่องควันปู๊นปู๊นไม่ต้องมีนายตรวจก็ได้ไม่ต้องมีแอร์คอนดิชั่นไม่ต้องมีห้องสุขาก็ได้ทั้งไม่ต้องมีอะไรเลยเทวดาอารักษ์ทั้งหลายสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายถ้ามีอยู่จริง...โปรดนำรถไฟไปลอยทะเลที่มีโบกี้ต่อกันยาวนับพันพันมีตู้เสบียงเต็มนับร้อยร้อยนำไปลอยทะเลแทนเรือลำเ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 13 ตุลาคม 2553
Posted by ปิ่นณรี_รำพัน , ผู้อ่าน : 1093 , 16:43:17 น.  
หมวด : ศาสนา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

หากเธอต้องการเขียนบทกวีให้คนเมืองอ่านจงปลีกตัวเองสู่ป่าเขาหากเธอต้องการเขียบทกวีให้คนป่าอ่านจงเร่งเข้าหาแสงสีศิวิไลซ์เมื่อมัจฉาไม่เห็นชลธารปักษาไม่เห็นนภากาศหัวใจที่มืดบอดคลุมเครือย่อมหาไม่เห็นรอยกวีสายลมริมหน้าต่างพัดมาเนืองเนืองสายอักษรแต่ละบทขยักไหลทีละท่อน ละท่อนกวีนั่งเขียนบทกวีตัวหนังสือเติบโตจนเต็มแต่กวีบางบทไม่เคยจบคำลงท้ายเสียงคร่ำครวญในใจภาพคนรักห้วงเวลานับสิบปีหัวใจที่ขมขื่นล้วนไม่เคยจบคำล....

อ่านต่อ

Posted by ปิ่นณรี_รำพัน , ผู้อ่าน : 912 , 15:04:23 น.  
หมวด : ศาสนา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สงครามโลกโปรยปรายสงครามไปทั่ว ทุกหย่อมหญ้ามีแต่เสียงโหยร้อง ครอบครัวก็ยังทะเลาะเบาะแว้ง เกิดสงครามเล็กสงครามน้อยทุกหลังคาเรือน พ่อ หันไปหาคู่สาวสวยหน้าใหม่ แม่ ใช้เวลานอกบ้านนานกว่าเดิม พี่ รังแกน้อง น้อง อิจฉาพี่ ความรักหายไป ครอบครัวหายไป โลกก็พลอยหายไปด้วย พื้นดินนี้มีแต่ความแตกแยก ทุกชีวิตพร้อมใจหันเข้าหาสื่อโทรทัศน์ หมกตัวกับรายการที่ลบปมด้อยในจิตใจ ชดเชยสิ่งที่ขาดหายไปกับตู้สี่เหลี่ยมมีเสา ทุกว....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 11 มีนาคม 2552
Posted by ปิ่นณรี_รำพัน , ผู้อ่าน : 825 , 15:26:27 น.  
หมวด : ศาสนา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

"ชีวิตคือความลึก  ความสูง  และความไกล"  แว่บแรกที่เห็นประโยคนี้  ประสาทก็สั่นแผ่วๆ  คล้ายสายลมอันทรงพลังโชยมาเอื่อยเฉื่อย  ระริกแรกที่หวนถึงสหายเก่าที่ล่วงหน้าไปก่อนนี้  ฉันถามเธอว่า "นั้นเป็นประโยคคำของ ยิบราน  ซินะ  "    ถูกแล้ว....  นี่คือ  คาริล ยิบราน     "ชีวิตคือความลึก  ความสูง  และความไกล"  จะมีสักกี่คน  ที่สามารถไขกุญแจลับนี้ได้เพียงได้ยินคำแค่ไม่กี่คำเหล่านี้     ชีวิตเป็นสิ่งมหัศจรรย์  ทุ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 2 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by ปิ่นณรี_รำพัน , ผู้อ่าน : 1097 , 04:28:06 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วิญญาณที่อับชื้นแหวกทะเลแห่งความโศกศัลย์จนลุสู่แสงตะวันของวันใหม่เสี้ยวหนึ่งของคืนวานคล้ายสิเนรุบรรพตทับลมหายใจและห้วงชีวิตไว้ใต้ฐานพัดลมที่กำลังส่าย  ครืดดดดดดด  ครืดดดดดดตลอดราตรีในห้องนอนและเสียง  ครืดดดดดด  ครืดดดดดจ้วงพายเรือน้อยล่องหาฝั่ง....แสงแรกแห่งศรัทธาที่เล็ดลอดมาในเสียงไก่และกระรอกป่าคืนแห่งฝันร้ายกำลังจะผ่านพ้นไปแล้วสัมผัสสายหมอกที่เย็นสบายยามเช้านิ้วและขายังคงกระดิกเคลื่อนไหวได้ชีวิตยั....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 14 กันยายน 2551
Posted by ปิ่นณรี_รำพัน , ผู้อ่าน : 788 , 14:35:06 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ซุกตัวในห้องเงียบที่ความพรั้นพรึงตกค้างฉันสะท้านอยู่มิวายจากความเย่อหยิ่งที่ถูกบดขยี้ความยะโสสะกดอหังกาตนเองในมุมมืดได้โปรดบอกเขาด้วย > Kahlil Gibranมีหนังสือจำนวนน้อยต่อน้อยที่ผ่านเข้ามานอนนิ่งในมือฉันกะลาใบเล็กที่น่ารักตราบที่มันยังคงคว่ำอยู่มืดและไร้แสงสว่างจากสายันส่องมาถึงฝากบอกเขาด้วย > Kahlil Gibranจินตนาการที่อุบัติจักรวาลสรรพกาลสมัยนี้สัมผัสเพียงแผ่วผ่านถึงความคล้ายคลึงในบทกวีนิพนธ์ใต้หมอกแห....

