*/
  • pp_mantana
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : ppmantana@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-01-11
  • จำนวนเรื่อง : 841
  • จำนวนผู้ชม : 745613
  • จำนวนผู้โหวต : 192
  • ส่ง msg :
  • โหวต 192 คน
ลองคิดสิว่าชิ้นเนื้อก็คือกระเพาะของคุณ

คุณครูสอนเด็กๆเกี่ยวกับเรื่องของน้ำกระดูกพรุนหรือน้ำซ่า โดยยกตัวอย่างและสาธิตให้เด็กๆดูถึงประโยชน์และโทษของมัน เรื่องของเรื่องในวันนี้มันมาจากน้ำในกระติกน้ำของน้องติ ที่จริงคุณครูก็ไม่ทราบหรอกว่าในกระ

View All
<< ตุลาคม 2010 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอังคาร ที่ 26 ตุลาคม 2553
Posted by pp_mantana , ผู้อ่าน : 1710 , 18:39:24 น.  
หมวด : ศิลปะ/วัฒนธรรม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน ni_gul , เจ้าพระยา1 โหวตเรื่องนี้

๔๘ ซน ผจญลิงเขาช่องกระจก

บันทึกค่ายสวนสนฯวันพุธที่ ๒๐ ตุลาคม ๒๕๕๓

เมื่อวานเราตื่นกันตี ๕ วันนี้ครูแหลมปลุกเด็กๆช้าลงอีกนิดเพราะอยากให้เด็กๆพักกันเยอะ ตี ๕ ครึ่งครูแหลมก็เดินปลุกเด็กๆตามห้องทุกห้อง



ทุกๆคนมารวมตัวกันท่ีริมทะเล เช้าๆแบบนี้บรรยากาศริมทะเลดีมากๆ อากาศเย็นสบาย ฟ้าก็สวยถึงแม้จะมีเมฆเยอะแต่ก็พอมีช่องว่างของท้องฟ้าใฟ้เห็นแสงสีทองได้บ้าง











เช้านี้พี่เอิน พี่ต้นนำน้องๆออกกำลังกายแบบเบาๆ วันนี้เอมี่ก็ออกกำลังอยา่งแข็งขัน พอออกกำลังกายเสร็จ คุณครูก็ให้เด็กๆวิ่งแข่งกัน พี่เอิร์ทไปยืนอยู่ไกลออกไปจากเด็กๆประมาณ ๒๐๐ เมตร
“ใครวิ่งไปถึงพี่เอิร์ทก่อนคนนั้นชนะ” เด็กๆวิ่งปรู๊ด....ไปหาพี่เอิร์ทอย่างสนุก
“ใครกลับมาถึงครูแป๋มก่อนคนนั้นชนะ” เด็กๆพากันวิ่งกลับมาหาครูแป๋มอีกที ส่วนครูแป๋มก็วิ่งหนีเด็กๆ สนุกกันมากเลยเช้านี้ จากนั้นก็ปล่อยให้เด็กๆกลับไปอาบน้ำแต่งตัวกัน







เด็กๆมารวมตัวกันที่โต๊ะอาหารเช้านี้มีข้าวกับผัดผักและต้มจืด เด็กทานข้าวกันเสร็จก็เตรียมตัวออกเดินทางกันทันที









ระยะทางจากสวนสนประดิพัทธิ์ไปถึงเขาช่องกระจกค่อนข้างไกล เราใช้เวลาเดินทางประมาณ ๑ ชั่วโมงกว่าๆเด็กๆใช้เวลาที่อยู่บนรถในการนอนพักผ่อนเอาแรง

















เกือบๆ ๑ โมงเราก็เดินทางไปถึงเขาช่องกระจก เด็กๆไปหยิบกระเป๋าของตัวเองแล้วเดินตามครูแหลมไปขึ้นเขาทันที ระยะทางของบันไดที่เด็กๆต้องเดินขึ้นไปทั้ง ๓๙๖ ขั้น เด็กๆเดินกันอย่างสนุกสนาน และหยุดพักเป็นช่วงๆ แต่สำหรับครูแป๋มแล้วเป็นหนทาง ๓๙๖ ขั้นแม้วเลยทีเดียว เดินเท่าไรก็ไม่ถึงสักที 
เช้านี้เราโชคดีมากที่เจอลิงไม่กี่ตัว พี่ๆแถวนั้นบอกว่าเพราะว่ามีงานวัดเสียงดังลิงเลยไม่มา บางคนก็บอกว่าตอนนี้ลิงมันร้อนเลยไปแอบอยู่ในถ้ำ ครูแป๋มว่าไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตามของให้พวกมันอยู่แบบนั้นจนคุณครูพาเด็กๆกลับได้ก็ดี (ไม่ได้กลัวนะคะ...แค่เกรงใจอยากให้ลิงแท้พักผ่อนเต็มที่ ส่วนลิงเทียมก็อยากให้นั่งวาดรูปกันอย่างสบายใจ) 



