• ปลายมนัส
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-05-13
  • จำนวนเรื่อง : 21
  • จำนวนผู้ชม : 40730
  • ส่ง msg :
  • โหวต 177 คน
หญิงสาวผู้ติดอยู่ในโลกหนัง(สือ)
ดูหนังแล้วไม่คิด ไม่มีอะไรติดในหัว ไม่ดูอาจจะดีกว่า เดินทางเพื่อเพิ่มหลักไมล์ แต่หัวใจยังคับแคบเหมือนเดิม บางทีการนอนอ่านหนังสือที่บ้านอาจจะมีความหมายมากกว่า
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/plymanas
วันอาทิตย์ ที่ 2 ธันวาคม 2550
Posted by ปลายมนัส , ผู้อ่าน : 2357 , 15:23:52 น.  
หมวด : ภาพยนตร์/ละคร

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หลังสละที่นั่งรอบสื่อฯ ภาพยนตร์ ‘รักแห่งสยาม’ ให้เพื่อนสองคนไปดูแทน คนหนึ่งโทรมาโวยตามประสาชายไทยแท้ที่ยังคงไม่ยอมรับและตั้งแง่รังเกียจความรักในมิติของเกย์ ดูไม่เท่าไหร่ก็ผลุนผลันลุกออกจากโรงหนังชวนให้ฉันเสียดายโอกาสดูหนังดีดีแทนเขา ถ้าเพียงแต่เขาเปิดใจให้กว้างกว่านี้ เขาก็จะพบว่า ‘รักแห่งสยาม’ เป็นหนังที่นำเสนอความรักในมิติที่ลึกซึ่งกว่าภาพจูบปากของเด็กผู้ชายสองคนนัก

                        อีกคนที่ไปดูนั้นฉันให้ตั๋วอย่างไม่ใคร่เต็มใจ เพราะเกรงเขาจะถือเป็นบุญคุณหาเรื่องมาพบฉันเพื่อตอบแทน ทว่าก็จนใจด้วยเพื่อนตัวดีที่เดินหนีไปนั้นเป็นคนเอ่ยปากชวน หลังดูหนังจบเขาส่งจดหมายอีเล็กทรอนิคส์มา ‘ขอบคุณ’ ด้วยหลงเข้าใจผิดอยู่นานว่าเป็นหนังรักวัยรุ่นทั่วไปจากแรงโปรโมต วันก่อนเขาเข้าไปดูเป็นรอบที่สอง ครั้งนี้เขาเลือกที่นั่งบนสุดเพื่อเข้าไปดูปฎิกิริยาของคนดูภาพยนต์เรื่องนี้ หลังดูรอบที่สองจบเขาส่งข้อความขอบคุณอีกครั้ง วันนี้หลังจากจัดการเคลียร์งานออกจากตัวได้บ้าง ฉันเดินเข้าไปจอง ‘รักแห่งสยาม’ รอบเช้า มันเป็นหนังที่ดูคนเดียวเป็นครั้งแรกในรอบสองปีนี้!!!

                        จองตั๋วเสร็จฉันเดินมาหาอะไรรองท้อง พี่สาวคนหนึ่งโทรมาขอบคุณสำหรับโปสการ์ดและภาพถ่ายจากเมืองปาย แม่ฮ่องสอนที่แบ่งปันไปให้ คุณพี่ว่า...เห็นแล้วคิดถึงเมื่อเจ็ดปีก่อนที่เราไปด้วยกัน ซึ่งในครั้งนั้นเราพากันเรียกขานเมืองเล็กๆ ท่ามกลางหุบเขาแห่งนี้ว่า ‘ยูโทเปีย-ยูโทปาย’ ตามพี่วันเพ็ญ สังขมี อดีตพนักงานบริษัทโฆษณาที่ผันตัวมาเป็นเจ้าของร้าน ‘มิตรไทย’ คุณพี่บ่นเสียงเศร้ามากับคลื่นโทรศัพท์ว่าทำไมปายถึงเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ อาจเพราะเมืองเล็กที่เคยสงบเงียบแห่งนี้รีบโตเร็วเกินไปหน่อยกระมัง กระแสความพลุ่งพล่านของพลังงานผู้คนที่พลุกพล่านจนเกินขนาดทำให้ความพิศวาสที่เคยมีให้จางหาย และเมื่อหายก็ไม่แปลกอะไรที่จะมองว่าเมืองท่องเที่ยวแห่งนี้ไม่น่ารักและโรแมนติกอย่างที่เคยเป็นมา

                        ผู้กำกับสร้างภาพให้เห็นความเป็นสากลของความรักที่ว่า ‘มนุษย์นั้นเปราะบางที่จะอยู่คนเดียว’ ทว่าเมื่อหนังจบฉันกลับได้เรียนรู้เพิ่มขึ้น ‘มนุษย์เปราะบางเกินกว่าที่จะอยู่ด้วยกันเพียงสองคน’

ความรักที่ยืนนานมั่นคงของ ‘อาม่า’ ทำให้ฉันเสียน้ำตาตั้งแต่ฉากที่อาม่านั่งเล่นเปียโนข้างมิว ความรักของอาม่าอาจดูเป็นการเห็นแก่ตัวในสายตามิว หากฉันว่ามิวก็เข้าใจได้ในประโยคที่อาม่าบอกว่า ‘ถ้าอากงกลับมาบ้านแล้วไม่เจอใครอีจะเหงา’ เพียงฉากเล็กๆ ฉากเดียวนี่ล่ะผู้กำกับก็สื่อให้รู้สึกได้ว่า...อาม่านี่เองฟันเฟืองสำคัญที่ทำให้มิวกล้าเผชิญหน้ากับความโดดเดี่ยวอันอ้างว้าง