อ่านต่อ

Posted by ปิ่นณรี_รำพัน , ผู้อ่าน : 2961 , 04:44:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

นั้งเหงาเหงา โหยหาจนอยากจะอ๊วกมีใครสักคนเหงาจนอยากจะอ๊วกบ้างนะ!จงอยู่ตรงนั้นละ.. พระเป็นเจ้าอยู่ตรงที่พระองค์ทรงเลือกบนสรวงสวรรค์ถนนเส้นนี้ทอดไปไม่ถึงชั้นฟ้าความหวังตะกายไปไม่ถึงชั้นฟ้าและเป้าหมายของชีวิตก็เบี่ยงออกตรงโค้งหน้าตรงหน้าคนรักที่ก้มหน้าร้องไห้.......................................อาทิตย์สีดำสาดความจมทุข์ขึ้นแทนดวงใหม่คมใบมีดที่เกรอะสนิมถูกเปลี่ยนใหม่หัวใจทาสรับใช้ถูกเปลี่ยนใหม่จากซาตาน......

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 12 กันยายน 2551
Posted by ปิ่นณรี_รำพัน , ผู้อ่าน : 3766 , 23:58:23 น.  
หมวด : การเมือง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หัวใจฉันอยู่กับเธอ..เพื่อนรักวิญญาณฉันยังคงนอนริมถนนพิษณุโลกบางคืนก็ป้ายรถเมล์บางคืนก็ใต้หลังคาโรงรถในทำเนียบบางคืนก็ริมรั้วสะพานชมัยมรุเชษฐ์ร่างกายฉันกลับมาพำนักที่บ้านหลับบนฟูกใหญ่ที่อ่อนนุ่มแต่หัวใจฉันอยู่กับเธอ..เพื่อนรักฉันยังคงภาวนาต่อพระเจ้าอธิษฐานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในโลกล้าขอให้ค่ำคืนนี้ผ่านไปอย่างสงบขอให้อรุณเช้าวันใหม่โผล่พ้นขอบฟ้าโดยพลันนอกรั้วหนามไกลออกไปบนถนนขอฝูงหมาป่าสีแดงหยุดโหยหวนคำร....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 11 กันยายน 2551
Posted by ปิ่นณรี_รำพัน , ผู้อ่าน : 895 , 03:22:52 น.  
หมวด : การเมือง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แสงน้อยน้อยจากดวงใจของหนุ่มสาวปัญญาชน  แม้จะไม่สว่างเท่าดาริกาบนฟากฟ้า  แต่หนุ่มสาวเหล่านั้นรู้ดีว่าหัวใจที่ห่อหุ้มด้วยอุดมการณ์นั้นแสนจะอบอุ่นและสุกสกาวยิ่งกว่ารัตติกาลที่ประดับหมู่ดาวนับหมื่นแสนดวงของค่ำคืนนี้หลังสี่ทุ่มสัญญาณของการเตือนภัยระดับสูงสุดก็ดังมาจากแกนนำพันธมิตรบนเวทีทำเนียบรัฐบาล  เมื่อปรากฎฝูงหมาป่าสีแดงที่กำลังเดินทางมาด้วยความเมามายและกระสันต์กลิ่นคาวเลือด  ใคร่จะพรากผลาญชีวิตของคนไ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 25 สิงหาคม 2551
Posted by ปิ่นณรี_รำพัน , ผู้อ่าน : 1528 , 04:33:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

อย่าทำเธอร้องไห้บทกวีสาวนกจะร่วงจากฟ้ามหาสมุทรจะเดือดเป็นไอดวงดาวจะแตกสลายอย่าดูหมิ่นบทกวีจากเกร็ดละเอียดความช้ำก้นบึ้งอารมณ์ของหญิงสาวดอกไม้จะเหี่ยวเฉาปากกาจะไว้ทุกข์ศรัทธาจะหม่นหมองเสียงหัวเราะที่เปิดกว้างอีกครึ่งร้องไห้ระทมผิดหวังผีเสื้อน้อยจะเป็นเหยื่อทรชนคืนมรรคากลับบ้านเก่าหนามแหลมไม้ป่าจะยื่นยาวเถาว์ดิบจะผลาญความทะนงจนบอบช้ำโลกวันพรุ่งนี้อาทิตย์จะไม่ขึ้นทางตะวันออกกบเขียดจะไม่ระบำกลางฝนน้ำหมึก....

อ่านต่อ


/3