*/
  • ไหปลาแดก
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : jeeradar_p@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2010-06-05
  • จำนวนเรื่อง : 135
  • จำนวนผู้ชม : 396586
  • จำนวนผู้โหวต : 180
  • ส่ง msg :
  • โหวต 180 คน
<< กันยายน 2010 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันศุกร์ ที่ 24 กันยายน 2553
Posted by ไหปลาแดก , ผู้อ่าน : 2577 , 16:11:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน ไทอุบล , ก่อพงษ์ และอีก 2 คนโหวตเรื่องนี้




เมื่่อผู้บ่าวไทบ้าน..อกหัก  หนีไปลี้อยู่นา  นอนฟังเสียงน้ำโตนโสก  แลบเลียแผลใจ





          เหมือนจะเป็นประเพณีไปแล้วสำหรับผู้คนในหมู่บ้านแห่งนี้ หากว่าในครอบครัวที่มีลูกหลานสักคนหรือสองคนมีนิสัยเกียจคร้าน ไม่ใส่ใจในเวียกงานที่พ่อแม่มอบหมายให้ทำ หรือหากไม่ได้มอบหมายก็ตามที ก็ควรจะรู้สึกนึกโดยสัณชาตญานของความเป็นลูก ที่เกิดมาแล้ว ก็ควรจะรู้จักแบ่งเบาภาระหน้าที่บ้างตามสมควร 

  ชาวบ้านก็มักจะหยิบเอาชายหนุ่มคนหนึ่งในหมู่บ้านแห่งนี้ที่ชื่อว่า..คำเคน มาเป็นกรณีเปรียบเทียบเสมอ


 “ลูกหลานเอ๊ย สูพากันนอนกินบ้านกินเมืองบ๊อ เบิ่งบักคำเคนมันดำนาได้สามไฮ่แล้วพู้นน๊า พวกสูผัดยังตูมตาแตกอยู่บ๊อ โอ๊ย จั่งแม่นกูอุกอั่งนำสูเด้ เกิดมาไซ้ซาดกูแท้น้อ..ลูกหลานเอ๊ย..ความขยันในโลกนี้แม่นมารวมไว้นำบักคำเคนนี้แหละ โอ๊ย ออนซอนแทนอีคล้ายแม่มันเด้ จั่งแม่นได้ลูกค้ำลูกคูณ บาดลูกโตฮั่นน๊า..”

 

 คำเคนเป็นบ่าวไทบ้านสมบูรณ์แบบ เขาได้รับการศึกษาในภาคบังคับขณะนั้นถึงชั้น ป.6 และจบออกมาแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว ที่พูดเช่นนั้นใช่ว่าดูหมิ่นดูแคลนคำเคนก็หาไม่ มันมีที่มาที่ไปดังนี้..หลังจากคำเคนและคนอื่นๆสอบปลายภาค6 เสร็จและปิดเทอม พอเปิดเทอมใหม่คำเคนยังแต่งตัวมาโรงเรียนเหมือนที่เขาเคยปฏิบัติตลอดหกปีที่ผ่านมา จนครูในโรงเรียนบอกว่า 

 “คำเคนเอ๊ย เธอเรียนจบแล้วนะ ไม่ต้องมาโรงเรียนอีกแล้ว กลับบ้านไปซะ ถ้าเธออยากจะเรียนต่อ ม.1 เธอจะต้องไปต่อที่โรงเรียนในตัวอำเภอของเราโน่น”

 คุณครูปราณี ซึ่งเป็นครูสอนภาษาไทยพูดกลั้วหัวเราะ เมื่อเห็นคำเคนแต่งตัวใหม่เอี่ยมสะพายย่ามคู่ใจเดินขึ้นบันไดโรงเรียนในวันเปิดเทอม

 “ครูหนั่นเอ๊ย มาเบิ่งลูกศิษย์เจ้าเด้อ..”

 ครูหลายคนรวมถึงคุณครูสนั่นซึ่งเป็นครูประจำชั้น เดินออกจากห้องพักครูมาพอดี

 “โอ๊ย เป็นความผิดของผมนี่แหละครูปราณี ตอนปิดเทอมลืมบอกคำเคนว่าเขาจบแล้ว..”

 พูดจบครูสนั่นและครูหลายคนก็พากันหัวเราะ ครูสนั่นเดินมาเอามือลูบหัวคำเคนด้วยความเอ็นดู

 

 คำเคนเป็นเด็กที่ไม่ค่อยมีหัวทางการเรียน ลำดับสุดท้ายของตารางคะแนนถูกคำเคนจับจองเป็นเจ้าของมาอย่างเหนียวแน่น และไม่เคยปล่อยให้ตำแหน่งนี้หลุดลอยไปอยู่ในมือใครตลอดหกปี แต่คำเคนไม่เคยขาดเรียน ช่วยงานครู ช่วยงานโรงเรียน ไปเคยปริปากบ่น และดูเหมือนเป็นสิ่งที่คำเคนถนัด และมีความสุขที่ได้ทำ 

 “คำเคนเอ๊ย เธอนะจบ ป.6 แล้ว เราสองคนต่างหมดเวรหมดกรรมซึ่งกันและกันแล้ว ไป๊..กลับบ้าน..”

 คำเคนยิ้มแหย๋ๆ และรู้สึกหงอยเหงาขึ้นมาทันทีที่ นับแต่นี้ต่อไปเขาคงไม่ได้มาพบเพื่อน มาวิ่งเล่นที่โรงเรียนแห่งนี้อีกแล้ว


 คำเคนเขาเป็นคนร่างเตี้ยแต่หนา หลายคนเรียกเขาว่า..ไอ้รถถัง เพราะเขาสามารถทำงานได้ทุกอย่างไม่ว่าหนักหรือเบา เรี่ยวแรงจากร่างกายของเขาบุกเบิกผืนแผ่นดินจนโล่งเตียน ไม่ว่าของตัวเองหรือมีผู้ว่าจ้างให้ไปหักร้างถางพง ผิวกายดำสนิทราวกับว่าฉาบด้วยดินในผืนนาของเขา

 

 ฐานะทางบ้านของเขาก็ไม่ต่างกับคนส่วนใหญ่ในหมู่บ้าน คือ..พออยู่พอกิน คำเคนใช้ชีวิตอยู่แต่ในท้องนา เขาไม่เคยออกไปทำงานต่างถิ่นหรือแม้แต่ในกรุงเทพฯ ที่หนุ่มสาวในหมู่บ้านทำกันจนเป็นค่านิยมไปแล้ว คำเคนหันหลังให้กับความศิวิไลซ์ทั้งหลายทั้งปวงเกือบจะสิ้นเชิง เขาใช้เวลาเกือบจะทั้งหมดของชีวิตอยู่กับการ..หาอยากหากิน ตามวิถีชีวิตแบบไทบ้านที่เขาซึมซับมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย


 คำเคนไม่เคยมีโทรศัพท์มือถือ ในมือเขามีเพียงจอบ เสียม มีด พร้า เขาไม่รู้จักและไม่เข้าใจคำว่า 2G 3G ว่ามันคืออะไร รู้แต่เพียง..แมงGood-G แมงG-Noon  หรือ..แมงตับเต่า แมงช้าง แมงแคง แมงมัน และสารพัดแมงที่สามารถกินเป็นอาหารได้ คำเคนไม่เคยคิดที่จะย้อนหาอดีตไปกับไทม์แมชชีน หรือโหยหาอนาคตไปกับโลกอินเตอร์เน็ต เขาหลงใหลแต่ในปัจจุบันของเขา โลกแห่งความจริงที่ว่า..แผ่นดินอีสานกว้างใหญ่ ขยัน..หาอยากหากิน บ่อึดบ่อยาก



 ( อ้ายคำเคน )  

 ปีนี้คำเคนอายุครบสามสิบปีพอดี  หัวใจของเขามีสาวเจ้าบ้านเดียวกันนามว่า..คำกอง เข้าไปจับจองพื้นที่ตีตราเป็นโฉนดชุมชนไว้เรียบร้อยแล้ว เขาและเธอช่วยกันลงมือปลูกต้นรัก ปลูกกระท่อมน้อย ไว้นั่งเล่น นอนเล่น พูดจาโอ้รมกันด้วยสำเนียงแห่งรัก มาสามฤดูกาลแล้ว

 