                        ความรักที่แสนโง่เขลาของ ‘หญิง’ อาจดูไร้สาระในตอนแรก จากเด็กสาวที่หลงหัวปักหัวปำใน puppy love หญิงเรียนรู้และพยายามทำความเข้าใจระหว่างความรักฉาบฉวยกับรักแท้ที่เพียงเห็นคนที่รักมีความสุขก็ดีใจไปด้วย แม้เธอจะทำได้ไม่ดีนักเพราะแทนที่ฉากนั้นหญิงจะจับมือโต้งเดินไปส่งให้มิวบนเวที แล้วยิ้มให้อย่างเข้าใจ เธอกลับปล่อยมือโต้งกลางครันประหนึ่งยังสับสนและทำใจไม่ได้กับการส่งมือใครให้มือคนที่เธอรัก และเพราะเธอทำได้ไม่ดีนี่ล่ะฉากนี้จึงงดงามในความรู้สึกฉันยิ่ง หลังน้ำตาที่รินไหลบนลานจอดรถฉันเชื่อว่าหญิงจะเติบโตและแข็งแกร่งขึ้นกับความรัก   

                        เช้ามืดปลายฝนต้นหนาวฉันยืนมองสายน้ำชื่อเดียวกับเมืองเล็กแห่งนี้ สะพานไม้ไผ่ที่ฉันเดินเปลี่ยนมุมถ่ายภาพเป็นอีกหนึ่ง ‘ภาพลักษณ์’ ของเมืองที่คนต่างถิ่นพากันหลงใหล และเพราะตื่นเช้าเป็นพิเศษจึงมีโอกาสเห็นแสงไฟวับแวมส่องสว่างมาจากสะพาน ต่างจากภาพสะพานที่เคยเห็นในครั้งก่อน

                        สายน้ำยามเช้าต่างจากที่ฉันเคยสัมผัส อาจเพราะเป็นช่วงปลายฝนน้ำจึงไหลเร็วราวกับจะรีบไปให้ถึงจุดหมายปลายทาง ทว่าจุดหมายของลำน้ำสายนี้คือที่ไหนกันนะ ความเร็วของสายน้ำคงคล้ายนาฏกรรมความเปลี่ยนแปลง ที่ไม่ว่าอย่างไรเราก็ไม่อาจเรียกหาคืนวันสุขสงบเฉกเช่นที่เคยเป็นมา เหมือนที่สายน้ำไม่เคยไหลย้อนกลับทวนสู่ต้นน้ำได้!!!

มีบางอย่างที่เชื่อมโยง ‘มิว’ ระหว่างความโดดเดี่ยวและแปลกแยกของตนกับโลกใบนี้ สิ่งนั้นคือ ‘ดนตรี’ ที่อาม่าเป็นผู้เพาะเมล็ดพันธุ์นั้นในใจมิว เผื่อวันหนึ่งมิวอยากใช้ดนตรีบอกความในใจกับใครเหมือนที่อากงบอกอาม่า รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ อย่างฉากที่มิวไหว้ภาอากงและอาม่าก่อนไปโรงเรียนนั้น บอกให้รู้อย่างชัดเจนว่า . . .         ม่  มี      . . .  

                        ชีวิตที่แสนอ้างว้างของมิวหลังสูญเสียอาม่า ทำให้มิวตั้งคำถามอย่างสับสน ‘มันเป็นไปได้หรือที่จะรักใครโดยไม่กลัวการสูญเสีย แล้วมันจะเป็นไปได้อย่างไรที่จะอยู่โดยไม่รักใครเลย’ เมื่อการพลัดพรากคือบทลงเอยบทหนึ่งของความผูกพัน!!!

                        ‘พิศวาสอะไรกันนักกันหนากับเมืองปายนี่’ น้าช่างภาพถามหลังจากฉันโทรบอกให้มารับฉันที่นี่ก่อนเข้าไปเก็บงานที่แม่ฮ่องสอน ฉันไม่ได้ตอบคำถามนั้นกับน้าช่างภาพ เพราะเชื่อว่าน้าเองก็รู้ว่าฉันพิศวาสสิ่งใดเมืองนี้ ‘น้ำใจในมิตรภาพของเพื่อนและพี่บางคน ที่ทำให้ฉันสนิทใจ!!!’

                        หากมีใครถามฉัน...มาทำอะไรที่เมืองปาย ฉันจะตอบอย่างไม่ลังเล มานอนฟังเสียงน้ำไหล และคุยกับหัวใจตัวเอง หากการกลับมาครั้งนี้ที่ฉันเติบโตขึ้นกว่าครั้งก่อนๆ ฉันกลับพบว่า...การคิด คิด และคิด ไม่อาจช่วยให้เข้าใจอะไรได้ทั้งหมด แม้มันจะเป็นเครื่องมือชนิดเดียวที่เราสามารถใช้ได้โดยไม่มีข้อจำกัด เพราะความคิดบางทีมันก็กั้นเราออกห่างจาก ‘ความจริง’ ของการมีชีวิต เพราะถึงที่สุดแล้วมนุษย์ย่อมต้องการความกระจ่างชัดมากกว่าความจริงในใจตน!!!

                        ครอบครัวที่ต้องพลัดพรากของโต้งก็ไม่ต่างกับผืนดินที่ถูกรุกราน การพยายามถามหาความยุติธรรมที่ดูเหมือนจะไม่มีอยู่จริงในสังคม ในสถานการณ์ที่รู้สึกสูญเสีย สิ่งใดก็ฉุดรั้งไว้ไม่ได้กระทั่งศรัทธาที่ครอบครัวโต้งเคยมีต่อพระคริสต์

                        การมีลมหายใจอยู่ของพ่อโดยปราศจาก ‘ศรัทธา’ หลังสูญเสียลูกสาว ทำให้ชีวิตนั้นไม่ต่างกับกระดาษชำระชุ่มน้ำ ที่ค่อยๆแห้งกรอบ และรอวันบุบสลาย

                        ในขณะที่ผู้เป็นแม่ต้องพยายามเข้มแข็งเพื่อประคับประคองครอบครัว ต้องกดทับความรู้สึกอ่อนแอของความเป็นผู้หญิงไว้ไม่ให้ออกมาเพ่นพ่าน คืนที่โต้งหายไปนอนบ้านมิวโดยไม่บอกทางบ้าน มันอาจเป็นค่ำคืนที่ความผูกพันระหว่างมิวและโต้งกลายร่างเป็นความรัก แต่สำหรับแม่มันคือค่ำคืนอันยาวนานของการสูญเสียอีกครั้ง เพราะไม่อยากสูญเสียโดยที่ไม่มีโอกาสทำอะไร แม่จึงขับรถออกตามหาลูกชาย ทั้งที่ไม่มีจุดหมาย และเมื่อรู้ว่าลูกชายกลับบ้านแล้วนั่นล่ะ แม่จึงกลับบ้านค่อยๆ วางโทรศัพท์ลูกชายอย่างแผ่วเบาไว้ที่เดิม ไม่มีเหตุจำเป็นอะไรต้องโกรธเกรี้ยว เพราะอย่างน้อย...เขาก็กลับมา

