*/
  • ไหปลาแดก
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : jeeradar_p@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2010-06-05
  • จำนวนเรื่อง : 135
  • จำนวนผู้ชม : 429641
  • จำนวนผู้โหวต : 181
  • ส่ง msg :
  • โหวต 181 คน
<< กันยายน 2010 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 30 กันยายน 2553
Posted by ไหปลาแดก , ผู้อ่าน : 3857 , 21:23:23 น.  
หมวด : ศิลปะ/วัฒนธรรม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

พระธาตุอิงฮัง แขวงสวรรค์เขต ประเทศลาวหลังจากเทศนาโปรดพระพญาปลาที่เวินพระบาทแล้ว พระศาสดาได้เสด็จไปยังดอยกปณคีรีหรือภูกำพร้า และในราตรีนั้นวิสสุกรรมเทวบุตรได้ลงมาจากสวรรค์เพื่ออุปัฏฐากพระศาสดาจนรุ่งสาง ในกาลนั้นพระศาสดาได้ทรงผ้าแล้วเอาบาตรห้อยไว้ที่ต้นหมากทัน(พุทรา) ซึ่งตรงนั้นมีไม้ป่าแป้ง(ต้นโพธิ์)ต้นหนึ่ง ก่อนจะเสด็จลงไปล้างพระบาทที่แม่น้ำนั้น(หมายถึงแม่น้ำโขง)ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตก  ทันใดนั้น....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 28 กันยายน 2553
Posted by ไหปลาแดก , ผู้อ่าน : 6398 , 12:18:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

(คืนนี้)  ดวงเดือนคือจั่งหลบหลีกลี้ หมองหม่นมัวแสง..แท้น้อ    หรือว่า-เป็นย้อนเมฆาบัง จั่งหม่นมัวบ่เห็นแม้ง    หรือเป็น-ย้อนหัวใจของเฮาเส้า หมุดหมัดคึดบ่ม่วน    เลยเห็นจันทร์บูดบึ้ง บ่ใสแจ้งฮุ่งเฮือง..ซั่นบ่     (โอ้..น้อ) ขาดแสงแห่งเจ้า-ชีวิตนี้ คือดั่งขาดชีวา  เย็นชาในอารมณ์ บ่ซื่นทรวงเบ้ยสบยิ้ม  มีแต่ความเหงาง่วง ซึมกะทือคือตายซาก  บ่อยากปากบ่อยากเว้า ปบลี้อยู่ผู้เดี....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 24 กันยายน 2553
Posted by ไหปลาแดก , ผู้อ่าน : 2716 , 16:11:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

เมื่่อผู้บ่าวไทบ้าน..อกหัก  หนีไปลี้อยู่นา  นอนฟังเสียงน้ำโตนโสก  แลบเลียแผลใจ          เหมือนจะเป็นประเพณีไปแล้วสำหรับผู้คนในหมู่บ้านแห่งนี้ หากว่าในครอบครัวที่มีลูกหลานสักคนหรือสองคนมีนิสัยเกียจคร้าน ไม่ใส่ใจในเวียกงานที่พ่อแม่มอบหมายให้ทำ หรือหากไม่ได้มอบหมายก็ตามที ก็ควรจะรู้สึกนึกโดยสัณชาตญานของความเป็นลูก ที่เกิดมาแล้ว ก็ควรจะรู้จักแบ่งเบาภาระหน้าที่บ้างตามสมควร   ชาวบ้านก็มักจะหยิบเอาชายหน....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 19 กันยายน 2553
Posted by ไหปลาแดก , ผู้อ่าน : 2007 , 10:28:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

นั่งมองจันทร์กระจ่างฟ้าหัวใจเยียบเย็นเหมือนก้อนหินจากก้นแม่น้ำจากบ้านมา..แค่วันเดียวทอดถอนใจคิดถึงบ้าน    ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 17 กันยายน 2553
Posted by ไหปลาแดก , ผู้อ่าน : 2434 , 20:59:38 น.  
หมวด : ศิลปะ/วัฒนธรรม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

          ระหว่างทางที่พระศาสดาเสด็จไปยังเมืองศรีโคตรบอง มีพญาปลาตัวหนึ่งที่รักษาท้องน้ำบริเวณนั้น มองเห็นพระรัศมีเปล่งออกมาจากศีรษะของพระศาสดา จึงพาบริวารว่ายน้ำตามพระองค์มาอย่างกระชั้นชิด เมื่อพระศาสดามองเห็นจึงแย้มพระโอษฐ์ เจ้าอานนท์จึงทูลถามว่า  “พระศาสดาแย้มพระโอษฐ์ด้วยสาเหตุใด”           พระศาสดาจึงตอบว่า  “เราเห็นพญาปลาตัวหนึ่งพาบริวารว่ายตามเรามาจนถึงฝั่งน้ำนี้ เมื่อเพ่งดูจึงรู้ว่า....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 13 กันยายน 2553
Posted by ไหปลาแดก , ผู้อ่าน : 5880 , 10:13:38 น.  
หมวด : ศิลปะ/วัฒนธรรม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

เสด็จประทับบ้านหนองคันแทเสื้อน้ำเป็นแห่งแรกในชุมพูทวีป              ครั้งนั้น พระศาสดาของเรายังประทับอยู่ที่พระเชตวันอาราม ประเทศอินเดีย ยามใกล้รุ่งวันหนึ่ง เจ้าอานนท์ได้อุปัฏฐากด้วยน้ำและไม้สีฟันแก่พระศาสดา เมื่อพระองค์เมี้ยนกิจชำระเสร็จแล้ว พระองค์ได้หลิงเห็นโบราณประเพณีแต่ก่อนมา พระพุทธเจ้าทั้งสามพระองค์เมื่อเสด็จเข้าสู่นิพพานแล้ว ทรงโปรดให้ยังธาตุไว้ที่ดอยกปณคีรี อันดอยนี้ตั้งอยู่ในเขตเ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 9 กันยายน 2553
Posted by ไหปลาแดก , ผู้อ่าน : 3012 , 11:12:57 น.  
หมวด : ศิลปะ/วัฒนธรรม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

 เรื่องราวเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาและตำนานการสร้างพระธาตุพนม ผมเคยได้ยินได้ฟังมาตั้งแต่ครั้งเป็นเด็ก จากผู้เฒ่าผู้แก่บ้าง จากพระสงฆ์องคเจ้าบ้าง สมัยนั้นความบันเทิงเริงรมณ์เกือบจะไม่มีให้เด็กๆได้แสวงหาเอาเสียเลย แตกต่างจากยุคสมัยนี้ที่มีทั้งศูนย์การค้า มีโรงหนัง มีร้านอาหารหรูหรา แล้วในบ้านยังมีทีวีและคอมพิวเตอร์พร้อมสรรพ ดังนั้นการแสวงหาความบันเทิงของผู้คนสองยุคสมัย มันจึงมีความแตกต่างกันราวฟ้ากับดิ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 7 กันยายน 2553
Posted by ไหปลาแดก , ผู้อ่าน : 7071 , 18:46:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ดวงเดือน ไหลเลยข่อน ยามเผิ่นนอนโตผัดลุกขึ้นนั่ง..ข้อยเอ๊ย ย่อนว่า บ่อาจข่มความคิดถึง ต่อนางลงได้ โอน้อ อันว่าไฟฮักนี้ โหมฮือเป็นตาย่าน สิบ่ไหม้ ชีวิตอ้ายมอดม้วย บ่ยืนหมั่นอีกต่อไป..สาบ๊อ   แฮงดึก หัวใจข่อย ฮ้องหน่ำความเหงา โศกเศร้า ครวญครางหา  นั่งนอนบ่ติดพื้น ลังเทือ  นั่งซกงกซึมเซ้อ ละเมอไหลหลงล่วง ลังเทือ  ป่วงปานบ้า อมยิ้มอยู่ผู้เดียว   คนฮัก ยามไกลกัน ฮ้ายกว่าตก....

อ่านต่อ


/2