• piss_it
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-07-30
  • จำนวนเรื่อง : 141
  • จำนวนผู้ชม : 450911
  • ส่ง msg :
  • โหวต 151 คน
piss_it
วรรณกรรมไร้ขอบเขต ในประเทศที่เต็มไปด้วย กรอบ กฎ และ เกม
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/pissit
วันพุธ ที่ 24 มีนาคม 2553
Posted by piss_it , ผู้อ่าน : 2558 , 06:34:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน




คงเป็นที่พอทราบกันในแวดวงคนทำหนังสือ นักอ่าน นักเขียน อยู่ว่า

"พี่ขวด" จิตติ พัวสุทธิ ได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 มีนาคม ที่ผ่านมา
หลังทรมานกับอาการป่วยด้วยโรคไต มาหลายปี

สารภาพตามตรงเลยว่า
ผมเองก็ได้ทราบหลังจากพี่ขวดเสียชีวิตไปแล้ววันสองวัน
จากข่าวในสื่อ และอีเมล์แจ้งการจัดงานศพที่วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ

เป็นเรื่องที่ไม่เหนือความคาดคิด
แต่ไม่นึกว่ามันจะเกิดขึ้นเร็วฉับพลันขนาดนี้

โดยความจริง ตัวผมเองก็ถือว่า "สนิท" กับพี่ขวดอยู่พอสมควร
(แต่สนิทเท่าไหร่ไม่รู้ เพราะพี่ขวดแกเป็นคนสนิทกับคนง่าย สนิทกับเขาไปทั่ว)
เคยร่วมกิน ร่วมดื่ม ร่วมเถียง ร่วมด่า
(อันนี้เป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของพี่ขวด
ที่ชอบปะทะสังสรรค์กันใน "วง" จนเป็นที่รู้กันระบือ)
หลัง ๆ จากที่ป่วยเป็นโรคไต จนอาการออก
ร่างกายที่เคยอวบอิ่ม ก็กลับเป็นผอมเหลือแต่หนังติดกระดูก
ก็เลยไม่ได้ "ปะทะ" อะไรกันอีก เพราะพี่ขวดแกเลิกดื่ม
(แต่ยังไม่เลิกด่า เห็นไปไหนมาไหน ก็ยังมีเรื่องคนโน้นคนนี้มาด่าอยู่ไม่หยุด)

พี่ขวด แม้จะไม่ได้เขียนงานวรรณกรรมเป็นของตัวเองโดยตรง
แต่ก็ถือว่า เป็นคนที่มีคุณูปการต่อวงการวรรณกรรมคนหนึ่ง
เพราะเป็นคนที่ "แปล" งานดี ๆ หาอ่านยาก มาประดับแวดวงอยู่เสมอ
รวมทั้งผลงานแปลทางด้านแวดวงดนตรีอีกหลายชิ้น

ครั้งหนึ่งผมเคยไปเยี่ยมบ้านแกแถว ๆ อนุสาวรีย์หลักสี่
ก็ได้พบว่า แกเป็นคนที่สะสมกีตาร์ไว้เยอะมาก
ส่วนใหญ่จะเป็นกีตาร์แปลก ๆ ของแต่ละชาติ
ที่แกมักจะซื้อติดมา เมื่อไปประเทศนั้น
แต่เรื่องฝีมือการเล่นนั้นก็....

เท่าที่เคยร่วมแจมกันใน "วง"
แกก็ฝีมือเท่า ๆ กับผมนี่แหละ
คนในแวดวงคงรู้ดีว่า ฝีมือการเล่นของผม "ขนาดไหน" หุ หุ
(แต่แหม ทำไมมีกีตาร์เยอะจัง ในขณะที่ผมไม่มีสักตัว)

ไม่อยากนินทาแกมาก
กลัวบาป
เอาเป็นว่า หาข้อเขียนไว้อาลัย (หรือเปล่า)
ของคนอื่นที่เขียนไว้ - ซึ่งคงไม่ได้ต่างจากที่ผมจะเขียนสักเท่าไหร่หรอก
มาลงแทนก็แล้วกัน
เป็นของ วาด รวี ที่เขาก็สนิทกับพี่ขวดอยู่พอสมควรเหมือนกัน
เชิญอ่าน

คืนนี้ผมเพิ่งกลับจากงานศพพี่ขวด วันนี้ค่อนข้างเงียบ ผมไปถึงงานสาย รถติดนิดหน่อย และพระก็สวดเร็วมาก เมื่อผมไปถึงเขากำลังเก็บศาลาพอดี ยังทันได้ไหว้ศพ ได้คุยกับน้องสาวพี่ขวด (หน้าตาคล้ายแกอยู่ ใส่แว่นเหมือนกันด้วย) เธอเล่าว่าพี่ขวดไปค่อนข้างเร็ว รู้สึกจะป่วยอยู่ก่อน ทำให้ต้องล้างไตที่บ้าน แม่เป็นคนล้างให้ เหตุเกิดระหว่างล้างไต รู้สึกจะล้างแล้วติดเชื้อหรืออย่างไร เธอบอกเชื้อมีอยู่ก่อนแล้ว ไปแบบค่อนข้างฉุกละหุก ผมถามเธอว่าพี่ขวดรู้ตัวไหมว่าจะไป เธอบอกว่ารู้ ผมถามว่าแกสั่งอะไรไว้ก่อนไป เธอบอกว่าไม่ได้สั่ง ทุกอย่างเกิดขึ้นค่อนข้างเร็ว เป็นลักษณะเฉียบพลันหรืออย่างไรนี่แหละ

ทุก คนเก็บของเดินออกจากศาลา เหลือแต่ญาติ ๆ ผมเดินคุยกับน้องสาวพี่ขวด เธอบอกว่า เมื่อเผาแล้วจะเอาอัฐิไปไว้ที่วัดป่าที่วังน้ำเขียว ที่บ้านเป็นคนจีน แต่ไม่มีเด็กเลย พี่น้อง 5 คน (เธอเป็นคนเล็ก) ไม่มีใครมีลูกเลย ก็เลยไม่รู้จะฝังไว้ที่สุสานทำไม ไม่มีคนดูแล จึงตกลงเอากระดูกไปไว้ที่วัดป่า ของหลวงพ่อ.... (ผมจำชื่อไม่ได้ แต่รู้สึกจะมีชื่อเสียงอยู่) เธอชวนมาวันเผา บอกว่าจะเอาหนังสือของพี่ขวดมาแจก เธอบอกว่าพี่ขวดไม่ต้องการให้แจกหนังสืองานศพ อือม.. ผมนึกในใจว่า พี่ขวดคงต้องเคยคุยกับน้องสาวเกี่ยวกับงานศพตัวเองไว้บ้าง อย่างน้อยก็เรื่องหนังสืองานศพนี้

หลังจากเดินไปส่งน้องสาวและญาติ ๆ พี่ขวดถึงรถ ผมเดินไปที่รถตัวเองแล้วหยุดลังเล ยืนอยู่สักพัก ลมพัดเย็นดีมาก ศาลาหนึ่งใกล้กับที่จอดรถ เป็นลานโปร่งโล่ง ผมเดินกลับไปที่ศาลาอีกครั้ง รู้สึกอยากอยู่กับพี่ขวดตามลำพัง

เดิน กลับมาถึงศาลาพลางจุดบุหรี่ขึ้นสูบหนึ่งตัว ศาลาปิดแล้ว มืดและเงียบ มีแต่ป้ายหมายกำหนดการ และพวกหรีดแขวนอยู่ข้างหน้า ผมนับพวงหรีดได้ 7 พวง ใน 7 พวงนี้มีที่ผมรู้จักอยู่ 3 คือ สำนักพิมพ์ศรีปัญญา สำนักพิมพ์สมมติ ร้านหนังสือเดินทาง


(ต่อ - ต่อไปนี้เป็นการระลึกถึงพี่ขวดในแบบนอกจารีตงานศพนะครับ คนที่อยากจะระลึกถึงแต่ส่วนดี ๆ อาจจะไม่ชอบต้องขออภัยด้วย)

ผมย้อนคิด ผมรู้จักพี่ขวดตั้งแต่เมื่อไร...

