• ปลายมนัส
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-05-13
  • จำนวนเรื่อง : 21
  • จำนวนผู้ชม : 40701
  • ส่ง msg :
  • โหวต 177 คน
หญิงสาวผู้ติดอยู่ในโลกหนัง(สือ)
ดูหนังแล้วไม่คิด ไม่มีอะไรติดในหัว ไม่ดูอาจจะดีกว่า เดินทางเพื่อเพิ่มหลักไมล์ แต่หัวใจยังคับแคบเหมือนเดิม บางทีการนอนอ่านหนังสือที่บ้านอาจจะมีความหมายมากกว่า
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/plymanas
วันศุกร์ ที่ 12 ตุลาคม 2550
Posted by ปลายมนัส , ผู้อ่าน : 1788 , 12:44:00 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หนุ่มคนหนึ่งที่ไม่เชื่อเรื่องโชคชะตาบอกกับฉันหญิงสาวผู้สับสนราศีตัวเองว่าตกลงมันคือกุมภ์หรือมีนว่าฉันคือหญิงสาวแห่งสายน้ำสำหรับเขา เพราะไม่ว่าจะกุมภ์หรือมีน ทั้งสองราศีมีจุดร่วมเดียวกันคือ ‘สายน้ำ’ ฉันยิ้มให้กับความคิดของเขาพลางบอก ฉันคงเป็นสายน้ำที่เอาแต่ใจตัวเองที่สุดเป็นแน่ ใช่เวลาดีฉันสงบน่ารักจนเขาลืมความขุ่นข้องหมองใจ หากยามร้ายสายน้ำเช่นฉันก็คลั่งทำลายล้างได้แม้แต่ความรู้สึกของคนที่รัก

                        ใครบางคนเคยบอกไว้ สายน้ำบ่งชี้ถึงความมีชีวิต และในความมีชีวิตของสายน้ำมักซุกซ่อนเรื่องราวหลากหลายเอาไว้ให้ศึกษา ไม่ใช่ในฐานะบทบันทึกทางประวัติศาสตร์ แต่ในฐานะบทเรียนชีวิต

                        ในยามเคลื่อนไหวที่เนิบช้า ฉันมองเห็นความอ่อนน้อมถ่อมตน โอบอ้อมและอาทรต่อผืนแผ่นดินที่ไหลผ่าน

                        ในยามเจออุปสรรคที่ไม่อาจฝ่าฟัน สายน้ำเรียนรู้ที่จะพักตัวรอคอยสะสมะลพกำลังก่อนที่จะทะยานข้าม

                        สายน้ำไม่เคยเดินทางเป็นเส้นตรง มันคงเหมือนกับชีวิตมนุษย์ที่ไม่มีเส้นตรงที่แท้จริงให้ก้าวเดิน

                        นี่คือบางอย่างที่สายน้ำมักบอกเล่าให้เรารับรู้

                        การปล่อยตัวให้เอื่อยไหลไปกับสายน้ำ หรือพยายามย้อนทวน อาจเป็นเพียงปรากฎการณ์ของชีวิต ที่ดูเหมือนว่าเราอาจกำหนดได้ แต่แท้จริงแล้ว มีใครบ้างเล่าที่กำหนดควบคุมได้จริง

                        แต่ในปรากฎการณ์ที่เหนือการควบคุม เราสามารถเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับมันได้มิใช่หรือ เช่นเดียวกับสายน้ำที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับสภาพแวดล้อม โดยไม่ละทิ้งความเป็นตัวของตัวเอง

                        บางทีชีวิตคนเราอาจเหมือนสายน้ำ ที่มีแต่ไหลล่วงไปในแง่ของสังขาร แต่คงไม่ได้หมายความรวมถึง ความคิดและจิตวิญญาณ

                        ในความเหมือนย่อมแฝงไว้ด้วยความต่างอย่างไร สายน้ำแต่ละสายต่างก็มีบุคลิกส่วนตัวเช่นเดียวกัน