‘จะกลับมาอีกเมื่อไหร่’ พี่สาวคนหนึ่งเอ่ยถามขณะนั่งจิบกาแฟยามเช้าด้วยกันที่ระเบียงบ้าน เกสต์เฮ้าส์หลังนี้ของพี่ชายไม่ได้อยู่ติดน้ำเสียทีเดียว  แม้มองเห็นจากที่ไกลๆ ฉันกลับรู้สึกว่าได้ยินเสียงน้ำปายไหลไม่ห่างไปจากฉันเท่าไหร่  ฉันยิ้มแทนคำตอบให้พี่สาว เพราะฉันเองก็ยังไม่มีคำตอบที่ชัดเจนเหมือนกัน ‘พี่รู้สำหรับเราความคลุมเครือมันมีเสน่ห์ให้หลงใหล แต่ยังไงถ้าจะมาก็โทรบอกกันก่อนล่ะ จะได้เตรียมห้องไว้ให้ไม่ต้องขดตัวซุกในถุงนอนอย่างนี้’

                        ความคลุมเครือของ ‘จูน’ ก็เช่นกันที่ผู้กำกับไม่เพียงสร้างความหวังให้ครอบครัวโต้งเท่านั้น หากยังสร้างความหวังให้คนดูอย่างฉันรู้สึกว่า...บางทีจูนอาจเป็นแตงที่อยากมีทางเดินชีวิตของตัวเอง ชีวิตที่ไม่ต้องอยู่ในกรอบที่แม่กำหนด แม้นชีวิตของจูนจะขาดความชัดเจนว่าแท้ที่จริงเธอคือใคร แต่สิ่งที่หนังบอกได้อย่างแนบเนียนมากคือ...เธอมาเพื่อเตือนให้ทุกคนที่มีความรักรู้จัก ‘เปิดหัวใจ’

                        ‘ตราบใดที่ยังมีรักย่อมมีหวัง’ ดูเหมือนจะเป็นบทสรุปของ ‘รักแห่งสยาม’ เพราะความหวังไม่ใช่หรือ มนุษยชาติจึงพากันเดินมาจนถึงทุกวันนี้ แม้บางทีความหวังนั้นจะทำให้จ่อมจมอยู่กับความทุกข์ที่อันไม่สิ้นสุดก็ตาม อย่างความหวังของครอบครัวโต้งว่าสักวันลูกสาวคงกลับมา

                        เรื่องมันเริ่มในคืนคริสต์มาสต์ที่ครอบครัวโต้งล่มสลายทางจิตวิญญาณจากการสูญเสียแตง

                        หลังจูนเดินเข้ามาในบ้านหลังนี้ในฐานะแตง เรื่องมันจบลงในคืนคริสต์มาสต์นี้เช่นกัน คืนที่ครอบครัวโต้งพากันตื่นขึ้นมารับความจริงว่า ชีวิตพวกเขามีเพียงเขาสามคนพ่อ-แม่-ลูกชาย ที่เหลืออยู่ และความรักจะประคับประคองมันไปเองตามธรรมชาติ

                        สำหรับมิว...การได้รู้ความจริงจากโต้งว่าไม่อาจคบกันได้แม้รักกันนั้น แม้นเป็นความจริงอันเจ็บปวด ทว่ามันคงทกข์ทรมานน้อยกว่าตอนที่ยังไม่รู้และตกอยู่ในห้วงมืดบอดเพียงลำพัง!!!

                        ‘จมูกของตุ๊กตาไม้ที่เข้ากันไม่ได้’ เป็นเสมือนเงาที่ผู้กำกับต้องการสะท้อน...รักร่วมเพศนั้นถึงจะมีอยู่จริงในสังคมอย่างไร มันก็ป็นความจริงที่คนในสังคมไม่อาจยอมรับได้เช่นกัน!!! 

                        จมูกของตุ๊กตาไม่ใช่แต่จะบอกให้รู้ถึงความรักที่เป็นไปไม่ได้ของมิวและโต้ง แต่ยังคงรวมถึงความรักอันเป็นสากลของมนุษย์ เพราะคงไม่มีความรักแบบไหนบนโลกใบนี้หรอกที่จะลงล็อคพอดีไปเสียทุกอย่าง ‘ไม่มียูโทเปียสำหรับความรัก’ ดินแดนในฝันนั้นมีเพียงในจินตนาการ ในหนัง และหนังสือขายฝันอันนิยมสุขทั้งหลาย

น้ำตาที่ไหลช้าๆ อาบแก้ม ต่างจากสายน้ำเบื้องหน้าที่ยังคงไหลแรง ความแรงของสายน้ำเมื่อสองปีก่อนเคยสร้างความเสียหายให้นักท่องเที่ยว นักเดินทาง นักลงทุน และชาวบ้านอีกหลายครัวเรือน เปล่า...ฉันไม่เคยคิดโทษสายน้ำ ไม่โทษชาวเขาอย่างที่ใครบางคนว่าเป็นพวกตัดไม้ทำลายป่า ถ้าเมืองไม่โตเร็วเกินไป มีการวางผังเมืองที่เหมาะสม ร่องน้ำลำห้วยไม่ถูกปิดถูกทับถมที่เป็นรีสอร์ต หายนะครานั้นยังจะมาเยือนเมืองสงบแห่งนี้อีกไหม