ราว 7-8 ปีก่อน ที่เฮมล็อก ถนนพระอาทิตย์ งานอะไร หรืองานของใครสักคน พวกนิวัติ.. จำรายละเอียดอะไรไม่ได้ถนัด แต่สิ่งที่จำได้คือ ลักษณะเฉพาะตัวของพี่ขวดซึ่งลอยมากระทบโสตผมเป็นครั้งแรก

ผมเชื่อว่า ทุกคนคงจดจำพี่ขวดเป็นครั้งแรกได้จาก "เสียง" ซึ่งแหบผิดธรรมดาทั่วไป เรื่องเสียงนี้แกเคยเล่าให้ผมฟังว่าเกิดจากอุบัติเหตุ แต่แกไม่ได้เล่ารายละเอียดว่าเป็นอุบัติเหตุอะไรอย่างไร สำหรับผม นอกจากเสียงแล้วบุคลิกภาพทั้งหมดของแกก็เป็นส่วนหนึ่งในความทรงจำแรกด้วย

ผู้ชาย ตัวป้อม ๆ ใส่แว่นกรอบหนา ใส่กางเกงสามส่วน ส่งเสียงแหบ ๆ ไม่หยุด และสามารถเปิดบทสนทนากับใครก็ได้ที่เผอิญยืนอยู่ตรงหน้า หลายคน (อาจจะรวมผมด้วยหรือไม่ จำไม่ได้) สงสัยว่าแกเป็นใคร และเข้ามา "เนียน" อยู่ตรงนี้ได้อย่างไร

คำแนะนำตัวแรก ๆ (ที่คนอื่นแนะนำให้) เท่าที่ผมจำได้คือ "นี่คือคนจริงที่เป็นตัวละครใน เงาสีขาว จิตติ พัวพิสุทธิ์"

เป็น คำแนะนำตัวที่ประหลาด แต่ก็ได้ผลและทรงพลังมาก (เฉพาะกับคนที่เคยอ่านเงาสีขาวเท่านั้น) ผมรู้สึกสนิทกับแกขึ้นมาอย่าง "ฉับพลัน" (ต่อมาภายหลังรู้ว่านามสกุลของแกจริง ๆ คือ พัวสุทธิ ไม่ใช่ พัวพิสุทธิ์ "ไอ้เฟิ้มมันจำผิด" พี่ขวดแกว่าอย่างนั้น) ครับ แต่ทุกวันนี้คนจำนวนมากก็ยังเรียกนามสกุลของแกว่า พัวพิสุทธิ์ อยู่ (อืมม.. อำนาจวรรณกรรม)

พี่ขวดเป็นคนที่แปลก ผมคิดว่าคนส่วนใหญ่ที่รู้จักเขาคงเห็นพ้อง แปลกตั้งแต่ผมเห็นเขาครั้งแรก จนกระทั่งครั้งสุดท้าย

ที่ ว่าแปลกนั้น นอกจากบุคลิกภายนอกที่กล่าวมาแล้ว อุปนิสัยใจคอก็ยังแปลกด้วย ผมจะประมวลคร่าว ๆ เท่าที่นึกออก (ที่นึกไม่ออกน่าจะมีอีกเยอะ)