                        แต่อะไรเล่าสร้างสรรค์สีสันแห่งชีวิตให้กับมัน

สายน้ำบางทีก็เหมือนคนที่มักแปรไปในสายลมแห่งฤดูกาล

                        กับบางคนสายน้ำมีลักษณะเป็นเพียงคนรู้จัก มีหน้าที่รองรับและตอบสนองความต้องการของชีวิต ในขณะที่บางคน สายน้ำกลับหลายหลายด้วยสีสันของการพึ่งพา เป็นผู้มีพระคุณ ผูกพันและอาทรซึ่งกันและกัน จนกลายเป็นบ่อเกิดแห่งวัฒนธรรมที่ผูกพันเอาไว้อย่างไม่อาจแยกจาก 

                        ฉันยืนอยู่ริมน้ำโขง แผ่นดินที่สายน้ำขวางกั้นคือด่านช่องเม็กของผืนดินบ้านเกิด ที่มีสะพานมิตรภาพลาว-ญี่ปุ่นความยาว ๑,๓๘๐ เมตรเชื่อมความผูกพันสองฝั่งโขงเข้าด้วยกัน  กับความสัมพันธ์เล่าหากมีสิ่งใดขวางกั้นอะไรจะยังคงผูกพันคนทั้งสองเข้าไว้ด้วยกันได้  นานมากแล้วฉันเคยเชื่อว่าหากมีสิ่งใดเกิดขึ้นกับชีวิต ถ้าคนสองคนยังคงยืนหยัดอยู่บนพื้นฐานของความรัก สิ่งใดก็พรากใจเราจากกันไม่ได้ วันนี้ฉันได้ทำความเข้าใจใหม่ รักไร้เยื่อใยไม่อาจผูกใจใครได้อีกต่อไป

สายน้ำโขงมิใช่ดำรงฐานะเป็นเพียงเส้นทางคมนาคม เป็นทรัพยากรแผ่นดิน  เช่นใครบางคนมอง หากแต่สายน้ำแห่งนี้กลับเป็นเสมือนผู้มีพระคุณ ผู้ให้ชีวิต เรามีพิธีกรรมมากมายที่ยกบ่องเชิดชูสายน้ำ จนถึงขอขมาลาโทษต่อสายน้ำที่อาจล่วงเกิน นี่คือลักษณะความผูกพันอันเป็นลักษณะเฉพาะระหว่างธรรมชาติกับบางคนเท่านั้น! สำหรับฉันลำน้ำโขงมีเสน่ห์ที่น่าจับตา และเฝ้ามอง เพื่อเสพรับความรื่นรมย์กับบางด้านของชีวิต เช่นเดียวกับความรู้สึกที่ได้รับยามเมื่อเดินเลียบลำน้ำ

เรือหางยาวลำใหญ่พาฉันล่องลัดเลาะแก่งกลางลำน้ำโขงสู่บ้านดอนคอน ตามที่รู้มาลาวใต้เพิ่งจะกลายมาเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่น่าสนใจเมื่อไม่นานมานี้ ฉันถามตัวเองลำน้ำโขงความยาว ๔,๙๐๙ กิโลเมตร ที่มีจุดเริ่มต้นจากที่ราบสูงทิเบต เหนือเมืองต้าลี่ ใกล้กับอาณาจักรน่านเจ้าที่เราเคยเชื่อกันว่าเป็นอาณาจักรเดิมของคนไทย หรือ เมืองไทยเดิม นั้น มีสถานที่ซึ่งมีประวัติความเป็นมาน่าสนใจหลายแห่ง ทำไมฉันจึงเลือกมาสัมผัสน้ำโขงช่วงที่ไหลผ่านลาวใต้แห่งนี้  อาจเพราะใครบางคนที่เคยมีอิทธิพลกับหัวใจเคยมาเยือนและฝังฝากความรู้สึกไว้ที่นี่กระมัง แม้ความรู้สึกที่ว่านั้นจะไม่มีฉันอยู่ก็ตามที  เอาเถอะอย่างน้อยมันก็น่าดีใจที่ครั้งหนึ่งฉันได้มีโอกาสยืนมองสายน้ำสายเดียวกันบนผืนดินเดียวกับที่เขาเคยยืนอยู่นี้

