• สิปาง
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : si_pangs@windowslive.com
  • วันที่สร้าง : 2007-08-14
  • จำนวนเรื่อง : 76
  • จำนวนผู้ชม : 193236
  • ส่ง msg :
  • โหวต 249 คน
เส้นสาย ลายฝัน
ศิลปะ สีสันแห่งชีวิต
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/plas
วันจันทร์ ที่ 11 กรกฎาคม 2554
Posted by สิปาง , ผู้อ่าน : 1755 , 13:58:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ใครคนหนึ่งเคยเขียนไว้ตรงใจฉัน หรือจริงๆ แล้วมันตรงกับชีวิตของฉัน

“...เจ้าคือผู้ปกป้องที่ไม่ได้ปกป้อง คือผู้ภักดีที่ทรยศ คือผู้นับถือที่ตระบัตรสัตย์ คือความรักที่ไม่ใช่รัก”   

...บัดนี้ทุกอย่างเกิดขึ้นกับฉัน และอาจจะซ้ำรอยเดิมของผู้เกิดก่อน!

ฉันแค่อยากเล่า ให้ฟัง...

ปี 2545 ฉันได้รู้จักกับผู้ชายคนหนึ่ง...เขาเดินมาหาฉันพร้อมทะเบียนหย่าฉันไม่ได้ถามเหตุผล รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัว และจบสิ้นไปแล้ว รู้แต่ว่า เขามีลูกสองคน ลูกที่เขาต้องรับผิดชอบ

ปี 2548 ฉันตกลงแต่งงานกับผู้ชายคนนั้น เราซื้อบ้านอีกหลัง เพราะเขาไม่อยากให้ลูกเขาไม่สบายใจเรื่องฉัน และฉันเองก็คงไม่สบายใจนักที่จะต้องอยู่ร่วมกับคนที่ไม่คุ้นเคย

ปี 2549 ภรรยาเก่าเขากลับมาอยู่ที่บ้านอีกครั้ง หลังจากไปๆ มาๆ ตอนแรกเธอเล่าให้ฉันฟังว่ากำลังจะแต่งกับหมอหนุ่มคนหนึ่ง เขากำลังสร้างบ้าน เรียบร้อยแล้วจะไม่กลับมาอยู่ที่นี่อีก แต่สุดท้ายหล่อนก็กลับมาอยู่ที่บ้านของเขา เพราะเลิกรากับผู้ชายคนนั้น

ปี 2550 เป็นต้นมา ฉันรู้สึกว่าทุกอย่างเริ่มแย่ ผู้หญิงคนนั้นบอกใครต่อใครว่า “เขา” ยังเป็นสามีของหล่อน เอารูปคู่ลง เฟสบุ๊ค ซื้อของมาฝาก ยังโทรหากันเสมอ... การแอบหย่ากันเงียบๆ โดยที่ไม่มีใครรับรู้เมื่อหลายปีก่อนกำลังทำให้ฉันน้ำตาตกใน ในวันสำคัญต่างๆ เขามักจะอ้างลูก ต้องพาลูกไปเที่ยว แต่ภาพถ่ายที่ฉันแอบเห็น คือ พ่อ แม่ ลูก เขาดูมีความสุขกับครอบครัวที่เคยพังพินาศเมื่อสิบปีที่แล้ว พอฉันบอกว่าฉันไม่สบายใจกับสิ่งที่คนพูด หรือถามว่าทำไมหล่อนต้องกลับมาอีก เขาก็ไม่พอใจ หาว่าฉันใจแคบและดูเป็นคนไม่ดี

ฉันจึงกลับมาถามตัวเองว่าฉันทำอะไรผิดไปหรือเปล่า แม้แต่ตอนนี้ลูกเขาเข้ามหาลัยและพักอยู่หอพักตลอด เขาก็ยังหาข้ออ้างในการกลับไปที่บ้านหลังนั้น บางครั้งฉันก็ได้ยินผู้หญิงคนนั้นโทร.มาด่าแบบสาดเสียเทเสียเวลาเขาอยู่ที่บ้านฉัน แล้วเขาก็ยอมให้ด่า และฉันจะพูดหรือถามถึงผู้หญิงคนนั้นไม่ได้เลย ดูเหมือนจะเป็นเรื่องต้องห้ามไปแล้ว

ทุกเทศกาลสำคัญฉันมักจะต้องอยู่คนเดียว เขาต้องอยู่กับครอบครัว ซึ่งหมายความรวมถึงผู้หญิงคนนั้นด้วยเสมอ...ร้านอาหารหรู โรงแรม 5 ดาว สถานที่ท่องเที่ยวที่ฉันเคยบอกว่าฉันอยากจะไป หรือแม้แต่ต่างประเทศ ฉันก็เป็นได้แค่ผู้รับฟังเรื่องเล่าหลอกลวง “เขาไม่ได้ไป...ผมไปกับลูก” แต่รูปถ่ายที่ลูกเขาเอามาลงในเฟสบุ๊คกลับพร้อมหน้า