                        ฉันคงไม่ต้องเล่าถึงความงามของสายน้ำและเมืองอันโรแมนติกนี้ เพราะคุณสามารถหาอ่าน หาดูได้มากมายจากสื่อต่างๆ รอบตัว และคงไม่ต้องบอกเล่าถึงความเจ็บปวดซ้ำซากของชาวบ้าน เพราะสื่อบางสื่อก็ยังคงทำหน้าที่เป็นกระบอกเสียงบอกเล่าได้ดีกว่าฉันนัก

                        ในความงามของสายหมอก ลมหนาว ลำน้ำ เมืองและผู้คนที่โอบล้อมฉันอยู่ ฉันเห็นความเจ็บปวดในเวลาเดียวกัน เช่นนี้แล้วดินแดนแห่งนี้ยังเรียกขานว่า ‘ยูโทปาย’ ได้อีกหรือ

                        เหมือนคนที่เคยได้รับความงดงามอย่างที่สุดในความรัก เมื่อการพรากจากมาถึงความเจ็บปวดย่อมทบทวี หากแต่ก็ต้องประคับประคองตัวเองเดินต่อไป

                        หลังหนังจบฉันออนไลน์พาตัวเองเข้าสู่โลกเสมือนจริง โลกที่เชื่อมฉันและเพื่อนให้ใกล้กันยิ่งกว่าช่วงเวลาที่ฉันอยู่กรุงเทพ ทันทีที่ฉันถามผู้กำกับไปหา ‘โต้ง’ มาจากไหนกัน คนที่สายตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่ซุกซ่อนไว้ในหัวใจ ผู้ชายสายตาอย่างนี้ล่ะที่ทำให้ฉันตกหลุมรักง่ายๆ เหมือนผู้ชายสองคนในชีวิตฉัน เพื่อนส่งอีโมติค่อนรูปหัวเราะชนิดขำกลิ้งมาให้ เขาว่านึกอยู่แล้วฉันต้องถาม เพราะเขามองว่าภาพมิวบนแผ่นฟิล์มนั้นคล้ายภาพชีวิตหญิงสาวที่เขารู้จัก และเขาหวังว่าสักวันหญิงสาวคนนั้นจะรู้จักกลับไปอยู่กับความโดดเดี่ยวและความรู้สึกอันแปลกแยกอย่างที่มิวกลับไปได้

                        ฉันหวนนึกถึงคำพูดของจูนก่อนกลับเชียงใหม่ ‘ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณจะอยู่กันต่อไปได้อย่างไร แต่ฉันก็เชื่อว่าคุณจะประคับประคองกันต่อไปได้ เพราะพวกคุณรักกันมาก แม้จะดูเหมือนว่าความรักที่มากนั้นมันมากจนทำร้ายกัน แต่เชื่อเถอะว่าเมื่อเวลาผ่านไปคุณจะรู้ว่าไม่มีความรักที่มากเกินไปหรอก เพราะแม้ว่ามันอาจทำให้เราทำอะไรผิดพลาดไปบ้าง แต่มันก็ยังดีกว่าที่เราไม่เคยทำอะไรเพื่อความรักเลยไม่ใช่เหรอ โอกาสยังมีเสมอให้กับคนที่มีความรัก เพียงรู้จักนำความผิดพลาดในอดีตมารู้เท่าทันปัจจุบันที่กลับมาอยู่ด้วยกัน’

                        ‘และถ้ามีโอกาสเราคงพบกันอีกครั้ง!!!’

                         ‘ขอบคุณทุกความรักที่สร้างเรา’ ผู้กำกับบอกไว้อย่างนั้นหลังจากหนังจบ ในน้ำตาที่รินไหลอย่างไม่จำเป็นต้องแคร์สายตาใคร ฉันขอบคุณความรัก ความทุกข์ ความสุขอันเกิดจากความรัก ความงดงามและเจ็บปวดอันร้าวรานของผู้กำกับ ที่ใครบางคนกระซิบว่า คือแรงอันมหัศจรรย์ให้กับหนังเรื่องนี้





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
พันธกานท์ วันที่ : 22/02/2009 เวลา : 08.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panthakant
สวนอักษร : ธารคำท่ามกลางยุคสมัยฯ  "พันธกานท์ ตฤณราษฎร์" 

มาเยือนปาย-ปลายฯ

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
พระกิตติศักดิ์_สิริภทฺโท วันที่ : 28/12/2008 เวลา : 13.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kit2550
สิ่งที่ยังไม่รู้........ยังมีอีกเยอะขอบคุณทุกท่าน....ที่นำเรื่องที่ยังไม่รู้...แบ่งปันกันรู้

เจริญพรปีใหม่



ขอให้มีความสุขความเจริญ


เจริญพร

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
Din วันที่ : 17/10/2008 เวลา : 12.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/372smallroom
ดินน้อมรับคำปรามาสแล้วผลิดอกเพื่อตอบแทนชมรมคนรักษ์ภาษาไทย

ปลายมนัส.....
ปี 2551 กำลังจะผ่านไป
ปลายมนัส.....
อยู่หนแห่งใด ขอให้มีความสุขเสมอๆ

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
พระกิตติศักดิ์_สิริภทฺโท วันที่ : 20/09/2008 เวลา : 15.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kit2550
สิ่งที่ยังไม่รู้........ยังมีอีกเยอะขอบคุณทุกท่าน....ที่นำเรื่องที่ยังไม่รู้...แบ่งปันกันรู้


ความคิดเห็นที่ 34 (0)
ไทบ้าน วันที่ : 23/04/2008 เวลา : 15.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thaibaan
อีสานมั่นคง เมืองไทยมั่นคง OKnature 

สวัสดีครับ..ผมมาทักทายคุณปลายมนัส
คุณเป็นคนแรกที่เข้าไปทักทายและคอมเมนต์ในการเขียนบล็อกครั้งแรกของผม
ขอบคุณครับ ไปเยี่ยมกันบ้างนะครับ
http://www.oknation.net/blog/thaibaan/2007/11/06/entry-1/comment#read

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
รัตติกาลแห่งราตรี วันที่ : 27/03/2008 เวลา : 23.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/happyIateekan
มีความสุขกับเวลาที่เป็นกลางคืนแห่งราตรีกาลไปบ้านหลังที่ 2" บ้านนิยายทั้งเรื่องสั้นและเรื่องยาว. ( ก๊อปลิ้งค์ข้างล่างนี้ได้เลยครับ ) http://www.oknation.net/blog/happylateekan