เขา...คนที่ทำให้ฉันคิดถึงผู้ชายคนหนึ่งที่มีลมหายใจจากการรังสรรค์ของปลายปากกา เฮอร์มาน  เฮสเส เขาคือ ‘ออกุสตุส’ ชายหนุ่มที่ได้รับพรให้เป็นที่รักของทุกคน  ความรักมากมายที่ใครๆ พากันมอบให้ทำให้ออกุสตุสไม่เคยเห็นค่า ไม่ใช่เพราะมองไม่เห็นแต่เพราะหัวใจของออกุสตุสรักใครไม่เป็น  ความรักที่ล้นเหลือทำให้ออกุสตุสตัดสินใจจบชีพตนเพื่อทำร้ายความรู้สึกของบรรดาผู้คนที่รักเขา  แต่ก่อนที่จะลงมือพ่อทูนหัวของเขาก็ปรากฎตัว ออกุสตุสขอให้พ่อทูนหัวเอาเวทย์มนต์ที่ทำให้ใครๆ รักเขากลับไป  แลกกับการที่เขาสามารถรักใครเป็น พรวิเศษนี้เปลี่ยนชีวิตออกุสตุสราวพลิกฝ่ามือ ฉันได้เรียนรู้ไปพร้อมออกุสตุส  การมีคนมารักมันอาจเป็นความสุขอย่างหนึ่งของชีวิต แต่การที่ได้รักใครอย่างบริสุทธิ์ใจนี่ต่างหากที่คือความรื่นรมย์เหนืออื่นใดในชีวิตนี้

ดอนคอน เกาะที่ฉันอาศัยพักแรมในคืนแรก เป็นเกาะเล็กๆ เกาะหนึ่งในมหานทีสี่พันดอน  สมัยที่ฝรั่งเศสยึดครองอินโดจีนได้มีการสร้างท่าเรือและทางรถไฟบนดอนคอนสำหรับขนถ่าย สินค้าลงเรือใหม่ เพราะเรือสินค้าไม่สามารถแล่นผ่านเกาะแก่งขนาดใหญ่ไปได้ ซากปรักหักพังของรางรถไฟ และหัวรถจักรไอน้ำจึงยังคงหลงเหลือให้เห็น ระหว่างปั่นจักรยานไปตาดสัมพะมิตร ซึ่งเป็นน้ำตกที่ไหลผ่านกลางแม่น้ำโขง กระทบเกาะ แก่งหินต่างๆ กระแสน้ำบริเวณนี้เชี่ยวกรากเป็นเสมือนกังหันแห่งสายน้ำ ที่มีแรงกระทบของสายน้ำอย่างแรง น้ำตกแห่งนี้มีอีกชื่อที่เรารู้จักกันดีก็คือ ‘หลี่ผี’ ถ่ายรูปไปได้ไม่เท่าไหร่ฝนก็ลงปรอยๆ ฉันเก็บกล้องใส่กระเป๋ากันน้ำอย่างหงุดหงิด ประสบการณ์ที่ผ่านมาบอกว่าฝนแบบนี้ไม่หยุดตกง่ายๆ หรอก ปั่นจักรยานฝ่าด่านฝนกลับที่ไปนอนเอาแรงที่พักน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่า

ฮั่น ฟุก มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะเป็นกวีตั้งแต่เด็ก จึงยอมทิ้งการแต่งงานกับสาวคนรักไปเป็นศิษย์ของ ‘ครูแห่งถ้อยคำอันบริบูรณ์’ หลายต่อหลายครั้งที่ฮั่น ฟุก ละความพยายามตรงหน้าคิดที่จะกลับไปบ้านเพราะทนกับความโดดเดี่ยวไม่ไหว  แต่แล้วเขาก็หวนคืนกลับมา ชีวิตเขาเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ เพื่อบทกวีอันเป็นที่รัก และนั่นก็ทำให้เขาได้เรียนรู้ประสบการณ์อีกหนึ่งความงดงามของโลก 