ฉันเริ่มรู้สึกว่าทุกอย่างแย่ขึ้นทุกวัน....เขาเรียกร้องให้ฉันไว้ใจเขา ในขณะที่เขาไม่เคยทำให้ฉันไว้ใจ เขาผิดคำพูดกับฉันได้เสมอโดยไม่รู้สึกผิด เขาสามารถยกเลิกหรือเลื่อนนัดได้ทุกเวลาถ้าลูกเขาต้องการ ต่อให้จัดเตรียมทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เขาก็จะยกเลิกเอาดื้อๆ แล้วบอกจะชดเชยให้...หมายความว่าอย่างไรหรือ...คำว่าชดเชย เวลามันผ่านไปแล้ว แม่คะนิ้งไม่ได้ตกฤดูร้อน ไม่มีอะไรชดเชยได้เลย

เมื่อวานนี้  เราทะเลาะกันเรื่องเดิมๆ เขาไม่ทำตามคำพูด เราตกลงกันว่าจะไปเที่ยวงานที่อิมเพคอารีน่า ตกลงกันเสียดิบดี แต่สุดท้ายเขามายกเลิกเอาตอนวินาทีสุดท้าย แล้วเฉไฉชวนฉันไปเที่ยวบ้านเพื่อนโดยไม่มีเหตุผล แต่สุดท้ายฉันจึงรู้ว่าเขาไม่พาฉันไปงานนั้นเพราะลูกและภรรยาเก่าเขาไปงานนั้นด้วย

 “ค่อยไปพรุ่งนี้แล้วกัน...งานยังมีอีกวัน” เขาบอกฉัน แต่เช้าขึ้นมาเขาก็รีบกลับบ้านแต่เช้า บอกว่าจะไปส่งลูกที่มหาลัย ฉันไม่ได้พูดอะไรเลยสักคำเดียว เขากลับไปอย่างหน้าตาเฉย...และฉันก็ไม่ได้ร้องให้

ช่วงบ่ายเขาโทรกลับมาหาฉัน พูดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ด้วยความที่หมดความอดทน ฉันจึงถามไปว่า “ตกลงสิ่งที่พูดมาทั้งหมดมันเชื่อไม่ได้เลยใช่มั้ย” เขาโวยวาย บอกว่าฉันไม่เข้าใจเขา อ้างถึงสิ่งดีๆ ที่เขาเคยทำ แต่ไม่ได้พูดถึงเรื่องที่เขาผิดคำพูดกับฉันเลยสักนิด

“แค่จะไปเที่ยวแค่นี้ จะไปเมื่อไหร่ก็ได้” เขาตะโกนมาตามสายก่อนปิดเครื่อง

“จบสิ้น” ฉันนึกถึงคำนั้น  

ไม่ได้รู้สึกถึงความเจ็บปวดอย่างครั้งก่อนๆ

แต่ในห้วงแห่งคำนึง ฉันกลับได้ยินคำพูดประโยคนี้ ดังซ้ำๆ  

“ เจ้าคือผู้ปกป้องที่ไม่ได้ปกป้อง คือผู้ภักดีที่ทรยศ คือผู้นับถือที่ตระบัตรสัตย์ คือความรักที่ไม่ใช่รัก” 

 

 




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
red_ant วันที่ : 01/08/2011 เวลา : 14.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/captant
 Iไม่เคืองแค้นน้อยใจในโชคชะตา...ไม่เสียดายชีวาถ้าสิ้นไปI

บางครั้งสิ่งที่เกิดขึ้นอาจจะเป็นความโชคดีก็ได้
โชคดีที่เขาคนนั้นรีบออกจากชีวิตเราไป จะไปวันไหนก็ต้องไป จะให้ไปตอนนี้หรือจะรออีกกี่ปี
ถ้าใจไม่อยู่ก็รีบๆไป จะรออะไร หรือจะสร้างความเจ็บช้ำมากกว่านี้
รักตัวเองเยอะๆครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
กวีจร_ณ_โคราชา วันที่ : 21/07/2011 เวลา : 14.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kaweejorn

โอว...โลก...ภายในใจ ช่างน่ากลัวเสียเหลือเกิน
อ่านไปภาวนาไป อ่านจบแล้วถึงกลับภาวนาด้วยคำซ้ำๆ ว่า
ขอให้เรื่องนี้ อย่าเป็นเรื่องจริงเลยเจ้าประคุ้ณ...

แวะมาเยี่ยมครับพี่สิปาง

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
SNOW_Noi วันที่ : 21/07/2011 เวลา : 07.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/snownoi
เรารักในหลวง 

อย่าให้เป็นเรื่องจริงเลยค่ะ

สบายดีนะคะ

มาทักทายในเช้าวันฝนพรำ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
หญิงหลิง วันที่ : 11/07/2011 เวลา : 14.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ruanglao

สวัสดีค่ะ คุณสิปาง
ถ้าเป็นเรื่องจริง ดูแลจิตใจตัวเองดีๆนะคะ แม่ชีศันสนีย์เคยบอกว่า "คนอื่นทำร้ายเราได้ครั้งเดียว แต่เราทำร้ายตัวเองได้หลายครั้งด้วยการคิดซ้ำถึงสิ่งที่เขาทำกับเรา" เป็นกำลังใจให้นะคะ
ถ้าเป็นแค่เรื่องแต่ง คุณแต่งได้สะท้อนสังคมปัจจุบันอย่างยิ่งคะ

เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น


<< กรกฎาคม 2011 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            



[ Add to my favorite ] [ X ]


เรื่องนี้เขียนเป็นอย่างไรบ้าง
ดีมาก
99 คน
ดี
13 คน
พอใช้
2 คน
ห่วย
2 คน

  โหวต 116 คน