อย่าง แรกคือพี่ขวดเป็นคนปากไม่ดี หรือจะเรียกว่าปากหมาก็ได้ ปากไม่ดีนี่ไม่ได้หมายถึงพูดจาไม่เพราะ แต่แกเป็นคนชอบนินทาคนอื่น ซึ่งจริง ๆ แล้วจะบอกว่านินทาก็ไม่ค่อยตรงอีก เพราะพี่ขวดปากหมาทั้งต่อหน้าและลับหลัง (แต่ลับหลังนี่จะพูดอย่างเมามันกว่าเพราะไม่มีคนที่ถูกด่าคอยโต้แย้ง)

ความ ปากไม่ดีของพี่ขวดเป็นที่ขึ้นชื่อลือชามาก คงจะทั้งคนรุ่นแกและรุ่นน้องที่แกชอบมาคลุกคลีด้วย และคุณสมบัติข้อนี้ของแกก็ทำวงแตกมาหลายวงแล้ว เริ่มจากวงพวกนิวัติ (อัลเทอเนทีฟไรเตอร์) ตอนนั้นน่าจะมี หมู, เอื้อ อัญชลี, สุภาพ พิมพ์ชน, คมสัน นันทจิต ฯลฯ  หลังจากนั้นแกก็ชอบมาสิงอยู่ก๊วนเหล้าที่บ้านทินกร (หุตางกูร) ก๊วนนี้ขาประจำก็มี เจ้าบ้าน-ทินกร, พิสิฐ ภูศรี, ตู่ พอลเฮง, มหรรณพ โฉมเฉลา (ตอนแรก ๆ ก่อนย้ายไปอยู่เหนือ) ส่วนขาจรที่ประจำบ้างไม่ประจำบ้างนอกจากผมแล้วก็มี อธิคม คุณาวุฒิ, ปรารถนา รัตนะ, สร้อยแก้ว คำมาลา, อุรุดา โควินทร์ ฯลฯ (ขออภัยหากจารไนไม่หมด) พี่ขวดสิงอยู่ก๊วนนี้นาน และเกือบจะถาวร จนวงเหล้าซาลงไปเองในตอนหลัง (หลัง ๆ อาจจะเหลือพี่ขวดกับพี่เต้ย-ทินกรอยู่สองคน-เพราะเป็นสองคนที่ว่างงานที่สุด ) นั่นเป็นช่วงก่อนที่แกจะเป็นโรคไต

หลังเป็นโรคไตพี่ขวดเลิกเหล้า เด็ดขาด แต่ยังไม่เลิกปากเสีย ความปากไม่ดีของแกนี้ เกือบจะพูดได้ว่า ไม่มีใครในวงการนักเขียนหรือวงการหนังสือที่ไม่เคยถูกแกนินทา ศิริวรเคยถูกแกนินทาจนเอาไปเขียนประชดเป็นเรื่องสั้น (ชื่ออะไรจำไม่ได้แล้ว) จำได้แต่บางเรื่องที่แกนินทาศิริวรเช่น มีอยู่งานหนึ่งเขาให้ขึ้นไปอ่านบทกวีศิริวรก็ขึ้นไปร้องเพลงเสีย พี่ขวดฉุนมาก แกบอกว่าศิริวรไม่เคารพคนฟัง แกเอาไปด่าได้สามเดือนสี่เดือน ตอนหลังไม่รู้มีเรื่องอะไรอีก แต่ศิริวรเอาไปเขียนเหน็บเป็นเรื่องสั้น จำได้แต่ว่าพี่ขวดอ่านแล้วโมโหมาก ผมเองก็เคยโดน เรื่องปกหนังสือ ผมให้แกออกแบบปกแล้วไม่เอา จำได้ว่างานนั้นพี่ขวดแกมานั่งที่บูทผมเกือบทุกวัน มาเพื่อจะนั่งด่าปกหนังสือเล่มที่ผมไม่เอาแบบของแก แกนั่งด่าจนผมต้องไล่ออกจากบูท บอกน้องที่บูทไม่ให้แกเข้าบูท (นั่งด่าจนลูกค้าหนีหมด) ไล่แล้วแกก็ไปนั่งด่าผมอยู่ที่บูทอัลเทอเนทีฟ

คน ที่ถือสาแกก็จะหันหลังให้แกไปเลย ส่วนคนที่ไม่ถือสาเวลาโดนแกนินทาก็จะโมโหแก พอแกหันไปนินทาคนอื่นก็เลิกโมโหและหันมานั่งฟังแทน ถ้าคนถือคำพูดแกเป็นเรื่องจริงจังก็จะทำให้เกิดเรื่องเกิดราว ทำให้คนอื่นทะเลาะกันได้ แต่ถ้ารู้แล้วทำหูทวนลมไปอย่างมากก็จะแค่รำคาญ นี่ในกรณีที่แกด่าคนอื่นนะ แต่ถ้าคนอื่นด่าแกนี่อีกเรื่อง ลองถ้าเข้าหูสิ แกโวยไม่หยุดแน่ วิจารณ์ต่อหน้าแกรับได้ รับได้นี่หมายถึงแกจะเถียงจนแกชนะ อืมม ผมเขียนไปนี่ก็ไม่รู้เข้าข่ายมันไปหรือเปล่า รับรองถ้าวิญญาณพี่ขวดกำลังสิงบอร์ดนี้อยู่จะต้องกำลังด่าผมเปิงแน่ ๆ แต่ไม่เป็นไร ตอนนี้ด่ายังไงผมก็ไม่ได้ยิน

เรื่องการเมืองพี่ขวดคิด ยังไงผมไม่รู้ เพราะไม่เคยคุยกันเรื่องนี้เลย รู้แต่ว่าแกชอบ 30 บาทรักษาทุกโรค และสาปแช่งประกันสังคม  30 บาทรักษาทุกโรคทำให้แกมีปัญญาล้างไตได้อาทิตย์ละ 2 ครั้ง (ไปประกันสังคมแพงกว่าทั้งที่ตอนมีเงินเดือนเสียตังค์ให้ประกันสังคมทุก เดือน ไอ้สัตว์! เฮงซวย!!)

ในเรื่องวรรณกรรมพี่ขวดมักมีนักเขียน แปลก ๆ งานแปลก ๆ ชื่อแปลก ๆ มานำเสนอ นักเขียนหลายคนที่แกเอามาแนะนำและแปลให้อ่านก็ทำให้ผมเกิดแรงบันดาลใจ เช่น นีล ไกแมน, โดนัล บาเทมี เป็นต้น  (แต่ยืนยันว่าสำนวนแปลของแกสร้างความปวดหัวให้กับบรรณาธิการอย่างหนักหน่วง) ผมเคยเป็นบรรณาธิการหนังสือที่แกแปล ผมคิดว่าพี่ขวดเป็นคนที่ไม่ละเอียดประณีต แต่มีทักษะที่น่าทึ่ง แกเป็นคนที่มีเซนส์วรรณกรรมที่ดีมากคนหนึ่ง แต่บางครั้งก็ดีเกินไปจนทำให้งานแปลของแก "ก้าวหน้า" กว่าต้นฉบับไปหลายขุม โอเค เพื่อเห็นแก่วิญญาณพี่ขวดจะไม่มาบีบคอผมในคืนนี้ ผมจบเรื่องนี้แค่นี้ก็ได้ (ถ้าแกยังอยู่และได้มาอ่าน รับรองได้ว่าด่าผมเปิงไป 7 วัน 8 วันไม่เลิก)