สายฝนทำให้หลี่ผีน่ากลัวในความรู้สึกฉัน หากสายฝนที่เริงระบำกับสายน้ำเดียวกันที่หน้าบ้านพักนี้กลับสร้างความพึงใจให้เงียบๆ น่าแปลกคนที่หลงใหลแสงสียามรติกาล เสียงเพลงเร้าใจและความศิวิไลซ์ของเมืองหลวงอย่างฉันกลับมาหลงรักวิถีชีวิตที่เรียบง่าย  ความเงียบสงบ และร่มรื่นของดอนคอน ฉันหยิบโปสการ์ดจากกระเป๋ากล้องออกมาเขียน

  ‘พาหัวใจมาติดเกาะดอนคอน อยากรู้จังคุณมองมหานทีสี่พันดอนด้วยสายตาเดียวกันกับฉันไหม คงไม่ใช่ไหมเพราะวันนี้หัวใจคุณไม่มีฉัน สายตาคุณจึงไม่อาจเห็นอย่างที่ฉันเห็น  แม้จะไม่มีโอกาสมาสัมผัสความสงบสุขด้วยกันที่นี่ แต่ฉันก็มีโอกาสได้มายืนมองมหานีนี้ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอาลัยรัก’

มนุษย์ไขว่คว้าแสวงหา แต่ผลที่ได้รับคือมนุษย์แทบบ้าคลั่งเจ็บปวดอยู่กับความโศกเศร้า มนุษย์ใช้ความรักเป็นอาวุธ เข่นฆ่าทรมานกันและกัน “ไม่มีทางกลับหรอก ใครก็ตามที่ต้องการหยั่งวัดโลก! เขาจะต้องก้าวไปข้างหน้า คุณเองก็เคยได้รับสิ่งที่ดีที่สุด สวยงามที่สุดจากความรักมาแล้ว ตอนนี้ยิ่งคุณอยู่ห่างเธอเท่าใด ก็จะยิ่งดีต่อคุณเท่านั้น แต่ไม่เป็นไรหรอก เดินทางต่อกันเถอะ จะไปไหนก็ได้ตามที่คุณต้องการ แต่ไม่เป็นไรหรอก เดินทางต่อกันเถอะ จะไปไหนก็ได้ตามที่คุณต้องการ ผมจะสละที่นั่งตรงหางเสือเรือนี้ให้คุณ  บางส่วนจากเพลงขลุ่ยในฝันทำเอาฉันวางหนังสือเล่มนี้ลงชั่วคราว ปิดตาและทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมา

ฉันบอกลาความสุขเรียบง่ายที่ดอนคอนตอนเช้า ด้วยความอนุเคราะห์จากคนแก่ในทริปสำรวจที่จะตามมาในวันพรุ่งนี้ ฉันจึงต้องนั่งรถสองแถวพาตัวเองไปสัมผัสวิถีชีวิตของคนอีกกล่มที่ลาวใต้  วิถีชีวิตชนเผ่าของลาวใต้ที่เฮือนชนเผ่า เปล่า...ที่นี่ไม่ใช่ชุมชนชาวเผ่าจริงๆ หากแต่เป็นแหล่งท่องเที่ยว ที่จำลองบ้านพัก มาจากบ้านของชนเผ่าต่างๆ ที่มีอยู่ในพื้นที่ของลาวใต้

“อย่าลืมไปจกสาวล่ะ” เสียงของพี่ชายที่ให้ที่พักในค่ำคืนนี้เตือนขึ้นมาในความทรงจำ ‘จกสาว’ เป็นประเพณีหนึ่งของชนเผ่า โดยชนเผ่านี้หากใครมีลูกสาวเวลาสร้างบ้านจะทำช่องสี่เหลี่ยมขนาดที่ให้มือผ่านได้อย่างสบายไว้ให้หนุ่มที่มาสนใจลูกสาวบ้านนั้นสามารถแตะเนื้อต้องตัวกันได้ เพื่อป้องกันการผิดผีที่อาจเกิดขึ้น หากปล่อยให้ลักลอบไปพบกันตามลำพัง  ฉันยิ้มให้กับความคิดของชนเผ่านี้ ก่อนจะเข้าไปเก็บของที่เฮือนพัก

‘ความทรงจำถึงอดีตเผยตัวอยู่ในภาพฝัน บางช่วงแจ่มชัด งดงาม บางช่วงลางเลือนเหมือนขาดโฟกัส’ ‘ลำดับฝัน’ อีกหนึ่งเรื่องสั้นที่ทำให้ความคิดฉันเดินตาม ใครบางคนเคยบอกว่าฉันสร้างโลกขึ้นมาห่อหุ้มตนเอง ทุกสิ่งในโลกของฉันคือสิ่งที่ฉันควบคุมได้  ในขณะที่ฉันสร้างโลกใบนั้นขึ้นมาฉันก็ทำร้ายความรู้สึกของคนรักโดยไม่รู้ตัว

ข่าวประหลาดจากต่างดาวบอกเล่าถึงความโหดร้ายของดาวดวงที่เต็มไปด้วยสงคราม  อันเป็นดาวคนละดวงกับที่ชายหนุ่มคนหนึ่งอาศัยอยู่  ณ ดาวดวงนั้นชายหนุ่มได้ตระหนักรู้ว่าชีวิตไม่ได้มีด้านที่งดงามเพียงอย่างเดียว  เขาคิดไปว่าพระเจ้าของดาวดวงนั้นคงช่างโหดร้าย ต่างกับพระเจ้าของเขา สำหรับฉัน ฉันคิดว่าไม่ว่าโลกจะโหดร้ายยังไง สิ่งหนึ่งที่เราเลือกที่จะทำได้คือเลือกมองในมุมที่สวยงาม  ถ้าชีวิตต้องเจอกับเรื่องร้ายๆ ไม่ควรด่าฟ้าโทษชะตาชีวิต หรือเห็นว่ามันคือความผิดของพระเจ้า  ใครบางคนเคยบอกว่า สองสิ่งที่พระเจ้าประทานให้กับมนุษย์อย่างเสมอภาคคือความตายและความทรงจำ ฉันขำกับคำพูดนี้เพราะถ้างั้นบางทีพระเจ้าอาจผิด เพราะมนุษย์สายพันธุ์การเมืองจำนวนไม่น้อยที่มักลืมเลือนความทรงจำเมื่อถูกอำนาจครอบงำ!!!

ฉันเดินไปหามุมถ่ายรูปที่น้ำตกตาดผาส่วม ส่วมหรือส้วม แปลว่าห้องหอ ความงดงามของน้ำตกแห่งนี้จากการจัดวางประติมากรรมของแท่งหินผา จึงเสมือนห้องหอตามธรรมชาติ

ไอรีส ดอกไม้เมืองหนาวที่เป็นตัวแทนของความรักที่ไม่อาจลืม คือชื่อของตัวละครที่มีความสำคัญกับแอนเซล์ม เขาขอเธอแต่งงานหากเธอกลับปฎิเสธ โดยมีข้อต่อรองไว้หากค้นหานัยแห่งชื่อเธอได้เธอจะอยู่เคียงข้างเขา การแสวงหาของแอนเซล์มจึงเริ่มต้น ความทรงจำของเขาว่างเปล่า มันทำให้เขารู้สึกว่าชีวิตตนช่างไร้ค่านัก สิ่งที่ทำให้ชีวิตเป็นชีวิตคือความทรงจำ ฉันรักทุกภาพความทรงจำของฉัน 

ขบวนสำรวจน้ำตกใหม่ของลาวใต้เดินทางมาถึงพร้อมสายแดดยามเช้า น้าบางคนทักถามถึงการเดินทางคนเดียว เพื่อนกลุ่มนี้เป็นกลุ่มเที่ยวแบบลุยจริงๆ ชนิดที่ว่าเดินไปทำทางไป เพราะงั้นสองวันที่ผ่านมาของฉันในสายตาเพื่อน จึงเป็นเหมือนทัวร์อาม่า-อาซิ้มลากกระเป๋าเที่ยว

การได้มาพบเห็นสถานที่ซึ่งครั้งหนึ่งเขาเคยมาเยือน มันทำให้ฉันเห็นภาพแห่งการเคลื่อนไหวของเขาได้ดียิ่งขึ้น นี่คือส่วนสำคัญอย่างหนึ่งของการเดินทางคนเดียวครั้งนี้ เพราะการได้มาเยือนมิได้หมายเพียงการมองเห็นแต่บรรยากาศ กลิ่นอายที่สัมผัสมันจะฝังแน่นเข้าไปในความรู้สึกมากยิ่งขึ้น ใครบางคนที่ตอนนี้รักได้แค่ในจินตนาการก่อเกิดตัวตนขึ้นมาให้โอบกอด ความเหน็บหนาว ความอ่อนโยน-อ่อนหวาน ความรัก และที่สุดก็คือจุดจบที่พบ ทั้งหมดที่เกิดหาใช่มโนภาพ หากคือความจริงในใจที่หล่อหลอมให้กลายเป็นความทรงจำ

ในเมื่อเลือกที่จะอยู่กับความทรงจำหากมันจะเจ็บปวดบ้าง มันก็เป็นความเจ็บปวดที่แสนหวานไม่ใช่หรือ

ระยะเวลาสั้นๆ เพียงสองวันอาจไม่มีความหมายเลย ถ้าการเดินทางในครั้งนี้เป็นเพียงการเปลี่ยนที่มองสายน้ำโขงเล่น และมิใช่เพียงอีกหนึ่งความรื่นรมย์ที่หามาใส่ชีวิต แต่มันนำพาให้ฉันเดินทางเข้าไปในโลกของเพลงขลุ่ยในฝัน และโลกของวรรณกรรมอย่างที่ไม่มีการเดินทางครั้งใดให้มาก่อน

มิใช่เพียงการอ่านวรรณกรรมอย่างที่เคยเป็นมา

เส้นทางแห่งลำน้ำสายนี้เปลี่ยนชีวิตฉันอย่างไม่อาจย้อนกลับ

คนแก่ปากจัดส่งแสตมป์ให้ตอนเห็นโปสการ์ดใบที่เขียนขึ้นที่คอนดอน ฉันส่ายหน้าปฎิเสธ มันไม่มีความจำเป็นแล้ว เขาไม่อยากรู้หรอกว่าฉันอยู่ไหนบนโลกใบเดียวกับเขานี้  และที่สำคัญฉันว่าฉันมีความสุขดีกับการได้มองแผ่นหลังของเขาในมุมของฉันเงียบๆ บางทีอาจมีความสุขดีกว่าตอนที่มือของเขาจับมือฉันไว้ด้วยซ้ำไป





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
minmint วันที่ : 05/11/2007 เวลา : 07.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paradiso

ถ่ายภาพได้สวยมากนะคะ อยากอ่านเรื่องให้ชัดกว่านี้ได้ไหมนี่
ที่หน้าจอของminmintพื้นpageสีอ่อนอยู่แล้ว ตัวอักษรที่ใช้เขียน
ปรากฏสีอ่อนยิ่งกว่า แทบจมหายไปกับพื้นหลัง ไม่รู้คนอื่นเป็นไง
เห็นเพื่อนฝูงชวนกันเที่ยวแล้วเปรี้ยวปาก ทริปไหนต้องการคน
แปลกหน้าร่วมเดินทางส่งข่าวได้เลย เราพร้อมที่จะเป็นกัลยาณมิตร

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
สเนล วันที่ : 15/10/2007 เวลา : 16.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SNAIL
ใครรีบ  ไปก่อน 

เขียนหนังสือสวย
ถ่ายภาพก็งาม

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
tatuk วันที่ : 15/10/2007 เวลา : 13.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tatuk
เรานี่แหละ ผู้ปกป้องชาติและราชบัลลังก์! 