หวัดดีครับ ผมเองไม่ได้ดูหนังมาเป็นปีแล้วได้มั้งครับนี่ เอ๋ ครั้งล่าสุดเมื่อไหร่หนา? อ๋อนึกออกแล้วครับเรื่อง "แฮรีพ็อตเตอร์"ล่าสุดนะ5555 หนังไทยที่ไปดูล่าสุดเรื่อง นเรศวร ภาค2 นะครับตอนนี้รอดูภาค3 อยู่ครับ แต่เรื่องที่คุณเล่ามานี้ ขอบอกว่าผมยังไม่ได้ไปดูเลยครับ หาเวลาไปดูน้อยมากเลยครับ ปกติเป็นคนชอบดูหนังมากครับ แต่ตอนนี้งานยุ่งตลอดครับจะดูได้ก็แต่คอมนี่ละครับนานๆก็เข้ามาที่ครับ ไว้ถ้ามีโอกาสผมคงได้ไปดูเรื่องนี้ที่คุณนำเสนอนะครับ ผมไปก่อนครับ สว้สดีครับ.

จาก.รัตติกาลแห่งราตรี.1 และ 2 ครับ.

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
Once วันที่ : 22/02/2008 เวลา : 00.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/onceagain


ภาพจริงของชีวิต..กับภาพหนังที่สลับกันไป
ฟังคุณปลายมนัสเล่าแล้ว...เสียดายที่ไม่ได้ดู

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
คนเล่าเรื่อง วันที่ : 02/02/2008 เวลา : 10.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/daniel

คือว่า ค่านิยมชายรักชายแบบไม่ใช่เพื่อนนั้นยังเป็นสิ่งที่รับได้ยากครับสำหรับสังคมไทย แม้ว่าเราจะยอมรับการมีอยู่ของเพศที่ 3 แต่ก็นับว่าสังคมไทยเรายังไม่ชอบ (คือ ไม่ถึงกับรังเกียจ) การกระทำใดๆ ที่เวอร์หรือซ่าจนเกินเหตุของเพศที่ 3
อีกอย่าง ผมเชื่อครับว่า พ่อแม่ทุกคนต่างก็อยากให้ลูกตัวเองมีชีวิตและจิตใจตามเพศที่เกิดมา ไม่มีใครหรอกครับที่อยากมีลูกทำตัวผิดเพศ
หนังเรื่องนี้ อาจนำเสนอแง่มุมความรักในด้านบวกของคนกลุ่มนี้ แต่ยังไงๆ คนส่วนใหญ่ก็ยังรับไม่ค่อยจะได้อยู่ดีครับ
ป.ล. ลองไปอ่านบทวิเคราะห์หนังแอ็คชั่นของสาวหน้าหวาน คิกขุ แล้วช่วยออกความเห้ฯในบล็อกของผมหน่อยนะครับ

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
apharmacist วันที่ : 13/01/2008 เวลา : 20.19 น.

ร่วมลอยอังคารน้องจเรวัฒน์ที่ web นี้ค่ะ
http://board.trekkingthai.com/board/show.php?Category=trekking&forum=13&No=112867
http://board.trekkingthai.com/board/show.php?Category=trekking&forum=13&No=112676
ทำบุญ100 วัน 9 มีค.
ขอบคุณค่ะ

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
Romeoza วันที่ : 06/01/2008 เวลา : 21.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/romeoza

สวัสดีปีใหม่ครับ

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
ธรรมทาน วันที่ : 05/01/2008 เวลา : 16.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lokavitoo
lokavitoo

สวัสดีปีใหม่ค่ะ ขอให้มีความสุขมากๆนะคะ

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
ศาลาไทย วันที่ : 01/01/2008 เวลา : 11.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/salathai
Happiness Always : มีความสุขสม่ำเสมอ

ขอชีวิตงดงามตามคิดฝัน
ทุกคืนวันรื่นรมย์สมสิ่งหวัง
เลิศอายุ วรรณะ สุขะ พลัง
ให้พร้อมพรั่งสิ่งดีปีใหม่เอย

สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๑
มีความสุขสม่ำเสมอนะคะ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 01/01/2008 เวลา : 09.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMueSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 


สวัสดีปีใหม่ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
ญิบพันจันทร์ วันที่ : 28/12/2007 เวลา : 09.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yipphanchan
ญิบ_พันจันทร์

สวัสดีปีใหม่ ขอให้มีความสุข มีความดีงามคุ้มครองครับ

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
Bon วันที่ : 18/12/2007 เวลา : 10.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/impel

หวาดดีคับ แวะมาทักทายคับ

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
uruda วันที่ : 16/12/2007 เวลา : 12.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/uruda

ปลาย
พี่คงพลาดอะไรดีๆ ไปแน่
มีคนบอกว่าไม่ดูหนังเรื่องนี้ไม่ได้
แต่พี่ยังไม่ได้ดูเลย
เซ็งเนอะ

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
สเนล วันที่ : 13/12/2007 เวลา : 14.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SNAIL
ใครรีบ  ไปก่อน 

วันที่ 14 ศุกร์นี้หากว่าง ขอเชิญชมนิทรรศการภาพถ่าย
ฉายสารคดี และดนตรี ที่สวนสันติไชยปราการ ถ.พระอาทิตย์ ระหว่างเวลา 15.00 - 21.30 น.
มีรายละเอียดในบล็อกค่ะ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
ก้อนหินรำพัน วันที่ : 12/12/2007 เวลา : 17.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/LOSTGEO

เพียงแวะผ่านทางมาทักทาย...อีกครั้ง...ครับ

ยังอยากฟังเรื่องราวของหนังสือ หนัง เพลง...ผ่านทัศนคติที่ชวนคิด

แต่หากยุ่งก็มุ่งงานก่อนเถอะ...แหะ แหะ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
อาโต้ วันที่ : 09/12/2007 เวลา : 04.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rtoto

เฮ้ยปลาย..
น้องพี่ยุ่งจนหัวฟูแน่ๆเลย..
ยังไงก็เงยหน้ายิ้มกับท้องฟ้ามั่งนะจ๊ะ
ห่วงใยๆ..

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
ระจัน วันที่ : 07/12/2007 เวลา : 22.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rajun
www.torsilp.com  โรงเรียนสอนศิลปะของผม

อีกหน่อย จะว่าไปผมอยู่คนเดียวได้นะ
เพราะมาคนเดียว เวลาไปก็คนเดียว

ปากดีไปงั้น

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ระจัน วันที่ : 07/12/2007 เวลา : 22.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rajun
www.torsilp.com  โรงเรียนสอนศิลปะของผม

แล้วเกย์ก็ครองโลก

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
ปลายมนัส วันที่ : 04/12/2007 เวลา : 16.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/plymanas


พี่พิสิฐ...หนังรัก "รักแห่งสยาม" ทว่าความรักก็มีหลายมิตินักในหนังเรื่องนี้ อย่า...อย่าเพิ่งเชื่อปลาย ไปดูด้วยตาตัวเอง แล้วตัดสินด้วยใจที่เปิดกว้างของพี่ดีกว่าค่ะ

พี่กูย...มันเป็นหนังดีเรื่องหนึ่งของไทยจริงๆ ค่ะ ควรไปดูเป็นอย่างยิ่ง สำหรับคนที่ครอบครัวแหว่งวิ่น

hooknoi...ใช่ค่ะ...มันเป็นหนังรัก...ใครถามฉันก็ตอบว่าหนังรัก

พี่โต้...ทำไมไม่เอาหัวใจกลับมาด้วยล่ะค่ะ อย่างนี้ลูกสาวไม่น้อยใจแย่หรือ คุณพอทิ้งหัวใจไว้แดนไกล
ขอบคุณค่ะพี่ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ไม่มีตกหล่น แม้ตัวจะอยู่หน้าสนามหญ้าสีเขียวมากกว่าหน้าจอ
อาจไม่เห็นกันสักระยะ...กำลังคิดการใหญ่ (ฮา)
หลังปีใหม่ได้เรื่องยังไง อาจมีส่งเทียบเชิญไปให้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
อาโต้ วันที่ : 04/12/2007 เวลา : 04.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rtoto

ปลาย..
พี่โต้เพิ่งกลับจากแดนไกล..
ขณะที่ทิ้งหัวใจไว้ที่โน่น..
จะบอกปลายว่า..
นี่จะตีสี่แล้ว..
ที่เพิ่งอ่านเอนทรีนี้จบ
..........
เป็นครั้งแรกนะที่พี่อ่านแบบเพ่งและคิดตาม
วนไปวนกลับ..เหมือนจะทบทวนอะไรสักอย่าง
เหมือนเดินเคียงข้างหรือนั่งเคียงกายกับผู้เขียน...
แปลก..
อารมณ์ไหนเนี่ย..
.............
งดงาม ..น้องงดงาม
สละสลวยกับการสลับฉากระหว่างแผ่นฟิล์มกับชีวิตจริงที่เผชิญมา..กับงานที่อยู่ในเงื้อมมือ..
ระหว่างความรู้สึกที่เพิ่งเกิด ณ เวลานั้น กับที่ยังฝังลึกในใจ
......
ให้มันพรั่งพรูออกมามากๆ เถอะน้องพี่ อารมณ์นี้
เป็นทั้งอารมณ์ส่วนตัวและการวิพากษ์..
เป็นทั้งมุมมองที่คล้ายคลึง แตกต่าง แห่งวิจารณ์
.......
เนื้อหาคงไม่สำคัญไปมากกว่าเนื้อความ..
การระบายด้วยคำคงไม่ล้ำลึกเท่ากับจิตที่สะกดเรื่องนั้นๆ
......

ข้างหน้าคงยัอีกยาวไกล..
ก้าวต่อไปเถอะเรา..
สักวัน..
คงมีสักวัน..
ที่เราจะไปถึงที่ไหนสักแห่ง..
ที่ที่เราเองก็ไม่มีคำตอบให้ตัวเองว่าเป็นที่ที่เราต้องการที่จะไปหรือไม่..
แต่..
เป็นที่ที่ใจเราเป็นสุขและพอเพียง..
........
สุขเถิดน้องข้าฯ
.........

กลับมาอยู่บ้านครานี้..มันเงียบเหงายังไงชอบกล
..
พี่รออ่านงานเขียนดีๆและภาพสวยๆจากปลายอยู่นะ
(แม้ว่าเวลาจะเอาไปเร่ร่อนอยู่เพียงบนพื้นหญ้าเรียบเขียวขจีผืนเล็กๆ บ่อยไปหน่อยก็ตาม)

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
hooknoi วันที่ : 04/12/2007 เวลา : 00.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hooknoi
บ้านนายนกฮูก

ถ้ามีใครถามว่าหนังเรื่องนี้เป็นหนังเกี่ยวกับอะไร.....คำตอบคือ
...หนังรัก ครับ


ความคิดเห็นที่ 14 (0)
พู่กัน วันที่ : 03/12/2007 เวลา : 20.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konkue

ยังไม่ได้ดูครับ
เลยไม่รู้ว่าเป็นไง

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
piss_it วันที่ : 03/12/2007 เวลา : 20.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pissit
อยู่ในช่วง นิ่ง งัน แต่ไม่สงบ - กรุณาอย่ารบกวน

มันไม่ใช่หนังเกย์ ใช่ไหม

หรือ ใช่

แต่...ดี

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ปลายมนัส วันที่ : 03/12/2007 เวลา : 17.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/plymanas


อิมจ๊ะ...เหนื่อยจัง ล้าจัง บ่ายนี้ สงสัยเป็นที่อากาศที่อุณหภูมิสูงกว่าทุกวัน

mariya ...ขอบคุณค่ะ

พี่ยาย...พักเรื่องน้ำไปเติมความฉุ่มฉ่ำให้ความรู้สึกด้วย "รักแห่งสยาม" บ้างนะคะ

ก้อนหินรำพัน...เราเองไม่เคยตั้งหรอกคำถามนั้นว่าเราจะอยู่โดยไม่รักใครได้หรือ เพราะเรารู้ว่า...ไม่ได้เหมือนที่คุณก็รู้ และเราบอกตัวเองเสมอว่า เรารักได้ เพียงแต่รักเราต้องไม่ไปทำร้าย ทำลายใครเข้าอีก

มัคคุเทศก์ทางวิญญาณ ...ใช่ค่ะมันเป็นหนังที่น่ารักมากๆ ของปี

Sydneychocolatier...หนังเรื่องนี้ทั้งเติมเต็มและตอบคำถามฉันได้อย่างตรงใจเป็นที่สุดเช่นกันค่ะ

สิงหา สัตยนนท์ ...ฉันค่อนข้างอ่อนด้อยในบทกวี สัมผัสนอกสัมผัสในไม่ใคร่รู้ รู้เพียงสัมผัสหัวใจได้เป็นพอ ทว่าตอนนี้ทั้งตาและใจฉันมืดบอดจนไม่อาจสัมผัสสิ่งใดได้ทั้งนั้น แต่ก็ขอบคุณสำหรับบทกวีค่ะ

xiao_huang ... คำถามของคุณเล่นเอาสมองฉันว่างเปล่าไปชั่วขณะ เพราะฉันยังตอบใครไม่ได้อยู่ดีว่าสำหรับฉันความรักมันคืออะไร?
ถ้าเป็นปีสองปีก่อน ฉันคงตอบว่า ความรู้สึกดีดีที่ตื่นมาแล้วพบว่าตัวเองไม่ได้อยู่อย่างโดดเดี่ยวอีกต่อไป คือการแบ่งปันในทุกอย่าง ในทุกการตัดสินใจ
ใครบางคนเคยรำคาญที่เมื่อถามฉันว่าอยากกินอะไร ฉันมักถามกลับว่าเขาล่ะอยากกินอะไร ไม่ใช่ว่าไม่มีกระทั่งสมองคิดว่าอยากกินอะไร เพียงแต่ฉันอยากแบ่งปันสิ่งที่เขาอยาก แล้วเราพากันไปหาอย่างนั้นกินมากกว่า
แต่ถ้าถามฉันในวันนี้...ความรักสำหรับฉันคือการเฝ้าภาวนาให้เขามีความสุขกับชีวิตทุกคืนวัน ฉันโง่ขนาดที่ว่า อธิฐานกับดาวตกบนภูชี้ฟ้าไม่ทัน ฉันก็อธิษฐานเอากับทะเลดาวเบื้องหน้าแทน แค่เพียงได้มองตามหลังเขา เห็นเขามีความสุขก็พอแล้วสำหรับฉัน ณ วันนี้

พี่สัญญา...ก็หวังว่ามันจะงดงาม แต่ไม่ว่ามันจะออกมารูปแบบไหนปลายก็พร้อมที่จะเรียนรู้มันค่ะ

พี่ตุ๊ก...ไม่ต้องสยองแทนหรอก 555 แต่ว่าเอาตามจริงมะเดี่ยวนี่ทำหนังได้โคตรโดนกว่าที่คิดไว้เยอะวุ้ย
ตัวละครอย่าง "จูน" นอกจากจะเข้ามาปรับจูนความรู้สึกในครอบครัวโต้งแล้ว เธอยังพยายามจะจูนเราให้รู้จักเปิดใจให้กว้าง ยอมรับความต่างในความคิด

Bon ... ถ้าวันหนึ่งคุณเติบโตขึ้น...คุณคงรู้สึกอย่างที่ฉันรู้สึกในวันนี้ก็ได้ว่า...บางทีการได้รักการให้ความรักไปมันมีค่ามันมีความหมายกับภายในใจเรามากกว่าตอนที่เราได้รับรักมาซะอีกค่ะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
Bon วันที่ : 03/12/2007 เวลา : 15.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/impel

‘ตราบใดที่ยังมีรักย่อมมีหวัง’
ขอบคุณทุกความรักเหมือนกันนะครับที่สร้างเรา
บางที...
การมีความรักและได้รับรัก อาจเป็นสิ่งสำคัญที่สุดของการมีชีวิตอยู่เลยก็ได้นะครับ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
tatuk วันที่ : 03/12/2007 เวลา : 11.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tatuk
เรานี่แหละ ผู้ปกป้องชาติและราชบัลลังก์! 

อืม...แล้วปาย...
นึกว่ารักแห่งสยามจาเปนรักแห่งสยองซะแย้ว
อิอิ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ยโสธรโพนทัน วันที่ : 03/12/2007 เวลา : 09.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sanya

ปลาย ครับ
ผมมาอ่านเรื่องที่น่ารักอีกเรื่องของคุณ
เห็นกับการโตเป็นผู้ใหญ่และเปลี่ยนแปลงแบบก้าวกระโดดของชีวิต มันก็เหมือนกับเกมฟุตบอลที่ต้องการจุดเปลี่ยนของเกม หวังว่าเกมชีวิตที่เปลี่ยนไปนี้จะดีและงดงามขึ้นเรื่อยๆ ครับ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
xiao_huang วันที่ : 03/12/2007 เวลา : 09.52 น.

This thai movie is good one for this year, pls come and see then you will know, what love is?

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
3939900209466 วันที่ : 03/12/2007 เวลา : 06.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pinitsatayanon
จุ๊ๆ ข้าพเจ้ากำลังร่ายบทกวี


บีเยศ......แห่งข้า

อรุณสวัสดิ์ บีเยศ...แห่งข้า

ดารณีตะวันดาลัดฟ้า

ฉันจะพาเธอท่องยามทิพา

หากคืนลารัตติ ทินารมณ์

เธอ...บีเยศ

รักเธอสุดวิเศษแม้เส้นผม

ท่ามกลางที่ว่างเปล่าบุษบาคม

ฤดูกาลสายลมแด่ความรัก

เธอ...บีเยศ

โดยสาเหตุความงามน้ำใจวัก

จะไม่มาวอแวเธอมากนัก

ยามที่เธอหยุดพักเขียนกวี

บีเยศ...แห่งข้า

บทเพลงทานตะวันบทเพลงนี้

ฝากฝันทำนองของหน้าที่

ด้วยดนตรีดอกไม้เพื่อการงาน

เธอ....บีเยศ และ เรา

โอบประโลมความเหงาจากเพลงขาน

คอยซับแก้วดวงตาที่ประปราน

คำของเราผลิบาน กวีนิพนธ์

ใช่! เธอ....บีเยศ และ เรา

โลกมากด้วยสีเทาซึ่งสับสน

และมีโลกสองใบในตัวตน

ณ.ท้องถนน และ คลื่นชีวิต

ใช่ ! เรา และ เธอ....บีเยศ

เปิดประตูหากัน เหตุใดปิด

แลทะลายกำแพงเจ้าความคิด

แล้วมาสร้างภาษิตคติรัก


สิงหา สัตยนนท์

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
Sydneychocolatier วันที่ : 02/12/2007 เวลา : 23.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bakingclub
May the Chocolate be with you!!!

ขอบคุณสำหรับบทวิจารณ์ที่ลึกซึ้งสำหรับหนังเรื่องนี้ครับ ความหมายของความรักและการมีชีวิตอยู่ของมนุษย์เพื่อความรัก ทำให้หนังเรื่องนี้มีคุณค่ามากกว่าสิ่งใด ไม่ได้ดูหนังไทยดีๆอย่างนี้นานแล้ว คุณรู้มั้ยว่าเวลาที่ผมได้ยินหรือได้ฟังเพลงจากหนังเรื่องนี้แล้ว ทำให้ผมคิดถึงความรักของผมที่ผ่านมาในอดีต คิดไปว่าที่ผ่านมานั้นเราได้ทำร้ายกันเพราะความรักบ้างหรือเปล่า? เราเคยละเลยความรักกันบ้างมั้ย? เราได้ดื่มด่ำกับความสุขจากความรักมามากน้อยแค่ไหน? หนังเรื่องนี้เติมเต็มคำถามในหัวใจของผมได้ดีจริงครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
มัคคุเทศก์ทางวิญญาณ วันที่ : 02/12/2007 เวลา : 23.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/guide007
ฉันถอดเสื้อสีแล้ว!!!! คุยกับฉันได้ไหมเพื่อนมนุษย์!!!!

การเล่าเรื่องระหว่างสิ่งสองสิ่ง
เป็นทางขนานกันราวรางรถไฟ
สะท้อนให้เห็นมิติด้านลึกของความรัก
ตกกระทบดิ่งในห้วงภายในได้ดีมาก

ผมชมภาพยนตร์เรื่องนี้คนเดียวครับ
เหงาแปลกๆ
แต่มาถึงจุดสัมพันธ์กัน
ในตอนจบ
ถือว่าเป็นภาพยนตร์ที่น่ารักอีกเรื่อ่งครับ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ก้อนหินรำพัน วันที่ : 02/12/2007 เวลา : 17.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/LOSTGEO

...."มันจะเป็นไปได้อย่างไรที่จะอยู่โดยไม่รักใครเลย"...

พูดกันจริงๆแล้ว ..ผมก็เป็นคนหนึ่งที่เคยตั้งคำถามกับตัวเองแบบนี้..

ในวันที่สับสนและวกวนต่อโลกวัยเยาว์..

มาถึงตอนนี้ก็คิดว่าคำตอบในใจน่าจะกระจ่างขึ้น..

ว่าคงเป็นไปไม่ได้แน่ๆที่จะอยู่โดยไม่รักใครเลย..

เพียงแต่เราจะเลือกให้คำว่า "รัก" ดำเนินออกมาในรูปใดนั้น..

สิ่งนี้น่าคิดและน่าสนใจกว่า..ครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
แพรจารุ วันที่ : 02/12/2007 เวลา : 16.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/parjaru
มาช่วยกันไล่เซฟรอนออกจากทะเล

พี่ยังไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้ แต่เพื่อนชายคนหนึ่งไปดูหนังเรื่องนี้และโทร.มาหาพี่ทันทีที่ออกมาจากโรงหนัง ว่า เธอต้องไปดูให้ได้นะ และเล่ามากมายที่เป็นนามธรรม เพราะเธอบอกว่าไม่เล่าเป็นรูปธรรมอยากให้ไปดูเอง เธอให้เหตุผลว่าคนละเอียดอ่อนจะเข้าใจเรื่องนี้ได้ดี

และสรุปว่า คิดดูเถิด หนังเรื่องนี้หยุดเขาให้นั่งอยู่กับที่ได้อย่างไม่เปลี่ยนท่านังเลย และไมลุกไปฉี่ด้วย เออ...เอากับเขาสิ

พี่ไม่ได้ดูหนังไทยนานแล้ว ดูเหมือนที่ชอบ ๆ และรู้สึกดีคือสตรีเหล็ก กับแหยม หลังจากนั้นไม่ได้ดูหนังไทยอีกเลยสงสัยต้องไปดูแล้วแหละ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
mariya วันที่ : 02/12/2007 เวลา : 16.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mariya
เราควรเฝ้ามองกันด้วยความรัก

ไปดูเรื่องนี้มาแล้วค่ะ ชอบมากๆ เป็นความรักจริงๆ ความรักบริสุทธิ์ ที่เรากำลังต้องการฉันคิดว่ารักอย่างนี้ล่ะที่เป็นตัวทำให้โลกหมุน
มิติของความรักลึกซึ่งมากมาย
ไม่ใช่แค่ความรักระหว่างหนุ่มสาว
ดูเรื่องนี้แล้ว เข้าใจความรักของพ่อแม่
ความรักระหว่างเพื่อนสนิท คนรู้จัก หรือแม้กระทั่ง
ทุกชีวิตร่วมโลกเดียวกัน

สำหรับเจ้าของบ้าน ชื่นชมค่ะ เขียนวิจารณ์หนังได้งดงามในความรู้สึกมาก เป็นกำลังใจค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
inmoon วันที่ : 02/12/2007 เวลา : 15.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/inmoon
เวลาบินข้ามเราไป  ทว่าทอดเงาไว้เสมอ

ยามบ่าย

งดงาม ...


ปล. ไม่ได้ดูน่ะเรื่องนี้

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< ธันวาคม 2007 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]