ลูกชิ้นปลาแปดเหลี่ยม
ไม่มีสิ่งใดสำคัญไปกว่า การใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ...บนโลกอันกว้างใหญ่
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/poisoncandy
วันพุธ ที่ 19 กันยายน 2550
Posted by ลูกชิ้นปลาแปดเหลี่ยม , ผู้อ่าน : 877 , 23:53:45 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ภายในเวลาไม่กี่วันหลังจากที่แม่ฉันป่วยหนักและเข้าโรงพยาบาล ฉันได้ค้นพบหลายสิ่งหลายอย่างจากการที่ต้องอยู่โดยไม่มีแม่คอยดูแลชีวิต

ครั้งนี้มันไม่เหมือนเมื่อ 4 ปีที่ฉันอยู่หอ เพราะฉันไม่ได้อยู่หอคนเดียวเสียเมื่อไหร่ ฉัน(เคย)มีรูมเมท มีเพื่อนร่วมก๊วน มีกิจกรรมมากมายให้ทำ

ฉันรู้ว่าจะถ้าซักผ้าก็แค่หยอดเหรียญ 10 สองเหรียญลงเครื่องซักผ้าอัตโนมัติไป

รู้ว่าจะกินข้าวก็ขี่รถจ๊อกออกไปหน้า ม.

รู้ว่าอะไรอยู่ที่ไหนในห้องเล็กๆของตัวเอง

แต่ตอนนี้ฉันไม่มีแม่อยู่ที่บ้าน ไม่มีแม่คอยทำอาหารอร่อยๆให้ฉันกินเหมือนเคย ฉันจึงได้รู้ความจริงที่ป๊าฉันพูดมาตลอด 23 ปีว่า "ลูกเธอ" มันแปลว่าอะไร

ความที่ฉันเป็นลูกคนเดียว ...ลูกสาวคนเดียวเสียอีก ...ไม่ต้องสงสัยเลยว่าฉันมันก็เด็กสปอยล์ดีๆนี่เอง ...แม่ถือหางฉัน เข้าข้างฉัน ตามใจฉัน และเข้าใจฉันอย่างที่ป๊าไม่เคย(พยายาม)เข้าใจ ...ป๊าฉันมักพูดประชดแม่กับฉันเสมอว่า "ลูกเธอ" บ่อยๆเวลาที่แม่ออกรับแทนฉัน หรือแม้กระทั่งเถียงแทนฉัน ซึ่งหมายความว่า ฉันเป็นลูกสาวสุดที่รักหัวแก้วหัวแหวนสุดแสนจะบังเกิดเกล้าของแม่นี่เอง

ฉันจึงซึ้งแล้วว่า "ลูกเธอ" เป็นทั้งเกราะกำบังและจุดอ่อนของฉัน เพราะเมื่อวานฉันถึงกับมึนว่าแม่เอามีดไว้ที่ไหน น้ำยารีดผ้าอยู่ตรงไหน ขวดใส่น้ำยาซักแห้งอยู่ที่ไหน ทำไมเตารีดถึงหนักกว่าเตารีดที่ฉันใช้ที่สมัยอยู่หอขนาดนี้ ฯลฯ ...ฉันแทบไม่เคยได้กระดิกตัวทำอะไรเองเลย ยกเว้นการซักอันเดอร์แวร์ของตัวเอง การล้างจานให้ทุกคน เก็บผ้าที่ตากจนแห้งแล้ว และการกวาดบ้านในบางวัน

หลายคอมเมนต์ในเอนทรี่ที่แล้ว ฉันขอขอบคุณอย่างสุดซึ้ง ข้อความเหล่านั้นทั้งให้กำลังใจและปลอบโยนฉันได้อย่างเรียบง่ายที่สุด มีแม้กระทั่งคนที่คุณแม่กำลังป่วยเหมือนกับฉัน คนที่คิดถึงรสชาติของอาหารที่แม่ทำเหมือนกับฉัน ...ฉันถึงกับพูดไม่ออก และขอถือโอกาสนี้ขอบคุณทุกคนด้วยความจริงใจที่สุด

