ดินสอดำบ่าวภูสวาง
ตามนั้น
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/poolsawang
วันศุกร์ ที่ 4 ตุลาคม 2562
Posted by ดินสอดำบ่าวภูสวาง , ผู้อ่าน : 219 , 10:25:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 
 
 
ลมหนาวต้นเหมันต์กุมถอดเสื้อแห่งความอบอุ่นของข้าพเจ้าออก แล้วนำไปตากไว้บนลานกว้างอันแห้งผากเหนือเทือกเขายะเยือก

     ข้าพเจ้าตื่นขึ้นมาพร้อมกับเสื้อกันหนาวตัวใหม่ สีของมันออกทางสีขี้ม้า ข้าพเจ้าไม่ได้ชอบเสื้อตัวนี้ตรงที่มันเป็นเสื้อหนาและสีซีดทรงสวย แต่ชอบตรงที่มันเป็นเสื้อที่ผู้ซื้อมาให้นั้น เป็นคนที่นานๆทีจะได้พบเจอหน้ากันสักครั้งหนึ่ง เธอถือใส่มือมาฝาก เมื่อครั้งเธอกลับมาเยี่ยมบ้านหลายปีก่อน มันเป็นเสื้อหนังสัตว์ สังเกตุดูจากด้านในเสื้อมีกลิ่นฉุนคล้ายกลิ่นหนังวัวแห้งผึ่งแดด ด้านนอกบริเวณปกคอเสื้อมีขนปุยๆคล้ายขนวัว "แต่จะเป็นเสื้ออะไรก็ช่างเถอะ" เพราะสุดท้ายแล้ว ถ้ามันสามารถให้ความอบอุ่นแก่ร่างกายเราได้ ก็นับว่าเป็นสิ่งที่มีประโยชน์ที่สุดแล้ว อันหน้าที่ของเสื้อก็น่าจะมีแค่นี้สำหรับคนบ้านนอกคอกนาอย่างเรา

ข้าพเจ้าขยับคอเสื้อให้กระชับเข้ากับร่างกายอันผอมบาง กำลังว่าจะเดินไปก่อกองไฟผิง ต้มน้ำชงกาแฟกินตรงบริเวณลานหน้าบ้าน ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงแมวร้องดังออกมาจากในบ้านหลังนั้น ซึ่งเป็นบ้านที่ไม่มีคนอยู่อาศัย
นานมาแล้วที่มันดูเงียบเหงา ร้างว่างเปล่า เมื่อมองเข้าไปจะเห็นความโดดเดี่ยวเงียบเหงาปกคลุมไว้อยู่ ดูไปคล้ายๆต้นกระโดนที่อยู่กลางนา แต่ต้นกระโดนใช่ว่าจะโดดเดียวเสียทีเดียว พอถึงหน้าเดือนสี่เดือนห้าใบอ่อนแตกออก ยังพอให้คนได้ไปมาเยี่ยมเยือนอยู่บ่อยๆเด็ดใบไปรูดกินกับป่นจั๊กจั่นอยู่บ้าง  แต่บ้านหลังนี้นี่สิ…. ช่างเหมือนซากต้นไม้ที่ตายแล้วจริงๆคงยากที่จะฟื้นคืนชีพมามีชีวิตอีกครั้ง

ย้อนไปสักสิบปีก่อน บ้านหลังนี้เคยมีชีวิตชีวา เคยมีร่างเงาการเคลื่อนไหวภายในบ้านและตลอดเส้นทางทำมาหากินของครอบครัวกลางๆหลังนี้  ทุกๆเช้า ภาพคนในบ้านเข็นล้อใส่อุปกรณ์การทำสวน เข็นผ่านดวงตะวันไปสู่ปลายนา พ จวนค่ำๆก็พากันเข็นล้อคันเดิมกลับเข้ามา พวกเขาก็เหมือนกับชาวบ้านทั่วๆไป พอหมดน่านาก็จะพากันไปรับจ้างเป็นกรรมกรในเมืองใหญ่ เทียวไปเทียวมาอยู่อย่างนี้จนเวลาล่วงเลยผ่านไปหลายปี