เรื่องสุดท้ายดีกว่า

ไม่ ว่าพี่ขวดจะปากเสียอย่างไร ไม่ว่าคุณสมบัติข้อนี้ของแกจะทำให้ชีวิตแก (หรือคนอื่น) ดีขึ้นหรือเลวร้ายลงเพียงใด แต่สำหรับผม ผมคิดว่าบุคลิกภาพด้านนี้ของแกเป็นคุณต่องานสร้างสรรค์ แกสามารถโต้แย้ง (ด่า) ใครก็ได้ รุ่นไหนก็ได้ ไม่เกี่ยง ต่อหน้าหรือลับหลังก็ได้ จะมีผลประโยชน์ให้แกหรือไม่มีให้แก แกก็สามารถด่าได้อย่างเสมอภาค (จนบางครั้งผมทึ่ง และนับถือ) เหตุผลบางครั้งก็น่ารับฟัง บางครั้งก็ข้าง ๆ คู ๆ แต่ผมเชื่อว่าแรงกระตุ้นหลักของพี่ขวดนั้นมาจากงานสร้างสรรค์ แกเป็นพวกคลั่งวรรณกรรมเข้าเส้นคนหนึ่ง และไม่ประนีประนอม ซึ่งถ้าเหลียวมองรอบบรรณพิภพ คนที่เข้าเส้นได้ขนาดนี้ก็อาจจะมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น ผมออกจะเชื่อว่าถ้ามีพี่ขวดสักสิบคนอยู่ในวงวรรณกรรมไทย ก็น่าจะส่งผลอยู่ 2 ประการคือ วัฒนธรรมการวิจารณ์ในวงวรรณกรรมจะต้องคึกคักก้าวหน้าอย่างยิ่งยวด หรือไม่งั้นก็ วงการนี้ก็คงต้องฉิบหายไปเลย (พูดเล่น ๆ แต่บางทีนึกดูแล้วถ้าทำได้ก็น่าเสี่ยง ยิ่งมองวงวรรณกรรมปัจจุบันยิ่งน่าเสี่ยงหาพี่ขวดให้ได้สัก 10 คนประดับวงการ)

สุดท้ายผมคิดว่าพี่ขวดเป็นพวกอนาธิปไตยแบบหนึ่ง ไม่สนใจกฎเกณฑ์ ไม่ชอบการปกครอง และคลั่งไคล้งานสร้างสรรค์ จิตติ พัวสุทธิ อาจจะไม่มีงานของตัวเองที่เรียกว่าออริจินัลได้ แต่รสนิยมทางวรรณกรรม สัมผัสที่หกทางศิลปะและวรรณกรรม และผลงานที่เขาเลือกแปล ล้วนน่าสนใจ และหายากในวรรณกรรมไทย

สองเรื่องสุดท้ายเกี่ยวกับพี่ขวดที่ทำให้ผม หวนคิดถึงแกอยู่เสมอคือ อาการไม่แยแสความป่วยและความตาย กับแรงขับในการทำงานในช่วงท้าย ๆ ของชีวิต

น้อยครั้งที่พี่ขวดจะพูด ถึงอาการป่วยของตัวเอง ส่วนความตายนั้นไม่เคยพูดเลย แกยังคงแสดงให้เห็นถึงพลังชีวิตอย่างเหลือเฟือตลอดช่วงเวลาหลายปีก่อนที่จะ ตาย อย่างไม่น่าเชื่อ ว่านี่คือคนป่วยที่อาจจะตายได้ทุกเมื่อ ลงทุนนั่งรถเมล์ไกล ๆ มาเพื่อจะได้ ถก (ด่า) เรื่องวรรณกรรม ลงแรงเบียบผู้คนในงานสัปดาห์มาแหมะลงที่บูทผมเพื่อจะได้ ถก (ด่า) เรื่องวรรณกรรม

พลังชีวิตเช่นนี้เป็นสิ่งที่ควรจะมีสำหรับคนทำงานสร้างสรรค์ แต่ก็ใช่ว่าจะมีกันทุกคน.

http://www.thaipoetsociety.com/index.php?PHPSESSID=b1e515fa1f26cce7090f49b1093a2753&topic=1944.0