 ต้นรักที่เขาและเธออุตส่าห์ลงแรงรดน้ำพรวนดิน ฟูมฟักกำลังงอกเงย งอกงาม แตกกิ่ง แตกกอ ต่อก้าน ป่งใบ ออกดอก ออกผล ดกดื่น และผลของมันกำลังแก่จัด แค่รอเวลาให้สุกงอมได้ที่ในอีกไม่นาน ก็สามารถเก็บกินผลอันหอมหวานของมันได้แล้ว


 เมื่อปีกลายนี้สาวเจ้ามาปรึกษาอ้ายคำเคนว่า อยากไปทำงานกรุงเทพฯกับเพื่อน เพื่อหาเงินหาทองช่วยกันอีกแรงหนึ่งและสัญญาว่าเมื่อหัวลมหนาวย่างกรายมา สาวเจ้าคำกองก็จะกลับมาช่วยอ้ายคำเคนเกี่ยวข้าวดอ และแต่งงานกันตามสัญญา


 ในที่สุดคำกองก็ไปทำงานตามความฝันของเธอ  ที่คิดว่ากรุงเทพฯจะตอบโจทย์ชีวิตของเธอให้สมบูรณ์ที่สุด  อย่างน้อยก็ช่วยคำเคนหาเงินหาทองมาสร้างฝันร่วมกัน  คำกองได้งานทำที่บางพลี สมุทรปราการ แรกๆก็เขียนจดหมายมาทุกอาทิตย์ และฝากเพลงผ่านนักจัดรายการคลื่นวิทยุชุมชนที่เป็นแฟนประจำมาให้ด้วย 


  คำเคนฟังเพลงเหล่านั้นและอ่านจดหมายด้วยความสุขใจ เขาอ่านก่อนนอนทุกคืนจนแทบจะแหลกคามือ อ่านไปอมยิ้มไป พออ่านจบก็ไม่ลืมจะหอมจดหมายทุกครั้งก่อนนอน จดหมายแทนใจค่อยๆห่างหายออกไปเป็นเดือนละครั้ง สองเดือนครั้งบ้าง สุดท้ายก็เงียบหายไป 


  ครั้งหลังสุดคำกองเขียนมาบอกเพียงสั้นๆว่าจะย้ายที่ทำงาน แต่ไม่บอกว่าที่ไหน แล้วเขาก็ไม่ได้รับข่าวคราวอีกเลย

 โอ้ความรัก ช่างยอกย้อน ซับซ้อนยิ่งนัก เกินกว่าบ่าวไทบ้านแสนซื่ออย่างคำเคนจะเข้าใจ จู่ๆไม่กี่วันที่ผ่านมา มีข่าวจากคำกองโดยผ่านแม่ของเธอ

 “เคนเอ๊ย คำกองมันจะกลับมาสิ้นเดือนนี้เด้อ มันจะกลับมาแต่งงาน ผู้บ่าวมันเป็นคนสุพรรณบุรี ทำงานที่เดียวกันนั่นแหละ”


 นี่เป็นครั้งแรกที่คำเคนรับรู้ถึงรสชาติของคำว่าความทุกข์ทางใจ และเป็นความทุกข์ทางใจอันแสนสาหัสเกินกว่าที่เขาจะประคองตัวไม่ให้ไหวเอนได้ คำเคนเริ่มเปลี่ยนไป เขาหลบหน้าผู้คน ไม่ทักทายปราศรัยเหมือนก่อนเก่า ทำตัวให้หายไปจากสายตาของผู้คนโดยการออกไปเลี้ยงควายกลางทุ่ง และกลับเข้าหมู่บ้านก็ต่อเมื่ออาทิตย์ลับขอบฟ้าแล้ว


 ไม่น่าเชื่อว่าคำเคนผู้มีอารมณ์ดี ไม่เคยทุกข์ร้อนในชีวิต ชายผู้มีร่างกายล่ำสันแข็งแรง จะผ่ายผอมและกลายเป็นคนเคร่งขรึม เขาเริ่มนอนตื่นสาย เริ่มมีกลิ่นเหล้าโชยออกจากเนื้อตัว

  “เคนเอ๊ย เป็นอีหยังล่ะลูก บ่สบายติ แม่ว่ามึงจ่อยลงหลายเติบเด้อ ..”

 นางคล้าย แม่ของคำเคนไม่สบายใจที่เห็นความเปลี่ยนแปลงของลูกเช่นนี้ ความจริงแล้วนางก็พอจะรู้ความในใจของลูกอยู่บ้าง แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มต้นพูดกับลูกอย่างไรดี เพราะตั้งแต่คำเคนรู้ข่าวว่าคำกองมีแฟนใหม่ และจะกลับมาแต่งงานกันในอีกไม่กี่วันนี้ เขาก็ไม่พูดอะไรให้ใครได้ยินเลย

 “ข้อยบ่เป็นอีหยังดอกแม่ ผิดแต่กินข้าวบ่แซบนอนบ่หลับถ่อนั้นแหละ”

 คำเคนพูดกับแม่ขณะเอาผ้าคลุมโปงอยู่บนที่นอน ความจริงคำเคนไม่ต้องการให้แม่เห็นแววตาที่มีแต่ความเจ็บปวดฉายฉานต่างหาก

 “เป็นเพราะเรื่องคำกองสิแต่งงานกับไทสุพรรณฯแม่นบ่..”

 ในที่สุดนางคล้ายก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะเป็นผู้เริ่มต้นพูดเรื่องนี้กับลูก

 คำเคนนิ่งเงียบอยู่ใต้ผ้าห่ม ได้ยินแม่พูดเช่นนั้น หัวใจเขายิ่งห่อเหี่ยวและเจ็บปวด

 “เมื่อเขามีผู้ใหม่ ก็แสดงว่าเขาบ่ฮักเฮา หักห้ามใจซะลูกเอ๊ย  แม่ว่า..”



 บ่ายวันนั้น หลังจากที่คำเคนต้อนควายไปหลบแดดไว้ใต้ร่มไม้ทุกตัวแล้ว เขาก็เอาผ้าขาวม้ามาปูนอนใต้ต้นหว้าตีนป่าหัวนา เปิดวิทยุทรานซิสเตอร์ที่เอาติดตัวมาทุกวัน หมุนหาคลื่นหาเพลงที่อยากฟัง เสียงร้องของศิริพร อำไพพงษ์ แว่วมา เขาวางวิทยุไว้ข้างๆแล้วหลับตานิ่งฟังเพลงนั้น

 “พระถั่งโปงแลงแดดอ่อนแสงรำไร เสียงหมากกะโหล่งคอควายไล่หลังมาทางตีนบ้าน หอมกลิ่นดอกแคเคยไต่คันแทนำกัน ก่อนอ้ายสิไปไกลบ้านเพื่องานเพื่อฮักเฮาสอง

 เมื่อห่างกันไกลได้แต่ส่งใจไปหา ไหว้วอนศาลปู่ตานำพาอ้ายหาเงินคล่อง ก่อร่างสร้างฝันไกลกันอย่าเป็นห่วงน้อง ประตูหัวใจทุกห้องปิดตายรออ้ายคนเดียว”

 ภาพในอดีตแจ่มชัดขึ้นในภวังค์ 

 ..วันนั้นคำกองไต่คันแทไปกับอ้าย แล้วบอกอ้ายว่า ประตูหัวใจของคำกองจะเปิดให้ก็แต่อ้ายเพียงผู้เดียว วันนี้มันได้พิสูจน์คำพูดของคำกองแล้วว่า..เจ้าตั๊วะอ้าย


 คำเคนได้ตัดสินใจลงไปอย่างเด็ดเดี่ยวว่า เขาไม่อาจปล่อยให้พิษสงของความรัก กัดกร่อนกำลังใจไปจากเขาอีกต่อไปได้แล้ว ไม่เช่นนั้นเวียกบ้านงานนาที่เขาแบกรับเอาไว้  จะพาลเสียไปทั้งหมด จะอาศัยแรงกายจากพ่อแม่ที่แก่ชรานั้น คงไม่เป็นการดีแน่ เขาควรจะหาที่สงบสักที่หนึ่งเพื่อหลบเลียรักษาแผลใจให้หายภายในเร็ววัน 


 ที่ไหนมันจะเหมาะเท่ากับเถียงนาน้อยของเขา ซึ่งอิงแอบอยู่ตีนเทือกเขาภูพาน ห่างไกลจากหมู่บ้านราว2กิโลเมตร 