อยู่มาวันหนึ่งครอบครัวเกิดแตกแยก พ่อของยุ้ยไปได้เมียใหม่ซึ่งอายุไล่ๆกับเธอ แล้วพ่อของเธอก็ไม่เคยกลับมาบ้านหลังนั้นอีกเลยจนถึงวันนี้  ส่วนแม่และพี่ชายของเธอก็ไปอยู่กับพ่อใหม่อีกคนทางภาคใต้ได้ข่าวว่าทำสวนยางพาราเป็นร้อยไร่มีกินมีใช้ไม่อดอยาก เธอเองเกิดอาการรั้นไม่ยอมรับทั้งสองฝ่าย ทั้งพ่อและแม่ใหม่ เธอมองว่ามันเป็นสิ่งใหม่เกินไปสำหรับชีวิต ยากที่จะปรับตัวเข้าหา ทางฝ่ายพ่อและฝ่ายแม่เธอ ก็ชวนเธอย้ายไปอยู่ด้วยกันหลายครั้ง แต่เธอก็ใจแข็งไม่ยอมไป โดยเธออ้างว่าเธอโตแล้วตัดสินใจในการดำเนินชีวิตของเธอเองได้ เธอจึงเลือกที่จะอยู่ที่เดิมคือบ้านหลังเก่านี้

ช่วงที่เธออยู่คนเดียวสี่ห้าเดือนตอนนั้น เป็นช่วงเวลาที่กังวลของข้าพเจ้าและผู้ใหญ่บ้านเป็นยิ่งนัก เพราะเธอเป็นสาวตัวคนเดียว อยู่บ้านคนเดียว จะต้องถูกหมายตาของพวกวัยรุ่นวัยคึกคะนองที่ทุกคืนวันศุกร์จะพากันมาตั้งวงกินเหล้าร้องเพลงดีดกีต้าร์ส่งเสียงดังลั่นในศาลากลางหมู่บ้านนั้นเป็นแน่แท้

มีอยู่คืนหนึ่งเหตุการณ์ที่คาดก็เกิดขึ้น มีชายรูปร่างสูงใหญ่ซึ่งแฝงกายมาในความมืด ปีนขึ้นทางช่องหน้าต่างบ้าน หมายจะเข้าไปปลุกปล้ำเธอ แต่เนื่องจากเธอยังไม่ได้นอน เธอจึงได้ยินเสียงผิดปกติ รีบลุกขึ้นวิ่งสวนคนร้ายไปเปิดไฟพร้อมกับตะโกนร้องเสียงดังให้คนช่วย จนคนร้ายเกิดตกใจกลัววิ่งหนีไป

หลังจากเหตุการณ์วันนั้นเธอก็มาปรึกษากับข้าพเจ้าว่า จะไปอยู่กับแม่ก็ไม่อาจมองหน้าพ่อใหม่ได้อย่างสนิทใจ จะไปอยู่กับพ่อ ก็จะวางตัวกับแม่ใหม่ไม่ถูก ทั้งสองทางที่จะไปล้วนแต่ก่อให้เกิดความลำบากใจแก่เธอ ดังนั้นเธอจึงจะขอไปอยู่กับเพื่อนทำงานและเรียนหนังสือที่กรุงเทพฯดีกว่า โดยเธอได้ฝากฝังกับข้าพเจ้าว่า “ ในหมู่บ้านเรานี้ หลานก็มีเพียงอา อาคนเดียวเท่านั้น ที่หนูรู้จักและเชื่อใจ และในโลกใบนี้หนูก็มีเพียงอาคนเดียวเท่านั้น ที่ทำให้หนูรู้สึกว่า “ไม่ได้อยู่เพียงตัวคนเดียว” หลานอยากขอฝากบ้านไว้กับอา ขอให้อาช่วยดูแลบ้านแทนหนูด้วยเถิด อย่าให้ใครมางัดแงะ อย่าให้เป็นที่ช่องสุมของพวกเสพยา หนูไม่มีใครให้พึ่งพิง เมื่อหนูเรียนจบมีงานทำ มีเงินเก็บ หนูจะกลับมาสร้างบ้านหลังนี้ให้กลับมามีชีวิตชีวาขึ้นอีกครั้ง หนูขอกราบลาคุณอา ขอขอบคุณคุณอามากค่ะ”
ข้าพเจ้าได้แต่ทอดอาลัยและอวยพรให้ในหนทางเบื้องหน้าของเธอ