แถมอีกเรื่อง
พี่ขวดก็เป็นคนหนึ่งที่สนใจในโพสต์โมเดิร์น
ถ้าคุยกันเรื่องพวกนี้ คุยกันสามวันสามคืนไม่จบ
(แต่ส่วนมาก แค่ครึ่งคืน ก็วงแตกแล้ว)

เรื่องโพสต์โมเดิร์นของพี่ขวด
นี่มันคงติดตัวแกไปตลอดชีวิต กระทั่งเสียชีวิตไปแล้วกระมัง
ผม(และคนอื่นๆ) จึงได้รับอีเมล์ กำหนดการจัดงานศพ แบบนี้


สถานที่  วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ วรวิหาร  บางเขน  ศาลา 1
 
วันเสาร์ที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2553
 
16.00 น. - พิธีรดน้ำศพ
 
18.30 น. - สวดพระอภิธรรมศพ
 
วันอาทิตย์ 21 มีนาคม พ.ศ. 2553
 
18.30 น. - สวดพระอภิธรรมศพ
 
วันจันทร์ 22 มีนาคม พ.ศ. 2553
 
18.30 น. - สวดพระอภิธรรมศพ
 
วันอังคาร 23 มีนาคม พ.ศ. 2553
 
18.30 น. - สวดพระอภิธรรมศพ
 
 
วันพุธ 23 มีนาคม พ.ศ. 2553
 
18.30 น. - สวดพระอภิธรรมศพ
 
วันพฤหัสบดี 24 มีนาคม พ.ศ. 2553
 
16.00 น. - พิธีประชุมเพลิง (ประกอบพิธีเผาศพ)




เออ....ตกลง
เผาวันไหน กันแน่(โว้ย)
ทำไมลงวันที่ซ้ำ-สับสนขนาดนี้
นี่จะโพสต์โมเดิร์นกันถึงงานศพเลยเหรอ

ผมคงไม่อยาก "โพสต์โมเดิร์น" ในเรื่องนี้
ประเภทไปร่วมไว้อาลัย เผาศพ
แต่กลับกลายเป็นศพคนอื่นไปแล้ว เพราะเลยวันเผาไปแล้ว

ยังไง ๆ ผมต้องรีบสอบถามเพื่อนฝูงให้แน่ใจ
เพื่อจะได้ไปร่วมในแบบ "คอนเซอร์เวทีฟ" ทั่ว ๆ ไป ได้ถูกต้อง


ขออภัย
หากท่านใดคิดว่า เป็นการเขียนแบบไม่ให้เกียรติผู้วายชนม์
เหมือนเห็นความตายเป็นของสนุกสนาน เอามาล้อเล่นเห็นสนุก
แต่ผมคิดว่า
พี่ขวดแกคงชอบแบบนี้
เพราะตลอดชีวิตแก ก็ไม่ชอบอยู่ในกฎเกณฑ์ จารีต ประเพณี สักเท่าไหร่

เอาแบนนี้นะพี่ นะพี่ขวดนะ





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ฮอยล้อ วันที่ : 31/03/2010 เวลา : 21.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hoylaws

มาช้า..
คงเคยเห็นเคยเดินสวนทางที่สถาบันปรีดี หรือที่ธรรมศาตร์
ชีวิตชั่วคราว
เล่าไม่กี่เรื่องราวลาลับร่วง
ฝากค่าฝากคำบนดางเคราะห์ดวงนี้แล้วหละ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
tutu วันที่ : 25/03/2010 เวลา : 12.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tutu
...tutu...

ขอร่วมไว้อาลัยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
tatuk วันที่ : 24/03/2010 เวลา : 20.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tatuk
เรานี่แหละ ผู้ปกป้องชาติและราชบัลลังก์! 

สุดยอดเลยครับพี่ขวด!

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< มีนาคม 2010 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

[ Add to my favorite ] [ X ]