• กวีปกรณ์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : dulnakit@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-04-29
  • จำนวนเรื่อง : 14
  • จำนวนผู้ชม : 20465
  • ส่ง msg :
  • โหวต 6 คน
ชั้นหนังสือประเภทกวีนิพนธ์
ชายหนุ่มและหญิงสาวต่างกำลังยืนพิงผนังห้องด้วยต้องการยึดมั่น ประคับประคองอารมณ์ของตน อยู่เคียงข้างชั้นวางหนังสือประเภทกวีนิพนธ์ มือทั้งสองของแต่ละคนและแต่ละข้างต่างถูกแบ่งหน้าที่กันอย่างชัดเจน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/poetrybookshelf
วันอาทิตย์ ที่ 13 มกราคม 2551
Posted by กวีปกรณ์ , ผู้อ่าน : 408 , 16:55:10 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สุสานหิ่งห้อย                                                                                         กวีปกรณ์สว่างวับวาวแสงแห่งชีวิตจุดประกายความคิดวิจิตรแจ้งประสบการณ์ล้ำค่าราคาแพงมาตกแต่งเติมฝันพันนิทานคนเราเคยอิสระพันธะผูกสังคมปลูกความคิดชอบผิดสานเริ่มชิงดีชิงเด่นรบรุกรานความคิดต่างต่อต้านประหารกันกี่ครอบครัวสิ้นไร้แม้ไม้ตรอกต้องช้ำชอกช้ำใจจำอดกลั้นกี่ชีวิตล้มตายอีกกี่วันสงครามนั้นนองเลือดล้นลา....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 11 มกราคม 2551
Posted by กวีปกรณ์ , ผู้อ่าน : 772 , 05:08:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จันทรุปราคากวีปกรณ์เงาจันทร์เจ้าจางหายจากสายน้ำแต่คืนค่ำฝั่งคลองคะนองอยู่ลิเกรำร่ำร้องเหลียวรอดูจอมโจรโฉดชายชู้เชือดพระจันทฯ (โครพ)ศาลาไม้ริมฝั่งฝืนพังผุเรือหางยาวเสียงดุกระหึ่มลั่นสร้างคลื่นคลั่งถั่งโถมกระแทกทั้นเจ้ายังหยัดยืนยันทั้งสั่นคลอนจันทร์เคยสวยด้วยแต้มตัวกระต่ายบทเห่กล่อมกลืนหายไปหลายท่อน"จันทร์เอ๋ยจันทร์จ้าว" กล่อมเจ้านอนลืมหมดแล้วบทตอนกลอนนิทานยายหยิบพายแจวหาจันทราหวนเสียงเครื่องเรือร้อ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 3 มกราคม 2551
Posted by กวีปกรณ์ , ผู้อ่าน : 652 , 09:55:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

กวีนิพนธ์เล่มเก่า                                                                                                            กวีปกรณ์'ชีวิตคือความอ้างว้างอันแสนอุ่น' *ในม่านฝุ่นบนปก สัน ชั้นหนังสือวันเวลาแสนนานเหล่านั้นคือความหลงลืมที่กระพือเข้าปกคลุม **ค่อยค่อยคลี่ทีละหน้า-ทีละหน้าบางทรงจำล้ำค่าคล้ายรอยหลุมกลายสีซีดเหลืองจางในบางมุมครั้งน้ำตาชื้นชุ่มสะเทือนใจคือหนังสือกวีนิพนธ์ของคนเศร้าระบายเหงางดง....

อ่านต่อ


/2