     ขณะแดดอุ่นกำลังเผยดวงใจอันอ่อนโยนต่อผืนภิภพข้าพเจ้าก้าวขาไปตามความปราถนา ประตูบ้านถูกล็อคไว้ด้วยกุญแจลูกเล็กๆมันผ่านลมฝนแดดจนสนิมจับหนาเขรอะ “เจ้าของบ้านล็อคอะไรไว้ เขากลัวอะไรหายรึ” ข้าพเจ้านึกสงสัย ทั้งที่แค่เอาท่อนไม้เคาะก็หลุดแล้วกุญแจแค่นี้ มันไม่ได้ช่วยป้องกันอะไรได้เลย เมื่อเปิดประตูเข้าไป ก็เห็นฝุ่นใยแมงมุมแฝงตัวอยู่ในความมืดสลัวมัน แม้ไม่มีคนอยู่ก็จริง แต่อุปกรณ์สิ่งของทุกสิ่งถูกจัดวางไว้ให้อยู่ในที่ในทางเหมือนกับว่าคนอยู่อาศัยเพิ่งจากไปเมื่อไม่นานนี้เอง โองน้ำมีกระบวยสำหรับตักน้ำคว่ำไว้บนฝา แต่น้ำในโองไม่มีน่าจะแห้งไปนานแล้ว ฟืนข้างเตากองไว้อย่างเป็นระเบียบพร้อมใช้งาน หวด หม้อนุ้ง ถูกแขวนไว้บนแถบผนังใบตองกุง เสื่อหมอน ผ้าห่ม ถูกพับเก็บไว้เป็นอย่างดีในมุมหนึ่งของบ้านมีแมวตัวหนึ่งสีเทาดำนอนขดอยู่ สายตามันจ้องไปที่ตุ๊กแกตัวใหญ่ซึ่งนอนพาดหางอยู่บนขื่อ นอกจากฝุ่นหยากไย่ใยแมงมุมและเสียงตุ๊กแกแล้วก็ไม่มีอะไรให้น่าสนใจ กำลังจะลงบันไดไป สายตาเหลือบไปเห็นภาพวาดภาพหนึ่ง ซึ่งติดอยู่บนฝาบ้าน ข้าพเจ้าไปยืนพิจารณาดูอยู่ใกล้ๆ จึงเห็นว่า ผู้วาดนั้นเป็นคนละเอียดอ่อน ถึงจะวาดด้วยดินสอดำ แต่เส้นโค้งดูอ่อนซ้อย ภาพบอกเล่าถึงจิตใจอันโหยหาของผู้วาด ในภาพมีคนสี่คนนั่งล้อมวงกันกินข้าว โดยนั่งบนตะแคร่ ตรงกลางมีสำรับข้าว กระติบข้าวเหนียว เบื้องหลังเป็นภาพกองฟางสูง ใต้ภาพเขียนอักษรตัวเล็กๆไว้ว่า
'ปลายนาหน้าหนาว ยุ้ย '

ข้าพเจ้าเพิ่งรู้แล้วว่าสิ่งที่เธอกลัวว่า มันจะเกิดการเลือนหายไปจาก และให้ข้าพเจ้าช่วยดูแลรักษาไว้จากบ้านหลังนี้นั้น ก็คือ คำว่า “ครอบครัวและความรักนี้เอง แต่ข้าพเจ้าอยากบอกเธอว่า “ข้าพเจ้าไม่สามารถเก็บรักษาสิ่งที่เธอฝากฝังไว้ได้หรอก สักวันหนึ่งสิ่งเหล่านี้ก็จักกลายเป็นฝุ่นผงละลายไปกับสายลมแห่งกาลเวลา อีกอย่างคำว่า “ครอบครัวและความรัก” ของความแตกสลายนั้น ไม่มีทางประกอบคืนรูปร่างให้กลับมาสมบูรณ์ได้อีกเลย ถ้าคนในครอบครัวนั้นต่างคนต่างหันหลังให้กัน
มีเพียงพ่อแม่ลูกเท่านั้น ด้วยสายสัมพันธ์ทั้งสามนี้เท่านั้นที่จะดูแลรักษามันไว้ได้

---------------
#ดินสอดำบ่าวภูสวาง
 
 
 
 




แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

เพลง ขาดเจ้าแทบขาดใจ

บ่าวภูสวาง เนื้อร้อง/ทำนอง/ดนตรี

View All
<< ตุลาคม 2019 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    



[ Add to my favorite ] [ X ]