*/
ดร.สนอง กับ ทไวไลท์โชว์ (ITV ๘ มกราคม ๒๕๕๐)

ธรรมบรรยาย

View All
<< มิถุนายน 2008 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30          

[ Add to my favorite ] [ X ]


เพื่อสร้างกำลังใจให้สู้ต่อ คุณนึกถึงใครคนแรก เมื่อล้มละลายในชีวิต
พระพุทธเจ้า
10 คน
พระเจ้าอยู่หัว
0 คน
พระอรหันต์ในบ้าน
6 คน
คู่ชีวิตคุณเอง
1 คน
หรือ คุณอายะ
0 คน

  โหวต 17 คน
วันจันทร์ ที่ 2 มิถุนายน 2551
Posted by ปรากฏการณ์หลังม่านสีฟ้า , ผู้อ่าน : 2504 , 10:01:26 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ความในใจที่หลงเหลือไว้เพียงความทรงจำ

ถึง...พี่ ๆ ทุกคนในสถานที่แห่งนี้

“ขอบคุณเก้าอี้และโต๊ะตัวนั้นจริง ๆ ถ้าไม่มีมัน ถ้าที่มันไม่ว่าง ผมก็ไม่มีโอกาสพบเจอะสิ่งดีงามในที่แห่งนี้  ขอบคุณ...ก่อนเลยครับ”  พี่ ๆ ครับ นี่คงเป็นสิ่งสุดท้ายที่เป็นการสื่อสารกันผ่านทางตัวอักษรระหว่างเด็กฝึกงานธรรมดาคนหนึ่งกับพี่ ๆ ทุกคนในสถานที่แห่งนี้ ผมอยากบอกให้รู้ว่า ผมมีความสุขที่ได้เข้ามาฝึกงานที่นี่ ที่ที่มีทั้งปัญหาและปัญญา ที่นี่สอนให้ผมยิ้มเป็น ไม่ใช่อย่างที่ผมเคยยิ้มได้ก่อนหน้านี้ ผมอยากเล่ามันให้เห็นภาพสักนิดครับ เรียนรู้มันผ่านบทสนทนาแล้วกัน

11 โมงกว่า ๆ ณ ส่วนราชการแห่งหนึ่งใจกลางกรุงเทพมหานคร

“สวัสดีครับ ติดต่อคุณ...”   ผมถามพร้อมยกมือไหว้ ผู้ชายคนหนึ่ง เขาใส่เสื้อสีขาว กางเกงสีเทา ผมสีดอกเลาและเกล้ามันไว้เป็นจุก

“เค้าคงเป็นกวีนิพนธ์ คนเพื่อชีวิต จัดเจนในชีวิต อะไรประมาณนั้น” ผมคิดในใจ

“...ดีใจ มีรอยยิ้ม...คุณสุธิดา...ครับ”   เขาพูดพลางยิ้มให้กับผมพลาง  ดูเหมือนว่าเขาจะมีความสุข ลักษณะจะชอบรอยยิ้มของใครบางคนมาก ๆ

“ในห้องใหญ่เลยครับ...”    ผมตอบไปพร้อมกับยืดแขนขวาไปทางห้องนั้น

หลังจากเขาเดินเข้าไปในห้องนั้น  ผมก็รู้สึกปลื้มและยิ้มสุขใจไปอีกพักหนึ่ง

“ผมเองเป็นคนยิ้มไม่เป็นเอาเสียเลยกับคนแปลกหน้า  ทำไมผู้ชายคนนั้นจึงดีใจที่ได้เห็นมัน”

“หรือว่าเขามาจากที่ที่ไม่มีรอยยิ้ม ไร้กำลังใจ จึงอิ่มใจกับรอยยิ้มน้อย ๆ รอยนี้”             ผมคิดในใจอีกเป็นครั้งที่สอง

...

...

...

...   จนผู้ชายคนนั้นเสร็จกิจธุระ  เขาเดินออกมาจากห้องที่ได้เข้าไป  ผ่านมาแล้วหยุดตรงหน้าผมอีกครั้งก่อนจะออกจากห้องนี้ไป  และก็ได้ส่งคำทักทายกับผมเป็นครั้งสุดท้ายว่า “ขอบคุณครับ...สำหรับรอยยิ้ม”  แล้วก็จากไป

ผมไม่รู้หรอกนะว่า เรา ๆจะได้อะไรจากความรู้สึกที่ผ่านข้อความเหล่านี้บ้าง แต่ก็หวังเล็กว่าเรา ๆ จะได้รอยยิ้มจากข้อความธรรมดาตรงหน้านี้