เอนทรี่นี้ ถ้าจะว่าไปก็ไม่ต่างกับการแฉตัวเอง ซึ่งครั้งนี้ฉันคงต้องทำดูสักครั้งในชีวิต โทษฐานที่ฉันเป็น "ลูกเธอ" เสียจนเคยตัว วันนี้ฉันรู้แล้วว่าแม่เหนื่อยและทำเพื่อฉันมามากมายขนาดไหน ...ไม่ใช่แค่รู้อย่างที่เคยรู้ว่า แม่คือผู้หญิงคนเดียวในโลกที่รักเราอย่างไม่มีข้อแม้ แต่ฉันสัมผัสได้แล้วจริงๆ เพราะเมื่อฉันไปเยี่ยมแม่ที่ รพ. และบ่นให้แม่ฟังว่า ค่าครองชีพที่สีลมอันเป็นสถานที่ที่ฉันเพิ่งจะเริ่มงานใหม่นั้นมีค่าครองชีพแพงหูดับขนาดไหน แม่โทรหาป๊าและบอกให้ป๊าส่งเงินให้ฉันบ้าง ก่อนที่ฉันจะไม่มีกินเพราะเอาเงินไปซื้อบัตรโดยสาร BTS แบบรายเดือน และต้องผจญภัยกับข้าวมันไก่ตรอกคอนแวนต์จานละ 30 บาททุกเช้า

ป้าและน้าฉันลงมาจากเชียงใหม่เพื่ออยู่ดูแลแม่ น้าฉันเพิ่งกลับเชียงใหม่ไปเมื่อวันก่อน ขณะที่ป้านั้นจะอยู่อีกเป็นเดือน วันนี้หลังเลิกงาน ฉันจับ BTS จากสีลมมาลงสะพานควาย ก่อนจะเดินอย่างทรหดมายังถนนประดิพัท (เขียนแบบนี้รึเปล่า?) และต่อรถเมล์เพื่อมาหาแม่ที่ รพ.วชิระ อาการของแม่ดีขึ้นมากกว่าเมื่อวาน อย่างน้อยวันนี้แม่ก็ยอมกินข้าว+กินยาแล้ว แม่สบตาฉันและมีสีหน้าดีขึ้นมาก แม่พยักหน้าหงึกหงักและพูดจาโต้ตอบกับฉันช้าๆได้แล้ว

เมื่อวานนี้แม่แทบจะไม่เข้าใจในสิ่งที่ฉันพูดเลย ฉันแทบจะร้องไห้เพื่อบอกให้แม่นอนลงกับเตียงเพราะหมอไม่อนุญาตให้คนไข้ที่เพิ่งเจาะไขสันหลังลุกขึ้นนั่ง เพราะจะมีผลกระทบร้ายแรงถึงสมองและระบบประสาท (แต่แม่ฉันนั่งมา 3 ชั่วโมงก่อนที่ฉันจะมาถึง รพ. แล้ว!) แม่เฝ้าแต่บอกว่า "รู้แล้วๆ เดี๋ยวก่อนๆ" แต่ไม่ยอมทำตามที่ฉันขอร้อง ฉันแทบจะเป็นบ้าเพราะความเครียด กลัวว่าแม่จะจำฉันไม่ได้ในวันรุ่งขึ้นและจะเห็นฉันเป็นเพียงคนแปลกหน้าคนหนึ่งที่พยายามเข้ามากอดตลอดเวลา...

วันนี้หลังจากเยี่ยมแม่ ฉันกับป้ากลับบ้านมาด้วยกัน ความที่ฉันเหนื่อยจากการเดินทางแบบสุดๆ ฉันจึงหวังว่าตัวเองจะได้อาบน้ำสระผมและนอนหลับในห้องแอร์เย็นๆให้เต็มที่ ...แต่เรื่องไม่เป็นเช่นนั้น เพราะป้าล็อกกุญแจห้องนอน (เพราะเห็นว่ามีแม่กุญแจคล้องไว้ที่ประตู) และฉันก็ไม่มีลูกกุญแจจะมาไข!

ทำไงล่ะ?

ความคิดเรื่องนอนนอกห้องให้ยุงหามไม่อยู่ในหัวฉันแม้แต่น้อย ถ้าแม่รู้ว่าฉันต้องนอนตากยุงทั้งคืนแม่จะเป็นห่วงสักแค่ไหนนะ ฉันจึงไม่รอช้าที่จะหยิบฆ้อนขึ้นมากระหน่ำทุบสายยูซ้ำๆ ...มันเป็นเวลา 4 ทุ่มแล้วและฉันก็รู้ว่าคนทั้งซอยอาจกำลังสาปแช่งฉันอยู่ แต่ขอโทษเถอะ เรื่องมันจำเป็นจริงๆนี่นา

ป้าบอกให้ฉันเลิกล้มการพยายามงัดห้อง และไปลากที่นอนปิกนิคมานอนกันดีกว่า แต่ไม่มีทาง ...ฉันรู้ดีว่า ถึงฉันจะสูงแค่ 157 ซม. และฆ้อนมันก็โคดจะหนัก ...ก็ให้มันรู้ไปสิว่าแค่งัดห้อง ฉันจะไม่มีปัญญาทำ!

และฉันก็ทำสำเร็จในที่สุด แต่มันก็ต้องแลกกับสายยูที่แทบหลุดจากบาน ลูกกุญแจที่โละทิ้งได้เลย และลูกบิดประตูที่พังไปด้วย ...แต่แม่คงภูมิใจในตัวหนูใช่ไหมคะ อย่างน้อยหนูก็มีปัญญาทำอะไรเองเหมือนกันนะ

ใครนะที่เคยบอกว่า ไม่มีเรื่องเลวร้ายที่สุดหรอก ในเรื่องร้ายๆจะต้องมีเรื่องดีๆสอดแทรกอยู่ ...ฉันเชื่อแล้ว

วันก่อน ฉันทำเอ๋อด้วยการลืมแตกแบงค์พันก่อนขึ้นรถเมล์เล็ก ...กระเป๋ารถด่าแกแน่ โอเล่เอ๊ย... ฉันบอกเค้าไปด้วยท่าทีเสียใจและอับอายสุดๆว่า ลืมแตกแบงค์พันและไม่มีเศษตังค์อยู่กับตัวซักบาท กระเป๋าไปนั่งข้างคนขับก่อนจะ เอ่อ...ด่าหรือบ่นหรืออะไรดีล่ะ ให้คนขับฟัง ...ฉันแทบจะกระโดดลงจากรถอยู่แล้ว แต่ทันใดก็มีพี่ผู้หญิงคนหนึ่งยื่นเงิน 6.50 บาทมาให้ฉัน และบอกสั้นๆว่า "พี่ให้" ...นาทีนั้นฉันแทบจะไหว้เธอได้เลย (ถ้าไม่ติดว่าทั้งสองมือมีข้าวของพะรุงพะรัง) ...คนดีๆยังมีอยู่บนโลกจริงๆนะ ...เธอรู้อยู่แล้วว่าชาตินี้ทั้งชาติ เราคงไม่ได้เจอกันอีก แต่สิ่งเล็กๆที่เธอได้มอบให้ฉันนี่แหละ ที่จะนำพาให้เราได้พบกันชาติหน้า ...ฉันสัญญากับตัวเองเลยว่า สักวัน (ชาติไหนก็ตาม) ฉันจะต้องตอบแทนบุญคุณอันยิ่งใหญ่ที่มาพร้อมกับเงินแค่ 6.50 บาทนี่ให้ได้

ขอวกกลับมาเรื่องแม่อีกนิด ...ป๊าเคยบ่นเสมอว่าฉันนี่มันดื้อจริงๆ ขณะที่ฉันก็เถียงออกไปว่า "หนูเปล่าซะหน่อย แค่หนูคิดคนละอย่างกับป๊า ไม่ได้แปลว่าสิ่งที่หนูคิดมันผิดนะ" ...ฉันเชื่อว่าแม่ก็คงคิดแบบฉันนี่แหละ ตอนที่ฉันพยายามให้แม่กินยา/นอนลง ...ฉันรู้แล้วในที่สุดว่าฉันเหมือนแม่มากแค่ไหน ...กระบวนความคิดและลักษณะที่ถ่ายทอดออกมาทางการกระทำของเราสองคนแทบจะไม่เพี้ยนไปจากกันเลยแม้สักนิด

ฉันค้นพบในที่สุดว่า เลือดของแม่อยู่ในตัวฉันจริงๆ (ฉันเข้าใจสิ่งทีคุณพยายามจะบอกแล้วล่ะ ...เอมี่ ตัน [Amy Tan])

แม่คะ...

หนูจะพยายามเข้มแข็งและเรียนรู้ที่จะอยู่ได้ด้วยตัวเอง ...เผื่อว่าหากวันที่แม่ต้องจากหนูไปมาถึงในสักวัน ...แม่จะได้ไม่เป็นห่วงหนูมากนัก อย่างน้อยแม่ก็จะได้เบาใจว่าเลือดของแม่ที่อยู่ในตัวหนู คงนำทางให้หนูเดินไปในทางที่ปลอดภัย และหนูคงเอาตัวรอดได้จากสิ่งเลวร้ายที่แม่ไม่ต้องการให้เฉียดกรายมาใกล้ชีวิตหนูได้เองในที่สุด

หนูรักแม่ค่ะ




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
kunjumpa วันที่ : 23/09/2007 เวลา : 01.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kunjumpa

เรื่องราวทั้งหมดที่คุณได้ถ่ายทอดออกมานั้น..มันมาจากความรู้สึกของคุณแน่นอน..ห่วงใยคุณแม่ของคุณที่นอนอยู่ที่โรงพยาบาล..แต่ในที่สุดผมส่งกำลังใจให้กับคุณ คุณจะต้องอยู่บนโลกนี้ด้วยตัวเอง..แล้วนำทุกอย่างที่คุณแม่ได้สั่งสอนมาใช้ในการดำเนินชีวิตของคุณเอง..นะ..ครับกระผม

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
เป๊ปซี่ วันที่ : 22/09/2007 เวลา : 13.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8


แวะเข้ามาให้กำลังใจแก่...คุณแม่อีกครั้งครับ....

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
วิหคพลัดถิ่น วันที่ : 22/09/2007 เวลา : 12.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vihokpludtin
..'AVihok's Family@Mafia War



เจ้าเป่ย รู้ไหมว่าพี่อยู่ในสภาพนี้ตั้งแต่พี่เรียนจบ ม. 3 และทิ้งบ้าน ไปเพื่อเดินทางโดยลำพัง ใช้ชีวิต และเรียนรู้ที่จะมีชีวิตอยู่ได้ด้วยตัวเอง โดยไม่ต้องพึ่งทางบ้าน สอน และ บอกตัวเอง เสมอว่า ฉันต้องอยู่ให้ได้ ด้วยสองมือ สองขา และหนึ่งสมอง เพราะสาเหตุที่พี่ไม่มีทั้งพ่อ และ แม่ คอยช่วยเหลือเหมือนคนอื่นเขานี่แหละ


ตอบแล้วเน้อ ในกล่อง เดี๋ยวถามสลุงเงินให้นะ


ความคิดเห็นที่ 16 (0)
GPEN วันที่ : 22/09/2007 เวลา : 11.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/comicbook

เขียนได้ดีมากเลยคงเพราะเขียนมาจากที่รู้สึก อ่านแล้วรู้สึกได้เลย คุณแม่คุณลูกชิ้นปลาแปดเหลี่ยม ก็คงรู้สึกได้ และก็คงจะหายดีในไม่ช้า กลับมาคราวนี้คุณลูกคงจะทำกับข้าวให้แม่ทานไปบ่นไปแน่ๆ
...ขอให้คุณแม่หายเร็วๆนะครับ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
plutothedog วันที่ : 22/09/2007 เวลา : 09.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/muqpum

อ่านช่วงแรกแล้วว่าจะชวนคุณคุยเรื่องแม่ดื้ออยู่พอดีเลย
เพราะใช่มากๆ แม่ทั่วโลก ตอนป่วยจะดื้อ
ต้องหาวิธีกล่อม
ไงก็สู้ตายนะคู้ณ ช่วงนี้เหนื่อยหน่อย
ส่วนแม่ก็หายไวๆเน้อ



ความคิดเห็นที่ 14 (0)
ninio วันที่ : 21/09/2007 เวลา : 23.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ninio

อืม

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
room8 วันที่ : 21/09/2007 เวลา : 19.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/room8
ห้องหมายเลข 8...สถานกักกันผู้มักอวดตน

.........เพื่อนเอย.....ข้านั่ง..ข้างเจ้าเสมอ......


ปล. บอกให้มาอยู่บ้านตรูก็ไม่เชื่อ จะได้ไม่ต้องเหนื่อยเดินทางแบบนี้

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
MoneyPenny วันที่ : 20/09/2007 เวลา : 22.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/moneypenny
If you like me...run away now!

แค่หนูช่วยตัวเอง และเอาตัวรอดปลอดภัยได้ แม่ก็คงสบายใจมาก ๆ ไม่มีห่วงแล้วนะคะ

ขอให้คุณแม่หายเร็ว ๆ นะคะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
รั้วสีขาว วันที่ : 20/09/2007 เวลา : 21.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/seewesea

มาตามเรื่องต่อครับ แม่รักเรา และเห็นเราเป็นเด็กเสมอครับ สัมพันธภาพที่เดินทางมาถึงจุดหนึ่ง มันจะบอกเราด้วยกาลเวลาที่เดินทางว่า ความผูกพัน และรักนั้นมันจะอยู่กับเราเสมอ และความรู้สึกที่งดงามที่เรามีต่อแม่นั้นจะคงอยู่ในความทรงจำที่ดีของเราเสมอมา ขอให้คุณแม่แข็งแรงขึ้นไวไวนะครับ เป็นกำลังใจให้ครับ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
คนเลวที่แสนดี วันที่ : 20/09/2007 เวลา : 08.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/natentertain
รับรู้ไว้ในใจแต่สิ่งดีงาม

ความรักของแม่ยิ่งใหญ่ค่ะ

ขอให้เข้มแข็งมากๆนะคะ
เป็นกำลังใจให้

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ปฐม วันที่ : 20/09/2007 เวลา : 07.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pathom
หยุด !!!  การเกลียดชังทุกอย่าง  หันมาเกลียดตัวเองแทน  ตึ่งโป๊ะ !!!

ขอให้เอ็งมีความสุขและสมหวังในสิ่งที่คิดและหวัง

ข้าพูดดี ๆ ไม่เป็น

ได้แค่นี้ว่ะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
เจเจค่ะ วันที่ : 20/09/2007 เวลา : 02.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jj
Completely support 137 



เป็นกำลังใจให้

นะคะ



ความคิดเห็นที่ 7 (0)
pookcl วันที่ : 20/09/2007 เวลา : 01.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pookcl
Why am I feeling so strange

ไว้หนูมีลูก จะรู้ว่ารักของแม่ ขนาดไหน
จริงๆนะ...แล้ววันนั้นจะรู้จริงๆ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ฅนไทบ้าน วันที่ : 20/09/2007 เวลา : 01.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konthaiban

อ้อมกอดที่ละมุน
คึดฮอด . แม่

ดี . ครับ อิ่มเอม !

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ลานเทวา วันที่ : 20/09/2007 เวลา : 00.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phutanow
 .......ทุกบทคำนำนัยยะ   เถอะเจ้าจงชำระ   มันด้วยใจ.........

แม่ คำนี้ ความรู้สึกนี้
ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกเลย

ครับผม


ความคิดเห็นที่ 4 (0)
เป๊ปซี่ วันที่ : 20/09/2007 เวลา : 00.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8


ขอให้คุณแม่หายเร็วๆนะครับ....ทุกคนมีห้วงเวลาเช่นนี้เสมอ...แต่เราต้องพร้อมที่จะเดินผ่านข้ามมันไปให้ได้...ด้วยหัวใจที่อดทนและเข้มแข็ง....เป็นกำลังใจให้ครับ...

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
plamywe วันที่ : 20/09/2007 เวลา : 00.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/plamywe


ลูกชิ้นปลาฯจ๊ะ
เรื่องราววันนี้
เขียนบรรยายจนสัมผัสได้ถึงความรู้สึก
ด้วยสิ่งที่สัมผัสได้ เชื่อมั่นว่าลูกชิ้นปลาฯ
มีเลือดของแม่อยู่อย่างเต็มเปี่ยมจริง ๆ

ขอให้เข็มแข็ง และมีรอยยิ้มทุกวัน
เพื่อเป็นพลังใจให้คุณแม่หายป่วยในเร็ววัน
และมีสุขภาพที่แข็งแรงนะจ๊ะ
-------------------------------------------
เป็นกำลังใจ
และขอขอบคุณสำหรับกำลังใจที่มอบให้เช่นกัน

ปล.ทำงานแถว ๆ ซอยคอนแวนต์ อ่ะใกล้บ้านเลย
วันหลังจะแวะไปทักทายแถวที่ทำงานได้มั๊ยเนี่ย

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
feng_shui วันที่ : 20/09/2007 เวลา : 00.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

อิ่มอุ่น ไอแห่งความรักค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
กิต วันที่ : 20/09/2007 เวลา : 00.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kit2550
สิ่งที่ยังไม่รู้........ยังมีอีกเยอะขอบคุณทุกท่าน....ที่นำเรื่องที่ยังไม่รู้...แบ่งปันกันรู้

รักแม่
ด้วยคนครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กันยายน 2007 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

[ Add to my favorite ] [ X ]