*/
  • ปองเพียงหทัย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : phatai2@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2010-05-11
  • จำนวนเรื่อง : 252
  • จำนวนผู้ชม : 367129
  • จำนวนผู้โหวต : 270
  • ส่ง msg :
  • โหวต 270 คน
<< มิถุนายน 2019 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 16 มีนาคม 2558
Posted by ปองเพียงหทัย , ผู้อ่าน : 681 , 03:38:10 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

ไม่อาจหาญไปถึง..ซึ่งขอบฟ้า ไม่อาจท้าจะไปถึง..ซึ่งยอดเขา ไม่อาจคว้าหมอกจางที่บางเบา ไม่อาจเอาดวงดาวมาใส่มือ แต่กล้าคิดว่าจะลุยถึงปุยเมฆ กล้าจะเสกศรัทธามายึดถือ กล้ารับผิดแล้วมานึกมาฝึกปรือ กล้าจะยื้อและฟันฝ่า..ชะตากรรม....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 20 ธันวาคม 2557
Posted by ปองเพียงหทัย , ผู้อ่าน : 976 , 16:15:10 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน

ส่งดอกไม้ดมดอมให้หอมฟุ้ง กลิ่นจรุงรับขอบฟ้าเวลาสาง แทรกไอแดดอุ่นเคล้ามาเบาบาง เพื่อปลุกร่างอ่อนล้า..รับตะวัน ปล่อยผีเสื้อสีสวยมาช่วยฟ้อน โอบปีกช้อนคนกล้าขึ้นมาฝัน ให้ก้าวพ้นกีดขวางหนทางตัน ให้เหยียบการเย้ยหยัน..อย่างมั่นใจ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 24 กันยายน 2556
Posted by ปองเพียงหทัย , ผู้อ่าน : 915 , 09:37:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

อหังการ์ของน้ำค้าง หยาดน้ำค้างอ้อยอิ่งกับกิ่งก้านลมไหว..ใบสะท้านเกินต้านไหวแล้วร่วงพรูพลิ้วพร่างระหว่างใบรอหยดน้ำหยดใหม่แตะใบเดิม ทยอยย้ำหยดน้ำที่ฉ่ำฟ้าทยอยมาหยดสวยมาช่วยเสริมทยอยย้ำหยาดช่อมาต่อเติมอย่างฮึกเหิม..สัจธรรม..จากน้ำค้าง !!! ขอบคุณรูปจากเนตค่ะ ........

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 7 พฤษภาคม 2556
Posted by ปองเพียงหทัย , ผู้อ่าน : 3571 , 00:42:06 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน

คิดถึงทุ่งนาสีเขียวบนแผ่นดินไทย     ทั่วท้องทุ่งเขียวขจีด้วยสีเขียว รวงไหวเรียวล้อตากับฟ้าใส กลางแดดอ่อนพรมอุ่นละมุนละไม เมฆสีขาวถักไยแตะไรฟ้า ธารน้ำรินเรื่อยไหลไม่สิ้นสุด เหมือนมนุษย์ไม่เคยหยุดแสวงหา ถวิลถึงไอดินกลิ่นท้องนา ที่โรยราไปพร้อมกาลที่ผ่านเลย ................................. ขอบคุณรูปจากเนต.....ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ค่ะ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 24 พฤศจิกายน 2555
Posted by ปองเพียงหทัย , ผู้อ่าน : 942 , 22:52:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 6 คน

อนาถนัก ขนมากันทำไม มาเข่นฆ่าคนไทย..กระนั้นหรือ สมองคนหรือว่า..สมองกระบือ หรืออาวุธที่ถือในมือควาย ที่ชายแดนยังต้องการกำลังรบ พวกมึงมาประจบ..ผิดจุดหมาย คนไทย..มิใช่ผู้ร้าย คนควรตาย..คือพวกควาย..ขายชีวิต แผ่นดินไทย..ให้คนไทย ได้เหยียบยืน แต่ไม่ให้คนถือปืนได้ใช้สิทธิ์ ชีวิตมึงหนึ่งตนคือมลพิษ ก่อวิกฤติเสมือนคนปล้นแผ่นดิน   ขอบคุณ..เสธ.อ้าย ผู้กระตุกต่อมควายใจอำมะหิต ปล่อยสวะคายกากสำรากพิษ บริหารผ....

อ่านต่อ


/51