...ขอสันติภาพ ความรัก ความเมตตาและการให้อภัย จงบังเกิดแก่โลกมนุษย์

ขอรอยยิ้ม จงบังเกิดแก่คนทุกคนบนโลกใบนี้…

นอกจากรอยยิ้มผมยังได้รู้จักวัฒนธรรมขององค์กร นั่นก็คือ ความเป็นกันเอง ความเป็นพี่ ๆ น้อง ๆ ซึ่งสิ่งสิ่งนี้แหละทำให้ผมรู้สึกว่า ผมอบอุ่น ไม่รู้สึกเคอะเขินเวลาช่วยพี่ๆ ทำงาน แม้ว่าผมไม่ค่อยเป็นงานอะไรเท่าไรนัก ผมคิดว่าก็พอได้ช่วยเหลืองานพี่ ๆ ได้บ้าง อาจจะสำเร็จบ้าง พอใช้บ้าง ควรปรับปรุงบ้าง ก็ขออภัยครับ ความจริงผมหวังที่จะได้ฝึกมันมากกว่านี้ ได้ใช้ความรู้ที่พอมีอยู่บ้างมาลองทำงานจริง ๆ แต่ไม่เป็นไรหรอกครับ เท่าที่ได้ทำก็ได้ฝึกอะไรอะไรหลายอย่างแล้วขอบคุณพี่ ๆ ทุกคนครับ  ผมจำได้ว่าอาจารย์ท่านหนึ่งบอกก่อนมาฝึกงานว่า “อย่าเกี่ยงงาน เวลาเขาใช้ให้ทำอะไรก็ต้องทำให้ได้ ให้สำเร็จ แม้ว่าเราจะรู้สึกไม่พอใจกับพี่ ๆ ที่ไปติดต่อบ้าง แม้ว่าเขาจะนินทา ก็ต้องอดทน ยอมให้เขาด่า เขาว่า แต่งานที่ถูกมอบหมายให้ไปทำ มันต้องสำเร็จ” ผมว่าผมขอบคุณอาจารย์มาก ๆ ที่สอนให้ผมรู้จักการอดทนในการทำงาน อย่างที่พุทธทาสท่านสอนให้เรารู้ว่า “การทำงานคือการปฏิบัติธรรม”  และที่นี่ทำให้ผมมีโอกาสได้ปฏิบัติธรรม อย่างน้อยก็พอลดความเห็นแก่ตัวที่ผมมีออกไปได้บ้าง ครับ ขอบคุณที่นี่จริง ๆ 

เอาละตัวหนังสือใกล้หมดแล้ว ผมขอฝากข้อความดีดีที่ผมได้พบเจอ อ่านแล้วมีความสุขและน่าที่จะเปลี่ยนวิธีคิดของพี่ ๆ ได้เป็นอย่างดีครับ

“เราทำเลวกับเขา 1 อย่าง แต่เขากลับได้โอกาสในการทำความดีถึง 2 อย่างด้วยกัน หนึ่งคือขันติ(ความอดทน)  อีกหนึ่งคืออภัยทาน(การไม่ถือโทษโกรธเคือง)  ”

ส่วนหนังสือที่แนบมาในถุง ๆ นี้ ผมเต็มใจยกมันให้กับสถานที่แห่งนี้ ให้เป็นกรรมสิทธิ์ร่วมระหว่างพี่ ๆ ทุกคน ให้ทุกคนมีสิทธิได้ทำความรู้จักกับมัน เผื่อจะได้ทำงานร่วมกันได้อย่างมีความสุขทั้งสองฝ่าย ผมขอได้ไหมครับขอให้ทั้งสองฝ่ายเปลี่ยนวิธีคิดที่มีอคติต่อกันมาปรองดองกัน เปิดอกพูดคุยกัน พูดต่อหน้ากันตรง ๆ ไม่พอใจอะไร ระหว่างกันก็หันมาทำความเห็นให้ตรงกันเสีย การพัฒนางานบริหารของสถานที่แห่งนี้  จะได้มีประสิทธิภาพมากกว่าที่เป็นอยู่และน่าอยู่ยิ่งขึ้นสุดท้ายจริง ๆ อยากให้เพื่อนร่วมทุกข์เกิด แก่ เจ็บ ตายในสถานที่แห่งนี้ อ่านมันแล้วก็ใช้มันเพื่อทำงาน แล้วเราจะเห็นอะไรดีดีจากมัน

“ลูกค้า คือ บุคคลสำคัญที่สุด ที่มาเยือนเรา ณ สถานที่นี้ เขามิได้พึ่งเรา เราต่างหากที่ต้องพึ่งเขา เขามิได้มาขัดจังหวะการทำงานของเรา หากแต่การรับใช้เขา คือวัตถุประสงค์ในงานของเรา เขามิได้เป็นบุคคลภายนอก เขาเป็นส่วนหนึ่งของธุรกิจนี้ทีเดียว ในการรับใช้เขา เรามิได้ช่วยอะไรเขาเลย เขาต่างหากที่เป็นฝ่ายช่วยเหลือเรา โดยให้โอกาสแก่เราที่จะรับใช้เขา” 

โดย มหาตม คานธี (Mahatma Gandhi)

จาก...นักศึกษาฝึกงาน

 ขอบคุณภาพดีดี จาก http://www.212cafe.com/freewebboard/user_board/chomthailand/picture/01317_1.jpg
http://www.vcharkarn.com/uploads/73/73139.jpg

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
กวีจร_ณ_โคราชา วันที่ : 02/06/2008 เวลา : 10.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kaweejorn

เขียนได้ดีมากครับ...ภาษางาม...
ความในใจที่หลงเหลือไว้เพียงความทรงจำ...เล่ากล่าวเรื่องราวได้ประทับใจมากครับ...

ให้กำลังใจในการเขียน...หนึ่ง vote ครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
กรุ่นไอดิน วันที่ : 02/06/2008 เวลา : 10.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/num-ta

ความทรงจำ ที่ติคตรึงตราเนิ่นนาน

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน