*/
  • ปองเพียงหทัย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : phatai2@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2010-05-11
  • จำนวนเรื่อง : 252
  • จำนวนผู้ชม : 387943
  • จำนวนผู้โหวต : 270
  • ส่ง msg :
  • โหวต 270 คน
วันศุกร์ ที่ 3 กันยายน 2553
Posted by ปองเพียงหทัย , ผู้อ่าน : 2838 , 14:44:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                         

เมื่อวาน แม่งอนลูกน้ำ แม่บอกลูกน้ำแล้วว่าวันพฤหัสแม่ต้องไปเจาะเลือดที่โรงพยาบาลแต่เช้า ลูกน้ำต้องไม่ไถลตอนเช้านะ  นั่งอึแล้วห้ามหลับ ถ้าแม่ส่งลูกน้ำช้า แม่ก็ถึงโรงพยาบาลสาย คนเยอะ รอนาน แม่เบื่อ  ดังนั้น เย็นวันพุธ ลูกน้ำว่ายน้ำเสร็จ ก็ต้องไม่ไถล ต้องรีบกลับ ลูกน้ำก็ยื้ออยู่นั่นแหละ  แม่ก็เลยงอน

 

เหตุการณ์ก็ต่อเนื่องมาถึงเช้าวันพฤหัส เนื่องจากลูกน้ำนอนดึก  ก็เลยตื่นสาย  แม่เลยต้องไปโรงพยาบาลสาย โชคดี ที่คนไม่เยอะมาก อารมณ์แม่ก็ดีขึ้นมานิดนึง แต่ไม่ถึงกับปลอดโปร่ง  พ่อมาส่งแม่แล้วก็เลยไปทำธุระ แม่ก็นั่งรอทางโรงพยาบาลอยู่คนเดียว ขณะที่รอ....หลายภาพ หลายคนเจ็บผ่านเข้ามาในม่านตาให้ได้เห็น  แม่ต้องเห็นภาพอย่างนี้ทุกเดือนที่ต้องไปตรวจที่โรงพยาบาล  บางครั้งก็มองผ่านไป  แต่บางครั้งจิตก็ส่าย มองไปคิดไป  ทำให้ปลงกับอาการของตัวเองไปได้บ้าง....ว่ายังมีคนหนักกว่าเราอีกมากมายนัก  ขณะที่อารมณ์ที่เปรียบเสมือนน้ำในถ้วยของแม่เริ่มนิ่ง ใส  ทันใดนั้น ก็มีหญิงวัยกลางคนนางหนึ่ง ถือแฟ้มใส ๆ มานั่งข้างแม่  น้ำในแก้วแม่เริ่มกระเพื่อมขึ้นมานิดนึง  ก็ที่มีว่างตั้งเยอะไม่นั่ง ต้องมานั่งกระแซะซะติดแม่เลย ความระแวงเริ่มเกิด  แม่เขยิบตัวและหันมามอง ก็เห็นเธอถนัดตาขึ้น  เธอสวมหมวกถักไหมพรมสีชมพูแปร๊ด ปิดบังส่วนบน สังเกตดูจึงรู้ว่า คงผมร่วง  ประสบการณ์ทำให้รู้ว่าเธอคงผ่านการทำเคมีบำบัดมาแล้ว  ใจแม่จึงเริ่มเย็นลง  จากความระแวงกลายเป็นเห็นใจเธอ  แม่มองดูหน้าที่เหี่ยวย่น และปากไร้ฟันยามเธอเผยอยิ้ม เตรียมจะยิ้มตอบ  ทันใดนั้น เธอก็เอื้อนเอ่ยทักทาย

หญิงแปลกหน้า :  พี่ถูกส่งตัวมาจากศิริราชเหมือนกันเหรอ

นี่ซิ ทำให้แม่ปรี๊ดอีก  หน้าตาแก่ออกอย่างนี้มาเรียกเราว่าพี่ได้ไง หัวแม่ก็ยังมีผมดำเป็นส่วนใหญ่ ยังไม่หงอกเต็มหัวซักหน่อย

หญิงแปลกหน้า :  หนูก็รักษาที่ศิริราชเหมือนกัน

คราวนี้แม่พยายามหาความอ่อนวัยของเธอว่าอยู่ตรงไหน  หน้าตาอย่างนี้เนี่ยนะเป็น “หนู”

หญิงแปลกหน้า :  พี่เป็นไร  หนูเป็นมะเร็งขั้น ๓ แล้ว

เธอพูดราวกับเป็นเรื่องฝนตกน้ำท่วมธรรมดาจนแม่อึ้ง  ความสงสารเข้ามาแทนที่ความขัดเคืองแล้ว  จึงบอกเธอไปว่า

แม่เอง:              ยายเป็นไวรัสตับ หนูเป็นมะเร็งที่ไหนล่ะ

คราวนี้เจ้าหล่อนหัวเราะเอิ้กอ้าก

หญิงแปลกหน้า : วุ้ยพี่  จะเป็นยายเลยเหรอ ยังไม่เห็นแก่เท่าไรเลย เผลอ ๆ จะอ่อนกว่าหนูด้วยซ้ำ

อ้าว ! ....รู้แล้วเรียกเราว่าพี่ แล้วเรียกตัวเองว่าหนูได้เต็มปากเต็มคำได้ไง แม่เริ่มขำ

แม่เอง :     อ้าว ก็หนูเรียกพี่ แต่พี่อยากเป็นยาย  หนูจะได้เป็นหนูได้สะดวกขึ้นไง

คราวนี้เธอปล่อยก๊าก  แล้วเอามือเหี่ยว ๆ มาจับแขนแม่ แล้วบอกว่า พี่ตลกจัง หนูชอบ

ในสัมผัสนั้น ทำให้แม่อึ้งอีก มันเป็นสัมผัสแห่งมิตรภาพ แห่งความไว้วางใจ ของคนที่เหมือนจะรู้ว่าตนมิได้เผชิญโรคและโชคร้ายอยู่เพียงคนเดียว และยังมีคนที่ฟังและทำให้เธอยิ้มได้  แม่ละอายใจที่มีความรู้สึกไม่ดีในตอนแรก  และเอามือแตะมือเหี่ยวย่นของเธอ และถามเธอว่า

แม่เอง :            ตกลงหนูเป็นมะเร็งที่ไหนล่ะ

หญิงแปลกหน้า : ตอนแรกเป็นที่ปากมดลูก แล้วก็มารังไข่  แล้วก็ลามมาลำไส้

แม่เอง :            เจ็บไหม ตอนนี้อาการเป็นไง

หญิงแปลกหน้า : หนูตัดไปหมดแล้ว ไอ้ที่พูดมาน่ะ ตอนนี้ไม่เหลือแล้ว จะทำคีโมหนสุดท้าย แล้ว  หมอเขาว่ามันก็ไม่น่าจะลามในระยะใกล้ ๆ นี้

แม่งง  ตัดหมด แล้วอยู่มาได้ไง เธอบอกว่า

หญิงแปลกหน้า : อยู่ได้ซิ ก็หนูไม่มีอะไรจะเหลือให้ตัดแล้ว ถ้าจะมันจะเป็นอีก ก็ขึ้นหัวละทีนี้ ตัดหัวแล้วหนูคงไม่ได้มานั่งคุยกะพี่แล้วนะ

 

พอดีคุณพยาบาลมาตัดบทให้แม่นำเอกสารไปเจาะเลือด แม่จึงบอกเธอว่า ยายไปก่อนนะ  เธอจับมือแม่แล้วบอกว่า เดี๋ยวไปเจอกันที่ห้องเจาะเลือดนะพี่ แม่ก็จับแขนเธอ รู้สึกถึงความร้อนในตัวของเธอ แล้วคิดว่า ธรรมดาแม่ก็เป็นสัตว์เลือดอุ่นที่ค่อนข้างร้อนแล้ว แต่ตัวของเธอร้อนกว่าแม่อีก  แม่มองหน้าเหี่ยว ฟันหลอภายใต้หมวกสีชมพูแปร๊ด และแววตาที่สดใสและเด็ดเดี่ยวของเธอ และบอกกับเธอว่า “เดี๋ยวเจอกัน”

 

แต่แม่ก็ไม่มีโอกาสได้คุยกับเธออีก เพราะคิวอาจคลาดเคลื่อน  แต่คำพูดของเธอยังก้องอยู่ในหู “หนูเป็นมะเร็งขั้น ๓ ...หนูตัดไปหมดแล้ว...ไม่มีอะไรให้ตัดแล้ว..”

 

ขอให้เธอโชคดี อย่าได้เจ็บได้ปวดเลย แม่หนูหน้าเหี่ยวของยาย ยายน่ะชื่นชมหนูสุด ๆ และรู้ได้เลยว่า ความโชคร้ายและความเจ็บปวดทั้งปวง จะพ่ายแพ้ให้กับจิตใจที่ดี จิตใจที่เข้มแข็งและมองโลกในแง่ดี   แม่สวดมนต์ให้เธอ และสวดมนต์เพื่อล้างบาปในใจที่คิดไม่ดี แค่คนหน้าแก่กว่าเรียกพี่ก็โกรธ  จิตใจของแม่ไม่ได้ครึ่งของเธอเลย แม่หนูหน้าเหี่ยว  หวังว่าในการตรวจครั้งหน้า แม่จะยังได้พบเธออีก  คราวนี้ยายจะทักหนูก่อนเลยทีเดียว

 

 

              ขอให้เธอเข้มแข็งและอดทน

....................................................................................

ขอบคุณรูปจากเนต..... และขอบคุณทุกคอมเม้นท์ค่ะ

 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
joyjee วันที่ : 06/09/2010 เวลา : 10.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/joyjee

หวัดดีคะ ปองเพียงหทัย
เมื่ออ่านจบแล้ว ทัศนะและกำลังใจที่ดี ความเข้มแข็งจะทำให้ผ่านไปได้คะ และอีกอย่างที่สำคัญคือ ยังไม่ถึงเวลาของเราที่จะไปคะ ขอเป็นกำลังใจให้คุณยายและน้องหนูคนนั้น หายและแข็งแรงไวไวคะ การไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐคะ แต่ถ้าเป็นแล้วก็ต้องรักษาคะ สู้ สู้ คะ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
เขียวน้อย วันที่ : 05/09/2010 เวลา : 20.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/LittleGreen

อ่านแล้วดีจังค่ะ เป็นความเกร่งของเธอเนาะ ........

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
dhanawatana วันที่ : 04/09/2010 เวลา : 17.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dhanawatana

เราจะทำให้ทุกเรื่องราว..เป็นสะพานที่ทอดยาวสู่สิ่งแสนดี...

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
Janni_Lee วันที่ : 04/09/2010 เวลา : 03.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mylifeanddogs
Hope, Love, and Joyfulness... It is here on earth and has four legs !

เป็นกำลังใจให้ยาย และแม่หนูหน้าเหี่ยวนะคะ
ขอให้ไม่เจ็บไม่ไข้ หายไว ๆ นะจ๊ะ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ซำมะแจะ วันที่ : 04/09/2010 เวลา : 03.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keepitup

คือ คำว่าพี่ นี่ส่วนมากเป็นการเรียกเพื่อให้เกียรติกันอะคะ
เขาเรียกเราพี่ เราก็เรียกเขาพี่ (แวดวง ซมจ.ก็เป็นเจ้าค่ะ)

ส่วนคำแทนตัวว่าหนู มันติดปาก คนแก่รุ่นแม่ก็ยังพูดแทนตัวว่าหนู อันนี้ก็ได้ยินบ่อยๆค่ะ

มะเร็งไม่น่ากลัวหรอก ก็ให้มันอยู่ด้วย เป็นได้ก็หายได้ เครียดมากยิ่งไปกันใหญ่ แต่เธอก็เก่งมากค่ะ สู้มาได้ขนาดนั้น

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
ว่าที่ร.ต.สมโชคเฉตระการ วันที่ : 03/09/2010 เวลา : 21.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/somchoke101

คุณลูกกับคุณแม่ การงอนเป็นเรื่องปกติ มีสีสรรเสียอีกครับ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ลมโชยริมหน้าผา วันที่ : 03/09/2010 เวลา : 20.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lomchooy

ผมว่าเธอต้องรอด...

อารมณ์ดีเหลือเกิน...

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
ทางแก้ว วันที่ : 03/09/2010 เวลา : 20.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/faab
แห่งสี่สายน้ำปิงวังยมน่าน

จงรื่นเริงในชีวิต

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
ประจิ้มประเจ๋อ วันที่ : 03/09/2010 เวลา : 18.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yuiboc
สะเปะสะเปือยเรื่อยเปื่อยอยู่เรื่อยไป & รัก"ทองกบ"ที่โลกในสุดเลย! โอ้เย่เย๊เย่  ฮ่าๆๆและ+อีก28.75ฮ่า...จิ้มมียิ้มสุข...ยิ้มสุขส่งให้ด้วยใจเปี่ยมสุข สวัสดีครับผม

...ความโชคร้ายและความเจ็บปวดทั้งปวง จะพ่ายแพ้ให้กับจิตใจที่ดี...
ประจิ้มประเจ๋อส่งกำลังใจค่ะ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ฟ้าน่าน วันที่ : 03/09/2010 เวลา : 18.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/NamnanFanan

ขอบคุณที่ใส่ใจ ขอให้หายไวๆนะครับ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
เตาะแตะ วันที่ : 03/09/2010 เวลา : 17.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/toddle
ไม่ได้มีปลาตัวเดียวในทะเล...Yah.

เอาใจช่วยอีกแรงครับ
.
เธอยังขำได้ เก่งจัง
...
.
ปริ๊ดดดด เข้าขั้นเหมือนกัน นะครับ
.
เรื่องประจำ ทุกเช้า (ที่ไม่ใช่วันหยุด)
.
.

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
เพลงผ้า วันที่ : 03/09/2010 เวลา : 17.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charothon
" เพลงผ้า ปรพากย์  " ฉันจะร่ายรินจินตนาให้สาสม

กําลังใจคือโอสถชั้นยอด ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
Reggae วันที่ : 03/09/2010 เวลา : 16.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Reggae
"บนท้องฟ้ามีดาวหลายล้านดวง แล้วดาวดวงใดเล่าที่เป็นของเธอ"

น่าสงสารเธอจัง
ขอคุณพระช่วยให้เธอสุขภาพแข็งแรงขึ้น

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
MT-PONG วันที่ : 03/09/2010 เวลา : 16.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/NICHAKHAN
ห่างเพียงนิด ก็ คิดถึง เพราะไกล จึง คนึงหา

มะเร็งน่ากลัวค่ะพี่ปอง

ช่วงนี้ ปองเริ่มมีอาการลำไส้อักเสบขั้นรุนแรง ร่างกายแอนตี้อาหารเผ็ดเค็ม กำลังปรับเปลี่ยนการทานอาหารใหม่ทั้งหมด

กลัวจะกลายพันธ์เป็นอย่างว่าค่ะพี่...น่ากลัวอะ

ช่วงนี้มีอาการเดียวค่ะ รอบสามสิบกว่าปี ก็เพิ่งใช้บริการ รพ.เป็นกิจจะครั้งแรกในชีวิตค่ะ

คนเราไม่มีโรคคือลาภอันประเสริฐเน๊าะค่ะ

มีหลายคนคุยกับปองเรียกเราว่าพี่เหมือนกันค่ะ อาแป๊ะขายของอะ (สงสัยเรียกตามมารยาท)

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
เพลงกระบี่ฯ วันที่ : 03/09/2010 เวลา : 15.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/plaengkrabi
http://www.oknation.net/blog/krabinoi   **BE GENTLE WITH THE EARTH**

ไปเจาะเลือดวันเดียวกันเลยคะ..
ขำด้วย..แต่เป็นกำลังให้ด้วยคะ(เป็นกำลังใจให้ตัวเองเช่นกัน
)

...ชวนน้องลูกน้ำไปอ่านนิทานที่บ้านกระบี่น้อยคะ
http://www.oknation.net/blog/krabinoi/2010/09/03/entry-1

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ปองเพียงหทัย วันที่ : 03/09/2010 เวลา : 15.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poetrypong

คห.6 ค่ะ คนละเรื่องเดียวกัน 555

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
Hiriotappa วันที่ : 03/09/2010 เวลา : 15.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Hiriotappa


ความโกรธ ไม่พอใจ กับความปลอดภัยคนละเรื่องแต่บางทีก็เป็นเรื่องเดียวกัน

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ปองเพียงหทัย วันที่ : 03/09/2010 เวลา : 15.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poetrypong

คห.3
หัวอกเดียวกันเลยนะคะ คุณอินดี้ ขอบคุณค่ะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ปองเพียงหทัย วันที่ : 03/09/2010 เวลา : 15.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poetrypong

คห.2 คุณสิบหมื่น ขอบคุณแทนเธอด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
INDYLOVE วันที่ : 03/09/2010 เวลา : 15.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loveindy
บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับความทรงจำความประทับใจ ประสบการณ์ในการท่องเที่ยว และอาหาร

สวัสดีค่ะ คุณปอง....

อ่านทีแรกก็ขำในมุขเรียกตัวเองว่ายายของคุณปอง....
เพราะอินดี้ก็เคยเจอแบบนี้ ตอนแรกเราก็เรียกเขาว่าป้าอยู่ดีๆ
เขากลับเรียกเราว่าพี่ซะนี่ อึ้งเหมือนกัน อ่ะ..พี่ก็พี่ (หง่ะ สงสัยเราหน้าแก่ไป..หุ หุ)
แต่อีกวันป้าคนนี้เขากลับเรียกเราว่าหนู เอ๊ะ...ยังไง หลังๆ ก็เลยไม่ได้ใส่ใจอะไร
มารู้ทีหลังว่าว่าป้าเขาป่วยอยู่ แต่ไม่ได้โกธอะไรตั้งแต่ทีแรกแล้วค่ะ ขำ ขำ
ยังไงก็ขอเป็นกำลังใจให้ทั้งคุณปองและ ยายหนูของคุณปองด้วยนะคะ
ขอให้อาการดีขึ้นและหายไวๆ ค่ะ สู้ สู้...

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 03/09/2010 เวลา : 15.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

ในดีมีร้าย
ในร้ายอาจมีร้ายกว่า
ชะตาคนมันตลกนะครับ
แต่เป็นตลกร้าย
ขอให้เธอคนนั้นข้ามผ่านมันไปได้

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ปองเพียงหทัย วันที่ : 03/09/2010 เวลา : 14.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poetrypong

ขอให้ความเข้มแข็งพาความโชคร้ายไปไกล ๆ ด้วยเถิด เพี้ยง...

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน