*/
  • ปลานิลน้อย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : planil_ads@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-06-29
  • จำนวนเรื่อง : 31
  • จำนวนผู้ชม : 27036
  • จำนวนผู้โหวต : 4
  • ส่ง msg :
  • โหวต 4 คน
วันอังคาร ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1204 , 15:48:57 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ด.เด็ก เจ็บปวดใจ        คงไม่มีใคร ไม่ประสบพบปะสังสรรค์กับความเจ็บปวด ความอึดอัด เสียใจในวัยเด็ก จากผู้คุมขังเส้นทางเดินที่อิสระ...ทางความคิด! ผู้คุมขังที่ถนัดในด้านกดดันหัวใจ ที่ไม่ใช่ใครที่ไหน พ่อ-แม่ เรานี่เอง...          วัยเด็กในอดีต ที่เพิ่งผ่านมาไม่นานของฉันเอง ก็เคยเจอะปัญหาที่พ่อแม่กดดัน บังคับ ขืนใจ ให้ด.เด็กอย่างฉัน...เจ็บปวดหัวใจ เหมือนเช่นเด็กคนอื่น เด็กทุกคนเมื่อเริ่มเข้าวัยรุ่นก็เริ่มม....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 31 กรกฎาคม 2552
Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1188 , 20:07:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

              ใครหลายคนมักมองว่า “ชาย-หญิงที่มักเปลี่ยนแฟนบ่อยเป็นคนเจ้าชู้บ้างก็ว่ามั่ว”  ถ้ายิ่งเป็นผู้หญิงยิ่งแล้วใหญ่ จะมองว่ามั่วมากกว่าเจ้าชู้  เดือนที่แล้วเห็นคบกับอีกคน มาวันนี้เปลี่ยนผู้ชายคนใหม่ซะแล้ว ไม่พ้นเดือนหน้าคงเปลี่ยนเป็นชายอีกคน ไม่เรียกว่า “มั่ว” แล้วจะให้เรียกว่าอะไร?  คุณเองก็คงคิดอย่างนั้นเช่นกัน...                 น้อยคนนักที่ไม่อยากมีรัก น้อยคนนักที่ไม่อยากมีคนรู้ใจ ด้วยเหตุผ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 26 กรกฎาคม 2552
Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1279 , 22:49:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

กู…อีนิล! มีความรักให้กับคนทั้งโลกโลกช่างขาดความยุติธรรมมอบความเกลียดชังเป็นของกำนัล ให้ฉันฉัน…เจ็บเหลือเกิน………………………………….เรี่ยวแรงกำลังฉัน หายไปไหนหมด ดวงใจฉันถูกทุบทำลายด้วยคำว่ารัก ที่ฉันมอบให้เค้า…คนนั้น!………………………………….เธอ เสแสร้งหลอกลวงให้ฉันมีลมหายใจอยู่เพื่ออะไร เพื่อใคร?………………………………..ตื่นขึ้นมาทำไมจงหลับต่อไปเถอะอยู่กับความฝัน และจินตนาการที่ฉันเป็นผู้สรรค์สร้างดีกว่า ลืมตามารับความเจ็บปวด…………....

อ่านต่อ

Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1099 , 21:44:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เหนื่อยกับการต่อสู้ ภายในใจตัวเองฉันเป็นอะไรไป ความมั่นใจหายไป ที่ใดหมดฉันเจ็บปวดเหลือเกินฉันเกิดมาเพื่อสิ่งใดหมดแรง ที่จะหายใจฉันไม่อยากดิ้นรนต่อสู้กับความจริง อันเจ็บปวดมันน่าจะมีที่มาของความร้าวรานนั้น สิน่ะแล้วอะไรล่ะที่เป็นต้นตอความทุกข์ทรมานแสนสาหัสนี้ฉันน่าเกิดมาโดย ไร้หัวใจฉันจะได้รักใครไม่เป็นเฮ่อ…!คุณนั่นแหละที่น่าจะมีวิธีช่วยฉันให้พ้นจากความเจ็บปวดรวดร้าว นี้ได้ได้โปรด!ช่วยหันหน้ากลับมามอง....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 24 กรกฎาคม 2552
Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1112 , 13:16:51 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

1 เดือน กับ 23 วันแล้วสินะที่ฉัน ตัดสินใจพรากจาก…ความรักแม่มาเอาใจมาอิงแอบแนบชิด กับธรรมชาติและท้องทะเลเพื่อตามหาความฝันหรืออะไร…บางอย่าง1 เดือน กับ 23 วันผ่านไปฉัน…ก็ยังคงตามหามันไม่เจอ! ปลานิลน้อยอ่าวน้ำเมา จ.กระบี่24 กรกฎาคม 2552....

อ่านต่อ

Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1498 , 13:07:59 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันเกลียดพวกไร้มารยาทฉันพยายามวิ่งหนีมันมันเดินตามทุกที่!ทุกวัน!ทุกเวลา!ฉันแอบซ่อนกาย อยู่ในหลืบที่ฉันคิดว่า…สถานที่ซับซ้อน เช่นนี้มันไม่มีทางตามหาฉันเจอแต่แล้ว…มันก็ตามมาเจอ จนได้ฉันเกลียดมัน!ไอ้ความเหงา…สันดานเสีย ปลานิลน้อยอ่าวน้ำเมา จ.กระบี่23 กรกฎาคม 2552....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 22 กรกฎาคม 2552
Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1291 , 12:46:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันเป็นโรคประหลาดมันเป็นเม็ดเล็กๆคล้ายๆ สิวแต่…มันกินลึกซอกซอนไปยังแกนกลาง หัวใจ แพทย์วินิจฉัยว่ามีไวรัสบางตัวที่ก่อตัวจากการกระทำ ของมนุษย์บางคนปลิวมาเกาะ สกิด เนื้อเยื่อบางๆของหัวใจฉันซึ่งมันบอบช้ำอยู่แล้วให้มันอักเสบเรื้อรัง เข้าไปอีกหัวใจกลัดหนองค่อนข้างโคม่า แพทย์บอกไม่ได้การปล่อยไว้นานอาจอันตรายถึงชีวิตแพทย์ไม่ได้จ่ายยาให้เเพียงคำแนะนำ สั้นๆ ว่า“ความรัก” ปลานิลน้อยอ่าวน้ำเมา จ.กระบี่22 กรกฎาคม ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 16 กรกฎาคม 2552
Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1823 , 16:40:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ก้มหน้า ลงต่ำก้มมอง ตัวเองเราต้องการสิ่งใดหาคำตอบนั้น…เจอหรือยังหาตัวเอง…เจอหรือยัง เจอ!สิ่งเดียวสารรูปที่ดูไม่ได้อ่อนแอ ขี้แพ้กระเสาะ กระแสะเหยาะแหยะเท้าฉันยังไม่สามารถ ทาบลงพื้นดินได้สนิทแล้วฉัน…จะทำสิ่งใดได้ ปลานิลน้อยอ่าวน้ำเมา จ.กระบี่15 กรกฎาคม 2552....

อ่านต่อ

Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1112 , 16:39:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

MANAGER อยู่ไหน?ช่วยฉันทีฉันจ้างคุณด้วย ค่าแรงอัตราสูงส่งช่วยมาจัดการชีวิต ฉันทีMANAGEMENT หัวใจฉันให้เป็นระบบอุณหภูมิร่างกาย ฉันไม่คงที่ชีพจร เต้นผิดจังหวะหัวใจ…ฉันอัตคัตความรัก! ช่วยฉันเถิดโปรดที คิดเท่าไหร่ฉันอยากคง ดำรงอยู่ต่อฉันไม่ได้เรียน มาตรงสายMANAGE ตัวเองไม่ได้คุณคิดร้อย ฉันให้พันคุณเรียกพัน ฉันมอบหมื่นโปรดที…ช่วยฉันด้วย! ปลานิลน้อยอ่าวนาง จ.กระบี่14 กรกฎาคม 2552....

อ่านต่อ

Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1109 , 16:16:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันถูกพันธนาการ ด้วยคำว่ารักอย่าง…ไม่มีวันหลุดพ้นร่างกายฉัน ไม่ได้ถูกกักขังไว้ใน…ลูกกรงเหล็กสองมือ ไม่ได้ถูก เหนี่ยวคาดเกี่ยวด้วย…กุญแจมือและข้อเท้า สองข้างฉันก็ไม่ได้ถูก ร้อยถ่วง รั้งลากด้วยโซ่ตรวนแล้วพันธนาการ จองจำฉันด้วยสิ่งใดเล่า ร่างกาย อ่อนกำลังลงมือเท้า เริ่มอ่อนโรยหนังตา เริ่มลิบลี่สมอง ฟุ้งซ่าน กระจัดกระจายไม่เป็นระเบียบชีพจรหัวใจ เต้นช้าลง ร่างกายฉัน คงเริ่ม…หยุดทำงานในไม่ช้า เครื่องพันธนา....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 13 กรกฎาคม 2552
Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1121 , 15:43:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ปลานิล กิโลละ สี่สิบห้าบาทดำ…แบน…ขี้เหร่…แสนด้อยค่าปลานิล…กินขี้! ปลากระพง ช่างเลิศรสสูงส่ง..ด้วยค่าราคาแพงผู้ใด ก็หมายปอง ปลามังกร น่าเกรงขามแสนดุดันเสริมบารมี…ผู้ครอบครอง ปลานิลถึงค่าต่ำ…น่าพิศวงอย่า! ได้เผลอลิ้มรสจะติดใจ…                         เช้าวันนี้ กินข้าวกับเมนูปลาหลายหลาก กับปลาหลากหลายชนิด แต่! อดแปลกใจไม่ได้ ทำใม…ไม่มีปลานิล! ทำใม…คนซื้อ ไม่เลือก ทั้งที่มี! เลยทำให้ฉัน นึกขันอยู่ในใจ ก....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 12 กรกฎาคม 2552
Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1073 , 21:00:36 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ความรัก…ที่ฉันสับสนกับคำว่า มิตรภาพความรัก คืออะไร?ใจฉัน ตอบไม่ได้เพราะ…คำตอบอยู่กับเค้า ฉันได้รักกลับคืนแต่!เป็นความรัก ที่สวนทางความรัก ที่เค้ามอบให้…ฉันแค่เพียง…น้องที่ฉัน…สามารถทำได้ทุกสิ่ง กับเค้าได้เกือบหมดกอด...หอม...จูบ...โดยปราศจาก เซ็กส์ซึ่งฉัน…ไม่ต้องการแล้วฉัน ต้องการอะไร สิ่งเดียว…ความรักความรัก กับใครสักคนที่จะเคียงข้าง อยู่กับฉันเป็นหมอนข้างให้ฉันกอด…ได้ทุกคืนปลานิลน้อยอ่าวน้ำเมา จ.กระ....

อ่านต่อ

Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1047 , 16:11:37 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จะทำอะไร ให้รีบทำอยากไปไหน ให้รีบไปอยากจะเมา ก็รีบๆ เมาอยากจะพูด หรือเอื่อนเอ่ย…ความในใจรีบๆ พูดไปซะเร็วๆ !เวลาจะหมดแล้วรีบทำให้เสร็จความตาย…สตาร์ทเครื่องรอเราอยู่ที่ปลายทาง… ปลานิลน้อยสุสานหอย จ.กระบี่11 กรกฎาคม 2552....

อ่านต่อ

Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1074 , 16:10:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เหนื่อย กับการทรงตัวเจ็บ กับสองเท้าที่ทาบกดทับผืนแผ่นดินปวด กับหนังตาสองข้างที่ต้องเบิกกว้าง รับความจริงความเป็นจริงที่สมองฉัน…รับไม่ได้ ชีวิตฉัน ดำรงอยู่ เพื่ออะไรอยู่…เพื่อเป็นประจักษ์ พยานให้ธรรมชาติให้มนุษย์ให้โลก…เห็น!เห็น ความอ่อนแอ ของมนุษย์ที่ไร้แม้แต่…ค่า!ค่า…ที่ไม่มีติดตัวเลย ฉันไม่ใคร่ อยากจากไปซะทีเดียวฉัน ยังจะคง ดำรงอยู่หัวเราะเยาะดูความพินาศสมน้ำหน้าให้กับความชิพหายของตัวฉันเอง! ปลานิล....

อ่านต่อ

Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1144 , 12:43:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ชีวิตฉัน หัวใจฉัน ร่างกายวิญญาณ…ฉันช่างไร้ค่า เหลือเกินหัวใจ ไร้การควบคุมชีวิต ที่ไร้ น้ำหนักสองเท้า ที่ไม่มีที่ยืน ฉันมีรัก…ที่เป็นรักข้างเดียวฉันได้แค่แอบยิ้มอยู่ในใจอย่างมีชั้นเชิงเค้ารู้!เค้าสัมผัสได้แล้วเค้า…ก็เมินหน้าหนีฉัน! ผู้หญิงใจง่ายอารมณ์อ่อนไหว คนนี้หัวใจฉัน มันน่าขยะแขยง สิ้นดีไม่ต่างกับร่างกายและ จิตวิญญาณฉันสกปรกเกินกว่า…คนเก็บขยะ จะชำเลืองมอง ปลานิลน้อยสุสานหอย จ.กระบี่11 กรกฎาคม 255....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 10 กรกฎาคม 2552
Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1140 , 17:27:32 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันมาสุสานหอย จ.กระบี่ สองครั้งด้วยอารมณ์เบิกบาน สำราญใจพร้อมจักรยานคู่ชีพ คันเก่าสนิมเขรอะของคนอื่น ระหว่างทางฉันดื่มด่ำกับอากาศ และธรรมชาติวิถีชีวิต ที่เป็นวิถีชาวบ้าน จริงๆของชาวมุสลิม เป็นเรื่องน่าแปลกใจ ทุกครั้งเมื่อสองเท้าฉันได้สัมผัส ผืนดินสองตาฉัน ได้เบิกกว้างรับชมทิวทัศน์ ของทะเลหูสองข้างที่ผึ่งรับเสียงคลื่น กระทบฝั่งจมูกของฉันได้สัมผัสรับกลิ่น ความเค็ม ของน้ำทะเล เกิดอะไรขึ้น!ฉันเป็นอะไรไป?....

อ่านต่อ

Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1126 , 11:57:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มันน่าขันตรงไหนกับความฝันของคน คนตัวเล็กๆเพศตรงข้าม…ชายชาตรีที่อยากเขีนยบทกวีแต่…เขียนไม่เป็น! แล้วมันน่าขำตรงไหนกับแวว…ที่ไม่น่าจะรุ่งคำง่ายๆ ภาษาง่ายๆ วลีง่ายๆที่หลายคน ไม่มองว่าเป็นกวีเพียงฉัน…อยากเขียนเขียนตามอารมณ์ที่ใคร่ครวญหาฝัน ปลานิลน้อยสุสานหอย จ.กระบี่9 กรกฎาคม 2552....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 9 กรกฎาคม 2552
Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1174 , 16:58:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คำว่ามิตร คำว่าเพื่อนหลายคนใช้อย่างฟุ่มเฟือยเพียงพบเจอะ แรกคุย รู้สึกวูบหวามสมองกุรีกุจรสั่ง ความคิดนี่คือมิตร นี่แหละเพื่อนมิตรแท้…ที่สมองตีความผิดเพียงเวลาไม่กี่ชั่วยาม สุดท้าย!ก็คือมิตร มิตร…ที่ดับอนาคตเราจนแทบมืดมิดเพียงพ้นวัน ที่เป็นมิตรมิตร ที่ไม่ใช่มิตรภาพแต่! เป็นความมืดมิดมิจฉาชีพ!             ที่เขียนเรื่องนี้ขึ้นมาด้วยอารมณ์ขำๆ กับเหตุการณ์ที่เคยประสบพบเจอเพียงค่ำคืนเดียว กับคำว่ามิตร เพื่....

อ่านต่อ

Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1140 , 14:30:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จะหวังที่ยืนบนโลกนี้...อะไรมากมายเราก็แค่มนุษย์…ตัวคนเดียวเศษสวะเล็กๆ…บนสังคมสังคม…ที่ไม่เอื้อเฟื้อ ที่ยืน ให้ฉันฉันก็เป็นแค่เพียง…เศษสวะ ที่มีหัวใจใครจะถวิลหาเศษสวะที่มีหัวใจ เยี่ยงฉันมันก็แค่สิ่งปฏิกูล ที่มีลมหายใจแล้วคุณ…จะทำลายสิ่งปฏิกูลนี้อย่างไร?ฝังกลบดินหรือเผาทิ้งเหรอฉันยินดีเพียงการทำลาย…ขยะที่เน่าเหม็นของคุณ!สามารถปลดปล่อย ลมหายใจและวิญญาณของฉัน…ได้ ปลานิลน้อยอ่าวนาง จ.กระบี่8 กรกฎาคม 2552....

อ่านต่อ

Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1232 , 13:45:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 วันนี้…ที่สูญเสีย สูญสิ้นความเป็นตัวตน ที่บ่นเพาะมาหลายปีตั้งแต่..เด็กสูญสิ้น! หมดแล้ว เพียงคำพูดคำเดียว  ขาฉันไม่มีแรงแต่ละก้าวของฉัน…วันนี้ที่เยื้องย่าง มันช่าง อ่อนระทวย แต่ฉัน…คงหยุดเดินไม่ได้เพียงแต่ฉัน ต้องสาวเท้า หนีความก้องกังวาลของคำพูด…เพียงคำเดียวที่มันตามหลอกหลอน อยู่ในประสาท เดิน…ก้าว…เดิน…ไปไหน?ไปเรื่อยๆ ไม่รู้หนทาง ไม่รู้เส้นทางฉันไม่กลัวหลงทางขอเพียง…มีทางให้เดินฉันจะเดิน! เดินหนีคำพ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 8 กรกฎาคม 2552
Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1199 , 14:12:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันอยากมีปีกเหมือนนกฉันอยากมีอิสระ…อิสรภาพฉันอยากบินหนีความจริง…บางอย่าง แต่ก็อีก หากฉันมีปีก!ปีกของฉันคงเล็กมากเล็กเกินกว่า จะพยุงร่างโบยบินหาความสุขฉันก็ยังคงหนีความจริง…ไปไม่พ้น คงยิ่งกว่า…การสูญเสียหากฉันมีปีก แต่! ไม่มีมือและนิ้วฉันคงไม่ได้จับปากกาขีดเขียนความฝันลงบนกระดาษ ฉันคงต้องทนขื่นขมสูดลมหายใจ รับความจริงให้เต็มปอดรวบรวมพลังบรรจงเขียนฝันเป็นตัวหนังสือขณะเดียวกัน!ทำความคุ้นเคย กับความจริงท....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 7 กรกฎาคม 2552
Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1138 , 22:08:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บางทีคนเรา ไม่จำเป็นต้องพูดในสิ่งที่รู้สึกออกไปถึงแม้…มันจะทรมาน ในสิ่งที่นึกคิดที่มันสุมอยู่ในอกฉันคายถ้อยคำอะไร…ออกจากปากฉันนี่!แต่…ถ้าเก็บไว้ มันก็คงยากจะเก็บรักษา เพราะพื้นที่ในใจฉันมันก็แค่...กำปั้นมือ คุณเคยแอบรักใครมั๊ย…?แต่คุณ..ไม่สามารถที่จะเอื้อนเอ่ยความในใจ ออกจากปากได้ด้วยเหตุผลใดๆ ก็ตาม แล้วคุณเคยคิดมั๊ย…?หากความลับที่คุณหวงแหน ได้หลุดออกจากปากคุณสู่…ประสาทสัมผัสการรับรู้เสียง ของเค้าคนน....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 1 กรกฎาคม 2552
Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1236 , 16:38:41 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นทำใมมันดูเหมือนวันพิเศษเหงา…เป็นพิเศษเหนื่อย…เป็นพิเศษเศร้า…เป็นพิเศษท้อ…เป็นพิเศษสับสน...เป็นพิเศษอยากทิ้งร่าง  คงแต่วิญญาณเป็นพิเศษ……………………………………………….อยู่ดีๆ น้ำตาคลอๆมีความรู้สึกว่าสมองฟุ้งๆกระจัดกระจายไม่เป็นระเบียบรู้สึกเหงารู้สึกสุขรู้สึกเศร้าในเวลาเดียวกันสับสนบนหนทางเดินไม่รู้ว่าจะหยุดอยู่กับที่หรือถอยหลังเดินหน้าเลี้ยวซ้ายหรือเลี้ยวขวาบางครั้งไม่อยากจะเขยื่อนเท้าจากตำแหน....

อ่านต่อ

Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1502 , 16:37:25 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หญิงชรานั่งเหม่อลอยอย่างไม่มีเป้าสายตาดวงตาพร่ามัวสายตาที่มุ่งไปข้างหน้าสิ่งที่คิดช่างสวนทางอนาคต“หาแม่ อ่ะ หาแม่”ลูกน้อยเว้าวอนหาผู้เป็นแม่“ลูกจ๋า…แม่ใช่อยากจะจากเจ้าไปแม้เสี้ยวนาทีแม่จำต้องจากไป หาเงินส่งเสีย สร้างอนาคตให้เจ้า”เสียงนั้นยังคงดังอยูในสมองมาเป็นเวลาหลายสิบปีรอบกายหญิงชรายังคงแต่ความว่างเปล่าเสียงนั้นเป็นเพียงความทรงจำที่อาจไม่หวนคืน…ไม่มีแม้แต่เงาเส้นผมหรือลมหายใจหากการจากลาของเจ้าเป็....

อ่านต่อ

Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1128 , 16:35:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันอยากจะหัวเราะให้กล้ามเนื้อหน้าท้องเกร็งรัดฉันอยากจะถุยน้ำลายรดหน้าความโง่เขลาของความสุขความน่าสมเพช ไม่สังวรณ์ตัว ของความสุขที่บังอาจจากฉันไปฉันอยากจะยิ้มเยาะความสุข ที่พลาดเก็บกระเป๋าจรจากสวรรค์อย่างฉันช่างโง่สิ้นดี! ฉันเกลียดความไม่รักดีของมัน ปลานิลน้อยอ่าวน้ำเมา28 มิถุนายน 2552....

อ่านต่อ

Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1116 , 16:35:00 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ความสุข ความสุข...ที่ฉันไม่เคยได้พบเจอชีวิต…แสนเศร้าความสุข…ที่ไม่เคยได้สัมผัสชีวิต…ที่อยู่อย่างเหงา ปราศจากคนเข้าใจชีวิต…ที่ไม่รู้จะอยู่ไปทำใม อยู่ไปเพื่อใครชีวิต…ที่ถูกโอบกอดโดยความโดดเดี่ยวชีวิต…ที่ถูกทิ้งขว้างฉันให้ของขวัญกับมิตรภาพด้วยหัวใจเค้ายื่นมือรับไว้ แล้วปาทิ้ง เหยียบย่ำดวงใจฉันบดขยี้ คลุกเคล้าดวงใจฉันกับฝ่าเท้า และผงธุลีฉันเจ็บเหลือเกิน ขณะที่ฝนตก น้ำหมึกปากกาฉันตกลงกระดาษฉันถูกห้อมล้อมด....

อ่านต่อ

Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1393 , 16:34:09 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

           ทะเลทุกที่ทุกจังหวัดทุกประเทศ  มีอะไรที่คล้ายๆ กัน  มีสัตว์ทะเลน้อยใหญ่  มีคลื่น  มีแรงลมแต่อาจจะต่างกันตรงที่สภาพภูมิอากาศของแต่ละภูมิประเทศ  และวิถีชีวิตของคนในท้องถิ่นนั้นๆ ทะเลเป็นที่หมายปองของทุกคนก็ว่าได้  ที่อยากเอาเท้ามาสัมผัสบนหาดทรายขาวๆ  ให้ละอองคลื่นสาดกระเซ็นปะทะร่างกายอันอ่อนล้า  ปล่อยให้ริมฝีปากได้จุมพิษกับกับแรงลมอย่างดุดดื่ม              คนเราพกพาความสุขมาเที่ยวทะเลด้วย  แ....

อ่านต่อ

Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1151 , 16:32:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

            ช่วงเวลาในวงเหล้า ช่างเป็นช่วงเวลา ที่มีความสุข สนุกสนาน บรรยากาศแสนครึกครื้น คึกคัก ใครมีเรื่องเครียด ทุกข์ร้อนใจ ถึงขนาดหลงลืมไปชั่วขณะ เอ้า…ชน!             หลายครั้งที่เหล้า ช่วยให้เราผ่อนคลาย หลายครั้งที่เหล้า ช่วยให้เราลืมความเครียด เหล้าทำให้เราเมา เหล้าทำให้เรามันส์ หากเราพกพาความสุข สนุกสนาน มาเพียงค่อนขอดกระเป๋า ขากลับเหล้าจะเติมเต็มความสราญรมย์อัดล้นเต็มใบให้เรา เอาแบบที่ว่าแบ็ค....

อ่านต่อ

Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 1155 , 16:31:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วันนี้ทั้งวันแสนจะเซ็งจิต นั่งอยู่ในห้องเช่าสี่เหลี่ยมหันไปทางไหนก็เจอแต่ผนังแตกร้าว ครั้นจะจดจ้องมองพี่บ็อบ มาเล่ย์ ที่อยู่บนผนังฝั่งขวาหรือจะน้าหงา สุรชัย ที่ผนังฝั่งซ้าย ก็สุดเอือมจนเบือนหน้าหนี ก็เรานั่งมองมาทั้งวันแล้วนี่! มองจนรู้ว่ามีกี่รูขุมขนบนใบหน้า เฮ้อ..เซ็งจนต้องซื้อเหล้า มานั่งกินคนเดียวล้างเซ็ง! เปิดเพลงเบาๆ คลอ จิบเหล้าหวานๆ ผสมน้ำ…โซดานิดหน่อย รมควันบุหรี่จางๆ เหมือน…จะมีความสุข แต่ด....

อ่านต่อ

Posted by ปลานิลน้อย , ผู้อ่าน : 2560 , 16:28:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หลายคนเครียดนอนไม่หลับ  หลายคนหลับแต่ก่อนหลับใบหน้านอง…เคล้าด้วยน้ำตา  ฉันเองก็เคยเป็นหนึ่งในนั้น  แค่เคย…เท่านั้นเอง!  อ้าว…แล้วตอนนี้ฉันเป็นอะไร?             บ่อยครั้งที่ฉันปวดเศียรเวียนกบาล  ไม่เว้นแม้แต่ก่อนนอนชนิดที่ว่าเซียงเพียวอิ๊วยังเอือมระอาดูเหมือนมีเรื่องให้ใคร่คิดมโหฬาร  จากปัญหาที่เข้ามาอย่างไม่รู้กาละเทสะ  จนสมองฉันเริ่มรนราน  จนแทบออกมาดีดดิ้นนอกภาชนะบรรจุที่เรียกว่า กะโหลกศรีษะ  อาการ....

อ่านต่อ


/2