กว่าจะเดินขึ้นไปถึงขั้นที่ ๓๙๖ แทบขาดใจ (ครูแป๋มนะคะ) แต่ยังมีคนที่น่าห่วงกว่าครูแป๋มอีกค่ะ 
“พี่เอินสู้ๆ...พี่เอินสู้ตาย....” เสียงเด็กเชียร์พี่เอินดังลั่น พี่เอินสาวน้อยร่างอวบอั๋นค่อยพาตัวเองเดินไต่บันไดขึ้นมาตามเสียงเชียร์ของน้องๆ พอพี่เอินขึ้นมาถึงเด็กๆก็เฮ...กันอย่างดีใจ









ครูแหลมพาเด็กๆเดินดูความงดงามของท้องทะเลจากมุมสูง อีกฝั่งของเขาช่องกระจกก็มองเห็นเมืองทั้งเมือง ด้านบนมีลิงพอให้ได้เห็นบ้าง ๒ ตัว มันไม่ค่อยจะกลัวเด็กๆสักเท่าไรนัก ดูไม่ดุร้ายแต่ก็ไว้ใจไม่ได้ มันชอบโฉบฉวยข้าวของต่างๆ







เด็กๆได้เห็นวิวของทะเลมุมสูงกันแล้วก็แยกย้ายกันไปนั่งทำงานกัน ทุกๆคนอยู่รวมกันเป็นกลุ่มเพราะถือคติว่า รวมกันเราอยู่ แยกหมู่เราโดนลิงรุม





ขึ้นมาได้แป๊บเดียวก็ได้เวลาที่ต้องลงไปเอาข้าวอีกแล้ว ครูแป๋ม พี่ต้น พี่นอร์ธ ไม่ได้ขันอาสาแต่จำเป็นต้องลงไป เพราะครูแป๋มเป็นคนติดต่อเลยต้องเดินลงไปเอาข้าวเอง พี่ต้นกับพี่นอร์ธก็เลยเป็นผู้ถูกเลือก

ขาลงเราเดินกันแบบชิลล์ เดินได้เร็วกว่าตอนขาขึ้น แป๊บเดียวก็ถึงบันไดขั้นสุดท้าย พี่อี๊ดเตรียวข้าวกระเพราไก่ใส่กล่องใส่ถุงใบใหญ่แยกเป็น ๕ ถุงไว้ให้แล้ว
“จะเอาไปข้างบนเหรอ” สำเนียงเน่อแบบคนเพชรของชายคนหนึ่งถาม
“ใช่ค่ะ” ครูแป๋มตอบ
“จะพ้นมือลิงเหรอ เดี๋ยวลิงก็มาแล้ว” ชายคนนั้นบอก พวกเราทั้ง ๓ ได้แต่ยิ้มแหย่ไม่ตอบอะไร แล้วก้มหน้าก้มตาเดินถือถุงข้าวหิวขึ้นบันไดไป ลิงจะมาเยอะมาน้อยยังไงก็ต้องเอาขึ้นไปให้ได้ เด็กๆรอข้าวอยู่ 
ถือว่าเป็นโชคดีของพวกเราที่ระหว่างทางไม่เจอลิงเลยสักตัวเดียว แต่กว่าจะไต่ไปถึงน่ะสิแทบนอนกองอยู่บนพื้นบันได การปีนเขารอบที่ ๒ เหนื่อกว่ารอบแรกอีกหลายเท่า แต่ก็ขึ้นไปถึงจนได้



เราออกถุงข้าว ลังขนม ถังน้ำมาวางรวมกันไว้ ครูแหลมมานั่งเฝ้าอยู่ใกล้ๆ กล่ินอาหารโชยมาตามลมอย่างหอมหวนชวนห้ามใจ และแล้วเหล่าลิงทะโมนก็เริ่มมา ครูแป๋มมีไม้อยู่ในมือคอยไล่ลิง ครูแหลมก็ถือถังน้ำเปล่าแกว่งไปมา สุดท้ายเราก็ได้หลวงพ่อที่ดูแลอยู่บนเขาช่องกระจกมาช่วยไล่ลิงให้ หลวงใช้หนังสติิ๊กไล่ลิง เพียงยืดออกแล้วเล็งไปทางลิง เจ้าลิงจ๋อก็กระโดหนีกันจ้าล่ะหวั่น



ถึงเวลาต้องทานข้าวเด็กๆมานั่งรวมกันเป็นแถวบ้างกลุ่มบ้าง แต่เรารวมกันอยู่ในจุดเดียวกัน โดยมีคุณครูและพี่ๆคอยเป็นการ์ดกันลิงให้เด็กๆ พอขอบคุณจบเด็กๆก็รีบทานข้าวกันอย่างรวดเร็ว เจ้าลิงจ๋อพอได้กลิ่นอาหารก็คอยมองรอจังหวะโฉบข้าวเด็กๆไปกิน การทานข้าววันนี้เต็มไปด้วยความตื่นเต้นระทึกใจตลอดเวลา ฮ่าๆๆ









พอทานข้าวกันเสร็จก็แยกย้ายกันไปทำงานกันต่อ น้องไอวี่ทานข้าวอย่างเอร็ดอร่อยค่อยๆทานจนเหลือเป็นคนสุดท้าย ข้าวกล่องใหญ่ไอวี่ทานคนเดียวเกือบหมด และขณะที่กำลังเอร็ดอร่อยอยู่นั้น เจ้าจ๋อมือยาวก็มาคว้ากล่องข้าวไปจากด้านหลัง ไอวี่ตกใจมากแต่ไม่ลุกหนีรีบคว้ากล่องข้าวกลับมา เจ้าลิงจ๋อพอเห็นว่าโดนแย่งก็แย่งคืนคราวนี้ไอวี่ไม่แย่งคืนมาแล้ว ปล่อยให้มันเอากล่องข้าวไปนั่งกินอย่างอร่อย ส่วนไอวี่ก็นั่งมองมันกินอยู่ด้วยความเสียดาย เกือบจหมดกล่องอยู่แล้วเชียว....





















ช่วงบ่ายๆเจ้าถิ่นลิงจ๋อก็เข้ามาขอกระชับพื้นที่ เด็กๆจากศาลาอีกฝั่งหนึ่งของเขาช่องกระจกหอบข้าวของ วิ่งกลับมา
“เป็นอะไรกัน” ครูแป๋มถาม
“ช่วยด้วยครู โดนลิงล้อม” ทุกคนหน้าตาตื่น หอบกระเป๋าพะรุงพะรังมาหาที่นั่งรวมกัน 
ครูแป๋มเดินๆๆๆๆ เอาไม้ไล่ลิง แล้วก็เอาหนังยางรอยกันเป็นเส้นยาวแล้วผูกไว้ที่ปลายไม้ให้คล้ายกับหนังสติ๊กเอาไว้หลอกลิง ซึ่งก็ได้ผลด้วยค่ะ...ลิงกลัว...
“โห...ครูแป๋มเหมือนนักรบเลย” น้องพลูบอกทั้งปรบมือให้ครูแป๋มที่เป็นนักรบพิฆาตลิง







ฝนเริ่มตั้งเคล้ามาแต่ไกลแล้วก็ตกลงมาในที่สุดแต่ไม่แรงมาก เด็กๆย้ายกลับเข้าไปนั่งในศาลาหลบฝนกัน แต่ตกไม่นานก็หยุด ลิงก็เริ่มขึ้นมาเรื่อยๆ มาโฉบสีของเด็กๆไปบ้าง ขนมบ้าง
ครูแหลมให้พี่ๆพาน้องๆที่ทำงานเสร็จแล้วลงไปเที่ยวงานวัดที่ด้านล่าง ส่วนคนที่ยังทำไมาเสร็จให้ทำต่อไป









เกือบๆ ๕ โมงคุณครูก็พาเด็กๆชุดสุดท้ายลงจากเขา โชคดีที่เราลงมากัน เพราะลิงอีฝูงหนึ่งกำลังขึ้นมาพอดี 
ขาลงรอบที่ ๒ ของครูแป๋มมีความรู้สึกว่าตึงที่น่องเป็นที่สุดเลยค่ะ แต่เด็กๆเดินกันแบบสบายๆ พวกเราเดินไปขึ้นรถกัน พอเด็กๆครบแล้วลุงต๋ีก็พาเด็กๆไปที่ร้านอาหารเพื่อทานข้าวกัน
วันนี้ครูแป๋ม พี่ต้น พี่นอร์ธ เดินขึ้นลงบันไดรวม ๑,๔๗๖ ขั้นเลยทีเดียว









ร้านอาหทารที่เราไปทานในตอนเย็นชื่อว่า “ร้านทานตะวัน” ไม่ไกลจากเขาช่องกระจกขับรถเลาะตามหาดมาเรื่อยๆก็ถึง พี่อี๊ดเจ้าของร้านใจดีมากๆเตรียมอาหารแสนอร่อยไว้ให้เด็กๆแล้ว ทุกคนไปล้างมือแล้วมาตักอาหารกันทันที







กับข้าวมื้อเย็นวันนี้มี ต้มยำทะเล ผัดผักใส่กุ้ง กุ้งชุบแป้งทอด ผักชุบแป้งทอด และผลไม้ ของโปรดของเด็กๆทั้งนั้นเลย เด็กๆทานข้าวกันอย่างอร่อย





ทานข้าวเสร็จเด็กๆก็ล้างจานด้วยตัวเอง

ลุงตี๋กับน้าก้อยมีลอดช่องมาฝากเด็กๆด้วย เด็กๆลุกมาตักลอดช่องทานกันอย่างอร่อย อร่อยจนบางคนไม่ได้ทาน เพราะตัวแป้งของลอดช่องหมดเหลือแต่น้ำกะทิ
“ไม่เป้นไร เอาน้ำกะทิราดกับน้ำแข็งกินแบบนี้ก็อร่อย” ลุงตี๋แนะนำเด็กๆ เมื่อได้ลองชิมก็อร่อยอย่างที่ลุงตี๋บอก น้ำกะทิเต็มหม้อเหลือน้อยลงทุกทีๆ และเกือบจนหมด
“ลุงตี๋...พลูยังไม่ได้กินเลย” น้องพลูถือถ้วยใส่น้ำแข็งมาแล้วเหลือแต่น้ำกะทิที่ยังไม่ได้ใส่เติมลงในถ้วย
“ลุงตี๋แบ่งพลูบ้างสิครับ” น้องพลูบอกเมื่อเห็นลุงตี๋กำลังตักน้ำกะทิที่เหลืออยู่น้อยนิด
“อ้าว...ลุงตี๋ก็ยังไม่ได้กินเหมือนกัน” ลุงตี๋ทำท่าจริงจังแกล้งหยอกน้องพลู
“ก็ต้องแบ่งกัน คุณครูก็สอนให้เราแป่งปันกันนะครับลุงตี๋” น้องพลูบอก
“ก็ได้ๆ แบ่งก็แบ่ง” ลุงตี๋ส่งกระบวยตักน้ำกะทิยื่นให้น้องพลู แต่น้องพลูไม่ใช้เพราะยกทั้งหม้อเทลงในถ้วยของตัวเอง
“ไหนบอกว่าจะแบ่งกัน” ลุงพูดกลั่วเสียงหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

















ทานข้าวกันเสร็จแล้วเราก็เดินทางกลับที่พักกันเด็กๆไปอาบน้ำแล้วมารวมตัวกันอยู่ในห้องประชุม ทำงานกันต่อบ้าง เล่นเกมส์กันบ้าง รอครูแหลมมาดูงานให้ 
ดูงานกันเสร็จก็นั่งสมาธิ ๕ นาทีแล้วแยกย้ายกันไปเข้านอน



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
YingeXtreme วันที่ : 29/10/2010 เวลา : 09.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yingextreme
ก่อเกิดชีวิตไทยขาดเหลือยังเกื้อกูลแบบอย่างที่สมบูรณ์พร้อมเพียงผูกพันด้วยเรายังเป็นคนไทยที่มีใจดวงเดียวกัน พ่อที่มีคือพระองค์ท่านรักกันไว้ไม่ไหวหวั่นก้าวเดินไปในหนทางพอเพียง We love The King We love Thailand

น้องๆน่ารักจังเลยค่ะครูแป๋มแถมฝีมือวาดรูปไม่เบากันทุกคนเลยค่ะ ขอบคุณสำหรับภาพกิจกรรมน่ารักๆ นะคะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ni_gul วันที่ : 28/10/2010 เวลา : 11.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc
"ทุกคนก็มีจิตใจที่จะรักกัน ทุกคนมีจิตใจที่จะช่วยกันทำอะไรต่างๆ โดยที่เป็นสิ่งที่เป็นมงคล ไม่ทะเลาะกัน. แค่นี้ก็พอ ขอแค่นี้" พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช (๔ ธ.ค. ๒๕๓๗) สาธุ! คนไทยทำได้แล้วค่ะ - สมานมหัศจรรย์ | ๐สมาน มือไทยเทศทั้ง_โลกา, สมาน มิตรใส่ใจพา_ช่วยได้, สมาน แผลใส่ยาทา_ยังชั่ว, สมาน ชาติเสียสละไซร้_เพื่อเกื้อมหัศจรรย์ http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc/2018/07/17/entry-2 

กลัวลิงค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
เจ้าพระยา1 วันที่ : 28/10/2010 เวลา : 08.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chayada08
เจ้าพระยา ๑

น่ารักทั้งคนทั้งลิงค่ะ...

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน