• พูพู
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-04-17
  • จำนวนเรื่อง : 21
  • จำนวนผู้ชม : 21462
  • ส่ง msg :
  • โหวต 1 คน
เสริมสร้างกำลังใจ ให้แด่เธอผู้ไม่ยอมแพ้
เพียงแค่มีกำลังใจ... ก้าวต่อไปได้อย่างภาคภูมิ จากผู้เขียนมือใหม่ค่ะ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/poohjane99
วันพฤหัสบดี ที่ 31 ธันวาคม 2552
Posted by พูพู , ผู้อ่าน : 670 , 01:45:34 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สวัสดีค่ะคุณผู้อ่านทุกท่าน  วันนี้ฉันเพียงต้องการมาให้กำลังใจกับคุณผู้อ่านที่อาจจะกำลังเผชิญกับสิ่งที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตของท่านอยู่ ณ ขณะนี้ แต่จงอย่าลืมว่า เราไม่ใช่คนที่เศร้าที่สุด และความเศร้านั้นจะอยู่กับเราเพียงเท่าที่เราจะต้องการให้มันอยู่เท่านั้นเองค่ะ

เรื่องที่ฉันต้องการนำเสนอเพื่อส่งท้ายปีวัวนี้ก็คงจะหนีไม่พ้นเรื่องคนพิการทางการเห็นอีกเช่นเดิมค่ะ อิๆ "ก็ทำไงได้ล่ะคะ อยู่ในวงการนี้มาตลอดชีวิตและคงต้องอยู่อีกตลอดไป"

เมื่อประมาณ 3 ปีก่อน ฉันได้มีโอกาสรู้จักกับคนที่ตาบอดภายหลังสามคน ซึ่งหนึ่งในสามนั้นฉันได้หยิบเอาชีวิตบางส่วนของเขามาเขียนไว้แล้วใน entry ก่อน ซึ่งนั่นก็คือพี่เจนนั่นเองค่ะ  วันนี้ฉันอยากที่จะหยิบเอาเรื่องราวของเพื่อนที่เรียนพร้อมกับเขาขึ้นมาเขียนบ้าง เพราะฉันเชื่อว่า ในชีวิตของหนุ่มคนนี้น่าจะเป็นกำลังใจให้กับคนที่กำลังท้อแท้หรือไม่รู้จะหาทางออกจากปัญหาได้อย่างไร เผื่อจะเป็นกำลังใจให้กับอีกหลายๆท่านได้ค่ะ

   เพื่อนคนนี้แรกเริ่มเดิมทีเขาก็เป็นคนที่ปกติทั่วไป ใช้ชีวิตอยู่ มีครอบครัว มีลูกชายวัยกำลังน่ารักทีเดียวค่ะ แต่เมื่อประมาณปี 2546 สิ่งที่ไม่คาดฝันก็ได้เกิดขึ้นกับชีวิตของเขา  วันหนึ่งเขานั่งรถยนต์ซึ่งมีเพื่อนเป็นคนขับเพื่อจะไปที่ขนส่งเพื่อไปต่อใบขับขี่ ในขณะที่นั่งไปเรื่อยๆนั้น เขาเห็นพระที่ล้มคว่ำอยู่ที่ด้านหน้าของตัวรถ ดังนั้นเขาจึงก้มหน้าลงไปเพื่อที่จะหยิบพระนั้นขึ้นมาวางไว้เหมือนเดิม ทันทีที่เขาเงยหน้าขึ้นมานั้น สิ่งที่เขาไม่เคยคาดคิดว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเขาก็พลันเกิดขึ้น  รถยนต์ที่เขานั่งโดยสารมานั้นได้พุ่งชนท้ายรถบรรทุกเข้า กระจกหน้าแตกและกระเด็นเข้ามาบาดหน้าและนัยตาของเขาเข้า และนี่เองที่ทำให้เขาต้องเปลี่ยนชีวิตที่เหลืออยู่และมีสภาพเป็น คนพิการ โดยที่เขาไม่ต้องการจะให้เป็น

    เขาทำใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่นานประมาณสามปี  ในช่วงที่อยู่กับบ้านนั้น  ช่วงแรกเขาได้แต่คิดวนเวียนซ้ำอยู่กับภาพเดิมที่เปลี่ยนชีวิตเขา เขาคิดว่าเขาคงจะไม่สามารถทำอะไรได้อีกต่อไป  จนถึงปี 2549  ที่เขาเข้ามาเป็นรายกรณีเพื่อฝึกการใช้ชีวิตและเรียนอักษรเบรลล์ ที่วิทยาลัยราชสุดา  ซึ่งที่นี่เองที่ทำให้เขาได้รู้จักกับพี่เจนและชายหนุ่มอีกหนึ่งคนที่ฉันยังไม่กล่าวถึงในคราวนี้  สองคนนี้มีส่วนช่วยเขาอย่างมากในการที่จะทำให้เขากลับขึ้นมายืนได้อีกครั้ง  เมื่อช่วงแรกๆที่เข้ามา เขาจะพูดอยู่เสมอว่า "ทำไมเรื่องนี้ต้องเกิดกับเขา  ถ้าเขาขับเองเหตุการณ์นี้คงไม่เกิดขึ้น"  ซ้ำร้ายไปกว่านั้น ภรรยาที่เขารักก็ยังมาแยกทางไปเสียอีก แต่จะด้วยสาเหตุอันใดผู้เขียนก็ไม่อาจทราบได้

เมื่อฟังคำนี้แล้วใครๆก็คงเศร้าตามไปด้วยจริงไหมคะ  ขนาดตัวของผู้เขียนเองก็ยังอดเศร้าด้วยไม่ได้เลย  แต่ผู้เขียนเองไม่สามารถที่จะเป็นที่ปรึกษาให้ใครได้ ดังนั้นจึงได้แต่นั่งเป็นผู้ฟังที่ดีและคิดกันว่า ทำอย่างไรจึงจะช่วยให้เขาลุกขึ้นยืนได้อีกครั้ง  เมื่อพี่เจนและเพื่อนได้พูดคุยให้กำลังใจกับเขาและประกอบกับตัวเขาเองก็ไม่ต้องการที่จะอยู่เฉยๆ ดังนั้นพี่เขาจึงตัดสินใจไปเรียนการศึกษาผู้ใหญ่ค่ะต่อมาเมื่อผู้เขียนได้มีโอกาสเรียนวิชาคอมพิวเตอร์และต้องมีการสอนด้วยเป็นเวลาสามวัน  ผู้เขียนก็ได้ชวนพี่เขามาเรียนเพราะเนื่องจากตอนที่พี่เขามองเห็นอยู่เขาไม่เคยเรียนคอมพิวเตอร์มาก่อน  ช่วงแรกเขาไม่กล้าแม้แต่จะเปิดเครื่องคอมเลยค่ะ ในระยะเวลาเพียงแค่สามวันมันก็คงสอนอะไรไม่ได้มากนักนอกเสียจากฝึกให้พิมพ์สัมผัสและฝึกเพื่อให้คุ้นเคยเมื่อเวลาต้องใช้กับโปรแกรมอ่านจอภาพหรือพวกเราจะรู้จักกันในชื่อ program jaws for window การทำงานของโปรแกรมนี้จะอ่านทุกสิ่งที่ตำแหน่งเคอร์เซอร์เลื่อนไป แต่เราต้องใช้คำสั่งจากแป้นพิมพ์( shortcut) เป็นตัวควบคุมค่ะ เอาไว้หากผู้เขียนมีโอกาสหรือท่านผู้อ่านสนใจเกี่ยวกับการทำงานของโปรแกรมอ่านหน้าจอภาพนี้ ผู้เขียนจะมาเขียนเล่าเรื่องการทำงานของมันให้ฟังในตอนหลังค่ะ 

หลังจากครบการสอนของผู้เขียนแล้ว อีกหนึ่งเดือนต่อมาพี่เขาตัดสินใจซื้อคอมพิวเตอร์เพื่อมาฝึกหัดอย่างเป็นจริงเป็นจัง แรกๆที่ได้คอมพิวเตอร์มา โอ้โห พี่แกเล่นซะผู้เขียนล่ะมึนไปเลย อิๆ แต่

หลังจากที่สอนนอกรอบกันอีกระยะนึง ปรากฏว่า เดี๋ยวนี้พี่เขาเก่งกว่าผู้เขียนอีกค่ะ (หนูแอบภูมิใจในตัวลูกศิษย์คนนี้อยู่จนถึงทุกวันนี้เลยค่ะ)

  จะว่าไปสิ่งที่ทำให้พี่เขาลุกขึ้นมายืนได้ใหม่ที่สำคัญที่สุดนั่นก็คงหนีไม่พ้นเจ้ากำลังใจอีกเช่นเดิม  นอกจากกำลังใจแล้วพี่เขายังได้รับโอกาสจากศูนย์การดำรงชีวิตอิสระให้ไปทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาให้กับคนพิการคนอื่นๆที่ยังไม่กล้าออกจากบ้าน เพื่อให้เขารู้จักและเห็นคุณค่าในตัวเองและกล้าที่จะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่อย่างมีคุณค่าดังเช่นพี่เขาค่ะ

   ปัจจุบันพี่เขาเป็นผู้นำคนพิการในจังหวัดนครปฐมและกำลังศึกษาระดับปริญญาตรีอยู่ที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง  และสิ่งที่ผู้เขียนเชื่อเป็นอย่างยิ่งนั่นก็คือ พี่เขาต้องไม่หยุดอยู่เพียงเท่านี้อย่างแน่นอนค่ะ

     สุดท้ายนี้  ไม่มีคำว่าแพ้ เพียงแค่ใจเรายิ้มสู้ค่ะ

     ผู้เขียนขอให้ผู้อ่านทุกท่านจงประสบแต่ความสุขความเจริญตลอดปี 2553 และตลอดไปนะคะ   และขอขอบพระคุณเจ้าของเรื่องราวนี้ที่อาจจะช่วยสร้างกำลังใจให้กับคนที่ท้อแท้ได้ไม่มากก็น้อย

   และหากมีข้อผิดพลาดประการใด  ผู้เขียนต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ

     สวัสดีปีเสือค่ะ





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
happy-jinny วันที่ : 31/12/2009 เวลา : 09.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/happy-jinny


โลกสดใส เพราะมีรอยยิ้ม
ปีใหม่นี้ ขอให้พบเจอมแต่สิ่งที่ดี ๆ และมีความสุขนะคะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ชเลจันทร์ วันที่ : 31/12/2009 เวลา : 04.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chalayjan

เป็นเรื่องราวที่ดีค่ะ ขอฝากกำลังใจไปยังพี่คนนั้น และผู้เขียนด้วยนะคะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ปวิภา วันที่ : 31/12/2009 เวลา : 02.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pavipa
ปวิภา วัฒนวราสิน...@ บูชาคนดี...ไว้เชิดชู...แผ่นดินไทย @ 


...

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
นายมาลี วันที่ : 31/12/2009 เวลา : 01.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mr-malee
 ๐...ผู้ชายตาบอดสี...๐            ...ไม่มีดอกไม้

ยิ้มได้
ความสุขก็อ้วนขึ้นเรื่อยๆ
สวัสดีปีใหม่เช่นกัน

...นะ เจ้าเอย

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< ธันวาคม 2009 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    



[ Add to my favorite ] [ X ]