ทั้งเรื่องนี้สวยงามมากครับ
แต่ที่ชอบเป็นพิเศษก็ตรง..."จกสาว" นี่แหละตัวเอง

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
nananaja วันที่ : 13/10/2007 เวลา : 15.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nananaja
 ก า ร ร อ ค อ ย ที่ ง ด ง า ม   ใ น น า ม แ ห่ ง ค ว า ม รั ก ที่ ฉั น มี

ชวนไปดู บัลลังก์เมฆ The musical ที่บล๊อกนี้จ้า -------------------------------------------- > http://www.oknation.net/blog/boonta/2007/10/13/entry-1

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
รอยยิ้มจางๆ วันที่ : 13/10/2007 เวลา : 12.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wana22
บ้าน ของ หัวใจ

สวัสดีวันเสาร์นะคะ ภาพสวยมาก เรื่องเล่างดงาม

การมีคนมารักมันอาจเป็นความสุขอย่างหนึ่งของชีวิต แต่การที่ได้รักใครอย่างบริสุทธิ์ใจนี่ต่างหากที่คือความรื่นรมย์เหนืออื่นใดในชีวิตนี้

ใช่ค่ะ love to give

หวานอ่านเรื่องราวการเดินทางวันนี้ ด้วยความสุข แม้จะดูเหงา ๆ

ในเมื่อเลือกที่จะอยู่กับความทรงจำหากมันจะเจ็บปวดบ้าง มันก็เป็นความเจ็บปวดที่แสนหวานไม่ใช่หรือ

แต่มันก็งดงามมากมิใช่หรือค่ะ

มีความสุขนะค่ะ "หวาน"

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
ก้อนหินรำพัน วันที่ : 13/10/2007 เวลา : 08.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/LOSTGEO

มาฟังเสียงขลุ่ยอีกครั้ง...

เมื่อไม่มีหนทางกลับ ก็ต้องเดินหน้าต่อไป

เดินไปกลางสายน้ำลึกและความมืด...

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
uruda วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 22.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/uruda

พี่หารด้วย ปลายมนัส
แต่ปราชญ์พิสิฐเค้ารวย ให้เขาจ่ายสองหัวดีมั้ย อิ อิ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
บรรณาลัย วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 20.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yongyoot

สวยงามครับ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
หนุมานชาญสมร วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 18.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wintawan
บนเส้นทางการเดินทาง มีเรื่องให้ค้นห มีความงามให้จดจำ มีมิตรภาพที่ล่องลอยอยู่รายทาง

อยากจะกลับไปเยือนอีกครั้ง

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
คนเลวที่แสนดี วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 18.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/natentertain
รับรู้ไว้ในใจแต่สิ่งดีงาม

สายน้ำงดงามเสมอ....

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 18.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

สายน้ำไม่เคยเดินทางเป็นเส้นตรง มันคงเหมือนกับชีวิตมนุษย์ที่ไม่มีเส้นตรงที่แท้จริงให้ก้าวเดิน
-- ผมชอบ คำนี้ --
ชักอยากไปนั่งมองสายน้ำโขง

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
Bon วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 16.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/impel

ดำเนินเรื่องได้ดีครับ ขอบคุณที่เตือนให้รู้ว่า "สิ่งที่พระเจ้าประทานให้กับมนุษย์อย่างเสมอภาคคือความตายและความทรงจำ"

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ปลายมนัส วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 16.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/plymanas


พี่พิสิฐเราปั่นบล็อคแบบพี่เป็นละนะ 555
.
.
.
ขอโดยสารไปด้วยคนจิ
แต่ไม่ช่วยทำอะไรนะ
ยกเว้นกินเบียร์โชว์
กับโชว์เป็นโควินทะ พูดอะไรหะรูหะราในยามพายเรือ บ้างบางครั้ง
.
.
.
ได้...หารเฉลี่ยนะพี่พิสิฐ



จัดทริปหารเฉลี่ยไปเที่ยวด้วยกันดีกว่า
ว่าแต่...จะมีใครสนมั้ยเนี่ย

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ปลายมนัส วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 16.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/plymanas


อีกที

ใช่ค่ะ...มนุษย์แบบออกุสตุสเห็นได้เกลื่อนในสังคม
ไม่ปฎิเสธเราเองบางครั้งก็เป็นเหมือนกัน

มันเป็นสันดานมนุษย์นะ
ยิ่งรู้ว่าใครรักเรามากเท่าไหร่เรายิ่งทำร้ายเค้ามากเท่านั้น

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
piss_it วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 16.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pissit
อยู่ในช่วง นิ่ง งัน แต่ไม่สงบ - กรุณาอย่ารบกวน

ปลายมนัสจ๋า
รวมเล่มสารคดีท่องเที่ยวได้แล้วนะเนี๊ยะ...พี่ว่า
หรือไม่ก็ เราไปเที่ยวด้วยกัน ปลายมนัสถ่ายรูป พี่เขียน
ดีมะจ๊ะ

. . .

ขอโดยสารไปด้วยคนจิ
แต่ไม่ช่วยทำอะไรนะ
ยกเว้นกินเบียร์โชว์
กับโชว์เป็นโควินทะ พูดอะไรหะรูหะราในยามพายเรือ บ้างบางครั้ง

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ปลายมนัส วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 16.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/plymanas


มิบังอาจ...มิบังอาจพี่พู

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ก้อนหินรำพัน วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 15.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/LOSTGEO

มนุษย์อย่าง ‘ออกุสตุส’..ในช่วงชีวิตฉากแรก

พบเจอได้มากมายในสังคมนะครับ...

ต่างกันเพียง...เมื่อความเป็นจริงล่วงผ่าน

จะมีสักกี่คนที่ก้าวฝ่าพรมแดนนั้นได้

จากรักใครไม่เป็นมาสู่การรักทุกคนอย่างบริสุทธิ์ใจ

ขอบคุณสำหรับเพลงขลุ่ยในฝัน....

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
uruda วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 15.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/uruda

ปลายมนัสจ๋า
รวมเล่มสารคดีท่องเที่ยวได้แล้วนะเนี๊ยะ...พี่ว่า
หรือไม่ก็ เราไปเที่ยวด้วยกัน ปลายมนัสถ่ายรูป พี่เขียน
ดีมะจ๊ะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
นายหมอดี(แท้) วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 15.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/NARKA

ลาวใกล้พังแล้ว
ใครยังไม่เคยเห็นดินแดนในฝันให้รีบไปดู
ภูฐานก็เปลี่ยนจากราชาธิปไตยเป็นประชาธิปไตยก็ใกล้พัง
ลาวยังเป็นคอมมิวนิสต์ หากเลียนแบบลูกพี่จีนก็มีหวังพังเพราะทุนนิยมจะเข้าไปทำลายธรรมชาติและวัฒนธรรมประเพณีดั้งเดิมหมด

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
siampatriot วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 12.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/siampatriot
แวะมาเยี่ยมคร๊าบบบบ

อยากไปเยือนอีกสักหน

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ปลายมนัส วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 12.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/plymanas


กร๊ากกกกกกกพี่พิสิฐ เร็วมากพี่

นี่เราเพิ่งเข้าไปบ้านพี่เองนะ
กลับออกมาหาทางไปบ้านคนอื่นต่อพี่ก็มาซะล่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
piss_it วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 12.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pissit
อยู่ในช่วง นิ่ง งัน แต่ไม่สงบ - กรุณาอย่ารบกวน

ไม่รู้เจิมทันหรือเปล่า...

อิ อิ

* * * *

ลาวใต้ เป็นโปรแกรมเดินทางที่อยาก "ทำ" มานาน
แต่เวลา ช่างหายากจัง
ทริปก่อน หาเวลาได้สิบกว่าวัน สะพายเป้ขึ้นเหนือ มุ่งสู่โพนสะหวัน ซำเหนือ ว่าจะทะลุออกเวียดนาม ก็...ขี้เกียจ เสียก่อน

สักวัน คงได้ "ทำ"

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ลานเทวา วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 12.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phutanow
 .......ทุกบทคำนำนัยยะ   เถอะเจ้าจงชำระ   มันด้วยใจ.........

ผมทิ้งชีวิตคนเมือง
ไปเริ่มต้น บทกวี แห่งสายน้ำ
ไปด้วยกันนะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Supawan วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 12.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

บทวรรณกรรมที่งดงามค่ะ ....

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< ตุลาคม 2007 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

[ Add to my favorite ] [ X ]