• นก_ประภา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-02-14
  • จำนวนเรื่อง : 40
  • จำนวนผู้ชม : 18917
  • ส่ง msg :
  • โหวต 12 คน
ในคำกวี
ถ้อยคำของชีวี
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/ppp
วันอาทิตย์ ที่ 17 พฤศจิกายน 2556
Posted by นก_ประภา , ผู้อ่าน : 429 , 22:37:26 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ลมอีศานประเทศพัดเย็นเยียบ จันทร์คืนกระทงฉายงาม ฉันเริงร่าในคืน, ลมทะเลโอบล้อมล่องผ่าน ให้เยียบเย็นในดงมะพร้าว อีกคน หนาวอยู่เดียวดาย, ฉันคิดถึงเธอ อีกคน,- ฉันก็คิดถึงเธอ, ยินพลุสนั่น ฉันยิ้มกันจันทร์คืนฉาย ในเปล่าดาย มีเธอ ลมทะเลนั้น ในคืนหนาวนี้ จันทร์ฉาย ดาวหนาว น้ำในแม่น้ำพลิ้วไหว ไร้แสงเทียนในกระทง เย็นหนาวข้างคลอง ดึกนี้จะลงล่องธารนั้น อาบน้ำใต้จันทร์ จิบฝันถึงคนไกลฯ      คิดถึงในคิ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 11 สิงหาคม 2553
Posted by นก_ประภา , ผู้อ่าน : 639 , 23:39:10 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

"หากเธอเศร้า จงเศร้าเพื่อตามดูใจตนเองว่า เศร้าอย่างไร ทำไมจึงเศร้าเศร้าแล้วได้อะไร หากเศร้าแล้วได้กวีนิพนธ์แห่งชีวิตเพื่อชีวิตชีวิตก็งาม กวีนิพนธ์แห่งชีวิตคือ ผลจากการปฏิบัติธรรมการปฏิบัติธรรมคือ การเพ่งเฝ้าเรียนรู้ชีวิต บริหารจัดการชีวิตใหม่อยู่ทุกขณะ เธอเห็นตนเองว่า เธอโลภ เธอโกรธ เธอหลง   แสดงว่าเธอเห็นตนเองเมื่อเห็นแล้ว ขอเธอจงเรียนรู้เพื่อให้ชีวิตเป็นอยู่ ความเงียบเหงาทำให้เราคิดโน้นนี้มากมายแต่....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 22 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by นก_ประภา , ผู้อ่าน : 636 , 00:06:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จากกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม       เขาขึ้นต้นในจดหมายด้วยคำนี้แล้วบอกเล่าว่าจะเขียนถ้อยคำถึงฉันเป็น "กวีนิพนธ์ถึงหญิงสาวคนรัก"เขาบอก- จะเขียนบทกวีอีกเล่มให้ฉันฉันบอกไปกับเขาว่า- จะนำถ้อยคำนั้นๆ มาเขียนถึงอีกทีหวังว่ากวีนิพนธ์จากเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม หนึ่งปีนั่นและนี่คงได้เป็นกวีนิพนธ์แห่งเรา- กันและกัน,         "...ลมหัวค่ำพัดจนเข้าใกล้ดึก ไม้น้ำในกระถางน้ำริกใบเริงลมตอนนี้กำลังใกล้ดึก ผมมองฝ่ามืดออกไป ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 25 มีนาคม 2552
Posted by นก_ประภา , ผู้อ่าน : 926 , 02:46:17 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คุณไม่อาจรู้ถึงดวงใจฉันจริง ๆ หรอกฉันยอมรับว่า คุณคือผู้ที่รู้ดวงใจฉันมากที่สุดคนหนึ่งคุณรักฉัน  ใช่คุณรักฉันและบอกกับฉันอย่างนั้นและคุณแสดงออกถึงรักที่มีต่อฉันโดยดีตลอดมาจะให้ฉันทำอย่างไร ชีวิตฉันต้องเดินทางไปข้างหน้าฉันรักครอบครัว ฉันรักชีวิตของฉันฉันต้องเดินไปกับชีวิตนั้นในลำพังของตัวฉันเองปรารถนาของฉัน ของคุณ เป็นปรารถนาที่ไม่ต่างกันเราต่างปรารถนาในชีวิตที่มีความสุขสุขด้วยรัก สุขด้วยชีวิต.. แม้ว่....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 19 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by นก_ประภา , ผู้อ่าน : 860 , 22:26:51 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เจ็บร้าวลึกในรู้สึกแห่งพลัดพรากจากวันสู่คืน เขายังไม่ฟื้นจากนั้นวิดร้าวดวงใจให้ยิ่งร้าว ร้าวเศร้าทุกวันทุกขณะนั้น ขณะนั้น - เขาเศร้าใจฉันไม่อาจเยียวยาความรู้สึกกวีหนุ่มฉันกลุ้มกับเขาที่เป็นไปฉันนิ่งนั่งมองอยู่ไม่ไกลนิ่งเรียนรู้ความในแห่งเธอ... เมื่อเช้า ฉันชี้ให้เขาแหงนดูพระจันทร์เสี้ยวที่ยังเกี่ยวฟ้าเจ็ดโมงเช้าของชีวิตหลังสิ้นเธอไปครบหนึ่งอาทิตย์ฉันบอก-  ดูสิ แม้กลางวันแล้วพระจันทร์ก็ยังเสี้ยวดวงแรม....

อ่านต่อ


/2