   ดีล่ะ..ไม่ต้องพบเห็นหน้าผู้คน ไม่ต้องไปรับรู้เรื่องราวใดๆ  หรือเรื่องราวของใคร 

  เมื่อมีวันเจ็บมันก็ต้องมีวันหายสิ แมงงอดตอดเจ็บจนเป็นไข้มันยังหายได้เลย..เขาคิด


 คืนนี้เป็นคืนแรกที่คำเคนหอบเสื่อหอบหมอนมานอนนา เขาคิดเอาไว้ว่า จะไม่ยอมขึ้นบ้านหากว่าความเจ็บปวดในใจเขาไม่เหือดหาย แม้ว่าจะเก็บเกี่ยวข้าวในฤดูนี้เสร็จสิ้นไปแล้วก็ตาม แต่เขาก็คิดปลอบใจตัวเองว่า มันคงไม่เนิ่นนานขนานนั้นดอก


 มันไม่ใช่ครั้งแรกที่เขามานอนนาเพียงลำพัง ปกติเขาก็มานอนปีละสองครั้งอยู่แล้ว คือในช่วงปักดำแล้วก็ช่วงเก็บเกี่ยว แต่รู้สึกว่าคืนนี้มันเงียบและเยียบเย็น จะว่าเกิดจากน้ำฝนก็ไม่น่าจะใช่เสียทีเดียว เพราะมันหนาวบาดลึกเข้าไปในหัวใจเลยทีเดียว

 

 เสียงน้ำโตนโสกที่ลำห้วยหัวเถียงนั่น  ก็ดังผะแผ่ว..พึมพำ เหมือนเสียงหนุ่มสาวกำลังโอ้รมและหยอกเอินกัน ตรงนั้นมีสะพานไม้ไผ่ทอดข้ามลำห้วย เขากับคำกองชอบมานั่งคุยกันยามแลง




 คำเคนเอื้อมมือไปเปิดวิทยุในความมืด เสียงเพลงของไผ่ พงศธร แว่วมาเบาๆ

 “ตั๊วะโลดถ้าเจ้าบ่ย่านบาป อ้ายบ่มีเครื่องมือตรวจจับ เพื่อให้ทราบอาการปันใจ นอกจากความซื่อสัตย์ภักดี กับรักแท้ที่ทุ่มเทให้ หากน้องสิตั๊วะให้ตาย สิ่งที่อ้ายทำได้คือ..ทน

 เห็นน้องเริ่มสิบ่คือเก่า เจ้าใช้ความห่างเหินส่งข่าว สัญญาณเศร้าแทรกมาเวียนวน อ่านแววตายากขึ้นทุกวัน บ่หวานคือตอนเริ่มต้น รักเราไผ๋น้อมาปน เจ้าจึงเริ่มต้นตั๊วะอ้าย..” 

 

 คำกองเอ๋ย..เจ้าเริ่มต้นตั๊วะอ้ายตั้งแต่ยามใด๋น้อ เป็นหยังต้องตั๊วะกันด้วย หากเพียงเจ้าเอ่ยออกมาตามความจริง เว้ากันรมกันด้วยเหตุด้วยผล หัวใจอ้ายคือสิบ่เจ็บปวดทุรนทุรายปานนี้ดอก


 “เคยซื่อเคยใสนับวันมากมายความลับ เสียงเรียกของโทรศัพท์ยังขยับไปรับไกลๆ บ่มีผลต่อใจฮักแน่เพียงแต่เสียความไว้ใจ อ้ายคงเจ็บไปรักไป สะใจที่เสื่อมราคา

 ตั๊วะโลดถ้าเจ้าบ่ย่านบาป อ้ายคนนี้แม้ใจมอดดับ โปรดทราบฮักเจ้าบ่ลา บ่ถอนตัวตั๊วะได้ตั๊วะไป อ้ายเต็มใจให้ตั๊วะบ่ว่า ขอแค่ยามฝุ่นช้ำเข้าตา ขอเวลาหลบหน้าไปเหงา.."


 ถึงคำกองสิตั๊วะอ้าย อ้ายกะสิบ่ให้คำกองบาปดอก ถ้าสิบาป ก็แม่นอ้ายนี่แหล่วที่บาป บาปเพราะตัวเองเกิดมารูปชั่วตัวดำ ขี้ฮ้ายขี้เหล่ ท้ายเปบ่เป็นตาเบิ่ง บ่มีบุญวาสนาจะได้เป็นคู่เจ้า 

  ถึงเวลาผ่านไปนานเพียงใด หัวใจอ้ายคือสิลบชื่อเจ้าบ่ออกดอก

 

 คืนนี้..อ้ายมานอนนาผู้เดียว 
มานอนฟังเสียงเพลงฮักที่มันกินใจเจ้าของ 
มานอนฟังเสียงน้ำห้วยไหลมาโตนโสกอยู่หัวเถียงนาเฮา 
มานอนฟังเสียงแมงสะดิ้งมันฮ้องหาคู่
และ..ยอมจำนนต่อสุ้มเสียงบาดใจของนกกลางคืน
ที่มันฮ้องมาจากป่าเป็นทำนองเยาะเย้ยว่า..อ้ายคำเคน อกหัก  ...อ้ายคำเคน อกหัก  
  คำกองเอ๊ย..จั่งแม่นอ้ายคึดฮอดเจ้า...แฮ้ง....แฮง....






อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
มะอึก วันที่ : 27/09/2010 เวลา : 21.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

อ่านสนุกมาก ๆ ครับ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
โพ้นทะเล วันที่ : 27/09/2010 เวลา : 07.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dang-az

ไปทำกับข้าวก่อนเดี๋ยวเข้ามาอ่านอีก ชอบเสียงน้ำโตนโสก

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
ครูไทยใจเกินร้อย วันที่ : 27/09/2010 เวลา : 06.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krusak

กาลเวลาเปลี่ยน ใจคนเปลี่ยน...
แสดงว่าคุณคำกอง อาจจะไม่ใช่ตัวจริงของคุณคำเคนนะครับ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ครูหวด วันที่ : 26/09/2010 เวลา : 23.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sangkom

เดียวนี้ผู้หญิงตามจีบผู้ชาย บักคำเคนมันตกยุคไป กะเลยอกหัก แต่หัวนามันช่างเต็มไปด้วยชีวิตชีวา อ่านแล้วอยากไปนอนนา แต่ว่าย่านผีหลอกวะเคน

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ไอ้เฒ่ารูญภูผาเพชร วันที่ : 26/09/2010 เวลา : 20.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sakaisociety

สวัสดียามคำครับ
ยังไม่ค่อยเข้าใจเรื่องราวนัก เพราะไม่ถนัดภาษาทางโน้นครับ ...

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ไทอุบล วันที่ : 26/09/2010 เวลา : 20.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sasicha

ลิโตนอ้ายคำเคนเด้

โหวตให้เลาก่อน


ความคิดเห็นที่ 10 (0)
bucwee วันที่ : 26/09/2010 เวลา : 18.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bucwee
khukhun-radio

บ่ได้เข่ามาบ้านโอเชเนชั้นโดน มัวเมาอยุ่บ้านบักฟรังเฟดบุก

คิดฮอด
แวะมายาม
ป้าติโท้...
ขนาด

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
สาวอิสานอินเตอร์ วันที่ : 26/09/2010 เวลา : 08.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/spj
เฮียมนี้เป็นดั่งดวงดอกไม้     บานอยู่กลางดงฝนบ่ตกลงโฮย                     สิหล่นขุคาต้น

ความคิดเห็นที่ 17
ไหปลาแดก วันที่ : 25/09/2010 เวลา : 22.39 น.
http://www.oknation.net/blog/plardeakdee
ip : 110.49.50.69/192.168.52.247


ยามอกหัก หรือ โดนหักอกมา ลองรักษาแบบวิธีโบราณดูนะครับเผื่อจะดีขึ้น
1. พับแขนเสื้อขึ้นเหนือข้อศอก (กรณีใส่แขนยาว)
2. โน้มตัวลงให้ขนานกับพื้น
3. กลั้นลมหายใจไว้
4. ล้วงลงไปในไหปลาแดก
5. โดนอะไรให้กำขึ้นมา
6. เอาสิ่งที่กำขึ้นมาไปล้างน้ำ
7. เอาไปทอดไฟอ่อนๆ ใส่หอมแดง พริกขี้หนูสวนสดๆ
8. ปูเสื่อใต้ต้นไม้ เอากระติ๊บข้าวเหนียวกับปลาแดกทอดมาวางเคียงกัน อ้อ..ยอดกระโดนอ่อนๆอย่าลืม
9. ปั้นข้าวเหนียวให้แน่นๆ เล็งไปที่ตัวปลาในถ้วย ถ้ามีหนอนบอกให้มันหลบไปก่อน แล้วกระแทกปั้นข้าวลงไป ตอนกระแทกให้นึกถึงหน้าคนที่หักอกเรา
10. ทำตามข้อ9สัก20-30รอบจะรู้สึกดีขึ้น..ครับ


"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

เป็นกำลังใจที่ดีอยู่เด้อ แต่ว่าข่อยอยากหัวแมะ

สิเฮ็ดนำอยู่ แต่ว่าข่อยสิจ้ำจักร้อยเทือพุ้นละ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
พัฒนากรคนสวย วันที่ : 26/09/2010 เวลา : 06.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sunshineday15

แวะมาคุยเป็นเพื่อนอ้ายคำเคน โหวตให้ด้วยเผื่อจะได้หายเศร้าเด้อ...

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ก่อพงษ์ วันที่ : 26/09/2010 เวลา : 06.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/gorbhong

น้ำโตนโสกโศกในหัวใจแสน
ใจแตกแตนตกท่อน้ำตาไหล
เซาะกระซวกทะลายเขื่อนในเรือนใจ
ให้โตนไปแปดแสนแดนอาดูร

เอาเสียมน้อยซ่อมโศกใหญ่ให้สะอึก
โสกแสนลึกซ่อมเท่าใดก็คล้ายศูนย์
โสกในทรวงเห็นมันงอกมันพอกพูน
โศกเหมือนคูณโศกทวีอีหลีแล้ว

สวัสดีครับ ผมมีความรู้ความเข้าใจเรื่องศิลปะสถาปัตยกรรมน้อยมากครับ แต่ชื่นชมงานศิลปะและฝีมือของบรรพชนอย่างยิ่งครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
นกแสงตะวัน วันที่ : 26/09/2010 เวลา : 06.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/arunprapa
ส่วนเสี้ยวชีวิตที่เหลืออยู่

อ่านม่วนขนาดค่ะ
อ้าว อ้ายคำเคนตินั่น

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม วันที่ : 24/09/2010 เวลา : 21.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chatchawan

เขียนได้ดีขนาด
มีชีวิตและจิตวิญญาณที่เป็นความงามแฝงเร้นอยู่
จิตใจแบบลาวฝั่งขวาแม่น้ำโขงที่มีจินตนาการกว้างและไกลเหนือเส้นพรมแดน,
มีความเป็นมนุษย์ที่รู้สึกต่อชะตากรรมสามัญและสากล
....................................................................
คะแนนเต็ม ๑๐ ให้ไป ๙.๕ แถมหนังสือเล่มหนึ่งพร้อม

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ประจิ้มประเจ๋อ วันที่ : 24/09/2010 เวลา : 17.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yuiboc
สะเปะสะเปือยเรื่อยเปื่อยอยู่เรื่อยไป & รัก"ทองกบ"ที่โลกในสุดเลย! โอ้เย่เย๊เย่  ฮ่าๆๆและ+อีก28.75ฮ่า...จิ้มมียิ้มสุข...ยิ้มสุขส่งให้ด้วยใจเปี่ยมสุข สวัสดีครับผม


รับยิ้มจากประจิ้มประเจ๋อและทองกบ
ให้สดชื่นสดใสก่อนนะคะ

ส่งยิ้มแห่งความสุขเนื่องในวันศุกร์แห่งความสุขค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 24/09/2010 เวลา : 16.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

โอ้ยย...จังแม่นเศร้าหลาย
คนบานเฮากะจั่งซี่หล่ะ
ไสสิสู้ผู้หั่งผู่มีได้น้อ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 24/09/2010 เวลา : 16.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

มาตามเอื้อย..
อิสานกลับบ้าน..

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
สาวอิสานอินเตอร์ วันที่ : 24/09/2010 เวลา : 16.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/spj
เฮียมนี้เป็นดั่งดวงดอกไม้     บานอยู่กลางดงฝนบ่ตกลงโฮย                     สิหล่นขุคาต้น

เศร้า หลายค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน